Dysk SSD Samsung 860 EVO 250 GB

Dziś krótko przyjrzę się dyskowi SSD firmy Samsung. Raczej nie napiszę niczego nowego, ale może komuś się przyda.


Niedawno w sklepie JD była wyprzedaż dysków SSD, a do tego trafił mi się kupon rabatowy, z którego skorzystałem. Właściwie dysk kupowałem dla kolegi. Sam myślałem o modelu 500 GB, ale na JD mogę płacić tylko przez Qiwi, a tam limit wynosi 5000 RUB (albo równowartość w dolarach po aktualnym kursie). Model 500 GB kosztował 5000 RUB z małym „haczykiem” :(

Oryginalny dysk jest dostarczany w niewielkim, schludnym kartonowym pudełku.


Zestaw jest bardzo skromny: instrukcja i sam dysk.


Dopiero później zauważyłem, że do instrukcji dołączono małą karteczkę z linkiem do firmowego programu Magician.
Instrukcja jest dostępna w wielu językach, ale rosyjskiej nie znalazłem. Zresztą instalacja i podłączenie nie są skomplikowane.


Obudowa jest metalowa i bardzo przypomina mój 850EVO.


Na jednym końcu znajdują się dwa standardowe złącza SATA: zasilające i interfejsowe.


Dysk ma około 7 mm grubości, czyli niemal najmniej wśród dysków 2,5-calowych.


Z naklejki wynika, że krajem produkcji jest Korea. W przypadku 850 EVO podano Chiny.


Ponieważ dysk nie był kupiony dla mnie, nie rozbierałem go, choć przyznam, że bardzo mnie kusiło. Po doświadczeniach z rozbieraniem poprzedniego wiedziałem nawet, gdzie dokładnie pod naklejką znajdują się śruby.
W końcu po prostu podłączyłem go do jednego z moich komputerów testowych i zabrałem się za testy.


Dysk jest fabrycznie niepodzielony na partycje, więc trzeba wejść do zarządzania dyskami i to zrobić. W trakcie testów robiłem to zresztą kilka razy, bo niektóre z nich wymagały dysku bez partycji.


Utworzyłem partycję, sformatowałem — można korzystać. Po formatowaniu dostępna pojemność wynosi 232 GB.


Na początek test H2testw. Oczywiście znałem wynik dotyczący pojemności, ale mnie interesowała przede wszystkim średnia prędkość zapisu i odczytu na całej powierzchni. Z wyników wynika, że wynosi ona 292/327 MB/s.


Informacje z SSD-Z. Przy okazji sprawdziłem działanie wbudowanego czujnika temperatury. Chińskie SSD mają z tym problem — nie potrafią wyświetlać temperatury i stale pokazują 40 stopni. Przez cały ten czas miałem (i nadal mam) tylko jeden chiński SSD, który prawidłowo wyświetla temperaturę.


No i oczywiście testy — pierwszy z nich pochodzi z SSD-Z.


CrystalDiskMark w dwóch wersjach i z dwoma rozmiarami pliku testowego.


AS SSD Benchmark, rozmiar testu 10 GB.


Anvils benchmark, rozmiar testu 12 GB.


HD Tune — tutaj będzie więcej testów.
Na początek prosty test prędkości odczytu.


Test prędkości zapisu, przeprowadzany na dysku bez partycji.


Te testy są dla mnie ciekawsze: test liniowego zapisu i odczytu oraz zależność prędkości od rozmiaru bloku przy odczycie i zapisie małych plików.
Rozmiar testu to 64 GB. Najpierw uruchomiłem test dla 200 GB, ale ponieważ spadek prędkości pojawia się już po około 12 GB, zmniejszyłem rozmiar testu, żeby przyspieszyć cały proces. Wzorzec danych — losowy.


To samo, ale wzorzec danych jest zerowy.


Następnie zapełniłem dysk nieco ponad połowę i powtórzyłem test. Rozmiar obszaru „szybkiego zapisu” i prędkość liniowa się nie zmieniły, zmieniła się za to prędkość zapisu i odczytu małymi blokami.


Aida — tutaj test zapisu również przeprowadzany jest na dysku bez partycji. Program sam usuwa wszystkie partycje z dysku, uprzedzając o tym trzy razy.
1. Test zapisu liniowego i losowego.
2. Test odczytu liniowego i losowego.


A teraz bardziej obrazowe i znane większości użytkowników testy — kopiowanie zwykłych plików za pomocą Eksploratora Windows. We wszystkich testach pliki były kopiowane z SSD w komputerze na testowy dysk Samsung.

1. Folder z plikami wideo i archiwami, prawie 60 GB.
2. Obraz maszyny wirtualnej o pojemności około 53 GB.
3. Niemal od razu po zakończeniu poprzedniego kopiowania powtórzyłem je do innego folderu na testowym dysku. Widać, że prędkość spadła znacznie szybciej — SSD nie zdążył jeszcze zwolnić „szybkiego obszaru”. Jeśli przeprowadzić test po co najmniej pół minuty–minucie, wynik będzie wyglądał jak w drugim teście, czyli 12 GB skopiuje się z pełną prędkością, a reszta wolniej.


Testy mamy za sobą. Mogę powiedzieć, że ten „pacjent” i ten, który od ponad dwóch lat pracuje w moim komputerze, działają świetnie. Jedyny minus to „szybki obszar” o pojemności 12 GB — przy liniowym zapisie prędkość później spada do około 300 MB/s, co i tak jest bardzo dobrym wynikiem. Zdecydowana większość chińskich SSD w takich warunkach może zwolnić zapis do 50–150 MB/s. No i nie zapominajmy, że Samsung wygrywa pod względem niezawodności.

To wszystko. Mam nadzieję, że recenzja okazała się przydatna.