Zasilacz Gospower G0966A-540-0278 54 V 2,78 A (64 V 6 A)
¥96 ($15)
Jak zwykle przypominam: żeby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, polecam obserwować mój Instagram. Będę tam publikować powiadomienia o wszystkich nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta
Zasilacz kupiłem w sklepie dość znanego chińskiego moddera 100MHz. Przy okazji, chyba był trochę tańszy, choć mogę się mylić.
Zamówiłem go jeszcze latem. Długo do mnie jechał i chciałem nawet zamówić go ponownie, ale ostatecznie Chińczyk drugi raz odmówił sprzedaży, więc ponownie kupiłem tylko EPP-500-54.
Ten zasilacz jest też dostępny na Alibaba, być może można go znaleźć również na AliExpress. Szukając linków do recenzji, natknąłem się na bardzo ciekawy zasilacz. Szkoda, że jest drogi — chętnie bym go pomacał :)
Zapakowano go po prostu w miękką piankę.
Wymiary zasilacza są niemal takie same jak EPP-500-54, co oznacza, że można go zamontować w małej obudowie RuiDeng.

Konstrukcja zasilacza opiera się na aluminiowym, ceownikowym chassis, które pełni funkcję radiatora, oraz płytce z elektroniką.

Wymiary to 127х82х38мм. Na zdjęciu poniżej widać go w porównaniu z zasilaczem 180 W i bardziej znanym „ludowym”.

Pewnie zwróciliście już uwagę na pewne wygięcie chassis. Tak, zasilacz dotarł właśnie w takim stanie. Wygląda, jakby grano nim w piłkę nożną, a sądząc po wszystkim, sprzedawca wysłał go już uszkodzonego, bo opakowanie było całe, a sam Mean Well nie ucierpiał.

Przy pierwszych oględzinach wyglądało na to, że boczna ścianka obudowy wygięła się tak mocno, że jeden z elementów mocy odsunął się od radiatora. Po wyprostowaniu niewiele się zmieniło — najpewniej odgina się sam izolator.
Od spodu też widać, że żaden z otworów montażowych w chassis nie pokrywa się z otworami w płytce...

Widok z góry, rozmieszczenie elementów jest dość ciasne.

Na filtrze wejściowym wyraźnie nie oszczędzano — ostatnio rzadko się coś takiego spotyka.

1. Oprócz bezpiecznika jest też warystor na 560 V o średnicy 10 mm.
2. Jest również termistor, ukryty wśród innych elementów.
3. Mostek prostowniczy jest dociśnięty do radiatora przez przewodzącą ciepło gumę.
4. Są dwa kondensatory wejściowe połączone równolegle, 56 µF 450 V. Obok nich widać dławik aktywnego korektora, stąd kondensatory na 450 V zamiast typowych 400 V. Co więcej, są to kondensatory Rubycon i coś mi mówi, że nie są podróbkami.

Pewnie zauważyliście dziwną rzecz w tytule. Tak, sprzedawca podaje, że ten zasilacz ma 64 V i 6 A, czyli 384 W, podczas gdy z naklejki wynika, że pierwotnie był to zasilacz 54 V 2,78 A, czyli 150 W. Jak to mówią — poczujcie różnicę!

Ale idźmy dalej.
1. Do jednej ze ścianek obudowy dociśnięto cztery elementy mocy: tranzystor i diodę korektora oraz parę tranzystorów przetwornicy. Obok znajduje się płytka sterownika.
2. Ciekawe, że po gorącej stronie płytki sterownika zamontowano parę kondensatorów polimerowych.
3. Wyjściowe zespoły diod również są dociśnięte do chassis.
4. Kondensatory wyjściowe mają parametry 63 V 330 µF. Są cztery sztuki: trzy przed dławikiem i jedna za nim. Tu również zastosowano Rubycon, co cieszy, ale kondensatory na 63 V w zasilaczu „podkręconym” do 64 V nie wyglądają najlepiej.

Część wyjściowa. Widać mały transformator, a po lewej, pod płytką, ukrył się dławik.

Zasilacz rozbiera się bardzo łatwo: odkręcamy cztery śruby mocujące płytki i cztery śruby dociskające elementy do radiatora, po czym wyjmujemy płytkę z obudowy.
Pod płytką znalazł się duży kawałek gumy przewodzącej ciepło, który najwyraźniej ma poprawiać chłodzenie. Tyle że ciepło odprowadzane jest przez plastikowy izolator...

Na spodzie płytki nie ma zbyt wielu elementów, a sama płytka jest trochę brudna.

Po lewej widać bocznik pomiarowy korektora współczynnika mocy, a po prawej parę tranzystorów połączonych w układzie półmostkowym.

Po wyjęciu płytki można było przyjrzeć się niektórym elementom.
1. Mostek prostowniczy
2. Kondensator Y
3, 4. Widać też, że na wyprowadzeniach dość dużej liczby elementów założono ferrytowe rurki.

W części wyjściowej nie ma niczego niezwykłego, poza tym, że płytka jest wyraźnie przystosowana do montażu kontrolera prostownika synchronicznego, a więc najprawdopodobniej istnieją też niskonapięciowe wersje tego zasilacza.

Podczas oględzin dotarłem do kontrolera PWM sterującego całym tym zasilaczem — TEA1716T.

Mamy tu do czynienia z nietypowym, a właściwie mało znanym kontrolerem. Nie ma w nim nic niezwykłego, po prostu nie spotyka się go zbyt często.
Chodzi o kontroler rezonansowego zasilacza półmostkowego ze zintegrowanym kontrolerem aktywnego PFC.
Poniżej przykład schematu z noty katalogowej. Jeśli ktoś chce poczytać więcej, link jest wyżej. Mnie do poszukiwań typu kontrolera skłoniły dwie rzeczy:
1. Półmostek, choć przy takiej mocy częściej stosuje się przetwornicę jednoprzepustową typu flyback.
2. Biorąc pod uwagę półmostek, nie zauważyłem typowego dławika magazynującego energię na wyjściu, za to znalazłem go przed transformatorem — to dławik rezonansowy.

W uproszczeniu wygląda to mniej więcej tak. Jeśli ktoś chce poczytać więcej, wystarczy wyszukać „rezonansowa przetwornica półmostkowa”.

1. W chwili oględzin i rozbierania zasilacza jeszcze go nie uruchamiałem, ale już wtedy zwróciłem uwagę, że w okolicy obwodów sprzężenia zwrotnego niczego nie ruszano.
2. Mimo to, sądząc po wszystkim, wymieniano transoptor i z jakiegoś powodu lutowano styki płytki.
3. Z jakiegoś powodu lutowano też zacisk wejściowy... No po co tak robić?
4. Podczas składania zauważyłem, że izolator jest mocno uniesiony i może dostać się między element a radiator. Okazało się jednak, że nie wchodzi między nie, choć znajduje się bardzo blisko. Chyba należało go trochę przyciąć.

Włączam, na wyjściu 64 V, choć sądząc po tym, że z zewnątrz nic się chyba nie zmieniło, spodziewałem się 54 V.
Poboru mocy bez obciążenia nie nazwałbym małym: 4,4–5 W, podczas gdy mocniejszy EPP-500-54 pobiera zaledwie 1,4–1,5 W.

Sprawności nie nazwałbym wybitną. Od dawna są zasilacze osiągające ponad 95–96%, i wcale nie są to jakieś wyjątkowe modele. Ale to, że zasilacz wytrzymał obciążenie do 6,5 A bez istotnego spadku sprawności, zasługuje na uznanie.
Na wykresie podziałka osi poziomej odpowiada 0,5 A, więc maksymalnie było to 6,5 A, czyli ponad 400 W przy deklarowanych 150 W!

Pomiar sprawności nie trwał długo, ale zasilacz zdążył się trochę nagrzać.
Najbardziej nagrzały się termistor, transformator i dławik rezonansowy.

Prąd wyjściowy zachowuje się dość dziwnie. Podczas pomiaru sprawności zabezpieczenie zadziałało za pierwszym razem przy prądzie 6,1–6,3 A, ale przy kolejnych próbach zasilacz wyłączał się już przy 5,8–6 A. Jeśli jednak zwiększać prąd płynnie, udało mi się zmierzyć sprawność przy 6,5 A, choć napięcie spadło do 62,5 V.
Wszystko byłoby dobrze, ale kiedy chciałem nagrać przebieg wyłączania, okazało się, że zasilacz wytrzymuje również 7,5 A. Dalej po prostu zrobiło mi się go żal. I to na rozgrzanym zasilaczu, choć na zimnym było mniej więcej tak samo. Jedyną oznaką przeciążenia jest hałas: przy prądzie 6,5 A i większym zasilacz zaczyna brzęczeć.
Nie zwracajcie uwagi na wskazanie mocy — jest błędne, bo przeliczane dla napięcia 49,5 V. Większego napięcia samo obciążenie nie potrafi zmierzyć.

Pomiar tętnień.
W zakresie wysokich częstotliwości było całkiem znośnie, jeśli pominąć drobną dziwność w wyświetlaniu przebiegu. Poniżej wyniki dla prądów 0, 1,5, 3 i 5 A. Skala pionowa to 10 mV na działkę, sonda była podłączona bez filtra C+C.

Przyczyna skakania przebiegu stała się jasna, gdy zwiększyłem czas podstawy. Poniżej tętnienia o częstotliwości 100 Hz; zakres pionowy trzeba było zwiększyć z 10 do 100 mV.

Podczas pomiaru tętnień zwróciłem uwagę na charakterystyczne zakłócenia indukowane w sondzie. Zachowałem je nawet z ciekawości :)
1. Bez obciążenia
2. Po zwiększeniu prądu do 0,2 A częstotliwość generacji gwałtownie się zmienia.
3, 4. Tętnienia przy prądach 1,5 i 4,5 A.

Test termiczny — jakżeby inaczej.
Test przeprowadzono w standardowych warunkach: każdy etap trwał 20 minut, po czym mierzono temperatury, wykonywano zdjęcie termowizyjne i zwiększano prąd o jeden stopień. Obciążenie wynosiło 1.5, 3 i 4.5 A, co daje odpowiednio moc 92, 192 i 288 W.
Pomiar temperatury podzespołów był niewygodny, ponieważ tranzystory i zespoły diod są zakryte osłonami.

Zdjęcia termowizyjne po zakończeniu poszczególnych etapów. Jak widać, najbardziej nagrzał się transformator, ale stało się to przy niemal dwukrotnym przeciążeniu, co wygląda naprawdę nieźle. Myślę, że przy zastosowaniu aktywnego chłodzenia można spokojnie liczyć na długotrwały prąd wyjściowy 6 A.

Jak zwykle zmierzyłem też zmianę napięcia wyjściowego pod wpływem nagrzewania.
1. Zimny zasilacz bez obciążenia.
2. Maksymalne obciążenie, jakie stosowałem podczas testu nagrzewania.
3. Gorący zasilacz przy prądzie 4.5 A
4. Gorący zasilacz bez obciążenia.
Nie będę pisał, że wynik jest „doskonały”, ale z pewnością można powiedzieć, że jest bardzo dobry. Maksymalna zmiana wyniosła około 110 mV, co przy napięciu 64 V nie jest dużą wartością.

Wnioski.
Z jednej strony można się poczuć oszukanym, bo zamiast zasilacza 400 W sprzedano nam model 150 W, któremu na dodatek podniesiono napięcie wyjściowe z 54 do 64 V. Z drugiej strony zasilacz jest całkiem niezły, bo zachowuje się poprawnie nawet przy długotrwałym, dwukrotnym przeciążeniu, bez wymuszonego chłodzenia.
Mam trzy konkretne zastrzeżenia:
1. Kondensatory wyjściowe są wprawdzie dobrej jakości, ale 63 V przy napięciu wyjściowym 64 V to jednak trochę... za dużo.
2. Tętnienia 100 Hz — ciekawi mnie, skąd tak mocno przedostają się na wyjście. Raczej nie jest to zakłócenie indukowane w przewodzie sondy.
3. No i oczywiście stan zewnętrzny: obudowa jest pogięta, a listwa zaciskowa na wejściu była lutowana :(
Krótko mówiąc, sam zasilacz mi się spodobał, podobnie jak jego cena, ale te „drobiazgi” trochę rozczarowały.
Na dziś to wszystko. Mam nadzieję, że było przydatnie, a przynajmniej ciekawie.
¥96 ($15)
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
бп 54 вольта, gospower g1342-0800wna-2шт, схема источника питания на 54,6 вольта, tea1716t блок питания, блок питания 63 вольта, https://www.kirich.blog/obzory/bloki-pitaniya/1066-blok-pitaniya-gospower-g0966a-540-0278-54v-278a-64v-6a, gospower g0684-50013240b, g1248-2300w gospower, g0966a 540 0278, плата блока питания 54в 3а
бп 54 вольта, gospower g1342-0800wna-2шт, схема источника питания на 54,6 вольта, tea1716t блок питания, блок питания 63 вольта, https://www.kirich.blog/obzory/bloki-pitaniya/1066-blok-pitaniya-gospower-g0966a-540-0278-54v-278a-64v-6a, gospower g0684-50013240b, g1248-2300w gospower, g0966a 540 0278, плата блока питания 54в 3а
Pytania i odpowiedzi
Jakie napięcie i prąd uzyskano z Gospower G0966A-540-0278?
Na wyjściu zmierzono 64 V, choć etykieta podaje 54 V i 2,78 A. Zasilacz wytrzymał obciążenie do 6,5 A.
Jakie obciążenia testowano z Gospower G0966A-540-0278?
Autor sprawdzał prądy 1,5, 3 i 4,5 A, co odpowiada mocom 92, 192 i 288 W. Zasilacz wytrzymał też do 6,5 A.
Jakie wady zasilacza Gospower zauważył autor?
Obudowa dotarła wygięta, na wyjściu występują tętnienia 100 Hz, a kondensatory wyjściowe są przeznaczone na 63 V przy napięciu wyjściowym 64 V.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Zasilacze
Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wesprzyj projekt
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze2
Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forumKomentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja



Komentarze są publikowane w języku oryginału.