TV box Vorke Z6 — jaki jest naprawdę

Mam już na koncie dwie recenzje miniaturowych komputerów Vorke: pierwsza bardzo mi się spodobała, druga również jest interesująca na swój sposób, choć miała pewne wady. Tym razem zainteresował mnie jednak przystawka z Androidem od tego samego producenta. Poprzednie urządzenia miały całkiem niezłą jakość wykonania i po prostu działały stabilnie, więc zaciekawiło mnie, jak pod tym względem wypada Vorke Z6.
Oględziny, rozbiórka, testy, wnioski.


Część informacji ukryłem pod spoilerami. Jeśli czegoś nie znaleźliście, być może właśnie tam się znajduje :)

Nie będę przytaczał wszystkiego, co producent podał w opisie, i wymienię tylko najważniejsze parametry:
Procesor — Amlogic S912
Liczba rdzeni — 8
Układ graficzny — Mali-T820MP3
Pamięć RAM — 3 GB DDR4
Pamięć flash — 32 GB
Wi-Fi: 2,4 / 5 GHz IEEE 802.11 b/g/n/ac
Bluetooth: Bluetooth 4.1
LAN — Ethernet 10/100M/1000M RGMII
Wyjście wideo — HDMI 2.0, obsługa HDR, CEC i HDCP 2,2 oraz rozdzielczości 4K*2K @ 60Hz
Złącza: 2x USB 2.0, optyczne S/PDIF, RJ45, czytnik kart microSD
System operacyjny — Android 7.1.2
Wymiary — 113 x 113 x 26 mm

Oględziny.

Opakowanie utrzymane jest w firmowym stylu Vorke: gruby, żółty karton, a na naklejce tylko podstawowe parametry.


W zestawie znajdują się:
1. Przystawka TV Vorke Z6
2. Pilot na podczerwień
3. Zasilacz
4. Kabel HDMI
5. Instrukcja.




1. Instrukcja jest bardzo prosta i krótka, cała po angielsku. Zwięźle opisano w niej przeznaczenie złączy i procedurę aktualizacji oprogramowania.
2. Kabel HDMI z wyglądu niczym się nie wyróżnia na tle kabli dołączanych do innych przystawek TV. Nie ma nawet „pozłacanych” złączy.
3, 4. Zasilacz jest dość kompaktowy i podczas pracy specjalnie się nie nagrzewa. W trakcie testu podłączyłem zewnętrzny dysk twardy, z którego przez kilka godzin bez przerwy odtwarzany był film.


Pilot jest bardzo schludny, ale też maksymalnie prosty. Podczas testów miałem nadzieję, że producent wpadnie na pomysł, by dodać funkcję AirMouse, ale niestety — to zwykły, prosty pilot z minimalną liczbą funkcji. Z drugiej strony być może właśnie taka prostota okaże się wygodna.


Trudno mówić o wyglądzie: moim zdaniem to po prostu małe pudełko, bez żadnych designerskich fajerwerków. Bardzo przypomina mi przystawkę TV Tanix TX92, z tym samym procesorem, ale 64 GB pamięci flash.



1. Z przodu znajduje się niewielki wyświetlacz LED.
2. Z tyłu, jak zwykle, umieszczono większość złączy: zasilanie, HDMI, Ethernet, 2 porty USB 2.0, otwór przycisku resetowania oraz gniazdo wyjścia S/PDIF 3,5 mm. Brakuje analogowego wyjścia audio.
3. Po lewej stronie znajduje się gniazdo karty pamięci.
4. Po prawej stronie są tylko otwory wentylacyjne.

A skoro już o otworach wentylacyjnych mowa — jak widać na zdjęciu, jest ich całkiem sporo. Wentylacja zajmuje mniej więcej połowę lewej i prawej ścianki. Już się ucieszyłem, że może wreszcie zrobili porządną wentylację.


Na górze znajduje się podświetlany, konfigurowalny przycisk zasilania.
Na spodzie spodziewałem się zobaczyć dodatkowe otwory wentylacyjne, przez które dostawałoby się chłodne powietrze. Niestety, chińscy inżynierowie trzymają się swojego stylu: zwykle robią otwory albo tylko na spodzie, albo tylko po bokach, ale prawie nigdy jednocześnie na spodzie i po bokach. A przecież właśnie tak powinna wyglądać prawidłowa wentylacja.


Z przodu znajduje się wyświetlacz LED pokazujący aktualną godzinę, rodzaj połączenia z siecią (Wi-Fi lub Ethernet), podłączenie pamięci USB lub dysku twardego, a także ikonę timera.
Wyświetlacz i przycisk są podświetlone tylko podczas pracy. W trybie uśpienia lub po wyłączeniu gasną, choć moim zdaniem lepiej byłoby nie wyłączać wyświetlacza, a jedynie zmniejszać jego jasność — byłoby to znacznie wygodniejsze i bardziej logiczne.


Wnętrze.

Aby dostać się do środka, trzeba odkręcić trzy wkręty. Pod lewą, bliższą nóżką nie ma wkrętu. Wkręty znajdują się bliżej środka obudowy, więc nie trzeba odklejać całej nóżki.


Płytka drukowana zajmuje niemal całą powierzchnię obudowy. Nie mam większych zastrzeżeń do jakości wykonania, a przycisk zasilania podłączono za pomocą złącza.




Oszczędzono za to wyraźnie na złączu antenowym, co nieco utrudnia rozbiórkę. Co więcej, antena była przyklejona niedbale — minus.


Część ciepła jest odprowadzana na metalową płytkę przez gumę termoprzewodzącą. Niedawno rozbierałem TV box innej firmy i narzekałem, że radiator prawie nie ma żeberek. Tutaj sytuacja jest odwrotna: żeberka są, ale w tym przypadku tylko pogarszają chłodzenie.
Chociaż nie, chyba trafniej będzie powiedzieć tak: gdyby producent zamiast radiatora z żeberkami zastosował zwykłą aluminiową płytkę, chłodzenie tylko by na tym zyskało. Do temperatury wrócę zresztą na etapie testów.


Radiator przyklejono stosunkowo cienką białą taśmą o pewnej włóknistej strukturze.
Od góry płytka również wygląda dość schludnie, choć jej jakość jest mniej więcej taka sama jak w TV boxach innych firm — ani lepsza, ani gorsza.


Układ stabilizatorów zasilania nie jest rozproszony po całej płytce, lecz skupiony w jednym miejscu. Czasami podczas pracy słychać było ciche brzęczenie, słyszalne z odległości około 0.5-1 m.


Układ zabezpieczenia na wejściu zasilania (prawdopodobnie). Widać też wyżej, że nie ma dodatkowego zabezpieczenia wyjścia HDMI — elementy nie zostały wlutowane. Moim zdaniem można to wybaczyć tanim urządzeniom, ale nie w tej kategorii cenowej. Dlatego radzę podłączać ten przewód jako pierwszy, a odłączać jako ostatni.


1, 2. U góry znajdują się dwa układy pamięci RAM o pojemności 512 MB, na dole dwa układy po 1 GB, co daje łącznie 3 GB pamięci operacyjnej. Producent: Samsung.
3. Pamięć flash o pojemności 32 GB również jest produkcji Samsunga, co moim zdaniem jest bardzo dobrym rozwiązaniem. Najczęściej taka pamięć jest nieco szybsza i na pewno bardziej niezawodna niż znane układy Foresee.
4. Sterownik wyświetlacza LED.


1. Gigabitowy Ethernet oparto na popularnym kontrolerze RTL8111F firmy Realtek.
2. Moduł WiFi 8223A-SR firmy Fn-Link.
3, 4. Stabilizatory zasilania poszczególnych układów TV boxa.


Oprogramowanie.

Tutaj Vorke zdecydowanie postanowił się wyróżnić, tworząc własny interfejs obsługi. Nie powiedziałbym, że jest bardzo wygodny: wygląda ładnie i ma animacje, ale podczas korzystania zdarzają się zacięcia, przez które nie wiadomo, czy pozycja menu została wybrana, czy nie.
Chodzi o to, że „pulpit” podzielono na trzy sekcje:
1. Menu główne.
2. Menu ustawień i dodanych aplikacji szybkiego dostępu.
3, 4. Menu zainstalowanych aplikacji.

Po lewej stronie widać trzy okrągłe „przyciski”. Aby przejść do innego ekranu, trzeba najpierw kliknąć w lewo, żeby zaznaczyć te przyciski, potem kliknąć w górę lub w dół, a następnie przejść do nowego ekranu menu.
Ładnie, nie przeczę, ale ergonomia nie jest najlepsza. Jeśli jednak korzysta się z niewielkiego zestawu programów, nie będzie to miało znaczenia — Kodi, YouTube, przeglądarkę itp. można umieścić na ekranie głównym i w ogóle nie zaglądać do pozostałych sekcji.


Menu ustawień, a właściwie pierwszy poziom menu ustawień, bo są trzy takie poziomy.
Zebrano tu wszystkie najważniejsze ustawienia. O ile dobrze zrozumiałem, dostępny jest tylko język angielski.


Ustawień jest naprawdę dużo, więc uznałem, że najlepiej będzie schować je pod spoilerem.

1. Konfiguracja połączenia Ethernet.
2. WiFi
3. PPPoE
4. Bluetooth
5. Przywracanie ustawień fabrycznych.
6. Informacje o TV boxie.



W pierwszym oknie ustawień dostępne są również:
1. Dopasowanie obrazu do rozmiaru ekranu — w moim przypadku nie było potrzebne.
2. Wybór formatu sygnału audio.
3. Automatyczne uruchomienie kreatora konfiguracji przy następnym uruchomieniu.
4. Ustawienia rozdzielczości i trybu pracy wyjścia wideo. Pokażę je dokładniej niżej, bo tutaj nie zmieściła się nawet połowa opcji.


Drugi poziom menu — pozycja More settings. W grę wchodzi tu boczny panel ustawień, podobny do tych stosowanych w niektórych TV boxach z Androidem 7.

Ponieważ TV box był podłączony do monitora Full HD, maksymalna rozdzielczość jest ograniczona do 1920х1080.
Wyżej znajduje się opcja Color Space, czyli wybór trybu wyjściowego koloru na wyjściu wideo boxa.

Jest też menu Dolby vision set. We wszystkich trzech próbach TV box zawieszał się na amen przy próbie wejścia do tego menu. Nie udało mi się ustalić, do czego służy.


Ustawienia wyjścia audio.


Różne ustawienia, w tym konfiguracja sterowania CEC.


Sterowanie wyjściem wideo — tutaj umieszczono przełączanie trybów HDR i SDR.


Panel nawigacji jeszcze jakoś rozumiem — można go wymusić lub wyłączyć — ale opcję obracania obrazu w TV boxie widziałem po raz pierwszy. Można na przykład powiesić telewizor w pionie, ale to już raczej z kategorii: „bo tak mi się podoba” :)


Przycisk zasilania można skonfigurować tak, by wyłączał urządzenie, przełączał je w tryb uśpienia albo uruchamiał ponownie. Niezależnie od wybranego trybu TV box włącza się automatycznie po podłączeniu zasilania, bez naciskania przycisku.


Jeśli w poprzednim menu ustawień wybierzesz More settings (ależ déjà vu), przejdziesz do trzeciego poziomu ustawień, znanego już większości użytkowników smartfonów.
W poprzednich recenzjach TV boxów zdarzało mi się narzekać, że po wejściu do ustawień ekranu z tego menu aplikacja ustawień się zawiesza. Tutaj tego problemu nie ma.



TV box działa pod kontrolą Androida w wersji 7.1.2. To pierwszy TV box z tą wersją Androida, który trafił w moje ręce. Poprzednie miały najwyżej wersję 7.1.1, choć osobiście nie zauważyłem większej różnicy.


Zainstalowano 32 GB pamięci flash, z czego użytkownik ma do dyspozycji prawie 25 GB.


Przy próbie aktualizacji najpierw pojawił się komunikat, że nie ma dostępnych aktualizacji, ale osobna aplikacja Update wykryła aktualizację. Wszystkie dalsze testy przeprowadziłem już po jej zainstalowaniu.


W TV boxie zastosowano bardzo dobrze znany SoC S912 firmy Amlogic, więc informacje z CPU-Z nie przynoszą nic nowego.


Testy wydajności.

Ponieważ ten procesor nie jest rynkową nowością, wyniki testów umieszczę pod spoilerem, a skomentuję tylko kilka kwestii. Większość wyników trafi do tabeli porównawczej.


Jak w większości nowoczesnych urządzeń, Wi-Fi działa nie tylko w paśmie 2,4 GHz, ale również 5 GHz. Czułość jest całkiem niezła: z najdalszego punktu (12 m i żelbetowe ściany) widziałem swoje punkty dostępowe, choć ostatecznie nie udało mi się z nimi połączyć.


W dobrych warunkach odbioru połączenie osiągało prędkość 72 Mbit/s w paśmie 2,4 GHz i 433 Mbit/s w paśmie 5 GHz.


Test rzeczywistej prędkości wypadł jednak gorzej, co jest całkiem zrozumiałe. W obrębie jednego pokoju prędkość wynosiła 20–35 Mbit/s, zależnie od odległości i przeszkód.
W paśmie 5 GHz prędkość jest wyraźnie większa i wynosi 90–100 Mbit/s. Odległość od routera to 2–3 m, a po drodze znajduje się jedna niewielka przeszkoda w postaci narożnika ściany.


Połączenie przewodowe zapewnia prędkość 500–650 Mbit/s. Zwykle polecam korzystać z połączenia przewodowego ze względu na większą stabilność, a jeśli macie sieć gigabitową — również ze względu na prędkość.



Preinstalowane oprogramowanie oraz testy odtwarzania wideo.

Preinstalowanego oprogramowania jest całkiem sporo. W jego skład wchodzą:
1. AirScreen — o ile dobrze widzę, program do przesyłania plików między urządzeniami.
2. Program do instalowania dodatków do Kodi. Nie do końca zrozumiałem, do czego służy. Z tego, co widzę, pozwala pobrać dodatkowe pakiety językowe, ale skoro nie ma rosyjskiego, nie widzę w nim sensu.
3. Media Center.
4. Program Modbro do oglądania telewizji online itp.


1. Kill apps — zwalnianie pamięci przez zamykanie nieużywanych aplikacji.
2. Miracast
3. Osobny program do konfiguracji połączenia PPPoE
4. Read Logs — program o zrozumiałej nazwie (czytanie logów), ale z niezbyt jasnym działaniem.
5. Update — program do aktualizacji oprogramowania układowego i tworzenia kopii zapasowych danych.
6. A to wbudowany Speedtest do sprawdzania prędkości dostępu do internetu. Wszystko byłoby świetnie, gdyby nie to, że domyślnie jest ustawiony na Baidu (baidu.net), więc pokazuje prędkość około 380 Kbit/s nawet przy prawidłowym połączeniu. Serwer można ustawić ręcznie, ale u mnie w takim przypadku test w ogóle się nie uruchamiał (próbowałem z Google).


Kodi, który jest częścią preinstalowanego oprogramowania, działa na ogół poprawnie. Większość sprawdzonych przeze mnie kanałów odtwarza się bez problemów.


Trafiały się jednak kanały, które kategorycznie odmawiały odtwarzania, więc trudno ocenić, ile jest tych działających, a ile nie. W moich testach działała większość.


Z YouTube wszystko jest w porządku. Sprawdzałem zarówno zwykłe kanały, jak i filmy FullHD 60fps — odtwarzanie było płynne, bez zacięć.

Przy okazji zrobię tu małą dygresję. Jakiś czas temu postanowiłem bardziej zwracać uwagę na kontrolę temperatury i teraz w pierwszej kolejności instaluję program, który wyświetla ją na ekranie. Na wielu zrzutach ekranu możecie zobaczyć tę wartość u samej góry.
Podczas testu z YouTube odtwarzałem filmy przez ponad godzinę. Temperatura najpierw wzrosła do 65 stopni, a potem wahała się w zakresie 62–64 stopni.


Trzecia dołączona aplikacja do oglądania wideo online nosi nazwę Modbro. Nie wiem, komu jest „bro”, ale u mnie większość kanałów się „rozsypywała” i obraz strasznie się zacinał. Niestety, tak właśnie było :(


Alternatywne aplikacje do oglądania telewizji online.
TorrentTV działał lepiej niż Modbro — obraz nie rozpadał się na kwadraty, ale zdarzały się zacięcia na tyle częste, że oglądanie nie było komfortowe.
Wbudowany odtwarzacz multimedialny raczej nie działał, niż działał, natomiast Kodi zachowywał się znacznie stabilniej.


Kolejny program — LOL!TV. Ogólnie całkiem niezła i wygodna aplikacja, która działa zupełnie przyzwoicie na większości sprawdzonych przeze mnie TV boxów, ale i tutaj pojawiły się problemy.


Obraz również czasami mógł się „rozsypać”, ale zdarzało się to znacznie rzadziej i wyglądało nieco inaczej. Na drugim zrzucie ekranu widać „duchy” po lewej i prawej stronie dziewczyny — to pozostałości poprzedniej klatki. Widać, że program do dekodowania wideo działa nieprawidłowo.
Były jednak też kanały, które działały świetnie, na przykład Fox HD i jeszcze jakiś, którego nazwy nie zapamiętałem.


Obraz płyty Blu-ray odtworzył się w Kodi bez żadnych problemów. Po dwukrotnym odtworzeniu filmu temperatura wynosiła około 65–67 stopni. Na ostatnim filmie można zobaczyć temperaturę 75 stopni. Nie wzrosła ona podczas odtwarzania filmu, lecz dlatego, że bez przerwy robiłem kilka zrzutów ekranu. Ten sam problem obserwowałem też w innych TV boxach, dlatego nie zaliczam go do wad.
Film był odtwarzany z dysku twardego podłączonego przez USB. Przy okazji była to próba sprawdzenia temperatury zasilacza, który nie przegrzewał się nawet w takim trybie.


A jak wygląda odtwarzanie pozostałych plików wideo? Tutaj sprawa jest prosta: sprawdziłem kilka plików zarówno w rozdzielczości FullHD, jak i 4k. W testach IXBT zdarzają się niewielkie przycięcia, choć nie są krytyczne. Jak to zwykle bywa, TV box nie obsługuje natywnie dekodowania AC3, więc trzeba zainstalować alternatywny odtwarzacz.


„Problemowy” film Sony_4K_HDR_Camp.mp4 odtwarzał się płynnie i bez problemów, choć od dawna nie spotkałem się z przypadkiem, żeby był wyświetlany nieprawidłowo.


Z „kaczkami” sytuacja była nieco bardziej skomplikowana. Wersja w rozdzielczości 4k, ze strumieniem 240 Mbit, działała tylko z pamięci wewnętrznej, ponieważ dyskowi twardemu brakowało przepustowości USB 2.0.
Wersja FullHD działała bez problemu również z dysku twardego, ale zauważyłem dziwny problem: wystarczyło podczas odtwarzania filmu nacisnąć PrintScreen, a dysk twardy „znikał”, wydając przy tym dźwięk parkowania głowic. Wygląda na niedobór mocy, choć w żadnej innej sytuacji nie było problemów, także podczas odtwarzania zrzutu BluRay. Dzieje się tak wyłącznie przy odtwarzaniu konkretnego filmu.
Wspominałem wyżej, że podczas robienia zrzutów ekranu na TV boxach temperatura procesora stopniowo rośnie. Tajemnicą pozostaje, po co tworzenie zrzutu ekranu wymaga aż tylu zasobów, ale dotyczy to TV boxów zarówno z układami Amlogic, jak i Rockchip.


Nie ma problemów z wyświetlaniem obrazu „piksel w piksel”, ale z drugiej strony od dawna nie spotkałem TV boxa, który miałby z tym testem kłopoty.


Wyniki najlepiej obrazuje tabela porównawcza, w której zebrałem rezultaty testów sprawdzonych przeze mnie TV boxów. Być może dodam do niej także inne testy. Chciałbym też uwzględnić ceny, żeby porównanie było bardziej czytelne, ale te ciągle „pływają”, więc raczej nie uda się tego zrobić.

Średnio TV box osiągnął wydajność zbliżoną do innych modeli opartych na S912 — w niektórych testach nieco wyższą, w innych niższą. Zaskoczył mnie tylko wynik testu 3dmark. Mogę jedynie przypuszczać, że występuje tu jakaś niekompatybilność, bo w tym samym Epic Citadel wynik jest całkiem przyzwoity.


TV box obejrzany, testy wykonane, czas na podsumowanie.

Konstrukcja i wygląd.
Pod tymi względami TV box nie różni się szczególnie od konkurencji: to skromne, czarne pudełko z zegarem na przednim panelu. Do wad zaliczyłbym niewielką liczbę portów USB, brak USB 3.0 (to akurat kwestia dyskusyjna) oraz brak analogowego wyjścia audio.
Chłodzenie nie zostało zaprojektowane całkiem „zgodnie ze sztuką”, ale spełniało swoje zadanie. Do zasilacza nie miałem zastrzeżeń.
Jedyny problem dotyczył odłączania dysku twardego, gdy zbiegło się kilka czynników.


Oprogramowanie.
Tutaj producent zdecydowanie dał z siebie wszystko. Nie powiem, żebym testował wiele modeli TV boxów, ale z taką liczbą ustawień jeszcze się nie spotkałem — jest ich naprawdę dużo. Ta mnogość odbiła się jednak na wygodzie dostępu do menu; w niektórych miejscach producent „przekombinował”. Mimo wszystko wolę, gdy ustawień jest więcej.
Zainstalowano też całkiem sporo programów, choć mniej więcej połowa przydaje się tylko od czasu do czasu i nie każdemu.

Testy i multimedia.
Pod względem wydajności TV box również nie wyróżnia się niczym szczególnym — wyniki są zbliżone do rezultatów innych modeli opartych na tym samym SoC.
Test Wi-Fi pokazał, że mimo niezłej czułości prędkość połączenia nie jest zbyt wysoka. Całkiem niedawno testowałem stosunkowo budżetowy Alfawise Z28 Pro, który miał dwie anteny i osiągał prędkość niemal dwukrotnie wyższą. Dlaczego tutaj nie zrobiono tego samego — zagadka.
Z multimediami pojawiło się znacznie więcej problemów. Jeśli chodzi o obsługę różnych formatów i samo odtwarzanie plików wideo, nie ma na co narzekać. Natomiast korzystanie z programów do oglądania telewizji online sprawia pewne trudności. Na przykład przetestowane przeze mnie TorrentTV i LOL!TV pokazały, że nie wszystko działa tak gładko i raczej trudno będzie z nich korzystać.

Będę wdzięczny za sugestie dotyczące innych alternatywnych programów do oglądania telewizji online.
Poza tym mogę powiedzieć, że spodziewałem się nieco więcej. Liczyłem przynajmniej na to, że producent podejdzie do swojego urządzenia trochę staranniej, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego segment cenowy.

To już wszystko. Mam nadzieję, że recenzja była przydatna. Jak zawsze, chętnie odpowiem na pytania i przyjmę sugestie w komentarzach.