/       /       /    WiFi licznik energii elektrycznej z funkcją zabezpieczenia i sterowania EM-129 firmy Novatek-Elektro
Wesprzyj projekt na Patreon


WiFi licznik energii elektrycznej z funkcją zabezpieczenia i sterowania EM-129 firmy Novatek-Elektro

2800₴ (около $105)
Przejdź do sklepu
To urządzenie trudno zaliczyć do segmentu „domowego”, choć oczywiście można go tak używać. Głównym obszarem zastosowań są jednak małe firmy, biurowce, lokale na wynajem i tym podobne.
Mimo to urządzenie okazało się interesujące na swój sposób i planuję wykorzystać je u siebie w domu. Ale o wszystkim najlepiej przeczytać w recenzji.


Zanim przejdę do opisu urządzenia i recenzji, myślę, że warto krótko wyjaśnić kilka kwestii, żeby uniknąć nieporozumień.
W tytule jest mowa o liczniku energii elektrycznej, ale ten licznik jest przeznaczony do rozliczeń niekomercyjnych, czyli nie można używać go zamiast zwykłego licznika ani go zaplombować. Ma nieco inne funkcje, a przynajmniej jedna z nich wyklucza takie zastosowanie.
Może nasunąć się logiczne pytanie: po co więc taki licznik? Na to i inne pytania odpowiem w recenzji, a jeśli o czymś zapomnę, zawsze można dopytać w komentarzach. Tym bardziej że w przypadku szczególnie złożonych pytań można zwrócić się do producenta z prośbą o wyjaśnienie.

Żeby lepiej to zrozumieć, wyobraźmy sobie hipotetyczną sytuację: odziedziczyliście po dalekim krewnym duży lokal, podzieliliście go na kilka mniejszych pomieszczeń, wyremontowaliście i postanowiliście wynająć — komuś na biuro, komuś na sklep, a komuś być może na magazyn. Wszyscy potrzebują jednak prądu, a chcielibyście nie tylko go rozliczać, lecz także mieć kilka dodatkowych możliwości.
Na tym przykładzie opiszę dalej funkcje EM-129.

Urządzenie zapakowano w to samo firmowe opakowanie. Gdyby nie naklejka, można by je chyba pomylić z poprzednim.


Zestaw jest taki sam: moduł i instrukcja.


Tym razem to już chyba nie instrukcja, a prawdziwa księga, zawierająca pełny opis działania, konfiguracji i zastosowania urządzenia.
Ciekawostka: na stronie podano 5 lat gwarancji, a w karcie produktu i pliku PDF już 10 lat. O ile dobrze rozumiem, pierwszeństwo ma papierowa wersja karty produktu.


Zanim przejdę do oględzin, przytoczę krótki opis z karty produktu i dane techniczne.

Przeznaczenie urządzenia
EM-129 to urządzenie mikroprocesorowe łączące się z Wi-Fi, przeznaczone do niekomercyjnego pomiaru zużycia energii elektrycznej.
EM-129 umożliwia włączanie i wyłączanie urządzeń elektrycznych (lodówki, klimatyzatora, pralki, sprzętu telewizyjnego, wideo i audio itp.) zgodnie z harmonogramem lub ręcznie, a jednocześnie chroni je przed różnymi awariami związanymi z napięciem, częstotliwością i przeciążeniem mocą.
EM-129 przechowuje w pamięci wewnętrznej dziennik swojej pracy oraz dane o zużyciu energii z ostatniego miesiąca.
EM-129 ma zabezpieczenie przed przegrzaniem i odłącza obciążenie, jeśli temperatura wewnątrz obudowy przekroczy 80 ºС (na przykład z powodu przekroczenia znamionowego prądu obciążenia, słabego styku wynikającego ze zbyt słabego dokręcenia śrub zacisków itp.).
EM-129 jest wyposażony w jeden przycisk sterujący (do uruchamiania konfiguracji Wi-Fi lub ręcznego sterowania obciążeniem) oraz dwukolorowy wskaźnik (sygnalizujący awarie, stan obciążenia i stan połączenia z siecią Wi-Fi).
Po połączeniu EM-129 z usługą „my.overvis.com” można nim sterować z dowolnego miejsca na świecie, w którym jest dostęp do internetu.
Można oszczędzać energię elektryczną i pieniądze, używając EM-129 do sterowania urządzeniami grzewczymi lub wentylacyjnymi według wcześniej ustalonego harmonogramu.

Najważniejsze funkcje:
Pomiar zużycia energii przez obciążenie;
Pomiar napięcia i częstotliwości sieci;
Pomiar prądu pobieranego przez obciążenie;
Pomiar mocy pobieranej przez obciążenie;
Ochrona obciążenia przed nieprawidłowym napięciem w sieci;
Ochrona obciążenia przed przekroczeniem pobieranego prądu;
Ochrona obciążenia przed przekroczeniem pobieranej mocy;
Ochrona przed przegrzaniem elementów wewnętrznych;
Zegar czasu rzeczywistego z podtrzymaniem do 5 dni (w przypadku braku zasilania);
Automatyczna synchronizacja czasu z serwerem czasu (NTP);
Automatyczne sterowanie obciążeniem według harmonogramu ustawionego przez użytkownika;
Ograniczenie czasu pracy obciążenia;
Ręczne sterowanie obciążeniem z panelu przedniego;
Blokada ręcznego sterowania po upływie określonego czasu.

Dane techniczne w dużej mierze pokrywają się z parametrami przekaźnika napięciowego RN-263t, uzupełnionymi o możliwość sterowania i monitorowania. Ale o tym później.

Później okazało się też, że elektroniczna i papierowa wersja instrukcji różnią się pod względem podanych danych technicznych:
1. Czas gotowości po podaniu napięcia: 0.4s 1.5s
2. Mierzone napięcie: 50-450В 100-350В.
3. Zakres pomiaru mocy: 15-30000Вт 300-30000Вт.
4. Kategoria przepięciowa: II III


W zestawie znajduje się moduł z taśmą, na której naklejono samoprzylepne etykiety z informacją o adresie MAC urządzenia i jego unikalnym numerze, potrzebnym do zdalnego sterowania.


Szerokość wynosi 2 moduły, czyli 35 mm. Obudowa jest taka sama jak w modelu PH-263T.


Wejście i wyjście są odpowiednio oznaczone na obudowie. Rozłączany jest tylko przewód fazowy, więc w razie potrzeby można zastosować połączenie trójprzewodowe, w którym przewód neutralny ma mniejszy przekrój.
Na obudowie znajduje się schemat podłączenia, a zatrzask do montażu na szynie jest sprężynowy. Producent zaleca podłączenie urządzenia do sieci przez wyłącznik nadprądowy o charakterystyce B i prądzie znamionowym maksymalnie 63 A.


Przedni panel różni się za to diametralnie od PH-263T. Tam był wskaźnik napięcia, diody LED sygnalizujące tryb pracy i potencjometry montażowe, a tutaj wszystko jest maksymalnie uproszczone: jeden przycisk i jedna dwukolorowa dioda LED. W normalnym trybie pracy miga albo świeci na niebiesko (w zależności od tego, czy urządzenie jest podłączone),


W rzeczywistości trybów sygnalizacji jest więcej i są powiązane z przyciskiem sterującym. W zasadzie są trzy:
1. Wymuszone załączenie/wyłączenie przekaźnika
2. Uruchomienie konfiguracji Wi-Fi
3. Przywrócenie ustawień fabrycznych


Włączamy urządzenie, dioda LED zaczyna migać. Jeśli Wi-Fi jest skonfigurowane, po nawiązaniu połączenia świeci światłem ciągłym. Pobór mocy wynosi wtedy około 1-1,2 W.

Opis trybów sygnalizacji
Sygnalizacja stanów:
· Niebieski (miga) – trwa łączenie z punktem dostępowym Wi-Fi;
· Niebieski (świeci) – obciążenie jest załączone, połączenie z Wi-Fi jest aktywne;
· Niebieski (miga raz na 5 sekund) – obciążenie jest wyłączone, połączenie z Wi-Fi jest aktywne;
· Czerwony (miga) – trwa odliczanie czasu ponownego załączenia;
· Czerwony (świeci) – wystąpiła awaria albo urządzenie zostało zablokowane z jej powodu;
· Niebiesko-czerwony (miga) – włączony jest tryb konfiguracji połączenia Wi-Fi;
· Fioletowy – trwa przywracanie ustawień fabrycznych, aktualizacja
oprogramowania wbudowanego albo naciśnięto przycisk sterujący „Wi-Fi”.


Przed testami postanowiłem jednak najpierw zajrzeć do środka. Na szczęście urządzenie rozbiera się bardzo łatwo.


1. Zaciski z bliska. Dodam, że dobrze trzymają przewód o przekroju co najmniej 2,5 mm², a maksymalny przekrój podany przez producenta to 16 mm².
2. Konstrukcja jest taka sama jak w PH-263T: płytki są połączone pod kątem prostym, a górna płytka jest dodatkowo mocowana zatrzaskami, które z kolei dociskają boczne ścianki górnej części obudowy. Prosto, solidnie i elegancko.
3, 4. Szyna neutralna jest wykonana podobnie jak w przekaźniku napięciowym.


Wnętrze wyraźnie się różni. Z elementów, które widziałem w PH-263T, mogę wskazać jedynie układ pomiaru prądu oparty na podwójnym wzmacniaczu operacyjnym.
Po lewej widać przetwornicę napięcia opartą na układzie TPS5430, pośrodku stabilizator liniowy AMS1117, a po prawej tranzystor polowy STD2NK90Z o napięciu do 900 V.
Po prawej jest też jeszcze jeden dławik, pełniący funkcję przeciwzakłóceniową. Jest trochę nadłamany — być może to moja wina, ale w każdym razie nie ma to dla niego znaczenia.



Zdjęcie z innej perspektywy. Dopiero później zauważyłem, że wartości rezystorów w obwodzie podłączenia do bocznika pomiarowego różnią się od siebie: zamiast 1 kΩ są tu rezystory 2 kΩ. Po prostu taka obserwacja.
Dodam, że jakość lutowania jest znakomita, a same płytki są idealnie czyste, nawet w miejscach, gdzie lutowanie było wyraźnie wykonywane ręcznie. Plamka topnika obok jednego z pól lutowniczych to już moja sprawka — odlutowałem przewód, żeby nie przeszkadzał przy fotografowaniu.


Urządzenie ma RTC (zegar czasu rzeczywistego), więc jest też element podtrzymujący jego zasilanie. W tym przypadku nie jest to jednak bateria, lecz superkondensator. Moim zdaniem to nawet lepsze rozwiązanie, bo wymiana baterii w takim urządzeniu byłaby dość niewygodna, a superkondensator ma dłuższą żywotność. Według deklaracji producenta po godzinie ładowania zegar działa przez 5 dni, ale nawet po odłączeniu zasilania nie trzeba będzie ponownie ustawiać czasu — urządzenie obsługuje synchronizację przez NTP)
Na płytce widać też niewielki kondensator tantalowy oraz polimerowy o pojemności 330 µF. Ten drugi nie został przylutowany zbyt starannie — właściwie wisi w powietrzu — ale jego obecność powinna wyraźnie poprawić działanie urządzenia w trudnych warunkach eksploatacji.


Przekaźnik mocy jest dokładnie taki sam jak w RN-263t — NRL709BC, więc nie widzę sensu go testować. Zainteresowanych testem i wnioskami odsyłam do recenzji przekaźnika napięciowego.
Przekaźnik ma znamionowy prąd do 80 A, a producent urządzenia deklaruje maksymalny prąd 63 A.


W obwodzie zasilania elektroniki znajduje się warystor i kondensator przeciwzakłóceniowy, ale warystor trochę mnie zaniepokoił, bo jest przeznaczony do napięcia 420 V. Nie należy go jednak mylić ze zwykłymi warystorami: w tym przypadku jest to Epcos S10K420 na napięcie skuteczne (RMS) 420 V, podczas gdy zwykłe warystory są przeznaczone do napięcia szczytowego sieci.
Mimo to urządzenie ma deklarowane maksymalne napięcie długotrwałe 450 V, a warystor jest na 420 V.

Na zdjęciu widać też czujnik temperatury. Tutaj przyklejono go do styku mocy przekaźnika i moim zdaniem to bardziej sensowne rozwiązanie, bo podczas pracy przekaźnik może nagrzewać się bardziej niż pozostałe elementy.


Układ zasilania jest tu wyraźnie bardziej złożony. W całości wygląda tak:
1. Napięcie wejściowe trafia do stabilizatora liniowego, w którym rolę elementu regulacyjnego pełni tranzystor polowy
2. Dalej znajduje się główna przetwornica DC-DC oparta na układzie LNK306 (na pierwszym zdjęciu).
3. Pierwszy stabilizator zasila układ sterowania przekaźnikiem oraz dwa pomocnicze stabilizatory oparte na układach TPS5430 i AMS1117.

Za układem LNK306 zamontowano kondensator Hitano 220 µF 25 V (drugie zdjęcie), a dwa mniejsze kondensatory tej firmy znajdują się przy stykach przekaźnika.
Na wejściu, za stabilizatorem liniowym, są dwa kondensatory 4,7 µF 400 V połączone równolegle, z dławikiem ograniczającym zakłócenia z sieci. Obok nich znajduje się jeszcze jeden kondensator 220 µF 25 V (trzecie zdjęcie).

Moim zdaniem całość wygląda bardzo dobrze i jest dość niezawodna, z jednym wyjątkiem: warystor jest podłączony bezpośrednio równolegle do zacisków wejściowych, bez bezpiecznika. Zabezpieczenie stanowi jedynie ścieżka obejściowa na płytce, przy szczelinie izolacyjnej (czwarte zdjęcie).

Problem w tym, że warystorów nie wolno montować bez bezpiecznika przed nimi, a wyłącznik nadprądowy 63 A zupełnie się do tej funkcji nie nadaje. Nie wiem, dlaczego konstruktorzy zrobili to właśnie w ten sposób, ale mogę powiedzieć, że w razie przebicia warystora ścieżka odparuje, zanim zadziała wyłącznik na wejściu. Może temu towarzyszyć niezły pokaz efektów specjalnych. Może do tego dojść przy wysokim napięciu wejściowym, powyżej 420 V. Szansa na to jest bliska zeru, ale jednak istnieje.


Na górnej stronie drugiej płytki zamontowano układ Wi-Fi ESP8266 i pamięć 25Q16. Ciekawe, że producent nie użył standardowej płytki Wi-Fi, tylko zaprojektował własną, na której umieścił również antenę Wi-Fi.
Na tę płytkę wyprowadzono też interfejsy programowania zarówno ESP, jak i mikrokontrolera sterującego — w tym przypadku najpewniej pod STlink.


Nie wylutowywałem płytki, bo od spodu znajduje się tylko 32-bitowy mikrokontroler STM32F091CCT6, układ pamięci i kilka elementów pasywnych.


Tak jak poprzednio, producent na moją prośbę udostępnił schemat urządzenia. Schemat płytki z mikrokontrolerem nie ma większego sensu, więc o niego nie prosiłem, ale schemat części mocy był interesujący.
Ogólnie rzecz biorąc, wszystko, co napisałem wyżej, się potwierdziło, zwłaszcza w kwestii układu zasilania. Widać też, że obwody pomiaru prądu i napięcia są takie same jak w RN-263t. Na przykład napięcie wejściowe jest mierzone w obu połówkach okresu, co przy zbiegu pewnych okoliczności może skrócić czas reakcji na awarię.


Przejdźmy do testów. Zacznę trochę inaczej niż zwykle — nie od standardowych pomiarów, lecz od opisu sterowania.
Jak już pewnie zauważyliście, urządzenie nie ma własnego wyświetlacza, poza diodą LED, więc wszystkie informacje są dostępne wyłącznie po połączeniu zdalnym.

Instrukcja szczegółowo opisuje sposób podłączenia i mogę powiedzieć, że opis rzeczywiście zgadza się z rzeczywistością, czyli jeśli wykonać podane czynności we właściwej kolejności, wszystko działa. Oczywiście ktoś powie: „No i co w tym takiego?”, a ja odpowiem: miałem kiedyś tanie kamery monitoringu, które też miały się łatwo podłączać. Jasne, w teorii :)

No dobrze, wróćmy do urządzenia. Są dwa sposoby połączenia: bezpośrednio z samym urządzeniem albo przez usługę chmurową Overvis. Producent zdecydowanie zaleca tę drugą metodę i po wypróbowaniu obu całkowicie się z nim zgadzam.
Połączenie odbywa się przez interfejs WWW, a nie aplikację. Z jednej strony może to być wadą, ale ma też zaletę — wieloplatformowość, czyli można połączyć się zarówno ze smartfona z Androidem, jak i ze zwykłego komputera. W dalszej części recenzji zobaczycie więc prawdopodobnie zrzuty ekranu z obu urządzeń.

Na początek połączenie bezpośrednie. Jego zaletą jest to, że nie potrzeba żadnych routerów, punktów dostępowych itp., a ponadto można połączyć się z urządzeniem w dowolnym momencie — najważniejsze, żeby było włączone.

Naciskamy przycisk na urządzeniu i przytrzymujemy go przez 5-6 sekund, po czym puszczamy. Dioda powinna zacząć migać na przemian na czerwono i niebiesko.
Urządzenie utworzy wtedy punkt dostępowy o nazwie EM-129. Łączymy się z nim.
Uruchamiamy przeglądarkę i przechodzimy pod adres http://em.com,. Otworzy się interfejs WWW, a na początek pojawi się prośba o połączenie z naszym punktem dostępowym. W moim przypadku z jakiegoś powodu mój router nie był widoczny, choć pozostałe były widoczne bez problemu.


Można wybrać tryb „wejdź do urządzenia bez hasła” i uzyskać dostęp do ustawień. Na przyszłość lepiej jednak ustawić hasło.
Otwiera się okno z informacjami o mocy, napięciu, prądzie i częstotliwości oraz... dużym, okrągłym przyciskiem. Jego funkcja jest prosta: włącza i wyłącza napięcie na wyjściu przekaźnika. Po przewinięciu niżej znajdziemy informacje o zużyciu energii w ciągu miesiąca, tygodnia i doby, a także łącznie. Wyświetlana jest zarówno moc czynna, jak i pozorna, ale licznik zlicza moc czynną.

Kliknięcie prostokąta w prawym górnym rogu ekranu otwiera menu ustawień i dostęp do dziennika zdarzeń. W praktyce to menu jest głównym ekranem, bo aby wrócić do poprzedniego widoku, trzeba wybrać tryb „stan”. Przy uruchomieniu ten tryb ładuje się automatycznie.


W niektórych przypadkach potrzebne jest sterowanie obciążeniem według harmonogramu, czyli prosty timer. Służy do tego zakładka „Harmonogram”.
Konfiguracja jest prosta: klikamy dwukrotnie wybrany wiersz, a następnie przeciągamy zielony obszar w górę lub w dół. Jeśli potem dwukrotnie klikniemy zielony wiersz, otworzy się dodatkowe menu, w którym można dokładniej ustawić czas.

Taka funkcja przydaje się, gdy zasilanie w niektórych pomieszczeniach (lub po prostu określonych obciążeniach) trzeba wyłączać zgodnie z harmonogramem pracy. Można przy tym ustawić różne godziny dla poszczególnych dni tygodnia.


Na komputerze obsługa jest nieco wygodniejsza, ale ze względu na pionowy układ tabeli widać wprawdzie więcej wartości, jednak nadal nie mieści się ona w całości. Czerwona pozioma linia oznacza aktualny czas.


Zabezpieczenia.
Zabezpieczenie napięciowe — część ustawień jest taka sama jak w PH-263T: górny próg wynosi 240-290 V, a dolny 160-230 V. Są też dodatkowe opcje: można ustawić opóźnienie wyłączenia przy przekroczeniu napięcia w zakresie 0.2-2 s, a przy jego spadku — 0.2-60 s.
Warto wyjaśnić, że podobnie jak w PH-263T zabezpieczenie ma trzy progi zadziałania przy wzroście napięcia i dwa przy jego spadku. W EM-129 można jednak regulować pierwszy próg. Tryby działania wyglądają następująco:
Płynny wzrost napięcia od ustawionej wartości — czas można regulować
Napięcie wyższe o 30 V od ustawionej wartości — wyłączenie po 0.2 s
Napięcie powyżej 300 V — wyłączenie po 0.02 s

Przy spadku napięcia można ustawić czas płynnego obniżania od zadanej wartości. Jeśli jednak napięcie spadnie do 145 V, wyłączenie następuje po stałym czasie 0.25 s.

Histereza to bardzo przydatne ustawienie, regulowane w zakresie 5-20 V. Może się przydać przy słabej sieci.
Można tu również ustawić czas ponownego załączenia po awarii. Domyślnie wynosi on 5 s. Da się też określić liczbę automatycznych prób przywrócenia zasilania; domyślnie automatyczna blokada jest wyłączona.
Czas ponownego załączenia można ustawiać z rozdzielczością 0.1 s, co moim zdaniem jest zbędne — wystarczyłaby rozdzielczość 1 s.


Zabezpieczenie nadprądowe można ustawić w zakresie 1-63 A, z rozdzielczością 0.1-0.2 A. Czas zadziałania wynosi 0.2-10 s.
Dostępne jest również automatyczne przywracanie zasilania. Domyślnie ustawiono 60 sekund i 3 próby, ale w razie potrzeby można wybrać „nigdy”, 1, 2, 3, 5, 7, 10 lub „zawsze”. Jeśli urządzenie zostanie zablokowane i skończą się próby, można je odblokować, odłączając zasilanie na kilka sekund.

Zabezpieczenie przeciążeniowe ma nieco więcej ustawień. Można wybrać moc czynną lub pozorną, a także wyłączyć tę funkcję.
Przydaje się ona na przykład wtedy, gdy ustalamy z najemcą maksymalną dopuszczalną moc i chcemy mieć pewność, że o tym „nie zapomni”, reklamując w swoim sklepie nową partię grzejników.

Zabezpieczenie częstotliwościowe to dość nietypowe ustawienie. Przypuszczam, że może się przydać przy zasilaniu z generatora lub przetwornicy. Górny próg można ustawić w zakresie 50-65 Hz, opóźnienie wyłączenia wynosi 5-10 s, a domyślny czas ponownego załączenia to 60 s. Można też wybrać liczbę prób przywrócenia zasilania. Domyślnie wyłączona.


Dziennik.
Podczas pracy EM-129 rejestruje dane dotyczące prądu, mocy i napięcia, a co pięć minut zapisuje je w pamięci nieulotnej. Archiwum mieści 10000 wpisów, a po jego zapełnieniu nowe dane nadpisują najstarsze.

Można tu wyświetlić wykres mocy, napięcia, prądu oraz zużytej energii w kWh. W tym przypadku miałem podłączoną lodówkę, więc wykres mocy przypomina „grzebień”, a wykres zużytej energii jest niemal prostą linią.


Jeśli wystąpi sytuacja awaryjna, zdarzenie jest zapisywane w pamięci od razu, bez czekania na upływ pięciominutowego interwału. Po kliknięciu czerwonej kropki można zobaczyć opis zdarzenia.


Połączenie z usługą chmurową Overvis.
Właściwie należało to zrobić od samego początku, ale chronologicznie wyszło tak, że zrobiłem to później. Dlatego przed dalszym opisem ustawień pokażę procedurę łączenia, choć ustawienia modułu można zmieniać również bez tego.

W oknie głównym albo po kliknięciu pozycji „ustawienia” uzyskujemy dostęp do listy dostępnych sieci WiFi. Wybieramy swoją, wpisujemy hasło i zapisujemy. Urządzenie spróbuje połączyć się z siecią. Jeśli wszystko pójdzie dobrze i niebieska dioda na urządzeniu będzie świecić światłem ciągłym, można przejść pod podany link.


Następnie trafimy do usługi chmurowej Overvis. Unikalny numer urządzenia zostanie wprowadzony automatycznie; można też skorzystać z linku lub kodu QR z naklejki.
Wpisujemy hasło (domyślnie: admin) i widzimy nasze urządzenie — w tym przypadku jedno, ale jeśli zarejestrowano ich więcej, można zobaczyć kilka.
Aby uzyskać pełny dostęp, rejestrujemy konto, podając adres e-mail, hasło, numer telefonu i imię. Następnie na skrzynkę pocztową przyjdzie potwierdzenie rejestracji. I to wszystko, gotowe.


Dalej jest już prosto: logujemy się, wpisujemy login i hasło, po czym trafiamy do menu wyboru podłączonych urządzeń. Ponieważ jest to dostęp przez chmurę, pojawiają się też ustawienia konta — można zmienić numer telefonu, imię i hasło.

Po wybraniu podłączonego urządzenia trafimy do okna z dużym okrągłym przyciskiem, pokazanym na samym początku opisu. Dalej interfejs się już nie zmienia, więc wszystko, co napisałem wyżej, pozostaje aktualne.


Ustawienia urządzenia.
1. Nazwa i hasło dostępu. Chyba jasne, że zamiast EM-129 lepiej wpisać coś sensownego, na przykład Biuro, Magazyn czy Sklep. Warto też zmienić hasło na bezpieczniejsze niż admin.
Można również ustawić cenę za kWh i walutę, bo czasem wynajmujący ustalają cenę inną niż ta, po której kupują energię od dostawcy.
2. Nazwa podłączonej sieci, hasło, ustawienia TCP/IP i przypisany adres IP (później używałem go do bezpośredniego połączenia z komputerem).
Zaplanowany urlop — nie do końca rozumiem, do czego służy. Po wybraniu tej opcji można wskazać zakres dwóch dat w formacie rok/miesiąc/dzień.
3. Ustawienia synchronizacji czasu. Niczego nie zmieniałem, działa i tak. Można wymusić synchronizację z serwerem lub podłączonym komputerem.


1. Włączanie i wyłączanie zdalnego dostępu przez usługę chmurową. Domyślnie jest włączony; jeśli z niego nie korzystamy, dla większego bezpieczeństwa można go wyłączyć.
2. Blokada panelu przedniego, a dokładniej czas, przez który przekaźnik nie będzie reagował na przycisk sterujący. Domyślnie wyłączona.
Blokada obciążenia, a dokładniej zakaz automatycznego przywracania pracy we wszystkich trybach. Domyślnie wyłączona, maksymalny czas wynosi 720 minut.
Czas resetowania licznika ponownych załączeń: 1-60 min.
Jasność wskaźnika — chyba najbardziej zaskakująca pozycja w ustawieniach. Można zmieniać jasność świecenia diody na panelu przednim w zakresie 1-15 poziomów. I rzeczywiście działa :)
3. Ponowne uruchomienie urządzenia, czyszczenie dziennika oraz to, o czym pisałem na samym początku: reset licznika energii elektrycznej. To właśnie dlatego na pewno nie da się używać go do rozliczeń komercyjnych, choć w rzeczywistości powodów jest znacznie więcej — konstrukcja obudowy, brak urządzenia w państwowym rejestrze itd.


A teraz testy. Na początek dokładność pomiaru napięcia.
Przekaźnik uruchamia się przy napięciu około 40-41 V; w tym przypadku oznacza to, że zaczyna wtedy działać i łączy się z Wi-Fi.


W opisie podano zakres roboczy 100-450 V oraz zakres pomiarowy 50-450 V.
Z pierwszym jest nawet lepiej: przekaźnik działa w zakresie 40-450 V. Z drugim jest już nieco gorzej — zaczyna mierzyć, jak podano, od 50 V, ale ostatnie prawidłowe wskazania napięcia kończą się na poziomie 388-390 V.
Przy napięciu wejściowym powyżej 390 V wskazania są zaniżone, a im wyższe napięcie, tym większa różnica. Przy napięciu wejściowym 450 V przekaźnik pokazuje zaledwie 417 V.
Później producent odpowiedział, że rzeczywisty zakres pomiarowy wynosi 100-350 V i właśnie taka wartość widnieje w papierowej wersji instrukcji.


Z prądem było nieco trudniej. Do 9 A używałem żarówek i kilku różnych żelazek, a przy większych wartościach musiałem już wykorzystać transformator podłączony przez autotransformator. W domu nie dałbym rady uzyskać 63 A ani rozproszyć 14 kW w zwykły sposób.


W zasadzie wynik można by nawet uznać za całkiem niezły: rezultaty testu mieszczą się w deklarowanych 2%, a w rzeczywistości wyszło nawet 1%. Ale znowu jest pewien „haczyk”.
W opisie podano:
Zakres pomiaru prądu: 0.3 - 65 A
Zakres pomiaru mocy: 15-30000 W

Co do górnej granicy nie mam zastrzeżeń, przynajmniej w przypadku prądu. Widziałem wskazania około 64.5 A, wyżej już nie próbowałem, bo zadziałało zabezpieczenie. Z dolną granicą jest jednak gorzej.
Podczas testu stopniowo zwiększałem obciążenie, zaczynając od 15 W, potem 40, 60 i 60+15 W. Przekaźnik uznał jednak, że obciążenie jest poniżej progu, mimo że przekraczało obie deklarowane wartości: zarówno 0.3 A, jak i 15 W.
Dalsze stopniowe zwiększanie obciążenia nie było zbyt wygodne. Nie mam obciążenia prądem przemiennym (przynajmniej na razie), więc podłączyłem obciążenie pobierające 0.5 A — tutaj wszystko działało prawidłowo. W praktyce prąd, od którego przekaźnik zaczyna go zliczać, mieści się gdzieś w zakresie od 0.33 A do 0.5 A.


Przeprowadziłem też kilka dodatkowych testów.
Najpierw zmierzyłem spadek napięcia na stykach przekaźnika przy prądzie 50 A. Całkowita rezystancja szyny fazowej wyniosła około 0.75 mΩ, co jest bardzo dobrym wynikiem. Moc strat to zaledwie 1.85 W. Myślę, że wyniki te można odnieść również do RN-263t.



Drugim testem była próba wytrzymałości przy napięciu wejściowym 450 V, podanym jako maksymalne.


Przekaźnik oczywiście zadziałał w trybie ochronnym, ale nadal mierzył napięcie i rysował wykres, choć z przesunięciem wskazań napięcia — rzeczywistą wartość widać na zdjęciu powyżej. W trakcie testowania przekaźnika przy różnych napięciach w logu pojawiały się więc komunikaty o awariach.


Nie mierzyłem czasu dokładnie, ale wyszło około 50 minut. Przekaźnik był przy tym ledwie ciepły. Na zdjęciu widać górę, prawą ściankę i spód.
Temperaturę dolnej części mierzyłem dlatego, że znajduje się tam warystor na 420 V, a na wejściu było 450 V. Nie nagrzał się jednak nawet trochę — przynajmniej kamera termowizyjna nie wykryła żadnych anomalii.


Jako trzeci test postanowiłem sprawdzić, co się stanie po podłączeniu przekaźnika odwrotnie. Oczywiście w takim przypadku trzeba go najpierw uruchomić, żeby przekaźnik podtrzymał sam siebie (a właściwie jego odpowiednik, bo jest to przekaźnik spolaryzowany).
Najbardziej interesowało mnie, jak będzie wtedy zliczana moc. Test wykazał, że w takim układzie przekaźnik w ogóle nie uwzględnia mocy czynnej, a właściwie nawet jej „nie widzi”, ale prawidłowo zlicza moc pozorną, która rośnie.
Moim zdaniem w takiej sytuacji dobrze byłoby zapisywać w logu informację o błędzie pomiaru.


Czas zadziałania.
Jak pisałem wyżej, dla zbyt wysokiego napięcia są trzy poziomy, a dla zbyt niskiego dwa. Sprawdziłem dwa poziomy przy zbyt wysokim napięciu (średni i szybki) oraz jeden przy zbyt niskim (szybki). Sprawdziłem też ponowne załączenie po ustąpieniu awarii.

Na początek tryb kasowania awarii, czyli załączenie w pełni inicjowane przez urządzenie.
1, 2. załączenie po zbyt niskim napięciu
3, 4. załączenie po zbyt wysokim napięciu.

Mój transformator separacyjny nie ma dużej mocy. Myślę, że dlatego przebieg sinusoidalny za nim jest zniekształcony, ponieważ na wejściu urządzenia znajduje się przetwornica DC-DC.
Podobnie jak w RN-263t, załączenie następuje w pobliżu maksimum sinusoidy, przy czym w jej dolnej połówce.


Reakcja na spadek napięcia poniżej ustawionego progu.
Po lewej ustawiono próg 180 V, u góry napięcie spada do 140 V, a na dole do 110 V.
Po prawej ustawiono próg 160 V, u góry napięcie spada do 180 V, a na dole do 110 V.

W większości przypadków wyłączenie następowało w pobliżu przejścia sinusoidy przez zero, ale nie zawsze. Mogło do niego dojść zarówno w górnej, jak i w dolnej części przebiegu. Czas wyłączenia wynosił 0,25-0,28 s, co niemal mieści się w podanej w dokumentacji wartości 0,25 s.


Podobnie jak poprzednio, więcej uwagi poświęciłem testowi wyłączania przy podwyższonym napięciu, ponieważ takie sytuacje są bardziej krytyczne dla sprzętu. Testy będą podobne do tych przeprowadzonych dla RN-263t.

Na początek ustawiłem próg zadziałania na 240 V i podawałem na wejście 265, 280, 310 oraz 340 V.
1. 265 V — wyłączenie po 0,5 s, zgodnie z ustawieniem
2. 280 V — ponieważ różnica między wartością zadaną a napięciem wejściowym przekracza 30 V, wyłączenie nastąpiło po 0,2 s, zgodnie z instrukcją.
3, 4. Przy napięciu wejściowym 290-310 V zaczyna działać „szybki” tryb, więc przy 310 V wyłączenie powinno nastąpić w czasie krótszym niż 0,05 s. W rzeczywistości było to 0,02-0,03 s.
5, 6. Przy napięciu wejściowym 340 V opóźnienie jest takie samo: 0,02-0,03 s.

Czas wyłączenia jest zgodny z podanym albo jeszcze krótszy, co jest lepsze. Wyłączenie najczęściej następowało w pobliżu przejścia sinusoidy przez zero, choć czasami było nieco opóźnione. Każdy test powtarzałem kilka razy, żeby to sprawdzić.


Próg zadziałania wynosił 250 V. W tym trybie testowałem urządzenie przy napięciu wejściowym 265, 310 i 340 V.
1, 2. Przy 265 V opóźnienie zgodne z ustawieniami — 0,5 s.
3, 4. 310 V — wyłączenie po 0,02-0,03 s.
5, 6. 340 V — tak samo jak w poprzednim trybie.

Wszystko tak samo jak w poprzednim teście: przekaźnik wyłącza się w pobliżu przejścia sinusoidy przez zero, ale nie zawsze. Wyłączenie może nastąpić zarówno podczas dodatniej, jak i ujemnej połówki fali.


Próg wyłączenia wynosił 280 V. Podawałem tu 310 V (u góry) i 340 V (u dołu).
Zasadniczo wszystko wygląda tak samo jak wcześniej, ale wyraźniej widać, że wyłączenie nie zawsze następuje przy przejściu przez zero, choć widać pewną synchronizację z siecią.


Podczas testu zauważyłem dziwne zachowanie przekaźnika, a dokładniej trybu automatycznego ponownego załączenia.
Już podczas symulowania wahań napięcia zauważyłem, że po jego powrocie do normy przekaźnik od razu załącza obciążenie, mimo że w ustawieniach przerwa wynosi 5 s. Skontaktowałem się z konstruktorem, który wyjaśnił, że czas do ponownego załączenia jest liczony od chwili wyłączenia, a nie od momentu powrotu napięcia do normy. Z jednej strony obciążenie zostanie podłączone szybciej, a przerwa i tak zostanie zachowana. Z drugiej strony po powrocie napięcie może znów przekroczyć ustawiony limit, co doprowadzi do krótkiego cyklu załączania i wyłączania — a to nie jest zbyt korzystne.


Na koniec kilka słów o innych urządzeniach z tej serii.
Choć EM-129 jest nowością, podobne urządzenia są już produkowane. Mają bardzo zbliżone funkcje: mogą działać jako licznik energii elektrycznej, urządzenie zabezpieczające oraz zdalny włącznik/wyłącznik obciążenia. Można też uzyskać do nich dostęp przez usługę Overvis. Różnią się jednak konstrukcją, mają niższy maksymalny prąd i kosztują dwa razy mniej. Przekaźnik EM-126T ma ponadto czujnik temperatury, ale kosztuje o kilka dolarów więcej niż EM-125.
W przeciwieństwie do EM-129 oba urządzenia należą do segmentu „domowego”, dlatego okres gwarancji wynosi 3 lata. Jeśli kogoś zainteresują, myślę, że można przygotować recenzję jednego z nich. Oba przekaźniki są dostępne w rosyjskiej wersji strony.


Po testach mogę powiedzieć, że urządzenie naprawdę mnie zainteresowało — nie tylko dlatego, że potrafi mierzyć zużycie energii i załączać/wyłączać obciążenie, ale przede wszystkim dlatego, że ma zaawansowany układ zabezpieczający przed wahaniami napięcia w sieci. Możliwości konfiguracji jest tu rzeczywiście więcej niż w RN-263t, choć ogólna zasada działania pozostała taka sama. Właśnie dlatego planuję wymienić w domu przekaźnik, który zamontowałem ponad 10 lat temu.

W praktyce jest to pod wieloma względami odpowiednik RN-263t, ale oferuje znacznie więcej możliwości — zarówno jeśli chodzi o ustawienia, na przykład zabezpieczenie nie tylko nadprądowe, lecz także przeciążeniowe i częstotliwościowe, jak i funkcje (WiFi). Zmieniono też całkowicie układ zasilania, który moim zdaniem powinien być bardziej niezawodny.

Są jednak pewne „niuansy”, na które moim zdaniem konstruktorzy powinni zwrócić uwagę.
1. Wirtualny „przycisk” załącza obciążenie bez odczekania ustawionego czasu opóźnienia. W razie przypadkowego wyłączenia i ponownego załączenia może to mieć znaczenie choćby dla sprężarek. Myślę, że warto dodać możliwość wyboru: z opóźnieniem lub bez.
2. „Przycisk” reaguje niemal natychmiast, co może doprowadzić do przypadkowego wyłączenia — zwłaszcza gdy przez taki przekaźnik zasilane jest mieszkanie, a sterowanie odbywa się przez podłączony do niego router. Skutek jest chyba jasny. Dobrze byłoby dodać konieczność przytrzymania przycisku przez określony czas.
3. W dokumentacji papierowej (bardziej wiarygodnej) deklarowany zakres pomiaru prądu/mocy zaczyna się od 0,3 A/300 W. Moje testy wykazały, że w rzeczywistości minimalna moc jest bliższa 100 W, ale to i tak dość dużo, zwłaszcza jeśli korzysta się z funkcji licznika energii elektrycznej.
4. Warystor jest podłączony do obwodu zasilania bez bezpiecznika. Ryzyko awarii nie jest zbyt duże — przez dłuższy czas podawałem 450 V, ale mimo to, ze względów bezpieczeństwa, przed warystorem powinien być bezpiecznik.

Na razie to wszystko. W dalszej kolejności planuję montaż w domowej rozdzielnicy, z pewnym dodatkiem, o którym opowiem innym razem. Będzie też dodatkowa „próba czasu”, choć urządzenie działa u mnie z lodówką już prawie tydzień i jak dotąd sprawuje się doskonale — bez fałszywych zadziałań i innych problemów.

Mam nadzieję, że to było przydatne. Jeśli macie jakieś pytania, mogę przekazać je twórcom i opublikować odpowiedź.
2800₴ (около $105)
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
счетчик в розетку с функцией памяти аварийного отключения света, дрл-м 129 к 59, 3, https://www.kirich.blog/obzory/tehnicheskie-obzory/892-wifi-schetchik-elektroenergii-s-funkciey-zaschity-i-upravleniya-em-129-ot-novatek-elektro, 5, реле ем-129, ем-129 аналог, wi-fi счетчик электроэнергии с функцией защиты и управления ем-129, wi-fi счетчик энергии, ем 129 новатек, wifi новатек, регистрация wi fi счётчика em 129, умные счетчики wifi, wi-fi счетчик электроэнергии с функцией защиты и управления, ем 129 от новатек электро отзывы, ekf em 129, ем 129 wi fi счетчик, счётчик электроэнергии wi fi, em 129 счётчик, em129 счетчик электроэнергии, счётчик электроэнергии с wifi, «my.overvis.com», счетчик меркурий 3 5 60 а с «вайфай», overvis.com, em 129 обзор

Pytania i odpowiedzi

Czy EM-129 może służyć jako komercyjny licznik energii?

Nie. EM-129 jest przeznaczony do niekomercyjnego pomiaru i nie zastępuje standardowego, plombowanego licznika.

Jaka jest praktyczna minimalna moc mierzona przez EM-129?

Choć papierowa dokumentacja podaje dolną granicę 300 W, testy autora wskazały, że w praktyce minimum jest bliższe 100 W.

Jakie zastrzeżenia autor zgłasza wobec EM-129?

Autor proponuje dodanie opóźnienia przed włączeniem obciążenia oraz zabezpieczenia przed przypadkowym naciśnięciem wirtualnego przycisku. Zauważa też, że warystor jest podłączony bez bezpiecznika.

Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Inne urządzenia


Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja