/       /       /    Znowu zasilacz, tym razem 12 V, 50 A, czyli 600 W
Wesprzyj projekt na Patreon


Znowu zasilacz, tym razem 12 V, 50 A, czyli 600 W

$26.99
Przejdź do sklepu
Ten zasilacz zamówiłem w parze z jego 24-woltowym, 20-amperowym „bratem”, a ponieważ oba zasilacze są bardzo podobne, będę czasem odwoływać się do jego recenzji, dlatego od razu podaję link.

Tę recenzję napiszę w bardziej typowym dla moich czytelników stylu, choć z pewnymi zmianami.
Przejdźmy jednak do opisu.

Ten zasilacz dotarł w dokładnie takim samym opakowaniu jak poprzedni. Z zewnątrz różnią się tylko napisem widocznym przez okienko pudełka.


Konstrukcja i wymiary zasilacza są identyczne jak w poprzednim modelu, a także w zasilaczu o mocy 360 W, którego recenzję również niedawno opublikowałem.
Od lewej: 360, 480 i 600 W.


Poprzednio napisałem, że osłona listwy zaciskowej nie otwierała się do końca. Chodzi o to, że w poprzednim zasilaczu lekko wygięła się metalowa część osłony i uniemożliwiała pełne otwarcie listwy zaciskowej.
Tym razem wszystko jest w porządku, więc problem nie leżał w zasilaczu, lecz w opakowaniu albo transporcie.
Nawiasem mówiąc, nie pierwszy raz zauważam, że podczas transportu wygina się jeden z wystających narożników dolnej części obudowy otrzymywanych przeze mnie zasilaczy, choć nie powiedziałbym, że są delikatne.


Z etykiety wynika, że zasilacz ma moc 600 W przy napięciu 12 V; tę informację podałem zresztą w tytule recenzji.
Jeśli jednak uważnie przyjrzeć się drugiej etykiecie, można przeczytać, że producent nie zaleca obciążania go mocą większą niż 80% mocy maksymalnej. Mówiąc prościej, 600 W to moc maksymalna, a 480 W — moc ciągła, ale jeszcze do tego wrócę.

Jest też plomba gwarancyjna, ale uszkodzona. Nie sądzę, żeby ktoś otwierał zasilacz; raczej ucierpiała podczas transportu. Zasilacz wyprodukowano w styczniu, a otrzymałem go w marcu, można więc powiedzieć, że jest całkiem świeży.


Listwa zaciskowa ma trzy pary wyjść, choć moim zdaniem przy takich prądach to już trochę za mało — na jedną parę przypada około 16–17 A.
Po lewej stronie listwy zaciskowej znajduje się potencjometr do regulacji napięcia wyjściowego.

Podobnie jak poprzednio, zasilacz ma aktywne chłodzenie. Producent deklaruje regulację obrotów, ale w praktyce wentylator pracuje w dwóch trybach: przy małej i dużej mocy. Ten drugi włącza się przy mocy obciążenia wynoszącej około 50 W.
Wentylator jest dość mocny, przynajmniej jak na taką obudowę. Trudno ocenić poziom hałasu: zdecydowanie go słychać, choć trudno nazwać go głośnym.


Odkręcamy kilka śrub i zdejmujemy górną pokrywę.


Podejrzewałem, że poprzedni zasilacz i ten są bardzo podobne, ale żeby aż tak... To po prostu bliźniacy.
Chociaż nie — przy uważniejszym oglądzie widać niewielką, ale istotną różnicę: rezystor obciążający wyjście przeniesiono w inne miejsce. Powinno to poprawić stabilność napięcia wyjściowego podczas nagrzewania. W poprzedniej recenzji zwracałem uwagę na tę niedoróbkę. Występowała jednak podczas pracy bez wentylatora; w normalnym trybie nie było problemów.


Porównawcze zdjęcie zasilaczy o mocy 360, 480 i 600 W.
Pierwszy zbudowano według klasycznej topologii dwutranzystorowej z półmostkiem, a drugi i trzeci to przetwornice jednotranzystorowe typu forward.


Nauczony gorzkim doświadczeniem, przed dalszym rozbieraniem zawsze sprawdzam teraz, jak dobrze tranzystory i zespoły diodowe przylegają do obudowy. W tym przypadku nie było problemów; między elementami a przewodzącą ciepło gumą znajduje się też pasta termoprzewodząca.


Przejdźmy jednak do konstrukcji.
Filtr wejściowy jest, choć od razu zaznaczę, że mostek prostowniczy na wejściu wykonano w bardzo oszczędnej wersji. Zastosowano pojedyncze diody przystosowane do prądu 3 A, a prąd wejściowy zasilacza również wynosi około 3 A. W rzeczywistości w mostku pracują naprzemiennie dwie pary diod, ale nie będę wchodzić w szczegóły — powiem tylko, że mostek jest dobrany na styk.
Filtra wejściowego też nie nazwałbym szczególnie dobrym, ale sam fakt, że jest, to już coś.


Podobnie jak poprzednio, zastosowano kondensatory o deklarowanej pojemności 470 µF. Połączono je w układzie 2S2P, czyli szeregowo-równolegle. W takim układzie pojemność filtra jest równa pojemności jednego kondensatora, czyli 470 µF, co przy mocy 600 W jest niewielką wartością.


W filtrze wyjściowym zastosowano trzy kondensatory o pojemności 3300 µF i napięciu 25 V. Na kondensatorach widnieje też oznaczenie LowESR, ale producent tych kondensatorów raczej nie należy do znanych marek, więc podszedłem do tej informacji z pewną dozą sceptycyzmu.
Napięcie 25 V jest w porządku, ale pojemność jest zdecydowanie za mała — około 10000 µF przy prądzie 50 A.


No dobrze, wyciągamy żółwia ze skorupy płytkę z obudowy i oglądamy dalej.
Poprzednim razem na tym etapie z obudowy wypadła mi śrubka. Tutaj wszystko było w porządku, co jednak nie zmienia faktu, że każdy zasilacz bez znanej marki warto wcześniej dokładnie obejrzeć.


W obwodach odpowiedzialnych za bezpieczeństwo zastosowano właściwe kondensatory klasy Y, tu nie mam zastrzeżeń. Między minusem wyjścia a przewodem ochronnym zamontowano jednak zwykły kondensator wysokonapięciowy (na zdjęciu u samej góry). To dość częste rozwiązanie i w tym zastosowaniu jest bezpieczne.


W przetwornicy zastosowano dwa wysokonapięciowe tranzystory SPW20N60S5 firmy Infineon. To całkiem niezłe tranzystory, ale martwi niemal całkowity brak zapasu napięcia, bo są przystosowane do 600 V. I znowu są różne. Z drugiej strony poprzednio były IRFP460, przystosowane zaledwie do 500 V, a zasilacz bez problemu przeszedł test.

Zastrzeżenia mam za to do wyjściowych zespołów diodowych. Zastosowano MBR4060PT, które według karty katalogowej są przystosowane do napięcia 60 V i prądu 40 A. Nie udało mi się jednak znaleźć informacji, czy te 40 A dotyczy całego zespołu, czy jednej diody — bywa różnie.
Pewnie zapytacie: przecież są dwa zespoły. Rzecz w tym, że w zasilaczach o takiej topologii zespoły diodowe nie są połączone równolegle, lecz pracują naprzemiennie, a przez każdy z nich płynie pełny prąd wyjściowy, a nawet większy.
Jeśli prąd podano dla każdego wyprowadzenia, zapas będzie znikomy, a jeśli dla całego zespołu, to dojdzie do znacznego przeciążenia.


Moc zasilacza określono na 600 W, ale dławik wyjściowy ma dokładnie takie same wymiary jak w wersji 480 W. Co więcej, jest nawinięty czterema przewodami o zbliżonym przekroju, tyle że poprzednio prąd wynosił 20 A, a teraz 50 A.


Od spodu nie ma żadnych zmian. „Sercem” zasilacza nadal jest znany sterownik PWM UC2845.


Tak jak poprzednio, nie mam zastrzeżeń do układu wejściowego ani obwodu sprzężenia zwrotnego, pojawiły się za to wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa.
Na zdjęciu zaznaczyłem problematyczny obszar. Był tam już poprzednim razem, ale nie zwróciłem na niego uwagi.
Po bliższym przyjrzeniu się widać, że ścieżki części pierwotnej przebiegają dość blisko przewodu ujemnego wyjścia zasilacza (znajduje się on niemal pośrodku zaznaczonego obszaru).
Po prawej stronie część wysokonapięciową i niskonapięciową rozdziela ścieżka masy, więc przy podłączonym uziemieniu układ jest zasadniczo bezpieczny. Niewielki fragment pozostał jednak bez ochrony.


Za to jeśli chodzi o zwiększanie przekroju ścieżek, producent naprawdę się postarał — na płytce dolutowano kilka przewodów o dużym przekroju.


Tym razem nie przerysowywałem schematu zasilacza, bo jest niemal identyczny jak w wersji 480 W. Różnią się tylko niektóre elementy, które zaznaczyłem kolorami.
Możliwe, że są jeszcze drobne różnice, więc nie mogę zagwarantować 100% zgodności, ale większość sprawdziłem.


Oczywiście będą testy, ale najpierw wstępne sprawdzenie.
Napięcie przy pierwszym uruchomieniu było nieco zawyżone, ale zakres regulacji okazał się dość mały — nie da się ustawić mniej niż 12 V.
Nie udało się też znacząco podnieść napięcia. Przy napięciu wyjściowym powyżej 13,5 V zasilacz zaczynał wydawać podejrzane dźwięki. Maksymalnie udało mi się uzyskać około 16 V, ale tylko na krótko, bo nie chciałem przedwcześnie uszkodzić zasilacza.
Z pozytywnych zmian warto odnotować bardzo mały dryft napięcia wyjściowego — po pięciu minutach zmieniło się ono zaledwie o 0,003 V.


Jak pisałem wyżej, deklarowana pojemność kondensatorów wejściowych wynosiła 470 µF i narzekałem, że „trochę mało”. W rzeczywistości pojemność okazała się jeszcze mniejsza — zaledwie około 350 µF, co przy 600 W jest naprawdę kiepskim wynikiem.
Pojemność kondensatorów wyjściowych zgadza się z podaną wartością i łącznie wynosi około 10500 µF.


Największym problemem podczas przygotowywania recenzji okazał się test pod obciążeniem. Moje standardowe obciążenie elektroniczne ma moc ciągłą około 350 W, a krótkotrwale może osiągnąć 500–600 W. Nie interesował mnie jednak test krótkotrwały, więc musiałem znaleźć sposób na obciążenie zasilacza.
Pierwszy pomysł to zbudowanie czterech najprostszych stabilizatorów prądu na tranzystorach mocy KT825 — i byłoby to dobre rozwiązanie. I nawet znalazłem w domu te tranzystory (choć wygodniej byłoby mi użyć KT827, ale miałem tylko jeden) i cztery duże radiatory, brakowało jednak jeszcze rezystorów niskoomowych 0,1 Ω o mocy około 5 W, a takich w domu nie było.


Wtedy przypomniałem sobie, że jakieś 9 lat temu, podczas remontu i wymiany oświetlenia, zaopatrzyłem się na zapas w pewną liczbę halogenów. Okazało się, że przez te 9 lat żaden się nie przepalił, więc zapas po prostu leżał.
Wziąłem więc cztery żarówki 12 V i 50 W, co łącznie powinno dać brakujące 200 W.


W efekcie powstało takie moje „stanowisko testowe”. Przydały się nawet radiatory, choć w nieco innej roli — jako podpórki pod żarówki, żeby przypadkiem czegoś nie przypaliły.


Pierwszy test bez obciążenia, w drugim podłączyłem cztery żarówki.


Na początku obciążenie w postaci żarówek pobierało około 18,2 A, ale ponowny pomiar po kilku minutach dał równo 18 A, co przy napięciu 12 V daje 216 W.


Po około 20 minutach do pracy dołączyło obciążenie elektroniczne, za pomocą którego dodałem jeszcze prawie 16,8 A. Łączny prąd obciążenia wyniósł więc 34,8 A. Później przeprowadzałem jeszcze testy i skłaniam się ku temu, że w rzeczywistości prąd wynosił około 34,7 A.
Przy napięciu 11,95 V daje to 414 W.


Po kolejnych 20 minutach zwiększyłem prąd obciążenia do maksymalnej wartości dla tego zasilacza.
Ponieważ napięcie nieco spadło, prąd płynący przez żarówki zmniejszył się do 17,8 A — właśnie to miałem na myśli, korygując poprzedni pomiar. Jeśli początkowo było 18 A, a przy pełnym obciążeniu 17,8 A, to średnia wynosi 17,9 A.
Żarówki pobierały więc 17,8 A, a za pomocą obciążenia elektronicznego ustawiłem brakujące 32,2 A, co dało łącznie 50 A. Napięcie wyjściowe spadło do 11,91 V, a łączna moc wyniosła 595 W.


W takim trybie testowałem zasilacz jeszcze około 20 minut, a łączny czas testu wyniósł 1 godzinę.
Zwykle podczas testu mierzę temperaturę podzespołów, ale tym razem musiałem odstąpić od tego zwyczaju. Otwieranie pokrywy zasilacza, który jest włączony i leży między obciążeniem elektronicznym a czterema żarówkami, a na czas pomiaru pozostanie jeszcze bez chłodzenia, nie było dobrym pomysłem. Szczerze mówiąc, nie zrobiłem tego z dwóch powodów:
1. To co najmniej niebezpieczne
2. W najlepszym razie nie ma to sensu, bo podzespoły bez chłodzenia od razu zaczynają się mocno nagrzewać, więc zmierzyłbym wszystko, tylko nie rzeczywistą temperaturę.

Zresztą, kiedy obok na stole buczy grzejnik o mocy 700 W i cały czas czeka się na niespodzianki, jakoś nie ma ochoty na eksperymenty :)

Ostatecznie pomiary jednak przeprowadziłem, tylko trochę inaczej.
Najpierw „obejrzałem” temperaturę kamerą termowizyjną przez szczeliny w obudowie.
1. Przy mocy obciążenia około 400 W
2. Przy maksymalnej mocy.

3. Pod koniec testu odłączyłem obciążenie, szybko otworzyłem pokrywę (nie była przykręcona) i zrobiłem kilka zdjęć termowizyjnych.
Najpierw ogólny widok.


Potem przyjrzałem się różnym podzespołom. Zasilacz zdążył już trochę ostygnąć, więc zmierzone temperatury były niższe.
1. Rdzeń transformatora: 77 stopni, uzwojenie: 107
2. Dławik wyjściowy: 87.
3. Próbowałem tu sprawdzić temperaturę wyjściowych zespołów diodowych, ale była ona wyraźnie niższa niż w przypadku pozostałych podzespołów.

Ogólne wrażenia dotyczące nagrzewania. Z zasilacza wydobywało się wyraźnie ciepłe powietrze, a podczas pracy czuć było zapach przegrzanego lakieru, choć mogły go też wydzielać żarówki i obciążenie elektroniczne.
Wszystko to występowało przy maksymalnej mocy. Przy 2/3 mocy maksymalnej było całkiem przyzwoicie.


Jeśli chodzi o tętnienia, można najpierw powiedzieć, że ich poziom jest dość wysoki i sięga 250 mV, ale biorąc pod uwagę, że prąd wyjściowy wynosił 50 A, a moc 600 W, moim zdaniem wynik jest całkiem przyzwoity. Spodziewałem się gorszego.
1. Bieg jałowy.
2. 1/3 mocy
3. 2/3
4. Maksymalna moc.


Ostatni test, a właściwie obliczenie, dotyczy sprawności zasilacza.
1. Bieg jałowy.
2. 1/3 mocy — moc wyjściowa 216 W, moc wejściowa 243 W, sprawność 88%
3. 2/3 mocy — moc wyjściowa 414 W, moc wejściowa 473 W, sprawność 87%
4. 100% mocy — moc wyjściowa 595 W, wejściowa 709 W, sprawność 84%.
Oczywiście taki pomiar obarczony jest dość dużym błędem, ale moim zdaniem sprawność utrzymuje się na całkiem przyzwoitym poziomie.


Na tym kończę oględziny i testy, pora na podsumowanie.
Moim zdaniem producent wyraźnie zawyżył moc swojego produktu. Trafniej byłoby powiedzieć, że to zasilacz o mocy ciągłej 450–480 W, który przez pewien czas może dostarczać do 600 W. Można go na przykład wykorzystać do ogrzewania, gdy na początku potrzeba większej mocy, a później mniejszej, do podtrzymania temperatury.
Warto jednak zwrócić uwagę na niezbyt wysoką trwałość tego zasilacza przy długotrwałej pracy. Pierwsze elementy, które mogą ulec awarii, to kondensatory wyjściowe i wentylator. Podobnie jak wiele innych budżetowych zasilaczy, ten egzemplarz nie ma zabezpieczeń monitorujących przegrzanie ani działanie wentylatora. Awaria układu chłodzenia przy obciążeniu przekraczającym 50% może mieć przykre konsekwencje.
Zaskoczyło mnie, że dławik wyjściowy pracuje wyraźnie z przeciążeniem prądowym, bo przekrój przewodów jego uzwojenia jest zdecydowanie za mały dla prądów rzędu 40–50 A. Powiedziałbym nawet, że jego prąd roboczy jest bliższy 30 A. Mimo to zasilacz przeszedł test — i to jest fakt.

Pod względem parametrów elektrycznych zasilacz pokazał, że potrafi dostarczyć nawet deklarowane 600 W, nie mówiąc już o zastrzeżeniu dotyczącym 80% maksymalnej mocy podanej na etykiecie. Jednak niektóre podzespoły pracują na granicy bezpiecznych warunków.

Jeśli ktoś chce przerobić taki zasilacz, powinien:
1. Zwiększyć pojemność kondensatorów filtra wejściowego
2. Wymienić mostek prostowniczy na mocniejszy
3. Przewinąć dławik wyjściowy
4. Wymienić kondensatory wyjściowe na lepszej jakości, być może przy okazji zwiększając ich pojemność.

Dlaczego tak szczegółowo to opisałem? Moim zdaniem przy cenie 27 dolarów ten zasilacz może zainteresować kogoś jako obiekt do przeróbek, ale to tylko moja opinia.

To już wszystko. Jak zawsze czekam na pytania i komentarze. Mam nadzieję, że recenzja była przydatna.
$26.99
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
зеленые конденсаторы блок питания, 3, блок пытания 50 ват своими руками, 54 вольта 20 ампер, swgroup t-60-12 ремонт, диодная сборка на 30 ампер, https://www.kirich.blog/obzory/bloki-pitaniya/300-opyat-blok-pitaniya-na-etot-raz-12-volt-50-amper-ili-600-vatt, транзистор на 20 ампер российские транзисторы, импульсный блок питания 12в 50а, полная версия сборки эл.удочки на 500 600 вольт, линейный источник питания 12 вольт 50 ампер, импульсный блок питание 12 вольт 50 ампер, блок питания 12в 50 ампер предохранитель, использование 50амперных сборок, бп 12в 50а, блок питание на 12 вольт 50 ампер, 12 djkmn 50 fvgth bvgekmcysq, блок питания на 12 вольт 50 ампер, импульсные блоки питания 12 вольт 50 ампер, транзистор 20 ампер 30 вольт, диод 40 ампер 12 вольт, мощный блок питания 12 вольт 50 ампер своими руками, сколько ватт выдает импульсный блок питание 12 вольт 50ампер, мощный блок питания на вольт 12 вольт 50 ампер схема, импульсный источник питания 12в 600 ват

Pytania i odpowiedzi

Jaką moc ciągłą autor zaleca przyjąć dla zasilacza 12 V 50 A?

Zdaniem autora trafniej uznać go za zasilacz o mocy ciągłej 450–480 W, choć przez pewien czas może dostarczać do 600 W.

Jakie wady autor znalazł w zasilaczu 12 V 50 A?

Zwraca uwagę na małą pojemność filtrów wejściowego i wyjściowego, słaby mostek prostowniczy oraz dławik wyjściowy, który według jego oceny jest przeznaczony raczej na około 30 A. Zasilacz nie ma też zabezpieczenia monitorującego przegrzanie i pracę wentylatora.

Jakie modyfikacje zasilacza 600 W proponuje autor?

Zwiększyć pojemność filtra wejściowego, wymienić mostek prostowniczy na mocniejszy, przewinąć dławik wyjściowy i zastosować lepsze kondensatory wyjściowe, ewentualnie o większej pojemności.

Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Zasilacze

Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory

Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Komentarze1

Komentarze są publikowane w języku oryginału.

  1. 20 lutego 2022 17:50#1
     Заказал подобный на ОЗОН,у производителя две модели,480 и 500,и обе 40А 12В,как они считают
    0

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja