/       /       /    SCP-35-12, czyli bardzo dziwny UPS od Mean Well
Wesprzyj projekt na Patreon


SCP-35-12, czyli bardzo dziwny UPS od Mean Well

$23.69
Przejdź do sklepu
Ten artykuł powstał spontanicznie. Kilka dni temu napisał do mnie znajomy: przestał działać zasilacz awaryjny Mean Well — podtrzymuje zasilanie przez jakieś półtorej godziny i się wyłącza, mimo że akumulator ma chyba 12+12 Ah. Nawiasem mówiąc, to właśnie ten znajomy przysłał mi wcześniej inny UPS od Mean Well, żebym przerobił go na UPS-a :)

Przypominam, że aby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, warto obserwować mój Instagram. Będę tam publikować powiadomienia o wszystkich nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta

Można też subskrybować aktualizacje i nowe artykuły na kanale Telegram — https://t.me/KirichBlog


Powiedziałem więc, żeby mi go przysłał, bo zwykle są dwie możliwości: albo akumulator się nie ładuje, albo coś jest nie tak z układem kontroli napięcia. Gdybym wtedy wiedział, że sprawa jest aż tak poważna, to… powiedziałbym, żeby go nie wysyłał, bo nie ma sensu. Nie byłoby też wtedy tego artykułu, więc jednak jakiś sens jest.
Przy okazji poprosił o zwiększenie prądu ładowania, jeśli to możliwe, i dodanie przycisku do wymuszenia uruchomienia po wymianie akumulatora.

Oczywiście akumulator może mieć mniejszą rzeczywistą pojemność, a obciążenie może pobierać dużo prądu, ale po kolei.


Dostałem więc pudełko z małym UPS-em, model SCP-35-12. Modele AD-55 i AD-155 znam od dawna, podobnie jak ich stosunkowo nowe wersje, ale ten widzę po raz pierwszy.
Nawiasem mówiąc, przypuszczam, że był to poprzednik modeli z serii AD. Później wypuścili PSC-160A-C i to naprawdę ciekawy UPS. Mają też UPS-y podłączane do zwykłego zasilacza, które w zasadzie pośredniczą między zasilaczem, obciążeniem i akumulatorem — dostępne nawet w wersji na szynę DIN.


Ten UPS występuje w dwóch wersjach: 12 i 24 V. Mam przed sobą pierwszą z nich.


Podłączenie jest proste: listwa zaciskowa do podłączenia do sieci, listwa do podłączenia obciążenia, para przewodów do akumulatora oraz trzy przewody ze złączem, na którym wyprowadzono zasilanie i sygnał zaniku napięcia. W praktyce to po prostu te same 12 V, ale bez podtrzymania z akumulatora.
Jest też potencjometr montażowy i złącze czujnika temperatury.

Od razu zwrócę uwagę na idiotyczną konstrukcję pokrywy. Kondensator przeszkadza w jej zdjęciu, a założenie jej z powrotem też nie jest łatwe. Widać, że jego izolacja jest już uszkodzona.


Pomysł z czujnikiem temperatury jest ciekawy: podłącza się tam termistor 100 kΩ, dzięki czemu napięcie ładowania jest korygowane w zależności od temperatury. Bardzo przydatna rzecz.


Płytka z różnych stron. W zasadzie typowy zasilacz Mean Well — powiedziałbym nawet, że niczym się nie wyróżnia, po prostu standardowa konstrukcja.




Na wejściu jest filtr sieciowy, mały bezpiecznik, brak warystora, poza tym wszystko w porządku. Jest termistor, ale nie widać jego oznaczenia. Wyprowadzenia mostka prostowniczego osłonięto ferrytowymi rurkami; zresztą w tym układzie zastosowano je przy dość dużej liczbie elementów.
Kondensator wejściowy ma pojemność 82 µF, co w zasilaczu o mocy 35 W daje spory zapas.


1. Tranzystor wysokonapięciowy P9NK70
2. Kondensator zasilający kontroler PWM
3. Dwa transoptory: jeden w pętli sprzężenia zwrotnego napięcia, drugi najwyraźniej odpowiada za zabezpieczenie wyjścia przed przepięciem.
4. Wyjściowy zespół diod X12SL

Jak zwykle, klasyczne rozwiązania stosowane w zasilaczach tej firmy.


Płytka jest mocowana jedną śrubką. To zresztą wygodne — podoba mi się, że nie jest przykręcona do obudowy, bo jest mniej zabawy z pastą termoprzewodzącą.


Montaż jest jednostronny, co po raz kolejny wskazuje na to, że zasilacz powstał na bazie starszego projektu.


Kontroler PWM oznaczono jako 1203P60 i jest to po prostu NCP1203 firmy OnSemi. Z jakiegoś powodu zalano go uszczelniaczem.




W obwodzie pierwotnym znajduje się bocznik 0.5 Ω. Myślę, że ta informacja przyda się osobom naprawiającym ten zasilacz.
Po stronie gorącej znajduje się też niewielki tyrystor — zabezpieczenie wyzwalane przy przepięciu, typowe rozwiązanie w zasilaczach Mean Well.


Na wyjściu jest zestaw trzech kondensatorów: 1800+470+470 µF, wszystkie na 25 V, markowe — klasyka.


Producent naprawdę przyłożył się do filtrowania: zastosował kondensatory z zapasem i nie oszczędzał na dławikach. W efekcie układ wygląda tak:
1800 µF - dławik - 470 µF - dławik z dwoma uzwojeniami - 470 µF.


Włączam zasilacz, na wyjściu jest 13.86 V. Napięcie jest nieco zawyżone, ale to nie ma większego znaczenia.


Potem postanowiłem najpierw przyjrzeć się schematowi blokowemu i widzę, że coś tu nie gra. Sprawdziłem płytkę — faktycznie, coś tu nie gra.
Chodzi o to, że ten zasilacz w zasadzie jest po prostu ładowarką, bo obciążenie jest cały czas podłączone do akumulatora. No, może poza tym, że sam akumulator jest podłączony przez bezpiecznik.
No cóż, rozwiązanie proste i toporne, ale strasznie amatorskie.

W praktyce mamy ładowarkę pracującą w trybie CC/CV, której wyjście jest podłączone przez diodę (sprzężenie zwrotne jest w rzeczywistości pobierane już za diodą, na schemacie jest błąd) do akumulatora, do którego podłączono obciążenie.
Czyli w ogóle nie ma tu układu zabezpieczającego przed nadmiernym rozładowaniem. Jeśli obciążenie samo się wyłącza przy 12 V, wszystko jest w porządku, ale w przypadku obciążenia, które może pracować zarówno przy 5 V, jak i 12 V (na przykład wiele routerów), będzie problem.

W zasadzie poza ładowarką, diodą zabezpieczającą (chroniącą przed samorozładowaniem akumulatora przez obwody zasilacza) i bezpiecznikiem nie ma tu absolutnie nic.
No pięknie...



Według specyfikacji prąd wyjściowy wynosi 2.6 A. Sprawdźmy.
Obciążenie pracowało w trybie CV (to ważne przy testowaniu takich urządzeń), a ja symulowałem napięcie akumulatora w zakresie 12–14 V.
Widać, że przy 9 V prąd wynosi około 4.5 A. W praktyce, jeśli nie ma obciążenia, będzie to prąd ładowania akumulatora. Jeśli macie typowy akumulator 7 Ah, to jest dla niego bardzo źle. Kto nie wie, niech sprawdzi, jaki prąd ładowania podano na akumulatorze.
Wraz ze wzrostem napięcia, czyli ładowaniem akumulatora, prąd maleje. W zasadzie zasilacz stabilizuje nie prąd, a raczej moc, bo bocznik znajduje się w obwodzie pierwotnym.

Przy napięciu około 12.5–13 V, czyli w zakresie obejmującym główną część procesu ładowania, prąd wynosi około 3.7 A, co również wyraźnie przekracza 2.6 A.
Przy napięciu 13.7 V prąd zaczął wyraźnie spadać. To całkiem niezły wynik, bo utrzymywał się na przyzwoitym poziomie niemal do samego górnego progu, mimo że obciążenie było podłączone stosunkowo długimi przewodami.

Potem prąd spada jeszcze bardziej, a przy 13.9 V jest już prawie zerowy. Wszystko w porządku.



Z czystej ciekawości postanowiłem sprawdzić, jak ten zasilacz będzie się nagrzewał w różnych trybach, skoro prąd jest niemal półtora raza większy od deklarowanego.
Użyłem do tego jednego z obciążeń, które czekają na nowego właściciela :)
Tryb pracy ten sam — CV.


Testowałem w losowych odstępach, mniej więcej po 40 minut, przy różnych napięciach wyjściowych: 12, 12.8, 13.5 i 13.7 V, symulując proces ładowania akumulatora. Moc obciążenia wynosiła 45–50 W w pierwszych trzech trybach i 33 W w ostatnim.


Muszę przyznać, że pod względem nagrzewania zasilacz spisał się całkiem nieźle.
Pierwszy test, 12 V — załóżmy, że to początek ładowania akumulatora. Najgorętszym elementem była wyjściowa dioda zabezpieczająca: 107 stopni. Na drugim miejscu znalazła się dioda wyjściowa, a na trzecim tranzystor przetwornicy — zaledwie 72 stopnie.


Przy 12.8 V sytuacja prawie się nie zmieniła.


Przy 13.5 V zasilacz mnie zaskoczył. Moc była o około 10% większa niż w dwóch pierwszych testach, ale temperatura tranzystora była niższa. Przypuszczam, że zasilacz pracował w bardziej optymalnym dla siebie trybie. Temperatura diod spadła najpewniej dlatego, że nieco zmniejszył się prąd wyjściowy.


Przy napięciu 13.7 V temperatury przewidywalnie spadły, bo moc zmniejszyła się do 33 W. Załóżmy, że umowny akumulator jest umownie naładowany.


W zasadzie układ działa. Trzeba tylko pamiętać, że od prądu ładowania należy odjąć prąd pobierany przez obciążenie, czyli im większy prąd obciążenia, tym mniejszy prąd ładowania akumulatora. Na przykład, jeśli obciążenie pobiera 2 A, prąd ładowania wyniesie około 1,7 A, ponieważ w środkowym punkcie prąd stabilizacji wynosi 3,7 A.

Co jednak zrobić z brakiem odłączania? Najprościej zastosować akumulator litowo-żelazowo-fosforanowy i płytkę BMS — to od razu rozwiąże wszystkie problemy. Dodatkowo akumulator będzie dłużej służył przy niewielkim obciążeniu, ponieważ takie akumulatory lepiej znoszą duże prądy ładowania.

A co, jeśli akumulator jest kwasowo-ołowiowy?
Jest też rozwiązanie w postaci podobnej płytki zabezpieczającej.


Można też zastosować nawet taką — może będzie lepsza, bo ma regulowany próg.


Różnica między płytkami polega na tym, że pierwsza ma przycisk „start”, a druga go nie ma.
W pierwszym przypadku po zadziałaniu zabezpieczenia, gdy zasilanie zostanie przywrócone, trzeba nacisnąć przycisk, żeby przekaźnik ponownie załączył zasilanie.

Narysowałem oba warianty. W pierwszym przypadku (umownie) przekaźnik i układ kontrolny mogą być zasilane z wyjścia układu. Po zadziałaniu zabezpieczenia cały układ zostaje wtedy odłączony od zasilania, ale nie może uruchomić się sam, więc trzeba na chwilę nacisnąć przycisk.

W drugim przypadku nie trzeba naciskać przycisku, ale po odłączeniu układ może włączyć się ponownie, jeśli napięcie akumulatora wzrośnie powyżej progu zadziałania.



Moim zdaniem pierwszy wariant jest zdecydowanie gorszy, zwłaszcza jeśli UPS stoi gdzieś daleko albo w trudno dostępnym miejscu. Ale co zrobić z automatycznym startem?
To akurat bardzo proste: wejście drugiego układu możemy podłączyć do UPS-a, a wyjście do akumulatora. Wtedy będzie to działać tak: napięcie spada, przekaźnik się wyłącza, a zasilanie układu zostaje odcięte, bo w praktyce było ono doprowadzone przez te styki. Gdy zasilacz znów zacznie działać, na wejściu pojawi się 13,8 V, przekaźnik ponownie się załączy i podłączy akumulator, a układ będzie znów w pełni gotowy do ładowania i rozładowywania.

Płytkę z przyciskiem można zamontować po dowolnej stronie UPS-a — między nim a obciążeniem albo między nim a akumulatorem — ale trzeba będzie naciskać przycisk.

Podłączenie obciążenia pokazano umownie, ale w rzeczywistości różnica polega tylko na tym, że przy prawidłowym podłączeniu do zacisków UPS-a będzie jeszcze bezpiecznik. Zasada pozostaje taka sama. Kluczowe znaczenie ma miejsce włączenia płytki oraz kierunek podłączenia jej wejścia i wyjścia.




Na tym chyba koniec. Chcę powiedzieć, że mimo całkiem niezłego działania, w miarę przyzwoitej jakości montażu i dobrych podzespołów, część układu UPS jest skrajnie prymitywna, a w pierwotnej wersji z akumulatorem kwasowo-ołowiowym nie polecam jej używać. Trzeba zastosować albo płytkę zabezpieczającą, albo akumulator litowo-żelazowo-fosforanowy z płytką BMS, która w praktyce pełni tę samą funkcję co płytka zabezpieczająca.

Tak, czegoś takiego się nie spodziewałem.
Jeśli chodzi o pierwotny problem, mam kilka teorii (zakładając, że wcześniej wszystko działało prawidłowo). Wymienię je w kolejności od najbardziej do najmniej prawdopodobnej, moim zdaniem.
1. Wzrosła moc obciążenia i UPS nie nadąża z ładowaniem akumulatora, który jednocześnie szybciej się rozładowuje.
2. Zmniejszyła się pojemność akumulatora, zwłaszcza jeśli napięcie nie jest kontrolowane, a akumulator został nadmiernie rozładowany — szczególnie jeśli zdarzyło się to wielokrotnie.
3. Sam akumulator uległ uszkodzeniu, na przykład jedna cela uległa zwarciu. Są tam jednak dwa akumulatory połączone równolegle, więc wydaje mi się, że to mało prawdopodobne.

Na razie to wszystko. Mam nadzieję, że tekst był przydatny. Jak zwykle, chętnie przeczytam Wasze komentarze.
$23.69
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
scp-35-12 как подключить, scp-35-12, scp-3430 hp блок питания, 11, scp-35-12 mean well подключение

Pytania i odpowiedzi

Jaki prąd ładowania zmierzono w Meanwell SCP-35-12?

Przy napięciu akumulatora około 12,5–13 V prąd wynosił około 3,7 A, choć deklarowana wartość to 2,6 A. Przy 13,9 V spadał niemal do zera.

Czy Meanwell SCP-35-12 chroni akumulator przed nadmiernym rozładowaniem?

Nie. Obciążenie jest stale podłączone do akumulatora, a autor nie znalazł wbudowanego zabezpieczenia przed nadmiernym rozładowaniem. Zaleca dodatkowy układ ochronny albo akumulator LiFePO4 z BMS.

Dlaczego Meanwell SCP-35-12 może wyłączać się po około półtorej godziny?

Autor wskazuje trzy możliwe przyczyny: większe obciążenie, spadek pojemności akumulatora wskutek nadmiernego rozładowania albo awarię akumulatora.

Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Ładowarki

Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory

Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Komentarze3

Komentarze są publikowane w języku oryginału.

  1. 27 listopada 2024 08:56#1
    Об'єкт SCP-35-12
    Клас об'єкту - безпечний
    +1
    1. 27 listopada 2024 18:38#2
      Это со страницы товара? У меня просто английский установлен.
      Вообще ссылку добавил чтобы была, хотя с учетом всяких скидок выйдет примерно как у нас если не дешевле.
      0
  2. 2 grudnia 2024 15:51#3
    Класний блок відразу готовий до роботи з LiFePO4(швидкість заряду)
    У мене вже 2 роки стабільно працює в якості UPS для роутера і швидко заряджає.
    0

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja