Regulowany przetwornik napięcia WZ5005 — czyżby alternatywa dla przetworników DPS?
Przetwornik trafił do mnie nie sam, lecz w zestawie z zasilaczem Meanwell 48 V 350 W, kupionym właśnie do współpracy z tym przetwornikiem. O zasilaczu opowiem jednak innym razem, bo dziś będzie mowa tylko o przetworniku, choć w trakcie nie da się uniknąć wspomnienia o nim.
Przetwornik kupiłem na Taobao, link do AliExpress prowadzi do jednej z ofert w rozsądnej cenie. Jest też drugi link — cena jest nieco wyższa, ale opinii więcej.
Opakowanie przetwornika przypomina nieco opakowania popularnych przetworników z serii RD60xx.

Przetwornik jest zwykle sprzedawany w czterech wariantach zestawu:
1. Przetwornik + przewody
2. Przetwornik + przewody + moduł UART-USB
3. Przetwornik + przewody + moduł RS485
3. Przetwornik + przewody + moduł WiFi
Ceny na AliExpress zwykle wahają się od 25–26 za najuboższy zestaw do 30–31 za wersję z modułem WiFi lub RS485.
Mam najprostszy wariant: sam przetwornik i przewody do podłączenia obciążenia.

Pełną specyfikację przetwornika, a także oprogramowanie i instrukcję można pobrać tutaj.
Widać, że jest bardzo podobny do modelu DPS5005, ale ma zauważalnie większe wymiary.

Dołączone przewody mają około metra długości, z jednej strony zakończone są wtykami bananowymi, a z drugiej krokodylkami. Przekrój nie został podany, ale na przewodzie widnieje oznaczenie 29×0,15, co prawdopodobnie oznacza 29 żył o przekroju 0,15 mm².
Lutowanie jest porządne, a krokodylki też całkiem niezłe. Żeby ocenić przekrój, zmierzyłem rezystancję przewodów — długość akurat jest do tego wygodna. Wyszło 35 mΩ na metr, co odpowiada przewodowi o przekroju 0,5 mm². To znaczy, że 0,15 w oznaczeniu nie określa przekroju, lecz średnicę żył.
Przewody są miękkie, ale przydałby się większy przekrój.

W zestawie nie ma nawet instrukcji ani żadnej broszurki, przejdźmy więc do samego przetwornika.

Obudowa jest przystosowana do montażu w panelu. Podobną konstrukcję mają przetworniki RD60xx.

Wymiary:
wymiary zewnętrzne: 120×74 mm
wymiary montażowe: 116×70 mm
głębokość obudowy: 35 mm
głębokość całkowita: 65 mm

Najważniejsze różnice w porównaniu z DPS/DPH to wyświetlacz 1,8 cala zamiast 1,44 cala, znacznie więcej elementów sterujących i o wiele wygodniejsze przyciski.
W górnej części przedniego panelu znajduje się wyświetlacz, a po prawej przyciski do ustawiania napięcia, prądu, progów zabezpieczeń i włączania napięcia na wyjściu.
Pośrodku jest „joystick” do przesuwania kursora w górę i w dół oraz w lewo i w prawo, a także przycisk OK. Do tych przycisków przypisano również komórki pamięci. Po prawej znajduje się enkoder z przyciskiem, którego naciśnięcie otwiera menu.
Niżej są dwie zaciski do podłączenia obciążenia i przycisk włączający sam przetwornik.
Wyświetlacz jest mocno zagłębiony w obudowie, ale bardziej rzuca się w oczy jego ramka. Sprawia wrażenie, jakby to był ekran telewizora KVN-49.

W środku również widać wyraźne podobieństwo do RD60xx. Konstrukcja składa się z dwóch płytek: mocy i sterującej.

1. Na dolnej płytce znajdują się dwa złącza do podłączenia modułów USB/WiFi/RS485. Niżej są też pola lutownicze z wyprowadzonymi liniami VCC/GND/SWDIO/SWCLK.
2. Na wejściu nie ma filtra przeciwzakłóceniowego, ale podobnie jak w RD60xx jest bezpiecznik, kondensator i zabezpieczenie przed odwrotną polaryzacją.
3. Dwie wejściowe przetwornice napięcia. Główna jest zbudowana na układzie XL7015, którego maksymalne napięcie wejściowe wynosi 80 V — przy deklarowanym zasilaniu 55 V jest więc spory zapas.
4. Para elementów mocy przykrywa radiator, po lewej znajduje się stosunkowo niewielki dławik.

Sposób podłączenia modułów do komputera wygląda tak samo jak w RD60xx. Różnica polega tylko na tym, że tutaj jest jedno złącze do WiFi, a drugie do pozostałych interfejsów. Jest jednak pewien szczegół: moduł UART-USB ma listwę do montażu na przednim panelu i, jak się wydaje, złącze USB-C.

Kontroler PWM i jego elementy zewnętrzne.
Niestety nie udało mi się rozpoznać zastosowanego kontrolera. Sprawdziłem te, które znam, ale w prawie wszystkich masa była na wyprowadzeniu 12, a tutaj jest na 11. Do masy podłączone są natomiast wyprowadzenia 3 i 5.

1. Trzy wzmacniacze operacyjne, stabilizator napięcia i tranzystor, który najpewniej znajduje się w obwodzie źródła prądowego, równolegle do wyjścia. Przy lewym górnym wzmacniaczu operacyjnym widać kondensator, który ewidentnie dolutowano później. Zwrócę też uwagę na niefortunne umiejscowienie stabilizatora napięcia, tuż naprzeciwko zatrzasku.
2. Na wyjściu są dwa równolegle połączone boczniki 25 mΩ, bezpiecznik 15 A i znów ślady lutowania. Krople cyny są też na płytce, a nawet na jednym z kondensatorów elektrolitycznych.
3, 4. Na wejściu i wyjściu znajdują się kondensatory 330 µF 63 V produkcji Gemcon: jeden na wejściu i trzy na wyjściu. Dwa z nich są przed bocznikiem, a jeden za nim.

Górną płytkę zdemontowałem dopiero po wszystkich testach, żeby nie zakłócić ich przebiegu. Mechanizm jest już znany: wylutowujemy zaciski mocy, wyjmujemy je, a potem wyciągamy płytkę.

Spód górnej płytki jest pusty, znajduje się tam tylko złącze łączące ją z płytką sterującą.

Właściwie już podczas rejestrowania przebiegów wiedziałem, że zastosowano prostownik synchroniczny — wskazywał na to charakter tętnień na wyjściu. Zaskoczyło mnie jednak, że użyto tranzystorów w podwójnych obudowach. Zdziwiła mnie też ilość pasty: dosłownie „kot napłakał”. Później musiałem nałożyć swoją sprawdzoną КПТ8.
Zastosowano cztery tranzystory z kanałem N RU7570L o maksymalnym napięciu 70 V i rezystancji 9 mΩ.
Pod radiatorem znajduje się również czujnik temperatury.

Na płytce sterującej nie ma zbyt wielu elementów: kilka stabilizatorów, EEPROM 24C02 i mikrokontroler STM32F103.
Elementów jest niewiele również dlatego, że moduł USB jest tutaj osobny, więc nie ma ani izolacji galwanicznej, ani konwertera.

Moduł jest naprawdę bardzo podobny do RD60хх. Powiedziałbym nawet, że wygląda jak młodszy brat — nawet pokrętło enkodera jest takie samo, podobnie jak kropeczki wokół niego.

Obudowa również wygląda na zaprojektowaną według tej samej zasady co płytki wewnątrz. Nie zdziwiłbym się, gdyby opracowali ją ci sami ludzie, którzy stworzyli RD60хх.

Do pierwszych prób użyłem tego samego Mean Well, który pokazałem na początku, ale napięcie podniosłem do zalecanych 55 V. Początkowo przetwornica uruchomiła się z aktywnym wyjściem, ale możliwe, że tak ustawiła ją osoba, która mi ją przysłała.
Nawet przycisk zasilania działa tak jak w RD60хх: gdy przetwornica jest w trybie czuwania, jego podświetlenie płynnie zmienia jasność od 0 do 100%.

1, 2. Po włączeniu wyświetla się logo, a następnie przetwornica przechodzi do trybu pracy.
3. Początkowo menu jest po chińsku, ale znalezienie ustawienia języka nie sprawia większego problemu.
4. Do wyboru są dwa języki: chiński i angielski.
5, 6. Oprócz zwykłego widoku można też wyświetlać wskazania w formie wykresu. Producent postanowił jednak się wyróżnić i sprawił, że „przebieg” przesuwa się od lewej do prawej, a nie odwrotnie, co od razu rzuca się w oczy.
7. Od razu wyłączyłem irytujący brzęczyk, który potwierdza każde kliknięcie, oraz automatyczne włączanie. Został tylko krótki sygnał dźwiękowy przy uruchamianiu.
8. Tutaj wybiera się też tryb komunikacji — przewodowy lub WiFi — oraz ustawia szybkość transmisji i adres.
9. Jasność można regulować w 7 poziomach, od 0 do 6. Podświetlenie jest dość mocne, a obraz pozostaje dobrze widoczny nawet przy najniższym ustawieniu.

Regulacja działa w zwykły sposób: po naciśnięciu odpowiedniego przycisku przechodzimy do ustawiania najmniejszego kroku, a następnie zmieniamy wartość. Są jednak pewne niedogodności. Przyciski włączania znajdują się u góry po prawej, a przyciski przesuwania w lewo i w prawo — na dole po lewej. Jest to trochę niewygodne, a dodatkowo po około 30 sekundach przetwornica wychodzi z trybu ustawiania. Czyli regulujemy napięcie, odrywamy się na minutę, chcemy jeszcze coś poprawić, a tu trzeba wszystko od nowa naciskać i wybierać...
1. Ustawianie napięcia
2. Ustawianie prądu
3, 4. Ustawianie zabezpieczenia nadnapięciowego lub nadprądowego.
Jeśli ustawianie zabezpieczenia nadprądowego nie budzi zastrzeżeń — może się przydać, bo jest zatrzaskowe i nie przełącza przy tym przetwornicy w tryb CC — to zabezpieczenie nadnapięciowe jest potrzebne znacznie rzadziej, choć pewnie w niektórych sytuacjach też można z niego skorzystać. Tak czy inaczej, to przydatna funkcja.

1. Jest też tryb wyświetlania zużytej pojemności w Ah, energii w Wh i napięcia wejściowego. Włącza się go przyciskami góra/dół, a długie naciśnięcie przycisku pamięci aktywuje odpowiednią komórkę.
2. O trybie wyświetlania wykresu już pisałem, ale doprecyzuję kilka rzeczy. Nie ma on automatycznego skalowania: na dole wyświetlana jest skala pionowa dla napięcia i prądu, domyślnie 2 V i 200 mA na działkę. Jeśli więc wartości wzrosną, wykres będzie bez sensu.
3. Przyciskami lewo/prawo wybieramy odpowiedni parametr, a obracając enkoderem, zmieniamy jego wartość, tak aby cały wykres był widoczny.
4. Po naciśnięciu przycisku ustawiania napięcia, prądu lub zabezpieczenia po prawej stronie pojawi się odpowiednie menu, tak jak w zwykłym trybie. Można je zamknąć, naciskając przycisk ponownie, albo poczekać, aż samo zniknie po pół minuty.

Przetwornica ma stałą różnicę między napięciem wejściowym a wyjściowym, więc nie da się ustawić na wyjściu wartości wyższej niż określona.
1, 2. Na przykład przy napięciu wejściowym 50.76 V pozwoliła mi ustawić 47.16 V, a przy 53.75 V już 50.02 V. Różnica wynosi 3.6–3.7 V.
3. Podczas regulacji przetwornica z jakiegoś powodu samoczynnie się wyłączyła. A właściwie wyłączyła się dlatego, że Mean Well zadziałało zabezpieczenie. Wydało mi się to dziwne.
4, 5. Jeśli napięcie wejściowe jest niższe od ustawionego, na przykład początkowo było odpowiednie, ale w trakcie spadło, to przy próbie włączenia wyjścia przetwornica się wyłączy. Napięcie wyjściowe spada przy tym bardzo płynnie — bez problemu udało mi się nawet zrobić zdjęcie tego procesu.
6. Obracanie enkoderem w dół nie obniża napięcia do maksymalnego limitu dla aktualnego napięcia wejściowego, dlatego trzeba obrócić enkoderem w lewo/prawo, aby ponownie ustawił limit dla aktualnie podanego napięcia. Po tym przetwornica będzie działać prawidłowo.

Po wyłączeniu wyjście po prostu się odłącza, bez obciążenia ze strony przetwornicy, więc napięcie spada bardzo płynnie.

Gdy wyjście jest aktywne, napięcie zmienia się szybko zarówno w górę, jak i w dół. Byłoby to dobre, gdyby nie to, że w efekcie Mean Well przechodzi w tryb zabezpieczenia. Ponieważ nie uruchamia się ponownie, jak po przeciążeniu prądowym, a jego zabezpieczenia zatrzaskowe dotyczą przegrzania i przepięcia, najprawdopodobniej przetwornica generuje jakiś impuls.
Enkoder działa prawidłowo — nic się nie „ślizga”, a parametry można zmieniać bardzo szybko.

Podczas zabawy przetwornicą zauważyłem, że przy aktywnym wyjściu wskazanie prądu bez obciążenia nie wynosi zero. Zdarzało się 2, 3, a nawet 6 mA.
W menu jest opcja zerowania, której nie spotkałem w innych przetwornicach. Najpewniej dodano ją z powodu niedopracowania układu.
Po automatycznej korekcji wszystko wróciło do normy.

Kilka pomiarów.
Test 1: sprawdzenie dokładności ustawiania i pomiaru napięcia wyjściowego.
Ustawiałem na wyjściu przetwornicy napięcia 0.1, 0.5, 1, 5, 10, 20, 30 i 51 V. Nie powiem, że wyniki są idealne, ale są w porządku.
Zaznaczę, że nie da się ustawić napięcia niższego niż 0.1 V, mimo że krok regulacji wynosi 0.01. Na wyjściu jest albo 0, albo 0.1 V i więcej.
Test przeprowadzono przy napięciu wejściowym 55 V.

Test 2: sprawdzenie dokładności ustawiania i pomiaru prądu.
Obciążeniem był bocznik multimetru wraz z przewodami. Ustawiałem prąd 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500 mA, 1, 2 i 5.1 A.
Dokładność jest gorsza niż przy ustawianiu napięcia, ale jak na niedrogą przetwornicę — w porządku.

Test 3: dokładność utrzymywania napięcia wyjściowego w zależności od obciążenia.
Jak zwykle porównywałem napięcie wyjściowe przy niewielkim obciążeniu (około 50 mA) i przy niemal pełnym (tutaj 5 A).
Można by powiedzieć, że jest dobrze, a w niektórych trybach nawet świetnie, gdyby nie pewne „ale”.

Problem występował przy wszystkich napięciach, ale był bardziej widoczny przy wartościach od 20–30 V.
1. Przy 36 V bez obciążenia wszystko wygląda dobrze, napięcie prawie się nie zmienia.
2, 3. Pod obciążeniem zaczęło pływać w zakresie mniej więcej od 35.995 do 36.040 V. Różnica nie jest duża, ale nie podoba mi się, że w ogóle do tego dochodzi.
4, 5. Test w trybie zbliżonym do maksymalnego — znów można powiedzieć, że jest świetnie, ale „pływanie” również występowało, a na zdjęciu widać zbliżone wartości.
6. Przy tym zasilacz świetnie pracował przy różnicy napięcia wejściowego i wyjściowego wynoszącej 4 V, a sprawność też wydaje się całkiem niezła.

Test 4, tętnienia na wyjściu przetwornicy.
Jak zawsze, najpierw sprawdzenie bez obciążenia oraz przy 33, 66 i 100% obciążenia. Napięcie wynosi średnio 25 V, ponieważ w takim trybie tętnienia są zwykle bliskie maksymalnym.
Pomiary przeprowadzono z kondensatorami 1 i 0,1 µF podłączonymi równolegle do sondy. Mogę powiedzieć, że wszystko wygląda całkiem przyzwoicie: przy maksymalnym prądzie amplituda wynosi do 75–80 mV.

Tutaj prąd jest taki sam we wszystkich trybach i wynosi 5 A, ale napięcie wyjściowe jest różne: 5, 12 i 48 V.
Już podczas poprzednich pomiarów zauważyłem pewne „pływanie”, ale tutaj było ono wyraźniejsze, więc sprawdziłem przebieg przy różnych podstawach czasu.
1, 2. 5 V, 5 A
3, 4. 12 V, 5 A
5, 6. 48 V, 5 A.
Widać, że napięcie w rzeczywistości cały czas waha się w dość szerokim zakresie. To właśnie powodowało wahania napięcia pod obciążeniem, o których pisałem wcześniej.

Także zwyczajowe testy:
1, 2. Podanie i odłączenie napięcia 5 V na wyjściu. Po wyłączeniu napięcie spada bardzo płynnie.
3, 4. Reakcja na podłączenie/odłączenie obciążenia. Na wyjściu ustawiono 12 V, na stałe podłączono rezystor 30 Ω, a równolegle do niego podłączano (lub odłączano) rezystor 3,3 Ω. W ten sposób sprawdzono reakcję na skok prądu z 0,4 do 4 A i z 4 do 0,4 A.
5. Przejście z trybu CV do CC: napięcie 15 V, prąd obciążenia 4,5 A, ustawione ograniczenie 3 A.
6. Te same parametry obciążenia i ustawienia, ale działanie odwrotne: przejście z CC do CV.
W dwóch pierwszych przypadkach wszystko jest w porządku, nie ma przepięć. Nie występują one również przy podawaniu zasilania na moduł ani przy włączaniu go z trybu czuwania, co jest dobrą wiadomością.
W trzecim i czwartym przypadku też jest nieźle, przy odłączeniu obciążenia pojawia się niewielkie przepięcie, około 0,5–0,6 V.
Natomiast przejście z trybu CC do CV naprawdę mnie zaskoczyło. Musiałem nawet zmienić skalę pionową, bo przebieg po prostu nie mieścił się na ekranie. Przy ustawionych 15 V przepięcie sięgało 28 V, czyli niemal dwukrotności. To już niebezpieczne.

„Test lutownicą”. Jako obciążenie podłączono lutownicę TS100 i sprawdzono reakcję zasilacza na ciągłe zmiany prądu obciążenia.
Co ciekawe, wyniki są tutaj bardzo dobre i lepsze niż w przetwornicach z serii RD60xx.

Test 5, ocena sprawności.
Test przeprowadzono przy prądzie obciążenia 5 A, napięciu wejściowym 55 V i napięciach wyjściowych 5, 12, 24, 36 oraz 48 V.
Uzyskana sprawność wyniosła odpowiednio 86,8, 93,1, 95,3, 96,7 i 97,4%, co jest naprawdę niezłym wynikiem. Prąd pobierany bez obciążenia przy napięciu wyjściowym 48 V wynosił 32 mA, a przy nieaktywnym wyjściu zaledwie 16 mA.

Nie ma też problemu z przegrzewaniem. Najpierw testowałem urządzenie przez około 20 minut, a potem jeszcze przez pół godziny. Ostatecznie temperatura radiatora wynosiła 53–54°C i był to najgorętszy element. Zarówno dławik, jak i radiator można było dotykać palcami, więc zapas temperaturowy jest jeszcze spory. Pod tym względem zaskakuje mnie moduł RD6006, który ma radiator z wentylatorem.

Oprogramowanie sprawdziłem tylko w wersji komputerowej, łącząc się przez konwerter UART-USB z jednej z moich obciążeń elektronicznych. Moduł nie ma Wi-Fi, więc nie testowałem aplikacji na smartfon.
Cóż mogę powiedzieć: program jest niemal całkowicie beznadziejny, wszystko jest prymitywne do granic możliwości, więc RuiDeng może na razie spać spokojnie :)

Za to udało mi się wychwycić powtarzalny błąd przy wyłączaniu. Podczas testów korzystałem z zasilacza RD6018, a do pomiaru sprawności wziąłem RD6006, żeby zwiększyć dokładność. Jeśli w oprogramowaniu ustawić na przykład napięcie wyjściowe 50 V, a zaraz potem 5 V, RD6006 niemal na pewno (z prawdopodobieństwem 90%) zadziała zabezpieczenie nadnapięciowe na wyjściu.

Podłączyłem multimetr, żeby sprawdzić wskazania w trybie maks./min. Właściwiej byłoby tu podłączyć oscyloskop, ale zdążyłem już wtedy sprzątnąć go ze stołu.
Po lewej widać te 10% przypadków, w których przejście z 50 do 5 V przebiega prawidłowo. Skok sięgnął zaledwie 63,36 V, ale przy kolejnej próbie był większy i RD6006 się wyłączył.

Tak wygląda to w czasie: najpierw włączam wyjście ustawione na 5 V, potem podnoszę napięcie do 50 V, a następnie znów obniżam do 5 V.

Przychodzi mi do głowy jeden z powodów, dla których tak się dzieje. Najprawdopodobniej winny jest prostownik synchroniczny i jego nieprawidłowe sterowanie. Jeśli spojrzeć na schemat przetwornicy obniżającej (po lewej), widać klasyczny konwerter Step-Down, ale po odwróceniu schematu otrzymamy równie klasyczny Step-Up. Czyli Wychodzi na to, że przy gwałtownym obniżeniu napięcia na wyjściu dolny tranzystor nadal pracuje jako klucz mocy przetwornicy Step-Up, a górny tranzystor wprawdzie się wyłącza, ale jego pasożytnicza dioda nadal przewodzi.
W rezultacie cała energia zgromadzona w kondensatorach wyjściowych trafia przez przetwornicę podwyższającą na wyjście modułu, a tym samym na wyjście zasilacza zasilającego całe urządzenie. A ponieważ Mean Well ma zabezpieczenie nadnapięciowe, dochodzi do jego zadziałania.
Najprostszym rozwiązaniem wydaje się wstawienie diody między zasilacz a przetwornicę, ale absolutnie nie należy tak robić, bo skok napięcia będzie jeszcze większy — energia tego skoku nie będzie miała gdzie się rozproszyć. Napięcie może więc z łatwością przekroczyć 80 V, co doprowadzi do przebicia kontrolera PWM zasilania układu sterującego i konieczności zakupu nowej przetwornicy.
Można zastosować transil albo jakiś równoległy stabilizator napięcia, ale moim zdaniem prościej zwiększyć pojemność kondensatorów na wyjściu zasilacza. Trzeba też pamiętać, że energia „oddawana” może być większa, jeśli przetwornica zasila obciążenie o dużej pojemności.
Pisząc te słowa, pomyślałem, że problem może być jeszcze poważniejszy, jeśli do wyjścia przetwornicy podłączony jest akumulator...
W takim przypadku chyba pomoże tylko zamontowanie diody między wyjściem DC-DC a zaciskami wyjściowymi.

Po zaniku zasilania przetwornica jeszcze przez jakiś czas działa i przesyła dane o napięciu i prądzie, a potem gaśnie i połączenie zostaje przerwane.

A teraz, jak zawsze, wnioski.
Sam już nie wiem, co powiedzieć. Początkowo chciałem nawet pochwalić tę przetwornicę — jest całkiem niezła. Szczególnie podobały mi się sprawność, niskie tętnienia i stabilna praca, ale jest sporo „ale”.
1. „Pływanie” napięcia wyjściowego pod obciążeniem.
2. Bardzo duży skok napięcia przy przejściu z CC na CV.
3. Skok napięcia na wejściu przy gwałtownym obniżeniu napięcia wyjściowego.
4. Niezbyt wygodne sterowanie
5. Miejscami niska jakość montażu, ślady lutowania, brak pasty termoprzewodzącej.
6. Zbyt proste oprogramowanie
7. Dopiszcie własny powód.
Moim zdaniem ta przetwornica jest niedroga i chyba warta swojej ceny, ale to bardzo niedopracowany produkt. Myślę, że producent powinien poważnie zastanowić się nad wprowadzeniem poprawek.
Na razie to wszystko. Mam nadzieję, że było przydatne.
инструкция на wz5020, корпус для wz5005 модель для печати, wz5012l нагрузки на выходе нет а уходит в защиту, схема wz3605e, wz5005,, форум wz3605e, преобразователь dc dc wz 5020l инструкция, https://www.kirich.blog/obzory/preobrazovateli/965-reguliruemyy-preobrazovatel-napryazheniya-wz5005-neuzheli-alternativa-preobrazovatelyam-dps, wz5012l инструкция по эксплуатации, wz5020l schematic, в wz3605e заданное и текущее значение напряжения не совпадают, dps5005 kirich, разъемы wuzhi wz5005, wz6012, wz5020l зарядное устройство, wuzhi wz5005 блок питания с али, преобразователь напряжения wz3605e отзывы, wz5005 прошивка, wuzhi wz5020, wz5005l инструкция на русском языке, инструкция wz5020l, dps 500c програм. пониж. преодраз. цена харак. отзывы видио покупателей, пресс wz схема, wz3605e схема, модуль wz3605 не. показывает. выходное напряжение
Pytania i odpowiedzi
Czym WZ5005 różni się od RuiDeng DPS5005?
WZ5005 ma wyświetlacz 1,8 cala zamiast 1,44 cala, więcej elementów sterujących i wygodniejsze przyciski. Jest też zauważalnie większy od DPS5005.
Jakie problemy wykazały testy WZ5005?
Autor zauważył wahania napięcia wyjściowego pod obciążeniem, silny skok przy przejściu z trybu CC do CV oraz wzrost napięcia na wejściu przy gwałtownym obniżeniu napięcia wyjściowego. Znalazł też ślady lutowania i zbyt mało pasty termoprzewodzącej.
Jaki jest wniosek autora na temat WZ5005?
Przetwornica ma dobrą sprawność, niskie tętnienia i działa stabilnie, ale autor uważa ją za niedopracowaną i wymagającą dalszych ulepszeń.
Ten model znajduje się w tabeli zbiorczej: Porównanie regulowanych przetwornic do laboratoryjnego zasilacza
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Przetwornice
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze5
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja




Komentarze są publikowane w języku oryginału.