/       /       /    Homgeek, ręczny mini ekspres do przygotowywania espresso/lungo
Wesprzyj projekt na Patreon


Homgeek, ręczny mini ekspres do przygotowywania espresso/lungo

$45.79
Przejdź do sklepu
Dziś mam dla Was krótką recenzję kompaktowego ekspresu do espresso. To całkiem interesujące urządzenie, a w niektórych sytuacjach nawet przydatne. O wszystkim opowiem jednak w recenzji, więc ciekawskich zapraszam pod wpis.


Właściwie w żaden sposób nie zaliczam się do smakoszy ani kawoszy, choć piję dużo kawy. Cały mój „kontakt” z tym napojem ogranicza się jednak do kubka kawy rozpuszczalnej Jacobs z mlekiem. Głównie dlatego, że to spora oszczędność czasu, niestety często kosztem smaku.
Nie, espresso też czasem piję. W pracy mam całkiem niezły ekspres Saeco, jeśli dobrze pamiętam, to Intelia Focus, ale mogę się mylić. Tyle że w pracy nie jestem sam, więc bywa tak, że „albo nie ma kawy, albo skończyła się woda” :)

Tego produktu nie wybrałem sam — zaproponowano mi go z pytaniem: „Lubi pan kawę?”. Odpowiedziałem, że tak, i postanowiłem go wypróbować, a przy okazji opowiedzieć czytelnikom, czy warto.
Ponieważ nie jest to produkt elektroniczny, ani nawet elektryczny, recenzja będzie stosunkowo krótka.

Produkt jest dostarczany w podwójnym opakowaniu: na zewnątrz zwykły karton, a w środku kolorowe pudełko. W tym kolorowym pudełku z jakiegoś powodu zrobiono otwór — przydał mi się, żeby wyjąć jedno pudełko z drugiego.


W drugim pudełku starannie ułożono ekspres i akcesoria.


W zestawie znajdują się:
1. Ekspres do kawy
2. Etui transportowe
3. Dekoracyjne gumowe pierścienie.
4. Instrukcja.


Chociaż sklep ma magazyn w Rosji, instrukcja nie jest dostępna po rosyjsku — tylko po angielsku, niemiecku, francusku, włosku i hiszpańsku. Myślę, że sklep, a dokładniej producent, powinien pomyśleć o przygotowaniu rosyjskiego tłumaczenia.


Producent postarał się oczywiście, żeby instrukcja była zrozumiała dla wszystkich, pokazując cały proces na ilustracjach. Mniej więcej to samo zrobię pod koniec recenzji.


Są jednak pewne ostrzeżenia, które można było przetłumaczyć.
Na przykład w części dotyczącej czyszczenia pokazano, które elementy należy myć, a przy jednym z nich zaznaczono, że nie wolno zostawiać w nim wody (o ile dobrze zrozumiałem) — a dokładniej, że nie trzeba go myć.


Para ozdobnych pierścieni i etui.


Urządzenie jest reklamowane jako przenośne. Nie będę twierdzić, że zabiera się je na wyprawy, bo turyści liczą każdy gram i mało kto nosi ze sobą zbędne rzeczy. Ale zabranie go w podróż albo do pracy jest jak najbardziej realne.
Właśnie dlatego w zestawie znalazło się niewielkie etui. Zresztą wygodnie przechowuje się w nim ekspres także w domu. Warto dodać, że konstrukcja ekspresu jest taka, że nawet bez etui jest on całkowicie zabezpieczony przed dostaniem się do środka ciał obcych.


Etui jest bardzo cienkie i lekkie, więc ekspres „w opakowaniu” waży 387 gramów, a sam — 377.


W zestawie są dwa kolorowe gumowe pierścienie, które mają umożliwiać kolorystyczne rozróżnianie spodni ułatwiać rozpoznanie, który ekspres jest czyj, jeśli są dwa. Moim zdaniem można było dorzucić też pierścienie w innych kolorach — raczej nie są drogie.


Dla większej wygody po stronie przeciwnej do tłoka dodano gumową nakładkę. Dodam, że ekspres leży w dłoni (przynajmniej męskiej) jak ulał.


Z boku znajduje się tłok. Obrót w lewo zwalnia go z blokady, a w prawo ustawia w pozycji „transportowej”.
Warto tu na chwilę wyjaśnić, czym właściwie jest espresso i po co ekspresowi tłok.
Cytat z Wikipedii całkiem dobrze wyjaśnia zasadę przygotowywania tego rodzaju kawy:
Espresso (z wł. espresso) — metoda parzenia kawy polegająca na przepuszczaniu gorącej wody (około 90 °C) pod ciśnieniem 8-10 barów przez filtr z mieloną kawą.

Tłok jest tu potrzebny do wytworzenia odpowiedniego ciśnienia. Według deklaracji producenta ten model ekspresu wytwarza ciśnienie 8 barów. Oczywiście to tylko niezbędne minimum; są modele osiągające nawet 15 barów, ale praktyka pokazała, że tyle wystarcza.


Jak pisałem na samym początku, ekspres ma konstrukcję niemal hermetycznej obudowy, w której znajduje się wszystko, co potrzebne. Jest jednak drobny błąd w instrukcji (na zdjęciu słabo to widać) — nieprawidłowo wskazano, co i gdzie powinno się znajdować. Na zdjęciu ekspres jest rozłożony tak, jak powinien, natomiast w instrukcji środkowa część jest pokazana w odbiciu lustrzanym.


Na stronie produktu znalazłem jednak prawidłowy schemat montażu.


Opowiem trochę o poszczególnych częściach.
1. Pojemnik miarowy, w zasadzie miarka, za pomocą której odmierzamy potrzebną porcję.
2. Filtr, do którego wsypujemy odmierzoną porcję kawy.
3. Część wylotowa, przez którą przepływa kawa po przejściu przez filtr.
4. W tej części znajduje się również zawór bezpieczeństwa, dzięki któremu kawa nie wypływa, dopóki nie naciśniemy zaworu.


Środkowa część z czarną gumową uszczelką, do której wkłada się filtr z kawą. Pośrodku znajduje się otwór, przez który woda pod ciśnieniem trafia do filtra.


Część doprowadzająca wodę. Znajduje się tu druga gumowa uszczelka, która zapobiega wylaniu się gorącej wody podczas parzenia.


Wszystkie pokazane wyżej części mają oznaczenie potwierdzające, że nadają się do kontaktu z żywnością.


Jak widać, konstrukcja ekspresu jest dość prosta, więc nie ma już wiele do opisywania i można przejść do testów.
Na początek wszystkie części w kolejności, w jakiej będą używane.


W instrukcji jest ilustracja przedstawiająca kolejne kroki, ale na stronie sklepu znalazłem bardziej zrozumiałą wersję i to nią kierowałem się w dalszej części.



Ale dość już tych obrazków — postanowiłem opisać wszystko własnymi słowami i pokazać cały proces.
Na początek, oprócz ekspresu, potrzebna będzie kawa. Piję kawę rozpuszczalną, a potrzebna jest zwykła mielona, więc poszedłem do sklepu i kupiłem dwa rodzaje. Jeden to znana mi już marka Jacobs, tym razem w wersji Espresso, a drugi jest mniej znany. Spodobało mi się opakowanie i informacja, że zawiera kawę Arabica — kiedyś mi smakowała.


Przed pierwszym użyciem ekspres trzeba koniecznie dokładnie umyć.

Otwieramy opakowanie z kawą i napełniamy miarkę po brzegi. Ważne, żeby po przesypaniu kawa wypełniła cały filtr. Po skręceniu obudowy kawa zostanie sprasowana, a efekt będzie lepszy. Ekspres świetnie radzi sobie z prasowaniem: po zaparzeniu w filtrze zostaje bardzo zwarta masa z wyraźnym odciskiem wzoru sitka. Zrobiłem nawet zdjęcie, ale przy świetle lampy błyskowej efekt jest słabo widoczny, więc go nie zamieszczam.


1. Przykrywamy miarkę kubeczkiem filtra.
2. Odwracamy całość tak, aby miarka znalazła się na górze. Można lekko postukać palcem od góry, żeby kawa na pewno trafiła tam, gdzie trzeba.
3. Kawa jest już w kubeczku filtra.
4. Lekko ubijam kawę dnem miarki. Instrukcja o tym nie wspomina, ale weszło mi to w nawyk po dość długim korzystaniu z ręcznego ekspresu do kawy w pracy. Zwykle robi się to specjalnym tamperem, ale ponieważ go nie mam, muszę używać dna miarki. Chodzi o to, żeby uzyskać coś w rodzaju sprasowanej tabletki.
Oczyszczamy brzegi filtra z rozsypanej kawy. Dzięki temu nie będzie przecieków, a ekspres będzie mógł wytworzyć wymagane ciśnienie.

Przy okazji ważna uwaga: miarka powinna być nie tylko czysta, ale też sucha. Gdy jest sucha, kawa się do niej nie przykleja, więc wygodnie ją zarówno nasypywać, jak i ubijać. Wystarczy jednak odrobina wilgoci, a od razu robi się niewygodnie. Wilgoć w opakowaniu z kawą również jest niepożądana.
Możecie zapytać, skąd miałaby się wziąć wilgoć — już wyjaśniam. Miarka jest przechowywana w pojemniku na wodę, więc jeśli po użyciu włożymy ją z powrotem, zawsze trochę wilgoci się na nią dostanie.


Wkładamy filtr z kawą tak, jak pokazano na zdjęciu. W obudowie jest specjalne wycięcie, więc nie trzeba się specjalnie „celować”.


Następnie bierzemy głowicę wylotową (na poprzednim zdjęciu znajduje się po prawej), zakładamy ją od góry i dokręcamy. Trzeba dokręcić ją mocno.


Zupełnie zapomniałem o gorącej wodzie :) Ekspres nie potrafi jej podgrzać, więc trzeba to zrobić za pomocą czajnika, grzałki zanurzeniowej albo kuchenki mikrofalowej.
Kiedy po raz pierwszy parzyłem kawę, zastanawiałem się przede wszystkim, ile wody nalać. Okazało się jednak, że to znacznie prostsze: wewnątrz pojemnika na wodę (tego z gwintem, większego) znajduje się oznaczenie MAX.


Gotujemy wodę i nalewamy ją do wskazanego poziomu.
Nie wiem czemu, ale przypomniało mi się, jak wiele lat temu parzyłem kawę z wodą źródlaną, nabraną bezpośrednio ze źródła, a nie z rury, jak to bywa przy ujęciach. Jej smak bardzo się różni od zwykłej wody, oczywiście na korzyść tej źródlanej.
W internecie piszą, że podczas parzenia espresso przez kawę przepuszcza się wodę o temperaturze 90 stopni. W rzeczywistości można jednak wlać do pojemnika wrzątek, bo zanim go nalejemy, zamontujemy ekspres i woda dotrze do kawy, jej temperatura spadnie akurat do wymaganej wartości.


Ostrożnie ustawiamy korpus ekspresu na kubku z wodą i dokręcamy go na gwincie. Gwint jest krótki, więc robi się to całkiem wygodnie; ostrożność jest potrzebna ze względów bezpieczeństwa.


Odwracamy całą konstrukcję tak, aby pojemnik z wodą znalazł się u góry, i odblokowujemy tłok, obracając go w lewo.


Następnie po prostu unosimy ekspres nad kubkiem na gotową kawę i wykonujemy ruchy tłokiem, aż kawa zacznie wypływać. Najpierw kilka razy naciskamy, żeby wytworzyć ciśnienie — na tym etapie tłok porusza się dość lekko. Gdy ciśnienie wzrośnie i tłok zacznie stawiać opór, kawa zacznie wypływać. Kolejnymi naciśnięciami przepuszczamy całą wodę.


Gotowe, można pić :)


Na samym początku pisałem, że przywykłem pić kawę z mlekiem, ale podczas testowania opisywanego ekspresu dodawałem tylko cukier.
Można jednak po zaparzeniu dodać mleko albo śmietankę, a także startą czekoladę — jak kto lubi. Na stronie sklepu zamieścili nawet ładny obrazek, więc postanowiłem trochę „urozmaicić” nim suchy opis :)


Kawa smakuje świetnie, ale ta objętość... Przywykłem do dużych kubków. Nawet mój kolega, prawdziwy koneser kawy, zawsze mi mówi, że z takich małych filiżanek kawy się nie pije.
Zaciekawiły mnie więc dwie rzeczy: objętość jednej porcji i to, ile kawy z początkowej ilości wody trafia do filiżanki.
Wyszło mi, że pełna filiżanka z kawą waży 106 gramów, a ta sama, pusta — 35 gramów. Pojemnik na wodę waży 156 gramów, gdy jest pełny, i 74 gramy, gdy jest pusty.
Jedno napełnienie to więc 82 gramy (156-74), a gotowego napoju otrzymujemy 71 gramów (106-35). W ekspresie zostaje 11 gramów (82-71). Jeśli od razu zaparzymy drugą filiżankę, otrzymamy około 10-11 gramów więcej, bo w ekspresie pozostała kawa z poprzedniego parzenia.


Z powyższych obliczeń wynika, że otrzymujemy nie espresso, a lungo. Różnica polega na tym, że porcja klasycznego espresso powstaje z 7—10 g kawy i 25—35 ml wody. Lungo przygotowuje się z tej samej ilości kawy, ale z około 70 ml wody — i właśnie tyle wyszło nam z powyższych obliczeń.

Myślę więc, że trafniej byłoby nazwać to urządzenie nie ekspresem do espresso, a ekspresem do lungo, choć crema w lungo (po prawej) powinna być mniejsza, a w moim przypadku była bardziej podobna do espresso (po lewej).


Nagrałem krótki film pokazujący proces parzenia, choć właściwie wszystko, co trzeba, opisałem już wyżej.

Przy okazji: próbowałem dwóch rodzajów kawy, pokazanych wyżej — Jacobs Monarch Espresso i SL 100% Arabica. Pierwsza daje lepszą piankę i ma intensywniejszy aromat, druga smakuje lepiej, ale pianki jest mniej. Poza tym przy ubijaniu Jacobs przeciska się przez otwory (dlatego na filmie ubijam kawę nad opakowaniem); z drugą tak się nie dzieje.



To wszystko, spróbuję opisać swoje wrażenia.
Używam ekspresu już od jakiegoś czasu. Nawet podczas przygotowywania tej recenzji, kiedy po prostu ćwiczyłem, zrobiłem około 6 filiżanek kawy i nie miałem żadnych problemów.
Osobno warto podkreślić wysoką jakość wykonania. Nigdzie nie zauważyłem żadnych wad, pozostałości po odlewie ani rys. Pod tym względem mocne 5 punktów. Powiedziałbym nawet, że gdyby ktoś mi powiedział, że ten ekspres wyprodukowano nie w Chinach, lecz na przykład w Niemczech, uwierzyłbym.
Nie ma też żadnych zapachów — w ogóle. To pośrednio świadczy o dobrej jakości wykonania. Jak pisałem wyżej, wszystkie części mają oznaczenie dopuszczające je do kontaktu z żywnością.

Można by powiedzieć, że kawa jest smaczna, ale nie byłoby to do końca uczciwe, bo to zasługa nie tylko ekspresu. Mnie jednak efekt przypadł do gustu.

Jeśli chodzi o zastosowanie, muszę powiedzieć, że przede wszystkim sprawdzi się w podróży, w terenie, a także po prostu na łonie natury. W domu oczywiście też można jej używać, ale wolałbym ekspres, który przynajmniej sam podgrzewa wodę, a najlepiej jeszcze mieli ziarna — tak po prostu wygodniej.
Czyszczenie po użyciu jest banalnie proste: wystarczy umyć filiżankę, filtr i głowicę wylotową, a reszta pozostaje czysta sama z siebie.

Jeśli myślicie, że będę ją tylko chwalić, to jesteście w błędzie. Mimo wszystko znalazłem kilka wad, choć niezbyt poważnych.
Na przykład filiżanka na gotowy napój mocowana jest do obudowy za pomocą wypustek, a nie gwintu, jak pojemnik na wodę. Na miejscu producenta zaprojektowałbym symetryczną konstrukcję. Zwiększyłoby to niezawodność i obniżyło koszt produkcji, bo nie trzeba byłoby robić kolejnej formy.
Warto też wspomnieć, że kawa nie jest zbyt gorąca — ma około 60–70 stopni. Dla mnie osobiście to zaleta, między innymi dlatego, że lubię kawę z mlekiem. Są jednak osoby, które wolą naprawdę gorącą kawę. Temperatura napoju nie jest zbyt wysoka, ponieważ część ciepła zużywana jest na podgrzanie samego ekspresu i filiżanek. Drugi „przepływ” będzie zdecydowanie gorętszy; można też najpierw rozgrzać ekspres „na sucho”. A ponieważ ekspres jest przeznaczony nie tylko do użytku domowego, lecz także na łono natury, przy ujemnych temperaturach raczej nie uda się uzyskać gorącego napoju.

Gdybym miał podsumować wszystko jednym zdaniem, brzmiałoby ono tak: dość drogo, całkiem solidnie, smacznie i wygodnie, choć nie bez wad.
$45.79
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
https://www.kirich.blog/obzory/drugie-obzory/386-homgeek-ruchnaya-mini-kofevarka-dlya-prigotovleniya-espresso-lungo, мини кофеварка тм меделин :, портативная мини кофемашина, самодельные кофеварки, homgeek, ручная мини кофеварка espresso mobil, houmgeek, кофеварка alfawise, как пользоваться кофеваркой на 4 чашки espresso maker видео, кофеварка homgeek, мини кофеварка тм меделин, ручная мини кофемашина nespresso wacaco или электрическая мини кофемашина обзор и сравнение, карманная помповая кофеваркa, ручной эспрессо обзор, самодельная карманная эспрессо машина, ручная кофеварки эспрессо, do3879 эспрессо maker, кофеварка ручная нанопресс обзор отзывы, компактные кофеварки эспрессо, кофемашина минипресс эспрессо, мини кофеварка портативная механическая, мини компактная кофеварка, компактная кофеварка в дорогу, кофеварка homgeek отзывы, alfawise кофеварка, espresso maker 4 cup stainless steel инструкция на русском

Pytania i odpowiedzi

Jakie ciśnienie wytwarza ręczny ekspres Homgeek?

Według producenta jest to 8 bar. Autor uznał, że wystarcza to do przygotowania kawy.

Jak gorąca jest kawa z ekspresu Homgeek?

Gotowy napój ma około 60–70 °C. Drugie parzenie będzie gorętsze; autor sugeruje też wcześniejsze podgrzanie ekspresu wodą.

Do czego nadaje się mini ekspres Homgeek i jak go czyścić?

Sprawdzi się w podróży, w pracy lub na łonie natury; do domu autor wolałby ekspres, który sam podgrzewa wodę. Po użyciu wystarczy umyć filiżankę, filtr i głowicę wylotową.


Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja