Uniwersalny tester akumulatorów oparty na kontrolerze Atorch DL24EW
Niedawno opublikowałem dwie recenzje: przetwornicy napięcia i zasilacza. Wspominałem wtedy, że kupiłem je specjalnie do nowej wersji jednego z moich urządzeń, a konkretnie testera akumulatorów. Dziś opowiem o nim trochę więcej.
Przypominam: żeby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, polecam obserwować mnie na Instagramie. Będę tam publikował powiadomienia o nowych wpisach, a może też pisał po prostu o czymś ciekawym — link do konta
Można też subskrybować aktualizacje i nowe artykuły na kanale Telegram — https://t.me/KirichBlog
Zacznę od początku. Urządzenia, które wykonuję, można umownie podzielić na kilka grup:
„seryjne” — obciążenia oparte na DL24MP. Robię je regularnie, dlatego zwykle mam w domu coś gotowego.
„na zamówienie” — urządzenia, które również składam, ale ze względu na mniejsze zainteresowanie i po prostu „specyfikę” nie przepadam za ich wykonywaniem. Należą do nich obciążenia oparte na DL24EW. Sam sterownik jest bardzo niedopracowany i trzeba wprowadzać poprawki, żeby nie tylko działał, ale też robił to bezpiecznie. Składam je tylko dla osób, które dokładnie wiedzą, czym są i do czego służą.
Do grupy urządzeń na zamówienie należą też obciążenia oparte na TEC-80k, bo tutaj mam znacznie większe pole do popisu, na przykład prądy rozładowania 120-160 A i moc 2400 W lub większą. Zresztą dosłownie dziś zamówiłem trzy obudowy do obciążeń 2400 W. Najpewniej od razu je złożę i przeniosę do kategorii „seryjnych”.
„niestandardowe” — mniej popularne urządzenia, wykonywane z uwzględnieniem życzeń klienta. Najczęściej chodzi o inną konfigurację złączy, możliwość podłączenia zewnętrznego akumulatora do zasilania awaryjnego itp. Do tej grupy należą też urządzenia specjalistyczne, niezwiązane ani z Atorch, ani z TEC-80, na przykład przeznaczone dla małych zakładów produkcyjnych i dostosowane do jednej konkretnej funkcji.
Część informacji o aktualnych modelach można znaleźć w jednej z moich ofert na OLX. Prowadzi do niej również link „do sklepu”. Dodam też, że na razie mam najniższe ceny zarówno wśród sprzedawców z Ukrainy, jak i z Chin. Na przykład wariant Atorch 600 W, 40 A kosztuje około 180-190 USD, a mój — około 140-145 USD przy tych samych parametrach (i kilku ulepszeniach). Chińczycy zamontowali tam aż 6 wentylatorów, u mnie zaś wszystkim zajmuje się jeden, z automatyczną regulacją obrotów. Po prostu konstrukcja od początku była lepiej przemyślana i dobrana, a Chińczycy wzięli gotowe moduły, włożyli je do obudowy i wyciągają z nich ciepło. Ogólnie takie sobie rozwiązanie...

Co więcej, w chińskiej wersji z jakiegoś powodu zasilacz jest zewnętrzny, a u mnie wbudowany.

Trudno przypisać to urządzenie do którejś z tych grup, bo początkowo złożyłem je po prostu dlatego, że chciałem spróbować. Wiosną zeszłego roku zbudowałem jeden taki egzemplarz. W praktyce to połowa obciążenia 1200 W, w którym zamiast drugiego modułu mocy znajduje się zasilacz i przetwornica napięcia.

W środku wszystko jest dość proste: obciążenie, zasilacz, przetwornica i płytka przełączająca akumulator, a także zabezpieczenie przed odwrotną polaryzacją. Ponieważ jednak urządzenie składałem po raz pierwszy, wyszło mnóstwo problemów, których rozwiązanie zajęło sporo czasu. Na zdjęciu widać też, że płytki części mocy są jeszcze wykonane samodzielnie. Teraz montuję już fabryczne.

Ostatecznie to obciążenie niemal od razu trafiło do jednego z czytelników bloga. Po jego otrzymaniu zadał ciekawe pytanie: czy można używać zasilacza osobno, bez obciążenia? Hm... pomyślałem, że to całkiem niezły pomysł i w zasadzie da się go zrealizować. Postanowiłem jednak pójść o krok dalej — tak narodził się pomysł na nowe urządzenie.
Rzadko robię zdjęcia podczas składania takich urządzeń, ale tym razem zrobiłem kilka.
1. Przymiarka
2. Montaż
3, 4. Prawie gotowe urządzenie.
Jak widać, podzespoły są rozmieszczone dość ciasno, ale układ jest w miarę optymalny. A tak przy okazji, już planuję rozbudowę możliwości: w domu leży przetwornica na 25 A i teraz zastanawiam się, jaki zasilacz do niej zrobić — chiński o tej samej mocy 300 W czy Mean Well 500 albo 600 W. Mean Well jest oczywiście ciekawszy, ale cena boli: sam zasilacz kosztuje jakieś 80-120 USD. Chyba będę go montował tylko na zamówienie.
Niedawno ktoś odpowiedział na mój komentarz na YouTube: „Czyli po prostu bierzesz chińskie płytki Atorch i wkładasz je do obudowy?”. No tak, chińskie płytki, obudowa — kluczowe jest to „po prostu” :)

Po złożeniu urządzenie wygląda bardzo podobnie do pierwszej wersji, z wyjątkiem kilku zacisków.

1. Na panelu przednim umieściłem zaciski wyjściowe zasilacza, wejście zewnętrznego czujnika temperatury, wskaźnik trybu ładowania, zaciski mocy i pomiarowe obciążenia, enkoder, przycisk start/stop oraz wyłącznik zasilania. No i oczywiście moduł przetwornicy oraz wyświetlacz obciążenia.
2. Z tyłu znajdują się otwory wentylacyjne, gniazdo zasilania, USB-C do podłączenia do komputera (z izolacją galwaniczną) oraz przełącznik trybu pracy WiFi-USB.

Oczywiście podstawową funkcją jest obciążenie. Ponieważ dodano tu sterowanie wentylatorem nawiewnym, udało się nieco zwiększyć moc, do około 650 W. Muszę jednak zaznaczyć, że maksymalna moc modułu wynosi 800–1000 W, ale po kilku minutach zadziała zabezpieczenie termiczne. Podawana moc 500–600 W jest mocą ciągłą.
Jeśli chodzi o obciążenie, mamy więc prąd do 40 A i moc do 650 W.

Dodano możliwość nie tylko korzystania z zasilacza, lecz także testowania samego testera. Wymagało to jednak przeróbki płytki przełączającej, co dodało niepożądane 2 mΩ. Dzięki temu można za to mierzyć sprawność przetwornic i wykonywać podobne pomiary.
Przełącznik trzeba było przerobić, ponieważ masa zasilacza i obciążenia są różne i nie można ich połączyć.
Można go oczywiście używać także po prostu jako regulowanego zasilacza o napięciu wyjściowym do 52–54 V, prądzie do 20 A i mocy do 290–300 W.

Trzecia funkcja to oczywiście tester akumulatorów. Uprzedzając fakty, powiem, że z powodu spadków napięcia na przewodach i przełączniku końcowa faza ładowania nieco się przeciąga. Szczególnie widać to przy niskich napięciach, dlatego tester jest raczej przeznaczony do akumulatorów o napięciu 10 V i wyższym — tam nie jest to tak zauważalne. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by używać go także z pojedynczymi ogniwami. Właśnie to teraz pokażę.

Na początku obsługa w tym trybie może wydawać się skomplikowana, ale w praktyce po 1–2 razach zasada staje się jasna i wszystko robi się automatycznie.
Najpierw ustawiamy na ładowarce napięcie końcowe ładowania i prąd ładowania, a następnie aktywujemy wyjście, czyli podajemy napięcie na wyjście.
W moim przykładzie jest to 4,2 V i 4 A. Przetwornica trochę przekłamuje, więc przy niskich napięciach warto to uwzględnić. Błąd pomiaru prądu nie ma znaczenia, bo i tak wszystko zlicza obciążenie.

1. Następnie wybieramy tryb testu: CDC (ładowanie-rozładowanie-ładowanie) albo CDCDC (ładowanie-rozładowanie-ładowanie-rozładowanie-ładowanie). Wybrałem krótszy tryb.
Prąd rozładowania — w moim przykładzie 15 A, ponieważ akumulator jest wysokoprądowy.
Nie zapominamy też o napięciu minimalnym, czyli napięciu końcowym rozładowania. W moim przypadku jest to 2,5 V; dla pakietu 6S będzie to odpowiednio około 15–17 V, zależnie od typu ogniw.
Przytrzymujemy przycisk Start, aby wejść do menu ustawień, i ustawiamy tam prąd zakończenia ładowania, zwykle około 1/10 prądu ładowania (pozycja 10).
Jeśli obawiacie się, że ładowarka przypadkowo poda wyższe napięcie, niż trzeba, w pozycji 9 ustawcie napięcie nieco wyższe od wymaganego, o około 50–100 mV na ogniwo. Wtedy w razie przekroczenia napięcia ładowanie zostanie przerwane na podstawie tego parametru.
Można tu również zmienić napięcie odcięcia podczas rozładowania (pozycja 8), ale wygodniej zrobić to z ekranu głównego.
Regulacja jakiegokolwiek parametru z poziomu menu to zresztą niezła przeprawa — kto używał, ten wie. Chińczykom udało się zamienić banalną czynność, na przykład zmianę wartości z 500 na 1000, w dość skomplikowane zadanie. Co ciekawe, regulacja prądu z ekranu głównego działa prawie poprawnie, jeśli nie liczyć niewielkiego „poślizgu”, więc szybkie kręcenie enkoderem nie ma sensu.

Przytrzymujemy przycisk Start, aby wyjść z menu. Teraz wystarczy podłączyć akumulator i ponownie nacisnąć Start, tym razem krótko. Nawiasem mówiąc, ten kontroler dość dziwnie reaguje na wymuszone wyłączenie: można nacisnąć przycisk i nie uzyskać żadnego efektu. To nie wina przycisku — czasem kontroler reaguje dopiero za drugim razem.
No więc naciskamy Start i pojawia się jedno z dwóch pytań:
1. Jeśli test jest wykonywany po innych testach, urządzenie proponuje skasowanie starych danych i rozpoczęcie testu od nowa.
2. Jeśli właśnie wykonywaliśmy test, ale go przerwaliśmy, urządzenie zaproponuje jego wznowienie albo rozpoczęcie od początku.
W pierwszym przypadku wiadomo, że zaczynamy nowy test; w drugim decyzja zależy od sytuacji.

Gotowe, test się rozpoczął. Po zakończeniu otrzymacie wyniki każdego etapu. Nie zwracajcie uwagi na przyczynę zatrzymania — chińscy programiści z jakiegoś powodu uznali, że warto wyświetlać przekroczenie napięcia, choć na pewno do niego nie doszło.
W każdym razie na końcu zobaczycie, ile energii zostało pobrane lub oddane podczas testu. Można też wyświetlić wynik w postaci wykresu — w tym celu trzeba wejść do menu i wybrać tryb Curve.
Jak widać, pełny test trwał 50+13+77 minut, czyli łącznie 140 minut — prawie 2,5 godziny.

Tak oto powstało to urządzenie. Bardzo chciałbym poznać wasze komentarze i opinie: czy warto dalej rozwijać tę serię? Przy okazji, jednym z możliwych zastosowań jest testowanie typowych akumulatorów 6S. Urządzenie może sprawdzać taki akumulator automatycznie, prądem ładowania do 10 A i rozładowania do 25 A, co powinno wystarczyć dla wszystkich wariantów takich akumulatorów — zarówno 6S1P, jak i 6S3P.
Przy okazji mam pytanie: ten wariant kosztuje około 12500. W następnej wersji, z modułem przetwornicy na 25 A, będzie trochę drożej, jeśli zastosuję chiński zasilacz 300 W (ale najpewniej 48 V, bo zasilacz 60 V trudniej znaleźć, choć jeden taki mam) albo wyraźnie drożej (o około 60–100 dolarów), jeśli wybiorę Mean Well EPP-500-54 lub LOP-600-54. W tym drugim przypadku można jednak zastosować zasilacz o mocy nie 300, lecz 500–600 W.
Jak zwykle, będę wdzięczny za komentarze, nawet jeśli nie na temat, a jeśli na temat — tym bardziej :)
Przypominam: żeby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, polecam obserwować mnie na Instagramie. Będę tam publikował powiadomienia o nowych wpisach, a może też pisał po prostu o czymś ciekawym — link do konta
Można też subskrybować aktualizacje i nowe artykuły na kanale Telegram — https://t.me/KirichBlog
Zacznę od początku. Urządzenia, które wykonuję, można umownie podzielić na kilka grup:
„seryjne” — obciążenia oparte na DL24MP. Robię je regularnie, dlatego zwykle mam w domu coś gotowego.
„na zamówienie” — urządzenia, które również składam, ale ze względu na mniejsze zainteresowanie i po prostu „specyfikę” nie przepadam za ich wykonywaniem. Należą do nich obciążenia oparte na DL24EW. Sam sterownik jest bardzo niedopracowany i trzeba wprowadzać poprawki, żeby nie tylko działał, ale też robił to bezpiecznie. Składam je tylko dla osób, które dokładnie wiedzą, czym są i do czego służą.
Do grupy urządzeń na zamówienie należą też obciążenia oparte na TEC-80k, bo tutaj mam znacznie większe pole do popisu, na przykład prądy rozładowania 120-160 A i moc 2400 W lub większą. Zresztą dosłownie dziś zamówiłem trzy obudowy do obciążeń 2400 W. Najpewniej od razu je złożę i przeniosę do kategorii „seryjnych”.
„niestandardowe” — mniej popularne urządzenia, wykonywane z uwzględnieniem życzeń klienta. Najczęściej chodzi o inną konfigurację złączy, możliwość podłączenia zewnętrznego akumulatora do zasilania awaryjnego itp. Do tej grupy należą też urządzenia specjalistyczne, niezwiązane ani z Atorch, ani z TEC-80, na przykład przeznaczone dla małych zakładów produkcyjnych i dostosowane do jednej konkretnej funkcji.
Część informacji o aktualnych modelach można znaleźć w jednej z moich ofert na OLX. Prowadzi do niej również link „do sklepu”. Dodam też, że na razie mam najniższe ceny zarówno wśród sprzedawców z Ukrainy, jak i z Chin. Na przykład wariant Atorch 600 W, 40 A kosztuje około 180-190 USD, a mój — około 140-145 USD przy tych samych parametrach (i kilku ulepszeniach). Chińczycy zamontowali tam aż 6 wentylatorów, u mnie zaś wszystkim zajmuje się jeden, z automatyczną regulacją obrotów. Po prostu konstrukcja od początku była lepiej przemyślana i dobrana, a Chińczycy wzięli gotowe moduły, włożyli je do obudowy i wyciągają z nich ciepło. Ogólnie takie sobie rozwiązanie...

Co więcej, w chińskiej wersji z jakiegoś powodu zasilacz jest zewnętrzny, a u mnie wbudowany.

Trudno przypisać to urządzenie do którejś z tych grup, bo początkowo złożyłem je po prostu dlatego, że chciałem spróbować. Wiosną zeszłego roku zbudowałem jeden taki egzemplarz. W praktyce to połowa obciążenia 1200 W, w którym zamiast drugiego modułu mocy znajduje się zasilacz i przetwornica napięcia.

W środku wszystko jest dość proste: obciążenie, zasilacz, przetwornica i płytka przełączająca akumulator, a także zabezpieczenie przed odwrotną polaryzacją. Ponieważ jednak urządzenie składałem po raz pierwszy, wyszło mnóstwo problemów, których rozwiązanie zajęło sporo czasu. Na zdjęciu widać też, że płytki części mocy są jeszcze wykonane samodzielnie. Teraz montuję już fabryczne.

Ostatecznie to obciążenie niemal od razu trafiło do jednego z czytelników bloga. Po jego otrzymaniu zadał ciekawe pytanie: czy można używać zasilacza osobno, bez obciążenia? Hm... pomyślałem, że to całkiem niezły pomysł i w zasadzie da się go zrealizować. Postanowiłem jednak pójść o krok dalej — tak narodził się pomysł na nowe urządzenie.
Rzadko robię zdjęcia podczas składania takich urządzeń, ale tym razem zrobiłem kilka.
1. Przymiarka
2. Montaż
3, 4. Prawie gotowe urządzenie.
Jak widać, podzespoły są rozmieszczone dość ciasno, ale układ jest w miarę optymalny. A tak przy okazji, już planuję rozbudowę możliwości: w domu leży przetwornica na 25 A i teraz zastanawiam się, jaki zasilacz do niej zrobić — chiński o tej samej mocy 300 W czy Mean Well 500 albo 600 W. Mean Well jest oczywiście ciekawszy, ale cena boli: sam zasilacz kosztuje jakieś 80-120 USD. Chyba będę go montował tylko na zamówienie.
Niedawno ktoś odpowiedział na mój komentarz na YouTube: „Czyli po prostu bierzesz chińskie płytki Atorch i wkładasz je do obudowy?”. No tak, chińskie płytki, obudowa — kluczowe jest to „po prostu” :)

Po złożeniu urządzenie wygląda bardzo podobnie do pierwszej wersji, z wyjątkiem kilku zacisków.

1. Na panelu przednim umieściłem zaciski wyjściowe zasilacza, wejście zewnętrznego czujnika temperatury, wskaźnik trybu ładowania, zaciski mocy i pomiarowe obciążenia, enkoder, przycisk start/stop oraz wyłącznik zasilania. No i oczywiście moduł przetwornicy oraz wyświetlacz obciążenia.
2. Z tyłu znajdują się otwory wentylacyjne, gniazdo zasilania, USB-C do podłączenia do komputera (z izolacją galwaniczną) oraz przełącznik trybu pracy WiFi-USB.

Oczywiście podstawową funkcją jest obciążenie. Ponieważ dodano tu sterowanie wentylatorem nawiewnym, udało się nieco zwiększyć moc, do około 650 W. Muszę jednak zaznaczyć, że maksymalna moc modułu wynosi 800–1000 W, ale po kilku minutach zadziała zabezpieczenie termiczne. Podawana moc 500–600 W jest mocą ciągłą.
Jeśli chodzi o obciążenie, mamy więc prąd do 40 A i moc do 650 W.

Dodano możliwość nie tylko korzystania z zasilacza, lecz także testowania samego testera. Wymagało to jednak przeróbki płytki przełączającej, co dodało niepożądane 2 mΩ. Dzięki temu można za to mierzyć sprawność przetwornic i wykonywać podobne pomiary.
Przełącznik trzeba było przerobić, ponieważ masa zasilacza i obciążenia są różne i nie można ich połączyć.
Można go oczywiście używać także po prostu jako regulowanego zasilacza o napięciu wyjściowym do 52–54 V, prądzie do 20 A i mocy do 290–300 W.

Trzecia funkcja to oczywiście tester akumulatorów. Uprzedzając fakty, powiem, że z powodu spadków napięcia na przewodach i przełączniku końcowa faza ładowania nieco się przeciąga. Szczególnie widać to przy niskich napięciach, dlatego tester jest raczej przeznaczony do akumulatorów o napięciu 10 V i wyższym — tam nie jest to tak zauważalne. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by używać go także z pojedynczymi ogniwami. Właśnie to teraz pokażę.

Na początku obsługa w tym trybie może wydawać się skomplikowana, ale w praktyce po 1–2 razach zasada staje się jasna i wszystko robi się automatycznie.
Najpierw ustawiamy na ładowarce napięcie końcowe ładowania i prąd ładowania, a następnie aktywujemy wyjście, czyli podajemy napięcie na wyjście.
W moim przykładzie jest to 4,2 V i 4 A. Przetwornica trochę przekłamuje, więc przy niskich napięciach warto to uwzględnić. Błąd pomiaru prądu nie ma znaczenia, bo i tak wszystko zlicza obciążenie.

1. Następnie wybieramy tryb testu: CDC (ładowanie-rozładowanie-ładowanie) albo CDCDC (ładowanie-rozładowanie-ładowanie-rozładowanie-ładowanie). Wybrałem krótszy tryb.
Prąd rozładowania — w moim przykładzie 15 A, ponieważ akumulator jest wysokoprądowy.
Nie zapominamy też o napięciu minimalnym, czyli napięciu końcowym rozładowania. W moim przypadku jest to 2,5 V; dla pakietu 6S będzie to odpowiednio około 15–17 V, zależnie od typu ogniw.
Przytrzymujemy przycisk Start, aby wejść do menu ustawień, i ustawiamy tam prąd zakończenia ładowania, zwykle około 1/10 prądu ładowania (pozycja 10).
Jeśli obawiacie się, że ładowarka przypadkowo poda wyższe napięcie, niż trzeba, w pozycji 9 ustawcie napięcie nieco wyższe od wymaganego, o około 50–100 mV na ogniwo. Wtedy w razie przekroczenia napięcia ładowanie zostanie przerwane na podstawie tego parametru.
Można tu również zmienić napięcie odcięcia podczas rozładowania (pozycja 8), ale wygodniej zrobić to z ekranu głównego.
Regulacja jakiegokolwiek parametru z poziomu menu to zresztą niezła przeprawa — kto używał, ten wie. Chińczykom udało się zamienić banalną czynność, na przykład zmianę wartości z 500 na 1000, w dość skomplikowane zadanie. Co ciekawe, regulacja prądu z ekranu głównego działa prawie poprawnie, jeśli nie liczyć niewielkiego „poślizgu”, więc szybkie kręcenie enkoderem nie ma sensu.

Przytrzymujemy przycisk Start, aby wyjść z menu. Teraz wystarczy podłączyć akumulator i ponownie nacisnąć Start, tym razem krótko. Nawiasem mówiąc, ten kontroler dość dziwnie reaguje na wymuszone wyłączenie: można nacisnąć przycisk i nie uzyskać żadnego efektu. To nie wina przycisku — czasem kontroler reaguje dopiero za drugim razem.
No więc naciskamy Start i pojawia się jedno z dwóch pytań:
1. Jeśli test jest wykonywany po innych testach, urządzenie proponuje skasowanie starych danych i rozpoczęcie testu od nowa.
2. Jeśli właśnie wykonywaliśmy test, ale go przerwaliśmy, urządzenie zaproponuje jego wznowienie albo rozpoczęcie od początku.
W pierwszym przypadku wiadomo, że zaczynamy nowy test; w drugim decyzja zależy od sytuacji.

Gotowe, test się rozpoczął. Po zakończeniu otrzymacie wyniki każdego etapu. Nie zwracajcie uwagi na przyczynę zatrzymania — chińscy programiści z jakiegoś powodu uznali, że warto wyświetlać przekroczenie napięcia, choć na pewno do niego nie doszło.
W każdym razie na końcu zobaczycie, ile energii zostało pobrane lub oddane podczas testu. Można też wyświetlić wynik w postaci wykresu — w tym celu trzeba wejść do menu i wybrać tryb Curve.
Jak widać, pełny test trwał 50+13+77 minut, czyli łącznie 140 minut — prawie 2,5 godziny.

Tak oto powstało to urządzenie. Bardzo chciałbym poznać wasze komentarze i opinie: czy warto dalej rozwijać tę serię? Przy okazji, jednym z możliwych zastosowań jest testowanie typowych akumulatorów 6S. Urządzenie może sprawdzać taki akumulator automatycznie, prądem ładowania do 10 A i rozładowania do 25 A, co powinno wystarczyć dla wszystkich wariantów takich akumulatorów — zarówno 6S1P, jak i 6S3P.
Przy okazji mam pytanie: ten wariant kosztuje około 12500. W następnej wersji, z modułem przetwornicy na 25 A, będzie trochę drożej, jeśli zastosuję chiński zasilacz 300 W (ale najpewniej 48 V, bo zasilacz 60 V trudniej znaleźć, choć jeden taki mam) albo wyraźnie drożej (o około 60–100 dolarów), jeśli wybiorę Mean Well EPP-500-54 lub LOP-600-54. W tym drugim przypadku można jednak zastosować zasilacz o mocy nie 300, lecz 500–600 W.
Jak zwykle, będę wdzięczny za komentarze, nawet jeśli nie na temat, a jeśli na temat — tym bardziej :)
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
11, atorch dl24ew, 6, atorch dlb600, atorch тестер аккумуляторов, 8, 4
11, atorch dl24ew, 6, atorch dlb600, atorch тестер аккумуляторов, 8, 4
Pytania i odpowiedzi
Jakie funkcje ma tester akumulatorów Atorch DL24EW?
Działa jako obciążenie elektroniczne, regulowany zasilacz i tester akumulatorów. Można go również używać do pomiaru sprawności przetwornic.
Jakie są limity obciążenia i zasilacza w testerze Atorch DL24EW?
Obciążenie obsługuje prąd do 40 A i moc około 650 W. Regulowany zasilacz zapewnia do 52–54 V, 20 A i 290–300 W.
Ile trwa pełny test akumulatora testerem Atorch DL24EW?
W opisanym przykładzie etapy testu trwały 50, 13 i 77 minut, łącznie około 140 minut. Autor zaznacza, że urządzenie szczególnie dobrze nadaje się do akumulatorów o napięciu od 10 V.
Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wesprzyj projekt
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze1
Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forumKomentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja




Komentarze są publikowane w języku oryginału.