Płytka uniwersalnego zasilacza awaryjnego niskiego napięcia UPS-1228-12, aktualizacja 15.05.24
W obecnych warunkach takie urządzenia znów stały się aktualne, więc oczywiście się zgodziłem, tym bardziej że sam byłem tym bardzo zainteresowany.
Przypominam: żeby być na bieżąco z nowymi tematami na blogu, polecam obserwować mój Instagram. Będę tam publikować powiadomienia o nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta
Można też subskrybować aktualizacje i nowe artykuły na kanale Telegram — https://t.me/KirichBlog
Chyba wszyscy wiedzą, że mamy za miedzą pieprzniętego sąsiada z dyktatorem na czele. Postanowili oni pilnie „wyzwolić” Ukrainę z elektrowni, stacji transformatorowych i linii wysokiego napięcia, a niedawno także z telewizji. Tak wygląda na przykład jedna z największych elektrociepłowni niedaleko Charkowa.

A tutaj pewnie też była produkcja wojskowa albo siedzieli obserwatorzy? Swoją drogą, po tygodniu nadawanie telewizji przywrócono w całości.
Tak z ciekawości: czy Rosjanie naprawdę wierzą w te bzdury, które serwują im różni putinowie, skabiejewy, sołowjowy i inni kryminaliści?

Tak wyglądał Charków 22–23 marca. Tak, przez dwie doby nie było prądu, internet ledwo zipał, a dodzwonienie się gdziekolwiek było praktycznie niemożliwe. To pewnie też „wyzwolenie”, między innymi od ludzi, którzy nie mogą nawet wezwać pogotowia.

Trzeba jednak uczciwie przyznać, że na podstawie doświadczeń z poprzedniego roku można powiedzieć, że przynajmniej mieszkańcy Charkowa mieli gdzieś i putlera, i jego popleczników, i cały ten raszystan, bo:
1. Sklepy bez problemu działały na generatorach, nawet duże supermarkety, a co więcej, oświetlały też przyległy teren.
2. W przeciwieństwie do poprzedniego roku, kiedy łączność i internet całkowicie padały, teraz jedno i drugie działało, choć z trudem. Co prawda bardzo trudno było się dodzwonić, a internet wlecze się jak w latach 2000.
3. Działały wszystkie punkty niezłomności. Ludzi było tam wprawdzie całkiem sporo, ale mimo wszystko.
4. U mnie osobiście te dwie doby minęły zupełnie normalnie, zużyłem około 25% pojemności akumulatorów. Swoją drogą, kiedy nie było prądu, dostałem zamówienie na obciążenie elektroniczne i złożyłem je, a gdy prąd wrócił, skalibrowałem i sprawdziłem (mogłem poczekać, po prostu tak było wygodniej). Tak że na razie Rosjanom słabo idzie przeszkadzanie Kirichowi w pracy.
5. Wojsko ma to wszystko gdzieś, a potem jeszcze przywaliło w BNR.
I oto właściwe pytanie: z kim w końcu walczy putler? Z tymi ludźmi? Ależ z niego mocarz...
U nas w lutym i marcu 22 roku regularnie wywożono nawet śmieci, a ktoś chce złamać tych ludzi, odcinając im prąd i telewizję? Jeszcze nie dorósł do tego.

Tak, wiele razy słyszałem tę bajkę, że ostrzeliwują zakłady pracujące na potrzeby przemysłu obronnego. Ale jakim trzeba być idiotą, żeby ostrzeliwać je w trzecim roku wojny, licząc na to, że w jakiś sposób zaszkodzi to wojsku?
Wyjaśnię: jeśli nie chodzi o przemysłowe wytapianie metalu, to całkiem realne jest poradzenie sobie z generatorami. Na przykład generator z turbiną gazową o mocy 1,8 MW nie jest aż taki duży. Ktoś powie: ile ich trzeba? Tyle, ile trzeba, tyle jest. Powiem więcej: jeśli nawet w naszym supermarkecie stoi generator o mocy, na oko, co najmniej 1 MW, to co stoi na przeszkodzie, żeby dla wojska postawić coś mocniejszego?
Poza tym sieć jest odbudowywana — zgadnijcie, komu jako pierwszemu przywrócą zasilanie? A teraz pytanie: z kim walczy Rosja, skoro wojsko ma gdzieś te przerwy w dostawie prądu?

I tak oto doszliśmy do tematu recenzji. Zasilanie autonomiczne to dobra rzecz, ale jeśli wasze urządzenia są zasilane niskim napięciem — a zaliczają się do nich różne mini-PC, routery, punkty dostępowe, przełączniki, terminale optyczne i serwery plików — to przetwarzanie 12–230–12 V jest zupełnie nieracjonalne. Lepiej od razu zasilać to wszystko z akumulatora.
Ale jak to często bywa, „jest jeden haczyk”. Po pierwsze, dobrze byłoby, żeby wszystko działało samo: ładowało akumulator, kontrolowało napięcie, stabilizowało je itd. Po drugie, akumulatory zwykle dają coś w rodzaju 10–14 V, a jeszcze gorzej, 10–16,8 V — nie każdemu urządzeniu się to spodoba.
Opisywane urządzenie rozwiązuje większość problemów, choć nie jest pozbawione wad, a cena też nie zachwyca. Mimo to zdecydowanie zasługuje na uwagę.
To niewielka płytka.

Deklarowane parametry, tłumaczenie ze strony produktu:
Zakres napięcia wejściowego: 10–28 V
Maksymalny prąd wejściowy (ograniczany przez bezpiecznik wejściowy): 15 A
Prąd w trybie czuwania: 95%
Parametry regulacji napięcia wyjściowego
Napięcie wyjściowe: 2–28 V, płynna regulacja.
Prąd wyjściowy: 8,3 A
Moc wyjściowa: 100 W
Sprawność przetwarzania: > 95%
Tętnienia napięcia wyjściowego: <80 mV (międzyszczytowo)
Dokładność stabilizacji: 2%

Gęstość upakowania elementów na płytce jest umiarkowana, czyli Montaż jest gęsty, ale bez przesady.

Z jednej strony umieszczono zaciski do podłączenia akumulatora i zasilacza, a po przeciwnej stronie zacisk do podłączenia obciążenia.

Od spodu nic ciekawego.

Zobaczmy, na czym to wszystko zbudowano.
1. Układ sterownika ładowania. Już widać, że układ nie jest prymitywny, bo zastosowano pełnoprawny kontroler, niestety z zatartym oznaczeniem. Ładowarka impulsowa PWM, z prostownikiem synchronicznym.
2. Jakaś dioda zabezpieczająca, najpewniej przed odwrotną polaryzacją po stronie zasilacza, podłączona równolegle do zasilania.
3. Układ przełączania zasilania wejściowego. U góry para tranzystorów steruje podawaniem zasilania z wejścia zasilacza, niżej cztery tranzystory są połączone przeciwsobnie i znajdują się w obwodzie akumulatora. No i bezpiecznik 15 A.
4. Wszystkie kondensatory elektrolityczne na płytce są takie same: 470 µF, 35 V.

Nie ma większego sensu opisywać zasady działania — jest prymitywna jak mózgi tych, którzy przyjechali do naszego kraju.
Jest akumulator, jest wejście z zasilacza i jest ładowarka. Akumulator i zasilacz są połączone przez wbudowane diody tranzystorów MOSFET. Żeby ograniczyć nagrzewanie, tranzystory otwierają się w odpowiednim momencie, a na wyjściu otrzymujemy albo napięcie akumulatora, albo napięcie zasilacza.
Następnie to „brudne” zasilanie trafia na wejście uniwersalnej przetwornicy, która dostarcza ustawione przez nas napięcie i jednocześnie zapewnia ochronę przed przeciążeniem.
W efekcie pojęcie „czasu przełączania” nie ma tu zastosowania i nie może mieć, a ponieważ przetwornica jest uniwersalna, napięcie na wyjściu pozostaje stabilne niezależnie od napięcia wejściowego, nawet jeśli jest ono niższe od wymaganego.
W zasadzie to mniej więcej takie samo rozwiązanie, jakie proponowałem w moim zasilaczu awaryjnym.

Wszystkimi procesami steruje jakiś malutki Tiny24A. Odpowiada za progi napięć, timery i inne serwisowe pierdoły.

Jako uniwersalna przetwornica pracuje klasyczny LTC3780, który już kiedyś opisywałem.
Ta przetwornica może pracować zarówno w trybie obniżania, jak i podwyższania napięcia. Kolejnym rozwinięciem tej zasady jest uniwersalna przetwornica dwukierunkowa, która nie tylko podwyższa i obniża napięcie, ale robi to w obu kierunkach. Stosuje się ją we współczesnych powerbankach.

Jak widać, na płytce znajduje się dość duży radiator. Zobaczmy, co jest pod nim.
Na początek widać pastę termoprzewodzącą, dość rzadką. Później ją zmyłem i nałożyłem swoją.

Pod radiatorem znajduje się mostek z czterech tranzystorów AOD4184A: 40 V, 50 A, 7 mΩ.

Regulacja prądu i napięcia jest analogowa, do czego służy aż pięć potencjometrów montażowych.
Jeden znajduje się u góry i służy do regulacji napięcia wyjściowego. Dalej, od lewej do prawej:
Regulacja progu odłączenia przy rozładowaniu akumulatora
Regulacja progu włączenia na podstawie napięcia akumulatora
Ustawianie napięcia ładowania
Ustawianie prądu ładowania.
W zasadzie wszystko jest proste, poza ustawianiem progów napięcia wyłączenia i włączenia. O tym później.

Krótko mówiąc, na płytce znajdują się dwa punkty pomiarowe TP3 i TP4, które służą odpowiednio do ustawiania każdego z progów. Znajdują się obok odpowiednich potencjometrów montażowych.
Zasada jest bardzo prosta: próg wyłączenia to VUVP=VTP4×4 (V), a próg automatycznego włączenia to VSTART=VTP3×4 (V).
Czyli jeśli chcemy ustawić próg wyłączenia na 10 V, napięcie w punkcie TP4 powinno wynosić 10/4=2,5 V. Jeśli odłączenie ma następować przy 9 V, będzie to 9/4=2,25 V.
Procedura włączania jest analogiczna: jeśli włączenie ma następować przy 12 V, ustawiamy w punkcie TP3 12/4=3 V.

Żeby ułatwić zadanie, na stronie produktu znajdują się dwie tabelki. W pierwszej podano, jakie napięcie końcowe ładowania ustawić dla danej konfiguracji akumulatora oraz jakiego zasilacza użyć, ponieważ ładowarka działa tylko jako przetwornica obniżająca napięcie.

W drugiej tabelce podano napięcia odłączenia przy nadmiernym rozładowaniu oraz odpowiadające im napięcia ponownego włączenia. Bardzo wygodne.

Na płytce jest też kilka zworek, za pomocą których ustawia się tryb pracy płytki. W rzeczywistości zworki zakłada się tylko w 5 z 6 miejsc. Ta położona najbliżej potencjometru montażowego służy do sterowania płytą główną, jeśli jest taka potrzeba, a pozostałe pięć ustawia tryb pracy.

Wyjaśnienie jest oczywiście dość niejasne, zwłaszcza że zworki oznaczono jako J4, J5, J6 i J7, czyli jakby były cztery, a na płytce jest ich 6. Wynika to z tego, że zworka J6 składa się z trzech pinów, a kombinacją położenia zworek można ustawić różny czas opóźnienia.
Mówiąc prościej, ustaliłem, co następuje:
J4, czyli MBSW: przy krawędzi płytki minus, od wewnątrz plus. Pojawia się sygnał logiczny o poziomie 5 V, ale jest krótkotrwały i aktywny stanem niskim.
J5, wyłącznik zasilania płytki: zwarty — płytka działa, rozwarty — przechodzi w tryb uśpienia.
J7, autostart: jeśli zworka jest założona, po odłączeniu z powodu nadmiernego rozładowania i wzroście napięcia powyżej progu płytka uruchomi się ponownie. Jeśli zworki nie ma, będzie czekać, aż wyłączycie i włączycie przycisk zasilania podłączony do J5.
I właśnie tu kryje się problem, i to na poziomie przedszkolnym. W zasadzie macie dwie możliwości: albo po odłączeniu płytka będzie sama się włączać, potem wyłączać i znów włączać, albo po każdym automatycznym wyłączeniu będziecie musieli podejść i nacisnąć przycisk zasilania. Zrobienie funkcji, która po nadmiernym rozładowaniu wyłączy płytkę, ale nie pozwoli jej się włączyć, dopóki nie zostanie podane zasilanie z zasilacza, najwyraźniej przerasta Chińczyków... szczerze mówiąc, idiotyzm...
J6, podwójne opóźnienie. Spróbuję wyjaśnić to na konkretnym przykładzie:
Jeśli ustawimy 5/30 s (pozycja 1), działanie będzie wyglądać tak:
Napięcie spada poniżej 12 V (progu włączenia), a po 5 s na wyjściu MBSW pojawia się polecenie wyłączenia.
Po 30 s wyjście płytki zostaje odłączone.
Gdy napięcie wzrośnie powyżej 13 V, na wyjściu MBSW ponownie pojawi się polecenie, tym razem włączenia.
Czyli wygląda to tak: akumulator się rozładowuje, a gdy napięcie spadnie poniżej progu, płytka wysyła do komputera polecenie wyłączenia, po czym po określonym czasie odcina mu zasilanie. Gdy tylko napięcie wzrośnie, pojawia się polecenie włączenia. Ale w połączeniu z tym, że płytka może sama się uruchomić (patrz wyżej), ta funkcja jest moim zdaniem taka sobie.
Tabela trybów funkcji sterowania zasilaniem płyty głównej znajduje się na stronie produktu. Obok zworek jest też miejsce na złącze wentylatora. Nie wiem, czy komuś się przyda, ale jest podłączone równolegle do wyjścia płytki.

Przejdźmy do testów. Na początek po prostu podałem zasilanie na wejście płytki. Przy 12 V lekko świeciły tylko dioda wyjścia i dioda na środku płytki. Swoją drogą, do dziś nie wiem, za co odpowiada ta środkowa dioda. Czasem migała, czasem świeciła, ale najczęściej była zgaszona.
Pobór prądu przez płytkę wynosi około 5 mA, pod warunkiem że na wyjściu jest napięcie — całkiem nieźle.
Podniosłem napięcie z 12 do 20 V, zaświeciła się niebieska dioda, a prąd wzrósł do 40 mA.
Ponownie obniżyłem napięcie do 12 V. Zielona dioda zaczęła migać, a pobór prądu przez płytkę również się zmieniał.
A skoro mowa o diodach: na płytce jest ich pięć. Jedna pośrodku — nie wiadomo po co, jedna obok miejsca na złącze wentylatora, sygnalizująca obecność zasilania na wyjściu płytki, i jeszcze trzy między potencjometrami montażowymi.
Te trzy diody oznaczają:
Niebieska — napięcie na wejściu płytki.
Czerwona, pośrodku — akumulator naładowany.
Zielona — akumulator jest ładowany.
Właściwie nie był to nawet szczególny test. Na początku musiałem po prostu zorientować się, co ta płytka w ogóle robi i ile pobiera prądu. A o czym na pewno zapomniałem? O zmierzeniu prądu pobieranego z akumulatora po zadziałaniu zabezpieczenia przed nadmiernym rozładowaniem...

Na początku do testów użyłem akumulatora ze starej wkrętarki — to proste i wygodne rozwiązanie, a do tego akumulator ma płytkę zabezpieczającą.

Następnie ustawiamy ładowarkę odpowiednio do konfiguracji akumulatora. Najpierw ustawiamy około 16,8 V, można nieco mniej.
Potem podłączamy multimetr w trybie pomiaru prądu szeregowo z rozładowanym akumulatorem i ustawiamy prąd ładowania.
W obu przypadkach napięcie na wejściu płytki musi być wyraźnie wyższe od napięcia ładowania — przynajmniej o 3-5 V — a akumulator powinien być rozładowany.
Jeśli dobrze pamiętam, obracanie tych potencjometrów montażowych na płytce zgodnie z ruchem wskazówek zegara zmniejsza wartość, a w przeciwnym kierunku ją zwiększa.

Domyślnie wyjście jest ustawione na 12 V. W zasadzie tak — to najczęściej używane napięcie w tego typu systemach.

Płytka pozwala jednak ustawić na wyjściu napięcie w zakresie od 1,6 do 28 V. Przypomnę, że napięcie to nie zależy od napięcia akumulatora ani od napięcia zasilacza. Napięcie zasilacza jest powiązane wyłącznie z napięciem akumulatora, które może mieścić się w zakresie 6-21 V. Tak, z tym że napięcie zasilacza musi być o kilka woltów wyższe niż napięcie końcowe ładowania akumulatora. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, żeby użyć zasilacza 24 V z akumulatorem 7,4 V.

Przy okazji sprawdziłem, czy ładowanie przebiega prawidłowo.
Najpierw akumulator jest ładowany prądem zbliżonym do ustawionego (pod koniec ładowania nieco spadł), a potem, z naturalnych przyczyn, prąd stopniowo maleje. Gdy spadnie poniżej określonego progu (około 1/10 ustawionej wartości), płytka wyłączy ładowanie i zapali czerwoną diodę LED. Akumulator jest wtedy w pełni naładowany i odłączony od ładowarki.

Ważny szczegół: podczas pracy z akumulatora płytka nie przekazuje zasilania na wejście zasilacza. To istotne, bo na wyjściu wielu zasilaczy znajduje się rezystor obciążający, potrzebny do stabilnej pracy. Przy zasilaniu z akumulatora mógłby go rozładowywać, ale tutaj nie ma takiego problemu.

Ponieważ płytce jest wszystko jedno, czy jest zasilana z zasilacza, czy z akumulatora, test obciążeniowy i sprawność mierzyłem przy zasilaniu z zasilacza, w którym można regulować napięcie w szerokim zakresie. Na wszelki wypadek podłączyłem go jednak do wejścia akumulatora, bo tam znajomość sprawności jest ważniejsza, a poza tym w ten sposób ładowarka będzie odłączona.

Najpierw sprawdziłem zależność napięcia wyjściowego od prądu obciążenia. Początkowo ustawione było 12 V, zasilanie z akumulatora 4S.
Przy niewielkim prądzie obciążenia napięcie nieco spadło, ale później utrzymywało się bardzo stabilnie.

Przy zasilaniu z zasilacza 24 V na początku pojawił się niewielki skok do 12,13 V. Nie pamiętam już, dlaczego tak się stało, ale później było tak samo jak przy zasilaniu z akumulatora: napięcie spadło i prawie nie zależało od prądu obciążenia. Być może warto więc ustawić na wyjściu nieco wyższe napięcie albo regulować je przy choćby niewielkim obciążeniu.

Sprawność zmierzyłem przy trzech poziomach obciążenia i napięciu wejściowym w zakresie 6–21 V. 6 V oznacza całkowicie rozładowany akumulator w minimalnej konfiguracji, a 21 V — w pełni naładowany w maksymalnej konfiguracji. Napięcie wyjściowe wynosiło 12 V.
Prąd obciążenia wynosił 4, 8 i 10 A, czyli przekroczyłem nawet deklarowaną wartość 8,3 A.
Kilka uwag: przy prądzie 8 A płytka mogła pracować przy napięciu wejściowym wynoszącym co najmniej 7 V, a przy 10 A — co najmniej 8 V. Wynika to z tego, że na przykład przy 12 V i 10 A moc wynosi 120 W, więc przy napięciu wejściowym 8 V prąd wyniesie 15 A, nawet bez uwzględnienia sprawności.
Po drugie, przy prądzie obciążenia 8 A i napięciu wejściowym 8 V napięcie wyjściowe nieco spadło. To samo stało się przy prądzie obciążenia 10 A, ale spadek zaczął się przy napięciu wejściowym 10 V.
Ogólnie sprawność płytki jest, moim zdaniem, całkiem dobra, zwłaszcza jeśli uwzględnić straty na bezpieczniku, układzie przełączającym i przewodach do zasilacza.

Tak wyglądał spadek napięcia wyjściowego przy przeciążeniu: po lewej przy prądzie 8 A, po prawej przy 10 A.

Sprawdzenie temperatur podczas zasilania z akumulatora 4S. Akumulator ma dość niewielką pojemność, więc test trwał około 10 minut.
1. obciążenie 50 W
2, 3. obciążenie 100 W, zdjęcie z góry i zdjęcie skrajnego tranzystora przetwornicy.
Moim zdaniem wszystko wygląda świetnie.

Potem przeprowadziłem znacznie ciekawszy test: obciążenie wynosiło około 100 W, napięcie wejściowe 9 V, a test trwał ponad pół godziny.
Test pokazuje, co się stanie, gdy płytka będzie zasilana z niemal rozładowanego akumulatora 3S przy maksymalnym obciążeniu. Zakończyłem go z własnej inicjatywy, a nie dlatego, że płytka sama się wyłączyła :)

1. Temperatura w okolicy dławika wynosi około 106 stopni
2. Tranzystor z boku płytki: 93 stopnie.
3. Tranzystor bliżej środka płytki: 91 stopni.
Moim zdaniem to również całkiem normalne, ale nie używałbym płytki w takich warunkach, jeśli jest zamontowana w obudowie. Trzeba wtedy zapewnić przynajmniej minimalny przepływ powietrza.

Do przetestowania ładowarki musiałem wziąć większy akumulator, choć o takim samym napięciu.
Ustawiłem prąd ładowania na 5 A. Pod koniec ładowania prąd po stronie wejściowej wynosił około 3,55 A (przy napięciu akumulatora 16,7 V), a moc odpowiednio 85 W.
I tutaj również nie było problemów — ładowarka bez trudu radzi sobie z takim prądem. Wynika to z dobrej sprawności: jeśli moc po stronie akumulatora wynosiła 16,7 × 5 = 83,5 W, a po stronie wejściowej 85,3 W, sprawność ładowania wyniosła 98%.

Tętnienia zmierzyłem w sześciu trybach. Po lewej przy prądzie 4 A, po prawej przy 8 A, a także przy trzech wartościach napięcia wejściowego: 9, 12 i 16 V. Napięcie wyjściowe wynosiło przy tym 12 V, czyli Przetwornica pracowała zarówno w trybie podwyższania, jak i obniżania napięcia.
Maksymalna amplituda tętnień międzyszczytowych wyniosła 240 mV, ale tylko przez „szpilki”; zasadnicza część miała maksymalnie 50–100 mV, co jest całkiem normalne.

Jeszcze kilka słów o regulacji napięcia wyłączania i włączania płytki. Zdjęcia znalazłem później, dlatego nie wstawiałem ich w środku recenzji.
Jak pisałem, używałem akumulatora 4S, więc ustawiłem próg zadziałania zabezpieczenia przed nadmiernym rozładowaniem na 12 V, a próg włączenia na 12,8 V. W punktach kontrolnych było to odpowiednio 3 i 3,2 V. Przypomnę: w punktach kontrolnych ustawiamy wymagane napięcie podzielone przez 4.
W praktyce wyłączenie nastąpiło przy 12,03 V, czyli błąd ustawienia napięcia tą metodą jest bardzo niewielki.
Można tu też pośrednio ocenić pobór prądu przez płytkę po wyłączeniu (ostatnie zdjęcie). W opisie deklarowano około 200 µA. Na ten moment nie mogę tego ani potwierdzić, ani wykluczyć, bo wskazania 2 mA na zasilaczu nie mogą być dokładne, ale subiektywnie pobór prądu płytki w tym trybie jest raczej bliższy 1 mA.

Uzupełnienie.
Kupiłem dwie płytki do jednego z zamówień. Właściwie potrzebowałem jednej, ale dwie wychodziły korzystniej cenowo. Zamówienie złożyłem 5 maja, a płytki dostałem już 14 maja, czyli po 9 dniach. Odebrałem je z paczkomatu Nova Poshta.
Opakowanie na 5 punktów: wszystko solidnie owinięte, tak że jedna płytka nie mogła uszkodzić drugiej, a w pudełku dodatkowo umieszczono styropian.

Płytki są takie same jak w recenzji i zostały kupione z tego samego linku. Z tego, co widzę, to najniższa cena na AliExpress.

Nie pisałbym jednak tego uzupełnienia, gdyby nie drobny szczegół. Na jednej płytce słabo zeszlifowano oznaczenie układu ładowarki i trochę prześwitywało. Po eksperymentach z alkoholem udało mi się odczytać część oznaczenia, więc zacząłem szukać informacji o tym układzie. Okazało się, że to BQ2461. W tej serii są właściwie dwa układy: BQ24610 i BQ24617. Nie sprawdzałem, czym się różnią — to już szczegóły.

Ciekawsze okazało się to, że w zasadzie jest to kompletny zasilacz awaryjny. Sam układ odpowiada za prawidłowe ładowanie akumulatora, a także przełączanie zasilania obciążenia i podłączenie zasilacza.
Wychodzi więc na to, że ten układ wraz z układem uniwersalnej przetwornicy tworzą zasilacz awaryjny, a mikrokontroler najpewniej kontroluje napięcie akumulatora i obsługuje timer wyłączania.

Wnioski.
Moim zdaniem ta płytka uczciwie zasługuje na ocenę 4+, odejmuję trochę punktów za dwa mankamenty:
1. Cena — prawie 40 dolarów to jednak niemało.
2. Brak możliwości zablokowania automatycznego uruchamiania przy jednoczesnym zachowaniu możliwości automatycznego startu po podłączeniu zasilacza.
Poza tym płytka jest po prostu świetna: wysoka sprawność, moc zgodna z deklarowaną, a w praktyce nawet większa, mnóstwo regulacji, wydajna, pełnoprawna ładowarka, możliwość sterowania płytą główną komputera i kompaktowe wymiary.
Szczerze mówiąc, gdyby była trochę tańsza — choćby kosztowała 25–30 dolarów — i nie miała problemu z automatycznym startem, powiedziałbym: brać bez zastanowienia.
Co do wad, sprawa wygląda tak: cena jest pojęciem względnym, a automatyczny start występuje tylko wtedy, gdy akumulator zostanie całkowicie rozładowany. Można też zastosować pewien „myk”: ustawić wyższy próg automatycznego startu, zamiast zalecanego. Na przykład dla akumulatora 12 V można bez problemu ustawić nie 12/12,8, lecz 12/13,2. Wtedy po podłączeniu zasilania napięcie szybko wzrośnie do tej wartości i płytka uruchomi się prawidłowo, ale nie będzie sama startować po odłączeniu zasilania. Dużo zależy też od akumulatora: jeśli ma dużą pojemność, będzie rozładowywał się stosunkowo niewielkim prądem (w stosunku do pojemności), więc „odbicie” napięcia będzie mniejsze niż w przypadku słabego akumulatora.
To już wszystko. Mam nadzieję, że recenzja była przydatna. Jak zawsze, chętnie przeczytam komentarze i dziękuję za udostępnienie płytki do testów.
4, плата для ибп 12, 1, ups-1228-12b, ups-1228-12, плата ибп 12 вольт обзор, модуль ИБП "UPS-1228-12, ups-1228-16, ups-1228 подключение, https://www.kirich.blog/obzory/bloki-pitaniya/1232-plata-nizkovoltnogo-universalnogo-ibp-ups-1228-12, ups 1228-12, ups 1228 12, ups-1228
Pytania i odpowiedzi
Jaką moc wyjściową zapewnia płytka UPS-1228-12?
Deklarowana moc wyjściowa wynosi 100 W; autor podaje, że zmierzona moc była nawet wyższa.
Jak UPS-1228-12 zasila odbiorniki podczas przerwy w dostawie prądu?
Płytka automatycznie przełącza odbiorniki na akumulator, a uniwersalny przetwornik utrzymuje ustawione napięcie wyjściowe. Według autora nie występuje osobny czas przełączania.
Jakie wady ma płytka UPS-1228-12?
Autor wymienia cenę około 40 dolarów i brak możliwości wyłączenia automatycznego startu przy zachowaniu automatycznego uruchomienia po powrocie zasilania. Jako obejście opisuje zmianę progu auto-startu.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Przetwornice
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze35
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja




Komentarze są publikowane w języku oryginału.