Zestaw do budowy regulowanego zasilacza liniowego 60 V, 20 A
Na początek warto chyba powiedzieć, że to w zasadzie pierwsza z co najmniej trzech recenzji. Planuję kontynuować tę serię, a na koniec zbudować mocny zasilacz liniowy ze sterowaniem cyfrowym. Mogę tylko przypuszczać, jaki będzie efekt końcowy. Na ostateczną konstrukcję prawdopodobnie wpłyną nie tylko moje pomysły, lecz także propozycje z komentarzy.
Żeby łatwiej było zrozumieć, czym jest ten „zestaw do samodzielnego montażu”, musiałem znów zająć się inżynierią wsteczną i przerysować schemat ideowy.
Ale po kolei — wszystko pokażę we właściwym czasie, a na razie przejdźmy do produktu.
Zestaw zamówiłem na Taobao. Trafiłem na niego zupełnym przypadkiem i nie spotkałem go na innych platformach sprzedażowych.
Sprzedawca oferuje różne warianty zestawu, ale dzisiejsza recenzja dotyczy kompletu składającego się od razu z trzech płytek.
Przysłano je w osobnych woreczkach, ale po drodze woreczki trochę... ucierpiały. Główna płytka była dodatkowo zapakowana, a w każdym razie wszystko dotarło w całości.

Jak już wspomniałem, zestaw składa się z trzech płytek. Wszystkie mają taki sam rozmiar — 100х71mm (bez uwzględnienia wystających elementów), ale różnią się wysokością. W założeniu mają być zmontowane w „kanapkę”, ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby zamontować je osobno, a nawet używać niemal niezależnie od siebie.
A więc, od lewej do prawej:
1. Płytka przełączająca uzwojenia transformatora.
2. Część mocy regulatora napięcia.
3. Płytka sterująca i pomiarowa.
Do pierwszej i trzeciej płytki dołączono dystanse, ale nadają się one tylko do montażu na powierzchni obudowy, ponieważ są dość krótkie.

Ponieważ taki zestaw widziałem tylko na Taobao, na wszelki wypadek go zważyłem — może przyda się to do obliczenia kosztu dostawy.
360 gramów — moim zdaniem naprawdę niewiele.

Oprócz tego w zestawie znalazły się przewody do połączeń między płytkami oraz do podłączenia elementów sygnalizacyjnych i regulacyjnych.
W zestawie były też:
1. Podkładki izolacyjne z miki — 13 sztuk (potrzeba 8)
2. Sześć końcówek kablowych z izolacją.
3. 14 śrub z podkładkami (potrzeba 8 sztuk)
4. Dwie czerwone diody LED.

Zacznę od opisu płytki przełączającej, bo jako pierwsza znajduje się w torze.
Szerokość i długość płytki podałem wyżej, wysokość wynosi około 35mm bez dystansów, ale z uwzględnieniem wyprowadzeń.

Na stronie produktu płytka wygląda nieco inaczej, głównie ze względu na zastosowane typy komponentów.
Wejścia i wyjścia zasilania podłącza się za pomocą złącz śrubowych.

Uzwojenia przełączane są za pomocą czterech przekaźników elektromechanicznych.

Podczas dalszych oględzin wyszedł jednak na jaw problem, a właściwie błąd. Spróbuję to wyjaśnić.
Na zdjęciu widać przekaźniki, całkiem niezłe, ale o maksymalnym prądzie styków wynoszącym 16 A.
Obok przekaźników znajduje się bezpiecznik — również porządny i wyglądający na dobrej jakości, ale przeznaczony na prąd 15 A, mimo że na płytce oznaczono to miejsce jako 20 A.
Jeśli ktoś jeszcze się nie domyślił, wyjaśniam. W specyfikacji podano 20 A i właśnie tu kryje się główna „pułapka”. Wielu z was pewnie wie, że jeśli do transformatora podłączymy mostek prostowniczy, a za nim kondensator, napięcie na kondensatorze będzie około 1,4 raza większe niż napięcie na uzwojeniu transformatora.
Na wyprowadzeniach transformatora mamy napięcie skuteczne (powiedzmy 10 V), a na kondensatorze — napięcie szczytowe (około 14 V).
Jak się jednak okazuje, nie wszyscy wiedzą, że prąd w obwodzie transformatora będzie przy tym również 1,4 raza większy niż za kondensatorem filtra. Aby uzyskać na wyjściu 1 A, prąd w obwodzie transformatora musi wynosić już 1,4 A.
Wiele tu uprościłem, ale w każdym razie prąd przed mostkiem prostowniczym będzie większy niż za kondensatorem filtra.
Wróćmy teraz do naszej płytki. Podano dla niej 20 A, co oznacza, że przed prostownikiem prąd może sięgać 28 A, no, może trochę mniej. W każdym razie na pewno nie 20 A, a tym bardziej nie 15 A (jak w przypadku bezpiecznika) ani 16 A (jak w przypadku styków przekaźników). Dlatego przy prądzie stałym można go obciążyć maksymalnie prądem 11–12 A, a nie 20.

Płytka jest zasilana z osobnego uzwojenia transformatora, więc znajduje się na niej mostek prostowniczy, kondensator filtrujący i stabilizator 12 V zamontowany na radiatorze. W zasadzie to właśnie ten radiator wyznacza wysokość płytki.
Do zasilania potrzebne jest osobne uzwojenie transformatora.
Ponadto płytka ma standardowe trójstykowe złącze do podłączenia wentylatora. Obroty nie są regulowane, wentylator jest stale zasilany napięciem 12 V ze stabilizatora.
Obok znajduje się miejsce na jeszcze jedno takie samo złącze. Zgodnie z założeniem można tu podłączyć woltomierz, bo na trzech stykach wyprowadzono masę, 12 V i wyjście 0–60 V. Trzeba jednak zastosować złącze innego typu, bo wentylator można łatwo spalić (na styku tachometru jest 0–60 V). W każdym razie układ jest całkiem nieźle przemyślany.

A oto element sterujący przekaźnikami: czterokanałowy komparator, a obok cztery potencjometry montażowe do regulacji progów zadziałania.
Zasada działania jest bardzo prosta. Płytka mierzy napięcie wyjściowe zasilacza i w razie potrzeby dołącza dodatkowe uzwojenia transformatora. Początkowo zasilanie pochodzi z uzwojenia 12 V, a dodatkowo można podłączyć do 4 uzwojeń o takim samym napięciu i uzyskać od 12 do 60 V ze skokiem co 12 V. Dzięki temu nawet przy prądzie wyjściowym 20 A na tranzystorach wydziela się maksymalnie około 300 W.
Ostatnie uzwojenia nawinąłbym jednak nie na 12, a raczej na 10–11 V, bo przy wysokich napięciach mniejszy wpływ ma spadek napięcia na mostku prostowniczym.

Wszystkie ścieżki prądowe są dodatkowo pokryte dużą ilością cyny, ale dla pewności usunąłbym ją i przylutował do nich miedziany przewód. W każdym razie bez wymiany przekaźnika prąd w tym obwodzie nie przekroczy 16 A.

Schemat podłączenia płytki.
Na wyjściu płytki mamy napięcie przemienne, więc dalej potrzebny jest mostek prostowniczy i kilka kondensatorów o sporej pojemności (30000–50000 µF) na napięcie 100 V.

Druga jest płytka regulatora. Znajduje się na niej osiem tranzystorów, rezystory niskoomowe i inne drobiazgi.

Płytka zgadza się ze zdjęciem sprzedawcy, ale zamontowana u mnie dioda jest wyraźnie słabsza.
W zasadzie cała płytka to jeden potężny tranzystor o dużym wzmocnieniu. Służy tylko do jednego: wzmocnienia sygnału z płytki sterującej i rozproszenia całego nadmiaru ciepła.
Po lewej stronie płytki widać miejsce na termostat 55 stopni w obudowie TO-220, który również powinien być dociśnięty do radiatora. Niżej jest miejsce na złącze wentylatora. Termostatu jednak nie ma, więc jeśli ktoś chce przerobić płytkę, musi go zamontować, przylutować złącze i doprowadzić do płytki napięcie 12 V (zamontowano skrócone złącze bez tego styku).
Najprościej zamontować zwykły termostat w płaskiej obudowie, o temperaturze zadziałania 55–60 stopni.

Ponieważ tranzystory są bipolarne, w obwodzie emitera każdego z nich zamontowano rezystor wyrównujący prąd o rezystancji 0,1 Ω. Takich rezystorów jest jednak 7, a nie 8 — zamiast ósmego zamontowano rezystor o wartości 100 Ω.

Ósmy rezystor jest podłączony do pierwszego tranzystora, który steruje pozostałymi siedmioma. Czyli siedem tranzystorów pracuje w stopniu mocy, a ósmy nimi steruje, zwiększając wzmocnienie całego modułu.

Wszystkie tranzystory są takie same: TIP35C. Każdy ma maksymalną moc strat 125 W (przy 25 stopniach) i może przewodzić prąd do 25 A (chwilowo do 40 A). Teoretycznie moduł może więc dostarczyć do 175 A i rozproszyć do 875 W. Wzmocnienie tranzystorów nie jest zbyt duże i wynosi około 50, dlatego do ich „rozbujania” dodano jeszcze jeden, pierwszy tranzystor. Z nim parametr ten wzrasta do 2500 (teoretycznie).

Płytkę zaprojektowano tak, aby wszystkie tranzystory znajdowały się w jednej płaszczyźnie i można je było docisnąć do wspólnego radiatora. Właśnie do tego służą dołączone śruby i podkładki mikowe.
Kolektory wszystkich tranzystorów są ze sobą połączone, więc izolacja jest potrzebna raczej ze względów bezpieczeństwa, bo na kolektorze może występować napięcie do 100 V. Jeśli jednak sam radiator jest dobrze zaizolowany, a nikt nie zagląda do wnętrza zasilacza, można zrezygnować z izolacji (choć nie jest to zalecane). Ja bym ją założył — zdrowie jest ważniejsze.

Sprzedawca ma zresztą wiele różnych modułów mocy, a jedną z proponowanych opcji jest taki. O ile dobrze rozumiem, są kompatybilne, ale ze względu na wagę koszt dostawy będzie niemały.

Płytka sterująca.
Ta płytka jest również uniwersalna, ponieważ może współpracować z różnymi modułami. Najprawdopodobniej pokażę to w następnej recenzji.

Jest tu już znacznie więcej elementów — samych układów scalonych jest sześć. Wszystko jest jednak w pełni analogowe, żadnych mikrokontrolerów :)
Złączy też jest więcej, ale o nich później.

Na jednym z krótszych boków znajdują się złącza:
1. Zasilanie płytki. Dwa uzwojenia po 15 V, zasilanie płytki jest symetryczne. W ostateczności można zasilać ją z jednego uzwojenia — wtedy mostek prostowniczy i kondensatory będą działać jako podwajacz napięcia, ale wzrosną tętnienia o częstotliwości 100 Hz.
2. Wejście 0–60 V, które jest jednocześnie wyjściem na płytkę przekaźników, ponieważ oba złącza są połączone równolegle. Płytka obsługuje czteroprzewodowe podłączenie wyjścia. W pełnej konfiguracji do jednej listwy zaciskowej podłączamy przewody z wyjścia zasilacza, najlepiej jak najbliżej obciążenia. Z drugiej listwy pobieramy sygnał do sterowania przełączaniem uzwojeń.
3. Trzy zaciski: masa, wejście i wyjście. Bocznik jest umieszczony w dodatnim (regulowanym) biegunie zasilacza, co jest bardzo przydatne.
Na wyjściu zasilacza znajduje się kondensator 100 µF 100 V + 0,1 µF.

Jak już wspomniałem, płytka jest zasilana napięciem symetrycznym i stabilizowanym, dlatego widać na radiatorach dwa stabilizatory 12 V.

W części sterującej i pomiarowej zastosowano, co ciekawe, różne wzmacniacze operacyjne, a nie jeden typ: TL072, TL082, OP07, LM258.

Przypuszczam jednak, że ten „zwierzyniec” wzmacniaczy operacyjnych nie znalazł się tu bez powodu, bo na płytce jest również precyzyjne źródło napięcia odniesienia AD586L. Z wyglądu bardzo przypomina BU, ale jego parametry są całkiem niezłe: 5 ppm w zakresie temperatur od -40 do +85, a do tego niski poziom szumów. Obok znajduje się specjalny kondensator, który zgodnie z notą katalogową należy zamontować.

Stopień wyjściowy — ta część steruje płytką mocy. Znajduje się tu również oznaczenie płytki sterującej, ale nie udało mi się znaleźć na jego temat żadnych informacji.

Złącza na drugim końcu płytki.
1. Dioda LED sygnalizująca tryb CCCV. W zestawie były dwie diody LED, połączone przeciwrównolegle. Można też zastosować dwukolorową diodę LED z dwoma wyprowadzeniami.
2. Potencjometr regulacji prądu
3. Potencjometr regulacji napięcia. Oba mają wartość 10 kΩ, podaną na płytce.
4. Wyjście na płytkę mocy. Część styków nie jest przylutowana, ale nie sprawdzałem już, do czego służą.
Na lewo od złączy zamontowano rezystor o wartości 2,7 kΩ, połączony między masą płytki sterującej a masą wyjścia zasilacza (to różne masy).

Lutowanie i montaż są ogólnie całkiem niezłe. Jedyną irytującą rzeczą jest brak oznaczeń elementów na płytce.

Schemat ideowy. Wiem, wygląda przerażająco, ale starałem się przerysować go jak najwierniej. Płytka jest jednak tak zaprojektowana, że chwilami praca nad schematem zamieniała się w piekło, choć sam układ nie jest w gruncie rzeczy zbyt skomplikowany.
Trochę go uprościłem, usuwając stabilizatory napięcia ±12 V oraz ich mostek prostowniczy i kondensatory.
Jak widać, zastosowano „pływające” sterowanie modułem mocy, dlatego do zasilania płytki sterującej potrzebne jest osobne uzwojenie transformatora. Masa płytki jest połączona z wyjściem zasilacza.

Schemat blokowy połączeń modułów. W zasadzie wszystko jest bardzo proste i składa się jak klocki.

Na pewno zauważyliście na schemacie tajemniczy przełącznik. Początkowo nie do końca rozumiałem, do czego służy, ale gdy już się zorientowałem, byłem mile zaskoczony.
Otóż ten zasilacz może pracować jako obciążenie elektroniczne. Zielone strzałki na schemacie blokowym pokazują przepływ prądu w normalnym trybie pracy zasilacza, a czerwone — w trybie obciążenia elektronicznego.
W tym trybie płytka pozwala ustawić prąd obciążenia do 20 A i moc odpowiadającą możliwościom stopnia mocy, a dokładniej jego układu chłodzenia. Ponieważ ten zasilacz wymaga chłodzenia o mocy rozpraszanej około 200–300 W, otrzymujemy obciążenie o takich samych parametrach. Amperomierz działa przy tym normalnie i wskazuje prąd obciążenia.
Ogólnie rzecz biorąc, rozwiązanie jest proste, eleganckie i funkcjonalne. Jedynym minusem są osobne zaciski na przednim panelu. Zacisk dodatniego wyjścia zasilacza pełni jednocześnie funkcję ujemnego zacisku wejścia obciążenia elektronicznego.

Chociaż na razie nie planuję niczego budować, przeprowadzę jednak mały test. Choć w tym przypadku moim celem jest raczej przygotowanie instrukcji montażu.
Najpierw zgromadziłem wszystko, co może mi się przydać.
1. Transformator. W tym przypadku mam trzy, ale i tak nie są w stanie zapewnić pełnego zakresu zarówno prądu, jak i napięcia.
Polecam dwa transformatory: główny z pięcioma uzwojeniami po 12 V / 10–20 A oraz pomocniczy z trzema uzwojeniami po 15 V, a najlepiej z czterema, żeby było skąd zasilić także amperomierz.
2. Mostek prostowniczy, pokażę go później.
3. Kondensator filtra. Na próbę użyłem kondensatora 2200 µF / 50 V, ale później dołożyłem do niego jeszcze 1000 µF. To jednak zdecydowanie za mało. Przyjmijcie co najmniej 20000 µF, a sprzedawca zaleca ponad 40000 µF.
4. Potencjometry. Użyłem zwykłych, ale oczywiście lepsze byłyby wieloobrotowe, a jeszcze lepsze sterowanie cyfrowe — ale o tym innym razem.

Mostek prostowniczy KBPC3510 kupiłem na AliExpress jako „dodatek” do jakiegoś produktu, a także po prostu do przetestowania tej płytki.
Rezystory i diodę LED przylutowałem tymczasowo. Diodę trzeba wymienić, a rezystorami zająć się osobno.

Sprzedawca całkiem mi się spodobał, bo sprzedaje nie tylko płytki i zestawy, ale też lepszy wariant mostka prostowniczego oraz płytkę do potencjometrów (potencjometry sprzedawane są osobno). Dzięki temu montaż naprawdę zaczyna przypominać składanie zestawu konstrukcyjnego.

Najpierw podłączamy część mocy i prostownik. Ponieważ mam w sumie tylko 3 uzwojenia po 12 V zamiast pięciu, dwa zaciski pozostały wolne.

Moduł mocy zamontowałem na „zabawkowym” radiatorze :) W rzeczywistości potrzebny jest całkiem porządny radiator, bo będzie na nim wydzielać się do 100–200 W, zależnie od trybu pracy. Jeśli planujecie używać tego zasilacza jako obciążenia elektronicznego, jego moc będzie zależeć właśnie od rozmiarów radiatora.

Podłączamy wszystkie przewody zasilające — tutaj chyba wszystko jest jasne. Trzeba tylko uważać na zacisk masy na płytce sterującej. Jeśli w tym miejscu zniknie kontakt, na wyjściu najprawdopodobniej pojawi się pełne napięcie.

Następnie trzeba połączyć wszystkie trzy płytki, żeby współpracowały. Trójżyłowy przewód z płytki sterującej prowadzi do płytki regulatora mocy, a dwużyłowy — do płytki przekaźników. W rzeczywistości w obu przewodach wykorzystywane są tylko dwie żyły; środkowa żyła w trójżyłowym przewodzie jest odcięta przy jednym ze złączy. Ponieważ wszystkie przewody mają złącza, podłączenie jest bardzo proste.
Na koniec powinny wam zostać trzy przewody, każdy z jednym złączem.

Dla pewności pokazuję z bliska.

Podłączamy transformator pomocniczy. Najodpowiedniejszy, jaki znalazłem, miał uzwojenia dające 15, 9,5 i 19 V. Do zasilania płytki sterującej użyłem uzwojenia 15 V, a do płytki przekaźników — 9,5 V. Wyszło trochę prowizorycznie, bo do płytki sterującej lepiej nadałyby się dwa uzwojenia po 15 V, a 9,5 V dla płytki przekaźników to za mało i nie uzyskałem stabilizowanych 12 V. Do testów jednak w zupełności wystarczy.
Przypominam: płytka sterująca — dwa uzwojenia 15+15 V połączone szeregowo; płytka przekaźników — jedno uzwojenie 15 V. Płytki muszą być zasilane z niezależnych uzwojeń!
W zasadzie można umieścić wszystkie uzwojenia na jednym transformatorze, ale jeśli planujecie korzystać z funkcji obciążenia elektronicznego, użyłbym dwóch transformatorów, a mocny włączał tylko w trybie zasilacza. Sterowanie zasilaniem i trybem pracy można połączyć w jednym przełączniku.
I to właściwie wszystko — zasilanie jest podłączone, dioda LED świeci. Przez przypadek podłączyłem ją tak, że sygnalizuje tryb CV, choć logiczniej byłoby przypisać czerwony kolor do trybu CC.
Przy okazji podłączyłem wentylator do fabrycznego złącza, ale w tym trybie jest cały czas włączony, co irytuje.
Zostanie wam jeden przewód, potrzebny przy czteroprzewodowym podłączeniu obciążenia. Układ będzie działał również bez niego, ale jeśli chcecie zwiększyć dokładność stabilizacji napięcia wyjściowego, lepiej go użyć.

Mała rada: przewody od prostownika powinny być jak najkrótsze. Na początku zamiast prostownika podłączyłem swój regulowany zasilacz długim przewodem i w niewielkim zakresie napięcia wyjściowego pojawiły się oscylacje (jeśli dobrze pamiętam, przy 20–23 V). Podłączenie nawet kondensatora o pojemności 1000 µF do zacisków wejściowych płytki sterującej całkowicie rozwiązało problem.

Jako pierwszy test po prostu podłączyłem do wyjścia zasilacza żarówkę samochodową i od razu pojawił się niewielki problem.
Płytka przekaźników nie jest fabrycznie skonfigurowana, dlatego mój zasilacz nie przełączał uzwojeń.
Za pomocą potencjometrów montażowych ustawiamy progi przełączania. W tym celu ustawiamy rezystorem określone napięcie, a następnie obracamy potencjometrem montażowym, aż przekaźnik się przełączy. Regulację zaczynamy od dołu, czyli najpierw przekaźnik 1, rezystor 1 i minimalne napięcie, potem przekaźnik 2 i rezystor 2. Obrót w prawo zwiększa napięcie.
Na stronie produktu podano zalecane progi:

Jeszcze kilka testów. Jeśli interesują Was inne testy, dajcie znać. Planuję jeszcze co najmniej dwie recenzje tych płytek, więc wyniki testu podam w następnej.
1. Z trzema uzwojeniami po 12 V uzyskałem maksymalnie 46 V. Ale bez obciążenia.
2. Prąd przy zwarciu zacisków wyjściowych wyniósł maksymalnie 17 A. Mój transformator jest bardzo słaby, a kondensator filtra miał tylko 3200 µF (2200+1000).
Za to stabilność napięcia wyjściowego jest po prostu znakomita, przynajmniej jak na tę cenę :)
3. Bez obciążenia ustawiamy 10,747 V
4. Obciążamy prądem około 4 A i otrzymujemy te same 10,747 V. Czasami ostatnia cyfra wahała się o +/-1, ale nie sądzę, żeby miało to istotne znaczenie.
Pamiętajmy przy tym, że:
1. Kondensator filtra ma zaledwie 3200 µF
2. Płytka sterująca jest zasilana z jednego uzwojenia, a nie z dwóch.

Wersja wideo recenzji
Można już wyciągnąć wstępne wnioski. Do zalet zaliczam:
1. Niezłą konstrukcję i układ
2. W zestawie jest prawie wszystko, co potrzebne. A właściwie wszystko oprócz transformatora, radiatorów i kondensatorów filtra, ale te taniej kupić na miejscu.
3. Wysoką dokładność stabilizacji napięcia.
4. Połączenie czteroprzewodowe
5. Płytkę przekaźników, która pozwala znacznie ograniczyć nagrzewanie modułu mocy.
6. Możliwość wykorzystania jako obciążenia elektronicznego.
Są też wady.
1. Z napięciem wszystko jest w porządku, ale żeby uzyskać deklarowane 20 A, trzeba wymienić przekaźnik i bezpiecznik.
2. Przełączanie uzwojeń ogranicza nagrzewanie, ale w chwili przełączania mogą pojawić się niewielkie skoki napięcia.
3. Potrzeba dużej liczby uzwojeń transformatora — łącznie co najmniej 8, a najlepiej 9.
Zdarzało się, że uzwojenia przełączały się pod obciążeniem niezbyt pewnie. Przyczyną była bardzo mała pojemność kondensatora filtrującego, więc musiałem nieco obniżyć progi przełączania.
Mimo tych wad mogę powiedzieć, że zestaw jest bardzo interesujący. Może nie należy do najtańszych, ale samodzielne zbudowanie czegoś takiego od zera też sporo kosztuje, nawet jeśli wziąć pod uwagę same komponenty. Bardzo podoba mi się to, że montaż jest banalnie prosty — właściwie nie trzeba prawie nic lutować. Pod względem stabilności zasilacz wypadł dobrze. Przy okazji: sprzedawca zaleca użycie rezystorów drutowych do regulacji, ponieważ zwykłe mają gorszą stabilność w czasie.
W następnej części opowiem o alternatywnym module mocy, a później przygotuję recenzję modułu do sterowania cyfrowego. Na dziś to wszystko, jak zwykle czekam na pytania i komentarze.
Zamówienie złożyłem za pośrednictwem yoybuy.com. To link polecający — dostaniecie kupon 10 od 50, ja nic na tym nie zarabiam.
Cena zestawu z dostawą wynosi orientacyjnie 40–45 USD.
самодельные лабораторные блоки питания, 13, блок питания трансивера на tip35c, схема регулирования тока и напряжения 20 а, tip36c транзистор характеристики на русском, схема мощного регулируемого блока питания на 25-30 а, 3628425, блок питания линейный на 20 ампер своими руками, изготавливаем импульсный лабораторный блок питания 0-60в и 20а, схема мощного блока питания, tip35c транзистор характеристики аналоги, своими руками регулируемый блок питания 20 ампер, kbytqysq ,ktr gbnfybz 60 djkmn rjycnhernjh, импульсный блок питания 60v своими руками, схема лабораторного блока питания 0-60в 0-5а, понижающий регулятор на 60в напряжения схемы, тип 35, ренулируемый блок питания 20 ампер схема, 0-60 v бп своими руками, импульсное зарядное 220х60вольт 20 ампер своими руками, tip35c, регулируемый 0-60 в блок питания своими руками, самодельный блок на 60 вольт, Набор для изготовления лабораторного блока питания (60 В, 20 А), мощное зарядное 220 на 60 вольт своими руками, набор для самостоятельной сборки, регулируемый блок питания своими руками, как собрать блок питания
Pytania i odpowiedzi
Co zawiera zestaw do liniowego regulowanego zasilacza 60 V 20 A?
W zestawie są trzy płytki: do przełączania uzwojeń transformatora, stopień mocy regulatora napięcia oraz płytka sterowania i pomiaru. Dołączono też elementy do połączeń między płytkami oraz podłączenia wskaźników i regulatorów.
Czy płytka przełączania uzwojeń z zestawu pozwala uzyskać 20 A?
Autor stwierdził, że styki przekaźników są przystosowane maksymalnie do 16 A, a bezpiecznik do 15 A. Bez wymiany tych elementów zaleca ograniczyć prąd do około 11–12 A.
Czego jeszcze potrzeba do złożenia regulowanego zasilacza?
Zestaw nie zawiera transformatora, radiatorów ani kondensatorów filtrujących — trzeba kupić je osobno. W zakresie 12–60 V płytka przełącza uzwojenia transformatora co 12 V.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Przetwornice
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze42
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja


Komentarze są publikowane w języku oryginału.