Zasilacz od podszewki, czyli płytka sterująca obciążeniem elektronicznym
Na początek: czym jest obciążenie elektroniczne —
Programowalne obciążenie elektroniczne służy jako obciążenie podczas testowania, konfiguracji i regulacji zasilaczy, wzmacniaczy oraz innych urządzeń radiotechnicznych.
Tak się złożyło, że gdy pracowałem nad tym urządzeniem, płytka zniknęła ze sprzedaży na Ali, dlatego podaję link do zrzutu strony zamówienia. Żeby jednak nie martwić czytelników, znalazłem miejsce, gdzie można ją kupić. Jest też na eBayu, ale tamtejsza cena zupełnie nie zachęca.
Płytkę można znaleźć w internecie, wpisując hasło M8 V6 electronic load. Zwracam uwagę, że chodzi właśnie o V6, bo V7 to zupełnie inne urządzenie tego samego autora.
Będą też dodatkowe materiały, dzięki którym można spróbować zbudować ją samodzielnie.
Szukając linku do produktu, przypadkiem natknąłem się nawet na krótką recenzję tej płytki.
Płytka była dobrze zapakowana, ale ponieważ nie ma jej już w sklepie, w którym ją kupiłem, nie będę zamieszczał zdjęć opakowania.
Z zewnątrz płytka wygląda jak kompletne urządzenie z wyświetlaczem. Podłączono już do niej enkoder, tranzystor mocy oraz przewody zasilające i wejściowe.
To już gotowe rozwiązanie „prosto z pudełka” — wystarczy dodać zasilacz i zamontować tranzystor na radiatorze.
Podstawowe parametry płytki:
Maksymalne napięcie wejściowe — 50 V
Maksymalny prąd obciążenia — 5 A (po modyfikacji 15 A)
Rozdzielczość nastawy prądu — 1 mA
Rozdzielczość nastawy napięcia odcięcia — 10 mV
Napięcie zasilania — 12–16 V (ograniczone przez kondensator wejściowy)
Pobór prądu z wyświetlaczem — około 100 mA
Możliwość sterowania wentylatorem, ale w bardzo prymitywny sposób.
Pomiar pojemności akumulatorów
Pomiar rezystancji rezystorów niskoomowych.
Trójprzewodowe podłączenie obwodu mocy (możliwa jest modyfikacja na układ czteroprzewodowy).
Sygnał dźwiękowy, gdy napięcie wejściowe spadnie poniżej ustawionego poziomu.
Więcej szczegółów podam w dalszej części artykułu.
W zestawie z płytką znalazły się:
Tranzystor polowy PSMN020-150W. Zaskoczył mnie nawet dobór koloru koszulki termokurczliwej pasującego do przewodów.
Enkoder z 20 pozycjami i wbudowanym przyciskiem. Pokrętło również było w zestawie.
A dalej zdjęcia płytki. Niektóre będą dostępne w plikach do pobrania w pełnej rozdzielczości. Jeśli potrzebne są inne zdjęcia, napiszcie — udostępnię.
Płytka ma wymiary standardowego wyświetlacza 2004: 98,0 x 60,0 mm.
To nie jest ostatnia wersja tej płytki, ponieważ istnieje wariant z dodatkowym wzmacniaczem sygnału z bocznika, którego ścieżki są już zaprojektowane. Zdjęcie znajduje się w materiałach dodatkowych.
Schemat urządzenia wygląda mniej więcej tak. „Mniej więcej”, bo istnieje wiele wersji urządzenia, ale ten schemat jest najbliższy rzeczywistości — zgadzają się nawet oznaczenia elementów (w załączniku znajduje się lista komponentów).
Na płytce podano nazwisko autora schematu i projektu ścieżek, a także adres jego strony na Taobao.
Na płytce zastosowano jeden z najpopularniejszych mikrokontrolerów — Atmega8.
Topnik wokół mikrokontrolera nie został zmyty, choć cała płytka jest czysta.
Na płytce wyprowadzono też złącza do podłączenia programatora (które mi się przydały), a także złącze do podłączenia komputera.
Ogólnie płytka jest całkiem dobrze przemyślana, wyprowadzono na niej wiele styków do podłączania różnych dodatkowych modułów.
Kwarc 8 MHz.
Schemat układu procesora, interfejsu do komputera, podłączenia wyświetlacza i pozostałych elementów.
Możliwość podłączenia do komputera bardzo mnie ucieszyła, zaskoczyła mnie też liczba różnych pozycji w menu programu. Bardzo rozczarowało mnie jednak to, że program jest w całości po chińsku i w ogóle nie ma nawet wersji angielskiej :((((
Co więcej, pozycje menu wyświetlają się nie chińskimi znakami, lecz znakami zapytania.
Tak powinna wyglądać działająca aplikacja.

Układ sterowania tranzystorem MOSFET, wzmacniania sygnału z czujnika prądu i całkujący układ zadawania prądu.
Sterowanie tranzystorem MOSFET zrealizowano według schematu —
Wyjście PWM Atmegi — układ całkujący z dzielnikiem 1/20, wzmacniacz porównujący (porównuje napięcie regulacji z napięciem na boczniku).
Stąd właśnie wzięło się 250 mV do sterowania modułem mocy z mojego testu.
Następnie napięcie z bocznika jest wzmacniane 10- lub 100-krotnie (przełączanie przez Atmegę) przez drugi wzmacniacz (podwójny wzmacniacz operacyjny) i trafia na wejście ADC Atmegi.
Schemat układu wzmacniacza czujnika prądu i sterowania tranzystorem MOSFET.

Układ pomiaru rezystancji, zrealizowany zresztą w układzie trójprzewodowym.
Nie zagłębiałem się w szczegóły, bo na razie nie planowałem rozszerzać funkcjonalności urządzenia w tym kierunku, ale działa — sprawdziłem.
O ile dobrze rozumiem, może też mierzyć ESR kondensatorów.
Schemat układu Rc, gdyby kogoś interesował :)

Płytka jest przystosowana do kilku wariantów wyświetlaczy — niby drobiazg, a cieszy. Autorowi należy się pochwała. Jest też regulacja kontrastu wyświetlacza.
Po drugiej stronie jest znacznie mniej elementów, ale są to głównie większe podzespoły. Nawiasem mówiąc, w oryginale kwarc też powinien być zamontowany po tej stronie. Płytka będzie wtedy nieco cieńsza, bo strona z drobnymi elementami będzie skierowana na zewnątrz.
Zdjęcie grupowe drobnych szczegółów płytki.
1. Rezystory bocznika pomiarowego, chyba nawet firmowe, o rezystancji 0,1 Ω, połączone równolegle.
2. Układ kontroli temperatury wentylatora. Schemat jest prymitywny, zamiast termistora jest coś niezrozumiałego, a tranzystor był uszkodzony. Niżej będzie schemat tego układu; w rzeczywistości brakuje rezystora połączonego szeregowo z termistorem. Po wymianie tranzystora układ zadziałał, ale niezbyt dobrze, więc zostanie wymieniony.
Po lewej widać też złącze zasilania.
3. Styki do podłączeń zewnętrznych: u góry wejście, niżej trzy styki do podłączenia miernika rezystancji.
4. Kondensatory miernika rezystancji. Widać kondensator elektrolityczny niepolaryzowany (zielony), ale na płytce przewidziano miejsce na dwa kondensatory polaryzowane połączone szeregowo.
Schemat układu sterowania wentylatorem.

W układzie zasilania zastosowano popularną przetwornicę DC-DC KIS3R33, nieco zmodyfikowaną. Napięcie wyjściowe wynosi 8,4 V.
Ponieważ płytka pobiera bardzo mało prądu, przetwornica nie nagrzewa się podczas pracy.
To napięcie zasila wzmacniacze operacyjne, a pozostała część układu jest zasilana napięciem 5 V uzyskanym za pomocą stabilizatora 78L05, zasilanego napięciem 8,4 V
Schemat tego układu, a właściwie elementów współpracujących z przetwornicą.

Przed przetwornicą DC-DC i za nią zamontowano kondensatory elektrolityczne o pojemności 1000 µF każdy. Wyglądają na używane, bo na jednym widać nawet niewielkie uszkodzenia.
Wyświetlacz jest całkiem zwyczajny: 4 wiersze po 20 znaków, podświetlenie jasne, a nawet bardzo jasne.
Myślę, że można go bez problemu zastąpić dowolnym podobnym.
Jest też firmware do wyświetlacza 2-wierszowego, po 20 znaków, ale nie sądzę, żeby wygodnie się z niego korzystało.
Po włączeniu przez kilka sekund na wyświetlaczu pojawia się nazwa urządzenia, wersja firmware'u i adres e-mail autora — przynajmniej tak mi się wydaje, ale nie mam pewności.
Próbowałem do niego napisać, ale odpowiedzi brak :(
Ale w rzeczywistości nie wszystko poszło tak gładko. Napisałem do autora, bo dosłownie dzień po otrzymaniu płytki ją uszkodziłem. Później zrozumiałem, dlaczego tak się stało. Z powodu niedoróbki problem wystąpił u mnie ponownie, choć tym razem objawił się nieco inaczej.
Przyczyną problemu jest brak podciągnięcia wejścia Reset procesora do zasilania. W niektórych sytuacjach może to spowodować skasowanie firmware'u.
W rezultacie otrzymałem taki obraz —
Jak wszyscy się domyślają, byłem bardzo rozczarowany :(((
Trzeba było jakoś rozwiązać problem. Sprzedawca raczej by mi nie pomógł, a odbiór zamówienia już potwierdziłem.
Po długich poszukiwaniach trafiłem na chińskie forum, na którym udziela się twórca tego urządzenia.
Ale i tu nie wszystko było takie proste.
Najpierw trzeba było się zarejestrować, a forum jest w całości po chińsku. Co więcej, w trakcie okazało się, że do rejestracji potrzebne jest zaproszenie.
Dalsze poszukiwania doprowadziły mnie do strony, na której można dostać zaproszenie — przypominam, wszystko po chińsku.
W końcu udało mi się zarejestrować. Tak wygląda teraz mój profil na tej stronie —
Na tym problemy się nie skończyły. Okazało się, że jako nowicjusz nie mogę zakładać wątków. Mogę odpowiadać, ale nie we wszystkich, nie mogę wstawiać linków ani wysyłać prywatnych wiadomości.
Same ograniczenia, masakra :((((
Sytuację pogarszało jeszcze to, że forum działało baaaardzo wolno. Miałem wrażenie, jakbym wrócił do modemu 14400.
Mimo wszystko udało mi się zamieścić zdjęcie problemu i wyjaśnić, czego potrzebuję. Bez problemu dostałem firmware do mojego typu wyświetlacza, co mnie ucieszyło :))))
Wiem, że w Chinach bardzo niewiele osób zna angielski, ale miałem nadzieję, że krótkofalowcy jednak go znają, choćby z pomocą tłumacza. Przecież karty katalogowe czytają raczej nie tylko po chińsku. Miałem szczęście.
Potem zacząłem dociekać, jak uzyskać z płytki 15 A. Długo nie mogli zrozumieć, o co mi chodzi. Na szczęście skontaktowałem się z użytkownikiem 100MHz (w internecie można znaleźć sporo jego projektów), który w końcu wyjaśnił mi, co robię nie tak.
Co prawda nie zawsze pisał po angielsku.
Zaskoczyło mnie życzliwe podejście do nowicjusza z innego kraju i całkiem przyjazna atmosfera. Co prawda odpowiedzi nie pojawiały się zbyt szybko.
Tak z ciekawości zamieściłem opis montażu testera elementów elektronicznych. W odpowiedzi dostałem na priv kilka próśb o sprzedaż zestawów części do samodzielnego montażu, bo kupowanie ich osobno nie jest zbyt wygodne. Pierwszy raz Chińczycy prosili mnie, żebym im coś sprzedał, a nie kupił :)
Twórca urządzenia (GANDF) jednak się nie odezwał, choć później pisałem do niego na priv i udzielałem się w jego wątku. :(((
Dalej opisuję tryby pracy urządzenia — ukryję je pod spoilerem.
Teraz przejdę do zastosowania tej płytki.
Na początek wymienię wszystkie użyte elementy (z wyjątkiem obudowy i przewodów), podając linki do ich recenzji.
1. Omawiana płytka.
2. Moduł mocy — recenzja
3. Zasilacz — recenzja
4. Płytka wzmacniacza czujnika prądu — recenzja
Krótka dygresja na temat podłączenia płytki wzmacniacza czujnika prądu.
Ponieważ wybrałem dość małą obudowę, pojawił się problem — wyświetlacz nie chciał się w niej zmieścić, więc musiałem go trochę skrócić :)
Do podłączenia użyłem kolorowych przewodów z jakiegoś kabla wideo. Do zasilania wyświetlacza zastosowałem cieńsze przewody o przekroju 0,22 mm.
Na wszelki wypadek zrobiłem zdjęcie podłączenia przewodów do enkodera — może się przydać.
Po przedłużeniu przewodów do wyświetlacza i enkodera postanowiłem sprawdzić działanie urządzenia i przy okazji pokazać, jak ono pracuje.
Obciążenie jest odłączone, na wejściu jest 5 V, napięcie progowe wynosi 1 V.
Napięcia 5 V, 10 V, 20 V i 25 V. Woltomierz nieco zaniża wskazania, trzeba będzie go skalibrować. Prąd obciążenia we wszystkich przypadkach wynosi 1 A.
Nie było tu czego wymyślać, więc od razu zabrałem się do montażu.
Najpierw wyciąłem potrzebne otwory w przednim panelu, umieściłem podzespoły w obudowie i sprawdziłem, jak to będzie wyglądać.
W środku zostało nawet trochę wolnego miejsca.
Początkowo chciałem nie rozdzielać płytki sterującej i wyświetlacza, ale wtedy nie chciały się zmieścić, a nie chciałem, żeby wentylator wystawał z tyłu, więc musiałem rozdzielić płytki.
W tym bloku powinny też być cztery akumulatory, które zasilałyby elektronikę w razie awarii zasilania (testowanie akumulatorów może trwać dość długo).
Przewody wentylatorów zlutowałem razem i wyprowadziłem poza moduł mocy, przez dodatkową izolację.
Postanowiłem zamocować moduł mocy w obudowie za pomocą niewielkich przekładek z laminatu. Żeby nie przesuwały się po obudowie podczas montażu, przykleiłem je taśmą dwustronną.
Wróćmy jednak do płytki sterującej.
Ona również przeszła kilka zmian i modyfikacji.
Na początek wlutowałem złącza do podłączenia programatora i komputera. Złącza do programowania przydały mi się dosłownie następnego dnia.
Płytka wzmacniacza pasowała tak, jakby od zawsze była na swoim miejscu. Trzeba było tylko lekko odgiąć potencjometr montażowy. Ujemny styk płytki pokrył się z jednym z otworów masy na płytce głównej, a samą płytkę przykleiłem taśmą dwustronną.
Dodatnie zasilanie również doprowadziłem z jednego z dostępnych styków.
Oto funkcje styków płytki wzmacniacza.
Sygnał — wejście pobiera się z jednego z boczników na module mocy. Plus podłącza się do połączenia bocznika z wyprowadzeniem tranzystora polowego, a minus — do masy tej samej płytki.
Wyjście prowadzi na drugą stronę płytki głównej.
Na płytce głównej trzeba było wprowadzić kilka zmian, żeby podłączyć to całe ustrojstwo :)
1. Podniosłem drugą nóżkę wzmacniacza operacyjnego i połączyłem ją z pierwszą. W takim układzie wzmacniacz będzie działał jako wtórnik.
2. Wylutowałem kondensator między pierwszą a drugą nóżką. Przylutowałem go do jednego styku, żeby go nie zgubić — może trzeba będzie przywrócić pierwotny układ.
3. Żółty przewód (wyjście) z płytki wzmacniacza czujnika prądu podłączyłem do rezystora R12 (niżej będzie dokładniejsze zdjęcie).
Na wejściu płytki znajduje się dioda chroniąca ją przed odwrotną polaryzacją. Ponieważ chciałem uzyskać maksymalne możliwe napięcie dla wentylatorów, założyłem zworkę między wejściem płytki a zasilaniem układu sterowania wentylatorem. Wcześniej przeciąłem ścieżkę, ale miejsce cięcia znalazło się pod zworką, więc go nie widać.
W gruncie rzeczy nie trzeba było przecinać ścieżki, bo złącze ma klucz, a przewody w zasilaczu są wlutowane.
Przy okazji wymieniłem kondensator elektrolityczny na wejściu obciążenia. Nie miało to większego sensu, po prostu oryginalny niezbyt mi się spodobał. Ponadto od spodu płytki wlutowałem równolegle do niego kondensator ceramiczny 100nF — było na niego miejsce.
No i ogólny obraz przeróbek.
Przeróbki nie obyły się bez konsekwencji. Podczas pierwszego uruchomienia okazało się, że nie działa wyświetlanie bieżącego prądu — a właściwie zawsze pokazywane jest 0.999 A.
Po przeprowadzeniu dochodzenia ustaliłem, że z płytki wzmacniacza czujnika prądu wychodzi napięcie 4,35 V, które następnie jest wzmacniane 10-krotnie. Ponieważ jednak napięcie zasilania wzmacniacza operacyjnego wzmacniającego sygnał 10 (100) razy wynosi 8,4 V, na wejście Atmegi trafiło znacznie więcej niż 5 V.
Najpierw pomyślałem, że uszkodzony jest wzmacniacz operacyjny czujnika prądu, a do tego spaliłem wejście ADC (na wejściu ADC pojawiło się napięcie z Atmegi, czyli wychodzące). Ale miałem szczęście.
Kupiłem po dwa nowe procesory i wzmacniacze. Najpierw wymieniłem wzmacniacz, ale nic to nie dało. Okazało się, że w schemacie mam drobny błąd (poprawię go w odpowiedniej recenzji). Po jego usunięciu wzmacniacz zaczął działać jak należy. Za radą kolegi postanowiłem nie wymieniać od razu Atmegi, tylko najpierw spróbować wgrać do niej firmware ponownie — i to pomogło.
Najwyraźniej wskutek przepięcia konfiguracja odpowiedniego wejścia uległa skasowaniu i wejście zmieniło się w wyjście.
Stało się tak częściowo dlatego, że wejście Reset wisiało w powietrzu, więc po tym zdarzeniu podciągnąłem je do 5 V.
Połączeń jest w sumie mniej, niż mogłoby się wydawać. Narysowałem schemat blokowy, żeby łatwiej było zorientować się, co i gdzie podłączyć.
Praktycznie wszystkie połączenia są już wykonane, została tylko przednia ścianka — najlepiej podłączyć ją na samym końcu.
Zaciski wejściowe podłączyłem za pomocą niewielkiego kawałka laminatu szklano-epoksydowego z miedzianą okładziną. Doprowadziłem do niego przewody z modułu mocy oraz przewody pomiarowe z układu sterującego.
Wskaźnik chciałem najpierw zamocować śrubami, ale potem poszedłem na kompromis z własnym perfekcjonizmem i po prostu przykleiłem go klejem na gorąco.
Płytka sterująca i zasilacz pasują tak, jakby zawsze tam były. Zamocowałem je za pomocą niewielkich izolowanych kątowników; co więcej, płytki idealnie się zgrały wysokością :)
Jak widać na zdjęciu, połączeń nie ma zbyt wiele, a wolnej przestrzeni do cyrkulacji powietrza jest mnóstwo.
Kwestie wentylacji rozwiązałem, zwiększając liczbę otworów. Przy okazji nawierciłem je od spodu i z tyłu. Powietrze napływające z tyłu chłodzi zewnętrzną część modułu mocy oraz zamontowane na nim płytki.
Przewody oczywiście dobrze byłoby jakoś zamocować, ale dzięki swojej sztywności trzymają się całkiem nieźle. Rozważałem też założenie kratki na ten wentylator, ale kiedy przymierzyłem ją na miejscu, zrozumiałem, że raczej będzie przeszkadzać — zwłaszcza że mogłaby spowodować zwarcie, gdyby oparła się o nią płytka wskaźnika (na przykład podczas uruchamiania). Zostawiłem więc wszystko tak, jak jest, za to nawierciłem otwory od spodu :)
Widok od strony montażu płytek sterujących i zasilacza.
Na zdjęciu urządzenie jest już włączone.
Z tyłu zamontowałem jednak kratkę ochronną — myślę, że tam na pewno się przyda.
Przewód zasilający podłącza się za pomocą standardowego gniazda, które zostało po rozebraniu komputerowych zasilaczy. Pod nim, na dole, planuję umieścić gniazdo do komunikacji z komputerem.
Ostatni etap — montaż.
Zastosowana obudowa to Z2A, link do opisu
Ponieważ nóżki obudowy razem ze śrubami gdzieś mi się w domu zapodziały, musiałem znaleźć zamienniki. Śruby wziąłem pierwsze pasujące rozmiarem, a nóżki samoprzylepne — leżały w zapasach akurat na takie okazje.
Pokażę też, jak składa się takie urządzenie w Chinach, ale schowam to pod kolejnym spoilerem :)
No i duży temat z kilkoma wariantami zastosowania, są też całkiem ładne.
A oto, co ostatecznie udało mi się zrobić.
Jak już się domyśliliście, nie bez powodu męczyłem się z małą obudową. Chodziło nie tylko o zrobienie działającego urządzenia, ale też o to, by pasowało stylistycznie do zasilacza.
Musiałem nieco przesunąć włącznik i enkoder, ponieważ w ich pierwotnych miejscach znajdują się słupki montażowe. W zasilaczu ostatecznie je wyciąłem, bo zauważyłem ten problem, gdy było już za późno. Tutaj postanowiłem zostawić słupki i przesunąć elementy sterujące.
Oczywiście można je ustawić jedno na drugim :)
Z tyłu różnią się tylko nieznacznie, ale w opisywanym urządzeniu nie ma jeszcze portu USB, za to są dodatkowe otwory wentylacyjne.
No i oczywiście trochę testów uzyskanych rezultatów.
Oczywiście nie wszystko działa tak gładko, jak początkowo chciałem. Trzeba jeszcze trochę poustawiać, a możliwości regulacji jest na płytce sporo. Zajmę się tym jednak po kilku przeróbkach.
A na razie test obciążenia podczas pracy z zasilaczem.
Ponieważ zasilacz może dostarczyć maksymalnie 5 A, a maksymalne napięcie wejściowe obciążenia wynosi 50 V, testowałem je w trybie 50 V i 5 A.
Sprawdziłem też z akumulatorem, chciałem wypróbować pracę przy maksymalnym prądzie.
Tu jednak czekało mnie małe rozczarowanie, na szczęście łatwe do naprawienia.
W trybie 14 A trzeba skorygować tylko amperomierz.
Nie udało mi się natomiast uzyskać 15 A. Winne jest chyba nieco za duże rezystancja boczników pomiarowych. Złożyłem je z 10 równolegle połączonych rezystorów o rezystancji 1,33 Ω każdy. Starałem się dopasować je do zakresu 250 mV sygnału, więc chyba będę musiał dolutować równolegle jeszcze po jednym rezystorze i w ten sposób zwiększyć zakres o 10%. Wtedy będzie 15 A.
Przy okazji, podczas pracy z akumulatorem zauważyłem, że pomiar rezystancji wewnętrznej też działa całkiem nieźle. Jeśli dobrze zrozumiałem, do tego służą wskazania w lewym dolnym rogu wyświetlacza — w miarę rozładowywania rezystancja nieco rosła.
No i to chyba na razie wszystko. Poniżej, jak zwykle, znajdziecie link do dodatkowych materiałów do pobrania, a ja spróbuję teraz wypisać zalety i wady tej płytki.
Podsumowanie.
Zalety
Płytka stanowi niemal kompletne rozwiązanie — trzeba dodać tylko zasilacz i radiator.
Duże możliwości rozbudowy
Możliwość podłączenia do komputera
Możliwość wykorzystania jako miernika ESR (przynajmniej do pomiaru rezystorów o małej rezystancji)
Możliwość samodzielnego wykonania podobnego urządzenia.
Możliwość sterowania zarówno enkoderem, jak i klawiaturą (przynajmniej w niektórych wersjach firmware’u).
Przemyślana konstrukcja płytki drukowanej.
Wady
Pewne niedopracowanie układu, na szczęście łatwe i tanie do naprawienia.
Oprogramowanie tylko po chińsku.
Trafił się uszkodzony tranzystor w układzie sterowania wentylatorem.
Moja opinia. Płytka jest bardzo interesująca. Można z jej pomocą zbudować urządzenie, które może nie jest tak niezbędne jak zasilacz, ale w niektórych sytuacjach jest równie przydatne.
Bardzo chciałbym rozgryźć protokół komunikacyjny, bo program do komputera to potrzebna i przydatna rzecz.
Można mieć zastrzeżenia do niektórych niedociągnięć płytki, ale nawet w obecnej postaci działa ona w pełni poprawnie.
Bardzo chciałem zwiększyć maksymalny prąd do 30 A (taką wartość podano na stronie sprzedawcy), ale nie udało mi się zdobyć firmware’u. A ponieważ nie jestem programistą, nie potrafiłem też poprawić programu.
Ciekawie było również porozmawiać z chińskimi krótkofalowcami. Jak pokazała praktyka, przyniosło to pozytywne efekty.
Oczywiście jest to bardzo prosta wersja obciążenia elektronicznego. Profesjonalne przyrządy potrafią znacznie więcej, ale ich cena jest też zupełnie inna.
Na przykład: stabilizacja napięcia CV, stabilizacja prądu CC, stabilizacja rezystancji CR, stabilizacja mocy CW oraz tryby łączone: CC+CV, CR+CW.
Wydaje mi się jednak, że przy odpowiedniej chęci i umiejętnościach można dodać te tryby również do tego urządzenia, bo sprzętowo jest do tego zdolne — pozostaje kwestia oprogramowania.
Nie wykluczam, że program komputerowy może rozszerzyć funkcjonalność właśnie w tym kierunku.
Mam nadzieję, że recenzja była interesująca. Zebrało się naprawdę dużo materiałów, starałem się zamieścić tylko te najpotrzebniejsze. Jeśli kogoś interesuje ten temat, mogę pomóc w zaprojektowaniu własnych wersji albo w modyfikacji gotowej płytki.
Najbliższe plany dotyczące modyfikacji (być może część z nich opiszę).
1. Dodanie złącza do podłączenia zewnętrznego rezystora dużej mocy, który przejmie część rozpraszanej mocy. Będzie włączany szeregowo z dodatnim wyprowadzeniem modułu mocy, ale przed punktem pomiaru napięcia.
2. Przeróbka układu sterowania wentylatorami. Przy okazji dodam sygnalizację kilku progowych wartości temperatury radiatorów oraz automatyczne wyłączanie w razie przegrzania (oprócz zabezpieczenia sprzętowego).
3. Instalacja modułu komunikacji z komputerem. Nie zdecydowałem jeszcze, czy połączenie będzie przewodowe, czy bezprzewodowe.
4. Próba przetłumaczenia oprogramowania na zrozumiały język, ale niestety sam raczej sobie z tym nie poradzę :(
5. Być może jednak wyprowadzę styki do pomiaru rezystorów o małej rezystancji.
6. Przeróbka układu na połączenie trój- lub czteroprzewodowe.
схема kblc240d, схема печатной платы контроллера сварки с постоянным сопротивлением, шім-контролер заряду акб 50v 50а, как выглядит сгоревший диод на платье, 1, плата управления питаниемчто такое плата управления питанием, блок питани плата управления нагрузкой, блок питания с энкодером своими руками, как на плате обозначается питание, обозначения на электронных платах, регулятор оборотов kblc 240d, trsl 60w c[tvf, подключение таходатчика к kblc-240d, ремонт и наладка платы kblc 240d 4771e китайского токарного станка, fta03 eu ghbywbgbfkmyfz c tvf, блок питания пароувлажнителя схема, kblc 240d datasheet, плата управления какие характеристики, блок управления на микроконтроллере для блока питания, схема блока питания лазерного станка, gandf нагрузка, схема бесперебойника 5 kwt, eltek circuit diagram, kblc 240d, kblc 240d схема подключения
Pytania i odpowiedzi
Jakie parametry ma płytka obciążenia elektronicznego M8 V6?
Maksymalne napięcie wejściowe wynosi 50 V, a maksymalny prąd obciążenia 5 A lub 15 A po modyfikacji. Prąd można ustawiać z krokiem 1 mA, a napięcie odcięcia z krokiem 10 mV.
Co trzeba dodać, aby uruchomić płytkę M8 V6?
Płytka jest dostarczana z enkoderem i tranzystorem mocy. Trzeba dodać zasilacz 12–16 V i zamontować tranzystor na radiatorze.
W jakim języku jest oprogramowanie komputerowe M8 V6?
Program umożliwia wyświetlanie wyników i sterowanie urządzeniem z komputera, ale jest w całości po chińsku. Nie ma wersji angielskiej, a pozycje menu wyświetlają się jako znaki zapytania.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Inne urządzenia
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze10
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja



















































































Komentarze są publikowane w języku oryginału.