/       /       /    Wielofunkcyjny przekaźnik Wi-Fi EM-126T firmy Novatek-Elektro
Wesprzyj projekt na Patreon


Wielofunkcyjny przekaźnik Wi-Fi EM-126T firmy Novatek-Elektro

1350₴ (около $50)
Przejdź do sklepu
Dawno już nie rozbierałem urządzeń Novatek, a tu wpadło mi w ręce kilka modeli, które warto poznać.
Dziś będzie o przekaźniku wielofunkcyjnym, łączącym w sobie kilka urządzeń. Jak zwykle, więcej szczegółów w recenzji.


Link w tytule prowadzi do sklepu Rozetka. Więcej informacji można znaleźć tutaj na stronie producenta, dla mieszkańców Rosji będzie to inny link, albo taki. Cena: 4938 RUB.

Trochę wyprzedzę fakty i powiem, że urządzenie to jest w większości bardzo podobne do wcześniej opisanego EM-129, tyle że jest wyraźnie tańsze, wygodniejsze dla niewykwalifikowanego użytkownika, ale ma mniejszą moc i inną konstrukcję.
Dodam też, że EM-129 działa u mnie już ponad rok i jak dotąd sprawuje się przyzwoicie. Na moją prośbę wprowadzono też kilka zmian w oprogramowaniu, o których napiszę później.

Tytułem krótkiego wstępu. Mamy w domu starą lodówkę, która trochę szwankuje — w końcu pracuje już od wielu lat. Najlepiej byłoby wymienić ją na nową albo naprawić, ale zawsze coś staje na przeszkodzie. W każdym razie ma taką „przypadłość”: potrafi działać normalnie, a potem się „zawiesza” i przestaje się wyłączać. Jeśli jednak odłączyć ją na kilka minut, a potem ponownie włączyć, zaczyna pracować, po czym po pół minuty prawidłowo wyłącza sprężarkę i wraca do normalnego trybu pracy.
Dotąd nie sprawiało to większych problemów, ale akurat tak się złożyło, że z żoną planowaliśmy tygodniowy wyjazd nad morze i pomyślałem, że nie mogę tego tak zostawić. Rozwiązałem wtedy problem za pomocą innego urządzenia, również firmy Novatek, ale obsługującego tylko lokalne sterowanie w sieci. Opisywany model, podobnie jak EM-129, potrafi łączyć się z usługą chmurową Overvis. Pomyślałem więc, że dobrze mieć w domu na wszelki wypadek coś, czym można sterować zdalnie i jednocześnie monitorować jego pracę — tak po prostu, „na zapas”.

Żeby było jasne, o czym mowa, oto lista funkcji urządzenia
1. Sterowane gniazdko Wi-Fi, obsługujące również lokalne sterowanie z panelu przedniego
2. Termostat
3. Timer, który można połączyć z termostatem, czyli ustawić różne temperatury na różne pory.
4. Zabezpieczenie przed zbyt wysokim i zbyt niskim napięciem w sieci, z pięcioma progami zadziałania i odpowiednio różnymi czasami reakcji. Dwa progi można regulować.
5. Pomiar napięcia, prądu, mocy (czynnej i całkowitej) oraz częstotliwości, z regulowanym zabezpieczeniem przed przekroczeniem mocy i odchyleniem częstotliwości, a także autonomicznym zapisem wszystkich zmierzonych wartości (przez około miesiąc)
6. Zliczanie zużycia energii w kWh, z licznikami ogólnym, dobowym, tygodniowym i miesięcznym oraz uwzględnieniem kosztu energii.
7. Możliwość pracy zarówno przez „chmurę” Overvis, jak i po bezpośrednim połączeniu przez IP. Dla programistów dostępna jest możliwość pobrania API.
8. Szeroki zakres napięcia roboczego, mniej więcej od 50 do 400 V.
9. Wbudowany zegar czasu rzeczywistego, działający autonomicznie do 5 dni, zasilany z jonistora i synchronizowany przez internet za pomocą protokołu NTP.


A więc na początek widzimy dość duże pudełko, w którym, w kartonowej wytłoczce, znajduje się sam przekaźnik i instrukcja.
Na opakowaniu podano skrócone dane techniczne i inne przydatne informacje.


Dostępne są dwie wersje tego przekaźnika: EM-125 i EM-126T. Pierwsza jest tańsza o kilka dolarów, ale druga ma czujnik temperatury. Występuje przy tym w dwóch wariantach: 126T-1 i 126T-2, z przewodem o długości odpowiednio 10 i 1,8 m. Mój egzemplarz to chyba jakaś trzecia wersja, bo na opakowaniu podano długość 1,6 m.


Jak zwykle w zestawie znalazła się bardzo szczegółowa instrukcja, zawierająca zarówno opis urządzenia, jak i sposób jego konfiguracji.
Gwarancja wynosi 3 lata, co jest dość nietypowe dla Novateka, którego urządzenia częściej mają gwarancję na 5–10 lat.
Oczywiście instrukcja jest dostępna również w wersji elektronicznej — zwykle korzystam właśnie z tej opcji.


Dane techniczne — są tu pewne literówki, ale ogólnie wszystko jest zrozumiałe. Podano też, że wbudowany zegar działa autonomicznie przez 5 dni, ale przypis wyjaśnia, że dotyczy to sytuacji po 30 minutach pracy pod napięciem.


Z zewnątrz wygląda bardzo schludnie: jasnoszary kolor, starannie wykonana obudowa, dobry plastik i precyzyjne spasowanie elementów. Szczerze mówiąc, aż miło wziąć do ręki.


1. U góry znajduje się podświetlany przycisk, służący do sterowania, konfiguracji i sygnalizowania trybu pracy. Świeci na czerwono lub niebiesko. Moim zdaniem zielone światło zamiast niebieskiego byłoby mniej irytujące, ale można regulować jasność, za co osobne podziękowania.
Niżej znajduje się gniazdko, dla którego podano maksymalny prąd 16 A. Ma ono przesłony ochronne.
2. Przewód zakończony czujnikiem temperatury; według opisu jest to termistor 10 kΩ.
3. Z boku znajduje się naklejka z kodem QR, potrzebna do połączenia z usługą Overvis. Dziwne, że w zestawie nie ma dodatkowych naklejek — a co, jeśli ta z boku się zetrze, podrze, wyblaknie itp.?
4. Z tyłu, naprzeciwko gniazda, znajduje się wtyczka do podłączenia urządzenia do sieci elektrycznej. I tutaj znów pochwalę jakość wykonania oraz tworzywa obudowy: wszystko jest bardzo sztywne, nic się nie chwieje — ogólnie piątka.


Rozmieszczenie elementów sterujących i wymiary urządzenia według instrukcji.


Oczywiście rozbieramy urządzenie. Trzeba odkleić boczną naklejkę i wykręcić trzy wkręty łączące połówki obudowy.


W środku znajdują się dwie płytki. Na większej umieszczono mikrokontroler STM, pamięć EEPROM, wzmacniacz operacyjny, bocznik pomiarowy o rezystancji 1 mΩ oraz moduł ESP.
Montaż nie jest może idealny, ale całkiem przyzwoity.


Na drugiej płytce zmontowano zasilacz. Nie wyjmowałem płytki, ale już teraz dobrze widać, że najprawdopodobniej oparto go na sterowniku PWM z serii LNK firmy Power Integrations. Brakuje izolacji galwanicznej. Po lewej stronie widać też prawdopodobnie wstępny stabilizator, który ma zapewnić pewniejszą pracę przy podwyższonym napięciu wejściowym. Urządzenie sprawia wrażenie przedseryjnego, bo jest tu co najmniej jeden rezystor ewidentnie wlutowany ręcznie.


1. Przewody są zaciśnięte, całość wygląda schludnie, ale jako perfekcjonistę razi mnie użycie przewodu żółto-zielonego. Czyżby Odesskabel przestał produkować przewody niebieskie i brązowe?
2. Za przełączanie obwodu zasilania odpowiada przekaźnik Omron. Deklarowana trwałość wynosi od 100 tys. do 1 mln cykli, zależnie od obciążenia. Obok znajduje się warystor na 420 V (w tym przypadku chodzi o wartość skuteczną).
3. Płytka zasilacza jest dosłownie naszpikowana kondensatorami. Widać na niej również dławik przetwornicy i kondensator polimerowy.
4. Jako źródło zasilania awaryjnego zegara zastosowano superkondensator 0,33 F. Obok znajduje się jeszcze jeden kondensator polimerowy, co cieszy.


Przejdźmy do opisu działania i konfiguracji.
Podłączenie jest banalnie proste. Co prawda trochę się zagapiłem przy podłączaniu, ale nieważne.

Skanuję kod QR i przechodzę przez link do overvis, gdzie widać już moje EM-129. Można tam też sprawdzić aktualny stan licznika zużytej energii elektrycznej.
Urządzenie pojawiło się na liście, ale oczywiście poinformowało mnie, że robię coś nie tak i najpierw muszę skonfigurować połączenie. W tym celu proponuje przeczytać instrukcję. Tylko kto czyta ją przed rozpoczęciem? :)


Otwieram instrukcję (dzięki, że jest już dostępna w wersji elektronicznej) i przypominam sobie procedurę, która w zasadzie niczym nie różni się od tej dla EM-129.
Przytrzymuję przycisk przez siedem sekund i puszczam. Wskaźnik miga na przemian na niebiesko i czerwono. Otwieram w smartfonie listę dostępnych sieci, znajduję sieć o nazwie EM-126T i łączę się z nią.


Po połączeniu otwieram przeglądarkę w smartfonie i przechodzę na stronę em.com, gdzie trafiam do menu ustawień urządzenia.
1. Urządzenie automatycznie wyszukuje dostępne sieci, ale z jakiegoś powodu nie znajduje mojego nowego, porządnego routera.
2. Nic straconego — ręcznie wpisuję nazwę sieci i hasło.
3. Zapisuję ustawienia. Urządzenie ponownie nawiązuje połączenie i proponuje przejście pod wskazany link, choć w praktyce nie ma to już znaczenia, bo dodałem je wcześniej do overvis.


Wskaźnik sygnalizuje całkiem sporo stanów:
niebieski (miga co 0,5 s) – trwa łączenie z punktem dostępowym Wi-Fi;
niebieski (świeci ciągle) – obciążenie jest włączone;
niebieski (miga co 5 sekund) – zasilanie jest podłączone, obciążenie wyłączone;
czerwony (miga co 0,5 s) – trwa odliczanie czasu do ponownego załączenia;
czerwony (świeci ciągle) – wystąpiła awaria albo urządzenie zostało zablokowane z jej powodu;
niebiesko-czerwony (miga co 0,35 s) – włączony jest tryb konfiguracji połączenia Wi-Fi;
niebiesko-czerwony (miga co 0,1 s) – trwa przywracanie ustawień fabrycznych;
purpurowy (miga co 0,1 s) – aktualizacja oprogramowania układowego.

Udało mi się też wprowadzić urządzenie w nieudokumentowany tryb, w którym wskaźnik miga na przemian na niebiesko i czerwono. Ale o tym na końcu recenzji.

Warto też wspomnieć o wygodnej regulacji jasności wskaźnika — od ledwo widocznej po całkiem intensywną.


1, 2. Po przejściu do urządzenia od razu trafiamy na ekran „Stan”, na którym wyświetlane są zarówno bieżące, jak i zsumowane przez liczniki dane. Przy okazji, na moją prośbę twórcy zmniejszyli przycisk włączania/wyłączania. Dla porównania na drugim zrzucie ekranu widać, jak wyglądał wcześniej. Chodzi o to, że przez EM-129 zasilam całe mieszkanie i chyba jasne, że przypadkowe wyłączenie nie skończyłoby się dobrze, bo wyłączyłby się również router... Poprosiłem też twórców, żeby rozważyli opcję ponownego potwierdzenia działania, która całkowicie wykluczyłaby przypadkowe kliknięcie.
Wyświetlane są tu również pomiary mocy (czynnej i pozornej), napięcia, prądu i częstotliwości sieci.
3. Kliknięcie w prawym górnym rogu otwiera menu wyboru opcji urządzenia.

Tak, jeśli liczniki energii nie chcą zliczać, wystarczy je zresetować do ustawień początkowych. Zdarza się to w nowym urządzeniu.


Mam już dwa urządzenia, więc mogę szybko wybrać dowolne z nich. A ponieważ to po prostu okno w przeglądarce, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby otworzyć nawet dwa okna naraz.
Po prawej wyniki ponad rocznej pracy EM-129.


Ale idźmy dalej i przejdźmy do menu ustawień. Tutaj prawie wszystko jest identyczne jak w modelu EM-129.
1. Ustawienie nazwy urządzenia i hasła dostępu.
2, 3. Korekta temperatury, histereza i wybór trybu: grzanie lub chłodzenie.


1. Opcje połączenia z siecią. W nowym firmware twórcy dodali automatyczne ponowne łączenie z Wi-Fi, po czym pojawiły się u mnie problemy z połączeniem z repeaterem. Dlatego w nowej wersji oprogramowania dodano opcję wyłączenia tej funkcji. Przy okazji: urządzenie automatycznie pobiera firmware, a potem informuje o jego dostępności i proponuje aktualizację, więc najważniejsze, żeby internet był opłacony.
2. Ustawienia synchronizacji czasu. Nic nadzwyczajnego, można też zsynchronizować czas z komputerem lub smartfonem.
3. Zaplanowany urlop. Szczerze mówiąc, do końca nie zrozumiałem tej funkcji. Może dlatego, że nigdy nie miałem urlopu...


1. Włączenie zdalnego dostępu przez chmurę. Ogólnie wszystko jest w porządku, ustawienia domyślne też.
2. Ustawienia serwisowe. Wszystko poza jasnością podświetlenia przycisku zostawiłem bez zmian.
3. Niżej znajdują się przyciski ponownego uruchomienia i resetowania liczników, a także opcja pełnego resetu oraz informacje o wersji firmware.


Podobnie jak EM-129, urządzenie może również chronić podłączone do niego sprzęty. Służą do tego następujące opcje:
1, 2. Zabezpieczenie przed przekroczeniem górnego i dolnego progu napięcia wejściowego. Można ustawić zarówno próg (240–290 i 160–230 V), jak i opóźnienie. Dla górnego progu opóźnienie wynosi 0,2–2 s, a dla dolnego 0,2–60 s.
3. Zabezpieczenie nadprądowe. Podobnie można ustawić zarówno prąd (1–16 A, z krokiem 0,1 A), jak i opóźnienie (0,2–10 s).


1, 2. Zabezpieczenie przed przekroczeniem mocy (100–3680 W, z krokiem 10 W); można wybrać moc czynną lub pozorną.
3. Zabezpieczenie częstotliwości sieci zasilającej.


Uważny czytelnik zauważy, że urządzenie ma czujnik temperatury, mierzy temperaturę, a nawet pozwala ustawić dokładność pomiaru i histerezę. Nasuwa się jednak pytanie: gdzie są opcje reakcji na te parametry?
Wszystko to znajdziemy w menu „harmonogram”, które przypomina menu timera w EM-129, ale dodatkowo pozwala ustawić reakcję na progi temperatury. Mamy więc do czynienia z zaawansowanym timerem.


Podczas testów wyszedł na jaw drobny „szczegół”: przy pionowej orientacji ekranu u góry wyświetlana jest tylko temperatura, a przy poziomej lub na komputerze — moc i temperatura. Niby drobiazg, ale moim zdaniem nic nie stało na przeszkodzie, żeby zmieścić wszystkie informacje również w pionie.


Przejdźmy do testów. Zacznę od pomiaru poboru mocy i temperatury pracy. Tutaj nie ma zastrzeżeń: moc odpowiada deklarowanemu maksimum 2,5 W, obudowa jest lekko ciepła. Przy pełnym obciążeniu temperatura oczywiście będzie nieco wyższa, ale już widać, że jest zapas.


Pomiar napięcia i działanie urządzenia. Ponieważ urządzenie nie ma własnego ekranu, położyłem obok smartfon, na który przekaźnik przesyłał wyniki pomiarów.

Urządzenie uruchamia się przy napięciu około 40 V, pewnie łączy się z siecią i przesyła dane, ale wskazuje napięcie równe zero.
Przy 50 V zaczyna wyświetlać napięcie wejściowe i od razu robi to poprawnie.
Przy wyższych napięciach również mierzy z całkiem dobrą dokładnością.
Wyłączyło się przy napięciu 255–256 V, przy ustawionym progu 255 V (domyślnie). Działało bez zarzutu.
Do 350 V pomiar jest poprawny, ale po przekroczeniu tej wartości, już przy napięciu wejściowym 360 V, wynik zaczyna być wyraźnie zaniżany.
Mimo deklarowanego maksimum 400 V urządzenie bez problemu wytrzymało wzrost napięcia do 450 V.


Podczas testu urządzenie zapisywało w logach wszystkie zadziałania zabezpieczeń. Co więcej, w normalnym trybie zapis odbywa się raz na pięć minut, ale awarie są zapisywane wszystkie.


Po pół godzinie przy napięciu wejściowym 400 V temperatura obudowy wynosiła około 35-37 stopni.



Dokładność pomiaru mocy raczej oszacowałem, niż zmierzyłem. Moim zdaniem wszystko jest w porządku, tym bardziej że wiem, iż mój watomierz zawyża wskazania o około 1% — kiedyś porównywałem go z multimetrem.
Trudno ustalić dolny próg. Przy mocy rzędu 5-6 W wskazania są w miarę poprawne, bo w tym zakresie duży błąd ma zarówno sam watomierz, jak i pomiar EM-126, który uwzględniał pobór mocy watomierza oraz obciążenia.
Przy mocach rzędu 130 i 2000 W również nie ma zastrzeżeń, zwłaszcza że producent deklaruje błąd ±0,3 A.


Kilka oscylogramów działania zabezpieczenia napięciowego.

1, 2. Włączenie po zadziałaniu przy dolnym progu.
3, 4. Włączenie po zadziałaniu przy górnym progu.

W tym i pozostałych testach włączenie/wyłączenie następowało niemal zawsze w tej samej połówce sinusoidy.


1, 2. Wzrost napięcia z normalnego poziomu do 260-270 V; domyślny czas opóźnienia wynosi 0.5 s i mniej więcej tyle wychodziło w praktyce. W ustawieniach można go zmienić w zakresie od 0.2 do 2 sekund.
3, 4. Wzrost z 240-250 do około 320 V i więcej. Deklarowane opóźnienie wynosi 0.02 s, w rzeczywistości wydawało się nieco dłuższe, ale trzeba tu uwzględnić, od którego momentu sinusoidy zaczynało się odliczanie. Tego opóźnienia nie można regulować.


Na rosyjskiej wersji strony trafiłem na film reklamowy :)


W tym miejscu bardzo chciałbym pochwalić to urządzenie, ale używałem go przez około tydzień, obserwując jego działanie, i co jakiś czas przychodziła mi do głowy myśl: dlaczego...


Spróbuję wyjaśnić to na przykładach.

Na początek statystyki, a dokładniej zapis zdarzeń. Z opisu wynika, że urządzenie może zapamiętać do 10000 zdarzeń, a potem oczywiście nadpisuje je w pętli. W normalnym trybie zdarzenia są zapisywane co 5 minut, czyli 288 zdarzeń na dobę, a więc zapisów wystarczy na nieco ponad miesiąc. Miałem wrażenie, że zapisów było więcej, ale właśnie sprawdziłem i tak — EM-129 pokazał 1 miesiąc i 6 dni.

To naprawdę wygodne, ale cała ta wygoda znika, gdy okazuje się, że nie można wybrać konkretnej daty. Żeby na przykład sprawdzić, co działo się miesiąc temu, trzeba po kolei wczytać wszystkie zapisy! Co więcej, nie da się wczytać ich wszystkich naraz — trzeba robić to dzień po dniu. Biorąc pod uwagę szybkość wczytywania, sprawdzenie, co działo się miesiąc temu, wymaga klikania przycisku przez około 5 minut.
Czy naprawdę tak trudno wydzielić w pamięci miejsce na zapis uśrednionego wykresu tygodniowego, miesięcznego i rocznego?

Pisałem już do twórców z prośbą o dodanie możliwości wyboru daty, ale na razie bez efektu. Pomysł z wykresem obejmującym dłuższy okres przyszedł mi do głowy dopiero teraz. Tym bardziej nie sądzę, żeby jego realizacja była trudna. Oczywiście chciałbym też mieć możliwość zapisywania wyników.

Przykładowe dobowe wykresy pracy lodówki podłączonej przez EM-126


Poprzednie uwagi dotyczyły usprawnienia działania, a teraz przejdę do zastrzeżeń.

Jak pisałem wyżej, miałem problemy z lodówką i dlatego na potrzeby eksperymentu podłączyłem ją przez EM-126, czyli dokładnie odtworzyłem sytuację opisaną we wstępie do recenzji.
Co jakiś czas zerkałem więc na smartfonie, jak sobie radzi, ale oczywiście nigdzie wtedy nie wyjeżdżałem.

I oto kolejny raz próbuję się połączyć, a urządzenie informuje, że nie ma połączenia. W zasadzie to normalne — lodówka, zwłaszcza stara, jest dość paskudnym obciążeniem. Myślę, że ci, którzy kiedyś używali „Sinclaira”, pamiętają. Możliwe też, że włączyło się automatyczne ponowne łączenie z WiFi — taka opcja jest już dostępna, ale zdarzało się to jakoś często.


Dobrze, poczekałem chwilę — nie działa. Wyłączyłem i włączyłem urządzenie, zamrugało i zaświeciło się na niebiesko, jakby chciało powiedzieć, że wszystko jest w porządku. Ale cisza, nadal pokazuje brak połączenia.
Loguję się do routera i widzę, że urządzenie jest w sieci. Przycisk na obudowie EM-126 świeci na niebiesko, czyli urządzenie jest podłączone, ale połączenia nadal brak... Odłączam i podłączam zasilanie — to samo. Wyłączam, przenoszę do innego pokoju (warunki połączenia są porównywalne), włączam — działa. Przenoszę z powrotem, włączam — chyba zadziałało.

Na zrzucie ekranu widać rozłączenia — to ja odłączałem urządzenie od sieci, próbując je zrestartować. Nie wiem, co to było, ale zachowanie jest dość dziwne.


Jeśli poprzednia usterka nie jest aż tak krytyczna, bo urządzenie nadal działało i w najgorszym razie połączyłoby się ponownie później, to kolejna jest już znacznie poważniejsza.

Na początek, jako uzupełnienie: w logach nie zawsze rejestrowany jest pobór mocy, choć skumulowane kWh są zapisywane poprawnie (zaznaczone na zielono). Czasami urządzenie zdąży jednak zarejestrować krótkie piki, na przykład podczas rozruchu sprężarki. Nie wiem, jak działa logika zapisu do pamięci. Nie zaliczam tego do niedoróbek, to po prostu obserwacja.


Ale wróćmy do problemu. Siedzę nocą i pracuję, czasem wychodzę do kuchni zapalić i wtedy zauważam, że lodówka już od dawna się nie włączała. Podchodzę i widzę, że jest całkiem wyłączona, a diody na EM-126 dziwnie migają: najpierw na niebiesko, a potem krótko i słabo na czerwono. Z zewnątrz wyglądało to tak, jakby urządzenie próbowało się uruchomić, ale brakowało mu zasilania.
Wyciągam wtyczkę z gniazdka, podłączam ponownie, załącza się przekaźnik, a wraz z nim lodówka.

Wygląda na to, że podczas kolejnego rozruchu sprężarki urządzenie się zawiesiło albo w jakiś dziwny sposób zrestartowało. W każdym razie stało się coś niedobrego: odcięło zasilanie na wyjściu. Gdybym tego nie zauważył, rano miałbym kałużę pod lodówką.
Co gorsza, gdybym był gdzieś daleko od domu, nic nie mógłbym zrobić, bo urządzenie oczywiście nie było dostępne przez sieć.

Na zrzucie ekranu poniżej widać, że ostatnie dane urządzenie zapisało o 00.40, a kolejne o 1.03, już po ponownym uruchomieniu.


Podczas oględzin wyszedł na jaw również problem związany z bezpieczeństwem użytkowania.
Z instrukcji wynika, że deklarowana jest klasa ochronności, a także znamionowe napięcie izolacji wynoszące 450 V. Wygląda na to, że samo urządzenie spełnia te wymagania.


Nie spełnia ich jednak zewnętrzny czujnik, na którego przewodzie wyraźnie podano, że maksymalne napięcie wynosi 300 V. Potem jeszcze raz otworzyłem urządzenie, żeby się upewnić, że rzeczywiście nie ma separacji galwanicznej. No przecież inżynierowie Novateku nie mogli aż tak dać ciała... A jednak mogli.

Zresztą nie trzeba daleko szukać. Wciąż pamiętam, jak ich ATS spalił mi komputer przez kiepskie prowadzenie ścieżek na płytce.


Powiecie pewnie: no dobrze, ale czy ten przewód nie wytrzyma napięcia sieciowego? Jak to powiedzieć... Najprawdopodobniej wytrzyma, ale urządzenie i tak nie spełnia deklarowanej klasy ochronności. Poza tym do wyprowadzenia czujnika użyto przewodu do instalacji niskonapięciowych.

Wyjaśnię jeszcze jedną kwestię. Oprócz przekroju żył i wytrzymałości elektrycznej izolacji liczy się też wytrzymałość mechaniczna przewodu. Załóżmy, że mamy sieć 230 V, oprawę oświetleniową, powiedzmy z żarówką 10 W, i musimy dobrać przewód do podłączenia jej do gniazdka.
Pierwsza myśl: prąd jest mały, wystarczy przekrój 0,1 mm². Nie, nie wystarczy, bo taki przewód będzie cienki i łatwo go przypadkowo zerwać. Dlatego wybiera się przewód o większym przekroju. Myślę, że wiadomo, o co chodzi.

Z takimi przewodami wiąże się jeszcze jeden problem. Poniżej jest fragment instrukcji, w którym podano, że minimalna kontrolowana temperatura wynosi -10 stopni. Zastosowany przewód jest całkiem dobry i miękki, ale tylko wtedy, gdy jest ciepło. Spróbujcie go zgiąć na mrozie. Próbowałem zginać przewód „alarmowy” przy -20 i po jednym zgięciu od razu pęka. Tutaj mamy -10 i nieco inny przewód, ale nie sądzę, żeby było dużo lepiej, a może się na nim pojawić faza.
Nawiasem mówiąc, problem dotyczy też górnej granicy: deklarowane jest 90 stopni, a na zdjęciu przewodu powyżej podano maksymalnie 80...



Wnioski.
Jak to często bywa, mam mieszane zdanie o tym urządzeniu. Z jednej strony jest całkiem nieźle zmontowane, ma schludną obudowę i przyzwoity moduł gniazda, przynajmniej wyglądający solidnie.
Zaletą jest też to, że to nie tylko „przycisk Wi-Fi”, ale przekaźnik zabezpieczający przed przepięciami, z możliwością pomiaru prądu, napięcia, mocy (czynnej i pozornej) oraz temperatury. Do tego dochodzi timer i rejestrowanie danych, dostępnych zarówno przez chmurę overvis, jak i bezpośrednio w sieci lokalnej. Nawiasem mówiąc, przekaźnik zapamiętuje swój stan przed wyłączeniem i po ponownym włączeniu go przywraca, o ile oczywiście nie wystąpiło zdarzenie, które powinno go zmienić.
Wygodna jest też integracja urządzenia z usługą chmurową overvis, choć w rzeczywistości usługa zapewnia jedynie dostęp do urządzenia. Nie ma możliwości komunikacji między urządzeniami, a szkoda. W ogóle nie rozumiem, dlaczego nie można by dodać takiej integracji, na przykład w EM-129 zamontowanym na wejściu instalacji. Ustawiamy limit mocy, urządzenie wykrywa sprzęty z serii EM-126 i w razie przeciążenia wyłącza odbiorniki o najmniejszym priorytecie. Kurczę, powinienem brać pieniądze za takie pomysły — w końcu to tylko funkcja programowa.

Uzupełnienie: okazało się, że funkcja integracji jest dostępna, ale w systemie zarządzania przepływem mocy EPS 1+1.


A teraz o mniej przyjemnych sprawach. Część czytelników pewnie powie: dlaczego to tyle kosztuje, skoro gniazdka Wi-Fi chińskich producentów są kilka razy tańsze? Macie rację, ale tylko częściowo, bo EM-126 jest wyraźnie bardziej funkcjonalnym urządzeniem.
W gruncie rzeczy to bliski odpowiednik EM-129, ale w innej obudowie, o mniejszej mocy, z czujnikiem temperatury i tańszy.

I tutaj chcę wbić szpilę twórcom. Uznałbym tę cenę za rozsądną, gdyby urządzenie było lepiej dopracowane, czyli należało do kategorii „drogo, ale dobrze”, a na takie urządzenia jest rzeczywiste zapotrzebowanie. Ale niedociągnięcia w oprogramowaniu, ograniczona funkcjonalność oraz niespełnienie deklarowanych wymagań dotyczących bezpieczeństwa elektrycznego nie pozwalają mi tego zrobić.
No dobrze, co stoi na przeszkodzie, żeby dodać:
1. komunikację między urządzeniami, czyli stworzyć pewien ekosystem
2. możliwość wyboru konkretnej daty bez konieczności pobierania po kolei wszystkich wcześniejszych danych
3. podgląd uśrednionych wyników za tydzień/miesiąc/rok
4. zapisywanie logów na komputerze do analizy

I oczywiście kwestie sprzętowe:
1. urządzenie pracuje w trudnych warunkach, przydałyby się filtry, bo przepięcie w obwodach zasilających czasami zrywa połączenie Wi-Fi zarówno w EM-126, jak i w EM-129, choć w EM-129 zdarza się to znacznie rzadziej.
2. poprawić bezpieczeństwo: albo izolacja galwaniczna i cienki przewód, albo brak izolacji, ale za to bezpieczniejszy przewód.
3. pomyślałbym też o dodaniu wewnętrznej anteny Wi-Fi, żeby poprawić zasięg, ale w zasadzie i tak działa dobrze.
4. no i przewody wewnątrz na pewno nie powinny być żółto-zielone

Na razie widzę dwa kluczowe problemy: bezpieczeństwo czujnika temperatury oraz to, że urządzenie potrafiło się zawiesić i odłączyć obciążenie przy prawidłowych parametrach sieci.

Z ciekawości uruchomiłem test drugiego urządzenia. Za jakiś czas podzielę się wynikami, ale mogę powiedzieć, że działa już od kilku dni i pracuje znacznie stabilniej. Połączenie jest pewniejsze, nie było żadnych zawieszeń ani zerwań łączności.


Na razie to wszystko. Jak zwykle będę bardzo zadowolony zarówno z pytań, jak i po prostu z komentarzy.
1350₴ (около $50)
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
многофункциональное wi fi реле ем 126т от новатек электро инструкция по применению, ем 126т отзывы

Pytania i odpowiedzi

Co potrafi przekaźnik Novatek-Electro EM-126T?

Może działać jako sterowane przez Wi-Fi gniazdo, termostat i timer, a także mierzyć napięcie, prąd, moc, częstotliwość i zużycie energii. Obsługuje sterowanie przez Overvis lub bezpośrednio przez IP.

Jakie wady EM-126T zauważył autor?

Autor wskazuje niedopracowane oprogramowanie, sporadyczne zrywanie Wi-Fi pod wpływem zakłóceń oraz wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa elektrycznego czujnika temperatury. Jedno urządzenie zawiesiło się też i odłączyło obciążenie przy prawidłowych parametrach sieci.

Jaki maksymalny prąd podano dla gniazda EM-126T?

Na urządzeniu podano maksymalny prąd gniazda 16 A.

Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Inne urządzenia


Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja