„Zegary, które nie tykają” z Chin z japońskim wyświetlaczem
To oczywiście nie mój pierwszy zegar, ale kiedy składam coś podobnego, przypominają mi się te pierwsze, z układem KR145IK1901. W każdym razie dzisiejszy wpis to raczej nostalgiczny przegląd zegarów.
Podczas kolejnej wędrówki po bezkresach Taobao przypadkiem trafiłem na sklepik, w którym oferowano różne wyświetlacze VFD, a także urządzenia z takimi wyświetlaczami. Wygląda na to, że sprzedawca handluje różnymi częściami z demontażu, bo stan niektórych z nich jest po prostu przygnębiający. Pewnie dlatego postanowiłem „uratować” przynajmniej kilka.
Jeden z wyświetlaczy wchodził w skład zestawu „zbuduj sam zegar”, choć określenie „zestaw” jest tu bardzo umowne, bo cały proces przypominał raczej rozwiązywanie zagadki.
Towary od sprzedawcy dotarły w kilku paczkach, bo zamawiałem różne rzeczy. Płytka zegara i wyświetlacz były osobno. Kiedy rozpakowywałem przesyłkę, trochę się zmartwiłem, bo według opisu wyświetlacz miał być w zestawie.
Później się znalazł — po prostu zapakowano go do jednej paczki z innymi wyświetlaczami, również zamówionymi u tego sprzedawcy. O nich opowiem innym razem.

W każdym razie mamy zestaw: wyświetlacz VFD i płytkę drukowaną z kompletem elementów.

Wysypujemy zawartość na stół i pewnie już się domyślacie... W zestawie nie ma instrukcji. Ba, nie ma nawet najprostszej schematycznej rozpiski ani rysunku montażowego — są tylko elementy.

Płytka drukowana wygląda nieźle, przynajmniej prezentuje się całkiem przyjemnie.

Płytka jest dwustronna, projekt pochodzi z 2014 roku.


Przy bliższym oglądzie widać, że jakość jednak pozostawia trochę do życzenia: przelotki są daleko od środka swoich „padów”, ale w tym przypadku nie ma to większego znaczenia.

Elementy wchodzące w skład zestawu.

1. Sercem zegara jest mikrokontroler STC15W401AS. Zastosowano też sterownik wyświetlacza VFD STF16360EN oraz układ RTC DS3231.
2. Do zestawu dołączono również sześć tranzystorów i diodę LED SMD.
3. Małe rezystory, diody, kondensatory i diodę Zenera.
4. Jest też transformator, kilka kondensatorów elektrolitycznych, fotorezystor, jeszcze jedna dioda LED i fotodetektor.

Jak już pisałem, w zestawie nie było schematu, więc musiałem składać wszystko raczej intuicyjnie. Na początek postanowiłem przylutować te elementy, co do których miałem pewność — jeśli nie stuprocentową, to przynajmniej 99-procentową.
Miejsce montażu układów scalonych było oczywiste. Rozpoznałem też mostek prostowniczy i miejsce na diodę Zenera. Para tranzystorów z oznaczeniem Y1 wyraźnie należy do przetwornicy — wynikało to ze schematu układu. Drugiego tranzystora w takiej samej obudowie nie dało się zamontować nigdzie indziej, duży kondensator był tylko jeden, a na płytce było tylko jedno pasujące miejsce. Małe kondensatory ceramiczne miały natomiast tę samą pojemność, a ich liczba zgadzała się z liczbą miejsc na płytce.

Przed montażem sterownika wyświetlacza zauważyłem, że najprawdopodobniej jest używany — na niektórych wyprowadzeniach pozostała cyna.

Oto efekt końcowy. Nie widać tu wszystkich kondensatorów odsprzęgających — część znajduje się po drugiej stronie.

Zostały jeszcze trzy tranzystory: dwa p-n-p i jeden n-p-n.
Oznaczenia wskazującego na przewodnictwo n-p-n nawet nie szukałem, bo ten tranzystor można było wstawić tylko w obwód sterujący innym tranzystorem.
Z pozostałą parą było już trudniej: identyczna obudowa, ten sam typ przewodnictwa. Wyszukiwanie po oznaczeniu i obudowie wykazało, że są to:
Y2 - SS8550 - pnp 25 V/1,5 A
BA - 2SA1015 - pnp 50 V/150 mA albo BCW61A - pnp 32 V/100 mA

Jeden tranzystor steruje brzęczykiem, a drugi jest podłączony do wyświetlacza. Można też zauważyć, że drugi tranzystor (BA) ma wyższe dopuszczalne napięcie, więc to on trafia do wyświetlacza (wyświetlacze VFD zwykle wymagają napięcia powyżej 20–25 V).
Czysta dedukcja :)

Z rezystorami było znacznie gorzej: na płytce nie ma żadnych oznaczeń, a miejsc montażowych jest mniej niż rezystorów — dwa zostają.

Na stronie sprzedawcy znalazłem zdjęcie zmontowanego urządzenia. Udało mi się na nim jakoś odczytać wartości kilku elementów, co trochę ułatwiło sprawę. Potem znów trzeba było uruchomić logikę i przypomnieć sobie trochę podstaw elektroniki.

Przy większych elementach problem polegał głównie na tym, co i w jakiej kolejności lutować, żeby jedno nie przeszkadzało później drugiemu.
Chociaż nie, jeden problem był i to całkiem poważny: transformator. Znów trzeba uruchomić logikę — układ przetwornicy push-pull, transformator przeznaczony do podwyższania napięcia z 5 do 20–30 V.
Są cztery uzwojenia:
Pierwotne, mocy — podzielone na dwie części, powinno mieć mniejszą rezystancję
Pierwotne, sprzężenia zwrotnego — pojedyncze
Wtórne, wysokonapięciowe — pojedyncze, o wyraźnie większej rezystancji niż uzwojenie pierwotne.
Wtórne, żarzenia — podzielone na dwie części, o niskiej rezystancji.
Wiedząc, co jest czym, bez problemu ustaliłem, jak zamontować transformator. Później na kilku zdjęciach zauważyłem, że wypustka na karkasie jest zawsze skierowana w tę samą stronę, co potwierdziło moje przypuszczenia.

Jedyny problem, jaki się pojawił, dotyczył polaryzacji brzęczyka. Z tego, co widziałem, powinna być odwrotna; przemawia za tym również typ przewodnictwa tranzystora, który nim steruje. Ale łatwo było to rozwiązać: brzęczyk w ogóle nie jest mi potrzebny, więc nawet go nie lutowałem. Nie montowałem też odbiornika podczerwieni, bo i tak nie mam pilota.

Wyświetlacz — to właśnie dla niego postanowiłem złożyć ten układ.

Oznaczenie: LD8140. Całkiem możliwe, że rzeczywiście został wyprodukowany w Japonii. Co więcej, wyświetlacz jest uniwersalny — może pracować zarówno w trybie dynamicznym, jak i statycznym. Widać to było już po liczbie ścieżek prowadzących od sterownika i po samym sterowniku. Najczęściej stosuje się wyświetlanie dynamiczne, które wymaga mniejszej liczby wyprowadzeń zarówno od wyświetlacza, jak i sterownika, ale tryb statyczny bywa dla oka nieco przyjemniejszy.

Zbliżenie. Dopiero później zauważyłem, że są tylko dwa włókna żarzenia. Przy takim rozmiarze spodziewałem się z jakiegoś powodu trzech.

Właściwie nawet gdybym pomylił wartości rezystorów, najpewniej nic strasznego by się nie stało — urządzenie mogłoby po prostu działać trochę inaczej, niż zaprojektowano.
Podłączam więc układ do zasilacza i widzę, że zegar chyba jednak próbuje działać. Pobór prądu nie jest duży, czyli nie ma ewidentnych błędów montażowych. Tylko dlaczego działa tak dziwnie? Raz świecą wszystkie segmenty, raz nie wszystkie, raz zegar chodzi, a raz nie.
Zacząłem dokładniej oglądać luty i zauważyłem kilka zimnych lutów — przy mikrokontrolerze, przez co zegar raz działał, a raz nie, oraz między sterownikiem a wyświetlaczem, przez co nie świeciły dwa segmenty. Winna była słaba jakość cynowania albo to, że płytka długo leżała na powietrzu.

Przelutowałem wszystko i umyłem płytkę. Więcej problemów nie było, więc mogę pokazać, co wyszło. Nawiasem mówiąc, od razu prawidłowo zamontowałem wszystkie elementy — niczego nie trzeba było przelutowywać.

Baterii nie było w zestawie, więc wyjąłem ją z jakiejś płyty głównej.

Montaż zakończony, zegar działa, działa też automatyczna regulacja jasności.
Pewnie zwróciliście też uwagę, że do podłączenia służy kabel USB. Przy próbie podłączenia do komputera diody kilka razy błyskają, po czym pojawia się komunikat, że urządzenie nie zostało rozpoznane.
Obie diody są podłączone do linii danych, dlatego właśnie migają po podłączeniu. W internecie znalazłem informacje, że podobne zegary można synchronizować z komputerem, aby automatycznie ustawić czas za pomocą znacznika czasu Unix, ale nie wiem, jak go użyć.

O ile rozumiem, podstawowa obsługa odbywa się za pomocą pilota, którego nie ma w zestawie. Powinna być tam możliwość ustawienia budzika, wyzerowania sekund i ręcznej regulacji jasności. Ja mam do dyspozycji tylko dwa przyciski: jeden przełącza zegar w tryb ustawiania godzin lub minut, a drugi zmienia format czasu 12/24 godziny.
Dopiero gdy przygotowywałem zdjęcia do recenzji, zauważyłem, że na niektórych ujęciach kropki sekundnika mają pośrednią jasność, choć gołym okiem gasną natychmiast.
Może się wydawać, że wyświetlacz świeci na niebiesko, ale w rzeczywistości ma bardziej typowy, zielony kolor.

Przypomniałem sobie, że gdzieś na balkonie leży jeszcze para zegarów, odłożonych tam, bo nie były już potrzebne. Nie byłem leniwy, pogrzebałem w szufladach i je znalazłem. Po podłączeniu zasilania okazało się, że nadal działają :)
Po lewej zegar na układzie KR145IK1901, zasilany napięciem 12 V, używany jako timer do włączania i wyłączania obciążenia.
Po prawej zegar na układzie KA1016HL1, po prostu zegar.

Drugi zegar jest zasilany z sieci przez kondensator ograniczający prąd, a następnie przez przetwornicę z 15 V do napięcia wymaganego przez zegar. Izolacja galwaniczna jest, choć odstęp między stroną pierwotną a wtórną jest tak mały, że można powiedzieć, że prawie jej nie ma.
Konstrukcja powstała jeszcze w ubiegłym wieku, a do tego płytki rysowano rapidografem — ogólnie rzecz biorąc, niezły mrok.

Mam jeszcze jeden zegar z zestawu Start, ale w wersji z obudową. Złożyłem go jakieś 30 lat temu i do dziś działa bez zarzutu oraz ma całkiem dobrą dokładność. Regulowałem go jeszcze w technikum, na szczęście mieliśmy tam niezły częstościomierz.
Jeśli chodzi o ten zegar, mogę powiedzieć, że to całkiem interesująca konstrukcja, przede wszystkim ze względu na firmowy wyświetlacz, prawidłowe zasilanie żarnika, baterię podtrzymującą, zasilanie 5 V, automatyczną regulację jasności, statyczne wyświetlanie i po prostu niezłą jakość wykonania. Ale za całkowity brak informacji o montażu, a w ogóle brak jakiejkolwiek dokumentacji, sprzedawcy należy się minus. Jak można sprzedawać zestawy w ten sposób?
Przydałoby się jeszcze zrobić do niego obudowę, ale na razie nie mam pomysłu, jaką. Można z akrylu, ale niezbyt mi się to podoba; drewniana byłaby trochę banalna, a z metalu raczej nie zrobię porządnej. Wciąż się zastanawiam.
часы mh-t3 схема, 9, цифровые светодиодные часы diw набор mh-t3 обзор, lm8363 схема часов, 1, Дисплей для конструкторов "Цифровые светодиодные часы", сборка электронных часов из китая, набор часы с али, c51часы конструктор, как переделать часы на 145 ик1901 на светодиоды, настройка Набор для самостоятельной сборки и пайки (конструктор) "Цифровые светодиодные часы" 5V, конструктор электронных часов сборка своими руками, китайский кит часов схема, stc15w401as часы, схема подключения китайских автомобильных жэлектронных часов, конструктор часы rgb схема сборки, сборка сейко часов с алиэкспресс, набор для самостоятельной пайки часов, Набор для самостоятельной пайки и сборки (конструктор) "Цифровые светодиодные часы как настроить, ремонт китайских электронных часов кит набор, часы для сборки с алиэкспресс описание, первичная китайская микросхема на часы календарь, часы светодиодные китайские схема, кит набор часов с алиэкспресс, китайские часы светодиодные схема принципиальная, набор для сборки часов, комплектующие для часов, конструктор часов, набор для сборки электронных часов, сборка электронных часов
Pytania i odpowiedzi
Co zawiera zestaw zegara z wyświetlaczem VFD LD8140?
Zestaw zawierał wyświetlacz, płytkę drukowaną i elementy, w tym STC15W401AS, sterownik STF16360EN oraz RTC DS3231. Nie było instrukcji, schematu ani rysunku montażowego.
Jak zasilany jest zegar z wyświetlaczem LD8140?
Zegar działa przy zasilaniu 5 V, ma baterię podtrzymującą i automatyczną regulację jasności. Do zasilania wyświetlacza VFD służy przetwornica podwyższająca.
Jaka jest ocena chińskiego zestawu zegara?
To interesująca konstrukcja z markowym wyświetlaczem, która działa dobrze. Największą wadą zestawu jest całkowity brak dokumentacji, więc rozmieszczenie elementów trzeba było ustalić samodzielnie.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Inne urządzenia
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze2
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja



Komentarze są publikowane w języku oryginału.