Przekaźnik napięciowy RN-119 firmy Novatek-Elektro
Na początek wyjaśnienie dotyczące zdjęcia głównego: przedstawia ono dwa niemal identyczne przekaźniki, РН-118 i RN-119. Różnią się tylko maksymalnym prądem przełączania: odpowiednio 10 i 16 A. РН-118 jest przy tym tańszy zaledwie o 10 UAH (35 centów), więc nie do końca rozumiem, jaki jest sens jego zakupu.
Link prowadzi do ukraińskiej wersji strony, a mieszkańcy Rosji mogą przejść do wersji rosyjskiej.
Urządzenie zapakowano w niewielkie kartonowe pudełko. Z boku znajduje się naklejka z nazwą modelu i adresem producenta.

Zestaw jest skromny: instrukcja (będąca jednocześnie kartą gwarancyjną) i przekaźnik.

Instrukcja jest szczegółowa, choć niepozbawiona pewnych niuansów. Podano w niej również deklarowany okres gwarancji — 10 lat.

Jak zwykle dostępna jest też dokumentacja w wersji elektronicznej. Niektóre jej fragmenty pokażę w dalszej części.
Jak zwykle zacznę od parametrów technicznych.
Już tutaj widać, że przekaźnik ma cztery progi zadziałania: dwa stałe i dwa regulowane. Przekaźnik PH-263T miał o jeden próg więcej.
Progi stałe to poniżej 145 V i powyżej 420 V, a regulowane — 160–220 V i 230–290 V. W pierwszym przypadku przekaźnik zadziała najszybciej, w drugim z opóźnieniem: 7 sekund po spadku napięcia poniżej ustawionego progu i 0,5 sekundy po jego przekroczeniu.
Mam też zastrzeżenia do progu 420 V, ale wrócę do tego w części poświęconej testom.

Trudno powiedzieć coś nowego o wyglądzie — to typowa obudowa Nowateka, choć prezentuje się schludnie.

Jedną z głównych zalet tego przekaźnika jest szerokość wynosząca zaledwie jeden moduł, czyli tyle co w przypadku zwykłego wyłącznika nadprądowego. Czasami może to być bardzo przydatne.

Do podłączenia przewodów zastosowano znane mi już z innych urządzeń Nowateka zaciski. Nie mam zastrzeżeń do ich jakości ani niezawodności, choć moim zdaniem przy długotrwałym obciążeniu prądem 16 A są jednak trochę za słabe.
Z boku obudowy znajduje się schemat podłączenia, co oczywiście jest wygodne. Przekaźnik mocuje się na szynie za pomocą dwóch zatrzasków ze sprężynami.

Druga cecha: w środku zastosowano zwykły przekaźnik niepolaryzowany. Jest to przekaźnik przełączny, a jego styki są galwanicznie odizolowane od pozostałych obwodów. Można go więc używać nie tylko w typowym układzie, w którym styki rozłączają obwód zasilania, lecz także do wysyłania sygnału sterującego informującego o przekroczeniu ustawionych progów napięcia.
Oba warianty podłączenia pokazano na schemacie w instrukcji.

Na przednim panelu umieszczono:
1. Trzycyfrowy wyświetlacz siedmiosegmentowy.
2. Trzy diody sygnalizacyjne: załączenie obciążenia, odliczanie czasu automatycznego ponownego załączenia (opóźnienia załączenia) oraz tryb przekaźnika nadnapięciowego.
3. Dwa przyciski.

Funkcje elementów sterujących i wskaźników oraz wymiary modułu.

Jak zwykle przed testami rozbiorę urządzenie. To dość proste: najpierw zdejmujemy górną pokrywę, a potem rozdzielamy obudowę na dwie części. Nie ma śrub, wszędzie są zatrzaski, ale nie trzymają zbyt mocno.

Tak wygląda urządzenie całkowicie rozłożone.

W środku wszystko okazało się dość proste — przynajmniej z zewnątrz. Częściowo wynika to z tego, że nie ma tu pomiaru prądu, mocnego przekaźnika ani zabezpieczenia termicznego. To ani dobrze, ani źle: po prostu funkcjonalnie jest to prostszy przekaźnik, więc i jego konstrukcja jest mniej skomplikowana.

Konstrukcja składa się z trzech płytek: głównej, na której umieszczono mikrokontroler, zasilająco-przekaźnikowej oraz wskaźników i sterowania. Całość wydaje się dość sztywna.

Na dolnej płytce jest niewiele mniej elementów niż na głównej. Warto zauważyć, że ścieżki prowadzące do styków przekaźnika zostały solidnie wzmocnione przewodem, a między zaciskami listwy znajdują się dodatkowe szczeliny izolacyjne. Ogólnie rzecz biorąc, wykonano to z zapasem.

1. Na wejściu znajduje się kondensator przeciwzakłóceniowy i elementy zasilacza beztransformatorowego, a po prawej przekaźnik, sądząc po oznaczeniu NT75, najprawdopodobniej Ningbo Forward Relay, z cewką na 24 V i stykami na 16 A.
2. Na górnej płytce znajduje się niewielki wyświetlacz, przyciski i diody LED. Przyciski są przesunięte w prawo zapewne nie bez powodu, lecz dla lepszej ergonomii. Dzięki temu znalazły się bliżej pionowej płytki, więc przy naciskaniu jest mniejsze ryzyko jej uszkodzenia.
3. Mikrokontroler Atmega48 i pozostałe drobiazgi.
4. Kondensator w obwodzie zasilania ma napięcie znamionowe 35 V przy zasilaniu 24 V, wszystko w porządku. Po prawej znajduje się stabilizator LM317.

Schemat urządzenia udostępnił producent, za co należą mu się osobne podziękowania.
Najpierw obwód zasilania. Zastosowano tu takie samo rozwiązanie jak w RN-263

Schemat głównej płytki, mikrokontrolera i obwodu stabilizacji napięcia

A tu schemat płytki wyświetlacza i sterowania. Nie ma tu nic szczególnie ciekawego, ale skoro jest, to czemu go nie dodać

Składamy, włączamy i sprawdzamy.
Po podłączeniu zasilania (w domyślnym trybie pracy) najpierw wyświetla się napis STA, potem odliczany jest czas do załączenia zasilania, a następnie na wyświetlaczu pojawia się aktualne napięcie sieci. Jeśli napięcie mieści się w normie, wskazanie świeci światłem ciągłym, a jeśli nie — miga.
Z sieci moduł pobiera 1,3 W przy załączonym przekaźniku.

Przed testami omówię tryby sterowania. Wszystko jest opisane w instrukcji, jest tam nawet ilustracja, ale opis jest trochę zagmatwany, więc dalej wyjaśnię to własnymi słowami, tak jak sam to zrozumiałem.

Menu ma trzy poziomy: górny, środkowy i dolny.
Pierwszy tryb uruchamia się przyciskiem górnym. Na wyświetlaczu kolejno pojawiają się informacje o zarejestrowanym napięciu maksymalnym i jego wartości, a następnie o napięciu minimalnym i jego wartości.
Wygodne, ale jest pewien haczyk: po wyświetleniu odczytów liczniki są zerowane, więc przy kolejnym naciśnięciu przekaźnik pokaże wartości zarejestrowane od ostatniego naciśnięcia.

Drugie menu uruchamia się, naciskając jednocześnie oba przyciski. Można tu ustawić:
Napięcie minimalne 160–220 V
Napięcie maksymalne 230–290 V
Czas do ponownego załączenia 5–900 s
Tryb pracy przekaźnika (o tym dalej)
Aby zmienić parametr, należy wybrać go przyciskami góra/dół, następnie nacisnąć oba przyciski jednocześnie i zmienić wartość przyciskami góra/dół. Napięcie zmienia się skokowo co 5 V, a czas co 1 s.

1. Aby wejść do trzeciego menu, będąc w trybie tyP, trzeba ponownie nacisnąć jednocześnie oba przyciski. Przejdziemy wtedy do ustawień trybu pracy przekaźnika. Uwaga: tryb zmienia się tu również przyciskami góra/dół, ale lista nie przewija się w pętli.
Przekaźnik może pracować nie tylko jako zwykły przekaźnik napięciowy, dlatego dostępnych jest kilka wariantów:
2. Przekaźnik minimalnego napięcia — jest załączony, gdy napięcie przekracza ustawiony próg minimalny.
3. Przekaźnik maksymalnego napięcia — jest załączony, gdy napięcie przekracza ustawiony próg maksymalny.
4. Przekaźnik napięciowy — zwykły tryb pracy; wyłącza wyjście, gdy napięcie wykracza poza ustawiony zakres.
5. Przekaźnik czasowy — po podłączeniu zasilania odmierza czas do ponownego załączenia, a następnie załącza obciążenie.
6. Jeśli działa tryb minimalnego napięcia lub przekaźnik czasowy, zabezpieczenie przed zbyt wysokim napięciem nie zadziała. W efekcie przekaźnik pozostanie załączony nawet wtedy, gdy na wejściu będzie 400 V.
Próg minimalny 145 V działa we wszystkich trybach poza trybem przekaźnika maksymalnego napięcia, czyli przekaźnik odłączy obciążenie, jeśli napięcie spadnie poniżej tego progu.
Powyżej jest trochę zamieszania: przekaźnik ma stan „wyjście aktywne”, sygnalizowany diodą LED. W niektórych trybach dioda świeci, gdy cewka przekaźnika jest zasilana (przekaźnik napięciowy, przekaźnik minimalnego napięcia, timer), a w trybie przekaźnika maksymalnego napięcia — gdy przekaźnik nie jest zasilany.

Na YouTube jest film pokazujący wszystkie wymienione tryby.
Przekaźnik próbuje się załączyć przy napięciu około 50–55 V, a przy 65 V osiąga normalny tryb pracy, mierząc już dość dokładnie napięcie wejściowe.
W zakresie 65–400 V błąd pomiaru wynosi do 4 V, później zaczyna wyraźnie rosnąć. Przy napięciu wejściowym 455 V przekaźnik pokazuje już tylko 419 V. Sprawdzałem działanie do napięcia 480 V. Poza dużym błędem pomiaru napięcia nie ma problemów — taką samą „cechę” miał też RN-263t.

Jeśli uważnie przyjrzeć się powyższemu zdjęciu, widać, że w zakresie 200–350 V przekaźnik zawyża wskazania, a od 400 V wzwyż je zaniża. Dla eksperymentu znalazłem punkty „załamania”.
Powyżej 240 V wskazania zaczynają być zawyżone, a powyżej 390 V — zaniżone. Moim zdaniem to błąd w oprogramowaniu i można by go skorygować, ale w zasadzie można też machnąć na to ręką — nie jest to aż tak istotne.

Skoro już poddałem przekaźnik próbie napięciowej, postanowiłem sprawdzić też jego nagrzewanie. Podałem na wejście około 425 V i zostawiłem tak na ponad godzinę.

Nagrzewa się nieznacznie, ale wszystko mieści się w normie — temperatura nie przekroczyła 50 stopni. Można było podać jeszcze wyższe napięcie, ale nie widziałem w tym sensu, bo utrzymanie w sieci napięcia powyżej 420 V przez dłuższy czas nie jest takie proste.

A żeby „nie biegać dwa razy”, obniżyłem napięcie do nominalnego i zostawiłem przekaźnik na kolejne pół godziny z załączonym przekaźnikiem. Ostatecznie temperatura spadła do 40 stopni po jednej stronie obudowy i do 35 po drugiej. Na pierwszym zdjęciu termowizyjnym dobrze widać, gdzie znajduje się przekaźnik — to właśnie on się nagrzewa.

Spadku napięcia na stykach przekaźnika nie mierzyłem osobno. Sprawdziłem go metodą kompleksową, czyli uwzględniając zarówno styki przekaźnika, jak i przewody z zaciskami. Poniżej podstawowe dane z karty katalogowej zamontowanego przekaźnika.

Przy prądzie około 9,2 A spadek wyniósł 39,2 mV, co daje rezystancję 4,26 mΩ i straty 0,36 W. Przy deklarowanych 16 A spadek wyniesie więc 68 mV, a straty wzrosną do 1,1 W. Moim zdaniem to całkiem niezły wynik.

Oczywiście zmierzyłem też czas reakcji na przekroczenie przez napięcie wyjściowe ustawionych limitów.
Jak pisałem, przekaźnik ma cztery progi napięcia: dwa stałe (145 i 420) oraz dwa regulowane. Na początek sprawdźmy reakcję na spadek napięcia.
1–4. Spadek napięcia poniżej ustawionego progu, ale powyżej wartości minimalnej. Według specyfikacji przekaźnik powinien wyłączyć obciążenie w ciągu 7 sekund. U mnie wyszło mniej więcej tyle samo; wyłączenie nie jest synchronizowane z fazą sieci.
5, 6. Spadek napięcia poniżej 145 V. Według specyfikacji przekaźnik powinien zadziałać w ciągu 0,15 s. U mnie wyszło około 0,1–0,15 s, co również jest w normie.

Przy wzroście napięcia przypomnę, że w specyfikacji podano stały próg 420 V. Wydało mi się to nieco dziwne, bo w takim przypadku szansa, że przekaźnik zadziała w domowej sieci, jest minimalna — powiedziałbym nawet, że bliska zeru.
1, 2. Ustawiony próg 250 V, podałem 255 V. Przekaźnik wyłączył obciążenie po 0,45–0,5 s, zgodnie z deklaracją.
3, 4. Ten sam próg, podane napięcie 320 i 330 V. Jak widać, przekaźnik bez problemu zdążył wyłączyć obciążenie w deklarowane 0,02 s, co odpowiada górnemu (nieregulowanemu) progowi.

Załączanie przekaźnika również nie jest synchronizowane z siecią:
1, 2. załączenie po zbyt niskim napięciu
3, 4. załączenie po zbyt wysokim napięciu.
Opiszę też algorytm odliczania czasu automatycznego ponownego załączenia.
Jeśli zasilanie zostało całkowicie odłączone, czas jest odliczany od początku. Jeśli przekaźnik odłączył obciążenie, po powrocie napięcia do normy zasilanie zostanie przywrócone po upływie co najmniej ustawionego czasu. Na przykład ustawiono 60 s, a przekaźnik odłączył wyjście na 40 s — po powrocie napięcia do normy timer odliczy pozostałe 20 s. Jeśli przekaźnik odłączył zasilanie na 60 s lub dłużej, po normalizacji napięcia załączy wyjście od razu.

Skoro co jakiś czas porównywałem ten przekaźnik z RN-263t, można teraz zestawić je również wizualnie.

Moim zdaniem to przydatny przekaźnik. Nic dziwnego, że pod pewnymi względami ustępuje RN-263, ale mimo to ma swoje zastosowanie.
Chyba jedyne, czego mi w nim brakuje, to bardziej zaawansowany algorytm wykrywania przepięć, taki jak w RN-263. Tam były 3 poziomy, tutaj są tylko 2.
Przekaźnika można używać jako przekaźnika napięciowego, a także do sterowania osobnym stycznikiem lub przekazywania sygnału sterującego do innego urządzenia. Producentom udało się nie tylko zmieścić wszystko w jednej obudowie, ale też dodać niewielki wyświetlacz, co jest bardzo wygodne.
Można by też pewnie zrealizować ochronę odbiornika trójfazowego, instalując trzy przekaźniki ze stykami połączonymi szeregowo i sterowaniem zewnętrznym stycznikiem, ale chyba prościej zastosować specjalizowany przekaźnik trójfazowy.
Może ktoś z przedstawicieli producenta wyjaśni kwestię górnego progu: czy źle zrozumiałem, czy to błąd w instrukcji.
Krótko mówiąc, podoba mi się: działa prawidłowo, jest starannie wykonany, cena jest całkiem przystępna, a do tego ma 10 lat gwarancji.
Na dziś to już wszystko. Mam nadzieję, że było przydatne.
реле рн119 напряжения однофазное новотек как настроить, https://www.kirich.blog/obzory/tehnicheskie-obzory/989-rele-napryazheniya-rn-119-ot-novatek-elektro, максимальное время задержки на реле напряжения рн -118, подключение рн-119 к автоматам в квартире, пэф-301 цена, реле напряжения на один юнит
Pytania i odpowiedzi
Jakie progi napięcia można ustawić w Novatek-Electro RN-119?
Dwa progi są stałe: poniżej 145 V i powyżej 420 V. Regulowane progi wynoszą 160–220 V dla zbyt niskiego napięcia i 230–290 V dla zbyt wysokiego.
Jak działa opóźnienie ponownego załączenia w RN-119?
Czas ponownego załączenia można ustawić od 5 do 900 sekund. Jeśli przekaźnik odłączy obciążenie na krócej niż ustawiony czas, po powrocie prawidłowego napięcia odlicza tylko pozostałą część; po dłuższym odłączeniu załącza wyjście od razu.
Czy RN-119 może sterować stycznikiem?
Tak. Styki przełączne są galwanicznie odizolowane od pozostałych obwodów, więc mogą przekazywać sygnał sterujący do zewnętrznego stycznika lub innego urządzenia.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Inne urządzenia
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja



