Aktywny balanser do akumulatorów litowych — co to jest i do czego służy
Tak naprawdę będą to nawet dwa balansery, przy czym jeden z nich mam w dwóch egzemplarzach.
Mniejsze zamówiłem do pakietów LiFePO4: jeden do mocnego UPS-a, drugi do małego. Obie płytki kupiłem u tego samego sprzedawcy, w dwóch osobnych zamówieniach, ale ma on dwie różne oferty:
1. $3.59 + $1.31 za dostawę, kupiłem z kuponem na 11.11
2. $3.50 + $4.73 za dostawę. Ta oferta wydaje się zbyt droga ze względu na koszt dostawy, ale sprzedawca nie łączy kosztów wysyłki różnych produktów. A że zamawiałem płytkę zabezpieczającą, dorzuciłem przy okazji balanser.
Drugą płytkę kupiłem na Taobao jakieś półtora roku temu, ale wciąż nie mogłem znaleźć czasu, żeby ją przetestować. Postanowiłem więc opisać obie płytki w jednej recenzji.

Przy okazji wyjaśnię kilka rzeczy, o które pytacie najczęściej: czym jest balanser, jakie są jego rodzaje i czym się różnią.
Nie ma chyba sensu pisać, do czego jest potrzebny — wynika to z samej nazwy, a zresztą już kiedyś o tym opowiadałem.
Pasywne balansowanie
Najprostszy technicznie jest balanser pasywny. Jego zadaniem jest ograniczenie napięcia na ogniwach naładowanych bardziej niż pozostałe. Działa tylko podczas ładowania: przepuszcza przez siebie część prądu (albo cały prąd), umożliwiając doładowanie pozostałych ogniw.
Z oczywistych względów taki balanser może działać tylko podczas ładowania, a dokładniej — pod koniec ładowania.

Oczywiście ograniczanie napięcia za pomocą diod Zenera jest problematyczne ze względu na kilka kwestii technicznych, przede wszystkim niewielki wybór napięć i rozrzut parametrów.
Diodę Zenera można zastąpić regulowanym układem opartym na TL431, ale ma on niewielką moc, więc trzeba go wzmocnić tranzystorem.

Taki układ zapewnia bardzo dużą dokładność balansowania i może je przeprowadzić w jednym cyklu ładowania, ale ma co najmniej dwie wady:
1. Ponieważ prąd w obwodzie nigdy nie spadnie, a jedynie będzie płynął przez akumulator albo przez balanser, ładowarka może się wyłączyć tylko za pomocą timera.
2. Skoro cały prąd płynie potem przez balanser, pod koniec ładowania wydziela się ogromna ilość ciepła. W przypadku dużych pakietów akumulatorów wymusza to stosowanie solidnych układów chłodzenia. O montażu takiego balansera wewnątrz obudowy akumulatora nie ma oczywiście mowy.
Przykład balansera z równoległymi stabilizatorami, przeznaczonego do prądu do 2 A i pakietów do 20S. Przy maksymalnej mocy wydziela się do 170 W ciepła.

Chcielibyśmy jednak zamontować balanser w samym pakiecie, a to oznacza konieczność ograniczenia wydzielania ciepła. Można to osiągnąć, dodając rezystory.
Po osiągnięciu napięcia końcowego ładowania układ sterujący zaczyna bocznikować akumulator przez rezystor, przepuszczając przez siebie część prądu. W tym przypadku jest to rezystor R1.

Takie balansery często umieszcza się bezpośrednio na płytkach zabezpieczających. Łatwo je rozpoznać: zwykle jest to kilka dużych rezystorów o małej rezystancji, umieszczonych obok siebie. Liczba rezystorów odpowiada liczbie akumulatorów podłączanych do płytki.

Zdjęcie płytki zabezpieczającej 5S. Widać rezystory 150 Ω połączone parami, czyli każdy balanser może obciążać ogniwo prądem około 50–55 mA.

Sprzedawane są też osobne płytki przeznaczone do różnej liczby kanałów, zwykle 4 albo 8. Jeśli pakiet składa się z 5–7 ogniw, stosuje się płytkę 8-kanałową, a nieużywane kanały po prostu pozostają wolne. Mam zresztą kilka takich płytek w zapasie.

Ale nawet to niewiele pomaga: pod koniec ładowania rezystory mogą nagrzewać się do około 80 stopni, a po zamontowaniu w obudowie akumulatora temperatura może być jeszcze wyższa. A tuż obok są akumulatory litowe...
Podsumowując: zalety to prostota i niska cena, a wady — niewielki prąd balansowania. Jeśli różnice są bardzo duże, ładowarka i tak „przeciągnie kołdrę na swoją stronę”. Żeby do tego nie dopuścić, trzeba ładować małym prądem. Warto też pamiętać, że balanser pobiera część prądu, więc jeśli ładowarka wyłącza się po spadku prądu, trzeba to uwzględnić.
Na przykład: prąd ładowania wynosi 1 A, a próg odcięcia po spadku prądu to 50 mA. Przy balanserze pobierającym 60 mA ładowarka nigdy się nie wyłączy. W takim przypadku ustawiamy próg odcięcia na 50+60 mA=110 mA. Wtedy ładowarka wyłączy się, gdy prąd płynący przez akumulatory spadnie poniżej 50 mA.

Aktywne balansery
Aby obejść opisane wyżej problemy, wymyślono układy przenoszące energię z jednego ogniwa do drugiego. Dość prostym rozwiązaniem jest balanser kondensatorowy. Zasada działania jest banalna: najpierw ładujemy kondensator z akumulatora o wyższym napięciu, a potem przełączamy go na akumulator o niższym napięciu.
W efekcie naładowany akumulator stopniowo oddaje część ładunku mniej naładowanemu. W praktyce ogniwa są w ten sposób „wirtualnie” łączone równolegle.
Ostatecznym zadaniem układu jest wyrównanie potencjałów na zaciskach ogniw. Przy okazji odpowiem na kolejne często zadawane pytanie, a właściwie na dwa:
1. Czy taki balanser może przeładować akumulator? Nie, wyrównuje potencjały, tak samo jak przy równoległym połączeniu ogniw. Mówiąc w uproszczeniu, po zrównoważeniu dwa ogniwa o napięciach 3,5 i 3,7 V będą miały po 3,6 V.
2. Czy do różnych akumulatorów potrzebne są różne balansery? Nie. Skoro po prostu wyrównuje napięcie, to nie ma znaczenia, jakie ono jest — ważne tylko, żeby sam sterownik mógł pracować. Dlatego te balansery są zwykle uniwersalne: nadają się zarówno do LTO i LiFePO4, jak i do „zwykłych” Li-Ion.

W przypadku poprzedniego układu akumulatory można po prostu połączyć równolegle. Jeśli jednak trzeba balansować ogniwa połączone szeregowo, wystarczy dodać kolejny przełącznik — sama zasada działania pozostaje bez zmian.

Kilka lat temu opublikowałem recenzję, w której zaprojektowałem płytkę ładowarki do akumulatora 2S i umieściłem na niej również aktywny balanser oparty na układzie 7660.

W zasadzie ten układ scalony nie jest balanserem, a jedynie generatorem napięcia ujemnego, ale w tym przypadku można go wykorzystać również w takim, nieco nietypowym zastosowaniu.

Balanser ma niewielką moc i działa powoli, ale ma jedną zaletę: pracuje bez przerwy, całymi dniami i miesiącami.
Po części jest to wada, bo układ stale pobiera energię, choć niezbyt dużo. W moim przypadku nie miało to znaczenia, ponieważ akumulatory miały indywidualne zabezpieczenia i nie groziło im nadmierne rozładowanie.
Ostatecznie tabela balansowania po dwóch dobach wyglądała następująco.

Nasuwające się pytanie: jak balansować więcej niż dwa ogniwa? Tak samo — po prostu montuje się więcej balanserów. Ich liczba jest zawsze o jeden mniejsza niż liczba ogniw.
Pierwszy balanser wyrównuje napięcie między ogniwami 1 i 2
Drugi między 2 i 3
Trzeci między 3 i 4
Czwarty między 4 i 5.
Jak widać na schematach, niezależnie od rozkładu napięć między ogniwami balansery i tak doprowadzą je do wartości zbliżonych do średniej. Najwięcej problemów będzie, jeśli największa różnica wystąpi między ogniwami 1 i 5, ale nawet wtedy napięcia się wyrównają.

Współczesne balansery kondensatorowe są oczywiście znacznie bardziej zaawansowane: mają specjalne sterowniki przełączające układ w tryb uśpienia, kondensatory polimerowe i prąd balansowania do 5 A. Ceny też robią wrażenie — balanser 8S może bez problemu kosztować około 25 USD, a o cenie potwora pokazanego poniżej wolę nawet nie myśleć.
Zalety: działa bez przerwy i zapewnia duży prąd balansowania. Wada: cena.

Drugi rodzaj aktywnego balansera to balanser indukcyjny. W zasadzie działa tak samo jak pojemnościowy, ale energia jest przenoszona nieco inaczej — jako pośredni magazyn energii wykorzystuje się dławik.
Zalety są niemal takie same jak w przypadku balansera pojemnościowego, ale prąd jest zwykle mniejszy, rzędu 1–1,5 A. Za to cena jest wyraźnie niższa.

I oczywiście pojawia się pytanie: co jest jednak lepsze? Moim zdaniem, rzecz jasna, balanser aktywny.
Chodzi o to, że przy zastosowaniu aktywnego balansera faktycznie uzyskujemy łączną pojemność akumulatora, bez uwzględniania różnic między ogniwami. W przypadku balansera pasywnego nawet po balansowaniu pozostaje nam tylko pojemność najsłabszego ogniwa. Jest jednak pewne zastrzeżenie: wynik zależy bezpośrednio od mocy balansera i prądu rozładowania.
W uproszczeniu weźmy pakiet złożony z trzech ogniw o pojemnościach 1, 2 i 3 Ah, połączonych szeregowo.
W przypadku balansera pasywnego uzyskamy 1 Ah, ponieważ nawet po wyrównaniu napięć podczas rozładowania ogniwo 1 Ah rozładuje się jako pierwsze, a układ zabezpieczający odłączy obciążenie.
Przy aktywnym balanserze ładunek będzie stale odbierany z bardziej naładowanego ogniwa i przekazywany do najsłabszego. Teoretycznie można więc uzyskać uśrednioną pojemność — w tym przykładzie 2 Ah — ale sprawność balansera oczywiście obniży ten wynik.
Jak to wygląda w praktyce? Pracujesz narzędziem, potem robisz przerwę, a gdy akumulator „odpoczywa”, balanser przekazuje energię do najsłabszego ogniwa. Potem znów pracujesz.
Są też wady: przy dużym poborze prądu (na przykład w UPS-ie) balanser niewiele pomoże. Ponadto akumulator w takim układzie zużywa się szybciej, bo w praktyce zachodzą cykle ładowania i rozładowania. Ale to już Ty decydujesz, z czego łatwiej zrezygnować.

Alternatywne układy balansowania
1. Wariant z odłączaniem naładowanych ogniw i wyłączaniem ich z układu był wspominany, ale najwyraźniej trudności z realizacją i niewielki sens takiego rozwiązania sprawiły, że pomysł zarzucono. Tym bardziej że przez układy przełączające płynie również prąd roboczy.
2. Ładowanie każdego ogniwa osobną ładowarką. W praktyce daje to taki sam efekt jak zastosowanie pasywnego balansera tranzystorowego: dobra sprawność, ale te same wady w postaci mniejszej pojemności i konieczności użycia wielokanałowego zasilacza. Przykładem jest ładowarka ImaxRC B3 PRO.
3. Balansowanie za pomocą przetwornicy DC-DC z izolacją galwaniczną. Działa podobnie jak aktywny balanser, ale jest bardziej skomplikowane technicznie, więc nie ma to większego sensu. Taki balanser nazywa się też dwupoziomowym, ponieważ często współpracuje z balanserem pasywnym.
Jak pewnie już się domyśliliście, będzie mowa o balanserze indukcyjnym: dwóch płytkach do pakietów 2–4S i jednej do 10S.
Liczba ogniw, do której przystosowany jest balanser, to wartość maksymalna. Można podłączyć ich mniej, a urządzenie będzie działać tak samo — po prostu płytki obsługujące więcej kanałów są droższe.

W zestawie są przewody do podłączenia. Do mniejszych płytek dołączono przewody w dwóch kolorach: wspólny czarny, a do ogniw czerwone. W przypadku większej płytki przewody są wielokolorowe, co jest nieco wygodniejsze.

Mniejsze płytki są identyczne, co nie dziwi. Spód większej płytki jest matowy, co jest nawet trochę nietypowe — mniejsze są błyszczące.

Na mniejszej płytce widać trzy balansery i dość duże dławiki. Deklarowany prąd balansowania wynosi 1,2 A, a maksymalne napięcie kanałów jest ograniczone do 4,3 V za pomocą małych diod Zenera, więc lepiej go nie przekraczać.

Większa płytka ma taki sam deklarowany prąd, 1,2 A, ale kontrolery są w innych obudowach, a dławiki są wyraźnie mniejsze. Płytka jest uniwersalna, do 11S, przy czym jedno miejsce pozostaje niewykorzystane. Znajduje się na niej także dziewięć diod LED sygnalizujących proces balansowania odpowiednich par ogniw.
Poza tym płytka jest pokryta porządną warstwą lakieru ochronnego.

Obie płytki zbudowano na bazie specjalizowanego kontrolera ETA3000.

W nocie katalogowej znajduje się przykładowy schemat podłączenia. Podano tam również, że układ jest produkowany w dwóch wariantach obudowy, co widać także na pokazanych płytkach. Pierwszy wariant, z kwadratowym układem, znałem już wcześniej, a na mniejszej płytce nadrukowano nawet nazwę kontrolera.

W tym przypadku jest to rzeczywiście układ zaprojektowany od początku z myślą o układach balansujących. Potrafi wykrywać różnicę napięć między ogniwami, przechodzić w tryb uśpienia, aby zmniejszyć pobór prądu, a nawet sygnalizować, że trwa balansowanie.

Jest też przykład podłączenia kilku kontrolerów do większych pakietów, ale zasada jest taka sama jak w pokazanym wyżej rozwiązaniu: każdy kontroler obsługuje pary ogniw 1–2, 2–3, 3–4 itd.

Prąd balansowania można ustawić w zakresie 0,1–2 A. Służy do tego tabela wartości elementów.

Przejdźmy do testów.
Do testów użyłem pakietu złożonego z czterech ogniw LiFePO4 o pojemności 5700 mAh, opisanego w tej recenzji. Żeby płytka zabezpieczająca z pasywnym balanserem nie przeszkadzała, musiałem ją odłączyć. Oczywiście nie należy tak robić, ale cały czas wszystko kontrolowałem.
Przed odłączeniem płytki najpierw całkowicie naładowałem akumulator.
Potem odłączyłem płytkę i odlutowałem od niej przewody.
Aby zasymulować rozbalansowanie, częściowo rozładowałem ogniwa. Ponieważ znałem ich pojemność, zrobiłem to w prosty sposób: ustawiłem rozładowanie prądem 5,5 A z ograniczeniem czasu. Pierwsze ogniwo rozładowywałem przez 38 minut, drugiego nie rozładowywałem, trzecie przez 19 minut, a czwarte przez 57 minut. W ten sposób uzyskałem przybliżony poziom naładowania poszczególnych ogniw:
1. 35%
2. 100%
3. 70%
4. 5%
Dwa ostatnie zdjęcia pokazują czas rozładowania i „odebraną” pojemność.

Napięcia na ogniwach od pierwszego do czwartego. Tutaj i na kolejnych zdjęciach kolejność będzie taka sama.

Balanser podłączyłem oryginalnymi przewodami, choć dla szybszego działania lepiej je skrócić albo wymienić na przewody o większym przekroju.

Płytka podczas pracy się nagrzewa, ale nie powiedziałbym, że mocno. Poniżej trzy zdjęcia termowizyjne: mniej więcej 5–10 minut po uruchomieniu, potem po godzinie i jeszcze po kolejnej godzinie. Maksymalna temperatura wyniosła 47 stopni. Nagrzewały się przy tym elementy odpowiadające za ogniwa 4-3 i 2-3 — wyraźnie trwało aktywne „przepompowywanie” energii z drugiego ogniwa (w pełni naładowanego) do trzeciego, a następnie do czwartego (prawie całkowicie rozładowanego).
Przestałem kontrolować sytuację o 4 w nocy. O wpół do dziesiątej rano płytka była już zimna.

Test trwał długo, choć jak się później okazało, nie było to szczególnie potrzebne — zresztą sami zrozumiecie to, patrząc na wykres.
Po 34 godzinach od rozpoczęcia testu napięcia na ogniwach wyglądały następująco.

Potem przeprowadziłem dwa eksperymenty: najpierw podłączyłem drugą, małą płytkę. Po godzinie nie zaszły żadne zmiany, więc ją odłączyłem i podłączyłem większą.

Przy okazji odlutowywania przewodów sprawdziłem pobór prądu samej płytki. Na szynie ujemnej wynosił 1.77 µA, z rzadkimi skokami do 6 µA — tak działa automatyka płytki. Na szynie B4 prąd był nieco większy: 2.14 µA, z podobnymi skokami do 6 µA.

Testowałem jeszcze przez półtorej godziny — nadal żadnych zmian. Bardzo przydał się tu multimetr, który pozwalał śledzić zmiany z rozdzielczością do 0.1 mV.

W kolejnym teście podłączyłem cały układ do ładowarki, ale płytkę zabezpieczającą pozostawiłem odłączoną. Dla bezpieczeństwa kontrolowałem napięcie na drugim ogniwie, bo było najmniej rozładowane.
Gdy pod koniec ładowania napięcie akumulatora zaczęło gwałtownie rosnąć, zaświeciła się pierwsza dioda LED na płytce balansera. Zaczęła ona „przepompowywać” ładunek do pierwszego ogniwa.
Po krótkim czasie świeciły już trzy diody LED. Energia zaczęła być pobierana także do ładowania dwóch pozostałych ogniw — trzeciego i czwartego. Wynika to z tego, że krzywe rozładowania i ładowania LiFePO4 są bardzo płaskie, a na końcu następuje gwałtowny spadek lub wzrost napięcia. Akumulator się naładował, napięcie zaczęło gwałtownie rosnąć, ale w pozostałych ogniwach było niższe, więc płytka zaczęła je „dokarmiać”.
Do pełnego naładowania drugiego ogniwa potrzeba było 1309 mAh. Przypomnę, że na początku testu było ono w pełni naładowane, a więc tyle ładunku płytka „przepompowała” do pozostałych ogniw. Trzeba jednak pamiętać, że średni poziom naładowania był jeszcze niższy — część energii pobierano również z trzeciego ogniwa, naładowanego w 70%.

Odłączyłem ładowarkę. Przez jakiś czas świeciły wszystkie trzy diody LED, po kilku minutach zgasły dwie, a po kolejnych paru minutach wyłączyła się ostatnia.

A teraz wszystko na wykresie.
Czerwona strzałka — dwie godziny od rozpoczęcia testu, pomiary co 30 min.
Zielona strzałka — 9 godzin od rozpoczęcia testu, potem pomiary co godzinę; po siedmiu godzinach zacząłem robić je co dwie godziny.
Niebieska strzałka — dodatkowe ładowanie akumulatora do pełnego naładowania drugiego ogniwa, a potem jeszcze 16 godzin. Najpierw pomiary co pół godziny, potem co godzinę lub dwie, a ostatni odstęp wyniósł 6 godzin.
Jak widać, nie ma sensu długo tego obserwować. Dosłownie po kilku godzinach, nawet przy dużym rozjechaniu napięć, wartości się „stabilizują”, a dalsze zmiany są bardzo niewielkie.

Mniej więcej to samo pokazano w nocie katalogowej, gdzie zamieszczono dwa wykresy: dla pracy autonomicznej i podczas ładowania.
Podano, że balansowanie trwa 3 godziny, ale jak się domyślacie, zależy to od prądu balansera i pojemności akumulatora.

Następnie planowałem rozszerzyć eksperyment. Miałem do tego akumulator z hoverboardu. Jest zbudowany w układzie 10S2P i ma pojemność 4 Ah. Trafił jednak do mnie już mocno zużyty, a test, który przeprowadziłem mniej więcej rok temu, wykazał pojemność 2.2 Ah — właśnie taką wartość zapisano na akumulatorze.
Podłączyłem akumulator do ładowarki, ale ładowanie trwało krótko i urządzenie samo się wyłączyło — zadziałało zabezpieczenie.

Pomysł na eksperyment był następujący:
1. Ładujemy akumulator do pełna
2. Całkowicie go rozładowujemy i mierzymy pojemność
3. Ponownie ładujemy do pełna.
4. Podłączamy balanser i czekamy kilka godzin.
5. Podłączamy ładowarkę
6. Rozładowujemy i porównujemy pojemność z wynikiem z punktu 2.
Akumulator rozładował się również dość szybko — przy prądzie 4.4 A oddał zaledwie 724 mAh. No cóż, może tak będzie ciekawiej.
Ponownie naładowałem go aż do zadziałania zabezpieczenia płytki; weszło prawie 800 mAh.

Ten akumulator wybrałem nie bez powodu. Po pierwsze, ma układ 10S, który pasuje do balansera. Po drugie, ma wbudowaną płytkę zabezpieczającą, a same ogniwa są podłączone przez złącze. Jest jednak pewien haczyk: rozmieszczenie styków w akumulatorze i balanserze jest lustrzane, choć wymiary złącza są takie same. Swoją drogą, znajomy zajmujący się takimi akumulatorami powiedział, że wszystkie mają tak samo, ale w akumulatorach do segwaya kolejność styków jest odwrotna, czyli dokładnie tak jak w balanserze.
Przewinęło się przez moje ręce całkiem sporo takich akumulatorów i ich wnętrze było mniej więcej takie samo.

Ale najwyraźniej dziś nie był mój dzień, bo ten akumulator ma zupełnie inną płytkę zabezpieczającą, na której w ogóle nie zamontowano złącza, a przewody z ogniw są przylutowane bezpośrednio do płytki.

No dobrze, pomyślałem i uznałem, że może nawet lepiej, jeśli przylutuję przewody bezpośrednio do taśmy łączącej akumulatory. Najpierw trzeba było jednak ustalić kolejność połączeń i miejsce lutowania, a przy okazji zmierzyć napięcia na akumulatorach. I tu czekała mnie druga niemiła niespodzianka: jedna z gałęzi była twardo zwarta. Postanowiłem się nie poddawać i spróbowałem „przepchnąć” zwarcie dużym prądem ładowania, choć absolutnie nie wolno tak robić. Niestety, nawet przy prądzie 18 A nic się nie zmieniło — para nadal była zwarta.
Musiałem zakończyć eksperyment, bo miałem tylko jeden akumulator.

Zanim przejdę do wniosków, spróbuję krótko wyjaśnić, co właściwie udało mi się ustalić podczas eksperymentów i jakie są cechy stosowania tego typu balanserów.
Zgodnie z deklaracją płytki utrzymują różnicę napięć w obrębie jednej pary na poziomie około 30 mV, ale jak zwykle „jest jeden haczyk”.
Rzecz w tym, że czym innym jest różnica 30 mV w przypadku „zwykłych” akumulatorów litowych, a czym innym w przypadku LiFePO4. Poniżej wykres porównujący testy dwóch typów akumulatorów o tej samej pojemności, przeprowadzone w identycznych warunkach.
Widać, że krzywa LiFePO4 jest niemal pozioma, dlatego różnica 30 mV oznacza w ich przypadku dużą różnicę pojemności — na oko nawet około 10–20%, zależnie od odcinka krzywej.
W przypadku zwykłych akumulatorów litowo-jonowych napięcie spada niemal liniowo, więc te same 30 mV przekłada się na mniejszą różnicę w procentowym stanie naładowania.
Mówiąc w uproszczeniu, balanser będzie działał znacznie lepiej ze zwykłymi akumulatorami niż z LiFePO4, ponieważ niewielka różnica napięć nie zawsze oznacza niewielką różnicę pojemności w przypadku tego typu akumulatorów. Myślę, że to samo dotyczy również LTO.

A teraz wnioski.
Mogę powiedzieć, że balanser świetnie sprawdzi się w przypadku „zwykłych” akumulatorów litowo-jonowych — widać to nawet bez testów, już po samym algorytmie działania. Działa szybko, mało się nagrzewa, a w trybie czuwania pobiera bardzo niewielki prąd. Z LiFePO4 jest jednak wyraźnie gorzej i wynika to nie tyle z jakości działania, ile ze specyfiki samych akumulatorów. Trzeba jednak przyznać, że test był bardzo „ostry”; w rzeczywistości tak duża rozbieżność (5–100%) zdarza się niezwykle rzadko.
Najprawdopodobniej będę kontynuował testy i na pewno sprawdzę jeszcze balanser z LiFePO4, które są do mnie w drodze.
Balanser będzie też dobrze współpracował z balanserem pasywnym umieszczonym na płytce zabezpieczającej. Swoją drogą, jeszcze nigdy nie spotkałem płytki zabezpieczającej ze zintegrowanym balanserem aktywnym.
A teraz bardzo chciałbym pobawić się balanserem kondensatorowym, tylko cena trochę zniechęca — wersja czterokanałowa kosztuje około 15 dolarów.
To już wszystko. Mam nadzieję, że było przydatne.
можно ли использовать активного балансира 6s для сборки 4s, купить активный балансир для натрий ионных аккумуляторов., схема балансира для аккумуляторов 18650, балансир из стабилитрон, баланчировк 2s2p, активный индуктивный балансир схема, активная балансировка аккумуляторов на 18650 шуруповерта, балансир для последовательной сборки, балансиры для аккумуляторов, выпрямитель на трех диодах для li ion аккумулятора, активный балансир для lifepo4 с какого напряжения балансировать, пассивный балансир батарей стабилитронах, микросхема балансировки заряда одноэлементного аккумулятора, балансир литиоионных аккумуляторов схема подключения, микросхема активной балансировки, можно ли активный балансировщик подключить параллельно пассивному, поставил балансир для натриево ионный аккумулятор, активный индуктивный bms своими руками, балансировка аккумуляторов своими руками, обзор активного балансира lto, можно ли ли использовать активный балансир 12s c батареей 3s, можно ли ли использовать активный балансир 12s батареей 3s, балансир для аккумуляторов 18650 своими руками, активный балансир для li-ion аккумуляторов, активный балансир для li-ion аккумуляторов схема
Pytania i odpowiedzi
Jak działa aktywny balanser do akumulatorów litowych?
Balanser kondensatorowy ładuje kondensator z ogniwa o wyższym napięciu, a następnie przełącza go na ogniwo o niższym napięciu. W ten sposób przenosi ładunek i wyrównuje napięcia ogniw.
Czy aktywny balanser nadaje się do LiFePO4?
Może pracować z LiFePO4, ale gorzej niż ze standardowymi ogniwami Li-ion: w LiFePO4 niewielka różnica napięć może oznaczać dużą różnicę pojemności — około 10–20% przy 30 mV na niektórych odcinkach krzywej.
Czym aktywny balanser różni się od pasywnego?
Pasywny balanser odprowadza część prądu przez obciążenie i działa pod koniec ładowania, więc może się nagrzewać. Aktywny przenosi ładunek między ogniwami, pracuje cały czas i, według autora, wydziela mało ciepła.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Przetwornice
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze36
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja



Komentarze są publikowane w języku oryginału.