Alfawise 256 GB — krótki test karty microSD

Minął prawie rok od publikacji mojego testu karty 128 GB i ku mojemu zdziwieniu zauważyłem, że jej cena ($44.59) była wtedy niemal taka sama jak obecna cena wersji 256 GB — $44.99 ($41.99 z kuponem). Postęp powoli idzie naprzód, mam nadzieję, że cena jeszcze spadnie.
Chcę też dodać, że karty 32, 64 i 128 GB działają bez zarzutu.


Opakowanie wygląda bardzo podobnie do poprzedniego: taki sam trójkątny blister, a z przydatnych informacji podano na nim tylko pojemność, standard karty i prędkość odczytu — do 80 MB/s.


Sama karta ma małą plastikową „kieszonkę”. Brakuje za to adaptera SD-microSD, który czasem by się przydał.


Poprzednio na karcie była narysowana rekinica (karta Mixza), a teraz mamy kota o wyraźnie japońskim rodowodzie, trzymającego w łapach rybę :)
Nie ma żadnych informacji o standardzie karty ani jej pierwotnym producencie. Na spodzie znajduje się tylko ogólne oznaczenie z pojemnością i krajem produkcji.


Ktoś kiedyś prosił mnie o sprawdzenie producenta karty. Wtedy program niczego nie wykazał, tutaj zaś informuje, że to Samsung. Model SDU1 wskazuje jednak na Transcend, ale telefon również rozpoznaje kartę jako Samsunga.


Do testu użyję dość popularnego i całkiem niezłego czytnika kart Transcend RDF5.


Kartę sformatowałem w systemie exFAT. Pojemność po formatowaniu wynosi 238 GB — (256 000 000 000 / 1024/1024/1024 = 238.4).


W tym przypadku test pojemności to raczej ukłon w stronę tradycji, bo nie miałem wątpliwości, że karta rzeczywiście ma 256 GB.
Prędkość zapisu wynosiła około 48 MB/s, a odczytu 72 MB/s i utrzymywała się na stałym poziomie.


Karta mocno się jednak nagrzewała: podczas zapisu osiągała 87–90 stopni, a podczas odczytu około 75–77. Czytnik również bardzo się grzał i trudno powiedzieć, co nagrzewało się bardziej. Nie polecałbym jednak używać kart w takich warunkach.


Najpopularniejszy test prędkości — CrystalDiskMark — w czterech wariantach: dwie wersje programu i dwa sposoby podłączenia — USB 2.0 i 3.0.
Wyniki testu potwierdzają deklarowaną prędkość odczytu 80 MB/s. Za to Mixza 128 zapisywała szybciej — do 75–77 MB/s.


Żeby nie odsyłać do poprzedniego testu, przytoczę stamtąd informacje o klasach prędkości.
Na opakowaniu widniało oznaczenie SD XC, bez podania klasy prędkości, natomiast na stronie sklepu podano UHS-3 XC.
Prędkości kart pamięci zwykle określa się na podstawie prędkości zapisu, a nie odczytu. Tabela klas wygląda tak:


Zacytuję też dodatkowe informacje z tamtego artykułu.


Sądząc po wynikach poprzedniego testu, karta zapewnia liniowy zapis z prędkością co najmniej 45 MB/s, co zbliża ją do UHS-50.



Dalej są dodatkowe testy, więc żeby nie przeszkadzały, ukryję je w spoilerze.


Na tej dość optymistycznej nucie mógłbym właściwie zakończyć recenzję, gdyby nie pewna dziwna rzecz w ostatnim teście — kopiowaniu dużych plików za pomocą Eksploratora Windows.
Na początek wziąłem wygodny plik o rozmiarze 53 GB, będący obrazem maszyny wirtualnej. Testowałem go również poprzednim razem.
Test zapisu wykazał jednak niezbyt wysoką prędkość, a co gorsza — jej spadki. W Windows 7 wyglądało to po prostu na spowolnienie procesu. Prędkość odczytu była za to znakomita.
Spróbowałem przeprowadzić ten sam test na innym komputerze z Windows 10. Najpierw po prostu skopiowałem ten plik z karty na dysk SSD komputera — wszystko działało świetnie, prędkość przekraczała 80 MB/s, a wykres odczytu był równy.
Potem wyczyściłem kartę, uruchomiłem ponownie komputer i zacząłem zapisywać ten sam plik. Od razu zwróciłem uwagę na okresowe spadki prędkości do zera, tak zwane „zawieszanie się”. Po około 20 minutach pojawił się komunikat o błędzie. Wziąłem ten sam plik, ten sam czytnik kart i ten sam komputer, ale podłączyłem go do USB 2.0. Zapis przebiegł bez problemów i żadnych zawieszeń, średnia prędkość wyniosła około 28 MB/s, a wahania mieściły się w zakresie 22–35 MB/s.


Ta dziwna sytuacja mnie zainteresowała i w zasadzie poświęciłem na eksperymenty z nią więcej czasu niż na wszystkie poprzednie testy. Ustaliłem jednak, że przy próbie zapisu innego pliku, o rozmiarze około 7 GB i innego typu, nie występują żadne problemy ani zawieszenia.
W Windows 7 prędkość zapisu wyglądała na stabilną, a w Windows 10 przybrała „falujący” charakter, ale znów — bez spadków do zera itp.
W obu testach połączenie odbywało się przez USB 3.0. Oczywiście mógłbym podejrzewać, że winny jest rozmiar pliku, ale w przypadku większego pliku spadki zaczynały się od samego początku.


To właściwie wszystko, starałem się napisać jak najkrócej. Trudno wyciągnąć jakieś wnioski: z jednej strony karta działa, jej pojemność się zgadza, a prędkość też jest całkiem niezła. Z drugiej, dziwne problemy z kopiowaniem konkretnego pliku trochę mnie zaskoczyły — może ktoś podpowie, z czego wynikają. Ponadto podczas ciągłego zapisu liniowego karta dość mocno się nagrzewa, co również warto wziąć pod uwagę. Ciekawie byłoby powtórzyć testy na karcie, której tak nie rozgrzewano.

To już wszystko. Mam nadzieję, że recenzja była przydatna. Sklep udostępnił kupon ALF256Xmas, z którym cena wynosi $41.99.