Naprawa zasilacza klimatyzatora Panasonic, dodano opinię
Około 4 lata temu napisałem artykuł o naprawie płytki klimatyzatora. Niedawno zgłosił się do mnie ktoś, kto ma dokładnie taką samą płytkę i dokładnie tę samą usterkę. Początkowo rozmawialiśmy o różnych niuansach związanych z serwisami, ale od słowa do słowa zeszło na to, czy mógłbym naprawić tę płytkę. Cóż, w zasadzie dlaczego nie? Mogę. Dostałem ją, więc zdaję relację.
Przypominam: żeby być na bieżąco z nowymi tematami na blogu, polecam obserwować mój Instagram. Będę tam publikować powiadomienia o wszystkich nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta
Można też zapisać się na powiadomienia o aktualizacjach i nowych artykułach na kanale Telegram — https://t.me/KirichBlog
A więc chodzi o ten artykuł, napisany jeszcze w 2019 roku. Szczerze mówiąc, zdążyłem już o nim zapomnieć.

Jeśli przeczytać artykuł albo chociaż obejrzeć zdjęcia, widać, że tak — mamy tę samą płytkę. Objawy: urządzenie się nie włącza.

Ciekawe, że tak jak poprzednim razem warystor i bezpiecznik są całe, a tranzystor wysokonapięciowy uległ uszkodzeniu. Wiem zresztą, dlaczego tak się dzieje, ale cały warystor zwykle oznacza, że na wejściu nie pojawiło się wysokie napięcie. Z drugiej strony tutaj jest on na aż 510 V (wartość szczytowa).
Właściciel płytki wygryzł tranzystor.

Na płytce są dwa rezystory, które cały czas się grzeją. Płytka zdążyła nawet ściemnieć — dokładnie ten sam problem występował w płytkach z poprzedniego artykułu.

Spód płytki. Obróciłem ją tak, żeby łatwiej było odczytać oznaczenia elementów. Widać, że tranzystor wyraźnie się przegrzewał.

Uszkodzony fragment układu. Widać tu spalone elementy, a wśród nich rezystor 1 Ω (prawdopodobnie), który spalił się przed bezpiecznikiem. Bezpiecznik jest wspólny dla całego układu i ma wartość 3,15 A.

To już trzecia taka płytka, która do mnie trafiła, więc postanowiłem odtworzyć schemat i zaznaczyć na nim spalone elementy.
Zmierzylem też kondensatory ceramiczne. Nie jestem pewien tylko wartości rezystora pomiarowego — z doświadczenia z podobnymi zasilaczami wynika, że powinien mieć około 1 Ω. Wartości pozostałych elementów odtworzyłem na podstawie wcześniejszych zdjęć.
Tranzystor VT1 jest nieznany. Ma oznaczenie WG, które prowadzi do „tranzystora cyfrowego”, a taki raczej nie mógłby tu być. Wyszukiwanie w internecie wskazało jednak również tranzystor KTC3876, także oznaczany kodem WG.
Przerysowałem schemat. Teraz czekam, aż za kilka dni pojawi się na jakiejś kolejnej stronie z podpisem w rodzaju „schemat zasilacza klimatyzatora Panasonic” albo „pobierz schemat klimatyzatora za darmo”, no, albo tak jak tutaj — schemat, kawałek tekstu i gotowe. Przypominam, że jestem dość wyrozumiały, jeśli chodzi o kopiowanie materiałów z mojej strony, ale jest co najmniej jeden obowiązkowy warunek: aktywny link do artykułu.

Wylutowuję uszkodzone elementy, usuwam nadmiar cyny i przecieram płytkę.

Kupka spalonych drobiazgów i elementy, które je zastąpią. Przy okazji: w poprzednich zasilaczach mała dioda była sprawna, a diodę Zenera trzeba jeszcze sprawdzić.
Wstawiłem tranzystor BC817.

Wlutowałem elementy i umyłem płytkę.

Z tranzystorem sprawa jest bardziej skomplikowana i to jeden z powodów, dla których nie lubię zasilaczy z układem samowzbudnym. Pojemność bramki tranzystora może tu mieć zauważalny wpływ, więc nie wystarczy po prostu wstawić „mocniejszego” elementu. Oryginalny 2SK2865 miał pojemność bramki 380 pF, napięcie 600 V i rezystancję 4,2 Ω. Wcześniej jako zamiennika używałem IRFU420: 360 pF, 500 V i 3 Ω.
Na początek znalazłem w domu wylutowany skądś STK0260: 290 pF, 600 V, 4,7 Ω. Do testów wystarczy; jeśli się spali, przynajmniej nie będzie szkoda.

Zasilacz uruchomił się bez problemu i podał wymagane 5 i 12 V.

Poprzednim razem awaria części wysokonapięciowej doprowadziła do przebicia diody Zenera w gałęzi 12 V. To drugi powód, dla którego nie przepadam za układami samowzbudnymi. W przeciwieństwie do układów ze sterownikami PWM tutaj naprawdę istnieje ryzyko uszkodzenia obciążenia, bo zasilacz może „rozbiec się”, a napięcie na wyjściu zacznie rosnąć. Typowy przykład to zasilacz pomocniczy w tanich zasilaczach ATX: wyschnięte kondensatory w gałęzi 5 V prowadzą do uszkodzenia sterownika PWM zasilanego z innego uzwojenia.
Co ciekawe, dioda Zenera w rzeczywistości okazała się mieć napięcie 15 V, chociaż na płytce wyraźnie podano 12 V. W części wysokonapięciowej znajduje się również dioda Zenera na 3,9 V, a trzecia, na 4,7 V, jest podłączona równolegle do TL431. Oczywiście je także sprawdziłem. Ogólnie układ jest miejscami dziwny, szczególnie dotyczy to obwodów sprzężenia zwrotnego.

Skoro zasilacz się uruchomił, wymieniam tranzystor na bardziej odpowiedni — w tym przypadku SSS4N60A, które mam w domu. Ten tranzystor ma większą pojemność, 450–710 pF, napięcie 600 V, ale mniejszą rezystancję, 2,2 Ω. Poza tym ma większą obudowę niż oryginalny, a więc ryzyko przegrzania jest mniejsze.

Podłączam obciążenie: 10 Ω do wyjścia 5 V i 20 Ω do wyjścia 12 V, czyli łączna moc obciążenia wynosi około 10 W, i... zasilacz nie startuje. Odłączam obciążenie od wyjścia 5 V, ale nadal nie startuje. A właściwie próbuje, ale napięcia wyjściowe są znacznie zaniżone.
I to trzeci powód, dla którego nie lubię układów samowzbudnych — są bardziej „tępe”.

Dalej próbowałem podejść do sprawy logicznie.
Moc zasilacza jest wyraźnie niewielka, świadczą o tym małe kondensatory w obwodach wyjściowych, ale na wszelki wypadek sprawdziłem również je. Okazało się, że kondensatory są w pełni sprawne, a ich ESR i pojemność odpowiadają nowym kondensatorom Samwha z serii RD.
Kilka razy ponownie sprawdziłem elementy w obwodzie pierwotnym, próbowałem też wymieniać tranzystor wysokonapięciowy — bez różnicy.

Najlepiej byłoby oczywiście mieć sprawną płytkę, żeby sprawdzić, czy takie zachowanie jest normalne.
Wtedy przypomniałem sobie, że dosłownie tydzień wcześniej naprawiałem płytkę z klimatyzatora tej samej firmy. Kiedy spojrzałem na zdjęcie, okazało się, że płytki są niemal identyczne — są nawet grzejące się rezystory :)
Ale w przeciwieństwie do starej płytki tutaj zastosowano już kontroler PWM, więc postanowiłem pośrednio określić moc zasilacza.

Znalazłem kartę katalogową zastosowanego kontrolera PWM i okazało się, że jego maksymalna moc wynosi zaledwie 7 W. Biorąc pod uwagę, że zwykle stosuje się pewien zapas, rzeczywista moc tego zasilacza nie przekracza 4–5 W, a może być nawet mniejsza. A skoro, jak się wydaje, płytki sterujące są podobne, to stara płytka ma mniej więcej taką samą moc.

Później ustaliłem, że problem z uruchomieniem występuje, gdy do wyjścia jest podłączone obciążenie rezystancyjne. Jeśli podłączyć je po uruchomieniu, zasilacz działa prawidłowo.
Podłączyłem obciążenie 30 Ω. Napięcie wyjściowe wynosiło około 11,1 V, a prąd odpowiednio 0,37 A, czyli moc 4,1 W. Pracował w takim trybie przez około 15 minut. Nie zauważyłem żadnego nietypowego nagrzewania — tranzystor rozgrzał się tylko do 60 stopni, co uważam za normalne.
Na koniec jeszcze raz umyłem płytkę, pokryłem ją lakierem i na tym zakończyłem naprawę.

Oczywiście ktoś może powiedzieć: skoro tak krytykujesz układy samowzbudne, to — jak to mówią — krytykując, zaproponuj coś w zamian. No więc zaproponuję jeden ze sposobów przeróbki, którego czasem używam przy naprawie zasilaczy z układami samowzbudnymi. Tak, nie zawsze pomaga, ale w około 80% przypadków, a sama przeróbka zwykle nie jest zbyt skomplikowana. Gdyby to był mój klimatyzator, w pierwszej kolejności spróbowałbym właśnie tego rozwiązania.
A więc za podstawę wziąłem wcześniej pokazaną schematyczną wersję — nawet nie przesuwałem elementów, po prostu usunąłem zbędne, dodałem kilka nowych i wymieniłem parę innych.
Usuwamy prawie wszystkie elementy, zostawiamy diodę zasilającą, dodajemy kondensator przed transoptorem, kondensator równoległy do bazy małego tranzystora zastępujemy kondensatorem elektrolitycznym z rezystorem, a tranzystor wysokonapięciowy wymieniamy na kontroler firmy Power Integrations, na przykład TOP242 lub TOP243.
W efekcie zyskujemy wszystkie „bajery” nowoczesnego zasilacza: zabezpieczenie przed przegrzaniem i przepięciem, stabilną pracę oraz wyższą sprawność.

Podsumowując: klimatyzator działa, właściciel jest zadowolony, zwłaszcza że zrobiło się już dość gorąco — przynajmniej u nas, w Charkowie.
W ramach wprowadzenia i opinii właściciel udostępnił film. Mam nadzieję, że się przyda.
Nawiasem mówiąc, na jego kanale jest kilka filmów o obiektywach. Z tego, co zrozumiałem, zajmuje się nimi zawodowo.
Ten sam człowiek pokazał też montaż płytki w klimatyzatorze. Dodam, że robił to po raz pierwszy, ale mimo to wszystko poszło pomyślnie.
Umieściłem ten film u siebie, bo jest długi.
Wnioski.
Na wnioski jest jeszcze za wcześnie. Dziś wysłałem płytkę właścicielowi, żeby zamontował ją w swoim klimatyzatorze i sprawdził. Mimo to chciałbym wspomnieć o kilku rzeczach.
1. Nie wiadomo, co spowodowało awarię, a dla mnie to bardzo ważne, bo moim zdaniem naprawę można uznać za zakończoną dopiero po usunięciu przyczyny albo przynajmniej ustaleniu, na czym polegała.
2. Mamy sprawny warystor i bezpiecznik, sprawne kondensatory, sprawną część wyjściową, ale przebity klucz i spalone elementy na płytce.
3. Mamy dziwny problem z uruchamianiem przy obciążeniu rezystancyjnym, ale może w tym przypadku to normalne.
4. Osobno chcę jeszcze raz powiedzieć, że nienawidzę układów z generatorem samowzbudnym, bo często zachowują się tak, jak im się podoba, a nie tak, jak ja chcę. W ogóle działają niestabilnie, są mniej niezawodne, a w przeciwieństwie do nowoczesnych zasilaczy mogą naprawdę doprowadzić do uszkodzenia obciążenia. Stąd właśnie wzięły się opowieści, że awaria zasilacza niszczy podłączone urządzenie. Szansa, że nowoczesny zasilacz je uszkodzi, jest bliska zeru.
Na razie czekam na relację z montażu płytki w klimatyzatorze. Gdy ją dostanę, uzupełnię recenzję. A na razie to wszystko — mam nadzieję, że było przydatne.
Przypominam: żeby być na bieżąco z nowymi tematami na blogu, polecam obserwować mój Instagram. Będę tam publikować powiadomienia o wszystkich nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta
Można też zapisać się na powiadomienia o aktualizacjach i nowych artykułach na kanale Telegram — https://t.me/KirichBlog
A więc chodzi o ten artykuł, napisany jeszcze w 2019 roku. Szczerze mówiąc, zdążyłem już o nim zapomnieć.

Jeśli przeczytać artykuł albo chociaż obejrzeć zdjęcia, widać, że tak — mamy tę samą płytkę. Objawy: urządzenie się nie włącza.

Ciekawe, że tak jak poprzednim razem warystor i bezpiecznik są całe, a tranzystor wysokonapięciowy uległ uszkodzeniu. Wiem zresztą, dlaczego tak się dzieje, ale cały warystor zwykle oznacza, że na wejściu nie pojawiło się wysokie napięcie. Z drugiej strony tutaj jest on na aż 510 V (wartość szczytowa).
Właściciel płytki wygryzł tranzystor.

Na płytce są dwa rezystory, które cały czas się grzeją. Płytka zdążyła nawet ściemnieć — dokładnie ten sam problem występował w płytkach z poprzedniego artykułu.

Spód płytki. Obróciłem ją tak, żeby łatwiej było odczytać oznaczenia elementów. Widać, że tranzystor wyraźnie się przegrzewał.

Uszkodzony fragment układu. Widać tu spalone elementy, a wśród nich rezystor 1 Ω (prawdopodobnie), który spalił się przed bezpiecznikiem. Bezpiecznik jest wspólny dla całego układu i ma wartość 3,15 A.

To już trzecia taka płytka, która do mnie trafiła, więc postanowiłem odtworzyć schemat i zaznaczyć na nim spalone elementy.
Zmierzylem też kondensatory ceramiczne. Nie jestem pewien tylko wartości rezystora pomiarowego — z doświadczenia z podobnymi zasilaczami wynika, że powinien mieć około 1 Ω. Wartości pozostałych elementów odtworzyłem na podstawie wcześniejszych zdjęć.
Tranzystor VT1 jest nieznany. Ma oznaczenie WG, które prowadzi do „tranzystora cyfrowego”, a taki raczej nie mógłby tu być. Wyszukiwanie w internecie wskazało jednak również tranzystor KTC3876, także oznaczany kodem WG.
Przerysowałem schemat. Teraz czekam, aż za kilka dni pojawi się na jakiejś kolejnej stronie z podpisem w rodzaju „schemat zasilacza klimatyzatora Panasonic” albo „pobierz schemat klimatyzatora za darmo”, no, albo tak jak tutaj — schemat, kawałek tekstu i gotowe. Przypominam, że jestem dość wyrozumiały, jeśli chodzi o kopiowanie materiałów z mojej strony, ale jest co najmniej jeden obowiązkowy warunek: aktywny link do artykułu.

Wylutowuję uszkodzone elementy, usuwam nadmiar cyny i przecieram płytkę.

Kupka spalonych drobiazgów i elementy, które je zastąpią. Przy okazji: w poprzednich zasilaczach mała dioda była sprawna, a diodę Zenera trzeba jeszcze sprawdzić.
Wstawiłem tranzystor BC817.

Wlutowałem elementy i umyłem płytkę.

Z tranzystorem sprawa jest bardziej skomplikowana i to jeden z powodów, dla których nie lubię zasilaczy z układem samowzbudnym. Pojemność bramki tranzystora może tu mieć zauważalny wpływ, więc nie wystarczy po prostu wstawić „mocniejszego” elementu. Oryginalny 2SK2865 miał pojemność bramki 380 pF, napięcie 600 V i rezystancję 4,2 Ω. Wcześniej jako zamiennika używałem IRFU420: 360 pF, 500 V i 3 Ω.
Na początek znalazłem w domu wylutowany skądś STK0260: 290 pF, 600 V, 4,7 Ω. Do testów wystarczy; jeśli się spali, przynajmniej nie będzie szkoda.

Zasilacz uruchomił się bez problemu i podał wymagane 5 i 12 V.

Poprzednim razem awaria części wysokonapięciowej doprowadziła do przebicia diody Zenera w gałęzi 12 V. To drugi powód, dla którego nie przepadam za układami samowzbudnymi. W przeciwieństwie do układów ze sterownikami PWM tutaj naprawdę istnieje ryzyko uszkodzenia obciążenia, bo zasilacz może „rozbiec się”, a napięcie na wyjściu zacznie rosnąć. Typowy przykład to zasilacz pomocniczy w tanich zasilaczach ATX: wyschnięte kondensatory w gałęzi 5 V prowadzą do uszkodzenia sterownika PWM zasilanego z innego uzwojenia.
Co ciekawe, dioda Zenera w rzeczywistości okazała się mieć napięcie 15 V, chociaż na płytce wyraźnie podano 12 V. W części wysokonapięciowej znajduje się również dioda Zenera na 3,9 V, a trzecia, na 4,7 V, jest podłączona równolegle do TL431. Oczywiście je także sprawdziłem. Ogólnie układ jest miejscami dziwny, szczególnie dotyczy to obwodów sprzężenia zwrotnego.

Skoro zasilacz się uruchomił, wymieniam tranzystor na bardziej odpowiedni — w tym przypadku SSS4N60A, które mam w domu. Ten tranzystor ma większą pojemność, 450–710 pF, napięcie 600 V, ale mniejszą rezystancję, 2,2 Ω. Poza tym ma większą obudowę niż oryginalny, a więc ryzyko przegrzania jest mniejsze.

Podłączam obciążenie: 10 Ω do wyjścia 5 V i 20 Ω do wyjścia 12 V, czyli łączna moc obciążenia wynosi około 10 W, i... zasilacz nie startuje. Odłączam obciążenie od wyjścia 5 V, ale nadal nie startuje. A właściwie próbuje, ale napięcia wyjściowe są znacznie zaniżone.
I to trzeci powód, dla którego nie lubię układów samowzbudnych — są bardziej „tępe”.

Dalej próbowałem podejść do sprawy logicznie.
Moc zasilacza jest wyraźnie niewielka, świadczą o tym małe kondensatory w obwodach wyjściowych, ale na wszelki wypadek sprawdziłem również je. Okazało się, że kondensatory są w pełni sprawne, a ich ESR i pojemność odpowiadają nowym kondensatorom Samwha z serii RD.
Kilka razy ponownie sprawdziłem elementy w obwodzie pierwotnym, próbowałem też wymieniać tranzystor wysokonapięciowy — bez różnicy.

Najlepiej byłoby oczywiście mieć sprawną płytkę, żeby sprawdzić, czy takie zachowanie jest normalne.
Wtedy przypomniałem sobie, że dosłownie tydzień wcześniej naprawiałem płytkę z klimatyzatora tej samej firmy. Kiedy spojrzałem na zdjęcie, okazało się, że płytki są niemal identyczne — są nawet grzejące się rezystory :)
Ale w przeciwieństwie do starej płytki tutaj zastosowano już kontroler PWM, więc postanowiłem pośrednio określić moc zasilacza.

Znalazłem kartę katalogową zastosowanego kontrolera PWM i okazało się, że jego maksymalna moc wynosi zaledwie 7 W. Biorąc pod uwagę, że zwykle stosuje się pewien zapas, rzeczywista moc tego zasilacza nie przekracza 4–5 W, a może być nawet mniejsza. A skoro, jak się wydaje, płytki sterujące są podobne, to stara płytka ma mniej więcej taką samą moc.

Później ustaliłem, że problem z uruchomieniem występuje, gdy do wyjścia jest podłączone obciążenie rezystancyjne. Jeśli podłączyć je po uruchomieniu, zasilacz działa prawidłowo.
Podłączyłem obciążenie 30 Ω. Napięcie wyjściowe wynosiło około 11,1 V, a prąd odpowiednio 0,37 A, czyli moc 4,1 W. Pracował w takim trybie przez około 15 minut. Nie zauważyłem żadnego nietypowego nagrzewania — tranzystor rozgrzał się tylko do 60 stopni, co uważam za normalne.
Na koniec jeszcze raz umyłem płytkę, pokryłem ją lakierem i na tym zakończyłem naprawę.

Oczywiście ktoś może powiedzieć: skoro tak krytykujesz układy samowzbudne, to — jak to mówią — krytykując, zaproponuj coś w zamian. No więc zaproponuję jeden ze sposobów przeróbki, którego czasem używam przy naprawie zasilaczy z układami samowzbudnymi. Tak, nie zawsze pomaga, ale w około 80% przypadków, a sama przeróbka zwykle nie jest zbyt skomplikowana. Gdyby to był mój klimatyzator, w pierwszej kolejności spróbowałbym właśnie tego rozwiązania.
A więc za podstawę wziąłem wcześniej pokazaną schematyczną wersję — nawet nie przesuwałem elementów, po prostu usunąłem zbędne, dodałem kilka nowych i wymieniłem parę innych.
Usuwamy prawie wszystkie elementy, zostawiamy diodę zasilającą, dodajemy kondensator przed transoptorem, kondensator równoległy do bazy małego tranzystora zastępujemy kondensatorem elektrolitycznym z rezystorem, a tranzystor wysokonapięciowy wymieniamy na kontroler firmy Power Integrations, na przykład TOP242 lub TOP243.
W efekcie zyskujemy wszystkie „bajery” nowoczesnego zasilacza: zabezpieczenie przed przegrzaniem i przepięciem, stabilną pracę oraz wyższą sprawność.

Podsumowując: klimatyzator działa, właściciel jest zadowolony, zwłaszcza że zrobiło się już dość gorąco — przynajmniej u nas, w Charkowie.
W ramach wprowadzenia i opinii właściciel udostępnił film. Mam nadzieję, że się przyda.
Nawiasem mówiąc, na jego kanale jest kilka filmów o obiektywach. Z tego, co zrozumiałem, zajmuje się nimi zawodowo.
Ten sam człowiek pokazał też montaż płytki w klimatyzatorze. Dodam, że robił to po raz pierwszy, ale mimo to wszystko poszło pomyślnie.
Umieściłem ten film u siebie, bo jest długi.
Wnioski.
Na wnioski jest jeszcze za wcześnie. Dziś wysłałem płytkę właścicielowi, żeby zamontował ją w swoim klimatyzatorze i sprawdził. Mimo to chciałbym wspomnieć o kilku rzeczach.
1. Nie wiadomo, co spowodowało awarię, a dla mnie to bardzo ważne, bo moim zdaniem naprawę można uznać za zakończoną dopiero po usunięciu przyczyny albo przynajmniej ustaleniu, na czym polegała.
2. Mamy sprawny warystor i bezpiecznik, sprawne kondensatory, sprawną część wyjściową, ale przebity klucz i spalone elementy na płytce.
3. Mamy dziwny problem z uruchamianiem przy obciążeniu rezystancyjnym, ale może w tym przypadku to normalne.
4. Osobno chcę jeszcze raz powiedzieć, że nienawidzę układów z generatorem samowzbudnym, bo często zachowują się tak, jak im się podoba, a nie tak, jak ja chcę. W ogóle działają niestabilnie, są mniej niezawodne, a w przeciwieństwie do nowoczesnych zasilaczy mogą naprawdę doprowadzić do uszkodzenia obciążenia. Stąd właśnie wzięły się opowieści, że awaria zasilacza niszczy podłączone urządzenie. Szansa, że nowoczesny zasilacz je uszkodzi, jest bliska zeru.
Na razie czekam na relację z montażu płytki w klimatyzatorze. Gdy ją dostanę, uzupełnię recenzję. A na razie to wszystko — mam nadzieję, że było przydatne.
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
как проверить питание на сплит кондиционере панасоник, 5, сигнальный провод кондиционер Panasonic , ремонт кондиционера panasonic своими руками, https://www.kirich.blog/stati/informaciya-dlya-nachinayuschih/1181-remont-bloka-pitaniya-kondicionera-panasonic
как проверить питание на сплит кондиционере панасоник, 5, сигнальный провод кондиционер Panasonic , ремонт кондиционера panasonic своими руками, https://www.kirich.blog/stati/informaciya-dlya-nachinayuschih/1181-remont-bloka-pitaniya-kondicionera-panasonic
Pytania i odpowiedzi
Co uległo awarii w zasilaczu klimatyzatora Panasonic?
Uszkodził się tranzystor wysokonapięciowy oraz kilka elementów, w tym rezystor o wartości około 1 oma. Warystor, bezpiecznik i kondensatory wyjściowe były sprawne.
Jakie napięcia dawał naprawiony zasilacz Panasonic?
Po naprawie zasilacz uruchomił się i podawał 5 oraz 12 V. Z obciążeniem rezystancyjnym nie startował z wymienionym tranzystorem SSS4N60A, ale po dalszych pracach klimatyzator zaczął działać.
Czy udało się ustalić przyczynę awarii płytki klimatyzatora Panasonic?
Nie. Autor podaje, że warystor i bezpiecznik były całe, ale przyczyna uszkodzenia tranzystora i pozostałych elementów pozostała niejasna.
Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wesprzyj projekt
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze13
Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forumKomentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja




Komentarze są publikowane w języku oryginału.