PIPO X10, czyli wariacje na temat stacjonarnego tabletu
Wszystko zaczęło się od tego, że ostatecznie musiałem sprzedać poprzedni X9, czego później bardzo żałowałem.
Mniej więcej na początku roku zobaczyłem zapowiedź nowej wersji X10. Powiedzieć, że chciałem go kupić, to mało, ale po poszukaniu informacji w internecie dowiedziałem się, że to na razie tylko zapowiedź i nikt nie wie, kiedy urządzenie trafi do sprzedaży.
Mniej więcej miesiąc temu zobaczyłem go jednak w sprzedaży i od razu zamówiłem. Z punktami kosztował mnie 186 dolarów, przy cenie początkowej 194. Trochę się zagapiłem — mogłem po prostu użyć kuponu na -8% i kupić go jeszcze taniej, ale stało się.
Teraz ten komputer jest sprzedawany drożej; zresztą nowa cena jest podana w tytule. Jest jednak różnica: mój komputer ma jeden system operacyjny — Windows, a w sprzedaży jest wersja z dwoma systemami, Windows + Android.
Na szczęście potrzebowałem właśnie komputera wyłącznie z Windowsem, o czym pisałem też w poprzedniej recenzji.
No więc zamówiłem, zapłaciłem, a potem musiałem czekać, aż trafi do magazynu i zostanie wysłany.
Dostawa była „Nową Pocztą” — szybko, z możliwością śledzenia przesyłki i pod same drzwi.
Ostatecznie przyniesiono mi całkiem pokaźne pudełko. W zasadzie podejrzewałem, że nie będzie zbyt małe, ale okazało się wyraźnie większe niż pudełko od X9.
Na opakowaniu podano podstawowe parametry techniczne.
A w pełnej wersji wyglądają tak:
System: Windows 10
Procesor: Intel Cherry Trail X5-Z8300
Grafika: Intel® HD Graphics (ósma generacja)
Pamięć: 4GB RAM + 64GB ROM
Łączność: WiFi IEEE 802.11 b/g/n
Ethernet — 100Mbit
Bluetooth: BT 4.0
Wyjście audio — gniazdo 3.5 mm
Ekran: 10,8 cala (1920х1280) + wyjście HDMI
Interfejsy zewnętrzne: 1x USB 3.0 + 3хUSB 2.0
Obsługa kart pamięci: 1 gniazdo SD, maks. 128GB
Akumulator 10000mAh
Wymiary: 220 x 150 x 60 mm (bez anteny)
Masa: 680 g
Dziś takimi parametrami nikogo już nie zaskoczymy: procesor to najsłabszy model z serii Cherry Trail, za to mamy 4 GB RAM i 64 GB pamięci flash. Najważniejsze jest jednak to, że w gruncie rzeczy jest to raczej komputer stacjonarny, choć z akumulatorem, a do tego ma wbudowany ekran o przekątnej 10,8 cala.
W zestawie znajdziemy:
1. Komputer PIPO X10
2. Zasilacz
3. Instrukcję
Tak, zestaw jest bardzo skromny.
Instrukcja jest dość szczegółowa, ale jak zwykle mało przydatna.
Dostałem zasilacz z wtyczką inną niż europejska, a przejściówki nie było w zestawie. Dołączony zasilacz ma parametry 5 V, 2 A i dość mocno się nagrzewa podczas pracy i jednoczesnego ładowania akumulatora. Kiedy jednak przygotowywałem recenzję, zauważyłem na stronie produktu, że teraz w zestawie są zasilacze 5 V, 3 A.
Nie rozbierałem zasilacza, bo i tak sprzedają już inne, a poza tym planuję go wymienić. Chcę jednak zaznaczyć, że komputery z serii X7, X8 i X9 miały zasilacze 12 V, 2 A. Moim zdaniem zastosowanie zasilacza 5 V to krok wstecz — lepiej byłoby zostawić poprzednie rozwiązanie.
Skoro nie ma już czego oglądać, przejdźmy do komputera.
Komputer jest rzeczywiście całkiem spory, choć sam design pozostał taki jak wcześniej.
Na ekranie były dwie folie: właściwa i transportowa.
Pod ekranem znajduje się standardowy przycisk Windows, choć pojęcie „przycisk” jest w tym przypadku umowne, bo w rzeczywistości jest to czujnik dotykowy.
Podobnie jak poprzednio, po prawej stronie znajdują się dwa porty USB, przyciski regulacji głośności, przycisk zasilania i jeden z głośników. Jest też mała dioda LED, która powinna świecić przez niewielki otwór, ale w rzeczywistości bardziej podświetla port USB.
A propos USB: jeden z portów to USB 3.0, ale przyciski regulacji głośności są tak samo „na odwrót” jak poprzednio.
Wszystkie pozostałe złącza znajdują się z tyłu. Tutaj wszystko wygląda tak samo jak w X9.
Niewymienna antena Wi-Fi
Gniazdo karty pamięci
Dwa porty USB 2.0
Złącze HDMI
Złącze sieci lokalnej.
Wejście zasilania 5 V.
Po lewej stronie znajduje się tylko drugi głośnik, tak samo jak w poprzednich wersjach tego komputera.
Obudowa komputera jest plastikowa, natomiast dolna pokrywa — metalowa i ma całkiem sporo otworów wentylacyjnych.
Włączamy. Standardowy ekran konfiguracji Windows prosi o podanie wszystkich niezbędnych danych dotyczących lokalizacji.
Dalej jest już łatwiej — teraz można robić zrzuty ekranu :)
Znany już wielu pulpit Windows 10.
Zainstalowano Windows 10 Home.
Ponieważ komputer nie ma Androida, użytkownik ma do dyspozycji 44 GB z 64 GB, co w zasadzie wystarcza do komfortowej pracy.
Na dysku znajduje się też ukryta partycja odzyskiwania, ale tym razem nie ma na niej obrazu systemu, tylko niezbędne minimum. Świadczy o tym jej rozmiar — zaledwie 480 MB.
Na dysku był też folder z różnymi potrzebnymi i niepotrzebnymi testami. Później przydał mi się tylko test ekranu dotykowego.
Standardowe informacje z CPU-Z.
Model płyty głównej nic mi nie mówi, ale producent BIOS-u jest mi bardzo dobrze znany, bo spotykam go praktycznie we wszystkich znanych mi minikomputerach.
Zgodnie z zapowiedzią, 4 GB pamięci DDR3.
Pierwszy test, który przeprowadziłem, dotyczył przegrzewania. W chwili zakupu nie wiedziałem jeszcze, że ten komputer ma aktywne chłodzenie, bo nawet w małych komputerach z tym procesorem wszędzie stosuje się chłodzenie pasywne, nie mówiąc już o tabletach.
Wentylator nie pracuje zbyt głośno, ale jeśli siedzi się obok, to na pewno go słychać.
Jest jednak i dobra strona: nie ma problemu z przegrzewaniem, przynajmniej w tym teście. Widać to po braku spadku wydajności w jego trakcie.
Wydajność 3D nie ma znaczenia w moich zastosowaniach, ale mimo to zamieszczam test w 3DMarku.
Co mogę powiedzieć — wyniki są całkiem przewidywalne i nieco lepsze niż w minikomputerze z tym samym procesorem.
W Cinebench wynik jest nieco niższy — 5,75 w teście 3D — niż w zmodyfikowanym Wintel.
Częściowo wynika to z tego, że Windows 10 ciągle łączy się z internetem, szuka tam jakichś aktualizacji i obciąża przy tym procesor w 20–40%. Szczerze mówiąc, było to irytujące.
Jeszcze kilka krótkich testów syntetycznych.
7 ZIP

WinRAR

W swoich recenzjach często wspominałem, że lubię komputery tego producenta za całkiem szybką pamięć flash. Tym razem producent również nie zawiódł, choć poprzednie modele osiągały lepsze wyniki.

Dla porównania szybkość działania pamięci flash w innych minikomputerach.
Pipo X9
Pipo X7
Pipo X7S
MeeGoPad T02
Pocket P1
Vensmile W10
Teclast X98 Pro
MeeGoPad T03
Wintel Pro CX-W8
W teście AS SSD Benchmark wyniki są nieco skromniejsze. Test przeprowadzono na pliku o rozmiarze 5 GB, aby wyeliminować wpływ pamięci podręcznej systemu operacyjnego.

W ramach testu wbudowanego czytnika kart sprawdziłem dwie karty pamięci: jedną szybką o pojemności 64 GB, a drugą zwykłą, niedrogą, o pojemności 32 GB. W pierwszym przypadku wynik był w zasadzie przewidywalny, ale drugi mnie zaskoczył.
Drugi test postanowiłem przeprowadzić po tym, jak zobaczyłem prędkość odczytu z tej bezimiennej karty pamięci.

Ponieważ komputer ma port USB 3.0, niesprawiedliwie byłoby go nie przetestować.
Najpierw karta pamięci 64 GB podłączona przez czytnik kart z interfejsem USB 3.0

A teraz zewnętrzny dysk twardy o pojemności 500 GB. W rzeczywistości dysk potrafi osiągnąć ponad 100 MB/s przy odczycie sekwencyjnym, ale w tym teście wynik był gorszy.
Przy okazji, jak pokazały eksperymenty, dysk twardy za nic nie chciał się uruchomić i tylko klikał, próbując wystartować. W sekcji poświęconej modyfikacjom pokażę, co trzeba było zrobić, żeby rozwiązać ten problem.
Był też drugi problem, choć nie wiem nawet, z czym dokładnie był związany. Chodzi o to, że dysk za nic nie chciał działać po bezpośrednim podłączeniu, a jedynie przez hub. Uprzedzając pytanie: nie, hub nie miał dodatkowego zasilania. Najprawdopodobniej problem wynikał z niekompatybilności złączy, a kabel od huba po prostu lepiej pasował.
Jeśli myślicie, że na tym postanowiłem poprzestać, to jesteście w błędzie.
Upewniwszy się, że komputer bez problemu przechodzi standardowe testy, postanowiłem mocniej go obciążyć.
Uruchamiamy narzędzie testowe OCCT i zabieramy się do testów.
Na początek obciążymy procesor, a dokładniej jego część obliczeniową, bez obciążania układu graficznego.
Ale i tutaj nie udało mi się rozgrzać procesora powyżej 75 stopni.
Linpack rozgrzewa jeszcze mniej — do 73 stopni. Oba testy trwały standardową godzinę, z czego na samo nagrzewanie przeznaczone są 54 minuty.
Jak to mówią — tak to nie ma zabawy. Uruchamiamy „włochatego pączka”.
Test trwał nieco ponad pół godziny. Zatrzymałem go po prostu dlatego, że temperatura przestała rosnąć. Szczytowa temperatura wyniosła 81 stopni, maksymalna — 80 stopni.
Informacje o temperaturze z HWinfo.
Skoro z temperaturą na razie wszystko wydaje się w porządku, skorzystałem z dołączonego testu ekranu dotykowego, który sprawdza maksymalną liczbę punktów dotyku. Deklarowano 10 punktów, ale z jakiegoś powodu udało mi się uzyskać najwyżej 9, choć nie wyobrażam sobie, po co miałoby być ich nawet 5.
Po zakończeniu podstawowych testów przejdę do testu WiFi. Ostatnim razem bardzo spodobała mi się jakość działania, głównie dzięki zewnętrznej antenie.
Podczas wyszukiwania komputer stał po prostu na moim biurku i znalazł 38 punktów dostępowych.
Co dziwne, jakość połączenia okazała się gorsza niż u poprzednika.
Po kolei:
1. 12 m od punktu dostępowego, bardzo trudne warunki, żelbetowe ściany.
2. Ta sama odległość, ale nieco mniej przeszkód.
3. Zbliżyliśmy się do punktu dostępowego na odległość około 6-7 m, bez bezpośredniej widoczności, kilka ścian działowych.
4. Pomieszczenie sąsiadujące z routerem, bezpośrednia widoczność raczej tylko teoretyczna.
5. Bezpośrednia widoczność, odległość około 1 m.
6. Bezpośrednie połączenie kablem.
No i jak tu nie rozebrać tego cudeńka. Oczywiście zaglądamy do środka.
Komputer rozbiera się dość łatwo: odklejamy cztery gumowe nóżki, wykręcamy cztery wkręty i wyrywamy (słowo „wyjmujemy” tu nie pasuje) dolną pokrywę.
Co ciekawe, otwory wentylacyjne są osłonięte cienką siatką, najwyraźniej chroniącą przed owadami albo kurzem, żeby nie zapychał się wentylator.
Ogólny wygląd nie różni się od poprzedniej wersji.
Co ciekawe, mimo zastosowania aktywnego chłodzenia, konstruktorzy zostawili gumową podkładkę termoprzewodzącą, która przekazuje część ciepła na dolną pokrywę.
Podkładka ma mniej więcej rozmiar pudełka zapałek i około 6 mm grubości. Powiedziałbym nawet, że nie widzę w niej większego sensu, zwłaszcza przy takiej grubości.
Zastosowano kontroler ekranu dotykowego tego samego producenta co w poprzedniku, ale inny model.
Na odwrocie płytki praktycznie nic nie ma, poza małym obrazkiem przedstawiającym dziewczynę. Ciekawe jest jednak to, że część oznaczeń nadrukowano lustrzanym odbiciem.
Na pierwszy rzut oka nawet dodatkowa płytka ze złączami wygląda tak samo, ale w rzeczywistości ją również spotkały całkiem spore zmiany.
Po prawej stronie obudowy (patrząc od środka) znalazłem ciekawą komorę. Wygląda na to, że pierwotnie miała do czegoś służyć, ale producent później zrezygnował z tego pomysłu. Być może miał się tam znaleźć zasilacz albo... akumulatory :)
A oto płyta główna. Żeby wyjąć ją z obudowy bez większych problemów, polecam odłączyć złącze anteny.
Od razu rzuca się w oczy nie tylko duży radiator, ale też zamontowany na nim wentylator. W poprzednich modelach była po prostu blaszka.
Żeby dokładniej obejrzeć płytę, zdejmę radiator. Na szczęście nie potrzeba do tego żadnych narzędzi — wystarczy ścisnąć plastikowe zatrzaski i je odpiąć.
Elementy zamontowane na płycie głównej.
1. Procesor, a ściślej SoC X5-8300.
2. Pamięć RAM Samsung — 4 GB w dwóch układach po 2 GB/16 Gb.
3. Pamięć flash eMMC Toshiby. To chyba właśnie dlatego transfer danych jest wolniejszy niż w poprzednich komputerach PIPO, w których zastosowano pamięć Samsung.
4. Kontroler zasilania AXP288C. Jest stosowany w niemal wszystkich urządzeniach tego typu; wyjątki spotkałem dosłownie kilka razy.
1. Moduł Wi-Fi i Bluetooth RTL8723 firmy Realtek. Taki sam był w X9.
2. Kontroler Ethernet Davicom Semiconductor, 10/100 Mb/s USB-Ethernet DM9621.
3. Za dźwięk odpowiada ES8316. Tutaj nastąpiła zmiana — w poprzedniej wersji był ALC5640.
4. Firmware BIOS-u, tak jak poprzednio, przechowywany jest w układzie Winbond 25Q64 o pojemności 64 Mbit (8 MB).
1. Chyba najbardziej klasyczny hub USB 2.0 — GL850G. Tak, porty USB 2.0 uzyskano przez „klonowanie”, więc przy jednoczesnym korzystaniu z nich prędkość będzie spadać.
2. Akcelerometr. Tak jak poprzednio, nie mogę zrozumieć, po co akcelerometr w stacjonarnym urządzeniu.
3–6. Różne przetwornice DC-DC rozrzucone po płytce. To trochę dziwne, skoro jest tu również przetwornica wielokanałowa. Widocznie jej możliwości nie wystarczyły projektantom.
Po obu stronach płytki są też niewlutowane złącza.
Wspominałem wyżej, że dodatkowa płytka przypomina tę z X9, ale w rzeczywistości różni się od niej dość znacznie.
1. Płytki łączy płaska taśma, którą później trochę „wzmocnimy”.
2. Na płytce znajduje się złącze USB 3.0, a ponieważ potrzeba więcej połączeń z płytą „główną”, zastosowano taśmę.
3. Znajdują się tu również wzmacniacze audio.
Mimo to projektanci zostawili przyciski głośności zamienione miejscami. Tym razem zwyczajnie nie chciało mi się ich przerabiać, tak jak zrobiłem to poprzednio, zwłaszcza że tutaj jest to trudniejsze.
Jak wynikało ze specyfikacji, komputer ma wbudowany akumulator o całkiem sporej pojemności 10 Ah.
Pomińmy fakt, że dowiedziałem się o nim dopiero po otrzymaniu urządzenia (w chwili zakupu akumulator nie był wymieniony w specyfikacji), a także to, że nie bardzo rozumiem, po co jest potrzebny. Uważam jednak, że to raczej zaleta niż wada, zwłaszcza w moim zastosowaniu.
Nie rozumiem tylko, po co umieszczono akumulator tak, że żeby go wymienić, trzeba odkleić ekran, skoro w obudowie jest dla niego wygodniejsze miejsce.
Przychodzi mi do głowy tylko to, że przewody akumulatora są krótkie i tak było wygodniej producentowi.
Akumulator składa się z dwóch pryzmatycznych ogniw litowych połączonych równolegle.
Aby sprawdzić pojemność akumulatora, podłączyłem go do testera akumulatorów. Poza tym zapomniałem wspomnieć, że komputer oprócz akumulatora ma też baterię podtrzymującą zegar, więc może działać również bez akumulatora.
Akumulator ładowałem prądem 1 A do napięcia 4,2 V, mniej więcej w takim trybie jest ładowany wewnątrz komputera.
Rozładowywałem go prądem 1,5 A do napięcia 3 V. Chciałem przetestować go przy większym prądzie, ale przewody akumulatora są bardzo cienkie, a wykorzystałem tylko dwa z czterech (a właściwie pięciu — piąty to czujnik temperatury).
Test trwał bardzo długo, więc w pewnym momencie program zaczął zachowywać się nie do końca prawidłowo: przestał zwiększać licznik Ah w górnym oknie, choć w dolnym zliczanie przebiegało poprawnie.
Ostatecznie pojemność akumulatora wyniosła 10,32 Ah, czyli około 41 Wh. To nie tylko dobry wynik, ale nawet więcej, niż deklaruje producent.
No i oczywiście nie obyło się bez przeróbek. Na początek zdjąłem radiator z wentylatorem.
Wentylator jest przystosowany do napięcia 5 V, a pobiera 180 mA, czyli całkiem sporo — około 1 W.
Ponieważ w teście z „włochatym pączkiem” temperatura była dość wysoka, postanowiłem wprowadzić drobną poprawkę. Taki test jest jednak raczej ekstremalny — w rzeczywistych zastosowaniach układ nie będzie wydzielał tyle ciepła.
Oryginalną gumową podkładkę o grubości około 0,7 mm zastąpiłem gumą z tej recenzji, o grubości 1 mm. Wziąłem przy tym nie nową, lecz tę, która została mi po eksperymentach.
Przy okazji zauważyłem, że wentylator jest zamontowany bardzo nisko. Zwykle montuje się go tak, aby strumień powietrza był skierowany wzdłuż żeber, a sam wentylator znajdował się 10–40 mm nad powierzchnią radiatora. Im bliżej powierzchni znajduje się wentylator, tym niżej przebiega strumień powietrza. Jeśli przysunąć go niemal do samej powierzchni, będzie buczał i się kręcił, ale chłodził tylko niewielki obszar bezpośrednio pod sobą.
Dziwne jest jednak co innego: w obudowie komputera jest miejsce na wentylator, ale producent wolał sfrezować radiator i zamontować wentylator nieprawidłowo, zamiast przesunąć go o 15–20 mm i umieścić tam, gdzie miałby więcej miejsca. Można by też wyciąć część plastikowej obudowy.
Wentylator się jednak nie mieścił, więc producent zamontował go niemal przy samym radiatorze, tym samym „dławiąc” przepływ powietrza.
Postanowiłem choć trochę go unieść. W tym celu podłożyłem kilka kawałków izolacji z przewodu.
Nie można unieść go za bardzo, bo bez przeróbki obudowy wentylator zacznie się „dusić” od góry.
Właściwie tę przeróbkę zrobiłem głównie dla eksperymentu. Lepiej po prostu wymienić radiator na większy i całkowicie zrezygnować z wentylatora.
Wentylator złożyłem, zamontowałem na miejscu i zabrałem się za kolejną, ważniejszą modyfikację.
Podczas testów komputera wyszło na jaw kilka istotnych problemów.
1. Jeśli do komputera jest podłączona mysz lub klawiatura, po około 10 minutach przestają działać. Co ciekawe, początkowo komputer działał bez problemu przez kilka godzin, a kłopoty pojawiły się później. Do tego problemu jeszcze wrócimy.
2. Po podłączeniu zewnętrznego dysku twardego do bocznych portów nie mógł on się rozpędzić. W chwili rozruchu napięcie mocno spadało.
3. Przy każdym dźwięku pojawiały się niewielkie zakłócenia, niezależne od ustawionego poziomu głośności. Po podłączeniu dysku twardego zakłócenia były silne.
Pierwszego problemu nie rozwiązałem, ale z dwoma pozostałymi sobie poradziłem. Producent zastosował zbyt cienką taśmę łączącą płytę główną z dodatkową płytką, przez co występował duży spadek napięcia. Poza tym umieścił na dodatkowej płytce wzmacniacze audio, więc każdy spadek napięcia powodował zakłócenia dźwięku.
Rozwiązanie jest bardzo proste: trzeba zwiększyć przekrój przewodów zasilających — masy i przewodu dodatniego. Na dźwięk wpływa tylko masa, ale w przypadku USB warto dodać oba przewody.
Gdy ustaliłem, że zasilanie wszystkich portów USB jest po prostu połączone równolegle, połączyłem ze sobą odpowiadające sobie styki portów na płytkach, a dla przewodu masowego znalazłem wygodniejsze pola lutownicze.
Po modyfikacji przeprowadziłem kilka testów ponownie.
Na początek test matematyczny — temperatura spadła o 8 stopni. Poprzednio było 75, teraz 67, różnica jest całkiem wyraźna. Na zrzucie ekranu widać, że procesor pracuje w trybie Turbo, a jego częstotliwość jest podwyższona o 11%.

W teście z „włochatym pączkiem” było widać, że częstotliwość procesora spada. Po modyfikacji sytuacja się powtórzyła..
Dopiero później przypomniałem sobie, że zapomniałem o „tuningu” w BIOS-ie. Podniosłem minimalne temperatury z 50–60 stopni do 80.
Jak jednak pokazała praktyka, niczego to nie zmieniło — częstotliwość nadal spadała o 66%.
Za to temperatura spadła o 10 stopni, więc podejrzewam, że spadek częstotliwości nie ma żadnego związku z przegrzewaniem.
Po niewielkiej modyfikacji widać, że przegrzanie procesora jest już praktycznie niemożliwe.

Przy okazji sprawdziłem pojemność akumulatora podczas odtwarzania filmu. Włączyłem w tym celu swój „testowy” film i zmierzyłem czas.
Test rozpoczął się o 3.40
Po około 8 godzinach komputer automatycznie przeszedł w tryb uśpienia.
Do tej pory opowiadałem o zaletach tego komputera, ale niestety muszę przejść do jego wad. A właściwie do jednej wady, ale za to istotnej :(
Podczas testów wpadłem w niezłe tarapaty, zgotowane przez producenta we współpracy ze znaną wszystkim firmą Microsoft.
Problem polega na tym, że po całym wieczorze zabawy z komputerem, przeprowadzeniu różnych testów i włączeniu go następnego dnia zobaczyłem taki komunikat.
A właściwie nie do końca tak było. Komputer stał obok, trochę z niego korzystałem, po czym zająłem się swoimi sprawami przy głównym komputerze. Nagle usłyszałem dźwięk powiadomienia. Na początku nawet nie zrozumiałem, o co chodzi. Komputer informował o problemie z ostatnio podłączonym urządzeniem, a podłączone były: klawiatura radiowa z touchpadem, mysz i kilka pendrive'ów.
Po serii eksperymentów, polegających na odłączaniu różnych urządzeń i podłączaniu ich w różnych konfiguracjach, ustaliłem, że przestają działać mysz i klawiatura.

W Menedżerze urządzeń pojawiał się podobny komunikat, ale po odłączeniu i ponownym podłączeniu urządzenia zmieniał się na taki jak na zrzucie ekranu.
Ustaliłem, co następuje:
1. „Przestaje działać” nie tylko mysz, ale cała klasa urządzeń wejściowych.
2. Pendrive nadal działa prawidłowo w sąsiednim porcie (na tym samym hubie).
3. Problem występuje tylko przy podłączeniu do USB 2.0, niezależnie od tego, do którego portu.
4. Problem występuje również przy USB 3.0, jeśli podłączyć tam wszystko tak samo, przez hub. Czyli problem dotyczy klasy urządzeń podłączonych przez hub. Ponieważ porty USB 2.0 są właśnie tak zorganizowane, problem ujawnił się w tych portach.
5. Zwiększenie przekroju żył zasilających nie pomaga.
6. Problem jest całkowicie programowy; na urządzeniach z Androidem wszystko działa prawidłowo w samym Androidzie.
7. Problem nie występuje w Windows 8, ale za to zaczynają się kłopoty ze sterownikami.
8. Z informacji z 4pda wynika, że problem pojawia się po zainstalowaniu sterowników zintegrowanej karty graficznej.
9. Ten problem dość często występuje również w innych komputerach z Windows 10.
Czas do wystąpienia problemu liczy się nie od uruchomienia komputera, lecz jako łączny czas pracy urządzenia. Na przykład mogę podłączyć mysz na pół godziny i będzie działać przez 10 minut, albo podłączyć ją na 5 minut po pół godzinie, a potem jeszcze raz na 5 minut po kolejnych pół godzinie.
Nie pamiętam, jaka wersja systemu była pierwotnie zainstalowana na tym komputerze, ale w międzyczasie sam zaktualizował się do wersji 1607. Niczego to jednak nie zmieniło.

Pamiętając, że początkowo komputer działał prawidłowo, uruchomiłem pełne przywracanie systemu, ale rezultat był niemal taki sam: przez jakiś czas wszystko działało normalnie (około godziny), a potem problem wrócił.
Potem poszedłem jeszcze dalej i postanowiłem całkowicie przeinstalować Windows.
W trakcie robiłem zdjęcia, żeby w razie powodzenia opisać cały proces dla tych, którzy już kupili ten komputer albo dopiero to planują. Ponieważ jednak szczęście mi nie dopisało, nie będę publikować tych zdjęć.
Po ponownej instalacji zobaczyłem ekran z bardzo małym tekstem i ikonami; miałem wrażenie, że rozdzielczość wzrosła dwukrotnie.
W Menedżerze urządzeń było mnóstwo nieznanych urządzeń, ale ostatecznie zostało tylko jedno.
Sterowniki można pobrać tutaj.
Podczas testów sprawdziłem różne kompilacje Windows 8 i Windows 10. Okazało się, że problem występuje w Windows 10 po zainstalowaniu sterowników karty graficznej.
Windows 8 działa prawidłowo, ale nie ma do niego większości sterowników, więc prawdopodobnie dlatego wszystko działa.
Jeśli zainstalować Windows 10 i nie instalować sterowników karty graficznej, porty działają prawidłowo, ale oczywiście można zapomnieć o grach i oglądaniu wymagających plików wideo z akceleracją sprzętową.
Początkowo planowałem wykorzystać ten komputer do obsługi mojego „zoo” różnych urządzeń: drukarki 3D, grawera laserowego, frezarki i zwykłej drukarki. W zasadzie nic nie stoi na przeszkodzie, żeby używać go właśnie w tym celu. Komputer ma ekran dotykowy, więc myszka nie jest mu szczególnie potrzebna (właściwie usterkę zauważyłem przypadkiem), mógłbym więc sobie bez niej poradzić. Problem dotyczy jednak także konwerterów USB-RS232, co z oczywistych względów jest całkowicie nie do przyjęcia.
Problem dotyczy nie tylko komputera kupionego w Gearbest. W założonym przeze mnie wątku z tym samym problemem zetknęli się kupujący, którzy nabyli komputer w innych miejscach. W tym samym wątku znajduje się link do wzmianki o problemie na stronie Microsoftu, a wyszukiwarka internetowa podsuwa wciąż te same porady — wyłączyć oszczędzanie energii dla portów USB itp. Myślę, że wszyscy rozumieją, że takie metody były już wielokrotnie sprawdzane.
Ale to jeszcze nie wszystko. Dosłownie kilka dni temu składałem komputer: płyta główna Gigabyte, karta graficzna MSI, procesor Core I3 6xxx, wszystko nowe. Kiedy po instalacji Windows 7 z pendrive’a komputer nie widział niczego poza klawiaturą i myszą, już nic mnie nie zdziwiło.
Na razie chyba tyle, można podsumować.
Zalety
Duży ekran
Zewnętrzna antena
Akumulator o pojemności 10000 mAh.
Dwa głośniki.
Bardzo dobre chłodzenie
Wady
Aktywne chłodzenie
Niefortunne umiejscowienie akumulatora.
Problem z portami USB 2.0 w Windows.
Moja opinia. Komputer ma naprawdę wiele zalet i ogólnie jest lepszy od poprzednika, X9, a tym bardziej od X8. Mój pierwszy laptop miał ekran o przekątnej 10 cali, wyświetlający 256 kolorów, o rozdzielczości 640x480. A teraz ekran o przekątnej 10,8 cala ma rozdzielczość 1920x1280 i nikogo to nie dziwi. Korzysta się z niego zauważalnie wygodniej.
Czekałem na tę wersję komputera dość długo, ale producent wraz z firmą Microsoft zafundowali nam niezłego psikusa w postaci problemu z portami USB. Prawdopodobnie w końcu rozwiążę ten problem, a przynajmniej mam taką nadzieję, ale już zabrał mi sporo czasu. W zasadzie mogę korzystać z komputera bez sterowników karty graficznej, ale chciałbym, żeby wszystko działało jak należy.
Na pewno znów pojawią się pytania, po co taki komputer, skoro są tablety. Napiszę więc to, co już wcześniej odpowiadałem.
1. Duży ekran.
2. 4 porty USB, z których jeden to USB 3.0.
3. Zewnętrzna antena
4. Przewodowe połączenie z siecią lokalną, choć tylko 100 Mbit.
5. Brak problemów z chłodzeniem.
6. Pełnowymiarowe wyjście HDMI
7. Lepszy dźwięk niż w tablecie.
Kolejne pytanie będzie pewnie brzmiało: po co w ogóle taki komputer?
1. Po podłączeniu projektora można mieć pełną kontrolę, na przykład podczas prezentacji czy w kinie domowym. Tym bardziej że ten komputer całkiem dobrze radzi sobie z wideo 4K.
2. Jako komputer roboczy do obsługi różnych urządzeń CNC, obrabiarek, drukarek itp. W tym przypadku korzysta się z niego nawet wygodniej niż z laptopa, a do tego zajmuje mniej miejsca.
3. Jako terminal POS
4. A nawet do „odbioru” radia internetowego IP, tyle że z rozszerzonymi funkcjami.
2, pipo x10pro 4/64прошивка, pipo, pipo x10s, pipo h10f, ede7c184100980f8eab08396a7323c3a, pipo x10, pipo x10 hfp,jh, планшет pipo 10, pipo x10s обзор, 3, планшет popo, pipo x10 board, планшет стационарный, 4, мощность pipo x10 7d gjl yfuheprjq, рipo x10 мощностью, pipo x2s mini планшет обзор, Мини-ПК PIPO Pro X10 Intel® Cherrytrail Z8300 QuadCore, pipo x10r, pipo x10 установка android, https://www.kirich.blog/obzory/kompyutery/234-pipo-x10-ili-variacii-na-temu-stacionarnogo-plansheta, pipo ьфштищфкв, pipo x9 схема, pipo добавить память
Pytania i odpowiedzi
Jakie parametry ma PIPO X10?
Ma ekran 10,8 cala o rozdzielczości 1920x1280, procesor Intel Cherry Trail X5-Z8300, 4 GB RAM i 64 GB pamięci. Oferuje cztery porty USB, HDMI, Ethernet 100 Mbps i akumulator 10000 mAh.
Jaki problem autor wykrył w PIPO X10?
Autor napotkał problem z portami USB 2.0 w Windows i poświęcił czas na szukanie rozwiązania. W chwili pisania recenzji problem pozostawał nierozwiązany.
Do czego autor poleca PIPO X10?
Wskazuje na prezentacje i kino domowe z projektorem, sterowanie urządzeniami CNC i drukarkami, zastosowanie jako terminal POS oraz odtwarzanie radia internetowego.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Inne urządzenia
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze61
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja









































































Komentarze są publikowane w języku oryginału.