/       /       /    Zestaw końcówek do narzędzia wielofunkcyjnego oscylacyjnego
Wesprzyj projekt na Patreon


Zestaw końcówek do narzędzia wielofunkcyjnego oscylacyjnego

$29.89
Przejdź do sklepu
Jakiś czas temu opublikowałem zarówno recenzję piły oscylacyjnej MILWAUKEE 2626-20 M18, jak i recenzję różnych końcówek do niej. Wtedy dopiero zaczynałem jej używać, więc trudno mi było powiedzieć coś z praktycznego punktu widzenia.
Dziś pokażę zestaw końcówek sprzedawanych w komplecie, a także opowiem trochę o swoich doświadczeniach z takim narzędziem.


Zacznę chyba od tego, że wypowiem się o samym narzędziu. Zarówno w komentarzach do recenzji, jak i pod filmem o końcówkach często widzę stwierdzenia w rodzaju:
1. Jakiś badziew, brzęczy, a niczego nie tnie
2. Piłą ręczną odetnę szybciej
3. Co ten renowator może w porównaniu z wyrzynarką, szlifierką kątową, szlifierką, młotowiertarką, młotem wyburzeniowym, układarką asfaltu i tak dalej

Drodzy, to przede wszystkim narzędzie pomocnicze, a po drugie — do prac wykończeniowych. Nie wycina się nim bruzd pod przewody, nie tnie drewna na opał na zimę ani nie próbuje szlifować parkietu w domu o powierzchni 400 m².
Takie narzędzie przydaje się tam, gdzie trzeba pracować może powoli, ale dokładnie i czysto, zwłaszcza w miejscach, do których nie da się dotrzeć ani szlifierką kątową, ani wyrzynarką. Poza tym ten typ narzędzia jest niemal całkowicie bezpieczny — trudno zrobić sobie nim krzywdę, chyba że spadnie na stopę.

Wspomniana wyżej MILWAUKEE 2626-20 jest u mnie w użyciu od około dwóch lat. W ciągu ostatniego roku używałem jej do:
1. wymiany płytek podłogowych — wycinałem fugi, a także częściowo usuwałem pozostałą zaprawę, bo układałem te same płytki, które wcześniej zdjąłem.
2. wykonywania rowków w płycie wiórowej pod zawieszki meblowe, a także do precyzyjnego dopasowywania różnych elementów.
3. przycinania listew przypodłogowych podczas montażu.
4. cięcia plastikowych paneli sufitowych
5. cięcia i dopasowywania aluminiowych kątowników.
6. szlifowania plastiku
7. cięcia płyty pilśniowej


W praktyce przez ostatni rok było to moje drugie narzędzie po wkrętarce — leżało pod ręką i używałem go, gdy trzeba było szybko coś podpiłować lub przyciąć. W chwili publikacji recenzji nawet nie przypuszczałem, że tak się do niego przyzwyczaję.
Jeśli macie takie narzędzie, ale nie jesteście z niego zadowoleni, to albo po prostu nie macie dla niego odpowiednich zadań, albo jeszcze się do niego nie przyzwyczailiście.

Jak w przypadku niemal każdego narzędzia, potrzebny jest do niego osprzęt — tutaj są to różne brzeszczoty. I właśnie o nich dziś opowiem.

Zobaczyłem ten zestaw i postanowiłem go wypróbować. Swoją drogą, w ciągu ostatnich kilku lat sytuacja w sklepach stacjonarnych prawie się nie zmieniła: wybór jest nieco większy, ale nadal pozostawia wiele do życzenia.
Opakowanie to zwykły woreczek z zatrzaskiem, który przypadkowo przeciąłem podczas rozpakowywania przesyłki. Przydałoby się coś solidniejszego, choćby kartonowe pudełko.


Według strony produktu zestaw zawiera 22 pozycje, łącznie 100 sztuk. Trzeba jednak zaznaczyć, że większość z tych 100 sztuk stanowią arkusze ścierne, a samych brzeszczotów jest znacznie mniej.


Dalej pokażę wszystko, co wchodzi w skład zestawu, ale zacznę od deklarowanych gatunków stali, z których wykonano brzeszczoty:
HCS (high carbon steel) — stal wysokowęglowa, twardość 45-48 HRC, do pracy z miękkimi materiałami, takimi jak drewno, płyta wiórowa, płyta pilśniowa i tworzywa sztuczne
HSS (high speed steel) — stal szybkotnąca, twardość 61-65 HRC, do pracy z materiałami o większej twardości, takimi jak miękka stal, aluminium i inne metale nieżelazne. W porównaniu z HCS brzeszczoty HSS są cieńsze, a ich twardość jest znacznie większa
BIM (bi-metal) — bardzo elastyczne, nierozłączne połączenie stali HSS i HCS. Takie brzeszczoty są przeznaczone do zastosowań profesjonalnych. Używa się ich do obróbki drewna, metalu, metali nieżelaznych i aluminium

W opisie wymieniono również SS, ale może to oznaczać zarówno stal nierdzewną (stainless steel), z której wykonano brzeszczoty, jak i błędny zapis HSS, ponieważ na samych brzeszczotach nie było żadnych oznaczeń.

Spotkałem się też kiedyś z pytaniem, co oznacza określenie „stal szybkotnąca”.
Chodzi o to, że w przypadku osprzętu (frezów, brzeszczotów, wierteł, noży tokarskich) istnieje pojęcie prędkości skrawania, czyli na przykład prędkości ruchu ostrza względem powierzchni obrabianego elementu. Dla zwykłej stali parametr ten wynosi około 5 m/min, a w przypadku „topowych” gatunków stali szybkotnącej prędkość dochodzi do 45-50 m/min.
Jakość stali określa więc prędkość skrawania — twardsze gatunki pozwalają na większą prędkość i nazywane są stalami szybkotnącymi. Mają one jednak jeszcze jedną zaletę: nie tracą swoich właściwości przy wzroście temperatury, a czasem nawet je zyskują, i mogą normalnie pracować w temperaturze do 500-700 stopni. W przypadku zwykłej stali węglowej temperatura nie powinna przekraczać około 200 stopni.

Żeby jakoś to wszystko uporządkować, będę omawiać brzeszczoty w kolejności od najwęższych do najszerszych.

Na początek najwęższe brzeszczoty: szerokość 10 mm, długość części tnącej (do miejsca, w którym zaczyna się rozszerzać) 25 mm. Były dwa: HCS do drewna oraz wspomniany SS, którego materiału nie udało mi się ustalić. Przyciąga się do magnesu, ale to wcale nie oznacza, że nie jest ze stali nierdzewnej.


Zęby są proste, widać ostrzenie, wysokość zęba wynosi około 1.7mm.


Mocowanie jest uniwersalne, choć bardzo proste.


Przykłady narzędzi, do których pasuje ten typ mocowania.


A oto przykłady różnych wariantów tego mocowania. W omawianym zestawie zastosowano pierwszy typ, najprostszy. Pełny opis przytoczę w formie własnego cytatu.
1. Zwykły wariant.
2. Wariant z nacięciem z tyłu. Nieco ułatwia wymianę końcówek — śruby mocującej nie trzeba całkowicie wykręcać, wystarczy poluzować ją tylko częściowo. Naprawdę pomaga.
3. Wariant z dodatkowym otworem z przodu. Działa podobnie jak wariant 2, ale jest znacznie mniej wygodny. Na przykład w moim przypadku otwór jest nieco mniejszy od średnicy łba śruby, więc żeby wsunąć go bokiem przez otwór, trzeba niemal całkowicie wykręcić śrubę.
4. Wariant z dużym otworem. Jest mniej więcej tak wygodny jak wariant 2, ale ze względu na możliwe osłabienie sztywności można go zastosować tylko w końcówkach o dużej powierzchni, na przykład szlifierskich.



Aby ułatwić cięcie, brzeszczoty mają rozwarte zęby. Ponieważ jest to dość istotny parametr, będę podawał szerokość rozwarcia w procentach grubości samego brzeszczotu. Kolejność taka jak na zdjęciu powyżej.
1. Brzeszczot HCS, grubość 0.71 mm, rozwarcie 38%
2. Brzeszczot SS, grubość 0.62 mm, rozwarcie 43%


Oczywiście nie obyło się bez testów, choć chyba to zbyt szumne określenie, bo ciąłem niewielki kawałek sosnowej boazerii tylko po to, żeby sprawdzić, jak tnie, a nie jak się zużywa.

Małymi brzeszczotami wyciąłem po jednym kwadraciku. Subiektywnie brzeszczot SS tnie lżej, być może z powodu mniejszego tarcia.

Przy okazji muszę powiedzieć, że jeśli uznacie, że wycinanie takich otworów jest łatwe, mniej więcej tak, jak pokazują to na filmach reklamowych, to mogę powiedzieć, że to nie bułka z masłem wcale tak nie jest. Sam brzeszczot tnie normalnie, ale:
1. Obrabiany element musi być solidnie zamocowany. O cięciu takich otworów „w powietrzu” można od razu zapomnieć.
2. Samą pilarkę trzeba trzymać bardzo równo i mocno, bo w niektórych sytuacjach brzeszczot może zacząć uderzać o krawędzie i „pójść w rozsypkę”, czyli wpadać w dzikie wibracje.
Najlepiej oprzeć samo narzędzie o coś, choćby po prostu o podłogę.


Zużycie? Przy tak niewielkim zakresie pracy trudno się go spodziewać. Starła się za to farba z czarnego brzeszczotu; moim zdaniem w ogóle jest tam niepotrzebna.



Brzeszczoty o szerokości 20 mm, tutaj również dwa: HCS i SS.


W zasadzie identyczne jak poprzednie, ale dwa razy szersze. Maksymalna głębokość cięcia jest nieco większa i wynosi 30 mm.


1. HCS — 0.73 mm, rozwarcie 30%
2. SS — 0.64 mm, rozwarcie 43%


Test przebiegał tak samo jak poprzedni. Tnie, ale przez większą szerokość nieco wolniej; również może „pójść w rozsypkę”.


Podobnie jak poprzednio, biały brzeszczot ciął lżej, a z czarnego znów starła się farba. Poza tym nic się nie zmieniło.



Brzeszczot o szerokości 31 mm był dostępny w jednym wariancie — SS.


Ząb prosty, długość około 1.65–1.7 mm, maksymalna głębokość cięcia 38–39 mm.


Grubość 0.63 mm, rozwarcie 41%


Ponieważ ten brzeszczot jest już wyraźnie szerszy, po prostu nim ciąłem, zamiast wycinać otwory, które w rzeczywistości bardziej przypominają dziury.
Tnie lekko, nawet mi się spodobał. Odciąłem kilka kawałków boazerii.



Brzeszczotów o szerokości 34 mm było sporo — zarówno pod względem liczby, jak i rodzajów.
1. HCS, sześć sztuk — jedyne brzeszczoty, których było więcej niż jeden.
2. HCS z „japońskim zębem”
3. BIM, według deklaracji bimetalowy, przeznaczony do większych obciążeń niż wcześniej pokazane.


Pierwszy przeznaczony jest do drewna i bardzo przypomina poprzednie: ząb prosty, wysokość 1.65–1.7 mm.
Drugi ma japoński ząb; pisałem o nich w poprzedniej recenzji. Ząb jest więc skośny, wysokość 2.5 mm.
Trzeci jest do pracy z metalem: ząb prosty, wysokość 1 mm.

Maksymalna głębokość cięcia wynosi 40 mm. Na brzeszczotach są podziałki metryczna i calowa, choć raczej trudno będzie z nich korzystać.


1. HCS zwykły, grubość 0.79 mm, rozwarcie 20%
2. HCS „japoński ząb”, grubość 0.73 mm, rozwarcie 50%
3. BIM, grubość 0.85 mm, rozwarcie 30%


Ponieważ brzeszczotów było tu więcej, testowałem je dłużej. Mierzyłem też czas potrzebny na odcięcie kawałków.
Przy zwykłym zębie jedno cięcie zajmowało około 10 sekund. W tym i wszystkich pozostałych testach regulator obrotów narzędzia był ustawiony na 6 z 12.
Brzeszczot z „japońskim zębem” niespodziewanie mnie rozczarował. W poprzedniej recenzji bardzo mi się spodobały — tną znacznie szybciej niż zwykłe, ale tym razem było inaczej. Jedno cięcie zajmowało około 14 sekund, w porównaniu z 10 sekundami przy zwykłym brzeszczocie.


Zwykłym brzeszczotem wykonałem 4 cięcia, tym po prawej — 3, a farba starła się z niego bardziej, mimo że rozwarcie zębów jest całkiem przyzwoite.


W tym rozmiarze był też brzeszczot do metalu. Użyłem go do przecięcia kawałka aluminiowej obudowy zasilacza — myślę, że wielu z was wie, o co chodzi. Aluminium jest miękkie, a cięcie go szlifierką kątową nie jest zbyt wygodne. Tutaj brzeszczot sprawdził się za to znakomicie: jedno cięcie zajmowało 15–16 sekund.


A ponieważ w zestawie było aż sześć brzeszczotów do drewna, z ciekawości sprawdziłem, jak poradzą sobie z cięciem tego samego aluminium.
Cóż, tną nieco wolniej — 17–18 sekund na cięcie. Po dwóch cięciach nie zauważyłem widocznego zużycia. Nawet przyszło mi do głowy, że wszystkie czarne brzeszczoty są tak naprawdę wykonane z tego samego metalu i różnią się tylko wielkością zębów.



Szerokość 45 mm. Są tu dwa brzeszczoty do drewna, różniące się tylko kształtem części tnącej.


Zęby proste: 1,2 mm w lewym i 1,5 mm w prawym. Wydało mi się to trochę dziwne — spodziewałem się, że będą takie same.


Maksymalna głębokość cięcia również jest różna: 50 i 40 mm.
1. HCS o głębokości 50 mm, grubość 0,7 mm, rozwarcie zębów 45%
2. HCS o głębokości 40 mm, grubość 0,71 mm, rozwarcie zębów 41%


Ponieważ te brzeszczoty różnią się w zasadzie tylko kształtem, przetestowałem tylko jeden. Tnie po prostu świetnie — jedno cięcie zajmowało 6–7 sekund. To najszybszy brzeszczot do drewna w zestawie.



Najszersze proste brzeszczoty w tym przeglądzie — mają 65 mm szerokości. Moim zdaniem mogłyby mieć kształt łukowy, bo praca tak szerokimi brzeszczotami przy użyciu narzędzia oscylacyjnego nie jest zbyt wygodna.


Oba brzeszczoty są przeznaczone do drewna, ale jeden ma zęby japońskie, a drugi zwykłe, proste.


Pierwszy brzeszczot jako jedyny w zestawie ma z tyłu nacięcie w mocowaniu, które nieco ułatwia wymianę osprzętu.


1. HCS z „japońskimi zębami”, grubość 0,7 mm, rozwarcie zębów 88%.
2. HCS zwykły, grubość 0,76 mm, rozwarcie zębów 39%

Brzeszczot z „japońskimi zębami” jest nie tylko jedynym z nacięciem w mocowaniu, ale ma też największe rozwarcie zębów spośród wszystkich brzeszczotów w zestawie.


Wiązałem duże nadzieje z najszerszymi brzeszczotami, jeśli chodzi o szybkość pracy, ale okazało się, że nie jest aż tak dobrze.
Brzeszczot ze zwykłymi zębami przecina testowy kawałek drewna w 12–13 sekund.
Brzeszczot z „japońskimi zębami” był tylko odrobinę szybszy — 10–11 sekund, podczas gdy w moich wcześniejszych testach różnica wynosiła mniej więcej 2 razy. Mimo to wyraźnie ustąpił poprzedniemu brzeszczotowi o szerokości 45 mm, który robił to w 6–7 sekund.



Oczywiście podczas testu uwzględniałem szerokość brzeszczotu, tak aby wykorzystać ją jak najlepiej, ale nie zbliżać się przy tym do jego krawędzi.



Brzeszczoty tarczowe, a właściwie 2/3 pełnej tarczy. Z mojego doświadczenia wynika, że ten typ brzeszczotów jest najwygodniejszy, bo prawie nigdy nie trzeba go przekładać.
Poza tym duży rozmiar brzeszczotu pomaga przy cięciu cienkich i długich (szerokich) materiałów, choć ma też swoje wady. Takim brzeszczotem prawie nie da się zejść z linii cięcia, ale to również minus: jeśli zaczniecie ciąć krzywo, bardzo trudno będzie wyrównać cięcie. Z drugiej strony, dzięki jego rozmiarowi łatwo ustawić go dokładnie wzdłuż linii cięcia. Ogólnie, jeśli dopiero zaczynacie „piłować”, wybierzcie takie brzeszczoty.

Pierwszy brzeszczot ma „miseczkę” i jest przeznaczony do drewna, drugi jest zupełnie płaski i służy do cięcia metalu.


1. HCS, średnica 88 mm, grubość 0,7 mm, rozwarcie zębów 44%
2. HSS, średnica 80 mm, grubość 0,78 mm, rozwarcie zębów 1%

Tak. Drugie brzeszczot praktycznie nie ma rozwarcia zębów. Trochę dziwne i jakoś tak nawet nieprawidłowe, ale dokładniej powiem po teście.


Mając dość duże doświadczenie w pracy właśnie z brzeszczotami o takim kształcie, spodziewałem się, że będzie ciął szybko, bo jego szerokość robocza jest większa niż w przypadku prostych brzeszczotów. W praktyce jednak jedno cięcie zajmowało 12-16 sekund, czyli dość długo.


Drugi brzeszczot, w którym nie spodobał mi się całkowity brak rozwarcia zębów, okazał się kompletną porażką. Jedno cięcie zajmowało... 40-50 sekund, podczas gdy zwykły brzeszczot radził sobie z tym w 16 sekund. Masakra.



Końcówki nożowe. Początkowo myślałem, że będę ich używać, ale ostatecznie przydały się najwyżej kilka razy, i to mogłem się bez nich obejść. Oczywiście warto mieć przynajmniej jedną taką w warsztacie, na wszelki wypadek.

Obie mają szerokość 50 mm. Różnią się tylko tym, że jedna jest wygięta, a przy tym nieco krótsza. Wygląda na to, że użyto półfabrykatów o tej samej długości.


Ostrzenie jest jednostronne, ale oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, żeby przeszlifować je po swojemu.


Jakość ostrzenia jest przeciętna, na krawędziach widać zawinięty metal, bo zeszlifowano go po prostu do niemal zerowej grubości.


Mamy tu raczej coś w rodzaju hybrydy dłuta i struga, choć w praktyce takich brzeszczotów nie da się używać ani jako jednego, ani jako drugiego. Można za to całkiem skutecznie wycinać kawałki drewna i usuwać większe nierówności. Alternatywnie można zdzierać nimi farbę ze ścian, ale trzeba je będzie często ostrzyć.



Dalej są już nie brzeszczoty, ale równie przydatne końcówki.

Na początek końcówki szlifierskie: podstawa z rzepem i zestaw arkuszy ściernych o różnej gradacji.

Pierwszy wariant jest wąski i ani razu mi się nie przydał. Jeśli jest w zestawie, dobrze, ale jeśli go nie ma, nie dokupowałbym go.


Wymiary.


W zestawie były 4 rodzaje arkuszy: 60, 80, 120 i 180, po 5 sztuk każdego. Na stronie produktu podano jednak, że powinno być 5 wariantów — brakuje arkuszy o gradacji 240.


Z podobnego wariantu końcówki szlifierskiej korzystałem już kilka razy i jestem zadowolony.


Jedyna różnica jest taka, że używałem arkuszy i uchwytu z dodatkowymi otworami do odprowadzania pyłu.


Tutaj wszystko zgadza się z opisem: arkusze 60, 80, 120, 180 i 240, po 10 sztuk każdego.


W tym przypadku właściwie nie ma czego testować. Arkusze trzymają się, choć z jakiegoś powodu na początku próbowały się nieco przesuwać. Potem już się przyzwyczaiłem.
Do testu wziąłem ten sam kawałek drewna i oczyściłem miejsce, w którym ściskałem go ściskiem stolarskim.
Niestety na zdjęciu słabo to widać. Szlifowałem najpierw papierem P60, potem P120, a na końcu P240. Szlifuje dobrze i łatwo dotrzeć do różnych trudno dostępnych miejsc. Robiłem już wcześniej coś takiego i nie ma z tym problemu.




Końcówki do zgrubnego szlifowania lub cięcia twardych materiałów ceramicznych.

Po lewej tarcza do cięcia. Używałem takiej do usuwania fugi ze spoin między płytkami — bardzo wygodne rozwiązanie. Trzeba jednak powiedzieć, że zużyłem już dwie takie końcówki :)
Po prawej końcówka szlifierska do bardzo zgrubnego szlifowania twardych materiałów. Nie używałem jej ani razu, nawet nie wiem, do czego można by ją wykorzystać w domu.


Końcówka szlifierska nie ma nawet ziaren ściernych, tylko coś w rodzaju bardzo grubych metalowych wiórów. Powłoka tarczy tnącej przypomina drobne trociny.


Ponieważ powłoka końcówki szlifierskiej znajduje się tylko z jednej strony, jej całkowita grubość jest taka sama jak w przypadku tarczy.


Spróbowałem ciąć płytkę ceramiczną. Tnie, prawie nie powodując wyszczerbień, ale baaardzo powoli.


Poza tym wyraźnie się zużywa, dlatego takie ostrze nadaje się raczej do oczyszczania fug albo cięcia w miejscach, do których nie da się dotrzeć innym narzędziem.


Drugim brzeszczotem zeszlifowałem występy z tylnej strony płytki. Zużycie jest minimalne, szlifuje powoli, ale pewnie, a dla niektórych najważniejsze może być to, że prawie nie pyli. Właściwie wszystkie testy przeprowadzałem w pokoju mieszkalnym i nie powiedziałbym, że narobiłem dużo pyłu.


Na pocięcie tego wszystkiego zużyłem prawie cały zapas energii z akumulatora 2 Ah. Piła oscylacyjna jest bardzo prądożerna, dlatego polecałbym używać akumulatora 4–5 Ah, którego na razie nie mam.


A to brzeszczot, którego używam najczęściej. Kupiłem go dawno temu w charkowskim Epicentrze. Nie pamiętam producenta, ale to nie Bosch, Metabo itp. Jest oznaczony jako HCS, czyli przeznaczony głównie do drewna.
Cięłem nim zarówno drewno, jak i plastik, aluminiowe kątowniki, profile LED oraz radiatory. Miałem też inne brzeszczoty, ale po prostu nie chciało mi się ich zmieniać, a i tak wygodnie się nim pracuje.
Tak, widać niewielkie zużycie, i to po stronie zębów skierowanej do wewnątrz rozwarcia, ale nadal tnie i to całkiem dobrze.


Jakie wnioski? W zasadzie byłby to niezły zestaw — zawiera chyba prawie wszystko, czego potrzebuje użytkownik narzędzia oscylacyjnego. Niestety jakość niektórych brzeszczotów rozczarowała. Dotyczy to zwłaszcza brzeszczotów z „japońskim zębem”, które okazały się nie lepsze od zwykłych, oraz brzeszczotu tarczowego bez rozwarcia zębów.
Spodobały mi się brzeszczoty SS. Przypuszczam, że są ze stali nierdzewnej, ale nie mam jak tego sprawdzić. Całkiem dobrze tną i mają dobry poślizg.
Niektóre zwykłe brzeszczoty też tną dobrze, ale te bardzo wąskie prawdopodobnie będą po prostu leżeć w pudełku.
Noże i końcówki szlifierskie niczym szczególnym się nie wyróżniają — podobne znajdziecie pewnie w innych zestawach. To samo dotyczy brzeszczotów ściernych.

Przewiduję pytanie: a co z tarczami ściernymi do „szlifierki kątowej”, które montuje się w narzędziu wielofunkcyjnym?
Tak, widziałem takie rozwiązanie. Co więcej, pod koniec remontu zabrałem nawet resztkę takiej tarczy, bo chciałem poeksperymentować. Powstrzymały mnie jednak dwie rzeczy:
1. Sama tarcza gdzieś zaginęła podczas przewożenia narzędzia, ale to akurat problem, który da się rozwiązać.
2. Zwyczajnie szkoda mi niszczyć narzędzie osprzętem, do którego nie jest przeznaczone.

Do drugiego punktu odniosę się osobno. W przypadku takiego narzędzia bardzo ważne jest, żeby osprzęt był zamocowany ciasno i bez luzu. Jeśli pojawi się luz, końcówka zaczyna wyrabiać uchwyt, dlatego mogą wystąpić problemy z bardzo cienkimi brzeszczotami — ich otwory mocujące są mniej wytrzymałe. I uwierzcie mi, lepiej wyrzucić nieudaną końcówkę, niż wymieniać uchwyt, który prawdopodobnie nie będzie tani.

W sklepie obowiązują kody promocyjne
JDXMAS100 — zamówienie od 100, rabat 15
JDXMAS4 — zamówienie od 4 dolarów, rabat 1

Na dziś to wszystko, mam nadzieję, że było przydatne.
$29.89
Przejdź do sklepu

Pytania i odpowiedzi

Co zawiera zestaw osprzętu do narzędzia wielofunkcyjnego oscylacyjnego?

Według strony produktu zestaw obejmuje 22 pozycje i 100 sztuk, z czego większość to arkusze ścierne. Są w nim także brzeszczoty, noże i osprzęt ścierny.

Jak autor ocenił brzeszczoty z zestawu?

Niektóre zwykłe brzeszczoty oraz te oznaczone SS tną poprawnie, ale brzeszczoty z „japońskim zębem” nie okazały się lepsze od zwykłych, a tarcza bez rozwiedzenia zębów rozczarowała.

Dlaczego osprzęt do narzędzia oscylacyjnego musi być mocno osadzony?

Luz może uszkodzić uchwyt narzędzia; szczególnie narażone są cienkie brzeszczoty ze słabszymi otworami mocującymi. Autor radzi wyrzucić nieudany osprzęt, zamiast ryzykować uszkodzenie uchwytu.


Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja