Klej termoprzewodzący Stars-922

Już kilka razy zdarzyło mi się, że użycie pasty termoprzewodzącej było niewygodne albo wręcz niemożliwe, ponieważ wymaga ona stałego docisku radiatora do komponentu. Postanowiłem więc kupić na próbę równie przydatną rzecz — klej termoprzewodzący.
Dziś krótki przegląd i oczywiście test, tym bardziej że już kilka razy publikowałem recenzje różnych materiałów termoprzewodzących.


Nie kosztuje dużo i nie zajmuje miejsca w szufladzie, ale słyszałem, że po dłuższym leżeniu może zaschnąć, więc na wszelki wypadek wybrałem zestaw złożony z dwóch tubek, choć sprzedawca ma też zestaw z jedną sztuką.
Zestaw 2 sztuki — $1.79 + $0.81 za dostawę — link.
Zestaw 1 sztuka — $0.98 + $0.86 za dostawę — link.
Dostawa do Rosji jest bezpłatna.

Zamówienie złożyłem piątego maja tego roku, ale tubki przeleżały nieużywane aż do teraz. W końcu znalazło się dla nich zastosowanie, więc postanowiłem przy okazji napisać krótką recenzję.
Dostawa trwała około trzech tygodni, więc wszystko w porządku. W zamówieniu były też płytki zabezpieczające do pakietów 2S, ale o tym innym razem.

Z oznaczeń wynika, że produkt wyprodukowano albo 3 maja, albo 5 marca — w każdym razie jest świeży.


Tubka jest bardzo mała, deklarowana masa kleju to 5 g, a razem z tubką waży 7,35 g. Nie będę twierdził, że rzeczywiście jest w niej 5 g, ale mniej więcej się zgadza. W komentarzach do produktu narzekano, że tubki są malutkie. Moim zdaniem lepiej mieć 5 małych tubek po 5 g niż jedną 25-gramową, bo to klej, a nie zwykła pasta.
Pod zakrętką znajduje się membrana, którą trzeba przebić. Zapobiega ona przedwczesnemu stwardnieniu zawartości.


Na stronie sklepu podano następujące parametry:
Przewodność cieplna: > 0,671 W/m·K
Wytrzymałość na rozciąganie: 1,5 MPa
Czas utwardzania powierzchni: 10 min przy 25 stopniach

Spotkałem się też z informacją, że do otwarcia tubki potrzebna jest siła 25 kg/s, ale sprawdzanie tego wszystkiego jest dość żmudne i niewygodne, dlatego postanowiłem ograniczyć się do krótkiego testu.

Na początek wziąłem cztery układy pamięci RAM i przykleiłem je do aluminiowego radiatora, nakładając mniej więcej taką samą ilość kleju. Chciałem przykleić też większy układ, ale miałem tylko jeden, więc wygodniej było przetestować kilka mniejszych.


Potem próbowałem odklejać układy w odstępach godzinnych. Pierwszy odszedł dość łatwo, głównie dlatego, że podważałem go z jednej strony. Drugi i trzeci odklejały się podobnie; nie powiedziałbym, że łatwo — mniej więcej tak, jakby były przyklejone silikonowym uszczelniaczem. Właściwie klej przypomina uszczelniacz, ale jest całkowicie bezwonny.

Czwarty układ zdjąłem po około sześciu godzinach i trzymał się wtedy całkiem mocno.



W rzeczywistości twarda jest tylko ta część kleju, która wycisnęła się podczas dociskania układów. Pod nimi klej pozostał lepki. Widać ślady w drugim miejscu od lewej — po zdjęciu układu próbowałem tam poruszać pęsetą.
Po około 10 minutach twardnieje już wszystko. Na powietrzu klej utwardza się więc szybko, w ciągu 10–15 minut, ale tam, gdzie nie ma dostępu powietrza, proces trwa długo.


W drugim teście sprawdzę, jak dobrze klej przewodzi ciepło. W tym celu zbudowałem stanowisko, które brało już udział w dwóch moich testach past termoprzewodzących i gumy termoprzewodzącej. Składa się z tych samych elementów co poprzednio: zasilacza, dwóch radiatorów, dwóch rezystorów, termometru i deseczki.


Nakładam klej na radiatory. Tu mała dygresja. Po lewej jest klej, którego użyłem jako pierwszego, po prawej — jako drugiego. Zauważyłem, że jeśli klej poleży choćby dzień lub dwa, na początku wyciska się biała pasta i jakiś płyn. Gdy naciska się dalej, płynu jest już bardzo mało, a konsystencja staje się bardziej lepka. Ogólnie klej jest dość płynny i łatwo wycisnąć nadmiar; jest wyraźnie rzadszy niż pasta KPT-8.


Wystarczyłby mi właściwie jeden radiator. Zwykle używałem dwóch do porównań, ale tym razem również postanowiłem przeprowadzić małe porównanie.
Po lewej nałożyłem klej w bardziej płynnej postaci, po prawej — już gęstszy, gdy część płynna częściowo się oddzieliła. Następnie zamontowałem rezystory, docisnąłem je obciążnikiem i zostawiłem na trzy godziny.


Ponieważ w przeciwieństwie do past termoprzewodzących nie trzeba go później dociskać, zdejmujemy obciążnik i przechodzimy do testu.


Na zasilaczu ustawiłem te same 20 W co w poprzednich testach. W połączeniu z tymi samymi radiatorami i rezystorami zapewnia to powtarzalność wyników, dzięki czemu można je później porównać z innymi materiałami termoprzewodzącymi.


Po godzinie uzyskałem takie wyniki: najpierw stan początkowy, a następnie 6 pomiarów w odstępach 10 minut, czyli łącznie godzina. Niech nie zmyli Was to, że pierwszy radiator jest nieco cieplejszy. Niedaleko stoi lampka biurkowa z żarówką halogenową, która trochę go podgrzewa. Liczy się różnica temperatur.


Dla porównania wyniki testu past КПТ-19 i КПТ-8, przeprowadzonego kilka lat temu w tych samych warunkach. Moim zdaniem nie ma różnicy.
Więcej testów można znaleźć w odpowiednich recenzjach:
Guma termoprzewodząca
K5 Pro, czyli co zrobić, gdy nie ma pod ręką pasty termoprzewodzącej


Jak pisałem, klej bardzo przypomina silikonowy uszczelniacz. Dla przykładu podam wyniki testu z jego użyciem na tym samym „stanowisku”. Przy okazji poniżej pokazuję montaż radiatora w TV boxie. Wcześniej próbowałem tam zamontować inny radiator, używając właśnie silikonu.
Sądząc jednak po wynikach, w tubce na pewno nie ma silikonowego uszczelniacza. Nie pachnie też tak jak uszczelniacz, choć nie wszystkie uszczelniacze mają zapach.


Termogram pokazuje mniej więcej to samo. Dobrze widać, po co przykleiłem do radiatora kawałek czarnej taśmy izolacyjnej.
Przy okazji przyjrzałem się zasilaczowi i zauważyłem, że nagrzewa się w jednym miejscu. Trzeba będzie zajrzeć i sprawdzić, co tam się grzeje.


Ponadto tę pastę z powodzeniem wykorzystałem już zgodnie z przeznaczeniem, co pokazałem w niedawnej recenzji TV boxa.


Ponieważ radiator był duży, a układ mały, pastę trzeba było nałożyć także na pamięć RAM i flash, choć nie jest to prawidłowe rozwiązanie.


I wreszcie rezultat. Mniej więcej dobę po przyklejeniu i przeprowadzeniu różnych testów spróbowałem oderwać radiator. Mogę powiedzieć, że trzyma się bardzo dobrze. Przyłożyłem przynajmniej większą siłę, niż mógłby być poddany podczas normalnej eksploatacji, a nawet upadków.


To już wszystko. Wyniki są w testach, do sprzedawcy nie mam zastrzeżeń. Myślę, że mogę śmiało polecić ten klej tam, gdzie nie ma czym docisnąć radiatora.