MIXZA 128GB, karta pamięci microSD

Dawno nie robiłem recenzji kart pamięci, a dokładniej mówiąc, mam na koncie tylko dwie: 32 i 64 GB. Tym razem postanowiłem wypróbować kartę o pojemności 128 GB. Wziąłem ją do testowania urządzeń, bo ceny kart o takiej pojemności stopniowo spadają, a użytkownicy coraz częściej chcą używać ich w rejestratorach, tabletach itp. Pojawiają się więc pytania w rodzaju: czy urządzenie będzie działać z kartą 128 GB?
W każdym razie dziś kolejna krótka (naprawdę krótka) recenzja małej karty pamięci.


Karta pamięci jest dostarczana w dużym opakowaniu. Napisów jest sporo, ale w zasadzie podano tylko jedną kluczową cechę: prędkość odczytu do 80 MB/s.


Przed przygotowaniem recenzji zajrzałem na stronę sklepu po link do produktu i trochę się zdziwiłem, gdy zobaczyłem wyniki wyszukiwania dla hasła „MIXZA 128GB”. Jak zrozumiałem, wszystkie te karty mają takie same parametry, a różnią się wyglądem i, co zaskakujące... ceną.
Wybierając kartę pamięci do recenzji, po prostu wyszukałem karty o tej pojemności, posortowałem je według ceny i wybrałem najtańszą. Jeśli dobrze pamiętam, wtedy kosztowała około 40 USD, więc być może będzie dostępny kupon.


Z wyglądu to zupełnie zwyczajna, standardowa karta pamięci microSD. Jedynym wyróżnikiem jest półprzezroczysty lakier na spodzie, przez który widać ścieżki na płytce (zdjęcie rozjaśnione).
Wygląda sympatycznie, choć nie jestem pewien, kto jest na obrazku. Chyba rekin, ale pewności nie mam. :)


W ogóle mam sporo kart pamięci; na zdjęciu są tylko te, których używam na co dzień. Przypadkiem wyszło tak, że wszystkie moje karty pamięci podlegają zasadzie, według której każda kolejna ma dwa razy większą pojemność od poprzedniej, zaczynając od 1 lub 2 GB. Dopiero podczas pisania recenzji pomyślałem, że przecież pojemność każdej nowej karty jest większa niż suma pojemności wszystkich poprzednich. Postęp nie stoi w miejscu.
Najczęściej używam kart 32 GB i 64 GB. Pierwsza ma już trzy lata, druga półtora roku; obie działają bez zarzutu. Jedyna karta, która mi „padła”, to Team 4 GB kupiona w sklepie stacjonarnym. Co ciekawe, używałem jej najrzadziej ze wszystkich.
Z karty CF korzystałem prawie rok, gdy pisałem pierwsze recenzje. Karty SD 32 MB używam czasem do sprawdzania urządzeń — nie szkoda jej nawet spalić. Karta 1 GB jest w moim głównym telefonie, 2 GB w kamerze termowizyjnej, 8 GB, której nie ma na zdjęciu, jest w drugim telefonie, 16 GB służy do testowania kamer wideo, a 32 i 64 GB do wszystkich pozostałych testów.


Do testów użyłem dwóch czytników kart: taniego USB 2.0 oraz Transcend RDF5, kupionego do recenzji Netac 64 GB. Na co dzień korzystam z obu: mały jest wygodniejszy, a duży szybszy.


Karta była fabrycznie sformatowana w exFAT, a wyświetlana pojemność zgadza się z deklarowaną (128 000 000 000 / 1024/1024/1024 = 119.2).


Próba uzyskania dodatkowych informacji o karcie za pomocą programu SD Insight nic nie dała — program jej nie wykrywa. Smartfon działa z nią zupełnie normalnie, ale podczas przygotowywania karty uznał ją za SanDisk. Nie chodzi przy tym o nazwę karty, bo przed włożeniem jej do smartfona nazwałem ją MIXZA 128GB. Potem podłączyłem ją z powrotem do komputera, a pole nazwy było puste.


Pierwszy test wykonałem programem h2testw. Pozwala on określić rzeczywistą pojemność karty pamięci i w przybliżeniu ocenić średnią prędkość zapisu i odczytu. Tutaj nie ma zastrzeżeń: pojemność się zgadza, a prędkość wynosi około 68/74 MB/s przy zapisie/odczycie.


Karta pamięci ma oznaczenie SD XC I, Speed Class 1. Zgodnie z tabelą powinna zapewniać minimalną prędkość zapisu 10 MB/s.


Nie uważam się za znawcę kart pamięci, ale znalazłem inne informacje, w których napisano:



Nie będę kwestionować ani jednego, ani drugiego, zwłaszcza że deklarowana prędkość wynosi do 80 MB/s, więc po prostu przejdę do testów.
Na początek orientacyjny test za pomocą programów CrystalDiskMark w wersjach 3 i 5. Pierwsze dwa testy wykonano z czytnikiem kart USB 2.0, kolejne dwa z USB 3.0.
Test z czytnikiem USB 2.0 przeprowadziłem tylko dodatkowo i nie będę już z niego korzystać. Nazywam go orientacyjnym, ponieważ bardziej ufam innym programom, zwłaszcza tym, które potrafią pracować z niesformatowanym nośnikiem.


USB Flash Benchmark pokazał, że karta bez problemu utrzymuje prędkość 60–80 MB/s przy pracy z blokami o rozmiarze do 64 KB.
Na zrzucie ekranu widać dwa uruchomienia testu, pierwsze oznaczono linią przerywaną.


Idziemy dalej: HD Tune Pro. Program ten jest wprawdzie przeznaczony głównie do pracy z dyskami HDD, ale dobrze sprawdza się również w przypadku pamięci flash.
Średnia prędkość odczytu wyniosła tu 81 MB/s, co jest bardzo dobrym wynikiem, choć wykres odczytu jest wyraźnie poszarpany.


Drugi test również pokazał prędkość 81 MB/s przy odczycie i prawie 76 MB/s przy zapisie — całkiem nieźle.
Podobnie wygląda zapis małych bloków: prędkość utrzymuje się stabilnie do 64 KB, a potem zaczyna spadać. Przy blokach o rozmiarze 8 KB wynosi 10 MB/s przy odczycie i około 4 MB/s przy zapisie.


Ten program również nie został pierwotnie zaprojektowany do pracy z pamięciami flash, ale korzystam z niego dość często, więc uruchomiłem go także tutaj, po prostu dla statystyki.


Znacznie ciekawszy był dla mnie test w programie Aida, ponieważ potrafi on pracować z niesformatowanymi nośnikami.
1, 2. Prędkość zapisu sekwencyjnego i losowego.
3, 4. Prędkość odczytu sekwencyjnego i losowego.

Wyniki w pełni mnie zadowoliły: średnia prędkość zapisu sekwencyjnego wyniosła 75,9 MB/s, a losowego — 67,2 MB/s.
Przy odczycie wyniki są lepsze: 79,9 MB/s przy odczycie sekwencyjnym i 76,2 MB/s przy losowym.


Testy za pomocą specjalistycznych programów dostarczyły sporo informacji, często wręcz zbędnych dla większości użytkowników. Dlatego ostatni test jest bardziej obrazowy, choć być może mniej miarodajny. Najpierw skopiowałem plik o wielkości prawie 54 GB z jednego dysku na kartę pamięci, a potem z karty na inny dysk.
W takim scenariuszu prędkość zapisu wyniosła 64 MB/s, a odczytu przekroczyła deklarowane 80 MB/s i osiągnęła 82,7 MB/s.


Można już podsumować testy.
Krótko mówiąc, karta spełnia deklarowane parametry. Oferuje nie tylko prędkość odczytu 80 MB/s, ale też prędkość zapisu 65–75 MB/s, co jest bardzo dobrym wynikiem.
Trudno ocenić cenę. Najtańsza karta, jaką znalazłem w naszym sklepie internetowym, to Sandisk microSDXC 128GB Ultra, która po przeliczeniu kosztuje około 49 dolarów z dostawą. W komentarzach można jednak przeczytać, że może się trafić egzemplarz z prędkością odczytu 48 MB/s.

Na razie zaletą opisywanej karty jest, moim zdaniem, prędkość odczytu i zapisu, a wadą — brak gwarancji. Z moich dotychczasowych obserwacji wynika, że testowane wcześniej przeze mnie karty są całkiem trwałe i stale z nich korzystam. W każdym razie dopiero czas pokaże, jak będzie w tym przypadku.

Mam nadzieję, że recenzja okazała się przydatna. W przyszłości ta karta zapewne jeszcze nie raz pojawi się w moich testach, więc będę mógł obserwować jej „żywotność”.