Emulator do sterowania zasilaczem QC/PD

W rzeczywistości to urządzenie częściej nazywa się wyzwalaczem, choć nie jest to do końca poprawne, ale jakoś się przyjęło. Zamówiłem je sobie raczej z zasady „żeby było”, a skoro już je mam, to czemu by go nie przetestować i nie pokazać, co potrafi.

Przypominam, że aby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, polecam obserwować mój Instagram. Będę tam publikować powiadomienia o nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta

Podobne urządzenia występują w różnych wersjach:
w postaci osobnej płytki
wbudowane w kabel
wbudowane w przejściówkę USB na różne typy wtyków.

W pierwszym przypadku zwykle można regulować ustawienia, natomiast w drugim i trzecim — nie. Chociaż, jeśli dobrze pamiętam, były też kable z programową konfiguracją trybu pracy, ale „nie dam głowy”.

Ogólnie rzecz biorąc, kosztuje niewiele. Pomyślałem, że się przyda, ale okazało się, że wcale nie jest tak dobrze, jak bym chciał.

Zamówiłem ją przy okazji innych płytek, a po jakimś czasie dostałem płytkę zapakowaną w woreczek antystatyczny.


W sprzedaży są dwie wersje, różniące się sposobem podłączenia do zasilacza: wtyk albo gniazdo. Dla mnie wygodniejsza była wersja z wtykiem.

Opis ze strony produktu
Cechy:
1). Obsługuje wyjściowe napięcia PD3.0 i PD2.0, a tryb można dowolnie przełączać.
2). Ma funkcję blokady przycisków, która zapobiega przypadkowej obsłudze.
3). Ma wskaźnik LED pokazujący stan pracy.
4). Ustawienia są zapisywane automatycznie, a po ponownym włączeniu zasilania przywracane jest ostatnie ustawienie napięcia.
5). Bardzo niski pobór mocy, obsługa wyjścia o mocy 100 W.

Parametry:
1). Nazwa produktu: PD2.0/3.0 Trigger
2). Napięcie wejściowe: 5 V DC
3). Napięcie wyjściowe: 5 V > 9 V > 12 V > 15 V > 20 V
4). Maksymalne napięcie wyjściowe: 20 V
5). Maksymalny prąd wyjściowy: 5 A
6) Temperatura pracy: -25 ℃ ~ 85 ℃
7) Wilgotność robocza: 5% ~ 95% wilgotności względnej
8). Wymiary: 44*20*15 mm



Z jednej strony znajduje się wtyk USB-C, a z drugiej gniazda USB-C i USB-A. Umieszczono tu również „ściągawkę” z informacją o przełączaniu trybów.


Płytka jest uniwersalna i pasuje do obu wariantów montażu złączy. Do sterowania służą dwa przyciski oraz dioda sygnalizująca włączenie.


Wymiary ze strony produktu


Początkowo chciałem użyć do testów zasilacza PD, ale w trakcie wyszły na jaw pewne „niuanse”, więc musiałem sięgnąć po płytkę przetwornicy.


W tym przypadku użyłem płytki ZC826, której jedną z kluczowych cech jest obsługa QC 20 V, a także możliwość podwyższania i obniżania napięcia oraz pracy w trybie powerbanku z funkcją ładowania akumulatorów.


Przed testami przytoczę opis ze strony produktu, w którym przedstawiono sposób obsługi tej płytki.

W rzeczywistości wszystko okazało się nieco... inaczej.

Na początek uruchamianie z ustalonym napięciem.
1. 9 V po włączeniu z wciśniętym przyciskiem S-
2. 12 V po włączeniu z wciśniętym przyciskiem S+
3. 20 V po włączeniu z wciśniętymi przyciskami S- i S+
4. 5 V, jeśli przy włączonym urządzeniu przytrzymamy S+ i naciśniemy S-.

Tutaj wszystko zgadza się z opisem na płytce. Zaznaczę, że ustawione napięcia mogą się różnić, na przykład zamiast 12 V może być 12,2 albo 11,9 V. Zależy to nie od płytki, lecz od ustawień zasilacza.


Napięcie można regulować skokowo co 0,2 V (protokół QC3.0) za pomocą przycisków S- i S+. Aby przejść do trybu regulacji, trzeba najpierw przytrzymać S+ i nacisnąć S-, co przywróci napięcie 5 V.

1. Minimalnie udało mi się ustawić 3,66 V, ale to ograniczenie wyjścia przetwornicy.
2–4. Regulacja działa, bez zastrzeżeń


Można też regulować napięcie skokowo co 1 V. W tym celu najpierw resetujemy ustawienie (przytrzymujemy S+ i naciskamy S-), a następnie przytrzymujemy S- i regulujemy napięcie, naciskając S+.
Wszystko działa, ale jest pewien haczyk: czasem długie naciśnięcie jest błędnie rozpoznawane jako krótkie, przez co napięcie zmienia się na przykład tak: +1, +1, -0,2, +1, +1.


Po odłączeniu zasilania zapamiętuje ostatni stan i przy kolejnym uruchomieniu go przywraca. Z jednej strony to wygodne, z drugiej można przez przypadek uszkodzić obciążenie.


Przy okazji sprawdziłem pobór prądu. Okazał się taki sam przy 5 i 20 V i wynosi 3,4 mA.


Pewnie pochwaliłbym teraz to urządzenie, bo potrafi zmieniać napięcie od minimum aż do pełnych 20 V, gdyby nie jedno „ALE”.
W opisie wspomniano o obsłudze PD, ale mimo prób nie udało mi się sprawić, żeby urządzenie poprawnie współpracowało z zasilaczem PD.
Pewnie zapytacie: na czym polega ten „haczyk”? Już wyjaśniam.
Zasilacze obsługujące Power Delivery często oferują tryb 20 V, a czasem pozwalają w tym trybie pobierać prąd 5 A, co daje moc do 100 W.
Jednak nawet zasilacz PD o mocy 100 W nie zawsze potrafi podać 20 V w trybie Quick Charge. Właśnie to mi się przytrafiło, dlatego test przeprowadziłem z płytką obsługującą QC 20 V.

Mój zasilacz Choetech PD6008 potrafi wprawdzie dostarczyć 20 V i 5 A, ale w trybie QC daje tylko 12 V i właśnie tyle uzyskałem.

Próbowałem wielu kombinacji, zarówno zgodnie z instrukcją, jak i metodą prób i błędów, ale tester tylko czasami wyświetlał tryb PD MTK. Najczęściej pojawiało się QC 2.0/3.0 albo nawet Samsung 12V, a z zasilacza PD ani razu nie uzyskałem 20 V.
Z płytką przetwornicy oczywiście uzyskiwałem 20 V, ale takie płytki trafiają się bardzo rzadko, a znalezienie zasilacza obsługującego QC 20 jest jeszcze trudniejsze.
Dopiero później zwróciłem uwagę na oznaczenie płytki: LX-QC03-V2. Coś mi mówi, że litery QC w tym oznaczeniu nie znalazły się tam przypadkiem.


Podsumowując: płytka działa poprawnie, ale obsługuje tylko QC. Ze względu na niewielką dostępność zasilaczy obsługujących QC 20 V napięcie wyjściowe będzie więc ograniczone do 12 V.

To wszystko. Mam nadzieję, że ten tekst okazał się przydatny. Jeśli ktoś wie, jak zmusić tę płytkę do pracy w trybie PD, będę bardzo wdzięczny.