/       /       /    Sterownik obciążenia elektronicznego Sousim, czyli kolejne urządzenie do zagospodarowania „nadmiarowej” energii elektrycznej
Wesprzyj projekt na Patreon


Sterownik obciążenia elektronicznego Sousim, czyli kolejne urządzenie do zagospodarowania „nadmiarowej” energii elektrycznej

$26.23 (без учета доставки)
Przejdź do sklepu
W zeszłym roku recenzowałem dwa obciążenia elektroniczne firmy Sousim. Jedno z powodzeniem wykorzystałem, a dziś przyszła kolej na drugie, które początkowo można było obsługiwać wyłącznie za pomocą komputera.


Chyba warto zacząć od początku.
Początkowo planowałem używać obciążenia elektronicznego z komputerem, ale okazało się to bardzo niewygodne, bo dołączone oprogramowanie było tak kiepskie, że nie udało mi się go okiełznać. Wspominałem wtedy, że istnieje osobny sterownik do takiego obciążenia elektronicznego, a nawet zamieściłem jego zdjęcie.


W końcu wpadłem na pomysł, żeby zbudować autonomiczne obciążenie elektroniczne z tym sterownikiem. W trakcie okazało się, że sprawa nie jest tak prosta, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka.
Przede wszystkim nie można ich nigdzie kupić, ale na Taobao znalazłem sprzedawcę, który handluje produktami firmy www.xldn.net,, która z kolei zaprojektowała ten sterownik i zamieściła informacje o nim na swojej stronie. Co prawda napisano tam, że obciążenie może pracować z prądem do 50 A, ale w chwili składania zamówienia nie wiedziałem o tej wersji i zamówiłem wariant 20 A.
Nie wiedziałem jednak, jak je kupić, więc poprosiłem o pomoc menedżerkę z yoybuy.com, za co bardzo jej dziękuję.
W dużym skrócie wyglądało to tak:
Piszę do menedżerki, ona pisze do sprzedawcy, a sprzedawca kontaktuje się z producentem sterownika.
Producent wykonuje sterownik, sprzedawca kupuje go od producenta, odbiera, sprawdza i dodaje do swojego sklepu, a ja kupuję go od niego w zwykły sposób, przez pośrednika.

To jednak bardzo duży skrót, bo pojawiły się problemy: menedżerka nie była technikiem, komunikacja odbywała się łamaną angielszczyzną, a terminy techniczne trzeba było tłumaczyć z angielskiego na chiński. Krótko mówiąc, niezły ekstremalny wyczyn :) Całość zajęła około dwóch miesięcy i w końcu zamówiłem oraz dostałem upragnioną płytkę.
Wyszło bardzo drogo, około 28 dolarów z dostawą na terenie Chin, do tego doszły jeszcze opłaty pośrednika. Nie miałem już jednak odwrotu, zwłaszcza że sam rozpocząłem cały ten proces.

W zamówieniu były dwa produkty, jeden całkiem drobny. Być może kiedyś go zrecenzuję, tym bardziej że zapowiada się ciekawie. Opakowanie było całkiem duże, a całość ważyła 220 gramów.
Sterownik owinięto folią tak dokładnie, że naprawdę trudno byłoby go uszkodzić.


Zestaw jest maksymalnie prosty i skromny:
1. Sterownik
2. Dwa zestawy: przewód + złącze
3. Instrukcja.


Sterownik jest dość uniwersalny, więc instrukcja nie dotyczy dokładnie tego modelu. Tak naprawdę musiałem tylko poznać przyporządkowanie kolorów przewodów, a w zasadzie dałoby się wszystko zrobić bez instrukcji.
Dwużyłowy przewód służy do podłączenia interfejsu RS485.
Pięć przewodów służy do podłączenia zasilania i obwodów pomiarowych: czerwony + czarny = zasilanie, żółty = pomiar napięcia, niebieski + biały = pomiar prądu. Ostatnia para przewodów była zlutowana razem, więc wskazówka była dość oczywista.
Na początku zastanawiałem się, po co mierzyć napięcie i prąd, skoro te same dane można odczytać z obciążenia elektronicznego. Jak się później okazało, właśnie to w pewnym sensie mnie uratowało.


Prawie cały przedni panel zajmuje wyświetlacz o rozdzielczości 128х64 piksele, ze sterownikiem typu CoG (Chip on Glass).


Po prawej stronie znajdują się trzy przyciski sterujące i dwukolorowa dioda LED. Dalej w prawo widać pola lutownicze, do których można przylutować złącze i osobno podłączyć sterowanie oraz sygnalizację. Miałem nadzieję, że da się podłączyć enkoder, ale nic z tego — tylko hardkor, tylko trzy przyciski.


Dopiero później zauważyłem, że dostępna jest również ozdobna ramka. Z drugiej strony nie ma pewności, czy z nią wszystko zmieściłoby mi się w obudowie.


Wyświetlacz zamontowano na dodatkowej płytce, która jest połączona z płytką główną.


Kiedy odwróciłem płytkę, na chwilę aż trochę „zawiesiłem się”... Około 30 dolarów za kilka elementów?
W każdym razie nie było żadnej alternatywy. Nie dałbym rady rozgryźć protokołu sterowania, a napisanie własnego programu dla mikrokontrolera tym bardziej nie wchodziło w grę. Cóż, jeśli nie umiesz pracować głową, pracuj rękami pieniędzmi.


W moim przypadku płytka jest taka pusta i prosta. W normalnej wersji wygląda znacznie poważniej. Oto na przykład zdjęcie tej samej płytki, ale przeznaczonej do monitorowania akumulatora złożonego z 32 ogniw. W tym przypadku producent wykorzystał ją po prostu jako bazę dla prostszej konstrukcji.


A tak wygląda jeden z ekranów sterownika.


Przy składaniu zamówienia sprzedawca zapytał, jaki będzie zakres napięcia zasilania. Do wyboru były dwie wersje: 35-200V i 6-35V. Ponieważ zasilam układ napięciem 12 V, wybrałem tę drugą.
Miłym zaskoczeniem było to, że stabilizator ma izolację galwaniczną, co od razu rozwiązuje problem „pętli masy”, a poza tym ułatwia pracę. Pamiętajmy, że na płytce obciążenia interfejs RS485 również jest odizolowany galwanicznie od części mocy.
Z boku znalazłem jeszcze jeden przycisk. Eksperymenty wykazały, że przywraca on ustawienia płytki do stanu początkowego.


Komponentów jest bardzo mało.
1. Transceiver RS485
2. Wzmacniacz operacyjny.
3. EEPROM

Ponadto na płytce znalazłem miejsce do podłączenia pary czujników temperatury, ale wygląda na to, że w tej wersji nie będą działać..


Na stronie producenta podano:
it uses all imported 18-bit AD sampling voltage and current
Co oznacza zastosowanie 18-bitowego przetwornika ADC. Zdemontowałem więc płytkę przetwornicy i dostałem się do mikrokontrolera. Przypuszczam, że to zwykły STM, ale nie wiem, czy istnieją takie z 18-bitowym ADC.


Nie ma już właściwie czego oglądać, przejdę więc do opisu działania.
1, 2, 3, 4. Górnym przyciskiem można wybrać jeden z czterech trybów pracy: CC, CV, CW i CR. Służy on również do włączania trybu zmiany parametrów; wtedy dolne przyciski zwiększają lub zmniejszają wartość parametru.
5. Środkowy przycisk włącza/wyłącza podświetlenie, a przytrzymany dłużej zeruje licznik Ah.
6. Dolny przycisk włącza/wyłącza samo obciążenie.


Kolejne naciśnięcia górnego przycisku przełączają sterownik w tryb ustawiania dodatkowych parametrów i zmiany ustawień.
1. Wyświetlanie aktualnego napięcia wejściowego.
2. Kalibracja współpracy z zewnętrznym bocznikiem pomiarowym.
3, 4. Ustawienie minimalnego progu napięcia i prądu, przy którym obciążenie zostanie wyłączone.


1, 2. Ustawianie czasu. Nie testowałem tej funkcji, ale o ile dobrze rozumiem, pozwala ustawić limit czasu pracy.
3. Korekta spadku napięcia na przewodzie ujemnym przy zacisku. Regulacja jest bardzo precyzyjna i pozwala uwzględnić spadek napięcia pod obciążeniem. Ustawia się ją przy prądzie 1 A, a później napięcie wyświetlane jest korygowane proporcjonalnie do prądu obciążenia. W praktyce realizuje to „wirtualne” połączenie czteroprzewodowe.
4. Adres urządzenia w systemie.

Kwestia języka to osobna sprawa. Kilka razy pisałem, że potrzebuję wersji angielskiej, ale ostatecznie dostałem chińską. Na szczęście menu nie jest zbyt rozbudowane.


Podczas pracy ekran wygląda mniej więcej tak:
Górny wiersz pokazuje czas pracy w trybie obciążenia, próg ograniczenia napięcia i próg prądu (w zasadzie to tylko przypomnienia).
Niżej wyświetlany jest tryb pracy i ustawiona wartość parametru.
Na samym dole są cztery wartości: zmierzone napięcie, zmierzony prąd, obliczona moc i pojemność w Ah.
Napięcie i prąd są mierzone dość dokładnie, jeszcze do tego wrócę.


Na stronie producenta wygląda to mniej więcej tak samo.


Gdy już się nią nacieszyłem, zabrałem się za montaż. Wykorzystałem do tego sterownik, obciążenie elektroniczne, zasilacz 12 V 0,5 A, obudowę i kilka drobiazgów.


Recenzja wideo obciążenia elektronicznego


Użyłem obudowy, która od dawna leżała gdzieś w szafie. Nazwy już nawet nie pamiętam; jeśli się nie mylę, to coś z serii KM. Wymiary obudowy: 178х140х69mm.
Główną zaletą tej obudowy jest brak słupków łączących górną i dolną część, dzięki czemu można wykorzystać większą powierzchnię panelu przedniego.


Moduł obciążenia został nieco zmodyfikowany: brzęczyk i złącze RS485 przeniosłem na przeciwne strony płytek, a słupki skróciłem. Było to konieczne, żeby zmniejszyć całkowitą szerokość konstrukcji.


W trakcie rozmowy sprzedawca napisał, że do prawidłowego podłączenia potrzebny jest osobny bocznik pomiarowy ze standardowym spadkiem napięcia 75 mV. Próbowałem wyjaśnić, że na płytce obciążenia jest już bocznik i dodatkowy nie jest potrzebny. Ostatecznie okazało się jednak, że łatwiej się zgodzić. Bocznik od niego i tak odmówiłem kupić, ponieważ:
1. Wątpiłem, czy jest potrzebny
2. U nas jest tańszy niż na Tao.

Miałem jednak niewielką nadzieję, że uda się rozszerzyć zakres obciążenia do 50 A, więc napisałem, że będzie bocznik na 50 A :)


Test potwierdził, że dodatkowy bocznik nie jest potrzebny, a także że kontroler można skonfigurować do pracy z fabrycznym bocznikiem obciążenia. Musiałem przy tym wybrać w ustawieniach bocznik 75 mV 14,3 A.
Obawiałem się, że w takim wariancie nie uda mi się ustawić prądu powyżej tej wartości, ale na szczęście mogłem bez problemu ustawić 20,1 A. Trochę mnie to jednak rozczarowało, bo maksymalny prąd obciążenia jest zablokowany właśnie na poziomie 20,1 A, niestety :(
Zdjęcie zrobione podczas sprawdzania różnych trybów.


Dalej montaż przebiegał już całkiem standardowo. Na początek wyciąłem kawałek plastiku, żeby osłonić radiator.


Było to konieczne, żeby powietrze było wydmuchiwane wyłącznie na zewnątrz obudowy.


Do zamocowania płytki użyłem trzech dystansów od płyt głównych. Dwa wkręciłem w istniejące otwory, a pod środkowy wywierciłem osobny. Dystanse mają gwint zewnętrzny o średnicy około 4 mm i wewnętrzny M3.


Zamocowałem płytkę w obudowie.


Znalazłem w domu czarną osłonę wentylatora 50 mm, ale efekt mi się nie spodobał, więc po prostu trochę „zmodyfikowałem” wersję 60 mm. Zamontowałem też gniazdo zasilania. Później wpadłem na pomysł, że z tyłu można umieścić również gniazdo do podłączenia komputera.


Z przednim panelem nie było żadnych problemów, poza tym, że musiałem wyciąć dość duże okno na wyświetlacz. Sama płytka kontrolera pasowała wysokością do obudowy niemal idealnie.
Płytka kontrolera jest mocowana do czterech plastikowych dystansów, które przykleiłem do przedniego panelu.


Pierwsza przymiarka. Tak jak poprzednio, przylutowałem zasilacz do gniazda zasilania, ale tym razem głównie dla wygody, bo miejsca było w zasadzie wystarczająco dużo.


Projektując przedni panel, obawiałem się, że będę zahaczał o wyłącznik zasilania, dlatego zamiast przycisku zastosowałem przełącznik i umieściłem go daleko po prawej stronie. Praktyka pokazała jednak, że trochę przesadziłem.
Zaciski zamontowałem po lewej stronie, bo na dole nie było na nie miejsca. Dodatkowe otwory zacisków są skierowane w lewo i lekko do góry, żeby ułatwić podłączanie.


Tym razem przewodów jest znacznie mniej, głównie dlatego, że cała komunikacja odbywa się za pomocą zaledwie dwóch przewodów interfejsu RS485.


Po zakończeniu głównego etapu montażu przeprowadziłem kalibrację w dwóch punktach: 1 i 11 A. Drugą wartość wybrałem z dwóch powodów —
mój multimetr nadal dobrze znosi 11 A.
Ze względu na niewygodne oprogramowanie łatwiej było mi przełączać prąd między 11 a 1 A niż między 10 a 1 A. Pisałem o tym w odpowiedniej recenzji.

Potem podłączyłem przewody z płytki kontrolera i sprawdziłem wynik. Wszystko wyglądało świetnie. No, prawie świetnie, bo okazało się, że kąty widzenia wyświetlacza są praktycznie zerowe i przy patrzeniu z góry (a właściwie także z dołu) obraz staje się negatywem.


To właściwie wszystko, jeśli chodzi o wnętrze. Przewodów jest niewiele, więc cała konstrukcja wydaje się bardzo prosta.


Tak jak poprzednio, wyłącznik przełącza 12 V, a zasilacz pracuje cały czas. Musiałem jeszcze trochę przyciąć złącze, którym część mocy łączy się z płytką sterującą, bo inaczej obudowa się nie zamykała. Można się było tego spodziewać.


I to właściwie wszystko. Moim skromnym zdaniem wyszło nieźle, choć do ideału jeszcze daleko i dziś kilka rzeczy zrobiłbym inaczej.


Na przykład radiator należało pomalować na czarno, no i zamontować gniazdo do podłączenia komputera.
Możliwe, że warto też zwiększyć liczbę otworów wentylacyjnych.


Obudowy nowego i poprzedniego obciążenia są mniej więcej podobne pod względem szerokości i głębokości, ale różnią się wysokością. Właściwie już poprzednim razem chciałem wykorzystać tę obudowę w wersji 300 W, ale zabrakło mi trochę miejsca i musiałem wziąć Z2A.


Mógłbym właściwie zakończyć swoją opowieść na tej całkiem przyjemnej nucie, gdyby nie jedna istotna wada, której nie udało mi się pokonać.
Chodzi o to, że niezależnie od tego, jak dokładnie skalibruję obciążenie, po pewnym czasie kalibracja ma irytujący zwyczaj się rozjeżdżać. I to zarówno w górę, jak i w dół. Na przykład wyżej pokazałem wynik kalibracji, a dzień czy dwa później włączyłem obciążenie i zamiast 1 i 10 A zobaczyłem 0,87 i 9,43 A. Cały wieczór poświęciłem na kolejną kalibrację, przeprowadzając ją ze szczególną starannością i używając nieco innych punktów kontrolnych (0,5 i 5,5 A przy 24 V). Następnego dnia zamiast 1 A otrzymałem 970 mA, a zamiast 10 A — 10,02 A. Przy kolejnym uruchomieniu wynik był jednak zupełnie inny: odpowiednio 1,02 i 10,5 A.

Zauważyłem przy tym, że w niektórych sytuacjach usterka powoduje nie tylko przesunięcie wartości parametru, ale też natychmiastowe ustawianie prądu. W pierwotnej postaci ustawienie prądu na 10 A wygląda mniej więcej tak: od razu jest 9,5 A, a reszta „dobija” do wartości docelowej przez około pół minuty.
Przyszło mi nawet do głowy, żeby zostawić to w takim stanie i po prostu nieco zmienić wartość bocznika, ale zmiany nie są równomierne, tzn. przy prądzie 1 A wynoszą na przykład 3%, a przy 10 A już 5%.

W końcu jednak udało mi się znaleźć przyczynę problemu. Rozumowałem tak: napięcie skalibrowało się bez problemu i przez kilka miesięcy ta wartość nigdzie nie „uciekła”, a problem dotyczył wyłącznie kalibracji prądu. Okazało się, że jeden z przewodów w taśmie łączącej płytkę mocy z „mózgiem” miał słaby styk w złączu. Mówiąc dokładniej, przerywała linia sterująca jednym z tranzystorów mocy, ale nie na tyle, żeby styk całkowicie zanikał — zmieniał się za to prąd obciążenia.
W końcu zacisnąłem końcówki taśmy na nowo, przy okazji skracając ją mniej więcej trzykrotnie. Po tym zabiegu problem zniknął jak ręką odjął: nic już nigdzie nie „ucieka”, a sam prąd jest stabilniejszy. Wcześniej zdarzały się okresowe wahania na ostatniej cyfrze, najwyraźniej powodowane drganiami wentylatora. Później, jako dodatkowe zabezpieczenie, dodałem kondensatory na wejściu zasilania i na linii 5 V, z której zasilana jest przetwornica interfejsu.
Przy okazji okazało się, że są dwie linie 5 V: jedna zasila mikrokontroler, a druga część analogową, w której znajduje się też przetwornica wytwarzająca −5 V.


Recenzja wideo


Jeśli chodzi o sterownik, mam tylko dwa zastrzeżenia: mały kąt widzenia ekranu i brak wskazania temperatury radiatorów, choć ta druga kwestia jest znacznie mniej istotna.
Jeśli chodzi o samo urządzenie, wszystko mi odpowiada. Można oczywiście wskazać gotowe alternatywy, ale nie mają tego, czego potrzebuję, a konkretnie:
Tryb utrzymywania stałej mocy — spotykany bardzo rzadko.
Tryb ograniczania napięcia — spotykany jeszcze rzadziej, a niezbędny do testowania ładowarek. Bez niego rzetelne przetestowanie ładowarki jest bardzo trudne.
Tryb symulacji stałej rezystancji — zwykle dostępny wyłącznie w urządzeniach markowych.

To już wszystko. Mam nadzieję, że recenzja była przydatna. Jak zawsze, chętnie odpowiem na pytania i przeczytam komentarze.
$26.23 (без учета доставки)
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
maxgeek sousim, модули sousim., https://www.kirich.blog/obzory/izmeritelnoe/541-kontroller-elektronnoy-nagruzki-sousim-ili-esche-odno-ustroystvo-dlya-utilizacii-lishney-elektroenergii, 9, maxgeek sousim 150 вт, электронная нагрузка ld400, контроллер электронной нагрузки, модулей sousim, паровые электронные контроллеры, 2, электронных нагрузок с taobao, 1, электронная нагрузка solisim, дисплей для цифровой нагрузки 150w, sousim load, причины утилизации контроллера, electronic load, электронная нагрузка на полевых транзисторах sousim, nps 1601 калибровка, https://www.kirich.blog/P541, электронная нагрузка купить минск, sousim, можно ли записать 2 и более программ в контроллер для управления одной нагрузкой, контроллер электронной сигаретыe324220, электронная нагрузка sousim, контроллер нагрузки, Sousim, контроллер питания, блоки питания

Pytania i odpowiedzi

Jakie tryby pracy obsługuje kontroler obciążenia elektronicznego Sousim?

Obsługuje CC, CV, CW i CR: stały prąd, stałe napięcie, stałą moc i stałą rezystancję.

Dlaczego prąd z kontrolerem Sousim był niestabilny?

Słaby styk w przewodzie zakłócał sterowanie jednym z tranzystorów mocy. Po ponownym zaciśnięciu i skróceniu przewodu prąd stał się stabilniejszy.

Jakie wady kontrolera Sousim zauważył autor?

Ekran ma mały kąt widzenia i nie wyświetla temperatury radiatorów. Autor uznaje brak wskazania temperatury za mniej istotną wadę.

Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Obciążenia elektroniczne

Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory

Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja