/       /       /    Bezdotykowy czujnik do sterowania oświetleniem
Wesprzyj projekt na Patreon


Bezdotykowy czujnik do sterowania oświetleniem

$8.61 (5шт)
Przejdź do sklepu
Krótki przegląd bezdotykowego czujnika do sterowania różnymi odbiornikami, choć jego głównym zastosowaniem jest jednak sterowanie oświetleniem.


Jakiś czas temu, a dokładniej 6 lat temu, robiłem w domu meble kuchenne i pojawiła się kwestia wygodnego sterowania oświetleniem. Chodzi o to, że kuchnia to miejsce, w którym światło trzeba włączać nie tylko mokrymi, ale czasem też brudnymi rękami, na przykład podczas krojenia mięsa, więc zwykłe włączniki nie są zbyt wygodne.

Drugim powodem było to, że chciałem mieć ukryte włączniki. Udało mi się to zrealizować. Pomógł mi w tym mój imiennik z Białorusi, który opublikował w internecie artykuł o takim włączniku (jeśli dobrze pamiętam, to ten). Skontaktowałem się z autorem, a później na moją prośbę zmodyfikował układ. Obecnie układ wygląda już inaczej, ale opowiem o tym później.
Całość działa prawie normalnie. Dlaczego właśnie „prawie”, o tym też opowiem w trakcie przeglądu, niejako przy okazji.

Zdjęcia zrobiłem prawie 6 lat temu, 4 września (można powiedzieć, że to rocznica). Jakość jest fatalna, a niestety nie mam dostępu do włączników, żeby zrobić nowe zdjęcia.
Jak widać, była to niewielka płytka z mikrokontrolerem i parą dioda LED–fototranzystor.
Całość montowałem wewnątrz maskownicy w kuchni. Wywierciłem otwór o średnicy 35 mm i głębokości około 8 mm wiertłem Forstnera, a potem zrobiłem rowek na przewody. Nie miałem wtedy frezarki, więc użyłem łomu i przekleństw — wyszło topornie i krzywo :(


Po złożeniu prawie nic nie widać. Z zewnątrz widać tylko samą lampę i parę otworów, widocznych u góry zdjęcia.
Jeden z dwóch włączników działa prawie idealnie, drugi dość szybko zaczął szwankować i reaguje tylko na coś bardziej odbijającego światło niż ręka.


Ponieważ w najbliższym czasie czeka mnie podobny montaż kuchni i instalacja włączników, kupiłem do przeglądu gotowy wariant. Można go kupić na sztuki albo w zestawach po 5–10 sztuk; w moim przypadku jest to zestaw 5 sztuk.


Małe, starannie wykonane płytki, liczba się zgadza, na razie nie mam pytań :)


Wymiary płytki drukowanej to 40 × 10 mm, wysokość około 8–8,5 mm.
Płytka jest przeznaczona do montażu w profilu do taśm LED, choć sam moduł czujnika nieco wystaje poza płaszczyznę klosza, co trochę psuje wygląd. Trzeba też uważać, bo taśmę można podłączyć prawidłowo tylko z jednej strony. Jeśli zamontujemy ją odwrotnie, polaryzacja będzie nieprawidłowa. Nic się nie spali, ale przewody trzeba będzie podłączyć na krzyż.


Konstrukcja jest bardzo prosta: niewielka płytka, a na niej czujnik odbiciowy, mikrokontroler, stabilizator napięcia i tranzystor polowy do przełączania obciążenia.
W opisie podano zasilanie 12 V i prąd obciążenia do 3 A, a moc obciążenia określono na 36–72 W, co sugeruje również zasilanie 24 V.
Dokładniejsze oględziny wykazały, że stabilizator na wejściu jest przystosowany do 40 V, a tranzystor kluczujący do 30 V, więc zakres napięcia zasilania to raczej 12–24 V, ale nie podawałbym więcej. Można natomiast zasilać układ niższym napięciem — płytka działa prawidłowo już od około 6–7 V.


Mikrokontroler HT68F002, stabilizator SE8550, tranzystor polowy AO3400, maksymalny prąd przełączania 5,8 A.

Na spodzie płytki nie ma żadnych elementów, więc można ją przykleić taśmą dwustronną, tak jak taśmę LED.


Linki do kart katalogowych podałem wyżej, ale pomyślałem, że komuś może się przydać również schemat urządzenia — na szczęście jest prosty.



Nie ma tu za bardzo czego mierzyć. Deklarowany pobór prądu wynosi 10 mA, w rzeczywistości jest to około 1 mA, a podczas włączania i wyłączania wzrasta do 7–10 mA.
Sprawdziłem jednak oscyloskopem, co dzieje się na wyjściu sterującym diodą LED czujnika. Dioda pracuje impulsowo, dzięki czemu układ jest energooszczędny — przy zasilaniu ciągłym pobór prądu wynosiłby około 60 mA.
Częstotliwość włączania diody LED wynosi około 33 Hz, a czas świecenia 230 µs.


Zasada działania jest bardzo prosta: zbliżamy rękę — światło się włącza, zbliżamy ją ponownie — wyłącza się. Trzeba pamiętać, że to nie jest czujnik ruchu. Nie ma dla niego znaczenia, czy poruszamy ręką — reaguje na odbicie światła.
Na płytce jest miejsce na zworkę oznaczone J1 R0, podłączone do wyprowadzenia 5 mikrokontrolera. Po założeniu zworki tryb wyzwalania zostaje wyłączony, a obciążenie jest włączone tak długo, jak długo czujnik wykrywa ruch.
Jest też niebieska dioda LED, która świeci, gdy urządzenie jest wyłączone — bardzo wygodne rozwiązanie.


Ale jak to mówią — lepiej raz zobaczyć, dlatego przygotowałem kilka animacji GIF, żeby to zademonstrować.

Przy zwykłym oświetleniu zewnętrznym wszystko działa całkiem wygodnie, choć zauważyłem, że raz wyłącznik zadziałał sam z siebie. Nawet nie wiem, co go wyzwoliło.
Zasięg działania zależy od oświetlenia zewnętrznego i w typowych warunkach wynosi 6-8 cm.
<img src="https://pic.mysku-st.ru/uploads/pictures/02/55/13/2019/09/03/a946f3.gif" alt="" rel="lbox" />

Światło z taśmy LED praktycznie nie wpływa na zasięg działania.
<img src="https://pic.mysku-st.ru/uploads/pictures/02/55/13/2019/09/03/7965ad.gif" alt="" rel="lbox" />

Za to lampka biurkowa z żarówką halogenową całkowicie blokuje jego działanie. Chodzi o to, że układ wykorzystuje podczerwień i nie ma ani automatycznej regulacji wzmocnienia, ani układu odcinającego ciągłe oświetlenie, ani modulacji częstotliwości nośnej, jak w odbiornikach podczerwieni do zwykłych pilotów.
Autor, który dawno temu opublikował swój projekt, przeszedł teraz na model z odbiornikiem podczerwieni zamiast zwykłego fototranzystora. Taki układ nie ma tej wady, ale odbiornik jest większy.

Działanie blokuje również światło własnej diody LED. Właśnie z tego powodu jeden z moich czujników zaczął działać nieprawidłowo: w płycie wiórowej wywiercono otwory, ale najwyraźniej z jakiegoś powodu po pewnym czasie jedna z płytek nieco się uniosła. Teraz, żeby włączyć światło, trzeba podsunąć coś odbijającego światło, na przykład metalową pokrywkę.
<img src="https://pic.mysku-st.ru/uploads/pictures/02/55/13/2019/09/03/bea2fc.gif" alt="" rel="lbox" />

Częściowo można rozwiązać ten problem, zawężając charakterystykę kierunkową fotodiody, na przykład za pomocą zwykłego kawałka rurki termokurczliwej.


Układ zaczyna działać prawidłowo, ale nadal pozostaje problem bezpośredniego, silnego oświetlenia. Na przykład u mnie, gdy słońce świeci prosto na blat, światło może samoczynnie się włączać i wyłączać.


Jest jeszcze jedna „cecha” — to nie usterka, po prostu tak jest. Jeśli zbliżyć rękę na określoną odległość, wyłącznik zaczyna się włączać i wyłączać. Nie wiem dlaczego; dzieje się tak nawet wtedy, gdy nic nie jest do niego podłączone, a dioda sygnalizująca stan jest zasłonięta.
<img src="https://pic.mysku-st.ru/uploads/pictures/02/55/13/2019/09/03/705a79.gif" alt="" rel="lbox" />


No dobrze, co można powiedzieć w tym przypadku?
Zacznijmy od zalet. Wszystko działa, czujnik włącza się i wyłącza, pobiera mało prądu, mieści się w standardowym profilu aluminiowym i jest zmontowany całkiem starannie.
Są jednak i wady. Ponieważ układ jest bardzo prosty, wpływa na niego światło z opraw oświetleniowych emitujących dużo podczerwieni, czyli zwykłych żarówek.

Kiedyś wpadłem na pomysł prostego zabezpieczenia przed opisanymi wyżej problemami: oddzielić fototranzystor od mikrokontrolera kondensatorem, żeby odciąć składową stałą, a zakłócenia wyeliminować, przesyłając prosty kod za pomocą diody LED. Gdy odbicie jest prawidłowe, a mikrokontroler rozpozna poprawny kod, włącza oświetlenie. Nie jestem jednak programistą, więc nie udało mi się tego zrealizować.
Jest też wariant podobnego wyłącznika zbudowanego na elementach dyskretnych. Jeśli dobrze pamiętam, wykorzystuje układ dekodera DTMF.

Krótko mówiąc — można go stosować, działa, ale podczas montażu trzeba uwzględnić opisane wyżej „niuansy”.

To wszystko z mojej strony. Mam nadzieję, że ta krótka recenzja okazała się przydatna.
$8.61 (5шт)
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
https://www.kirich.blog/obzory/radiolyubitelskoe/791-beskontaktnyy-datchik-dlya-upravleniya-vklyucheniem-osvescheniya, ht66f002 схема подключения, ha8121c datasheet, datasheet ha8121c, схема подключения cx2812, ha3089 datasheet на русском, ha8121c переделать с5в на 12в схема, ha8121 datasheet, ha 8121, datashet ha8121c, cx2812 чем заменить, даташит ha8121c, cx2812 datasheet, kw68f92c даташит, hh004f datasheet, ht66f04c, микросхема se8250, se8250 datasheet на русском, ht68f002 плавающий ключ или нет, ложные срабатывания бесконтактного датчика xk gk 4010a, rf 2520, cx2812 даташит на русском, микросхема ha8121c даташит, xk gk 4010a схема подключения отзывы, ht66f0185 holtek

Pytania i odpowiedzi

Jak działa bezdotykowy czujnik oświetlenia?

Reaguje na odbicie od dłoni: pierwsze zadziałanie włącza obciążenie, a kolejne je wyłącza. To nie jest czujnik ruchu.

Jakie parametry ma płytka czujnika?

Płytka ma wymiary 40×10 mm i działa przy napięciu około 6–24 V. W normalnym trybie pobiera około 1 mA, a przy typowym oświetleniu reaguje z odległości 6–8 cm.

Co może zakłócać działanie czujnika?

Silne promieniowanie IR, na przykład z lampy halogenowej, może całkowicie zablokować jego działanie; przeszkadzać może też własna dioda czujnika. Autor wspomina również o samoczynnym przełączaniu w bezpośrednim świetle słonecznym.

Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Inne urządzenia


Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja