Para zasilaczy o mocy 100 i 120 W — bardzo podobnych, ale z jednym haczykiem
Przypominam: żeby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, polecam obserwować mój Instagram. Będę tam publikować powiadomienia o nowych artykułach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta
Można też subskrybować aktualizacje i nowe artykuły na kanale Telegram — https://t.me/KirichBlog
Opakowanie jest typowe, a obudowę pewnie zna wielu użytkowników.

Nie, w żadnym razie nie krytykuję tej konstrukcji — całkiem mi się podoba, bo ma bardzo dobry stosunek ceny do skuteczności odprowadzania ciepła. Sama obudowa pełni bowiem funkcję radiatora.
Oznaczenia wskazują, że jeden zasilacz ma moc 100 W, a drugi 120 W.

Nie ma tu zbyt wiele do oglądania, więc od razu przejdźmy do wnętrza.

Mamy tu klasyczną przetwornicę zaporową, czyli flyback. Przy deklarowanej mocy to całkiem optymalne i niezawodne rozwiązanie.

Mamy tu:
1. Prawie kompletny filtr wejściowy — brakuje chyba tylko warystora, choć przewidziano dla niego miejsce.
2. Kondensator wejściowy ma deklarowaną pojemność 100 µF i napięcie 450 V. Nie mam zastrzeżeń: pojemność jest wystarczająca dla „naszej” sieci, a dla 115 V byłaby nieco za mała.
3. Tranzystor wysokonapięciowy 7N65, czyli 7 A, 650 V.
4. Kondensator międzyuzwojeniowy właściwego typu, bez zastrzeżeń.
5. Wyjściowy zespół diodowy 20 A, 100 V. To trochę mało przy prądzie wyjściowym bliskim 9 A, ale w tym przypadku raczej nie ma to większego znaczenia.
6. Aż pięć kondensatorów wyjściowych po 1000 µF, 16 V. Można tu stosować kondensatory 16-woltowe (choć 25-woltowe będą mile widziane), bo w tym przypadku jest ich dużo, więc obciążenie każdego z nich jest mniejsze. Duży plus za dławik wyjściowy — tętnienia będą mniejsze.

Układ sterownika PWM. Nic szczególnego, chciałem tylko zwrócić uwagę, że płytka jest pokryta lakierem ochronnym. Szczególnie dobrze widać to właśnie przy sterowniku PWM.

Pojemność kondensatora wejściowego też mnie zaskoczyła: 97 µF przy deklarowanych 100 µF. Jednak potrafią, kiedy chcą.
Z kondensatorami wyjściowymi zwykle nie ma problemu i tutaj jest tak samo: 5500 µF przy wymaganych 5000 µF.

Zakres regulacji jest jakoś niewielki — od 11,4 do 13 V. Sama regulacja jest oczywiście płynna.

Nie podłączałem multimetru, ograniczyłem się do pomiarów za pomocą samego obciążenia, korzystając z połączenia czteroprzewodowego. Tak jest prościej, a dokładność w zupełności wystarcza.

Jak zwykle zaczynamy od sprawności. Trudno nazwać to pomiarem, ale do oceny wystarczy. Wynik jest typowy — 82%. Chciałoby się więcej, ale jest, jak jest.

Za to tętnienia wyglądają naprawdę świetnie. Na oscyloskopie ustawiłem 20 mV na działkę; pomiary wykonałem bez obciążenia oraz przy prądach 3, 6 i 9 A.
Nawet przy maksymalnym prądzie 9 A uzyskałem około 70 mV, czyli mniej niż 1%.

Na pierwszy rzut oka tętnienia niskiej częstotliwości wyglądają gorzej, ale nie — tutaj też wszystko jest w porządku. Przy maksymalnej mocy trochę przebija 100 Hz, ale biorąc pod uwagę ich wartość, jest całkiem dobrze.

Test obciążeniowy przeprowadziłem najpierw przy prądach 3, 6 i 9 A (maksymalny deklarowany prąd to 8,3 A). Ponieważ zasilacz zachowywał się dobrze, wykonałem dodatkowy test przy 11 A.
Zabezpieczenie zadziałało przy prądzie nieco powyżej 11 A. Nie mierzyłem dokładnie, ale przyjmijmy, że było to około 11,5 A — całkiem normalnie.
Bez obciążenia napięcie wynosiło 12,98 V.
1. Zimny zasilacz, prąd obciążenia 3 A, napięcie 12,98 V; po rozgrzaniu wynosiło 12,94 V.
2. Ciepły zasilacz, prąd obciążenia 6 A, napięcie 12,91 V. Trochę mnie to zdziwiło, ale po rozgrzaniu wyniosło 11,96 V.
3. Już gorący zasilacz, prąd obciążenia 9 A, napięcie 11,95 V; po rozgrzaniu wynosiło 11,94 V.
4. Wyraźnie gorący zasilacz, prąd obciążenia 11 A, napięcie 11,93 V.
5. Po rozgrzaniu prądem 11 A napięcie wyniosło 11,92 V.
6. Po odłączeniu obciążenia, gdy zasilacz był gorący, napięcie wynosiło 11,93 V.
Napięcie wyjściowe w niewielkim stopniu zależy od temperatury: w miarę rozgrzewania spadło o około 50 mV. Zależy też nieco od obciążenia, ale można to pominąć. Bardziej zaskoczyło mnie to, że zarówno pod wpływem nagrzewania, jak i obciążenia napięcie spada. Wyżej można jednak zauważyć, że w niektórych testach sytuacja była odwrotna, na przykład przy prądzie 6 A. Nie wiem, dlaczego tak się dzieje — trzeba to sprawdzić.
Ogólnie stabilność jest całkiem dobra, nie mam tu zastrzeżeń.

Temperaturę mierzyłem we wszystkich trybach, ale myślę, że warto podać tylko wyniki dla prądów 9 i 11 A.
A więc przy 9 A transformator ma prawie 80 stopni, tranzystor wysokonapięciowy 65 stopni, a zespół diod wyjściowych 82 stopnie.
Przy 11 A transformator ma 91 stopni (temperatura rdzenia w pobliżu uzwojenia), tranzystor 82 stopnie, a zespół diod 98 stopni.
Moim zdaniem wyniki są świetne. Zasilacz ma zapas nawet podczas pracy w pobliżu progu zadziałania zabezpieczenia przeciążeniowego. Oczywiście można go spalić, ale będzie to dość trudne, bo przy 11 A się nie przegrzewa, a przy nieco większym prądzie zadziała zabezpieczenie. Gdyby producent dodał jeszcze zabezpieczenie przed przegrzaniem, byłoby idealnie.

Osoba, która przysłała mi te zasilacze, poprosiła przy okazji o sprawdzenie ich pracy przy napięciu wejściowym 115 V. No to sprawdźmy. Obniżone napięcie zwykle wpływa na temperaturę tranzystora wejściowego, a temperatura pozostałych elementów niewiele się zmienia.
Sprawdziłem przy prądach 3, 6 i 9 A. Podłączenie było dwuprzewodowe, więc nie zwracajcie szczególnej uwagi na napięcie. Przy większym prądzie (w pobliżu 9,5 A) zadziałało już zabezpieczenie.

Wyniki po nagrzaniu przy prądzie 9 A.
Transformator ma około 80 stopni, tranzystor 87 stopni, a zespół diod 90,8. Mogę powiedzieć, że i tutaj jest świetnie: deklarowany prąd obciążenia zasilacza wynosi 8,3 A, a przy napięciu 115 V zabezpieczenie zadziała przy około 9,5 A, ale zasilacz się przy tym nie przegrzewa.
Wyniki są więc bardzo dobre: zasilacz albo pracuje w normalnych warunkach termicznych, albo zadziała zabezpieczenie. W tym przypadku prąd zadziałania zabezpieczenia jest nieco większy od deklarowanego prądu maksymalnego. Ogólnie piątka z plusem.

Drugi zasilacz również ma napięcie 12 V, ale jego deklarowana moc to już 120 W, a prąd wynosi do 10 A. W środku wygląda podejrzanie podobnie do poprzedniego.

Nic dziwnego, że wygląda podobnie — oba zasilacze zbudowano na tej samej płytce drukowanej, czyli są całkowicie identyczne.
Na pierwszy rzut oka różnią się tym, że wersja 120-watowa ma nieco mniejszy transformator, 3 kondensatory wyjściowe zamiast 5 i nie ma dławika.
Na pewno są też niewielkie różnice w wartościach rezystorów, ale o tym później.

1. Filtr wejściowy — identyczny jak w poprzednim modelu.
2. Kondensator wejściowy — identyczny jak w poprzednim modelu.
3. Układ sterownika PWM wygląda podobnie, ale rezystor pomiarowy prądu ma wyraźnie inną wartość, co widać po oznaczeniu.
4. Tranzystor 5N65, 5 A, 65 V; w poprzednim modelu był tranzystor na 7 A.
5. Zespół diod o takich samych parametrach jak w poprzednim modelu: 20 A, 100 V.
6. Jak już wspominałem, są tu trzy kondensatory zamiast pięciu. Same kondensatory są takie same: 1000 µF, 16 V. Więcej o nich później.

Transformatory również się różnią, choć na pierwszy rzut oka wydają się identyczne.
Po lewej wersja 100-watowa, po prawej 120-watowa. Widać, że płytka jest uniwersalna i przystosowana do montażu dwóch rozmiarów transformatora.
Wymiary rdzeni magnetycznych:
100 W — 42х37х11 mm
120 W — 33х30х11 mm.

Skoro ustaliliśmy już, że płytki są identyczne, rozebrałem tylko jeden zasilacz, i to dopiero po wszystkich testach. Jak się pewnie domyśliliście, był to model 120-watowy.

Płytka bez obudowy. Nawiasem mówiąc, według oznaczeń jest przeznaczona do modeli o mocy do 150 W.

Nie mam zastrzeżeń do płytki drukowanej. Owszem, nie ma tu wycięć, ale odstępy są wystarczające. Poza tym pamiętajmy, że zgodnie z przepisami taki zasilacz należy uziemić. Niestety, nie wszyscy to robią.
A skoro mowa o bezpieczeństwie — dotyczy to obu modeli. Na płytce znajduje się kondensator CY4, obok listwy zaciskowej. Jest oznaczony jako kondensator typu Y, ale zastosowano zwykły kondensator wysokonapięciowy. W tym przypadku jest to całkowicie bezpieczne, ponieważ jest podłączony między uziemieniem a wyjściem ujemnym. Nawet jeśli nie podłączymy uziemienia, nadal będzie bezpiecznie, bo kondensator ten zostanie połączony szeregowo z dwoma kondensatorami typu Y, umieszczonymi obok dławika wejściowego.
Ogólnie i tutaj nie mam zastrzeżeń. Dla tych, którzy nie wiedzą, dlaczego kondensator wysokonapięciowy na 5000 V to zły pomysł, a kondensator typu Y na 400 V jest dobry. W sieci mogą występować skoki napięcia, na przykład spowodowane wyładowaniami atmosferycznymi. W takim przypadku kondensator na 5 kV łatwo ulega przebiciu na zwarcie, a kondensator Y na 400 V zazwyczaj nie.
No i taka to historia, dzieciaki.

Zeskrobałem lakier z kontrolera PWM i okazało się, że to L2263/
Właściwie nic nadzwyczajnego, poza tym, że układ jest produkowany zarówno w obudowie 6-, jak i 8-wyprowadzeniowej, przy czym w tej drugiej po prostu dwa wyjścia nie są wykorzystywane. A przecież mogli dodać zabezpieczenie termiczne na jednym z wyprowadzeń :(
W dokumentacji układu podano funkcję Internal over temperature protection (OTP), ale nie udało mi się tak od ręki znaleźć w nocie katalogowej progu jej zadziałania. Mogę już jednak powiedzieć, że to kiepski pomysł, bo zanim układ nagrzeje się od sąsiednich elementów, zwykle nie ma już czego ratować.

Podobnie jak w modelu 100-watowym nie mam zastrzeżeń co do zgodności pojemności kondensatorów z deklaracjami: kondensator wejściowy ma 99,4 µF przy deklarowanych 100 µF, a kondensatory wyjściowe 3500 µF przy obliczeniowych 3000 µF.
Tak, 100 µF w zasilaczu 120-watowym to trochę na styk, ale zobaczymy, co będzie dalej.

Zakres regulacji napięcia wyjściowego wynosi 11,1–12,7 V, czyli jest tak samo wąski jak w modelu 100-watowym, ale przesunięty o 0,3 V w dół.

Do testów, tak samo jak poprzednio, używamy połączenia czteroprzewodowego, żeby „nie fałszować wyników”.

Sprawność jest mniej więcej taka sama jak w wersji 100-watowej, ale wyszedł na jaw pewien „szczegół”: próg zabezpieczenia nadprądowego w tym zasilaczu ustawiono nieco powyżej 7,3 A.
Czyli nie mamy tu do czynienia z „budżetową wersją” zasilacza 100-watowego, tylko z zasilaczem o mocy umownej 80–85 W.
I muszę powiedzieć, że to o wiele lepsze rozwiązanie niż gdyby producent zastosował słabsze podzespoły, ale ustawił próg zabezpieczenia, powiedzmy, na 11 A. Tak, to oszustwo, zgadzam się, ale dotyczy deklarowanej mocy i nie wpływa na niezawodność.
Wrócę też do kondensatorów wyjściowych. Jak pisałem wyżej, są 3 zamiast 5, ale prąd jest też mniejszy, więc pracują w takich samych warunkach jak w poprzednim modelu. Jasne, wolałbym kondensatory na 25 V, ale jeśli są trzy mniejsze zamiast jednego dużego, to powinny spokojnie dać radę.
Już podczas testów miałem silne wrażenie, że po prostu pomylono naklejki: model 100-watowy powinien mieć naklejkę 120-watową (spokojnie działa nawet przy 130 W), a ten — 100-watową. Okazało się jednak, że sprawa jest znacznie bardziej prozaiczna: jeśli dobrze zrozumiałem, model 120-watowy jest tańszy od 100-watowego.

Wyniki pomiaru tętnień są przewidywalne: nie ma filtra wyjściowego, więc tętnienia będą oczywiście duże.
Sprawdzałem bez obciążenia oraz przy prądach 2,5, 5 i 7,3 A. Przy wysokiej częstotliwości i maksymalnej mocy mamy około 400 mV z uwzględnieniem „igieł” i około 200 mV składowej podstawowej. W zasadzie wynik jest akceptowalny; pomaga to, że na wyjściu zamontowano trzy kondensatory po 1000 µF.

Przy niskiej częstotliwości tętnienia 100 Hz są nawet mniejsze niż w poprzednim modelu, ale to zrozumiałe: oba zasilacze mają kondensator wejściowy 100 µF, jednak poprzedni testowałem przy 9 A, a ten przy 7,3 A. Całkowita amplituda jest oczywiście większa z powodu tętnień wysokoczęstotliwościowych.

A tak wygląda sytuacja na wyjściu, gdy zbliżamy się do progu zadziałania zabezpieczenia. Wyżej są wyniki przy prądzie 7,3 A, a tutaj przy 7,5 A.
Przy wysokiej częstotliwości na pierwszy rzut oka nic się nie zmienia, ale przy niskiej zasilacz zaczyna „wariować”. Jeśli zwiększyć prąd jeszcze odrobinę, dosłownie do 7,6 A, zadziała zabezpieczenie.
To ani dobrze, ani źle — po prostu przypadkiem to zauważyłem i postanowiłem pokazać.

Test pod obciążeniem:
1. Bez obciążenia, na zimnym zasilaczu: 11,99 V.
2. Przy prądzie 2,5 A, na zimnym zasilaczu: również 11,99 V.
3. Na ciepłym zasilaczu, przy prądzie 5 A, bez zmian — nadal 11,99 V. Po testach poprzedniego modelu wynik jest wręcz podejrzanie dobry.
4. Na rozgrzanym zasilaczu, przy prądzie 7,3 A, napięcie nieco spadło i wyniosło 11,97 V.
5. Na już gorącym zasilaczu, przy prądzie 7,3 A, było tak samo: 11,97 V.
6. Po odłączeniu obciążenia, na gorącym zasilaczu napięcie wynosiło 11,98 V.
Stabilność napięcia wyjściowego jest tu naprawdę znakomita. Aż dziwne, że w poprzednim modelu napięcie zmieniało się w znacznie szerszym zakresie. Podejrzewam, że trochę „pływał” potencjometr montażowy.

Temperatury podzespołów przy prądach 5 i 7,3 A.
5 A — transformator 65°C, tranzystor 45°C, wyjściowy zespół diodowy 57°C
7,3 A — transformator 84°C, tranzystor 56°C, zespół diodowy 69°C.
Tutaj mogę śmiało powiedzieć, że wyniki są bardzo dobre. Jeśli potraktować ten zasilacz jako model o mocy 80–85 W, to zarówno zabezpieczenie jest ustawione prawidłowo, jak i temperatury pozostają w normie. Osoba, która je przysłała, powiedziała, że najprawdopodobniej przygotują nowe naklejki z rzeczywistą mocą, żeby nie wprowadzać kupujących w błąd.

Podobnie jak w przypadku wersji 100-watowej sprawdziłem działanie przy napięciu wejściowym 115 V. Etapy były takie same: najpierw 2,5 A, potem 5 A, a następnie maksymalna możliwa wartość. Interesujące są jednak wyniki przy maksymalnym prądzie, który, swoją drogą, wyniósł około 6 A. Po zwiększeniu prądu do 6,1 A zasilacz przechodził w tryb zabezpieczenia.

Napięcie wynosiło 115 V. Sprawność oczywiście spadła, temperatura wzrosła, ale moc obciążenia również była mniejsza.
Transformator miał 77 stopni, tranzystor 62,6, a zespół diod 67 stopni.
Wynika z tego, że temperatury pozostają z zapasem w bezpiecznym zakresie, czyli przegrzanie będzie bardzo trudne.

Wnioski.
Model 100-watowy. To naprawdę całkiem dobry zasilacz. Deklarowana moc to 100 W (8,3 A), a przy 230 V bez problemu pracuje z mocą 130 W (11 A). Przy 115 V oddaje do 110 W (9 A). Temperatury są w normie, na wyjściu jest filtr, a kondensator wejściowy ma uczciwą pojemność. Oczywiście to nie Mean Well, ale muszę przyznać, że zasilacz jest zdecydowanie niezły.
120 W. Tutaj sytuacja wygląda nieco inaczej: producent oczywiście oszukał, deklarując moc 120 W. Jeśli jednak potraktować ten zasilacz jako model 80–85-watowy dla 230 V albo 70-watowy dla 115 V, to jest całkiem niezły. Mogę mu zarzucić jedynie brak dławika na wyjściu.
Temperatury są w normie, zabezpieczenie działa. No tak, tętnienia są wyraźnie większe, ale czego się spodziewać, skoro na wyjściu nie ma filtra.
W obu zasilaczach montaż jest bardzo staranny, do zastosowanych podzespołów również nie mam większych zastrzeżeń, a prowadzenie ścieżek na płytce nie budzi obaw pod względem bezpieczeństwa.
Krótko mówiąc: oba modele są całkiem w porządku. Wersja 100-watowa to po prostu dobry zasilacz, a 120-watowa — całkiem niezły zasilacz 80-watowy :)
Na dziś to wszystko. Mam nadzieję, że materiał był przydatny. Dziękuję Witalijowi za udostępnienie próbek. A co Wy sądzicie o tych zasilaczach?
обратноходовый блок 100 ватт
Pytania i odpowiedzi
Jaką moc wytrzymuje zasilacz 100 W?
Przy napięciu wejściowym 230 V pracował przy 11 A, czyli z mocą około 130 W. Przy 115 V dostarczał do 9 A, około 110 W.
Czy zasilacz 120 W rzeczywiście dostarcza 120 W?
Nie — zdaniem autora deklarowana moc jest zawyżona. Przy 230 V ocenia on ten model na około 80–85 W, a przy 115 V na 70 W.
Jakie tętnienia ma zasilacz 100 W?
Przy obciążeniu 9 A autor zmierzył około 70 mV. Napięcie wyjściowe zmieniało się nieznacznie pod wpływem nagrzewania i obciążenia.
Ten model znajduje się w tabeli zbiorczej: Porównanie zasilaczy: tętnienia, sprawność i nagrzewanie
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Zasilacze
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze1
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja




Komentarze są publikowane w języku oryginału.