Adapter Bluetooth Uni-T UT-D07A do multimetrów UT181A UT171A UT71E

Jakiś czas temu kupiłem sobie multimetr Uni-T 181A i już wtedy pomyślałem, że do kompletu brakuje mi adaptera Bluetooth. Dostałem go w prezencie na Nowy Rok i dziś o nim opowiem.
Niestety okazało się, że nie wszystko działa tak gładko, ale o tym więcej w recenzji...


Recenzja nie będzie zbyt długa, bo adapter jest w zasadzie tylko bezprzewodową wersją interfejsu multimetr–smartfon, a poza tym pasuje tylko do kilku modeli przyrządów.

Przyszedł w niewielkim białym pudełku. W zestawie, oprócz adaptera, jest instrukcja i karta gwarancyjna.


Z przydatnych informacji jest tylko data produkcji na karcie gwarancyjnej, a instrukcja jest w całości po chińsku, który znam niewiele lepiej niż wcale.


Ponieważ jednak firma jest dość duża, na stronie producenta bez większych problemów znalazłem angielską wersję instrukcji.


Nie powiedziałbym, że adapter ma szczególnie skromne wymiary.


Tak naprawdę zastrzeżenia mam głównie do jego grubości, ale o tym za chwilę.


Są dwie diody sygnalizacyjne: niebieska informuje o połączeniu (rzadkie błyski oznaczają brak połączenia, częste — nawiązane połączenie), a czerwona sygnalizuje rozładowaną baterię.
Wyżej znajduje się też wyłącznik zasilania. Jest umieszczony głęboko, więc nie da się go przypadkowo przełączyć.


Na spodzie są prowadnice do zamocowania adaptera w przeznaczonym do tego miejscu oraz dioda i fotoodbiornik do transmisji danych.


Zasilanie zapewniają dwie baterie AAA. Nie mierzyłem poboru prądu, ale używam go od czasu do czasu już od około miesiąca i na razie wszystko jest w porządku.


Pasuje na swoje miejsce bez problemu. Dopiero teraz zwróciłem uwagę, że Uni-T 61E ma zaślepkę gniazda adaptera, a 181A jej nie ma.


Nic nie zawadza, a adapter zdejmuje się dość łatwo, z wyraźnym kliknięciem zatrzasku.


Na stole leży jednak niewygodnie — i właśnie do jego grubości mam zastrzeżenia. W praktyce górna część multimetru opiera się na adapterze.


Dlatego znacznie wygodniej korzysta się z niego z rozłożoną podstawką. Na zdjęciu może się wydawać, że podstawka opiera się o moduł — prawie, ale w rzeczywistości go nie dotyka.


Mam dwa przyrządy tej firmy, więc oczywiście spróbowałem też z popularnym Uni-T 61E, ale tu czekało mnie rozczarowanie.
Po pierwsze adapter nie pasuje do przyrządu mechanicznie. Można go wprawdzie zamontować, ale z oporem (dosłownie — ze skrzypieniem). Na zdjęciu widać, że w efekcie obudowa adaptera rozeszła się na dwie części.
Poza tym urządzenia nie są kompatybilne ani sprzętowo, ani programowo. Warto przypomnieć, że do 61E dołączany jest adapter do portu COM, a do 181A — do USB. Oprogramowanie jest różne i programy nie są zamienne.


Uni-T 61E z zamontowanym adapterem na stole wygląda jeszcze zabawniej — można nawet nie używać podstawki :)


Dobra, pośmialiśmy się, przejdźmy do testów.
Na początek okazało się, że na jednej stronie są dwa różne opisy tego samego adaptera. Na jednej podano, że obsługiwane są iOS oraz Android, ale na stronie pobierania znajduje się tylko dokument potwierdzający zgodność z RoHS. Na drugiej stronie wymieniono już tylko Androida, za to jest tam link do angielskiej instrukcji i oprogramowania.


Początkowo planowałem używać go z telefonem i komputerem. Co więcej, w instrukcji napisano, że działa z Mac, Androidem i Windows, a niektóre systemy być może zostaną dodane kiedyś (swobodne tłumaczenie).


No dobrze, Android to Android. I tu czekała mnie druga niespodzianka.
Najpierw spróbowałem z moim Doogee X5 MAX, ale niestety udało mi się odebrać tylko kilka wartości, po czym połączenie się urywało.
Dobra, biorę Samsunga żony — działa, ale żeby nawiązać połączenie, trzeba kilka razy je rozłączyć i połączyć ponownie.
Właściwie wyglądało to trochę inaczej: wypróbowałem wszystkie „chińskie” telefony w domu i żaden nie chciał współpracować z przyrządem. Potem wziąłem Samsunga, który w końcu zaskoczył za którymś razem. Następnie zacząłem męczyć mojego Doogee i doprowadziłem do tego, że przynajmniej coś odbiera.


No i myślę sobie: klapa. Ostatnia próba: biorę Lenovo P2 i sprawdzam, że bez problemu łączy się z multimetrem i działa z nim jak z własnym. Dlatego kolejne zrzuty ekranu pochodzą już z Lenovo.
Na tym i poprzednim zdjęciu (z Samsungiem) może się wydawać, że wskazania na ekranie multimetru i smartfona przypadkiem się pokrywają. Nie, to nie przypadek: na 9 z 10 zdjęć dane są zgodne, a przyczyną jest naprawdę niewielkie opóźnienie między wyświetleniem wskazania na ekranie multimetru i smartfona.


Na początku próbowałem podłączyć adapter standardowo, za pomocą funkcji Androida. Nie ma z tym problemu, nie jest nawet potrzebne hasło. Później okazało się jednak, że nie tylko nie trzeba tego robić, ale wręcz nie należy, bo może to zakłócić prawidłowe działanie programu. Można nawet całkowicie wyłączyć Bluetooth w smartfonie — aplikacja sama go włączy :)

Instaluję oryginalne oprogramowanie i uruchamiam je. Po załadowaniu program proponuje wybór multimetru, który chcemy podłączyć.


Następnie otwiera się główne okno programu. Aby podłączyć multimetr, trzeba kliknąć Connect, potem Scan, a następnie wybrać adapter Bluetooth.


Mija kilka sekund i multimetr jest podłączony, a na ekranie zaczynają wesoło przewijać się wiersze pełne cyfr.
W tym trybie dane są pobierane z szybkością około 9 odczytów na sekundę, czyli całkiem sprawnie. W niektórych trybach wiersz z wyświetlanym czasem nieco się przesuwa, ale dzieje się tak w trybie Datalogging.


Po obróceniu smartfona o 90 stopni wskazania są wyświetlane na pełnym ekranie, choć moim zdaniem cyfry mogłyby być większe.


W przypadku widoku z maksymalnymi/minimalnymi wskazaniami są one również wyświetlane na tym ekranie.


Dwukrotne kliknięcie w obszar roboczy ekranu wyświetla tryb sterowania. W zasadzie emuluje on cztery odpowiadające sobie przyciski multimetru. Przycisk Select działa tylko wtedy, gdy przełącznik przyrządu jest ustawiony na zakres z dodatkowymi funkcjami.


Przesunięciem palca po ekranie można wybrać tryb rozszerzony, który oprócz standardowego zapisywania i wyświetlania zapisanych danych obsługuje także dodatkowe opcje przyrządu. W praktyce znów widzimy wirtualną klawiaturę multimetru.


Dostępny jest też osobny tryb Datalogging, ale nie udało mi się zrozumieć, czym różni się od poprzedniego poza szybkością odświeżania. Wszystkie funkcje są identyczne jak w poprzednim widoku danych w czasie rzeczywistym.


Ostatni jest tryb pracy z autonomicznym rejestratorem. Wszystko byłoby dobrze, gdyby udało mi się poprawnie uruchomić tę funkcję.
Po aktywowaniu podobnej funkcji na komputerze multimetr zaczyna krótko piszczeć, a oprogramowanie pobiera wszystkie zapisane wartości z pamięci wewnętrznej przyrządu. Tutaj multimetr zapiszczy kilka razy i na tym koniec.
Do wyboru są tylko opcje zapisu i usuwania, ale co zapisywać i co usuwać — zagadka. Oczywiście pamięć przyrządu nie była pusta, na wszelki wypadek nawet to sprawdziłem, ale niestety.
Nie powiem, żebym potrzebował tej funkcji w smartfonie, ale całość wygląda na niedopracowaną.


I oczywiście demonstracja tego wszystkiego. W filmie przypadkiem zabrakło jednak momentu z menu ustawień rozszerzonych — jakoś o nim zapomniałem podczas nagrywania :(


Podsumowując: formalnie adapter działa i pod pewnymi względami jest nawet wygodny, ale nie wszystkie funkcje działają tak, jak powinny. Zasięg jest całkiem zadowalający, w dużym pokoju połączenie działa stabilnie.
Największy zarzut mam jednak do tego, że program jest bardzo „wybredny” pod względem modelu smartfona. Jak już pisałem, oprogramowanie działało poprawnie tylko z Lenovo P2. Samsung zadziałał po kilku próbach, a modele mniej znanych marek albo w ogóle nie działają (co zdarza się częściej), albo — jak mój Doogee — załadują kilka wierszy i na tym koniec.

Krótko mówiąc, adapter jest dość niejednoznaczny.
To już wszystko. Jak zwykle czekam na pytania i komentarze, mam nadzieję, że recenzja była przydatna.