Moduł mocy do liniowego zasilacza 30 V 10 A
Niedawno opublikowałem recenzję zestawu do budowy regulowanego zasilacza liniowego o napięciu wyjściowym do 60 V i prądzie do 20 A (przynajmniej w teorii). Dziś recenzuję produkt od tego samego sprzedawcy i z tej samej serii, ale tym razem nie jest to zestaw, a jedynie osobny moduł, którego można używać również z płytką sterującą z poprzedniego zestawu.
O wszystkim opowiem jednak dokładniej w recenzji. Pokażę też schemat modułu przekaźnikowego z poprzedniej recenzji.
Na początek: po co w ogóle kupiłem ten moduł, skoro poprzednio pokazałem działający zestaw o ciekawszych parametrach?
W rzeczywistości sprawa jest bardzo prosta:
1. Kupując kilka produktów u jednego sprzedawcy, można trochę zaoszczędzić.
2. Planuję zbudować nie jeden, a dwa zasilacze, o różnych parametrach i z różnym sterowaniem.
Przejdźmy jednak do płytki.
Opakowanie jest bardzo skromne: trochę miękkiej pianki i przezroczysta torebka, przy czym tę ostatnią dodał już pośrednik, a nie sprzedawca.

Płytka jest dość ciężka, waży około 260 g. Nie widziałem jej na innych platformach handlowych. Zresztą dotyczy to chyba większości produktów z tego sklepu na Taobao.


Płytka ma wymiary 100 × 82 mm, a razem z wystającymi elementami — 100 × 104 mm. Wysokość wynosi 60 mm, przy czym wyznaczają ją kondensatory wejściowe. Bez nich płytka ma około 35 mm wysokości.

Zestaw jest maksymalnie prosty: płytka i przewód do podłączenia do płytki sterującej.
Zrobię tu jednak małą uwagę. W poprzedniej recenzji pisałem, że w zestawie było dużo podkładek mikowych i śrub montażowych. Już podczas pisania tej recenzji pomyślałem, że sprzedawca najpewniej wrzucił do jednej torebki elementy z dwóch zamówień. Nawet po uwzględnieniu tego wszystkiego było ich jednak z zapasem.

Niestety płytka ucierpiała podczas transportu. Nie wiem, na jakim etapie do tego doszło — gdy wieziono ją przez Chiny do pośrednika czy podczas wysyłki pocztą do mnie — ale sądząc po jakości opakowania, podejrzewam tę pierwszą możliwość.
Wygięły się tranzystory mocy i mostek prostowniczy. Nie było problemu, żeby wyprostować je z powrotem, ale i tak trochę się zaniepokoiłem.

Ponadto jeden z kondensatorów wejściowych był porysowany, ale tutaj bardziej podejrzewam sprzedawcę. Wyjaśnię nieco później, dlaczego.

Podobnie jak poprzednio, płytka została zaprojektowana z myślą o montażu bezpośrednio na radiatorze, co widać na zdjęciu na stronie produktu. To dość wygodne rozwiązanie, ale ja zamontowałbym też tulejki dystansowe przy tranzystorach. Trudniej byłoby dobrać ich wysokość, ale przywykłem do tego, że elementy nie powinny być obciążone mechanicznie, czyli nie powinny pełnić funkcji mocujących.

Tutaj wysokość i rozmieszczenie tulejek dobrano tak, że płytka częściowo opiera się na nich, a częściowo na elementach.

Przewody zasilające podłącza się za pomocą takich samych zacisków jak w poprzednim zestawie. Po lewej widać złącze do podłączenia przewodu sterującego i zasilania przekaźnika.

Na płytce znajduje się bezpiecznik, podobnie jak poprzednio o zbyt małym prądzie znamionowym, przez co prąd wyjściowy może być ograniczony. Najpewniej przełożę bezpiecznik z poprzedniego zestawu, a do tamtego kupię taki o większym prądzie znamionowym.
Wszystkie styki listwy zaciskowej są opisane, choć nie wszędzie napisy są dobrze widoczne. W gruncie rzeczy trzeba je odczytać tylko raz.

Dwa kondensatory filtrujące prostownika, każdy o deklarowanej pojemności 12000 µF, od dość znanego producenta.
Zastosowano tu takie same przekaźniki jak w poprzednim zestawie, z tą różnicą, że ich cewki są na 24 V, a tam były na 12 V. Za to pod względem prądu wyglądają tu znacznie lepiej: deklarowany prąd wyjściowy wynosi 10 A, a nie 20 A.

Możemy teraz wrócić do porysowanych kondensatorów. Z ciekawości zmierzyłem ich pojemność. Miernik pokazał 18 760 µF, czyli po 9380 µF na każdy zamiast deklarowanych 12000 µF. Nie wiadomo, czy kondensatory są używane, czy po prostu podrobione, ale karta katalogowa mówi, że:
1. W serii LA5 nie ma kondensatorów na 63 V o wymiarach 30 × 50 mm.
2. W tej serii jest kondensator 12000 µF na 63 V, ale ma wymiary 35 × 45 mm.

Ponieważ prąd wyjściowy tej płytki jest dwa razy mniejszy niż poprzedniej, zamontowano tu tylko trzy tranzystory TIP35C, dokładnie takie same jak w poprzedniej. Jest tu jednak mostek prostowniczy KBJ2510, który z radiatorem może pracować ciągle przy prądzie do 25 A, a impulsowo przy 350 A.
W zasadzie ta płytka jest niemal „połówką” poprzedniej, a łączny prąd tranzystorów wynosi do 75 A w trybie ciągłym lub 120 A krótkotrwale. Trzeba jednak pamiętać, że w regulowanym zasilaczu takie skoki prądu są całkiem realne.

Tranzystorami steruje, tak jak poprzednio, jeszcze jeden tranzystor. Tym razem zastosowano TIP41C, zamontowany na osobnym radiatorze.
W obwodach emiterów tranzystorów mocy również znajdują się rezystory 0,1 Ω, natomiast w obwodzie tranzystora sterującego rezystor ma większą wartość: 2,2 kΩ.

Wyżej widzieliście parę przekaźników. Ponieważ ta płytka jest w zasadzie hybrydowa, umieszczono na niej również komparator sterujący tymi przekaźnikami. Na lewo od białego złącza widać puste miejsce. Sądząc po układzie ścieżek, miał tam być podłączany wentylator, ale samego złącza brakuje. Myślę, że można je spokojnie przylutować i zamontować wentylator 12 V. Niestety nie będzie regulowany, a szkoda.

Spód płytki jest trochę brudny: widać jakiś kurz i ślady topnika. Ścieżki prądowe są jednak porządnie pocynowane, więc tutaj nie mam zastrzeżeń.
Kiedy obracałem płytkę w rękach, nie opuszczało mnie wrażenie, że ścieżki zaprojektowano „siekierą” — zarówno pod względem ich szerokości i kształtu, jak i samej topologii.

Poprzednim razem przerysowałem schemat płytki sterującej i części mocy regulatora, ale nie zamieściłem schematu płytki przekaźników. Nie wynikało to z roztargnienia — już wtedy planowałem recenzję tej płytki i chciałem od razu „upiec dwie pieczenie na jednym ogniu”.
Chodzi o to, że ta płytka jest uproszczoną wersją całego zestawu i również zawiera układ przełączania uzwojeń oraz komparator.

Na początek, zgodnie z obietnicą, schemat płytki przełączającej uzwojenia z poprzedniej recenzji. W zasadzie można użyć jej samodzielnie do modernizacji zasilacza liniowego. Liczbę kanałów wybiera się według własnych potrzeb.

A to płytka przekaźników z recenzji. Widać, że są do siebie dość podobne, ale jednocześnie się różnią.
Różnica polega na tym, że opisywana płytka nie ma stabilizatora napięcia i nie wymaga dodatkowego uzwojenia transformatora. Komparator i przekaźniki są zasilane z płytki sterującej, z wykorzystaniem obu szyn 12 V — dodatniej i ujemnej.
Nieco inaczej rozwiązano też kontrolę napięcia wyjściowego. W zasadzie układ komparatora jest odwrócony „na lewą stronę”, ponieważ nie ma własnego zasilania.
Przy okazji ustaliłem, jak zrealizowano histerezę. Odpowiada za nią rezystor R6 w tym schemacie i R1 w poprzednim. Zasada jest prosta: im więcej przekaźników jest załączonych, tym większy pobierają prąd, a więc tym większy spadek napięcia występuje na rezystorze. W przypadku opisywanej płytki nieco zmienia się napięcie pomiarowe komparatorów, a w poprzedniej — napięcie odniesienia podawane z potencjometrów montażowych (są one zasilane również za rezystorem).

No dobrze, ale jak sprawdzić tę płytkę...
To proste. Poprzednim razem nazwałem ten zestaw klockami do samodzielnego montażu i w zasadzie tak właśnie jest. Tę płytkę można połączyć z płytką sterującą — wystarczy tylko wymienić złącze łączące płytkę sterującą z płytką mocy.
Teraz potrzebne są linie 12 V, -12 V, masa i sygnał sterujący. Wszystkie są wyprowadzone, i to w wymaganej kolejności.
Płytkę sterującą można kupić osobno u sprzedawcy. Kosztuje około 11,5 dolara, a link znajduje się w poprzedniej recenzji — prowadzi do strony, na której wszystkie elementy są sprzedawane osobno.

Tymczasowo montujemy płytkę na radiatorze używanym również w poprzedniej recenzji. Musiałem podłożyć pod nią kawałek plastiku, bo okazała się dłuższa od radiatora. Ostatecznie i tak udało mi się zewrzeć wejście napięcia przemiennego 36 V z wyjściem napięcia stałego (nie odizolowałem tranzystorów od radiatorów). Nic się nie stało, test obciążeniowy zakończył się pomyślnie :)

Dalej wszystko jest już bardzo proste, nawet znacznie prostsze niż poprzednim razem.
Najpierw podłączamy wyprowadzenia transformatora. Wszystko jest opisane na płytce: 0/12/24/36 V.

Następnie łączymy wyjścia + i - płytki mocy z wejściami płytki sterującej.

Podłączamy przewód sterujący i zasilający z płytki mocy do płytki sterującej. Tutaj też wszystko jest proste: jeśli złącze zostało prawidłowo wymienione (jak na zdjęciu powyżej), wystarczy podłączyć pięciożyłowy przewód i gotowe!
Na zdjęciu zasilanie jest już podłączone.

Nie mogłem się powstrzymać i jednak podłączyłem obciążenie, ale na razie nie udało mi się uzyskać więcej niż 12.

Bez regulacji nie da się uzyskać napięcia powyżej 12 V. Opiszę ten proces, tym bardziej że jest całkowicie identyczny z regulacją płytki przekaźników z poprzedniej recenzji, tyle że tam było więcej kroków.
1. Podłączamy tester i ustawiamy na wyjściu około 8 V.
2. Znajdujemy na płytce parę potencjometrów montażowych: górny oznaczono PR1, dolny — PR2. Jeśli przekaźnik 1 nie jest załączony, obracamy w lewo, a jeśli jest załączony — w prawo. Kręcimy, aż zmieni się stan przekaźnika, a następnie ustawiamy położenie suwaka potencjometru tak, aby przekaźnik był załączony. Obudowa przekaźnika jest przezroczysta, więc będzie to widać.
3. Ponieważ pierwszy przekaźnik dołączył dodatkowe uzwojenie, można ustawić wyższe napięcie. Ustawiamy 21 V i powtarzamy czynności z punktu 2, tym razem używając drugiego potencjometru montażowego i drugiego przekaźnika.
W moim przypadku drugi przekaźnik załączał się za wcześnie, a pierwszy za późno, więc ustawiłem je tak, jak opisałem wyżej.
Na płytce z poprzedniej recenzji regulujemy potencjometry 3 i 4, kontrolując odpowiadające im przekaźniki. Progi wynoszą jednak 35 i 48 V.
Nie obyło się bez niespodzianek: gdy próbowałem jeszcze bardziej podnieść napięcie wyjściowe, przekaźniki zaczynały „wariować”. Działo się tak przy napięciu 38–40 V, ale w każdym razie deklarowano maksymalnie 30 V, więc nie ma tu o co mieć pretensji.

Podczas regulacji poczułem lekki zapach czegoś gorącego, więc pomacałempatyczkiem kamerą termowizyjną. Nagrzewają się dwa rezystory: jeden równolegle do kondensatora wejściowego (po prawej na pierwszym zdjęciu), a drugi równolegle do wyjścia (po lewej).
Przy okazji sprawdziłem temperaturę płytki sterującej — tutaj prawie wszystko jest zimne (zdjęcie po prawej).

Ostatnio rozmawialiśmy o tym, jaki będzie prąd przed mostkiem prostowniczym, a jaki za nim. Ale jak to mówią: jestem prostym chłopakiem — jeśli są pytania, to biorę i mierzę :)
Tak naprawdę po prostu niezbyt lubię symulatory i wolę „rozwiązania sprzętowe”, więc wziąłem dwa multimetry i jednocześnie zmierzyłem prąd przed mostkiem prostowniczym (prąd przemienny) i za nim (prąd stały). Na wszelki wypadek przed mostkiem podłączyłem UT 181A, któremu ufam nieco bardziej niż jego „koledze” UT 61E, jeśli chodzi o TrueRMS.

Zmieniałem prąd obciążenia od 1 do 6 A, co 1 A. Różnica między wartościami prądu wynosiła:
1,93
1,72
1,66
1,60
1,57
1,53
Widać, że wraz ze wzrostem prądu obciążenia różnica maleje. Myślę, że przy maksymalnych wartościach będzie bliższa 1,42–1,45, dlatego do obliczenia maksymalnego prądu można po prostu pomnożyć prąd wyjściowy przez około 1,5.

Wyników tego testu specjalnie się nie obawiałem, a przeprowadziłem go tylko dlatego, że akurat na stole stało obciążenie elektroniczne.
Obciążyłem zestaw prądem 6,3 A. Napięcie wyjściowe wynosiło około 20 V, czyli było bliskie górnej granicy, ale dodatkowe uzwojenie nie było jeszcze podłączone. Na wyjściu wszystko jest równe i ładne.
Planuję przed następną recenzją przeprowadzić testy obciążeniem impulsowym, ale może ktoś podpowie, jak najlepiej to zrobić i w jakich warunkach.

Wideo z recenzją
Oględziny i krótki test zakończone, można wyciągnąć kilka wniosków.
Podobnie jak poprzednio, bezpiecznik został źle dobrany. W przypadku przekaźnika sytuacja jest jednak nieco prostsza: jego styki są przystosowane do prądu przemiennego 16 A, co jest już znacznie bliższe wyjściowym 10 A prądu stałego.
Kondensatory są najprawdopodobniej podróbkami, choć mają całkiem niezłe parametry. Stopień wyjściowy został proporcjonalnie uproszczony w porównaniu z poprzednią płytką: zastosowano 3 tranzystory zamiast 7, ale wydzielana tu moc jest też mniejsza.
Poza tym to całkiem niezła płytka. W zasadzie wystarczy do niej dodać płytkę sterującą i mamy cały zestaw elektroniki do dość mocnego zasilacza. Sprzedawca ma różne płytki, polecam zajrzeć na jego stronę. Sam też myślę, żeby coś jeszcze u niego kupić. Szkoda tylko, że wysyłka jakichś radiatorów wyszłaby drogo :(
To wszystko. Jak zwykle będę wdzięczny za komentarze i pytania. A przede mną jeszcze recenzja sterownika do cyfrowego sterowania, którego planuję używać zamiast płytki sterującej.
Zamówienie złożyłem za pośrednictwem pośrednika yoybuy.com. Link jest polecający — dostaniecie kupon 10 od 50, a może i mnie przypadnie jakiś bonus :)
Cena płytki z dostawą wynosi orientacyjnie 25 dolarów, ale mocno zależy od wielu czynników.
O wszystkim opowiem jednak dokładniej w recenzji. Pokażę też schemat modułu przekaźnikowego z poprzedniej recenzji.
Na początek: po co w ogóle kupiłem ten moduł, skoro poprzednio pokazałem działający zestaw o ciekawszych parametrach?
W rzeczywistości sprawa jest bardzo prosta:
1. Kupując kilka produktów u jednego sprzedawcy, można trochę zaoszczędzić.
2. Planuję zbudować nie jeden, a dwa zasilacze, o różnych parametrach i z różnym sterowaniem.
Przejdźmy jednak do płytki.
Opakowanie jest bardzo skromne: trochę miękkiej pianki i przezroczysta torebka, przy czym tę ostatnią dodał już pośrednik, a nie sprzedawca.

Płytka jest dość ciężka, waży około 260 g. Nie widziałem jej na innych platformach handlowych. Zresztą dotyczy to chyba większości produktów z tego sklepu na Taobao.


Płytka ma wymiary 100 × 82 mm, a razem z wystającymi elementami — 100 × 104 mm. Wysokość wynosi 60 mm, przy czym wyznaczają ją kondensatory wejściowe. Bez nich płytka ma około 35 mm wysokości.

Zestaw jest maksymalnie prosty: płytka i przewód do podłączenia do płytki sterującej.
Zrobię tu jednak małą uwagę. W poprzedniej recenzji pisałem, że w zestawie było dużo podkładek mikowych i śrub montażowych. Już podczas pisania tej recenzji pomyślałem, że sprzedawca najpewniej wrzucił do jednej torebki elementy z dwóch zamówień. Nawet po uwzględnieniu tego wszystkiego było ich jednak z zapasem.

Niestety płytka ucierpiała podczas transportu. Nie wiem, na jakim etapie do tego doszło — gdy wieziono ją przez Chiny do pośrednika czy podczas wysyłki pocztą do mnie — ale sądząc po jakości opakowania, podejrzewam tę pierwszą możliwość.
Wygięły się tranzystory mocy i mostek prostowniczy. Nie było problemu, żeby wyprostować je z powrotem, ale i tak trochę się zaniepokoiłem.

Ponadto jeden z kondensatorów wejściowych był porysowany, ale tutaj bardziej podejrzewam sprzedawcę. Wyjaśnię nieco później, dlaczego.

Podobnie jak poprzednio, płytka została zaprojektowana z myślą o montażu bezpośrednio na radiatorze, co widać na zdjęciu na stronie produktu. To dość wygodne rozwiązanie, ale ja zamontowałbym też tulejki dystansowe przy tranzystorach. Trudniej byłoby dobrać ich wysokość, ale przywykłem do tego, że elementy nie powinny być obciążone mechanicznie, czyli nie powinny pełnić funkcji mocujących.

Tutaj wysokość i rozmieszczenie tulejek dobrano tak, że płytka częściowo opiera się na nich, a częściowo na elementach.

Przewody zasilające podłącza się za pomocą takich samych zacisków jak w poprzednim zestawie. Po lewej widać złącze do podłączenia przewodu sterującego i zasilania przekaźnika.

Na płytce znajduje się bezpiecznik, podobnie jak poprzednio o zbyt małym prądzie znamionowym, przez co prąd wyjściowy może być ograniczony. Najpewniej przełożę bezpiecznik z poprzedniego zestawu, a do tamtego kupię taki o większym prądzie znamionowym.
Wszystkie styki listwy zaciskowej są opisane, choć nie wszędzie napisy są dobrze widoczne. W gruncie rzeczy trzeba je odczytać tylko raz.

Dwa kondensatory filtrujące prostownika, każdy o deklarowanej pojemności 12000 µF, od dość znanego producenta.
Zastosowano tu takie same przekaźniki jak w poprzednim zestawie, z tą różnicą, że ich cewki są na 24 V, a tam były na 12 V. Za to pod względem prądu wyglądają tu znacznie lepiej: deklarowany prąd wyjściowy wynosi 10 A, a nie 20 A.

Możemy teraz wrócić do porysowanych kondensatorów. Z ciekawości zmierzyłem ich pojemność. Miernik pokazał 18 760 µF, czyli po 9380 µF na każdy zamiast deklarowanych 12000 µF. Nie wiadomo, czy kondensatory są używane, czy po prostu podrobione, ale karta katalogowa mówi, że:
1. W serii LA5 nie ma kondensatorów na 63 V o wymiarach 30 × 50 mm.
2. W tej serii jest kondensator 12000 µF na 63 V, ale ma wymiary 35 × 45 mm.

Ponieważ prąd wyjściowy tej płytki jest dwa razy mniejszy niż poprzedniej, zamontowano tu tylko trzy tranzystory TIP35C, dokładnie takie same jak w poprzedniej. Jest tu jednak mostek prostowniczy KBJ2510, który z radiatorem może pracować ciągle przy prądzie do 25 A, a impulsowo przy 350 A.
W zasadzie ta płytka jest niemal „połówką” poprzedniej, a łączny prąd tranzystorów wynosi do 75 A w trybie ciągłym lub 120 A krótkotrwale. Trzeba jednak pamiętać, że w regulowanym zasilaczu takie skoki prądu są całkiem realne.

Tranzystorami steruje, tak jak poprzednio, jeszcze jeden tranzystor. Tym razem zastosowano TIP41C, zamontowany na osobnym radiatorze.
W obwodach emiterów tranzystorów mocy również znajdują się rezystory 0,1 Ω, natomiast w obwodzie tranzystora sterującego rezystor ma większą wartość: 2,2 kΩ.

Wyżej widzieliście parę przekaźników. Ponieważ ta płytka jest w zasadzie hybrydowa, umieszczono na niej również komparator sterujący tymi przekaźnikami. Na lewo od białego złącza widać puste miejsce. Sądząc po układzie ścieżek, miał tam być podłączany wentylator, ale samego złącza brakuje. Myślę, że można je spokojnie przylutować i zamontować wentylator 12 V. Niestety nie będzie regulowany, a szkoda.

Spód płytki jest trochę brudny: widać jakiś kurz i ślady topnika. Ścieżki prądowe są jednak porządnie pocynowane, więc tutaj nie mam zastrzeżeń.
Kiedy obracałem płytkę w rękach, nie opuszczało mnie wrażenie, że ścieżki zaprojektowano „siekierą” — zarówno pod względem ich szerokości i kształtu, jak i samej topologii.

Poprzednim razem przerysowałem schemat płytki sterującej i części mocy regulatora, ale nie zamieściłem schematu płytki przekaźników. Nie wynikało to z roztargnienia — już wtedy planowałem recenzję tej płytki i chciałem od razu „upiec dwie pieczenie na jednym ogniu”.
Chodzi o to, że ta płytka jest uproszczoną wersją całego zestawu i również zawiera układ przełączania uzwojeń oraz komparator.

Na początek, zgodnie z obietnicą, schemat płytki przełączającej uzwojenia z poprzedniej recenzji. W zasadzie można użyć jej samodzielnie do modernizacji zasilacza liniowego. Liczbę kanałów wybiera się według własnych potrzeb.

A to płytka przekaźników z recenzji. Widać, że są do siebie dość podobne, ale jednocześnie się różnią.
Różnica polega na tym, że opisywana płytka nie ma stabilizatora napięcia i nie wymaga dodatkowego uzwojenia transformatora. Komparator i przekaźniki są zasilane z płytki sterującej, z wykorzystaniem obu szyn 12 V — dodatniej i ujemnej.
Nieco inaczej rozwiązano też kontrolę napięcia wyjściowego. W zasadzie układ komparatora jest odwrócony „na lewą stronę”, ponieważ nie ma własnego zasilania.
Przy okazji ustaliłem, jak zrealizowano histerezę. Odpowiada za nią rezystor R6 w tym schemacie i R1 w poprzednim. Zasada jest prosta: im więcej przekaźników jest załączonych, tym większy pobierają prąd, a więc tym większy spadek napięcia występuje na rezystorze. W przypadku opisywanej płytki nieco zmienia się napięcie pomiarowe komparatorów, a w poprzedniej — napięcie odniesienia podawane z potencjometrów montażowych (są one zasilane również za rezystorem).

No dobrze, ale jak sprawdzić tę płytkę...
To proste. Poprzednim razem nazwałem ten zestaw klockami do samodzielnego montażu i w zasadzie tak właśnie jest. Tę płytkę można połączyć z płytką sterującą — wystarczy tylko wymienić złącze łączące płytkę sterującą z płytką mocy.
Teraz potrzebne są linie 12 V, -12 V, masa i sygnał sterujący. Wszystkie są wyprowadzone, i to w wymaganej kolejności.
Płytkę sterującą można kupić osobno u sprzedawcy. Kosztuje około 11,5 dolara, a link znajduje się w poprzedniej recenzji — prowadzi do strony, na której wszystkie elementy są sprzedawane osobno.

Tymczasowo montujemy płytkę na radiatorze używanym również w poprzedniej recenzji. Musiałem podłożyć pod nią kawałek plastiku, bo okazała się dłuższa od radiatora. Ostatecznie i tak udało mi się zewrzeć wejście napięcia przemiennego 36 V z wyjściem napięcia stałego (nie odizolowałem tranzystorów od radiatorów). Nic się nie stało, test obciążeniowy zakończył się pomyślnie :)

Dalej wszystko jest już bardzo proste, nawet znacznie prostsze niż poprzednim razem.
Najpierw podłączamy wyprowadzenia transformatora. Wszystko jest opisane na płytce: 0/12/24/36 V.

Następnie łączymy wyjścia + i - płytki mocy z wejściami płytki sterującej.

Podłączamy przewód sterujący i zasilający z płytki mocy do płytki sterującej. Tutaj też wszystko jest proste: jeśli złącze zostało prawidłowo wymienione (jak na zdjęciu powyżej), wystarczy podłączyć pięciożyłowy przewód i gotowe!
Na zdjęciu zasilanie jest już podłączone.

Nie mogłem się powstrzymać i jednak podłączyłem obciążenie, ale na razie nie udało mi się uzyskać więcej niż 12.

Bez regulacji nie da się uzyskać napięcia powyżej 12 V. Opiszę ten proces, tym bardziej że jest całkowicie identyczny z regulacją płytki przekaźników z poprzedniej recenzji, tyle że tam było więcej kroków.
1. Podłączamy tester i ustawiamy na wyjściu około 8 V.
2. Znajdujemy na płytce parę potencjometrów montażowych: górny oznaczono PR1, dolny — PR2. Jeśli przekaźnik 1 nie jest załączony, obracamy w lewo, a jeśli jest załączony — w prawo. Kręcimy, aż zmieni się stan przekaźnika, a następnie ustawiamy położenie suwaka potencjometru tak, aby przekaźnik był załączony. Obudowa przekaźnika jest przezroczysta, więc będzie to widać.
3. Ponieważ pierwszy przekaźnik dołączył dodatkowe uzwojenie, można ustawić wyższe napięcie. Ustawiamy 21 V i powtarzamy czynności z punktu 2, tym razem używając drugiego potencjometru montażowego i drugiego przekaźnika.
W moim przypadku drugi przekaźnik załączał się za wcześnie, a pierwszy za późno, więc ustawiłem je tak, jak opisałem wyżej.
Na płytce z poprzedniej recenzji regulujemy potencjometry 3 i 4, kontrolując odpowiadające im przekaźniki. Progi wynoszą jednak 35 i 48 V.
Nie obyło się bez niespodzianek: gdy próbowałem jeszcze bardziej podnieść napięcie wyjściowe, przekaźniki zaczynały „wariować”. Działo się tak przy napięciu 38–40 V, ale w każdym razie deklarowano maksymalnie 30 V, więc nie ma tu o co mieć pretensji.

Podczas regulacji poczułem lekki zapach czegoś gorącego, więc pomacałem
Przy okazji sprawdziłem temperaturę płytki sterującej — tutaj prawie wszystko jest zimne (zdjęcie po prawej).

Ostatnio rozmawialiśmy o tym, jaki będzie prąd przed mostkiem prostowniczym, a jaki za nim. Ale jak to mówią: jestem prostym chłopakiem — jeśli są pytania, to biorę i mierzę :)
Tak naprawdę po prostu niezbyt lubię symulatory i wolę „rozwiązania sprzętowe”, więc wziąłem dwa multimetry i jednocześnie zmierzyłem prąd przed mostkiem prostowniczym (prąd przemienny) i za nim (prąd stały). Na wszelki wypadek przed mostkiem podłączyłem UT 181A, któremu ufam nieco bardziej niż jego „koledze” UT 61E, jeśli chodzi o TrueRMS.

Zmieniałem prąd obciążenia od 1 do 6 A, co 1 A. Różnica między wartościami prądu wynosiła:
1,93
1,72
1,66
1,60
1,57
1,53
Widać, że wraz ze wzrostem prądu obciążenia różnica maleje. Myślę, że przy maksymalnych wartościach będzie bliższa 1,42–1,45, dlatego do obliczenia maksymalnego prądu można po prostu pomnożyć prąd wyjściowy przez około 1,5.

Wyników tego testu specjalnie się nie obawiałem, a przeprowadziłem go tylko dlatego, że akurat na stole stało obciążenie elektroniczne.
Obciążyłem zestaw prądem 6,3 A. Napięcie wyjściowe wynosiło około 20 V, czyli było bliskie górnej granicy, ale dodatkowe uzwojenie nie było jeszcze podłączone. Na wyjściu wszystko jest równe i ładne.
Planuję przed następną recenzją przeprowadzić testy obciążeniem impulsowym, ale może ktoś podpowie, jak najlepiej to zrobić i w jakich warunkach.

Wideo z recenzją
Oględziny i krótki test zakończone, można wyciągnąć kilka wniosków.
Podobnie jak poprzednio, bezpiecznik został źle dobrany. W przypadku przekaźnika sytuacja jest jednak nieco prostsza: jego styki są przystosowane do prądu przemiennego 16 A, co jest już znacznie bliższe wyjściowym 10 A prądu stałego.
Kondensatory są najprawdopodobniej podróbkami, choć mają całkiem niezłe parametry. Stopień wyjściowy został proporcjonalnie uproszczony w porównaniu z poprzednią płytką: zastosowano 3 tranzystory zamiast 7, ale wydzielana tu moc jest też mniejsza.
Poza tym to całkiem niezła płytka. W zasadzie wystarczy do niej dodać płytkę sterującą i mamy cały zestaw elektroniki do dość mocnego zasilacza. Sprzedawca ma różne płytki, polecam zajrzeć na jego stronę. Sam też myślę, żeby coś jeszcze u niego kupić. Szkoda tylko, że wysyłka jakichś radiatorów wyszłaby drogo :(
To wszystko. Jak zwykle będę wdzięczny za komentarze i pytania. A przede mną jeszcze recenzja sterownika do cyfrowego sterowania, którego planuję używać zamiast płytki sterującej.
Zamówienie złożyłem za pośrednictwem pośrednika yoybuy.com. Link jest polecający — dostaniecie kupon 10 od 50, a może i mnie przypadnie jakiś bonus :)
Cena płytki z dostawą wynosi orientacyjnie 25 dolarów, ale mocno zależy od wielu czynników.
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
23, источник питания 3010 схема силовой части, 3, 7, 11, схема подключения lm5116 на 30 вольт, схема блока питания с регулировкой тока напряжения 0-30в до 10 ампер, обзор блока питания 30 вольт 10 ампер, ps 3010 импульсный блок питания 30вольт 10 ампер схема, принципиальная схема модуля регулировок напряжения, тока и др. в блоке питания moexsiac 30v 10a, 2, схема иип 0-30в,10а., vega-gaming лабораторный 30вольт 10ампер, лаболаторник 10ампе переключением обмоток, лабораторный блок питания шелестова своими руками, электрическя схема модуля y-4183, схема самодельного лабораторного блока питания 0-30 вольт 10 ампер, бп на 30 вольт схема, схема лбп шелестова, лбп ванптек 30в 10а, схема электронной нагрузки 30вольт 10ампер, лабораторный источник питания 30 вольт 10 ампер, блок питания на 10а своими руками, китайский лбп 30 в 10 а, блок питания на трансформаторе и понижающем модуле, силовой модуль, блок питания 30 Вольт, схема электрическая силового модуля, технические обзоры
23, источник питания 3010 схема силовой части, 3, 7, 11, схема подключения lm5116 на 30 вольт, схема блока питания с регулировкой тока напряжения 0-30в до 10 ампер, обзор блока питания 30 вольт 10 ампер, ps 3010 импульсный блок питания 30вольт 10 ампер схема, принципиальная схема модуля регулировок напряжения, тока и др. в блоке питания moexsiac 30v 10a, 2, схема иип 0-30в,10а., vega-gaming лабораторный 30вольт 10ампер, лаболаторник 10ампе переключением обмоток, лабораторный блок питания шелестова своими руками, электрическя схема модуля y-4183, схема самодельного лабораторного блока питания 0-30 вольт 10 ампер, бп на 30 вольт схема, схема лбп шелестова, лбп ванптек 30в 10а, схема электронной нагрузки 30вольт 10ампер, лабораторный источник питания 30 вольт 10 ампер, блок питания на 10а своими руками, китайский лбп 30 в 10 а, блок питания на трансформаторе и понижающем модуле, силовой модуль, блок питания 30 Вольт, схема электрическая силового модуля, технические обзоры
Pytania i odpowiedzi
Jaki prąd wyjściowy ma moduł do liniowego zasilacza?
Deklarowany prąd wyjściowy wynosi 10 A. Autor przetestował moduł przy 6,3 A i napięciu wyjściowym około 20 V.
Jaka jest rzeczywista pojemność kondensatorów modułu?
Mimo deklarowanych 12 000 µF na każdy, miernik wskazał łącznie 18 760 µF, czyli około 9 380 µF na kondensator.
Czy moduł nadaje się do budowy regulowanego zasilacza?
Tak, potrzebuje płytki sterującej; można też połączyć go z płytką z poprzednio opisanego zestawu. Autor uważa go za niezłą podstawę mocnego zasilacza.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Przetwornice
Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wesprzyj projekt
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze3
Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forumKomentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja


Komentarze są publikowane w języku oryginału.