Niskoprofilowy zasilacz Mean Well LRS-350-48
Zasilacz trafił do mnie razem z regulowaną przetwornicą WZ5005 i był przeznaczony właśnie do niej. Ponieważ jest to jednak zupełnie osobne urządzenie, postanowiłem przy okazji mu się przyjrzeć i przeprowadzić kilka testów, ale opisać wszystko w osobnej recenzji.
Zasilacz kupiłem na Taobao. Można go znaleźć na przykład także w sklepie stacjonarnym, w cenie około $28, a na AliExpress kosztuje jakieś absurdalne $57.
Był zapakowany w zwykłe kartonowe pudełko, a w środku znajdował się równie zwyczajny zasilacz.

Ten model ma najwyższe napięcie wyjściowe w serii LRS-350 i najwyższą deklarowaną sprawność, wynoszącą 89%.

Podłączenie odbywa się za pomocą zacisku śrubowego. Po jego lewej stronie znajdują się dioda sygnalizująca obecność napięcia wyjściowego i potencjometr regulacyjny.
Ponieważ zasilacz jest przystosowany do wąskiego zakresu napięcia zasilającego, z boku umieszczono przełącznik 230/115 V. Przed pierwszym uruchomieniem radzę sprawdzić, w jakim jest położeniu, a najlepiej w ogóle go wyciąć.

Dopuszczalne obciążenie zależy od temperatury i napięcia zasilającego. Deklarowane 350 W zasilacz może dostarczać w sposób ciągły przy temperaturze otoczenia nieprzekraczającej 50 stopni oraz napięciu wejściowym co najmniej 100 V w położeniu 115 V i co najmniej 180 V w położeniu 230 V.

Konstrukcja jest identyczna jak w modelu LRS-350-24, dlatego pomijam szczegóły — można je znaleźć w poprzedniej recenzji.
Chłodzenie jest również aktywne i zależy od temperatury oraz mocy. Dla przykładu, przy zimnym zasilaczu i maksymalnej mocy wentylator nie uruchamia się od razu, ale po rozgrzaniu zasilacza i całkowitym zdjęciu obciążenia może się wyłączyć.

Płytka zasilacza

Filtr wejściowy, mostek prostowniczy, para termistorów, para warystorów i niskoprofilowy transformator.

Na wejściu znajdują się również dwa kondensatory Lelon o pojemności 560 µF, połączone szeregowo, co daje łączną pojemność 280 µF.

1, 2. Na wyjściu, podobnie jak w LRS-350-24, zastosowano różne zespoły diod. Ktoś kiedyś pisał mi, że przy użyciu przekładek z gumy przewodzącej ciepło nie nakłada się pasty termoprzewodzącej. Na zdjęciu widać właśnie przykład pokazujący, że tutaj też jest potrzebna, mimo że zespoły diod mają całkowicie izolowane obudowy.
3. Na wyjściu są trzy kondensatory Nippon o pojemności 120 µF każdy.
4. Pozostałe kondensatory są firmy Rubycon.

Na wyjściu znajduje się dławik magazynujący energię. Po prawej widać też dławik układu zasilania wentylatora, a po lewej diodę Zenera w obwodzie zabezpieczenia wyjścia przed przepięciem.

Nie przerysowywałem schematu, więc zamieszczę ponownie schemat wersji 24-woltowej, bo różnice między nimi są minimalne. Istotna różnica występuje tylko w wersjach niskonapięciowych, w których prawdopodobnie zastosowano prostownik synchroniczny.

Początkowo napięcie wynosiło około 48 V, pobór mocy bez obciążenia około 1 W, a zakres regulacji napięcia wyjściowego 42–56 V. Regulacja jest przy tym dość zgrubna.

Zasilacz bez problemu pracuje przy prądzie wyjściowym 7,5 A. W porównaniu z pracą bez obciążenia napięcie wyjściowe wzrasta wtedy o 5–8 mV. Wzrost temperatury działa natomiast w przeciwnym kierunku — zmiana jest mniej więcej taka sama, więc kompensuje wzrost napięcia spowodowany zwiększeniem obciążenia.

Zabezpieczenie przeciążeniowe zadziałało przy prądzie około 9,4–9,5 A, czyli wyraźnie powyżej początkowej maksymalnej wartości 7,4 A. Zaskoczyło mnie jednak coś innego: zabezpieczenie jest zatrzaskowe, tzn. po zadziałaniu zabezpieczenia trzeba odłączyć zasilanie wejściowe.
Zakładam, że takie zachowanie wynika z małej pojemności wyjściowej i gwałtownego spadku napięcia, gdy obciążenie osiąga ustawione 10 V.

Sprawność zasilacza zbliża się do 91% i jest tylko o kilka dziesiątych punktu procentowego wyższa niż w przypadku LRS-350-24. Można powiedzieć, że różnica mieści się w granicach błędu pomiaru.
Pomiar wykonano w zakresie prądu obciążenia od 0,5 A do 7,5 A, a skala pozioma ma podziałkę co 0,5 A.

Tętnienia bez obciążenia oraz przy prądzie 2,4, 4,8 i 7,3 A, bez uwzględnienia „igieł”, wyniosły około 30–60 mV. Biorąc pod uwagę niewielką pojemność wyjściową i wysokie napięcie wyjściowe, to bardzo dobry wynik.

Kiedyś spotkałem się z opinią, że niewielka dodatkowa pojemność podczas pomiaru tętnień nie wpływa na wynik. Powtórzyłem pomiar z parą kondensatorów 1 i 0,1 µF połączonych równolegle z sondą, tak jak zwykle się zaleca.

W zasadzie otrzymałem ten sam wynik, ale bez „igieł”. Rozdzielczość w pionie wynosi tu 20 mV na działkę, w porównaniu ze 100 mV na działkę na poprzednim wykresie.

Tętnienia przy wolnej podstawie czasu i obciążeniu 50 oraz 100%: u góry bezpośrednie podłączenie, na dole z dodatkowymi kondensatorami.
Pomiar z kondensatorami daje wynik bliższy rzeczywistemu, ponieważ między zasilaczem a obciążeniem zawsze znajdują się przewody, a na wejściu obciążenia często jest też kondensator. Ten układ działa więc jak filtr RC, który jeszcze skuteczniej tłumi „igły”.
Przebiegi oscyloskopowe również pokazano przy rozdzielczości 100 i 20 mV.
Tak czy inaczej, za poziom tętnień zasilacz zasługuje na 5.

Jak już pisałem, niestety ten zasilacz jest w pewnym stopniu „niekompatybilny” z obciążeniem, do którego został przeznaczony. Ze względu na zabezpieczenie nadnapięciowe wyłącza się, gdy napięcie zostaje podbite przez podłączoną przetwornicę.
Problem można rozwiązać, zwiększając pojemność wyjściową zasilacza, bo fabryczne 360 µF to trochę mało. Mógłbym na tym zakończyć temat, ale nie daje mi spokoju druga kwestia: możliwy krytyczny tryb pracy po podłączeniu do wyjścia przetwornicy obciążenia o dużej pojemności wejściowej albo, co gorsza, akumulatora...
Mam pomysł, żeby włączyć diodę zabezpieczającą między wyjście DC-DC a wyjście przetwornicy, a sygnał sprzężenia zwrotnego pobierać za nią. Ale o tym innym razem.

Wnioski będą praktycznie takie same jak w recenzji LRS-350-24: to świetny zasilacz. W zasadzie mogę mu zarzucić tylko małą pojemność kondensatorów wyjściowych — 360 µF przy prądzie wyjściowym 7,3 A to moim zdaniem zdecydowanie za mało. Wychodzi około 50 µF na 1 A prądu obciążenia. Rozumiem, że częściowo wynika to z topologii przetwornicy, ale mimo wszystko.
Na razie to wszystko. Mam nadzieję, że było przydatne.
lrs 150-24 схема, mean well cd500l 24 схема, схема lrs-50-r11, блок питания sp-200-24 схема, схема блока питания rsp-750-24, схема блока питания meanwell lrs-350-48, лабораторный блок питания из nes-350-48, блок питания lrs-350-48 схема и ремонт, схема блока питания nes-350-5 скачать, блок питания nes-350-48 переделать на 5 вольт, схема бп mean well nes-350-27, lrs-350 схема, 2, 3, бп lrs-350-24 схема, 7, lrs-350w-r5 схема, 1, 8, схема бп meanwel s-350-48, lrs-350-48 схема, mean well nes-350-24 схема на tl3845, 9, 4, e199900 df-2h 94v-0
Pytania i odpowiedzi
Jaki prąd wytrzymał MeanWell LRS-350-48 w teście?
Zasilacz stabilnie pracował przy 7,5 A. Zabezpieczenie przeciążeniowe zadziałało przy około 9,4–9,5 A; aby je zresetować, trzeba było odłączyć zasilanie wejściowe.
Jakie tętnienia ma MeanWell LRS-350-48?
Przy prądzie obciążenia od 0,5 do 7,5 A tętnienia, bez uwzględnienia szpilek, wynosiły około 30–60 mV. Autor ocenił ich amplitudę bardzo wysoko.
Jakie wady MeanWell LRS-350-48 zauważył autor?
Autor uważa, że pojemność wyjściowa 360 µF jest zbyt mała przy obciążeniu 7,3 A. Ponadto zabezpieczenie nadnapięciowe wyłącza zasilacz, gdy podłączona przetwornica powoduje skok napięcia.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Zasilacze
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze16
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja




Komentarze są publikowane w języku oryginału.