/       /       /    Wielokanałowa przetwornica DC-DC
Wesprzyj projekt na Patreon


Wielokanałowa przetwornica DC-DC

$ 8.44
Przejdź do sklepu
Dziś recenzuję kolejny zestaw do samodzielnego montażu, pozwalający zbudować wielokanałową przetwornicę napięcia.
Jakiś czas temu, na prośbę czytelników, zamówiłem kilka różnych przetwornic napięcia. Tę opisywaną wybrałem jednak sam, po prostu z ciekawości, żeby zobaczyć, co to takiego. Pomyślałem też, że może komuś się przyda.
Zdjęcia, schematy, testy — jak zawsze :)

Jak pisałem wyżej, zamówiłem tę przetwornicę bez konkretnego powodu — jak to mówią, żeby samemu zobaczyć i pokazać innym. Nie mam z niej praktycznego pożytku.
Zainteresowała mnie przede wszystkim tym, że może dostarczać 5 napięć wyjściowych (w tym dwa ujemne) przy napięciu wejściowym 5–24 V.
To naprawdę było ciekawe.

Zasilanie symetryczne stosuje się dość rzadko, na przykład w sprzęcie audio lub przy pracy z czujnikami.
Ale ponieważ to zestaw do samodzielnego montażu, pomyślałem, że może być interesujący, więc go zamówiłem.

Przetwornicę przysłano w kopercie z grubego polietylenu. W środku była owinięta arkuszem pianki polietylenowej. To w zasadzie standardowe opakowanie w tym sklepie; dodam tylko, że nic nie ucierpiało.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

W środku znajdowała się niewielka torebka antystatyczna z zamknięciem strunowym. Jak widać na zdjęciu, wszystko jest w niej po prostu „luzem”.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Wysypałem zawartość torebki na stół i oto, co dostałem. Przy rozpakowywaniu warto uważać — w zestawie są elementy, które lubią turlać się po stole i mogą z niego uciec :)

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Ponieważ jest to zestaw do samodzielnego montażu, większa część recenzji będzie poświęcona ocenie samego zestawu. Testy gotowego urządzenia opiszę osobno.

Oto, co wchodzi w skład zestawu.
Na początek zaskoczyły mnie dobrej jakości kondensatory firmy Samwha, i to z serii RD.
Używam takich kondensatorów na co dzień — są dość niezawodne, a przy tym niedrogie.
Do tego cała masa różnych złączy. Zestaw zaprojektowano jako dość uniwersalne rozwiązanie.

Nie mam zastrzeżeń do zawartości zestawu: wszystko jest na miejscu, nic nie jest uszkodzone, dołączono nawet niewielkie radiatory.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

W zestawie nie było schematu, ponieważ wszystkie potrzebne oznaczenia naniesiono na płytkę drukowaną. Elementów wydaje się dużo, ale w rzeczywistości większość ma tę samą wartość.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Na spodzie płytki nie ma oznaczeń, ponieważ nie montuje się tam żadnych elementów. Montaż jest jednostronny.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Nie mam też zastrzeżeń do jakości wykonania płytki drukowanej — jest świetna, nadruk jest wyraźny i wszystko się zgadza. Płytkę wykonano z laminatu szklano-epoksydowego.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Ponieważ w zestawie nie było schematu, a bardzo ciekawiło mnie, co wymyślili chińscy inżynierowie, narysowałem schemat ideowy tego urządzenia.
Jeśli ktoś zdecyduje się kupić taki zestaw, może mu się przydać.

Po lewej zaznaczono dwa złącza zasilania, przy czym złącze USB można odłączyć.
Czyli jeśli do podłączonego złącza USB podłączymy drugie złącze, płytka będzie zasilana z tego drugiego.

Pojemność kondensatora wejściowego wynosi zaledwie 22 µF i podczas testów sprawiło mi to pewne problemy. Na przykład zasilacz laboratoryjny wskazywał średni prąd 0,5–1 A, a jednocześnie świeciła się dioda ograniczenia prądowego, ustawionego na 2,5 A. Zwiększenie pojemności kondensatora wejściowego poprawiało sytuację, ale nie rozwiązywało problemu całkowicie.

Nieco zaskakuje zastosowanie kondensatorów elektrolitycznych C3 i C5 — w takich układach zwykle stosuje się kondensatory ceramiczne. Nie wiem, czy chodzi o oszczędność, czy o przemyślane rozwiązanie; najpewniej o to pierwsze. Ewentualnie zrobiono tak, żeby uprościć montaż zestawu.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Ponieważ schemat wygląda na skomplikowany, narysowałem schemat blokowy, który ułatwi jego zrozumienie.
Wszystko, co na schemacie znajduje się po prawej stronie, to zwykłe stabilizatory liniowe — jest ich pięć. Nie widzę więc sensu, żeby o nich mówić, bo chyba wszyscy je znają.
Lewa część schematu jest za to znacznie ciekawsza.
Tak, to znowu SEPIC, w niemal klasycznej wersji z dwoma dławikami. Przygotowałem już kilka recenzji poświęconych temu typowi przetwornicy i szczerze mówiąc, nie planowałem o niej wspominać w tej recenzji, ale znowu mnie dopadła (najwyraźniej naczytali się recenzji i teraz mnie prześladują).

Początkowo myślałem, że na płytce jest po prostu przetwornica podwyższająca oraz układ wytwarzający napięcie ujemne. Tak sądziłem, bo nie zauważyłem, że zakres napięcia wejściowego sięga 24 V — a tylko SEPIC może tak działać.

Elementy L1, L2, C1, C3, VD1 oraz sterownik PWM oznaczony jako S1 tworzą klasyczny układ przetwornicy SEPIC z dwoma dławikami (wkrótce pojawi się recenzja tej przetwornicy w innej konfiguracji układowej).
Nie ma tu wiele do opowiadania — mam już kilka recenzji, w których opisałem wszystko, co mogłem.
Projektanci poszli jednak dalej i dodali układ wytwarzający napięcie ujemne.
Na schemacie blokowym zaznaczyłem go na czerwono.
Kondensator C2 wydziela składową zmienną, a dalej układ działa jak zwykła przetwornica StepDown, tyle że w konfiguracji odwracającej — dioda jest włączona odwrotnie.
I to cała sztuczka.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Skoro omówiliśmy już schemat i zasadę działania, przejdźmy do montażu i opisu jego przebiegu.
Ta płytka dobrze nadaje się do nauki, ponieważ zawiera zarówno zwykłe elementy, jak i SMD. Nie ma jednak drobnych komponentów, z którymi nauka lutowania bywa trudniejsza.

W zestawie znalazł się sterownik PWM XL6008. To sterownik przetwornicy podwyższającej (klucz mocy jest połączony z masą) albo, alternatywnie, przetwornicy SEPIC.
Maksymalny prąd wbudowanego klucza mocy wynosi według specyfikacji 3 A, ale biorąc pod uwagę, że jest to przetwornica podwyższająca, nie jest to dużo — prąd wejściowy jest w nich zawsze większy niż wyjściowy.
Maksymalne napięcie wynosi 60 V, ale w tym układzie nie ma to znaczenia, bo został on skonfigurowany na niższe napięcie. Moim zdaniem lepszy byłby układ scalony na 30 V i 6 A.

W zestawie było też 5 stabilizatorów liniowych: 12, 5, 3,3, -12 i -5 V.
Tu raczej nie będzie pytań, bo to już klasyka.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Ponieważ ta recenzja ma częściowo charakter instruktażowy (w końcu omawiamy zestaw do samodzielnego montażu), opowiem jeszcze trochę o lutowaniu i montażu elementów.

Najpierw montuję aktywne elementy SMD. Ze względów bezpieczeństwa zaleca się montować je na samym końcu, ale z mojego doświadczenia wynika, że zabezpieczenia stosowane we współczesnych komponentach pozwalają montować je na dowolnym etapie.
W przypadku większych elementów najpierw lutuję tylko ich kołnierz, który odprowadza ciepło. Trzeba użyć lutownicy z masywnym grotem albo dobrym układem kontroli temperatury. Można też nieco podnieść temperaturę — w przeciwnym razie lutowanie potrwa długo i ostatecznie po prostu przegrzejecie element (choć współczesne komponenty całkiem dobrze to znoszą).

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Gdy w ten sposób przymocowałem już wszystkie elementy do płytki, lutuję pozostałe ich wyprowadzenia. Można lutować każdy element po kolei, ale do wyprowadzeń potrzebna jest niższa temperatura grotu, więc łatwiej najpierw przylutować wszystkie masywne części, a potem resztę.
Diody montuje się tak jak na zdjęciu — pasek na diodzie powinien pokrywać się z szerokim paskiem na płytce.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Podczas montażu większych elementów SMD trzeba uważać, żeby nie doprowadzić do sytuacji, w której już zamontowany element utrudnia montaż kolejnego.
Na zdjęciu zaznaczyłem problematyczne miejsce. Jeśli najpierw zamontujemy dławik po prawej stronie, będzie przeszkadzał przy montażu lewego dławika.
Oczywiście można go przylutować, ale będzie to mniej wygodne, a czasem wręcz bardzo trudne, dlatego warto wcześniej zastanowić się, w jakiej kolejności najlepiej montować elementy.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Na przykład w tym przypadku najlepiej montować elementy w kolejności 1-2-3 albo 1-3-2.
Myślę, że sens jest jasny.
Tutaj również najpierw przylutowałem po jednym padzie każdego elementu, a potem przylutowałem wszystkie pozostałe. Zrobiłem to jednak z innych powodów.
Chodzi o to, że jeśli dławik jest zamontowany nieprawidłowo albo przeszkadza innemu elementowi, znacznie łatwiej odlutować jedną stronę niż obie. Spoiwo zwykle wnika głęboko, a duża pojemność cieplna wyprowadzeń większych dławików sprawia, że jednoczesne podgrzewanie dwóch padów jest niewygodne, a robienie tego po kolei — niebezpieczne, bo można po prostu urwać wyprowadzenia.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

W zestawie znalazło się kilka rezystorów, i to całkiem dokładnych — 1%.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Pomylić je dość trudno, bo rezystorów o wartości 1 kΩ są 3 sztuki, a odróżnienie rezystorów 2 kΩ i 12 kΩ nie jest szczególnie trudne. Na wszelki wypadek zamieszczam jednak tabelkę ułatwiającą określenie wartości rezystorów.

Wielokanałowa przetwornica DC-DC

W zestawie było 7 kondensatorów ceramicznych, wszystkie o tej samej wartości: 100 nF. Bardzo wygodne — nie trzeba szukać na płytce, który gdzie ma trafić.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Dla wygody producent przewidział też sygnalizację za pomocą trzech diod LED.
Jedna sygnalizuje obecność napięcia na wejściu, a dwie pozostałe — napięcia wyjściowego +5 i -5 V.
Dłuższe wyprowadzenie to anoda, krótsze — katoda. Po prawej stronie zdjęcia leżą tak, jak należy je przylutować.
Dotyczy to wszystkich jednokolorowych diod LED.
Lutując diody LED, przypomniałem sobie krajowe diody AL307. O ile pamiętam, oznaczenie polaryzacji w czerwonych i zielonych było różne, ale po tylu latach mogłem już zapomnieć.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Kondensatory elektrolityczne.
Jest ich tutaj dużo, ale występują tylko trzy wartości: 22 µF, 47 µF i 470 µF. Te elementy najczęściej montuje się pod koniec składania, ponieważ zwykle należą do najwyższych.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

No i elementy, które zwykle montuje się na płytce na samym końcu — złącza.
Złącza montuje się na końcu nie dlatego, że są duże i wysokie, ale dlatego, że przed ich montażem płytkę się myje, a dopiero potem zakłada złącza.
Jeśli umyje się płytkę po zamontowaniu złączy, może się zdarzyć, że topnik rozpuszczony przez środek czyszczący dostanie się do złącza, a potem długo będziecie szukać źródła złego kontaktu.
Ponieważ nie zamierzałem myć płytki, zamontowałem je od razu.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Zupełnie zapomniałem wspomnieć o jednym z elementów, które nie pojawiały się w moich recenzjach.
Chodzi o bezpieczniki samoresetujące.

Na początek: tak wyglądają. Na pewno wielu z was widziało je na płytach głównych, w urządzeniach alarmowych, centralach telefonicznych itp. Niektórzy zapewne brali je z wyglądu za kondensatory.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Zasada działania bezpiecznika polimerowego jest jednocześnie prosta i skomplikowana.
Prosta, bo przy przeciążeniu bezpiecznik się nagrzewa, a prąd gwałtownie spada. Po usunięciu przyczyny przeciążenia bezpiecznik stygnie i znów przewodzi prąd. Wygodne.

Skomplikowana zaś dlatego, że wewnątrz tego małego elementu zachodzi szereg procesów chemicznych. Z tego powodu takie bezpieczniki wcale nie są groszowym wydatkiem, przynajmniej te markowe.
Procesy zachodzące w bezpieczniku łatwiej wyjaśnić za pomocą tego rysunku.

Wielokanałowa przetwornica DC-DC

Na tym wykresie widać, co się dzieje po przekroczeniu dopuszczalnego prądu.
Przy okazji: bezpieczniki są przeznaczone do różnych napięć. Standardowo spotyka się wersje na 30 i 60(75) V, ale są też odmiany na 250 V, tyle że na małe prądy.
Rozmiar bezpiecznika jest bezpośrednio związany z prądem zadziałania, dlatego największy, jaki mam w domu (i jaki spotkałem), jest na 9 A i 30 V. Przy napięciu 60 V maksymalny prąd będzie już ograniczony do 6–7 A.

Trzeba też wziąć pod uwagę trzy rzeczy:
1. Taki bezpiecznik nie zapewnia całkowitego przerwania obwodu zasilania, więc do pewnego stopnia jest niebezpieczny.
2. Te bezpieczniki działają powoli. Owszem, czas zadziałania zależy od prądu przeciążenia, tak jak w przypadku innych bezpieczników, ale reagują wolniej — trzeba o tym pamiętać.
3. Bezpieczniki te nieco się nagrzewają podczas pracy, nawet przy przepływie prądu znamionowego, a przy ograniczaniu prądu mocno się grzeją. Dlatego nie zaleca się montowania ich w pobliżu elementów wrażliwych na wysoką temperaturę.

Wielokanałowa przetwornica DC-DC

W zestawie był bezpiecznik przeznaczony do pracy przy napięciu do 30 V (liczba 30 u góry) i prądzie do 3 A (liczba 300 po oznaczeniu typu — UF).
Przy większych lub nagrzewających się elementach zwykle formuję wyprowadzenia — taki nawyk.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

I to wszystko, płytka jest już całkowicie zlutowana.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Z jednej strony płytki znajdują się gniazda zasilania: jak widać, MiniUSB oraz 5.5/2.1.
Z drugiej strony są zaciski, a także równoległe do nich złącza pinowe. Nie trzeba zakładać na nie zworek :)
Wszystko jest opisane. Są trzy styki masy: dla wyjścia +3,3 V oraz dla par 5 i 12 V. Całkiem przemyślane rozwiązanie.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Od początku o tym nie wspominałem, ale podczas lutowania używałem wyłącznie spoiwa z topnikiem. Nie stosowałem niczego innego, co ułatwiałoby lutowanie.
Płytkę lutuje się świetnie: nic nie jest utlenione, powłoka jest bardzo dobra — za to 5 punktów.
To szczególnie ważne dla osób, które nie czują się zbyt pewnie z lutownicą. Płytka lutuje się „sama” :)))

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Pod układem scalonym i stabilizatorami znajdują się metalizowane otwory, które poprawiają odprowadzanie ciepła na drugą stronę płytki.
Są jednak tylko po trzy otwory na każdy element. Moim zdaniem to za mało, dlatego dla poprawy przewodzenia ciepła wypełniłem je lutem.
Właściwie na miejscu producenta zrobiłbym dwie rzeczy:
1. Dodał więcej przelotek.
2. Zastosował większe pola lutownicze, tym bardziej że na płytce jest na nie miejsce.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Do płytki dołączono sześć niewielkich radiatorów. Nie wiem, gdzie projektant planował je przykleić, bo od spodu przeszkadzają, a od góry niewiele pomagają.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Na każdym radiatorze jest już naklejona czarna, dwustronna taśma termoprzewodząca (o ile rzeczywiście przewodzi ciepło).

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Ostatecznie postanowiłem przykleić radiator od góry, bo od spodu dodałem już lut na pola odprowadzające ciepło. Teraz trudniej byłoby do nich przykleić radiator, bo pola stały się wypukłe.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Nie pomyliłem się, pisząc, że przykleiłem radiator, a nie radiatory.
Na zdjęciu widać po prostu, jak powinna wyglądać płytka. Przykleiłem jednak radiator tylko do kontrolera PWM, bo nie widziałem większego sensu w przyklejaniu radiatorów do pozostałych elementów.
Nie, stabilizatory też się grzeją, i to całkiem mocno. Nie miało to jednak wpływu na wyniki testu, a mnie odpowiadało to, jak jest, więc po prostu wrzuciłem radiatory z powrotem do woreczka.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Pierwsze próbne uruchomienie. Tym razem zasiliłem płytkę z huba USB, nawet nie sprawdzając przed włączeniem, czy nie ma błędów.
Wszystko poszło jednak świetnie: magiczny dym się nie ulotnił, płytka ruszyła i zaświeciły się wszystkie trzy diody sygnalizujące pracę przetwornicy.
Moim zdaniem to też plus: polutowałem, włączyłem — działa.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Dalsze testy przeprowadzałem już przy zasilaniu z zasilacza laboratoryjnego, ponieważ płytka ma szeroki zakres napięcia wejściowego.
Płytka startuje przy napięciu 2,66 V, ale tylko startuje, bo napięcia wyjściowe są zaniżone.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Układ scalony przechodzi w tryb stabilizacji przy napięciu około 3,2 V. Po przekroczeniu tej wartości napięcie wyjściowe przestaje rosnąć.
Według dokumentacji dolna granica napięcia układu scalonego wynosi 3,6 V — wygląda na to, że to prawda.
Na wszystkich wyjściach jest napięcie i mieści się ono w granicach tolerancji. Zresztą odpowiadają za to gotowe stabilizatory liniowe o stałym napięciu, więc nie miałem co do tego wątpliwości.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Przy dalszych testach pojawiły się jednak pewne trudności.
Sprawdzanie wszystkich 5 napięć przy różnych kombinacjach obciążenia jest bardzo niewygodne.

Ponieważ jednak wszystkie napięcia są wytwarzane przez zwykłe stabilizatory liniowe, a prąd na ich wyjściu jest równy prądowi na wejściu (nieco większy ze względu na pobór własny stabilizatora), wystarczy sprawdzić napięcia wyjściowe samej przetwornicy DC-DC.
A że są tylko dwa, to choć nadal jest to niewygodne, jest znacznie łatwiej niż przy pięciu.
Do testu przylutowałem przewody do wyjścia dodatniego i ujemnego.
Czerwony do dodatniego, a niebieski do ujemnego. Warto trzymać się jakiegoś wygodnego oznaczenia kolorami, żeby potem nie zgadywać, który przewód jest plusem — żółty czy fioletowy :)

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Sprawdzamy napięcie wyjściowe w zakresie 3,2–24 V na obu biegunach, bez obciążenia.
Moim zdaniem na razie wszystko wygląda dobrze — napięcia wyjściowe prawie się nie zmieniają.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Teraz obciążamy najpierw wyjście dodatnie prądem 400 mA.
Napięcia na obu wyjściach są dość stabilne.
16,28 V na wyjściu dodatnim i 16,68 V na ujemnym.
Z góry przepraszam za słabą jakość zdjęć. Nie udało mi się wygodnie rozmieścić wszystkiego na stole, więc będę opisywać wyniki liczbami.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Problemy pojawiły się przy obciążeniu tylko kanału ujemnego.
Przy prądzie 400 mA napięcie spadało poniżej ustawionego przeze mnie limitu 4 V (ustawiłem minimalny próg zabezpieczenia w obciążeniu elektronicznym), więc obciążenie się wyłączało.
Przy prądzie 300 mA próbowało działać, ale niestabilnie.
Stabilna praca była możliwa dopiero przy prądzie 200 mA, ale jak widać na zdjęciu, napięcie wyjściowe spadło z 16 do 12 V. Stabilizator 12 V przy takim napięciu nie stabilizował już niczego, a napięcie wynosiło 10,7 V.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Do dalszych eksperymentów dodałem obciążenie na linii +12 V w postaci dwóch rezystorów 15 Ω połączonych szeregowo, co zapewniało prąd obciążenia około 400 mA przy 12 V.
Przy nieobciążonym biegunie ujemnym nie ma problemów, wszystko działa prawidłowo, nawet z zapasem (wyjaśnię później).

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Dalej, punkt po punkcie.
1. Napięcie wejściowe 12 V, biegun dodatni — 400 mA, ujemny 200 mA, wszystko w porządku.
2. Napięcie wejściowe 12 V, biegun dodatni — 400 mA, ujemny 400 mA, wszystko w porządku. Napięcie przetwornicy spadło, ale nadal mieści się w normie.
3. Po pewnym czasie napięcie zaczęło nieco spadać; widać to zresztą po poborze prądu: było 1,35 A, spadło do 1,06 A.
4. Po zmniejszeniu prądu pobieranego przez ujemną linię do 300 mA napięcie wyjściowe przetwornicy nieco wróciło do normy, ale nadal jest poniżej krytycznej granicy.

Krytyczna różnica napięcia dla zwykłego stabilizatora liniowego wynosi około 2,5 V. Są stabilizatory o małym spadku napięcia, ale tutaj zastosowano zwykłe.
Wyjścia 5 V i 3,3 V będą działać bez problemów, bo mają duży zapas, ale napięcie na wyjściu 12 V będzie zaniżone. Potrzeba co najmniej 14,5 V.

W tym miejscu warto wrócić do tego, co pisałem wyżej o pracy z zapasem.
Na poprzednim zdjęciu widać, że dodatnia linia jest obciążona prądem 400 mA, a prąd pobierany na wejściu wynosi zaledwie 700 mA.
Podczas testów zauważyłem, że niezależnie od obciążenia przetwornicy prąd wejściowy przy długotrwałym obciążeniu nigdy nie przekracza 1 A. A jeśli przekroczy 1 A, to i tak później spada. Wynika to z przegrzewania się kontrolera PWM (mimo że ma radiator). Wystarczyło choćby dmuchnąć na radiator, a napięcie od razu wyraźnie rosło.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Potem przeprowadziłem jeszcze kilka testów (wiem, zanudzam tymi testami).
We wszystkich czterech przypadkach prąd obciążenia ujemnej linii wynosił 200 mA.
1. Wejście 12 V, wyjście dodatnie 400 mA, ujemne 200 mA. Prawie wszystko w porządku, bo na wyjściu dodatniej linii DC-DC zamiast 16 V jest tylko 15,16 V.
2. Wejście 24 V, wyjście dodatnie 400 mA, ujemne 200 mA. Wszystko w porządku, nawet lepiej niż w poprzednim teście: napięcie dodatniej linii wyniosło 15,96 V zamiast 16 V.
3. Wejście 15 V, wyjście dodatnie 400 mA, ujemne 200 mA. Wynik jest pośredni między dwoma pierwszymi wariantami.
4. Wejście 9 V. Tutaj spadek napięcia jest wyraźny: z 16 V zostało zaledwie 12,4 V.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Tutaj widać, że jeśli na wejściu stabilizatora liniowego 12 V jest zaledwie 12,4 V (ostatni punkt poprzedniego testu), to napięcie na wyjściu spada do 10,73 V, co jest bardzo kiepskim wynikiem.
Jak już mówiłem, warto utrzymywać różnicę między napięciem wejściowym a wyjściowym na poziomie co najmniej 2,5 V.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

A teraz krótki test tętnień.
Ponieważ dwa bieguny są zwykle potrzebne w urządzeniach audio lub pomiarowych, poziom tętnień ma spore znaczenie.

Pomiar tętnień na wyjściu +12 V, obciążona jest tylko dodatnia linia.
Co tu dużo mówić, nie jest najlepiej: poziom tętnień wynosi około 60–80 mV, czyli sporo.
Pokazuje to jednak, że stabilizator liniowy nie radzi sobie zbyt dobrze z wysoką częstotliwością tętnień na wejściu, a nasz kontroler PWM pracuje z całkiem przyzwoitą częstotliwością 400 kHz. Ponadto SEPIC jest najbardziej „szumiącym” wariantem przetwornicy DC-DC.
Sytuację wyraźnie poprawiłby niewielki dławik między wyjściem przetwornicy a stabilizatorem, ale tutaj go nie ma.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Ten sam test, ale z obciążoną linią ujemną.
Tętnienia wzrosły prawie do 100 mV, niestety :(

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

A teraz zobaczmy, co dzieje się na kanale −12 V.
Prąd obciążenia wynosi 200 mA, a kanał dodatni jest obciążony tak samo jak wcześniej — prądem 400 mA.
Przy niskim napięciu wejściowym szumy są mniejsze i mają inny charakter, ale napięcie wyjściowe jest wyraźnie zaniżone.
Jeśli zwiększyć napięcie wejściowe do poziomu, przy którym stabilizator liniowy zaczyna działać prawidłowo, tętnienia rosną i znów wynoszą 70–90 mV.
Ogólnie sytuacja jest dokładnie taka sama jak w poprzednim teście — potrzebny jest dławik.
A właściwie potrzebne są dwa dławiki: między dodatnim wyjściem przetwornicy a stabilizatorami liniowymi oraz między wyjściem ujemnym a jego stabilizatorami liniowymi.

Na tym kończę testy, bo można już wyciągnąć pewne wnioski. A na razie tradycyjne zdjęcie z pudełkiem zapałek, żeby pokazać rozmiar płytki.

Wielokanałowa przetwornica DC-DCWielokanałowa przetwornica DC-DC

Co mogę powiedzieć po złożeniu i testach?
Jeśli chodzi o samo składanie, to zdecydowanie ocena celująca: płytkę składa się łatwo, wszystkie otwory pasują, niczego nie trzeba podpiłowywać ani poprawiać pilnikiem. Składanie to naprawdę sama przyjemność. Poza tym płytka zadziałała od razu po złożeniu.

O działaniu gotowego urządzenia nie da się już powiedzieć krótko.
Spróbuję to wyjaśnić.
Producent pisze, że (pominięto nieistotne fragmenty) — 1. Moc wyjściowa = napięcie wyjściowe z poszczególnych kanałów * całkowity prąd wyjściowy, moc wejściowa powinna wynosić co najmniej > moc wyjściowa /0.9. Na przykład standardowy zasilacz 5 V, 1 A może dostarczyć do urządzenia moc wyjściową około 4.5 W.
2. Całkowita moc wyjściowa urządzenia nie powinna przekraczać 10 W. Można uzyskać krótkotrwale duży prąd na pojedynczym wyjściu, ale trzeba wtedy zwracać uwagę na temperaturę radiatora, żeby nie była zbyt wysoka i nie uszkodziła układu scalonego. Jeśli nie masz doświadczenia, ustaw prąd wyjściowy każdego kanału na mniej niż 0.2 A. Zbyt duży prąd wyjściowy może doprowadzić do przegrzania i uszkodzenia układu scalonego.
W swobodnym tłumaczeniu oznacza to:
1. Moc wyjściowa przetwornicy nie może przekraczać mocy wejściowej pomnożonej przez 0.9. Na przykład przy napięciu 5 V i prądzie 1 A na wyjściu nie uzyskamy więcej niż 4.5 W.
2. Łączna maksymalna moc wyjściowa nie może przekraczać 10 W, bo inaczej urządzenie się przegrzeje. Dla większego bezpieczeństwa ogranicz prąd wyjściowy do maksymalnie 0.2 A.

Tymczasem w specyfikacji podano:
Napięcie wejściowe: 5–24 V DC
Napięcie wyjściowe: +12 V, −12 V, +5 V, −5 V, +3.3 V.
Prąd wyjściowy: 300 mA (na kanał)
Napięcia wejściowe i wyjściowe są jasne, ale co z podanym prądem 300 mA na kanał?
Ponieważ zastosowano stabilizatory liniowe, możemy po prostu przeliczyć to dla napięcia przetwornicy wynoszącego 16 V. Wychodzi 16 V × 1.5 A (300 mA × 5 kanałów) = 24 W. Coś tu się nie zgadza.
No dobrze, producent wspomina o 200 mA. Przeliczmy więc dla prądu 200 mA — wychodzi 16 W. Nadal się nie zgadza, bo maksymalna deklarowana moc wynosi 10 W…

Zostawmy więc matematykę i oszacujmy, jak to wygląda w praktyce na podstawie testów.
1. Przetwornica zawsze ogranicza prąd wejściowy do 1 A z powodu przegrzewania.
2. Kanał ujemny jest słabszy od dodatniego i do prawidłowej pracy wymaga obciążenia kanału dodatniego. Innymi słowy, lepiej nie obciążać go samodzielnie, bo pojawi się nierównowaga.
3. Z testów wynika, że sam kanał dodatni może dostarczyć około 400–550 mA.
4. Przy jednoczesnym obciążeniu kanału ujemnego nie uzyskamy więcej niż 400 + 200 mA, i to pod warunkiem, że napięcie wejściowe wynosi co najmniej 12 V (a najlepiej 15–24 V).
5. Przy napięciu wejściowym 5 V prąd wyjściowy wyniesie zaledwie 50–100 mA, nie więcej.

Wszystkie prądy liczymy jako sumę prądów poszczególnych kanałów. Na przykład limit 400 mA oznacza, że można uzyskać np. −12 V, 100 mA + 5 V, 200 mA + 3.3 V, 100 mA = 400 mA.
Obciążasz jeden kanał — zdejmij obciążenie z drugiego. Ogólnie rzecz biorąc, kiepsko.

Podsumowując: przetwornica jest bardzo słaba, choć może się przydać, ale tylko przy niewielkim prądzie obciążenia. Co więcej, dopuszczalny prąd obciążenia „pływa”, trzeba też uwzględnić poziom tętnień i spadek napięcia przy obciążeniu wyłącznie źródła ujemnego.

Jako zestaw do samodzielnego montażu: 5 punktów, jako gotowe urządzenie: 3 z minusem.

Mam nadzieję, że recenzja była przydatna. Jak zawsze czekam na uzupełnienia i pytania w komentarzach.
Wybaczcie „ścianę tekstu”.

Produkt udostępnił do recenzji sklep.
$ 8.44
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
15, dcdc kirich, dc-dc -12 вольт многоканальный, https://www.kirich.blog/stati/informaciya-dlya-nachinayuschih/155-mnogokanalnyy-dc-dc-preobrazovatel, дсдс преобразователь, многоканальный dc dc, преобразователь многоканальный, двухполярный повышающий преобразователь dc dc своими руками, двухполярный повышающий преобразователь dc-dc своими руками, vyjujrfyfkmysq dc dc, универсальный dc dc с многоканальный, преобразователь dc dc схема, многофазные dc dc преобразователи, многоканальные dc dc, универсальный четырехпроводной многоканальный преобразователь, схема dc dc преобразователя сделанный по госту, схема dc-dc преобразователя сделанный по госту, преобразователь многоканальный dc dc, схема конвертера dc dc, расширение диапазона входного напряжения источника питания dc/dc преобразователя, что такое многоканальный преобразователь, dc dc 2 канала, схемотехника понижающих преобразователей, повышающий преобразователь dc-dc схема, схемотехника dc dc преобразователей

Pytania i odpowiedzi

Jakie napięcia wyjściowe oferuje wielokanałowa przetwornica DC-DC?

Płytka zapewnia pięć napięć: 12, 5, 3.3, −12 i −5 V. Podany zakres napięcia wejściowego wynosi 5–24 V.

Jaki prąd obciążenia może obsłużyć wielokanałowa przetwornica DC-DC?

W testach kanał dodatni dostarczał około 400–550 mA. Przy jednoczesnym obciążeniu kanałów dodatniego i ujemnego łączny prąd ograniczał się do około 400 mA plus 200 mA; przy wejściu 5 V prąd wyjściowy wynosił tylko 50–100 mA. Prąd wejściowy ograniczało przegrzewanie — do około 1 A.

Czy warto złożyć tę wielokanałową przetwornicę DC-DC?

Autor uważa zestaw za dobry do montażu i nauki, ale gotowe urządzenie za słabe i odpowiednie tylko do niewielkich obciążeń. Kanał ujemny jest słabszy od dodatniego i do prawidłowej pracy wymaga obciążenia kanału dodatniego.

Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Przetwornice

Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory

Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja