Zestaw do budowy liniowego, regulowanego zasilacza 35 V, 5 A
Szczerze mówiąc, zamówiłem ten zestaw raczej przy okazji, żeby dopełnić paczkę, ale ostatecznie okazało się, że może być bardzo przydatny, zwłaszcza dla początkujących radioamatorów. Jakiś czas temu zrobiłem recenzję prostego regulowanego zasilacza i jak się okazało, była przydatna. A teraz wyobraźcie sobie mniej więcej taki sam zasilacz, ale:
Na wyższe napięcie
Na większy prąd
Z przełączaniem uzwojeń transformatora
Ze sterowaniem wentylatorem
Ciekawe? W takim razie myślę, że nie będziecie żałować.
Dzisiejszą recenzję zacznę od opowiedzenia o sprzedawcy, a dokładniej o tym, że przypadkiem wyszło na jaw, iż to już czwarta recenzja jego produktów. Poprzednie pewnie też zapadły wam w pamięć, a opisałem w nich:
1. Miernik LCR
2. Prosty oscyloskop
3. Obciążenie elektroniczne
Dlatego mogę polecić zamawianie u tego sprzedawcy od razu kilku produktów. Szczególnie opłacalne jest połączenie obciążenia i zasilacza.

Pośrednik wysyła to wszystko w jednej paczce. Według podanych przez niego informacji zestaw waży 175 gramów, a przy zakupach na Taobao waga ma znaczenie.

W rezultacie powinniście dostać płytkę drukowaną i dużą paczkę z elementami. Pudełko nie wchodzi w skład zestawu, pokazuję je tylko dla zobrazowania rozmiaru :)

Podobnie jak w przypadku obciążenia elektronicznego, w zestawie nie ma schematu. Wszystkie informacje potrzebne do montażu nadrukowano na płytce w postaci sitodruku. Podano tu wartości każdego elementu, więc nie powinno być problemów ze składaniem.

Montaż jest w całości jednostronny, nie ma elementów SMD, co moim zdaniem może być ważne dla początkującego radioamatora.

Jakość sitodruku jest bardzo dobra, nadruk jest wyraźny i wszystko dobrze widać.

Sama ścieżka nie jest jednak zbyt optymalnie poprowadzona. Miejsca na tranzystory mocy umieszczono na krawędzi płytki, a obok znajduje się złącze transformatora, więc jeden z tych elementów trzeba będzie podłączyć do płytki przewodami. Wrócę jeszcze do tego tematu.

Dostępne są cztery warianty zestawu:
1. Pełny zestaw: elementy i płytka, mój wariant, cena około $8.64
2. To samo, ale bez pary tranzystorów wyjściowych, cena około $7.76
3. Wszystkie elementy, ale bez płytki drukowanej, cena około $6.73
4. Sama płytka, bez elementów, cena około $1.9 dolara.
Elementów jest dość dużo, więc polecałbym pierwszy wariant. Ponieważ jednak nie wszystkie są dobrej jakości (na przykład kondensatory), można też rozważyć wariant 4. Warianty 2 i 3 moim zdaniem nie mają większego sensu.

Tutaj wyszła na jaw wada Taobao: w moim zestawie zapomnieli dołożyć pokręteł do potencjometrów. Kosztują grosze, ale szkoda :(

Na stronie produktu zamieszczono schemat zasilacza, który również może pomóc przy montażu. Sam musiałem do niego zajrzeć kilka razy, ale o szczegółach napiszę w części poświęconej składaniu. Jakość schematu nie jest najlepsza. Sprzedawca oferuje go „w HD”, ale nie zrozumiałem, jak go pobrać.
Schemat nie zawiera niczego zasadniczo nowego: na jednym wzmacniaczu operacyjnym zbudowano sam zasilacz, na drugim układ przełączania uzwojeń, a na dole znajduje się układ sterowania zasilaniem wentylatora. Trochę niepokoi mnie „krzywe” zasilanie wzmacniacza operacyjnego oraz uzwojenie z odczepem środkowym do zasilania wewnętrznej elektroniki, które w tym przypadku w ogóle nie ma sensu.
Niezbyt typowe jest też podłączenie potencjometrów dwoma przewodami. Zwiększenie napięcia/prądu odpowiada zwiększeniu rezystancji potencjometru.

Główne bloki zasilacza:
1. Zielony — właściwy regulowany stabilizator napięcia i prądu, część niskoprądowa oraz obwód zasilania
2. Czerwony — część mocy regulatora, prostowniki i przekaźniki
3. Niebieski — układ sterowania przekaźnikiem przełączającym uzwojenia
4. Fioletowy — sterowanie wentylatorem.

Nie będę owijać w bawełnę i przejdę do montażu. Ponieważ jednak opis procesu ma być raczej dodatkiem, ukryję tę część w rozwijanym bloku.
Płytka jest już w pełni zmontowana. Na podstawie montażu mogę wstępnie powiedzieć, że nie pojawiły się żadne szczególne problemy, ale sama płytka wygląda trochę... nieestetycznie, brakuje jej urody.

Poza tym dobrze byłoby umieścić złącza przy krawędzi płytki, a nie na środku. Jest też drobny minus: okazało się, że wyjście zasilacza podłącza się przez lutowanie, a nie za pomocą listwy zaciskowej.


Po lutowaniu najlepiej zmyć topnik, ale nie tyle ze względu na jego wpływ na elektronikę, co na wygląd. W razie potrzeby można potem pokryć płytkę lakierem Plastik-70

Płytkę lutuje się bardzo dobrze. Używałem lutowia z topnikiem i zwykłej lutownicy z regulacją temperatury.

A to, jak sądzę, zdjęcie prototypu znalezione na stronie produktu. Wygląda prościej, ale radiatory są wyraźnie większe.

Zostały mi więc przewody, tranzystory wyjściowe, mostek prostowniczy i trochę drobnicy.

A teraz podłączenie i regulacja płytki.
1. 0-15-25-35 V — podłączenie transformatora sieciowego. Napięcia podano względem punktu 0.
2. Mostek prostowniczy i tranzystory — myślę, że tu wszystko jest jasne.
3. Regulacja przekaźników 25 i 35 V — ustawienie napięcia, przy którym dołączane są odpowiednie dodatkowe uzwojenia.
4. Regulacja temperatury i termistor — odpowiednio regulacja załączania wentylatora oraz złącze termistora. Polaryzacja termistora nie ma znaczenia.
5. 12-15 V — wejście dodatkowego zasilania prądem przemiennym 12-15 V; można użyć jednego uzwojenia.
6. Zasilanie amperomierza — podłączenie zasilania amperomierza do pomiaru prądu wyjściowego, stabilizowane 12 V.
7. Wentylator — złącze wentylatora.
8. Korekta prądu — ustawienie zakresu regulacji prądu wyjściowego.
9. Ustawienie prądu — regulacja prądu wyjściowego (rezystor 10k).
10. LED CC — dioda sygnalizująca tryb ograniczenia prądu.
11. Korekta napięcia — ustawienie zakresu regulacji napięcia wyjściowego.
12. Ustawienie napięcia — regulacja napięcia wyjściowego (rezystor 10k).
13. Wyjście — pola wyjściowe do podłączenia obciążenia do zasilacza.
14. Amperomierz — podłączenie amperomierza; jeśli nie jest używany, należy zewrzeć styki zworką.
Teraz o regulacji.
Napięcie przełączania uzwojeń.
1. Obracamy potencjometry w lewo do oporu lub mniej więcej do tej pozycji; można też kręcić do momentu wyłączenia obu przekaźników.
2. Ustawiamy na wyjściu napięcie około 9-10 V i obracamy potencjometr 25 V w prawo, aż załączy się pierwszy przekaźnik.
3. Ustawiamy na wyjściu napięcie około 20-22 V i obracamy potencjometr 35 V w prawo, aż załączy się drugi przekaźnik.
4. Gotowe.
Zakres regulacji napięcia/prądu wyjściowego.
1. Obracamy do oporu w prawo potencjometr regulacji napięcia.
2. Obracając odpowiednim potencjometrem montażowym, ustawiamy na wyjściu wymagane napięcie, na przykład 35 V.
3. Tak samo regulujemy prąd; jako obciążenia można użyć multimetru.
Aby zwiększyć prąd, obracamy potencjometr montażowy w lewo, a napięcie — w prawo.
Załączanie wentylatora.
1. Pod obciążeniem rozgrzewamy radiator do temperatury, przy której zaczyna parzyć w rękę — to około 50-55 stopni.
2. Obracamy potencjometr w lewo, aż załączy się wentylator. Temperaturę można podnieść do 60-70 stopni, ale wtedy trzeba ją mierzyć termometrem.
Nawiasem mówiąc, wentylatorem steruje dość mocny tranzystor, zamontowany chyba głównie ze względu na duży rozmiar obudowy. Wentylator ma prymitywny układ sterowania, bez wyraźnego załączania i wyłączania — przejście jest płynne, więc może pracować na niskich obrotach. Zakres temperatur od wyłączenia do pełnej mocy jest jednak dość wąski.

Jeśli transformator ma tylko dwa uzwojenia, na przykład pochodzi z zasilacza wzmacniacza i ma parę uzwojeń po 18 V ze wspólnym punktem środkowym, można go również użyć, choć oczywiście będzie się bardziej nagrzewał. W takim przypadku zamiast drugiego przekaźnika montujemy zworkę.

W potencjometrach łączymy ze sobą dwa lewe wyprowadzenia, a sam potencjometr podłączamy dwoma przewodami.
Termistor również podłącza się dwoma przewodami; po przylutowaniu izolujemy połączenie koszulką termokurczliwą.
Wejście dodatkowego zasilania jest przystosowane do uzwojenia z odczepem środkowym. Moim zdaniem to bardzo niewygodne rozwiązanie — można połączyć skrajne styki złącza i zasilać układ z jednego uzwojenia 12-15 V; będzie działać tak samo.

Nie użyłem przewodów do podłączenia wentylatora i amperowoltomierza. Pozostałe skręciłem przed lutowaniem, żeby wyglądało schludniej i żeby indukowało się mniej zakłóceń. Czarna koszulka termokurczliwa była w zestawie.

W tym miejscu zrobię krótką dygresję: na płytce przewidziano miejsce na mostek prostowniczy, ale przy prądzie 5 A szybko by się przegrzał, więc postanowiłem umieścić go poza płytką. Dlatego na tym zdjęciu widać nie tylko tranzystory, ale też mostek prostowniczy.
Tranzystory TIP3055, 15 A, 60 V, 90 W. W zasilaczu każdy tranzystor pracuje przy prądzie 2,5 A i napięciu do 50 V, rozpraszając moc do 35–40 W, więc zostaje jeszcze niewielki zapas.

Do testów użyłem stosunkowo niewielkiego radiatora. W rzeczywistym zastosowaniu można spokojnie użyć chłodzenia komputerowego z procesora o przyzwoitej mocy. Dzięki przełączaniu uzwojeń nawet w najgorszym trybie (zwarcie) będzie się na nim wydzielać około 75–80 W, czyli wartość porównywalna z mocą procesora.
Tranzystory są odizolowane od radiatora. Gdyby tego nie zrobić, opór cieplny byłby mniejszy, ale na radiatorze pojawiłby się dodatni biegun zasilania.

Można powiedzieć, że jesteśmy gotowi do testów :)

Podczas testów użyłem wentylatora z 3-pinowym złączem. W takim przypadku podłącza się go przewodami czerwonym i czarnym, jak pokazano na zdjęciu.

Producent zamieścił na stronie produktu przykład zastosowania z dość rzadko spotykanym, ale ciekawym amperowoltomierzem. Niestety, w chwili pisania recenzji nie udało mi się go znaleźć. Z tego, co pamiętam, mierzył prąd do 5 A i był niedrogi.

Za to u innego sprzedawcy widziałem równie ciekawy przyrząd. Od dawna chcę go kupić, żeby się nim pobawić, tym bardziej że mierzy prąd do 10 A i napięcie do 95 V, a do tego można podłączyć go do komputera w celu monitorowania. Kosztuje jednak 13 dolarów — link .

Dobra, trochę się zagalopowałem. Podłączam do płytki sprawdzony zestaw dwóch transformatorów oraz mały transformator do zasilania pomocniczego. Łącznie transformatory dają trzy napięcia będące wielokrotnością 12 V. Przy okazji: producent płytki zaleca nie kombinację 12+12+12, lecz 15+10+10, o czym mniej więcej pisałem w recenzji płytki do mocnego zasilacza regulowanego. Taka kombinacja napięć jest bardziej optymalna.

A teraz sprawdźmy, na co stać tę płytkę.
1. Minimalnie można ustawić −0,1 V. Tak, dokładnie napięcie ujemne — nie pierwszy raz się z tym spotykam.
2. Maksymalnie 21 V przy minimalnym ustawieniu potencjometru regulacji zakresu.
3. Potem spróbowałem wyregulować maksymalne napięcie potencjometrem i uzyskałem zaledwie 26 V — trochę mało.
4. Najpierw myślałem o dolutowaniu jakichś rezystorów do testów, ale przypomniałem sobie, że zwiększenie rezystancji potencjometru regulacyjnego podnosi wartość napięcia lub prądu. Po prostu odłączyłem więc złącze i bez problemu uzyskałem pełne napięcie wyjściowe.
5. Minimalny prąd wynosi 0, a dioda sygnalizująca CC świeci. Obciążeniem jest rezystor wyjściowy zasilacza.
6. Tutaj nie było problemów z kalibracją — ustawiłem 5 A.

Potem postanowiłem dalej pokręcić potencjometrem i bez problemu uzyskałem również 6 A.

Nie podobało mi się jednak ograniczenie napięcia wyjściowego i trzeba było coś z tym zrobić. Podejrzenie padło na zasilanie pomocnicze. Zmierzyłem napięcie na wyjściu transformatora i okazało się, że wynosi zaledwie 11 V. Wziąłem inny transformator, z napięciem wyjściowym około 24 V, i z nim bez problemu ustawiłem na wyjściu nawet 42 V.
Chodzi o to, że napięcie pomocnicze jest stabilizowane za pomocą stabilizatora 12 V, który potrzebuje na wejściu co najmniej 15 V. Ponadto na płytce jest układ zasilania ze stabilizatorem Zenera 15 V. Przy napięciu wejściowym 11 V trudno jednak uzyskać napięcie powyżej 15–16 V, co w efekcie powodowało spadek napięcia.

Potem chciałem sprawdzić maksymalną moc wyjściową, jaką można uzyskać w tej konfiguracji, ale po około 20 sekundach testu rozległ się głośny huk i stało się coś takiego....
Tak, po wymianie transformatora zupełnie zapomniałem o tych kondensatorach, więc rezultat był całkiem przewidywalny — było na nich około 32 V.

Ale „show must go on”, więc uszkodzone kondensatory zastąpiłem lepszymi, markowymi Samwha 1000 µF 35 V.

Ostatecznie uzyskałem na wyjściu ponad 200 W przy prądzie obciążenia 5 A i napięciu 41 V. Moim zdaniem całkiem nieźle.

Następny test sprawdza stabilność napięcia wyjściowego w zależności od prądu obciążenia. Tutaj również jest całkiem nieźle, choć napięcie jednak trochę pływało. Być może wynikało to ze słabego kontaktu między obciążeniem a płytką, ponieważ obciążenie było podłączone do przewodów pomiarowych multimetru, a te z kolei po prostu włożono w otwory płytki.
Test przy prądzie 1, 2, 3,5 i 5 A.

Podczas pracy płytka wyraźnie się nagrzewa. Najbardziej grzeją się mocne rezystory.
1. Przy niskim napięciu grzeją się rezystory zasilania pomocniczego, połączone ze stabilizatorami Zenera 6,2 i 15 V. Szczególnie mocno nagrzewa się ten bliżej krawędzi płytki, przez który zasilany jest stabilizator Zenera 6,2 V.
2. Jeśli na wyjściu ustawimy napięcie powyżej 20–30 V, mocno zaczynają grzać się rezystory 2,2 kΩ w prawym górnym rogu. Nagrzewanie jednego zależy od napięcia wyjściowego, a drugiego od napięcia wejściowego, które osiąga maksimum, gdy napięcie wyjściowe przekracza 20–22 V. Myślę, że lepiej wymienić je na rezystory o wartości około 3,3–4,7 kΩ.
W obu przypadkach temperatura rezystorów wynosi około 100–110 stopni.

I ostatni test: ocena amplitudy tętnień na wyjściu. Niestety występują, z częstotliwością 100 Hz. W obu przypadkach obciążenie wynosiło około 4 A (żarówka samochodowa), ale w pierwszym użyte są tylko oryginalne kondensatory wejściowe, a w drugim podłączyłem do nich równolegle jeszcze jeden o pojemności 10000 µF, tyle że na przewodach o długości około 10 cm.
W pierwszym przypadku amplituda wynosi 50 mV, w drugim 25 mV.

Moim zdaniem tętnienia na wyjściu wynikają nie tyle z niedostatecznej pojemności wejściowej — tutaj wszystko jest, jak sądzę, w porządku — ile z dość dziwnego układu sprzężenia zwrotnego (zaznaczonego na czerwono).
Poza tym nie podoba mi się, że na wyjściu znajduje się kondensator o pojemności aż 100 µF (zaznaczony na zielono). Myślę, że lepiej zmniejszyć ją do 10–22 µF. W zasadzie nie wpływa on na tętnienia, ale ma wpływ na skok prądu przy przejściu z trybu CV do trybu CC.

Wideo z recenzją
I oczywiście kilka wniosków na podstawie montażu i wyników testów.
Na początek o samym zestawie do samodzielnego montażu.
Zastrzeżeń nie ma zbyt wiele, ale jednak są. Zapomniano dołączyć pokrętła do potencjometrów, podkładki izolacyjne są niewygodne, mostek prostowniczy trzeba przenieść na radiator, a kondensatory są przeciętnej jakości.
Są też zalety: wszystko składa się bez większych problemów, a co więcej, później działa i zapewnia nawet więcej niż deklarowane 35 V i 5 A. Udało mi się uzyskać napięcie do 42 V i prąd do 6 A, a nie sądzę, żeby to był kres możliwości.
Na podstawie testów można właściwie przyczepić się tylko do podwyższonego poziomu tętnień, ale myślę, że da się to poprawić.
Ogólnie zestaw jest trochę niedopracowany, ale moim zdaniem ciekawszy niż znana płytka 30 V 3 A, której recenzję kiedyś przygotowałem. Najważniejsze różnice:
1. Napięcie do 35 V, a w praktyce można je podnieść jeszcze bardziej.
2. Prąd do 5 A, ale również można go zwiększyć.
3. Pojemność kondensatora wejściowego wynosi 6600 µF, w porównaniu z 3300 µF w wersji 3 A.
4. W zasilaczu 3 A był jeden tranzystor mocy, tutaj są dwa.
5. Jest przełączanie uzwojeń transformatora, w trzech stopniach.
6. Dodano sterowanie wentylatorem zależne od temperatury.
7. Bocznik do pomiaru prądu znajduje się na dodatnim biegunie, a nie po stronie masy.
Jest tylko jedna istotna wada: opisywany wariant ma większe tętnienia, najprawdopodobniej z powodu niedopracowań w układzie.
Produkt na AliExpress — link
Na wyższe napięcie
Na większy prąd
Z przełączaniem uzwojeń transformatora
Ze sterowaniem wentylatorem
Ciekawe? W takim razie myślę, że nie będziecie żałować.
Dzisiejszą recenzję zacznę od opowiedzenia o sprzedawcy, a dokładniej o tym, że przypadkiem wyszło na jaw, iż to już czwarta recenzja jego produktów. Poprzednie pewnie też zapadły wam w pamięć, a opisałem w nich:
1. Miernik LCR
2. Prosty oscyloskop
3. Obciążenie elektroniczne
Dlatego mogę polecić zamawianie u tego sprzedawcy od razu kilku produktów. Szczególnie opłacalne jest połączenie obciążenia i zasilacza.

Pośrednik wysyła to wszystko w jednej paczce. Według podanych przez niego informacji zestaw waży 175 gramów, a przy zakupach na Taobao waga ma znaczenie.

W rezultacie powinniście dostać płytkę drukowaną i dużą paczkę z elementami. Pudełko nie wchodzi w skład zestawu, pokazuję je tylko dla zobrazowania rozmiaru :)

Podobnie jak w przypadku obciążenia elektronicznego, w zestawie nie ma schematu. Wszystkie informacje potrzebne do montażu nadrukowano na płytce w postaci sitodruku. Podano tu wartości każdego elementu, więc nie powinno być problemów ze składaniem.

Montaż jest w całości jednostronny, nie ma elementów SMD, co moim zdaniem może być ważne dla początkującego radioamatora.

Jakość sitodruku jest bardzo dobra, nadruk jest wyraźny i wszystko dobrze widać.

Sama ścieżka nie jest jednak zbyt optymalnie poprowadzona. Miejsca na tranzystory mocy umieszczono na krawędzi płytki, a obok znajduje się złącze transformatora, więc jeden z tych elementów trzeba będzie podłączyć do płytki przewodami. Wrócę jeszcze do tego tematu.

Dostępne są cztery warianty zestawu:
1. Pełny zestaw: elementy i płytka, mój wariant, cena około $8.64
2. To samo, ale bez pary tranzystorów wyjściowych, cena około $7.76
3. Wszystkie elementy, ale bez płytki drukowanej, cena około $6.73
4. Sama płytka, bez elementów, cena około $1.9 dolara.
Elementów jest dość dużo, więc polecałbym pierwszy wariant. Ponieważ jednak nie wszystkie są dobrej jakości (na przykład kondensatory), można też rozważyć wariant 4. Warianty 2 i 3 moim zdaniem nie mają większego sensu.

Tutaj wyszła na jaw wada Taobao: w moim zestawie zapomnieli dołożyć pokręteł do potencjometrów. Kosztują grosze, ale szkoda :(

Na stronie produktu zamieszczono schemat zasilacza, który również może pomóc przy montażu. Sam musiałem do niego zajrzeć kilka razy, ale o szczegółach napiszę w części poświęconej składaniu. Jakość schematu nie jest najlepsza. Sprzedawca oferuje go „w HD”, ale nie zrozumiałem, jak go pobrać.
Schemat nie zawiera niczego zasadniczo nowego: na jednym wzmacniaczu operacyjnym zbudowano sam zasilacz, na drugim układ przełączania uzwojeń, a na dole znajduje się układ sterowania zasilaniem wentylatora. Trochę niepokoi mnie „krzywe” zasilanie wzmacniacza operacyjnego oraz uzwojenie z odczepem środkowym do zasilania wewnętrznej elektroniki, które w tym przypadku w ogóle nie ma sensu.
Niezbyt typowe jest też podłączenie potencjometrów dwoma przewodami. Zwiększenie napięcia/prądu odpowiada zwiększeniu rezystancji potencjometru.

Główne bloki zasilacza:
1. Zielony — właściwy regulowany stabilizator napięcia i prądu, część niskoprądowa oraz obwód zasilania
2. Czerwony — część mocy regulatora, prostowniki i przekaźniki
3. Niebieski — układ sterowania przekaźnikiem przełączającym uzwojenia
4. Fioletowy — sterowanie wentylatorem.

Nie będę owijać w bawełnę i przejdę do montażu. Ponieważ jednak opis procesu ma być raczej dodatkiem, ukryję tę część w rozwijanym bloku.
Płytka jest już w pełni zmontowana. Na podstawie montażu mogę wstępnie powiedzieć, że nie pojawiły się żadne szczególne problemy, ale sama płytka wygląda trochę... nieestetycznie, brakuje jej urody.

Poza tym dobrze byłoby umieścić złącza przy krawędzi płytki, a nie na środku. Jest też drobny minus: okazało się, że wyjście zasilacza podłącza się przez lutowanie, a nie za pomocą listwy zaciskowej.


Po lutowaniu najlepiej zmyć topnik, ale nie tyle ze względu na jego wpływ na elektronikę, co na wygląd. W razie potrzeby można potem pokryć płytkę lakierem Plastik-70

Płytkę lutuje się bardzo dobrze. Używałem lutowia z topnikiem i zwykłej lutownicy z regulacją temperatury.

A to, jak sądzę, zdjęcie prototypu znalezione na stronie produktu. Wygląda prościej, ale radiatory są wyraźnie większe.

Zostały mi więc przewody, tranzystory wyjściowe, mostek prostowniczy i trochę drobnicy.

A teraz podłączenie i regulacja płytki.
1. 0-15-25-35 V — podłączenie transformatora sieciowego. Napięcia podano względem punktu 0.
2. Mostek prostowniczy i tranzystory — myślę, że tu wszystko jest jasne.
3. Regulacja przekaźników 25 i 35 V — ustawienie napięcia, przy którym dołączane są odpowiednie dodatkowe uzwojenia.
4. Regulacja temperatury i termistor — odpowiednio regulacja załączania wentylatora oraz złącze termistora. Polaryzacja termistora nie ma znaczenia.
5. 12-15 V — wejście dodatkowego zasilania prądem przemiennym 12-15 V; można użyć jednego uzwojenia.
6. Zasilanie amperomierza — podłączenie zasilania amperomierza do pomiaru prądu wyjściowego, stabilizowane 12 V.
7. Wentylator — złącze wentylatora.
8. Korekta prądu — ustawienie zakresu regulacji prądu wyjściowego.
9. Ustawienie prądu — regulacja prądu wyjściowego (rezystor 10k).
10. LED CC — dioda sygnalizująca tryb ograniczenia prądu.
11. Korekta napięcia — ustawienie zakresu regulacji napięcia wyjściowego.
12. Ustawienie napięcia — regulacja napięcia wyjściowego (rezystor 10k).
13. Wyjście — pola wyjściowe do podłączenia obciążenia do zasilacza.
14. Amperomierz — podłączenie amperomierza; jeśli nie jest używany, należy zewrzeć styki zworką.
Teraz o regulacji.
Napięcie przełączania uzwojeń.
1. Obracamy potencjometry w lewo do oporu lub mniej więcej do tej pozycji; można też kręcić do momentu wyłączenia obu przekaźników.
2. Ustawiamy na wyjściu napięcie około 9-10 V i obracamy potencjometr 25 V w prawo, aż załączy się pierwszy przekaźnik.
3. Ustawiamy na wyjściu napięcie około 20-22 V i obracamy potencjometr 35 V w prawo, aż załączy się drugi przekaźnik.
4. Gotowe.
Zakres regulacji napięcia/prądu wyjściowego.
1. Obracamy do oporu w prawo potencjometr regulacji napięcia.
2. Obracając odpowiednim potencjometrem montażowym, ustawiamy na wyjściu wymagane napięcie, na przykład 35 V.
3. Tak samo regulujemy prąd; jako obciążenia można użyć multimetru.
Aby zwiększyć prąd, obracamy potencjometr montażowy w lewo, a napięcie — w prawo.
Załączanie wentylatora.
1. Pod obciążeniem rozgrzewamy radiator do temperatury, przy której zaczyna parzyć w rękę — to około 50-55 stopni.
2. Obracamy potencjometr w lewo, aż załączy się wentylator. Temperaturę można podnieść do 60-70 stopni, ale wtedy trzeba ją mierzyć termometrem.
Nawiasem mówiąc, wentylatorem steruje dość mocny tranzystor, zamontowany chyba głównie ze względu na duży rozmiar obudowy. Wentylator ma prymitywny układ sterowania, bez wyraźnego załączania i wyłączania — przejście jest płynne, więc może pracować na niskich obrotach. Zakres temperatur od wyłączenia do pełnej mocy jest jednak dość wąski.

Jeśli transformator ma tylko dwa uzwojenia, na przykład pochodzi z zasilacza wzmacniacza i ma parę uzwojeń po 18 V ze wspólnym punktem środkowym, można go również użyć, choć oczywiście będzie się bardziej nagrzewał. W takim przypadku zamiast drugiego przekaźnika montujemy zworkę.

W potencjometrach łączymy ze sobą dwa lewe wyprowadzenia, a sam potencjometr podłączamy dwoma przewodami.
Termistor również podłącza się dwoma przewodami; po przylutowaniu izolujemy połączenie koszulką termokurczliwą.
Wejście dodatkowego zasilania jest przystosowane do uzwojenia z odczepem środkowym. Moim zdaniem to bardzo niewygodne rozwiązanie — można połączyć skrajne styki złącza i zasilać układ z jednego uzwojenia 12-15 V; będzie działać tak samo.

Nie użyłem przewodów do podłączenia wentylatora i amperowoltomierza. Pozostałe skręciłem przed lutowaniem, żeby wyglądało schludniej i żeby indukowało się mniej zakłóceń. Czarna koszulka termokurczliwa była w zestawie.

W tym miejscu zrobię krótką dygresję: na płytce przewidziano miejsce na mostek prostowniczy, ale przy prądzie 5 A szybko by się przegrzał, więc postanowiłem umieścić go poza płytką. Dlatego na tym zdjęciu widać nie tylko tranzystory, ale też mostek prostowniczy.
Tranzystory TIP3055, 15 A, 60 V, 90 W. W zasilaczu każdy tranzystor pracuje przy prądzie 2,5 A i napięciu do 50 V, rozpraszając moc do 35–40 W, więc zostaje jeszcze niewielki zapas.

Do testów użyłem stosunkowo niewielkiego radiatora. W rzeczywistym zastosowaniu można spokojnie użyć chłodzenia komputerowego z procesora o przyzwoitej mocy. Dzięki przełączaniu uzwojeń nawet w najgorszym trybie (zwarcie) będzie się na nim wydzielać około 75–80 W, czyli wartość porównywalna z mocą procesora.
Tranzystory są odizolowane od radiatora. Gdyby tego nie zrobić, opór cieplny byłby mniejszy, ale na radiatorze pojawiłby się dodatni biegun zasilania.

Można powiedzieć, że jesteśmy gotowi do testów :)

Podczas testów użyłem wentylatora z 3-pinowym złączem. W takim przypadku podłącza się go przewodami czerwonym i czarnym, jak pokazano na zdjęciu.

Producent zamieścił na stronie produktu przykład zastosowania z dość rzadko spotykanym, ale ciekawym amperowoltomierzem. Niestety, w chwili pisania recenzji nie udało mi się go znaleźć. Z tego, co pamiętam, mierzył prąd do 5 A i był niedrogi.

Za to u innego sprzedawcy widziałem równie ciekawy przyrząd. Od dawna chcę go kupić, żeby się nim pobawić, tym bardziej że mierzy prąd do 10 A i napięcie do 95 V, a do tego można podłączyć go do komputera w celu monitorowania. Kosztuje jednak 13 dolarów — link .

Dobra, trochę się zagalopowałem. Podłączam do płytki sprawdzony zestaw dwóch transformatorów oraz mały transformator do zasilania pomocniczego. Łącznie transformatory dają trzy napięcia będące wielokrotnością 12 V. Przy okazji: producent płytki zaleca nie kombinację 12+12+12, lecz 15+10+10, o czym mniej więcej pisałem w recenzji płytki do mocnego zasilacza regulowanego. Taka kombinacja napięć jest bardziej optymalna.

A teraz sprawdźmy, na co stać tę płytkę.
1. Minimalnie można ustawić −0,1 V. Tak, dokładnie napięcie ujemne — nie pierwszy raz się z tym spotykam.
2. Maksymalnie 21 V przy minimalnym ustawieniu potencjometru regulacji zakresu.
3. Potem spróbowałem wyregulować maksymalne napięcie potencjometrem i uzyskałem zaledwie 26 V — trochę mało.
4. Najpierw myślałem o dolutowaniu jakichś rezystorów do testów, ale przypomniałem sobie, że zwiększenie rezystancji potencjometru regulacyjnego podnosi wartość napięcia lub prądu. Po prostu odłączyłem więc złącze i bez problemu uzyskałem pełne napięcie wyjściowe.
5. Minimalny prąd wynosi 0, a dioda sygnalizująca CC świeci. Obciążeniem jest rezystor wyjściowy zasilacza.
6. Tutaj nie było problemów z kalibracją — ustawiłem 5 A.

Potem postanowiłem dalej pokręcić potencjometrem i bez problemu uzyskałem również 6 A.

Nie podobało mi się jednak ograniczenie napięcia wyjściowego i trzeba było coś z tym zrobić. Podejrzenie padło na zasilanie pomocnicze. Zmierzyłem napięcie na wyjściu transformatora i okazało się, że wynosi zaledwie 11 V. Wziąłem inny transformator, z napięciem wyjściowym około 24 V, i z nim bez problemu ustawiłem na wyjściu nawet 42 V.
Chodzi o to, że napięcie pomocnicze jest stabilizowane za pomocą stabilizatora 12 V, który potrzebuje na wejściu co najmniej 15 V. Ponadto na płytce jest układ zasilania ze stabilizatorem Zenera 15 V. Przy napięciu wejściowym 11 V trudno jednak uzyskać napięcie powyżej 15–16 V, co w efekcie powodowało spadek napięcia.

Potem chciałem sprawdzić maksymalną moc wyjściową, jaką można uzyskać w tej konfiguracji, ale po około 20 sekundach testu rozległ się głośny huk i stało się coś takiego....
Tak, po wymianie transformatora zupełnie zapomniałem o tych kondensatorach, więc rezultat był całkiem przewidywalny — było na nich około 32 V.

Ale „show must go on”, więc uszkodzone kondensatory zastąpiłem lepszymi, markowymi Samwha 1000 µF 35 V.

Ostatecznie uzyskałem na wyjściu ponad 200 W przy prądzie obciążenia 5 A i napięciu 41 V. Moim zdaniem całkiem nieźle.

Następny test sprawdza stabilność napięcia wyjściowego w zależności od prądu obciążenia. Tutaj również jest całkiem nieźle, choć napięcie jednak trochę pływało. Być może wynikało to ze słabego kontaktu między obciążeniem a płytką, ponieważ obciążenie było podłączone do przewodów pomiarowych multimetru, a te z kolei po prostu włożono w otwory płytki.
Test przy prądzie 1, 2, 3,5 i 5 A.

Podczas pracy płytka wyraźnie się nagrzewa. Najbardziej grzeją się mocne rezystory.
1. Przy niskim napięciu grzeją się rezystory zasilania pomocniczego, połączone ze stabilizatorami Zenera 6,2 i 15 V. Szczególnie mocno nagrzewa się ten bliżej krawędzi płytki, przez który zasilany jest stabilizator Zenera 6,2 V.
2. Jeśli na wyjściu ustawimy napięcie powyżej 20–30 V, mocno zaczynają grzać się rezystory 2,2 kΩ w prawym górnym rogu. Nagrzewanie jednego zależy od napięcia wyjściowego, a drugiego od napięcia wejściowego, które osiąga maksimum, gdy napięcie wyjściowe przekracza 20–22 V. Myślę, że lepiej wymienić je na rezystory o wartości około 3,3–4,7 kΩ.
W obu przypadkach temperatura rezystorów wynosi około 100–110 stopni.

I ostatni test: ocena amplitudy tętnień na wyjściu. Niestety występują, z częstotliwością 100 Hz. W obu przypadkach obciążenie wynosiło około 4 A (żarówka samochodowa), ale w pierwszym użyte są tylko oryginalne kondensatory wejściowe, a w drugim podłączyłem do nich równolegle jeszcze jeden o pojemności 10000 µF, tyle że na przewodach o długości około 10 cm.
W pierwszym przypadku amplituda wynosi 50 mV, w drugim 25 mV.

Moim zdaniem tętnienia na wyjściu wynikają nie tyle z niedostatecznej pojemności wejściowej — tutaj wszystko jest, jak sądzę, w porządku — ile z dość dziwnego układu sprzężenia zwrotnego (zaznaczonego na czerwono).
Poza tym nie podoba mi się, że na wyjściu znajduje się kondensator o pojemności aż 100 µF (zaznaczony na zielono). Myślę, że lepiej zmniejszyć ją do 10–22 µF. W zasadzie nie wpływa on na tętnienia, ale ma wpływ na skok prądu przy przejściu z trybu CV do trybu CC.

Wideo z recenzją
I oczywiście kilka wniosków na podstawie montażu i wyników testów.
Na początek o samym zestawie do samodzielnego montażu.
Zastrzeżeń nie ma zbyt wiele, ale jednak są. Zapomniano dołączyć pokrętła do potencjometrów, podkładki izolacyjne są niewygodne, mostek prostowniczy trzeba przenieść na radiator, a kondensatory są przeciętnej jakości.
Są też zalety: wszystko składa się bez większych problemów, a co więcej, później działa i zapewnia nawet więcej niż deklarowane 35 V i 5 A. Udało mi się uzyskać napięcie do 42 V i prąd do 6 A, a nie sądzę, żeby to był kres możliwości.
Na podstawie testów można właściwie przyczepić się tylko do podwyższonego poziomu tętnień, ale myślę, że da się to poprawić.
Ogólnie zestaw jest trochę niedopracowany, ale moim zdaniem ciekawszy niż znana płytka 30 V 3 A, której recenzję kiedyś przygotowałem. Najważniejsze różnice:
1. Napięcie do 35 V, a w praktyce można je podnieść jeszcze bardziej.
2. Prąd do 5 A, ale również można go zwiększyć.
3. Pojemność kondensatora wejściowego wynosi 6600 µF, w porównaniu z 3300 µF w wersji 3 A.
4. W zasilaczu 3 A był jeden tranzystor mocy, tutaj są dwa.
5. Jest przełączanie uzwojeń transformatora, w trzech stopniach.
6. Dodano sterowanie wentylatorem zależne od temperatury.
7. Bocznik do pomiaru prądu znajduje się na dodatnim biegunie, a nie po stronie masy.
Jest tylko jedna istotna wada: opisywany wariant ma większe tętnienia, najprawdopodobniej z powodu niedopracowań w układzie.
Produkt na AliExpress — link
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
стабилизируемый регулируемый блок питания на 3055 своими руками, регулировка напряжения 2 канала, самодельные источники питания своими руками, схема блока питания на 12 вольт 5 ампер, стабилизатор для лабораторных блоков купить на али, бп своими руками регулируемый по напряжению и току, кит наборблок питания из китая с регулировкой напряжения и силы тока обзор бюджетный, блок питания регулируемый с крен5 и мощным транзистором, схема лабораторного блока питания 0 30в 5а, 13, блок питания польский kit набор, схема блока питания на 12 вольт 5 ампер своими руками, 5, блок питания kit набор обзор, sk35h как подсоединить к трансформатору, самодельные лбп схемы, мощный однотактный зарядник с регулировками тока и напряжения своими руками, кіріч блог лабораторний блок, плата для сборки источника питания kit diu без деталей, блок питания по схеме китайского kit набора, модуль для лбп своими руками, кит набор регулируемого источника питания 0-30вольт 0-5ампер картинки, 4, самодельные линейные бп., набор для самостоятельной сборки линейный блок питания, собрать блок питания своими руками, блок питания 35 Вольт, линейный блок питания, регулируемый блок питания
стабилизируемый регулируемый блок питания на 3055 своими руками, регулировка напряжения 2 канала, самодельные источники питания своими руками, схема блока питания на 12 вольт 5 ампер, стабилизатор для лабораторных блоков купить на али, бп своими руками регулируемый по напряжению и току, кит наборблок питания из китая с регулировкой напряжения и силы тока обзор бюджетный, блок питания регулируемый с крен5 и мощным транзистором, схема лабораторного блока питания 0 30в 5а, 13, блок питания польский kit набор, схема блока питания на 12 вольт 5 ампер своими руками, 5, блок питания kit набор обзор, sk35h как подсоединить к трансформатору, самодельные лбп схемы, мощный однотактный зарядник с регулировками тока и напряжения своими руками, кіріч блог лабораторний блок, плата для сборки источника питания kit diu без деталей, блок питания по схеме китайского kit набора, модуль для лбп своими руками, кит набор регулируемого источника питания 0-30вольт 0-5ампер картинки, 4, самодельные линейные бп., набор для самостоятельной сборки линейный блок питания, собрать блок питания своими руками, блок питания 35 Вольт, линейный блок питания, регулируемый блок питания
Pytania i odpowiedzi
Jakie wyniki osiągnął zestaw zasilacza 35 V 5 A w testach?
Autor uzyskał napięcie do 42 V i prąd do 6 A; jego zdaniem to może nie być granica możliwości.
Jakie wady ma zestaw regulowanego zasilacza?
W zestawie zabrakło pokręteł potencjometrów, kondensatory są przeciętnej jakości, a poziom tętnień jest podwyższony. Mostek prostowniczy trzeba zamontować na radiatorze.
Czym ten zestaw różni się od zasilacza 30 V 3 A?
Ma dwa tranzystory mocy, kondensator wejściowy 6600 µF, trzystopniowe przełączanie uzwojeń transformatora i sterowanie wentylatorem zależne od temperatury.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Przetwornice
Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wesprzyj projekt
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze48
Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forumKomentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja
















Komentarze są publikowane w języku oryginału.