PIPO X9, hybryda tabletu i TV boxa.

Opublikowałem już dwie recenzje minikomputerów marki PIPO, ale ten model to raczej „hybryda” — i to nie tylko pod względem systemu operacyjnego, jak PIPO X7S, lecz także konstrukcji, bo ten minikomputer ma również ekran.
Nie jest to jednak nowy model, a ulepszona wersja poprzednika, PIPO X8.
Zobaczmy, co przejął od swoich poprzedników.

Już przy premierze poprzedniego modelu pytano mnie, czy będzie recenzja.
Kiedy jednak zobaczyłem nową wersję, znów nabrałem ochoty, więc zamówiłem ją do testów.
No i oczywiście nie mogło zabraknąć rozbiórki, „dłubania” i analizy — będzie wszystko :)

Jak to mówią — liczy się pierwsze wrażenie. Tutaj pierwsze wrażenie zrobiło na mnie opakowanie i nie mogłem nie zauważyć, że tym razem wreszcie zaprojektowano je prawidłowo.
Poprzednio było tak, że żeby otworzyć pudełko, trzeba je było obrócić tak, aby ilustracja znalazła się „do góry nogami”. Oczywiście to drobiazg i w gruncie rzeczy niczego nie dowodzi, ale odnotowałem to sobie :)



Z tyłu opakowania znajduje się krótka lista najważniejszych cech, a także informacja, że ta wersja urządzenia ma 32GB pamięci flash (dostępna jest też wersja z 64GB) i czarną obudowę.
Poprawiło mi humor tłumaczenie — „Opreaacyjny system” :)
Opakowanie jest dość proste, a spora część pudełka pozostaje pusta. Sam minikomputer dodatkowo zapakowano w miękki worek foliowy, a ekran chroni od góry niewielki kawałek pianki polietylenowej.
Pudełko trochę pogniotło się na rogach, ale wszystko dotarło w całości, przynajmniej z zewnątrz.


Oto cały zestaw. W gruncie rzeczy wyposażenie PIPO już poprzednio było równie skromne: komputer, zasilacz, karta gwarancyjna i mała karteczka o niejasnym przeznaczeniu — to wszystko.
Nie ma kabli, przejściówek itp.


Na karcie gwarancyjnej dało się mniej więcej odczytać tylko nazwę modelu — PIPO X9 — i jeszcze kilka słów. Reszta jest w całości po chińsku, więc nie widzę sensu nawet zamieszczać zdjęcia. Od razu przejdę do zasilacza.
Dołączony zasilacz jest dokładnie taki sam jak w poprzednich wersjach, ale tym razem ma wtyczkę w bardziej typowym standardzie. Nie potrzeba żadnych przejściówek, co bardzo cieszy.
Wcześniej nie miałem zastrzeżeń do jakości tego zasilacza. Nagrzewa się bardzo nieznacznie — podczas normalnej pracy jest ledwie ciepły, w dotyku ma około 35 stopni.


Ponieważ w zestawie nie było żadnych innych akcesoriów, nie będzie „gry wstępnej” — przejdę od razu do komputera.
Jeśli oceniać go tylko z wyglądu, powiedziałbym: świetnie. Czarna obudowa, czarny ekran — ma w sobie coś ładnego.
Obudowa to dość duże pudełko, którego górna powierzchnia jest nachylona w stronę przedniej części. Na górnym panelu umieszczono więc ekran.


Z przodu, pośrodku, znajduje się przycisk Windows. W rzeczywistości jest lustrzany, ale na zdjęciu za nic nie chciał wyjść tak, jak wygląda naprawdę.


Ekran jest błyszczący, więc fotografowanie jest bardzo niewygodne, bo odbija się w nim wszystko, co tylko może :)
Wygląda jednak całkiem dobrze, może dlatego, że obudowa jest czarna. Myślę, że przy jasnej obudowie prezentowałby się wyraźnie gorzej, choć jeśli dobierać go do wystroju wnętrza, to przydałoby się więcej niż dwa kolory.


Ekran chronią dwie folie: transportowa i właściwa. Folia transportowa wydaje się nieco grubsza od właściwej.
Później zdjąłem folię transportową i zostawiłem tylko właściwą.


Po prawej stronie obudowy znajdują się elementy sterujące (przyciski zasilania i regulacji głośności), dwa pełnowymiarowe porty USB oraz gniazdo 3,5 mm do podłączenia słuchawek lub wzmacniacza.
Po prawej stronie znajduje się też jeden z wbudowanych głośników i dioda sygnalizująca włączenie urządzenia.


Pierwszym zaskoczeniem było to, że głośność reguluje się odwrotnie.
Oznaczenia na przyciskach są prawidłowe, ale logiczniej byłoby, gdyby naciśnięcie przycisku od siebie zwiększało głośność, a do siebie — zmniejszało. Przycisk zasilania też jest odwrócony — prawidłowo piktogram powinien mieć kreskę u góry.
Można oczywiście założyć, że urządzenie zaprojektowano z myślą o pionowej orientacji ekranu — wtedy wszystko by się zgadzało (tak było w moim tablecie), ale to urządzenie ma przecież całkiem oczywisty sposób ustawienia.


Po lewej stronie nie ma nic poza głośnikiem.
A skoro mowa o dźwięku: jest z kategorii „jest”. Można obejrzeć wiadomości, kolejne „unboxingowe” wideo na YouTube albo posłuchać dźwięków Windowsa, ale do odtwarzania muzyki w dobrej jakości się nie nadaje.
Wysokich tonów w zasadzie nie ma, niskie są, ale bardzo słabe. Objętość obudowy pozwalałaby uzyskać całkiem niezły dźwięk, ale głośniki są po prostu bardzo słabe. Mam nawet wrażenie, że mój tablet gra lepiej.


Tylny panel.
Znajduje się tu większość złączy, które zwykle pozostają na stałe podłączone.
Gniazdo karty microSD
Dwa pełnowymiarowe porty USB.
Złącze HDMI do podłączenia monitora lub telewizora. Producent nie próbował tu wyważać otwartych drzwi i zastosował normalne, pełnowymiarowe złącze, za co należy mu się plus. Takie rozwiązanie jest zdecydowanie bardziej niezawodne niż wersje Mini i Micro.
Gniazdo do podłączenia kabla Ethernet — bardzo przydatna rzecz, ale niestety obsługuje tylko 100 Mbit/s, choć do większości zastosowań to aż nadto.
No i gniazdo zasilania. Ten komputer jest zasilany napięciem 12 V, co dotąd spotkałem tylko w urządzeniach tego producenta.

Z tyłu znajduje się również antena Wi-Fi i przycisk Reset (nieco na lewo od gniazda karty pamięci).


Po włączeniu można wybrać, co ma się uruchomić. To menu jest zresztą standardem w urządzeniach z dwoma systemami operacyjnymi.
Jeśli niczego nie wybierzemy, automatycznie uruchomi się system, z którego korzystano ostatnio.


Ponieważ Windows jest mi bliższy i lepiej go znam, postanowiłem zacząć właśnie od niego. Tym bardziej że fabrycznie zainstalowano tu już Windows 10, z którym wcześniej nie miałem do czynienia.
Skoro nikt nie zapytał mnie ani o preferowany język systemu, ani o nazwę przyszłego użytkownika, komputer musiał być sprawdzany.


Domyślnie włączony jest tryb tabletu. Wyraźnie widać tu różnicę w porównaniu z Windows 8.1: tam uruchamiały się „kafelki”, a tutaj ekran jest połączeniem obu widoków — jednocześnie widać „kafelki” i pasek zadań.
Ekran na zdjęciu jest nieco prześwietlony przez lampę błyskową aparatu; w rzeczywistości jest jaśniejszy, a kolory są nasycone.


W opisie podano, że zastosowano matrycę IPS — mogę potwierdzić, że to prawda, kąty widzenia są świetne.
Można powiedzieć, że obraz da się oglądać pod dowolnym kątem.
Zdjęcia oczywiście nie oddają tego w pełni, ale z matrycy jestem zadowolony.
Jedyne, co może niektórym przeszkadzać, to rozdzielczość matrycy 1920х1200 przy przekątnej 8,9 cala.
W zasadzie zastosowano tu dokładnie taki sam ekran jak w tablecie Onda V891W, którego recenzję już przygotowałem.
Fabrycznie ustawiono całkiem przyjemną tapetę, nawet pasującą do pory roku.


Jak pisałem wyżej, różnicę między Windows 8.1 a 10 widać od samego początku.
I choć to nie jest recenzja systemu operacyjnego, w trakcie testów powiem o nim kilka słów, tym bardziej że przypadł mi do gustu.
Myślę, że niektórzy wiedzą, że Microsoft ma zwyczaj wypuszczać dobre systemy operacyjne co drugą wersję. Siódemka bardzo mi się podobała, więc teraz kolej na dziesiątkę :)
W tej wersji przywrócono znany pasek zadań już na samym początku, nie trzeba przełączać się w tryb pulpitu, żeby go zobaczyć.
Powiedziałbym, że to wygodniejsze rozwiązanie.
Przy okazji, w Win 10 przywrócono wbudowane gry, niektórzy użytkownicy będą zadowoleni :)



No cóż, na tym zakończę krótki opis nowego systemu operacyjnego i przejdę do testów.
A właściwie lepiej powiedzieć — do pierwszej części testów.

Moim zdaniem problem z nagrzewaniem wyraźnie się zmniejszył w porównaniu z PIPO X7 i X7S. Komputer mniej się przegrzewa, dlatego tym bardziej chciałem go rozebrać i sprawdzić, co zmienili.
Przy okazji postanowiłem wprowadzić kilka modyfikacji.



Spróbujmy powtórzyć testy temperatury i wydajności.

Ze względu na „brak znaczącej poprawy” postanowiłem przeprowadzić drugą modyfikację.


Po zakończeniu różnych eksperymentów zacząłem dalej testować komputer.
Ponieważ urządzenie ma złącze HDMI, oczywiście chciałem sprawdzić, jak będzie działać z zewnętrznym monitorem.
Podłączyłem swojego roboczego LG o rozdzielczości 1920х1080 i wypróbowałem dwa podstawowe tryby:
1. Tryb duplikowania obrazu — w tym wariancie rozdzielczość ekranu komputera spadła do 1920х1080, dostosowując się do monitora o niższej rozdzielczości.
2. Tryb rozszerzonego pulpitu — tutaj nie było problemów, bo w tym trybie każdy monitor działa w swojej natywnej rozdzielczości.


Podoba mi się, że na obu monitorach wyświetlane są przycisk Start i pasek zadań.


I wtedy postanowiłem nieco podnieść poprzeczkę.
Do testu uruchomiłem plik wideo w rozdzielczości 4K i z bitrate’em 100 Mbit/s, wyświetliłem obraz na dodatkowym monitorze i sprawdziłem obciążenie procesora. Powiem tak: byłem zaskoczony — obraz był płynny, a łączne obciążenie procesora wynosiło zaledwie 10–15%.
Spróbowałem też odtworzyć wideo 6K, ale tu nic z tego nie wyszło: w natywnym odtwarzaczu Windows 10 nie było obrazu, a w MPClassic wszystko się zacinało :(.


Podczas tych wszystkich testów, przeróbek i eksperymentów zupełnie zapomniałem, że komputer ma przecież dwa systemy operacyjne :))
Przejdźmy do Androida
Właściwie nie pokażę tu nic nowego, bo zainstalowany jest Android w wersji 4.4.4, dobrze znany już wielu użytkownikom.


Kolejne zrzuty ekranu z testów, próby pracy w trybie dwóch monitorów i komentarze ukryję pod spoilerem.

Zainstalowano wstępnie kilka aplikacji. Nie znalazłem wśród nich niczego, co zasługiwałoby na szczególną uwagę.
Warto zaznaczyć, że podczas testów nie napotkałem problemów z instalowaniem aplikacji, ale pojawiały się pewne trudności z ich aktualizacją. Początkowo podejrzewałem problemy z Wi-Fi, ale zdarzały się one również przy połączeniu przewodowym. Objawiało się to „zawieszaniem” pobierania; nie udało mi się ustalić przyczyny.


W menu szybkiego dostępu można przełączyć się na drugi system operacyjny. Oczywiście wymaga to pełnego ponownego uruchomienia, ale odbywa się automatycznie.


Wydajność sprawdziłem za pomocą kilku testów.




Udało się nawet zainstalować AnTuTu X. Uważa się, że ta wersja daje dokładniejsze wyniki.
Komputer uparcie obracał jednak ekran.


Test obsługi formatów wideo mocno rozczarował.



Syntetyczny test działania w różnych aplikacjach
Nawiasem mówiąc, znów w orientacji pionowej; blokada automatycznego obracania nie pomagała.




3DMark


Konfiguracja z dwoma monitorami również sprawiała pewne problemy.
W trybie pulpitu wszystko działało prawidłowo, tryb 1920x1080 ustawił się automatycznie.


Dalej nie było już tak ciekawie.
Pierwsze zdjęcie nie dotyczy bezpośrednio trybu z dwoma monitorami, ale pokazuje, że obraz wyświetlany w rozdzielczości 1920х1080 nie jest całkiem poprawny (przynajmniej tak mi się wydaje).
Na zdjęciu widać pasek postępu instalacji aktualizacji. Wyraźnie widać, że część paska jest przesunięta o jeden piksel. Często oznacza to, że obraz nie jest wyświetlany w natywnej rozdzielczości (piksel w piksel), choć w aplikacjach nie zauważyłem tego problemu.

Dalej sprawdzam wyświetlanie wideo FullHD na dwóch monitorach.
2. Ponieważ ekrany mają różne rozdzielczości, pojawiły się pewne problemy. Przy próbie zmiany trybu wyświetlania (wybrałem rozciągnięcie obrazu na cały ekran) obraz był prawidłowy w poziomie, ale nieprawidłowy w pionie.
3. Na ekranie samego komputera wszystko wyglądało jednak świetnie.
4. Gdy próbowałem ręcznie ustawić szerokość i wysokość obrazu, na obu monitorach widziałem cały pulpit, ale po uruchomieniu wideo obraz wyświetlał się poprawnie, tylko był przesunięty w dół, poza ekran.

Ogólnie nie udało mi się uzyskać poprawnego działania na drugim monitorze :(
Ponadto po uruchomieniu wideo, gdy podłączony jest dodatkowy monitor, ekran samego komputera wyłącza się po około 5 sekundach. Myślę jednak, że to raczej nie błąd, a osławiona ochrona praw autorskich.

A tak przy okazji: jeśli podłączone są dwa monitory, menu wyboru systemu operacyjnego podczas uruchamiania wyświetla się na dodatkowym monitorze.



To już wszystko, jeśli chodzi o testy i opis. Na koniec sprawdziłem pobór mocy z sieci. Przy maksymalnym obciążeniu i jasności ekranu ustawionej na 100% wyniósł 10 W. Po uwzględnieniu sprawności zasilacza sam komputer pobiera około 8.5-9 W.

W tym przypadku trudno osobno wymienić zalety i wady, więc spróbuję ująć to nieco inaczej.

Sprzęt
Inżynierowie najwyraźniej wzięli sobie do serca prośby o poprawę chłodzenia. Nie dopracowali go wprawdzie do końca, ale wyraźnie poprawili w porównaniu z modelami serii X7. Przy długotrwałym obciążeniu 100% urządzenie nadal się przegrzewa i nie da się tego ukryć. Modyfikacja pozwala niemal całkowicie pozbyć się tego problemu.
Dodano akcelerometr, ale usunięto piąty port USB. Moim zdaniem lepiej byłoby zostawić układ znany z X7S.
Nie wiadomo po co zamontowano przyciski regulacji głośności odwrotnie — zupełnie jak przyciski regulacji temperatury w mojej stacji lutowniczej.
Bardzo spodobała mi się wysokiej jakości matryca: obraz jest ostry i nasycony, a kąty widzenia znakomite.
Rozdzielczość 1920х1200 przy przekątnej 8.9 cala to jednocześnie zaleta i wada. Powiedziałbym, że to kwestia gustu. Mnie na przykład odpowiada, bo mam krótkowzroczność i dobrze widzę małe ikony, więc jest mi wygodnie. Trudno jednak trafić w małe pozycje menu przy takiej rozdzielczości.
O dźwięku można powiedzieć, że po prostu jest. Da się obejrzeć serial, wiadomości, a nawet posłuchać muzyki (od paru dni używam tego komputera jako radia internetowego), ale jakość będzie niska, głównie z powodu braku wysokich tonów.
Wi-Fi działa przeciętnie: połączenie jest stabilne, ale czułość nie zachwyca.
Podoba mi się, że wewnątrz obudowy jest dużo wolnego miejsca — zarówno na poprawę chłodzenia, jak i na różne modyfikacje.
Cieszy, że inżynierowie PIPO nie zastąpili pełnowymiarowego złącza HDMI jego mniejszymi wersjami.

Windows.
Szczerze mówiąc, spodobał mi się. Działa świetnie, przez cały czas testów nie miałem żadnych zastrzeżeń: nic się nie zawieszało ani nie zwalniało. Obraz jest wyświetlany prawidłowo (piksel w piksel) zarówno na głównym, jak i dodatkowym monitorze. Interfejs Windows 10 również miło zaskoczył — jest znacznie lepiej przemyślany.
Chyba jedyną wadą jest mała ilość wolnego miejsca na dysku flash. Lepiej wybrać wersję z 64 GB.

Android.
Od chwili uruchomienia Androida aż do powrotu do Windowsa w głowie kołatało mi się zdanie z filmu „Kin-dza-dza!”: „Skrzypek nie jest potrzebny”.
Odniosłem wrażenie, że Android w tym urządzeniu jest zbędny. Nie chcę powiedzieć, że wszystko działa źle — nie, prawie wszystko działa, a wyniki testów wydajności są całkiem niezłe (poza testem formatów wideo). Przez cały czas czuć jednak pewną „nieporadność”, która objawia się raz problemami z dźwiękiem, a innym razem z wyświetlaniem obrazu na drugim monitorze.
Ogólnie Android zrobił na mnie zupełnie inne wrażenie niż Windows. Nie chcę urazić tych, którym bardziej podoba się Android, ale w przypadku tego komputera właśnie tak to wygląda.

Kilka słów o przeznaczeniu tego urządzenia.
Z jakiegoś powodu cały czas przychodziły mi do głowy zastosowania inne niż domowe. Od wykorzystania w biurach i szkołach do prezentacji wideo po podłączeniu projektora, aż po niemal przemysłowe zastosowania.
Na przykład systemy odtwarzania obrazu i dźwięku w salach sprzedaży.
Jako komputer domowy raczej nie będzie zbyt wygodny, głównie ze względu na mały ekran i ograniczoną mobilność.
Ogólnie to całkiem niezłe, ale „niszowe” urządzenie.

To chyba wszystko. Chętnie odpowiem na pytania, przyjmę propozycje dodatkowych testów, a także po prostu poczytam komentarze.

Produkt udostępnił do recenzji sklep.