/       /       /    Frezarka krawędziowa Raitool, czyli „po złożeniu obrobić pilnikiem”
Wesprzyj projekt na Patreon


Frezarka krawędziowa Raitool, czyli „po złożeniu obrobić pilnikiem”

$49.99 ($45.90)
Przejdź do sklepu
Frezarkę trudno zaliczyć do popularnych narzędzi, w przeciwieństwie do wiertarki, młotowiertarki czy wkrętarki. Mimo to w niektórych sytuacjach może bardzo się przydać.
Nie mogę powiedzieć, że uważam się za jakiegoś specjalistę od pracy z frezarkami, ale kilka razy miałem z nimi do czynienia. Dlatego opowiem dziś o tym, czego się nauczyłem podczas tych spotkań. Przy okazji przedstawię różne rodzaje frezarek.



Zacznę od wyjaśnienia, czym w ogóle jest frezarka i jakie są jej rodzaje. Ponieważ ta część artykułu jest w zasadzie dodatkiem, ukryję ją pod spoilerem.


Wybierając model frezarki, kierowałem się tym, że chciałem kupić jak najmocniejszy model, choć w sklepie były też inne. Główna różnica między nimi dotyczyła mocy: dostępne były modele o mocy 300, 450, 500, 650, 700 i 800 W. Był też model w walizce — pewnie wybrałbym właśnie jego, ale miał moc 500 albo 550 W, co niezbyt mi odpowiadało.


Ostatecznie wybrałem najmocniejszy model, zamówiłem go, odebrałem i trochę osłupiałem, widząc, w jakim stanie do mnie dotarł. Pudełko było mocno uszkodzone. Sądząc po filmach na YouTube, nie tylko ja miałem takiego „szczęścia”, choć z recenzji wynika, że „poszczęściło” mi się najbardziej — moje pudełko było naprawdę mocno zniszczone.
Jak się później okazało, nie wpłynęło to w żaden sposób na samo urządzenie, ale pakowanie narzędzia ważącego około 1.5 kg do takiego pudełka jest dość optymistyczne, zwłaszcza gdy trzeba je jeszcze wysłać pocztą.

Przy okazji wyszło na jaw, że w sklepie są dwa z wyglądu identyczne modele, które nieco różnią się ceną. Ten z recenzji kosztuje 50 dolarów, a jest też model za 46 dolarów.


W środku wszystko jest starannie wrzucone na jedną wielką kupkę, ale chyba niczego nie brakuje.


W zestawie znajdziemy:
1. Frezarkę
2. Prowadnicę krawędziową
3. Kątownik do mocowania dodatkowej prowadnicy
4. Dodatkową prowadnicę
5. Śrubę i „motylek”
6. Śrubę mocującą
7. Dwa klucze płaskie
8. Instrukcję
9. Przejściówkę


Instrukcja zasługuje na osobny komentarz. Jeśli nie wiecie, co przedstawia to zdjęcie, już wyjaśniam. W instrukcji nie ma zdjęć — są odwołania do nich w tekście, ale samych zdjęć brak. Do tego jakość instrukcji jest bardzo niska; powiedziałbym nawet, że można ją od razu wyrzucić.


1. Dwa klucze płaskie i dodatkowe elementy mocujące.
2. Prowadnica krawędziowa — jakość wykonania jest kiepska, wszystko jest jakieś krzywe i nierówne.
3. Dodatkowa prowadnica — ta wygląda na wykonaną całkiem starannie.
4. Kątownik do dodatkowej prowadnicy też trochę ucierpiał, ale nie było to nic poważnego i wyprostowałem go w kilka sekund.


Sama frezarka wygląda całkiem schludnie, nie wydziela nieprzyjemnego zapachu i dobrze leży w dłoni.


I wtedy przypomniałem sobie, że gdzieś widziałem podobną frezarkę. Z ciekawości wpisałem w Google „frezarka Makita 3703”, analogicznie do Raitool 3703, i wyskoczyły mi podobne modele frezarek.
Jak to mówią — znajdźcie trzy różnice :)


A jednak nie — przez zamieszanie z oznaczeniami modeli i bujną wyobraźnię Chińczyków recenzowana frezarka przypomina „korpus” innego modelu, Makita RT0700CX2. To świetny model, ale kosztuje prawie 400 dolarów.


W każdym razie udało mi się znaleźć to, czego szukałem: instrukcja do frezarki Makita jest niemal w pełni zgodna z modelem Raitool. Zestaw jest praktycznie taki sam, nawet stopa jest z tworzywa sztucznego. Dlatego w dalszej części tekstu będę wstawiał zrzuty ekranu z tej instrukcji, żeby wyjaśnić niektóre kwestie techniczne.


Humor poprawiła mi trochę przejściówka, która fizycznie nie pasuje do wtyczki sieciowej tej frezarki. Na razie użyłem innej przejściówki, którą zresztą kiedyś dostałem w zestawie z zasilaczem z europejską wtyczką od Banggood. Cuda :)


W górnej części obudowy znajduje się wyłącznik. Regulacji obrotów nie przewidziano, ale to typowe dla tego rodzaju urządzeń. W przypadku frezarki zwykle im wyższe obroty, tym lepiej — oczywiście w rozsądnych granicach. Wyjście przewodu zabezpiecza długa gumowa osłona, a sam przewód jest dość miękki. Gdyby nie wtyczka, dałbym 5 punktów.
Z boku znajdują się zaślepki zapewniające dostęp do szczotek. Nie są jednak wkręcone do końca, tylko zrównane z obudową. Można je jeszcze dokręcić, ale zostawiłem je tak, jak były.
Na naklejce podano dość dziwną nazwę modelu. Na pudełku widniało oznaczenie 3703, a tutaj jest 3701. Deklarowana moc to 800 W, a prędkość obrotowa wynosi do 30000 obr./min.


W wykazie zawartości zestawu zapomniałem wspomnieć, że jest w nim jeszcze stopa, mocowana do korpusu frezarki za pomocą zacisku śrubowego. Moim zdaniem to takie sobie rozwiązanie, ale z drugiej strony w frezarkach krawędziowych spotyka się je dość często, na przykład w Makicie.


Po jednej stronie metalowej części obudowy znajduje się prowizoryczna podziałka. W rzeczywistości nie jest do niczego przymocowana i ma jedynie ułatwiać pracę.


Mechanizm mocujący jest całkiem wygodny, a dla pewniejszego chwytu dodano gumową wstawkę. Frezarka jest dość kompaktowa, więc osobie o dłoni średniej wielkości będzie ją wygodnie trzymać.


Jest tu też miejsce na mechanizm mocowania akcesoriów: prowadnicy krawędziowej lub równoległej. Śruba wkręca się jednak w gwint nacięty bezpośrednio w plastiku, dlatego mam pewne wątpliwości co do trwałości takiego rozwiązania.


Podstawa składa się z dwóch części. Najwyraźniej jest ku temu jakiś powód, bo inaczej wykonano by ją jako jeden element, ale na razie nie udało mi się tego rozgryźć. Za to za to, że na jednym z wkrętów lekko uszkodzili gniazdo, aż chce się ich zrugać. Musiałem je trochę zeszlifować, żeby nie rysowało powierzchni, po której będzie przesuwać się frezarka.


Osobno warto wspomnieć o nierównej podstawie — jest wygięta o około 1 mm na każdej krawędzi. Frezarki górnowrzecionowe mają zwykle większą podstawę i niektóre prace rzeczywiście wygodniej wykonywać właśnie z dużą podstawą, natomiast frezarki krawędziowe zazwyczaj mają małą. W zasadzie można używać frezarki z małą podstawą także do innych prac, po prostu będzie to mniej wygodne.
Ta krzywizna jednak trochę niepokoi. Nie wiem, jak jest w Makicie, nie sprawdzałem, ale teraz będę się zastanawiać, jak ją wyrównać. Istota działania frezarki polega przecież na tym, żeby frez był ustawiony prostopadle do podstawy albo przynajmniej żeby podstawa przylegała płasko, a nie chwiała się.



Frezarka ze zdjętą podstawą. Myślę, że w takiej postaci można ją wykorzystać w jakiejś małej frezarce jako wrzeciono. Średnica metalowej części obudowy wynosi 64 mm.


Sama frezarka waży 1120 gramów, z przewodem i podstawą 1380, a w maksymalnej „konfiguracji” jej masa zbliża się do 1,5 kg.


Uchwyt zaciskowy jest przystosowany tylko do trzpieni o jednej średnicy: 1/4 cala lub 6 mm. To niezbyt popularny rozmiar, co koniecznie trzeba uwzględnić przy wyborze frezarki. Czasem droższy model z popularną średnicą uchwytu okaże się korzystniejszy, bo frezy będą tańsze. Dlatego przy wyborze frezarki warto od razu sprawdzić ceny frezów.
Bardziej popularna średnica trzpienia frezów to 8 mm.

Test wykazał, że tuleja zaciskowa jest przeznaczona dokładnie do 1/4 cala — nie chce zaciskać ani trzpienia 6,35 mm, ani 6 mm.


Przy okazji zauważyłem też niedoróbki wykonania. Na początek zadziory przy wyjściu wału wrzeciona — nic poważnego, ale nieprzyjemne.
„Podziałkę” wykonano przez frezowanie aluminiowej obudowy, ale zostały też resztki metalu, które warto byłoby usunąć. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli kontrola jakości w ogóle istnieje, to ktoś dostaje za nią pensję na darmo.


W środku widać wirnik wentylatora chłodzącego. Powietrze jest zasysane od góry i kierowane w strefę cięcia, żeby usuwać pył drzewny (frezarka zwykle nie wytwarza wiórów), a następnie równomiernie rozprowadzać go po wszystkich poziomych powierzchniach w pomieszczeniu, w którym odbywa się praca. Tak, niestety nie ma tu możliwości podłączenia odkurzacza.


Mocowanie frezu nie jest zbyt wygodne: nie ma blokady wrzeciona, więc trzeba używać dwóch kluczy. Sama tuleja zaciskowa jest dość ciasna i ma niewielkie bicie, dlatego montaż frezu wygląda tak:
Wkładamy frez i mocno dokręcamy.
Sprawdzamy bicie.
Jeśli występuje, luzujemy frez i lekko go obracamy.
Mocniej dokręcamy nakrętki.

Samo wrzeciono nie wykazuje przy tym zauważalnego bicia, a wirnik jest zresztą świetnie wyważony — narzędzie praktycznie nie wibruje w dłoni.


Znając specyfikę „ludowego chińskiego przemysłu narzędziowego”, na wszelki wypadek rozebrałem frezarkę przed rozpoczęciem użytkowania. Najpierw wyjmujemy szczotki, ale żeby nie pomylić, która jest która i jak były ustawione, zaznaczyłem je markerem.


Pod górną pokrywą nie ma nic poza wyłącznikiem. Przewód uziemiający wisi w powietrzu, więc zamiast wymieniać wtyczkę zasilającą, być może wymienię oryginalny przewód na długi i miękki, ale dwużyłowy kabel od odkurzacza, który i tak leży nieużywany.


Wyłącznik jest zupełnie zwyczajny, maksymalny prąd wynosi 8 A. Jest nieco zagłębiony w obudowie, żeby zmniejszyć ryzyko przypadkowego wyłączenia.


Następnie rozdzielamy obudowę na dwie połówki. Obie części są ciasno spasowane i trzeba było użyć sporej siły, żeby je rozdzielić. Tutaj wszystko jest całkiem przyzwoite.


Wewnątrz stojana jako dodatkową izolację umieszczono dość gruby preszpan.


Na uzwojeniach widać ślady lakieru, miejscami jest go więcej, a miejscami mniej.


Nie wybijałem przedniego łożyska, siedzi ciasno. Tylne ma oznaczenie 627RS i jest łożyskiem zamkniętym.


Wirnik i zespół komutatora są wykonane całkiem porządnie, nie mam większych zastrzeżeń. Można oczywiście ponarzekać, że uzwojenia są pokryte lakierem, ale bardzo cienką warstwą. Rzecz w tym, że frezarka należy do klasy narzędzi, przy których nie ma ciężkich opiłków ani wiórów metalowych, więc trudno uszkodzić uzwojenia, tym bardziej że powietrze jest zasysane od góry, a nie ze strefy cięcia.


Wcześniej nie miałem własnej frezarki, a podobne frezy widywałem w sprzedaży w stosunkowo wysokiej cenie, więc przy okazji zamówiłem frez do tej recenzji.
To zupełnie zwyczajny frez prosty z ostrzami z węglików spiekanych. Taki frez kosztuje 3 dolary i nazywa się 1/4 x 3/8 Inch 60mm Long Blade Two Flutes Straight Router Bit


Na samym początku recenzji pisałem, że „mocy nigdy za wiele”. Właśnie dlatego zamówiłem niewielki frez, bo wraz ze wzrostem średnicy rośnie też wymagana moc. W przeciwnym razie prędkość cięcia zacznie mocno spadać i praca będzie bardzo niewygodna.
Istnieją specjalne frezy profilowe, którymi można wykonywać ładne krawędzie, ale nie polecałbym ich do takiej frezarki, bo do tego potrzeba już mocy ponad 1000 W, a najlepiej około 1400-1500 W.
Jeśli jednak bardzo trzeba, a pracy jest niewiele, można frezować takimi frezami nawet przy mocy 500-600 W. Jeśli pracy jest dużo, lepiej poszukać mocniejszej frezarki.


Chociaż Makita dopuszcza w modelu 3703 o mocy zaledwie 440 W pracę z frezami o średnicy do 20-25 mm i zamieszcza w instrukcji tabelę z różnymi typami frezów oraz odpowiadającymi im średnicami. A ponieważ skłaniam się ku temu, że opisywana frezarka raczej nie ma rzeczywistych 800 W, tabela ta ma zastosowanie również do omawianego modelu.


Ostrza frezu nie są całkiem symetryczne, choć sam frez nie ma bicia.


Na chwilę odejdę od tematu. Podczas pracy frezarką należy przesuwać ją tak, aby frez zawsze skrawał w kierunku przeciwnym do ruchu narzędzia.


Frez obraca się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, dlatego przy obróbce prawej krawędzi przesuwamy narzędzie od siebie, a lewej — do siebie, choć ten drugi sposób jest niezbyt wygodny i niebezpieczny.
Na przykład na zdjęciu po lewej narzędzie przesuwane jest od siebie, a na prawym — do siebie. Jest to konieczne, aby cięcie było czyste, bez wyrwań, i żeby frez nie „uciekł” z krawędzi.


Przy obróbce krawędzi zasada jest dokładnie taka sama, ale ze względu na sposób ustawienia frezarki, trzymając narzędzie prawą ręką, po prawej krawędzi trzeba przesuwać je do siebie.


Teraz o sposobach korzystania z prowadnic.
Można pracować frezarką zupełnie bez prowadnic, ale pominę ten wariant i przejdę do prowadnicy krawędziowej.
Montuje się ją w specjalnym miejscu na frezarce. Sama prowadnica ma dwie śruby: jedną regulacyjną, a drugą blokującą. Zasada montażu jest prosta: najpierw śrubą regulacyjną ustawiamy mechanizm przegubowy tak, aby jego skrajna część znajdowała się w jednej płaszczyźnie z krawędzią frezu, a następnie drugą śrubą blokujemy to położenie.


Na prawdziwym narzędziu wygląda to mniej więcej tak.
I tu mam poważne zastrzeżenia do jakości wykonania prowadnicy. Po pierwsze, jest trochę... krzywa. Oczywiście można ją „dopiłować”, żeby doprowadzić ją do porządku, ale ogólnie coś tu nie gra i nie jest tak, jak miało być. W oryginalnym stanie da się precyzyjnie ustawić mechanizm, ale jest to trudne.


Dodatkowej prowadnicy można użyć do frezowania prostych rowków albo jako ogranicznika szerokości frezowanego zagłębienia.


Sam pomysł jest całkiem niezły. Taki sposób użycia przyda mi się bardziej, bo jako frezarka krawędziowa to narzędzie będzie u mnie używane znacznie rzadziej, za to wyfrezowanie miejsca pod zawias albo zamek w drzwiach jest jak najbardziej realne.


Ale i tu czekała na mnie „niespodzianka”: cały mechanizm ma spore luzy, co utrudnia precyzyjne ustawienie frezu. W większych frezarkach, których wcześniej używałem, prowadnica była sztywno zamocowana na dwóch prętach, a tutaj zastosowano jeden dość elastyczny kawałek metalu. Da się z tego korzystać, ale dyskomfort jest wyraźny, a jeśli zechcecie dopasować miejsce pod zawias drzwiowy „na zero”, trzeba będzie się namęczyć.


Luz wynika głównie z dwóch rzeczy:
1. Prowadnica nie dociska się całkowicie do pręta z powodu swojego wygięcia i niefortunnej konstrukcji śruby.
2. Pręt nie dociska się prawidłowo do plastikowej części, bo śruba opiera się o występ obudowy, zanim dosięgnie pręta.


Jest też drugi sposób montażu prowadnicy — po przeciwnej stronie niż frezarka. W takim przypadku opiera się ją o jakąś dodatkową płaszczyznę, ale zasadniczo ten tryb jest przeznaczony do frezowania rowków po okręgu i wycinania otworów o dużej średnicy. W jednym z otworów umieszcza się wtedy trzpień lub coś ostrego, co będzie pełnić funkcję osi obrotu (rys. 10–12).
Na rysunku 13 pokazano frezarkę podczas obróbki krawędzi.


Zdjęcie prowadnicy zamontowanej na prawdziwym narzędziu.
W tym wariancie luz może być jeszcze większy ze względu na większy wysięg mechanizmu.


Oczywiście trochę przetestowałem tę frezarkę. Niestety w domu nie znalazłem niczego, na czym mógłbym sprawdzić jej podstawowe zastosowanie — obróbkę krawędzi. Bardziej interesowało mnie jednak, jak zachowuje się pod obciążeniem i czy w ogóle da się nią pracować.
Do testu wziąłem deskę, która już wiele przeszła: wcześniej wierciłem w niej, piłowałem, wkręcałem setki wkrętów i ogólnie znęcałem się nad nią, jak tylko mogłem. Przez to wszystko zaczęła przypominać niektóre nasze drogi, czyli nie ma gładkiej powierzchni.


W pierwszym teście po prostu przejechałem wzdłuż liniału dwa razy, na głębokość 5 i 10 mm. Frez ma średnicę 10 mm. Frezarka ledwie to zauważyła, za to podczas pracy poluzowało się mocowanie frezu i musiałem go ponownie zacisnąć. Później już się to nie powtórzyło. Niestety, podczas mocowania frezu w uchwycie nie udało mi się ustawić go tak, żeby nie miał bicia.


Drugi test jest pod pewnymi względami prostszy, a pod innymi bardziej miarodajny. Typowe zastosowanie frezarki: montaż zawiasu. W tym przypadku użyłem solidnego stalowego zawiasu, którego komplet leży u mnie już od dłuższego czasu.


Zawias ma 130 mm długości, wpust ma 28–29 mm szerokości, a jego grubość wynosi 3 mm. Ustawiłem więc wysunięcie frezu na 3 mm, a prowadnicę na 28 mm.


Zajęło to tylko chwilę i gniazdo było gotowe. Przy okazji dodam, że podczas pracy wygodnie było trzymać za wystającą część prowadnicy i używać jej jako uchwytu.


W trakcie wyszły na jaw dwie rzeczy:
1. Za bardzo poszerzyłem wpust pod zawias.
2. Zagłębienie zrobiłem za małe.


Postanowiłem powtórzyć próbę, ale tym razem dokładniej wyznaczyłem miejsce cięcia, a wysunięcie frezu ustawiłem na podstawie samego zawiasu: przyłożyłem go do podstawy i ustawiłem frez równo z krawędzią zawiasu. Okazało się to nawet wygodniejsze niż mierzenie linijką.


Wynik był lepszy: płaszczyzna zawiasu zrównała się z powierzchnią deski. Oczywiście ten frez nie jest najlepszy do zawiasów z tak dużym promieniem zaokrąglenia narożników, ale i tak wyszło nieźle, zwłaszcza biorąc pod uwagę chropowatą powierzchnię deski, która uparcie utrudniała przesuwanie frezarki.


Ostatnia próba: pomiar poboru mocy. Wysunąłem frez na około 10–12 mm i dość intensywnie frezowałem kawałek deski.


Maksymalna moc podczas pracy wyniosła około 290 W, a moc na biegu jałowym 180 W. Mogę powiedzieć, że przy takich parametrach (frez 10 mm i zagłębienie 10–12 mm) frezarka bez problemu wgryza się w drewno. Myślę, że można spokojnie używać także większych frezów.


A to ja jakieś 9 lat temu próbowałem wyfrezować gniazda pod zawiasy za pomocą Fiolent 1100. Wynik oczywiście daleki od ideału, ale było to moje pierwsze podejście.


Po wszystkich próbach cały balkon jest teraz zasypany trocinami, a trociny są nawet wewnątrz podstawy.


Żeby dało się pracować tą frezarką, musiałem wprowadzić kilka poprawek.
Najpierw trzeba było wyciąć kawałek plastikowej części przy śrubie dociskowej, żeby mogła dociskać prowadnicę. Wcześniej opierała się tylko o plastik.


Trzeba też dodać podkładkę, żeby mocowanie prowadnicy było sztywne i nie przesuwało się podczas pracy z powodu zbyt wysokiego występu kwadratowej części śruby dociskowej.


Nie wiem jeszcze, czy będę nagrywać film, ale żeby lepiej pokazać, jak to działa, zamieszczę nagranie innego autora. Pracuje z frezarką jakoś wyjątkowo delikatnie: małe wysunięcie frezu i niewielka prędkość posuwu.


Jest też jeszcze jeden ciekawy film, ale interesujący jest raczej nie ze względu na treść, tylko dlatego, że na pudełku widnieje model 3703, a testowana frezarka wyraźnie nie jest taka jak moja. Przynajmniej deklarowana moc wynosi 500 W, podczas gdy moja ma 800 W. Różnicę w mocy zauważyłem od razu, nawet po samym dźwięku — na filmie wyraźnie słychać spadek obrotów pod obciążeniem.


Jeden z czytelników zaproponował własny film o frezowaniu gniazd pod zawiasy. Myślę, że będzie przydatny, więc dodaję go do recenzji.
Część 1


Część 2


Teraz można już podsumować. Na początek zalety:
1. Bardzo dobre wyważenie wirnika.
2. Całkiem niezła jakość wykonania samej frezarki.
3. Wystarczający zapas mocy.
4. Brak zauważalnych luzów wrzeciona.

Wady same w sobie są drobne, ale jest ich sporo:
1. Słabe opakowanie.
2. Montaż frezu bywa kłopotliwy, mogą występować bicie.
3. Źle dobrana śruba mocująca prowadnice. Problem można rozwiązać, zakładając podkładkę.
4. Śruba mocująca prowadnicę do korpusu jest za duża i opiera się o plastik. Problem można rozwiązać, wycinając nadmiar plastiku.
5. Powierzchnia podstawy nie jest płaska. Nie jest to szczególnie poważny problem, ale irytuje. Myślę, że można go rozwiązać, poluzowując wkręty.
6. Krzywa prowadnica krawędziowa. Jeszcze jej nie poprawiałem i nie wiadomo, czy w ogóle będę to robić.
7. Zawyżona moc. Przy deklarowanych 800 W rzeczywista moc wynosi, jak sądzę, raczej około 450–500 W.
8. Zadziory i wypływki na korpusie. To nie jest poważny problem, ale świadczy raczej o niskiej kulturze produkcji.

Właściwie trudno dodać coś więcej. Cała istota została ujęta w tytule recenzji, a dokładniej: po złożeniu trzeba jeszcze poprawić pilnikiem.
Okazuje się, że sama frezarka jest całkiem niezła: wibracje są minimalne, ma dobrą moc, łatwo tnie, ale liczne drobne niedoróbki psują całe wrażenie.

Ważne uzupełnienie: tuleja zaciskowa ma rozmiar 1/4 cala i choć na stronie produktu podano Collet Diameter: 6mm(1/4"), nie chce zaciskać frezów 6 mm, więc uważajcie.

To już wszystko. Jak zwykle chętnie odpowiem na pytania i przyjmę rady, a także przepraszam za ewentualne błędy w recenzji, bo w tej dziedzinie jestem „żaden ze mnie spawacz”. Może ktoś z bardziej doświadczonych użytkowników podzieli się przydatnymi wskazówkami.
$49.99 ($45.90)
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
база для фрезера 65 мм инструкция как пользоваться, фрезер ретта мр, 371 вт, инструкция., как настроить ручной кромочный станок, фрезер кромочный по пню, что можно сделать китайским фрезером, китайский кромочный фрезер сбиваются высота, фрезер 800 вт с алиэкспресс инструкция на русском, инструкция сборки фрезера мод 3703, фрезер блог, фрезер из китая 1080ватт как пользоваться, доработка китайского кромочного фрезера, фрезер для снятия свесов, https://www.kirich.blog/obzory/instrumenty/603-kromochnyy-frezer-ot-raitool-ili-posle-sborki-obrabotat-napilnikom, фрезер для обработки кромки пвх, как пользоваться фрезером по дереву макита, кромочный фрейзер ziglint доработка, кромочный фрезер mod 3703, купить фрезер по дереву ручной в казани, ручной фрезер по кромке, m1p 3701, фрезер кромочный, может ли погружной фрезер обрабатывать кромку?, колесо и рейка фрезера кромочного, как получить чтстый рез на фрезере, какую вилку поставить на фрезер, фрезер ручной по дереву, фрезер по дереву, фрезер для снятия кромки, ручной фрезер Raitool, фрезерный инструмент

Pytania i odpowiedzi

Jaką moc ma frezarka krawędziowa Raitool w praktyce?

Przy deklarowanych 800 W autor ocenia rzeczywistą moc na około 450–500 W.

Jakie wady frezarki Raitool zauważył autor?

Prowadnica krawędziowa jest krzywa, podstawa nierówna, a na obudowie są zadziory i nadlewki; przy montażu frezu mogą też występować bicie. Część problemów z mocowaniem autor poprawił podkładką i przycięciem plastiku.

Jaki rozmiar ma tuleja zaciskowa frezarki Raitool?

Tuleja jest przeznaczona do frezów 1/4 cala. Według autora nie zaciska frezu 6 mm, mimo informacji w opisie produktu.

Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Narzędzia


Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja