DS-2CD1141-I, czyli kolejna kamera Hikvision

Niedawno opublikowałem recenzję stosunkowo drogiej kamery o rozdzielczości 8 megapikseli. Dziś testuję nieco prostszy model — zarówno pod względem rozdzielczości, jak i możliwości. Do jego najważniejszych cech zaliczę od razu rozdzielczość 4 MP, niską cenę i znanego producenta.
O pozostałych sprawach, jak zwykle, przeczytacie w recenzji.


Na początek wyjaśnię, dlaczego kupiłem tę kamerę. Właściwie sprawa jest prosta: początkowo zamówiłem model 2042, ale okazało się, że będzie dostępny dopiero za miesiąc, a kupon rabatowy zdążyłem już wykorzystać. Poza tym kamera była mi jednak potrzebna.
Napisałem do sprzedawcy, żeby nie anulował zamówienia i zamiast tego wysłał mi inną kamerę. Najpierw powiedział, że ma model 2042, ale tylko z obiektywem 6 mm. Wtedy uznałem, że w tym przypadku lepiej sprawdzi się kamera z obiektywem 2,8 mm. Kształt obudowy nie miał znaczenia, więc zaproponowałem, żeby wysłał mi DS-2CD1141-I. Zgodził się bez problemu.
Pozostał jeszcze jeden drobny problem: model 2042 jest droższy o jakieś 5–6 dolarów, a nie chciałem ich stracić. Powiedziałem o tym sprzedawcy, a w końcu zaproponował mi dodatkowy element do kamery, o którym opowiem później. Na tym stanęło.

Jak już się domyśliliście, kamera nie ma typowej obudowy typu „bullet”, lecz kopułkową. Dla mnie nie miało to żadnego znaczenia.
Ten model nie jest zbyt popularny, choć moim zdaniem ma całkiem niezłą cenę — poniżej 70 dolarów — i w zasadzie bardzo przypomina model 2042, który już kiedyś recenzowałem.


Mimo to bez problemu znalazłem instrukcję do kamery w języku rosyjskim, a w niej także pełną specyfikację techniczną. Pakiet dokumentacji można pobrać stąd.


Jak można było zauważyć wyżej, kamera ma matrycę o rozmiarze 1/3 cala — taką samą jak model 2042.
Na stronie produktu napisano, że kamera zastępuje modele DS-2CD2145F-IS, DS-2CD3145F-I i DS-2CD3145F-IS, ale nie jest to do końca prawda. Wymienione kamery umożliwiają nagrywanie na kartę pamięci (litera F w nazwie modelu), natomiast testowany model nie ma gniazda na kartę pamięci.


Kamera jest zapakowana w niewielkie, kwadratowe pudełko, w środku dobrze unieruchomiona — nic się nie obija.


Zawartość zestawu jest typowa zarówno dla kamer Hikvision, jak i kamer IP w ogóle:
1. Kamera DS-2CD1141-I
2. Elementy montażowe
3. Klucz imbusowy z końcówką w kształcie gwiazdki.
4. Dławik kablowy
5. Instrukcja
6. Płyta CD z oprogramowaniem.


Jak zwykle, najcenniejsze w zestawie są dwie rzeczy: dławik kablowy i klucz imbusowy, bo bez niego nie da się zamontować ani zdemontować kamery.


Kamera jest dość kompaktowa: ma 111 mm średnicy i 85 mm wysokości. Dla porównania, montowałem kamery typu DS-2CD2712F-IS, które miały już 140 mm średnicy i prawie 100 mm wysokości. Ważyły też dwa razy więcej — 1 kg, podczas gdy testowany model waży 500 g. To akurat raczej wada niż zaleta.
Złącze zasilania 12 V ma silikonową zaślepkę. Ponieważ obecnie kamery zasila się głównie przez kabel sieciowy, to złącze może nie tylko przeszkadzać, ale też — jeśli dostanie się do niego woda — doprowadzić do uszkodzenia kamery.


Rysunek kamery z wymiarami


Ponieważ jest to kamera kopułkowa, przeznaczona jest głównie do montażu na suficie. W takiej pozycji napis z nazwą producenta jest więc „do góry nogami”.

Przy okazji warto wyjaśnić, czym kamery kopułkowe różnią się od kamer typu „bullet”. Przede wszystkim są bardziej odporne na wandalizm, ale nie chodzi tu raczej o to, że ktoś je rozbije albo ukradnie. Kamera kopułkowa trudniej przekręcić na bok lub strącić niż kamerę typu „bullet”. Ponadto niektóre modele kopułkowe mają lekko przyciemnioną szybkę, przez co trudno rozpoznać, w którą stronę są skierowane. Czasem ma to istotne znaczenie.


Kabel wyprowadza się przez specjalne wycięcie z boku obudowy. Spód kamery jest szczelnie zalany, aby zabezpieczyć go przed wodą. Znajduje się tu również śruba do podłączenia uziemienia.


Widok przedniej części kamery.


Do otwarcia kamery potrzebny będzie dołączony klucz imbusowy. Jak już pisałem, trzeba ją otworzyć w każdym przypadku, ponieważ mocuje się ją właśnie od wewnątrz.
Górna część obudowy jest plastikowa, dlatego kamera waży wyraźnie mniej niż choćby model DS-2CD2712F-IS. Producent zadbał przy tym o co najmniej dwie przydatne rzeczy:
1. Górna część obudowy jest połączona z dolną krótkim sznurkiem
2. Śruby mocujące są tak skonstruowane, że po wykręceniu nie wypadają.


Wokół obiektywu znajdują się diody LED doświetlające. Nie ma czujnika oświetlenia — kamera określa wymagany poziom oświetlenia, analizując obraz. Tak samo rozwiązano to w kamerze 2085, choć w modelu 2042 był jeszcze fotoczujnik.


Nie da się ustawić obiektywu równolegle do sufitu, bo przeszkadza ogranicznik. Zresztą zwykle nie ma takiej potrzeby, bo na przykład mnie ani razu nie zdarzyło się ustawiać obiektywu pod takim kątem — w przeciwnym razie kamera widziałaby sufit na połowie kadru.
Obiektyw obraca się w dwóch płaszczyznach. Chodzi dość opornie, a bez poluzowania śrub mocujących w ogóle nie da się obrócić kamery w górę ani w dół.


Dalej następuje część z dokładniejszym demontażem, niż zwykle jest to konieczne.


Zanim przejdę do opisu oprogramowania i testów kamery, opowiem o dodatku.
Jak pisałem wyżej, musiałem jakoś zrekompensować niższą cenę kamery, więc wybrałem puszkę montażową do kamery. Choć tak naprawdę można ją nazwać puszką montażową tylko z dużą dozą wyrozumiałości.
Firma oferuje do tych kamer całkiem sporo akcesoriów. Są wśród nich wysięgnik, uchwyt kątowy, mechanizm mocowania kamery na słupie itp.


Puszka montażowa do kamery — link, cena około 13.5-14 dolarów.

Oprócz samej puszki zestaw zawiera elementy mocujące i naklejkę do oznaczenia miejsc mocowania. Śruby mocujące są przy tym pokryte czymś niebieskim, przypominającym klej do gwintów.


Puszka jest aluminiowa, a jej średnica odpowiada średnicy kamery i wynosi 111 mm.


Z boku znajduje się dławnica o dużej średnicy, ponieważ zakłada się, że kabel będzie chroniony peszlem lub metalowym wężem osłonowym.


Od spodu znajduje się miękka podkładka i otwór z zaślepką. Ten system mocowania umożliwia montaż zarówno na suficie, jak i na wysięgniku montażowym; w tym drugim przypadku kabel można wprowadzić od góry. Kabel wprowadza się od góry również przy ukrytym prowadzeniu przewodów.


Montaż kamery jest banalnie prosty: najpierw mocujemy samą puszkę i wprowadzamy do niej kabel. Następnie podłączamy kabel do kamery w standardowy sposób i przykręcamy kamerę do puszki.


Zamykamy górną część obudowy kamery i przykręcamy ją — gotowe.
Wszystkie przewody są schowane wewnątrz puszki, a odporność kamery na wandalizm wzrasta. W rzeczywistości takie rozwiązanie lepiej sprawdzi się jednak w pomieszczeniach przemysłowych, gdzie kabel może zostać przypadkowo zerwany, a kamera przesunięta. Nie wspominam już nawet o sprzątaczkach, które bez problemu mogą umyć kamerę „Karcherem”. W takich sytuacjach kamera kopułkowa z podobną puszką będzie zdecydowanie bardziej niezawodna.


Jedyne zastrzeżenie mam do zaślepki otworu na kabel. Jest, ale wydaje mi się nieco za mała. W praktyce nie ma to większego znaczenia, bo nawet bez niej całość jest szczelna, ale zrobiłbym ją o 1 mm większą.


Ponieważ oprogramowanie kamer ma ze sobą bardzo wiele wspólnego, skupię się głównie na różnicach między nimi. Za punkt odniesienia można przyjąć oprogramowanie kamery 2085, bo oferuje najwięcej możliwości spośród kamer tej serii. Więcej ma chyba tylko kamera z funkcją rozpoznawania tablic rejestracyjnych.

Wersja oprogramowania tej kamery to 5.5.5 i jest obecnie najnowsza.

Podobnie jak 2085, kamera może pracować z przepływnością do 16 Mbit, ze zmiennym lub stałym bitrate'em, z kodekiem Р264 lub Н264+ w wariantach ze standardowym i rozszerzonym profilem. Rozdzielczość wynosi do 2688х1520 pikseli, ale trzeba pamiętać, że w tym trybie maksymalna liczba klatek na sekundę to 20 kl./s.
Dostępny jest też tryb wygładzania strumienia (SVC). W praktyce to menu różni się tylko maksymalną rozdzielczością.



W tym miejscu zrobię krótką dygresję. Podczas eksperymentów okazało się, że kamery z nowszymi wersjami firmware'u nie współpracują ze starszym oprogramowaniem do monitoringu ani z alternatywnym (na przykład ILDVR). Problem polega na tym, że kamery mogą teraz szyfrować strumień wideo, a żeby uruchomić kamerę, trzeba wyłączyć tę funkcję. W tym celu należy zrobić dwie rzeczy:
1. Włączyć tryb digestbasic w ustawieniach zabezpieczeń.
2. Wyłączyć tryb wygładzania (SVC) w pokazanym wcześniej menu.

Można by spróbować wgrać starszą wersję firmware'u, ale nie ma takiej możliwości, mimo że kamera należy do wersji „europejskiej”. Co więcej, cofnięcie firmware'u wyłączy ochronę przed nieautoryzowanym dostępem do kamery (w firmware'ach sprzed jesieni 2017 roku).




Testy jakości i ostrości obrazu. Trzeba pamiętać, że kamera ma obiektyw o krótkiej ogniskowej (2,8 mm), dlatego obraz może wydawać się niezbyt ostry. Wiele osób zapomina jednak, że pole widzenia takiej kamery jest niemal dwa razy większe niż w kamerach z popularnym obiektywem 4 mm. Można więc w przybliżeniu uznać, że szczegółowość obrazu kamery z obiektywem 2,8 mm jest porównywalna z kamerą FullHD z obiektywem 4 mm, ale pierwsza obejmuje większy obszar.
Jeśli zastosować matrycę 4 MP i obiektyw 4 mm, wynik będzie oczywiście zupełnie inny.
Kamery z obiektywem 2,8 mm są bardziej przeznaczone do obserwacji większego obszaru, na przykład do oceny sytuacji, gdy kamera jest zamontowana wysoko, albo do stosunkowo niewielkich powierzchni lub dużych pomieszczeń, jeśli zależy nam na dobrej szczegółowości.

Najpierw testy „domowe”. Warunki są standardowe dla moich recenzji: noc, sztuczne oświetlenie — żarówki 240 W (4 × 60), powierzchnia pokoju 20 m². Oczywiście przy jaśniejszym oświetleniu obraz będzie lepszy, ale mój test zapewnia powtarzalność wyników potrzebną do testów porównawczych.


W całkowitej ciemności podświetlenie wystarcza do oświetlenia pokoju. Jeśli w kadrze są jasne obszary, lepiej włączyć BLC — wynik będzie lepszy.


Ostrość obrazu jest całkiem niezła, ale lepiej spojrzeć niżej na test porównawczy.


Narożniki są mocno zniekształcone i to zupełnie normalne w przypadku obiektywów szerokokątnych. Oczywiście aparaty fotograficzne wypadają pod tym względem lepiej, ale ich optyka jest znacznie droższa.


Test porównawczy jest znacznie ciekawszy.
1. Recenzowana kamera (4 MP i 2,8 mm)
2. DS-2CD2042WD-I (4 MP i 4 mm)
3. DS-2CD2085FWD-I (8 MP i 2,8 mm)
4. Reolink RLC-410WS (4 MP i 4 mm)

Oczywiście DS-2CD2085FWD-I w przewidywalny sposób wypadła najlepiej, ale kosztuje prawie dwa razy więcej (około 130 dolarów). Recenzowana kamera wypadła jednak lepiej niż jej „rówieśniczka” DS-2CD2042WD-I.


Testy „na zewnątrz”.






Przygotowywałem film do recenzji kamery i przypadkiem nagrałem, jak najpierw kot próbuje zapolować na gołębie, a potem sroka poluje na kota :)
Cały film jest za długi, więc zostawiłem tylko najważniejszy fragment. Oglądajcie od 1:25


Film demonstracyjny tej kamery udostępniony przez kogoś innego


To już wszystko, czas na krótkie podsumowanie.
Moim zdaniem kamera jest bardzo interesująca zarówno ze względu na cenę, jak i ogólną jakość obrazu. Tak, część funkcji została usunięta, ale pozostawiono to, co najważniejsze: obsługę Hik-Connect, ROI, BLC, WDR, inteligentne podświetlenie itp. Dlatego mogę śmiało polecić tę kamerę do „domowych” systemów monitoringu, zwłaszcza z rejestratorami Hikvision lub ich oprogramowaniem na komputer. Można jej używać także z innymi systemami, ale mogą wystąpić (i najpewniej wystąpią) problemy z detekcją ruchu, więc ta funkcja jest raczej tylko formalnością.

Teraz kilka słów o sprzedawcy i sklepie. Współpracuję z nim już od kilku lat, więc podzielę się kilkoma wskazówkami.
1. Gdy towaru nie ma w magazynie, sprzedawca podnosi cenę. Jeśli jednak udało się złożyć zamówienie, zanim cena wzrosła, ale towaru już nie ma, sprzedawca sam anuluje zamówienie. Lepiej więc samemu to kontrolować, a gdy zbliża się koniec terminu, poprosić o jego przedłużenie i napisać do sprzedawcy — odpowiada szybko.
2. Jeśli zamówienie zostało złożone, ale na towar trzeba będzie bardzo długo czekać, można uzgodnić wymianę na inny produkt (zwłaszcza jeśli wykorzystaliście punkty lub kupony). Ostatecznie zamówiłem w ten sposób inny model kamery i dostałem obudowę, a łączna wartość otrzymanych produktów była nawet większa niż kwota, którą początkowo wydałem (69 kamera + 14 obudowa).

Teraz już naprawdę wszystko. Jak zwykle czekam na pytania i komentarze.