Ramki do składania pakietów z ogniw 18500/18650

Dziś mam nie tyle mini-recenzję, co mikrorecenzję. Będzie poświęcona bardzo niedrogim, ale przydatnym „pomocnikom” dla osób, które często korzystają z pakietów z ogniw 18500, 18650 i podobnych.

Jak już wspomniałem, recenzja będzie mikroskopijna: trochę tekstu, dziesięć zdjęć i wnioski.

Niedawno pisałem, że czasami pracuję z akumulatorami 18650. Żeby ułatwić budowanie pakietów na ich bazie, kupiłem taki specyficzny produkt jak uchwyty-ramki. Szczerze mówiąc, nie jestem pewien, czy to właściwa nazwa, ale taką znalazłem na stronie sklepu, a sam nie wymyśliłem, jak poprawnie je nazwać.


W zamówieniu było 20 sztuk, a cała partia kosztowała 1,67 USD, więc para wychodzi po 16,7 centa. Niżej wyjaśnię, dlaczego podaję cenę za parę.


Elementy są identyczne, ale mają dość skomplikowany kształt. Każdy składa się z części zewnętrznej i wewnętrznej, a ponadto z jednej strony ma wypustki, a z drugiej wycięcia.
Na zdjęciu obróciłem je tak, żeby było je widać ze wszystkich stron.


Dzięki wycięciom i wypustkom w kształcie „jaskółczego ogona” można łączyć je w różnych konfiguracjach.
Połączenie na „jaskółczy ogon” najczęściej spotyka się w meblach, a także w rusznikarstwie i innych, mniej popularnych zastosowaniach.
Na ilustracji pokazano połączenie narożne, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by zastosować tę samą zasadę także przy łączeniu w linii prostej.


Jak już się domyśliliście, każda para jest przeznaczona do trzech akumulatorów. Można ich używać w układach 1×3, 2×3, 3×3, 4×3, a także 1×6, 2×6 itd. Krótko mówiąc, dowolnie, byle liczba ogniw była wielokrotnością trzech.


Choć nie jest to do końca standardowe rozwiązanie, można złożyć konstrukcję w układzie 3×4, montując jeden z pakietów z boku (na zdjęciu po prawej). Może się to przydać przy szczególnie „oryginalnych” konfiguracjach, na przykład gdy trzeba zrobić układ 5×3 i dołączyć z boku jeszcze trzy akumulatory.


Wymiary zewnętrzne.
1, 2. Długość całkowita i długość bez uwzględnienia wypustek. Podczas montażu wypustka wchodzi w rowek kolejnego elementu, więc nie uwzględnia się jej w obliczeniach.
3, 4. Analogicznie jak w poprzednim punkcie, ale chodzi o szerokość. Na zdjęciu nr 4 widać, że po zamontowaniu akumulator o średnicy 18 mm zmieści się w kwadracie o boku 20,2 mm, czyli do całkowitego wymiaru trzeba dodać około 2,2 mm na każdy akumulator. Taki sam odstęp będzie między akumulatorami w pakiecie.
5. Szerokość w najwęższym miejscu ramki. Ten wymiar nie ma większego znaczenia, bo nie wpływa na gabaryty pakietu.
6. Z jednej strony znajdują się wypustki, które wpływają na długość pakietu akumulatorów. Wypustki mają po około 0,87 mm grubości z każdej strony, więc pakiet będzie dłuższy od samych akumulatorów o 1,7 mm.


Ten wymiar omówię osobno, bo wiąże się z nim pewien niuans.
Długość akumulatorów nie ma żadnego znaczenia, bo połówki są niezależne, ale średnica jest krytyczna. Sprawdziłem różne akumulatory: markowe wchodziły bez problemu, natomiast bezimienne trzeba było wciskać. Nie było to jakoś szczególnie trudne, ale trzeba było użyć trochę siły. Z jednej strony to dobrze, bo będą się mocniej trzymać. Z drugiej warto mieć to na uwadze.


Po co to wszystko? Czasami trzeba zbudować pakiet z kilku akumulatorów. Zwykle wygląda to tak:
Bierzemy kilka akumulatorów, składamy je razem, zgrzewamy wyprowadzenia i izolujemy całość koszulką termokurczliwą. Wadą tego rozwiązania jest to, że przy silnych wibracjach izolacja akumulatorów może ulec uszkodzeniu, co grozi zwarciem. Sama konstrukcja jest też bardziej „elastyczna”.

Drugi wariant:
Wszystko tak samo jak wyżej, ale między akumulatory wkładamy plastikowe przekładki w kształcie litery X. Pokazywałem je w recenzji przeróbki akumulatora do wkrętarki. To całkiem niezłe rozwiązanie, ale takie przekładki też kosztują, a poza tym nie chronią końców akumulatorów.

Przy zastosowaniu omawianych ramek konstrukcja jest schludniejsza, solidniejsza i lepiej zabezpieczona. Ponadto akumulatory są od siebie oddalone o 2 mm, więc znacznie trudniej o zwarcie między nimi.


Dla przykładu pakiet 2×3. Takie ramki bardziej opłaca się stosować w bardziej złożonych konfiguracjach, na przykład przy budowie akumulatorów do rowerów elektrycznych itp. To właśnie tam występują silne wibracje i jest dużo ogniw, a konstrukcje zabezpieczone koszulką termokurczliwą nie są już w stanie utrzymać całości wystarczająco pewnie.


Jak pisałem wyżej, na końcach znajdują się wypustki. Są ukształtowane tak, że między nimi mieści się taśma używana do zgrzewania pakietów akumulatorów. Przy użyciu akumulatorów z wystającym biegunem dodatnim wychodzi z tego niezły bałagan, ale w pakietach najczęściej stosuje się akumulatory z płaskim biegunem dodatnim i tutaj nie ma żadnych problemów.



To już wszystko. Krótko mówiąc, moim zdaniem to bardzo wygodne rozwiązanie dla osób składających pakiety akumulatorów, zwłaszcza z dużej liczby ogniw. Proste, tanie i wygodne — mogę polecić.

Dodatkowo nagrałem krótki film. Być może dzięki niemu łatwiej będzie zrozumieć, o co chodzi :)