Monitorki 4,3 cala i małe kombinowanie.

W jednym z obsługiwanych przeze mnie obiektów jest kilkanaście wideodomofonów, tak z 12 sztuk. Część kupiłem ja — głównie znane wszystkim Commaxy, ale są też mniej znane Kenwaye, które podobnie jak Guardy są zerżnięte z Commaxa. Zwykle niemal jeden do jednego, ale jak zawsze diabeł tkwi w szczegółach.
Commaxy to całkiem dobre monitory i staram się stosować właśnie je, ale część monitorów była już Kenwayami, do których ludzie się przyzwyczaili. Kiedy padło kilka pierwszych monitorów, wymieniłem je na takie same. Kenway ma tę zaletę, że drzwi można otworzyć bez podnoszenia słuchawki, co było wygodne dla użytkowników. Można było kupić Commaxa i przerobić go, ale wtedy traciło się gwarancję, więc tego nie zrobiłem. Commaxy mają jednak lepszej jakości kineskopy, które służą dłużej.
Ponieważ monitory są zainstalowane poza domem i w ciągu doby włączają się ponad 50–100 razy, kineskopy w Kenwayach zaczynają padać po mniej więcej półtora–dwóch latach. Ponowna wymiana monitorów byłaby dość kosztowna, więc postanowiłem przerobić część z nich na ekrany LCD.
Po rozmowie z kolegą lolipopem poznałem wymiary matrycy (za co serdecznie mu dziękuję). Miejsce na montaż miało 108 mm, a zmierzona matryca z omawianych monitorów miała 105 mm — prawie na styk, ale postanowiłem zaryzykować.
Od razu zamówiłem 5 sztuk (tak było trochę taniej) i zacząłem czekać.
Dotarły po mniej więcej trzech tygodniach, z numerem śledzenia. Dosłownie parę dni temu odebrałem z poczty całkiem dużą paczkę.
W środku było pięć identycznych pudełek. Opakowanie było trochę kiepskie, ale wszystko dotarło w całości.


W każdym pudełku znajdował się sam monitor, zapakowany w woreczek strunowy, przewód zasilający i instrukcja. Taki skromny zestaw. Pudełko jest dość duże i solidne — gdyby chcieć, zmieściłyby się w nim nawet dwa monitory.


W instrukcji nie znalazłem niczego szczególnie interesującego.
Podano parametry techniczne i schemat podłączenia.
Monitory mają rozdzielczość 480х272 i proporcje 16х9. Oczywiście znacznie wygodniej byłoby mi zastosować ekran 4х3, ale nie znalazłem odpowiednich modeli. Więcej o tym później.


Same monitory wyglądają całkiem schludnie. Nie ma na nich żadnych napisów, nawet przycisków sterujących nie opisano.


Tutaj postanowiłem zrobić im wspólne zdjęcie. Dokupić jeszcze 4 monitory i można zbudować małą ścianę wideo :)


W instrukcji podano pobór mocy 3 W, ale w rzeczywistości jest on 1,5 raza mniejszy. Co ciekawe, pobór mocy nie zależy od jasności ekranu, co oznacza, że podświetlenie zawsze pracuje z taką samą mocą.


W trybie czuwania monitor pobiera jeszcze mniej — zaledwie 0,6 W. Moim zdaniem to jednak całkiem sporo jak na ten tryb.


W środku prawie nic nie ma. Sama matryca w blaszanej obudowie i mała płytka wielkości pudełka zapałek. Zastosowano procesor AMT630, czyli układ scalony zawierający wszystkie niezbędne bloki do przetwarzania obrazu i sterowania matrycą. Na zewnątrz znajduje się tylko pamięć EEPROM i dwa sterowniki PWM zasilania — o ile dobrze zrozumiałem, jeden dla samego procesora, drugi do zasilania podświetlenia. Jako główny układ PWM zastosowano XL1509. W środku jest też płytka z przyciskami. Podłączenie jest dwuprzewodowe: każdy przycisk zwiera te dwa przewody przez odpowiedni rezystor: 1–2–4,7 kΩ.


Zewnętrzne wymiary obudowy monitora to 122х72х15мм, bez nóżki.
Wymiary samej matrycy są oczywiście mniejsze. Karta katalogowa matrycy.
Długość 105мм


Szerokość 68мм


Grubość niecałe trzy milimetry, matryca jest bardzo cienka (i to razem z metalową obudową.


Początkowo planowałem zamieścić zdjęcia ekranu z różnych kątów, ale nie udało mi się zrobić porządnych fotografii (jeśli to naprawdę konieczne, mogę je dodać), więc po prostu opiszę.
Najlepszy obraz jest oglądany od przodu, z góry/z lewej/z prawej strony jest trochę prześwietlony, ale da się wytrzymać. Najgorsze było dla mnie to, że patrząc od dołu, obraz ciemnieje, a właśnie z dołu muszę patrzeć (specyfika montażu niektórych wideodomofonów). Szkoda.
Ogólnie obraz jest wyraźny, ale nie powiedziałbym, że jasność jest bardzo duża — chciałoby się, żeby był jaśniejszy.

Płynnie przechodzę do przeróbki wideodomofonów Kenwei. Myślę, że ta przeróbka pasuje też do Commaxów i Gardy (oraz wielu podobnych), bo wszystkie są praktycznie takie same, a często zgadzają się nawet kolory przewodów.
Pierwowzorami wszystkich tych kopii były bardzo popularne modele commax DPV-4hp i Commax DPV-4MT. Dzięki udanej konstrukcji kopiował je każdy, kto miał na to ochotę. Wielu czytelników na pewno widziało takie monitory (i ich zmodernizowane wersje) w mieszkaniach i biurach. Będę przerabiał model skopiowany z commax DPV-4hp.


Krótko mówiąc, moim zdaniem przeróbka się udała. Jedyna uwaga dotyczy niezbyt dużej jasności nowego ekranu — spodziewałem się więcej. Mam jednak nadzieję, że to rozwiązanie będzie działać niezawodniej niż stary kineskop.


Podsumowanie.
Zalety —
Wszystkie 5 monitorków działa.
Jakość obrazu jest świetna, nie zauważyłem nawet martwych pikseli.
Ekrany z tych monitorów nadają się do przeróbki wideodomofonów.
Cena jest całkiem przystępna.

Wady.
Moim zdaniem jasność mogłaby być większa, ale może po prostu się czepiam.

Mam nadzieję, że moja recenzja okaże się przydatna. Piszcie poniżej swoje uwagi, pytania i zastrzeżenia.