Panele LED, sterowniki, czyli jak zbudować ekran LED, część pierwsza
$20,49
Zaparzcie więc kawę albo herbatę, usiądźcie wygodnie — będzie długo.
Uwaga, artykuł jest bardzo obszerny, co może być istotne dla osób korzystających z płatnego transferu danych.
Chyba najlepiej będzie, jeśli powiem, że panele i całą resztę zamawiałem nie dla siebie, lecz dla kolegi, tak jak poprzednim razem. Korzystał z poprzedniego zestawu i uznał, że chciałby czegoś więcej, dlatego złożyliśmy to zamówienie.
Wyborem sprzętu, obudowami i montażem zajmował się on, a ja odpowiadałem za samo zamówienie wszystkiego, sprawdzenie i próbę zorientowania się, co jest do czego i jak tym wszystkim sterować.
Przygód było sporo, nie wszystkie jeszcze się skończyły, ale większość wniosków już mam, więc mogę spokojnie opowiedzieć o naszej epopei z nowym wyświetlaczem LED.
Poza tym dopuszczam, że mogły wkraść się jakieś błędy, bo w gruncie rzeczy to dopiero drugi wyświetlacz LED, który testuję. Eksperymentowałem z nim zaledwie kilka dni. Ten artykuł to próba zapisania wszystkiego, czego się w tym czasie dowiedziałem, żeby nie zapomnieć.
Przede wszystkim trzeba zaznaczyć, że w tym przypadku nie jest to już zwykły „wyświetlacz LED”, lecz pełnoprawny, konfigurowalny ekran z możliwością odtwarzania wideo, a co za tym idzie, jego cena również będzie inna.
Najpierw warto powiedzieć, dlaczego panele LED.
1. Wysoka jasność i kontrast
2. Możliwość uzyskania dowolnego rozmiaru i proporcji.
3. Prawidłowe działanie nawet w niskich temperaturach
4. Możliwość naprawy
5. Wygodne oprogramowanie
6. Praca autonomiczna (bez komputera)
Są jednak również wady
1. Niska rozdzielczość
2. Wysoka cena.
W artykule biorą udział:
1. Panele LED 64x64 piksele — 12 sztuk z dostawą kosztowało 300 USD (20,5 za panel + dostawa)
2. Sterownik HD-D10 (około 30 USD bez dostawy)
3. Sterownik HD-D30 (około 40 USD bez dostawy)
4. Dwa zasilacze 5 V, 40 A, kupione stacjonarnie, po około 13 USD za sztukę.
Łącznie, bez uwzględnienia materiałów na obudowy, szkła, czujnika temperatury i innych drobiazgów — 400 USD.
Najpierw zamówiłem sterowniki, bo próbowałem wynegocjować rabat u sprzedawcy paneli, gdyż wartość zamówienia była całkiem spora.
Niestety, nic z tych negocjacji nie wyszło i mniej więcej tydzień później sprzedawca wysłał mi panele. Dotarły jednak około tydzień przed sterownikami, a dostawa trwała łącznie około 10 dni.
Odebrałem dwie całkiem duże paczki, owinięte tak, że można by nimi grać w piłkę albo używać ich jako poduszek. Na drugim zdjęciu widać, ile materiału opakowaniowego zużyto.

Panele zamówiłem w dwóch osobnych paczkach ze względu na ograniczenia celne, ale różniły się też sposobem zapakowania wewnątrz. W jednej paczce leżało po prostu 6 paneli przekładanych miękkim materiałem, w drugiej zaś panele były zgrzane w folii parami i dodatkowo zabezpieczone przed uszkodzeniem.
Ta różnica od razu trochę mnie zaniepokoiła i przeczucie mnie nie zawiodło.

W sumie uzbierał się całkiem pokaźny stos paneli i cała masa różnych przewodów.

Na początek kilka słów o zawartości zestawu. W każdej paczce było 6 taśm do podłączenia linii sygnałowych i trzy przewody zasilające, a także mała kupka plastikowych elementów.
Łącznie wychodzi 12 taśm i 6 przewodów zasilających.

1, 2. Przewody zasilające są standardowe dla tego typu paneli: z jednej strony mają dwa zaciśnięte końce do podłączenia do zasilacza, a z drugiej — dwa złącza do podłączenia paneli.
3. Taśmy mają około 10–12 cm długości. Jedna okazała się uszkodzona, ale na szczęście zostały mi zapasowe z poprzednich paneli, więc nie musiałem jechać na targ.
4. Z pierwszej paczki (tej, w której panele były luzem) wysypała się cała masa plastikowych odłamków. Większość to kołki ustalające położenie paneli podczas montażu na ramie. Wystawały i połamały się w transporcie. Nie były nam potrzebne, więc po prostu się nimi nie przejęliśmy.

Oprócz kołków połamały się też zatrzaski przewodów przy taśmach. To również da się przeżyć, choć jest mniej przyjemne.
Po lewej prawidłowa taśma, pośrodku taśma bez zatrzasku, po prawej — z uszkodzonym zatrzaskiem.

A oto panel.
Najpierw jednak warto wyjaśnić, czym właściwie różnią się panele.
Kształt
Choć brzmi to banalnie, najczęściej spotykane kształty to prostokąt i kwadrat. Co więcej, prostokąt często ma takie wymiary, że jego dłuższy bok jest dokładnie dwa razy dłuższy od krótszego, czyli w zasadzie są to dwa kwadraty.

O panelach prostokątnych opowiadałem w poprzednim artykule, tym razem kupiłem kwadratowe.

Wymiary
Tutaj sprawa jest wyjątkowo prosta: kluczowym wymiarem jest, o dziwo, grubość panelu, ponieważ długość i szerokość wynikają z rozdzielczości oraz rozmiaru piksela.
Ponieważ piksel ma u nas 3 mm, a rozdzielczość wynosi 64х64, otrzymujemy 64х3=192 mm. Panel jest kwadratowy, więc jego wymiary to 192х192 mm.

Jasność
Sprzedawcy czasem podają ją „na oko”, choć ma całkiem duże znaczenie. Panele zewnętrzne są zwykle jaśniejsze niż wewnętrzne. Oczywiście zużywają też więcej energii.
Ochrona
Panele występują w wersjach zewnętrznych i wewnętrznych.
W panelach zewnętrznych pokrywa się je ochronną masą, na przykład silikonową, która nie dopuszcza wilgoci do styków diod LED i płytki.

Ponadto diody LED często osłania się od góry niewielkim daszkiem chroniącym przed słońcem. Daszki te widać po lewej stronie zdjęcia; pokażę je również na innych zdjęciach.

Ponieważ jednak panel miał być używany wewnątrz pomieszczenia, a do tego w obudowie, zdecydowałem się kupić panele „bez ochrony” — tym bardziej że zwykle są tańsze.

Typ diod LED
SMD lub DIP.
W dużych panelach, zwłaszcza zewnętrznych, czasem stosuje się diody LED w tradycyjnej obudowie, z wyprowadzeniami.
Takie diody mają jednak pewną wadę, o której rzadko się mówi. Z przodu znajduje się soczewka, która może skupiać światło słoneczne na strukturze diody LED, wypalając ją. Dlatego moim zdaniem bardziej niezawodne są modele bez obudowy.
Przy okazji widać tu duże daszki ochronne.

W naszym przypadku panel ma diody LED SMD.

Zanim przejdę do dokładniejszego opisu paneli, opowiem o pozostałych cechach.
Piksel
Kwadratowy lub prostokątny.
Panel z kwadratowymi pikselami jest bohaterem tego artykułu, a prostokątny pokażę osobno. Najczęściej są to niedrogie modele o niskiej rozdzielczości. Nadają się głównie na proste szyldy reklamowe.

Kolor
Jednokolorowy, dwukolorowy, trójkolorowy (RGB lub pełnokolorowy).
Zdarzają się też panele z czterema diodami LED na piksel. Najczęściej dodatkowa dioda jest czerwona, ponieważ to właśnie czerwony kolor odpowiada za największą część pobieranej mocy. Pokażę to później.
Specjalnie dobrałem zdjęcie ze zwykłymi diodami LED, a nie SMD — moim zdaniem lepiej widać na nim różnicę. W przypadku diod SMD często mają one jedną wspólną obudowę dla wszystkich kolorów.
Panele jednokolorowe stosuje się tam, gdzie ma być jasno, tanio i czytelnie. Panele pełnokolorowe nadają się nie tylko do wyświetlania zdjęć, ale też do budowy ścian wideo.

Rozmiar piksela
O, tutaj można dostać zawrotu głowy, bo wybór rozmiarów pikseli jest nie tylko duży, ale wręcz ogromny.
W przypadku kwadratowych pikseli są to zwykle P37.5, P31.25, P25, P20, P16, P12.5, P10, P8, P7.625, P6.26, P6, P5.95, P5, P4.81, P4, P3.91, P3, P2.5, P2, P1.9, P1.6, a nawet P1.25.
Liczba po literze P oznacza rozmiar piksela w mm, na przykład P4 ma wymiary 4х4 mm. Istnieje też podwójne oznaczenie, na przykład P10 P16, które oznacza prostokątny piksel o wymiarach 10х16 mm.
Niektóre z podanych rozmiarów spotyka się rzadziej, inne częściej. Najmniejszy, jaki widziałem w sprzedaży (choć specjalnie nie szukałem), to P2 z pikselem 2х2 mm.
Do dużych ekranów wybiera się większe piksele, a do małych — odpowiednio mniejsze.
Przez duże ekrany rozumiem takie:

Albo nawet takie, w formie sufitu.
W praktyce rozmiar ekranu ogranicza tylko budżet. Co więcej, ekrany LED wcale nie muszą być płaskie — mogą mieć dowolny kształt: kulisty, wklęsły, falisty.

Najpopularniejsze warianty modułów.

Liczba pikseli.
W pionie zwykle 8, 16, 24, 32, 64.
W poziomie wybór jest większy: 16, 32, 64, 96, 128, 160, 192. Możliwe, że spotyka się też większe liczby.
Część informacji można znaleźć w tabeli, a także poniżej, pod rozwijanym tekstem.

Tryb skanowania
Ponieważ informacje są odświeżane dynamicznie, dostępnych jest kilka trybów: 1/32, 1/16, 1/8, 1/4. Spotkałem się tylko z wariantami 1/16 i 1/32.
Mogę się mylić, ale o ile dobrze rozumiem, panele o wysokości 64 pikseli są zorganizowane jako dwa moduły po 32, dlatego mają skanowanie 1/32. Nie współpracują jednak ze wszystkimi kontrolerami, ale trochę wybiegłem naprzód.
Powyżej znajduje się tabela, w której oprócz zdjęć i informacji o rozdzielczości podano także tryb skanowania. Ważne jest, aby kontroler obsługiwał taki sam tryb jak panel. Zwykle proste modele obsługują tylko 1/4, 1/8 i 1/16, a bardziej zaawansowane także 1/32.
Konstrukcja samego modułu.
Najczęściej moduł jest kompletnym urządzeniem. W praktyce to płytka, po jednej stronie której znajdują się diody LED, a po drugiej elektronika sterująca.
W niektórych przypadkach plastikowa ramka może być całkiem solidna, a w wersji zewnętrznej ma nawet dodatkowe uszczelki.

Czasami stosuje się też ramę aluminiową, zwłaszcza gdy moduły są duże — plastikowa po prostu nie wytrzymałaby takiego obciążenia.

W naszym przypadku był to chyba najprostszy wariant: lekka plastikowa rama z metalowymi nakrętkami, za pomocą których moduły mocuje się do wspólnej ramy.

Do podłączenia zasilania zastosowano standardowe złącze czteropinowe, takie same jak w wielu typach matryc.

Ponieważ w wielu przypadkach panele łączy się szeregowo, zamontowano dwa złącza magistrali danych. Obok złączy znajdują się oznaczenia wskazujące kierunek sygnału, a tym samym kolejność podłączania paneli.

Podobnie jak poprzednio, na płytce znajdują się układy sterujące, sterowniki diod LED i rejestry przesuwne. Jeśli się nie mylę, są to te same układy, tylko w większej liczbie.

Podobnie jak poprzednio, obudowa paneli nie ma w przekroju kształtu prostokąta, lecz przypomina trapez. Dzięki temu można łączyć panele ze sobą na styk, a nawet z niewielkim wygięciem, na przykład „owijać” nimi powierzchnie cylindryczne, choć promień będzie dość duży.

Po połączeniu dwóch paneli wygląda to mniej więcej tak. Potem wystarczy połączyć w rzędzie potrzebną liczbę paneli, aby uzyskać wymaganą szerokość.
W pionie jest jeszcze prościej: kolejny „wiersz” podłącza się po prostu do następnego wyjścia kontrolera.
Trzeba jednak pamiętać, że liczbę paneli (zwłaszcza w poziomie) można zwiększać tylko do pewnej granicy. Potem trzeba albo na tym poprzestać, albo zmniejszyć częstotliwość odświeżania informacji.

Jak już pisałem, zamówienie obejmowało 12 paneli P4 o rozdzielczości 64х64 pikseli. Miały posłużyć do zbudowania nie jednego, lecz dwóch ekranów. Gdyby jednak połączyć je wszystkie, można uzyskać ekran o wymiarach około 600х800 mm (1 metr lub 39 cali po przekątnej) i rozdzielczości 256х192 pikseli.
Aby zbudować na bazie takich paneli wyświetlacz FullHD, trzeba użyć 30х17=510 paneli, a ekran miałby wymiary 5.76х3.26 metra. Dla porównania, największa ściana w salonie typowego mieszkania ma wymiary 6х2.65 m.

Oczywiście całość miałaby spore wymiary, ale są też panele o małym rastrze pikseli, które pozwalają wyświetlać obraz bardzo dobrej jakości.

Panele dotarły jako pierwsze, a do ich sprawdzenia kolega przyniósł kontroler Onbon bx-5ql, którego używaliśmy poprzednio.
Najpierw chciałem sprawdzać je pojedynczo, ale kolega zaproponował testowanie po 4 sztuki, żeby przyspieszyć pracę.
1. Złożyliśmy zestaw z zasilacza, kontrolera i czterech paneli, po czym przystąpiliśmy do testów.
Pierwsze, co zauważyliśmy, to że kontroler podświetla tylko część panelu — drugą i czwartą ćwiartkę w poziomie.
Oczywiście ten kontroler nie jest przeznaczony do takich paneli, więc podszedłem do tego spokojnie.
2,.3. Kiedy jednak postanowiłem zrobić zdjęcie „na pamiątkę”, przypadkiem zauważyłem coś dziwnego. Sprawdzaliśmy trzecią (ostatnią) czwórkę paneli, w której znalazły się dwa panele z jednej przesyłki i dwa z drugiej.
Różnicę zauważył kolega, a potem także ja. Kolor obrazu jest inny. Włączamy więc tryb jednokolorowy i widzimy, że zamienione są dwa kolory: zielony i niebieski. Otworzyliśmy własną recenzję i sprawdziliśmy, w jakiej kolejności kontroler wyświetla kolory w teście. Dzięki temu ustaliliśmy, które panele działają nieprawidłowo.
4. Na wszelki wypadek zamieniliśmy skrajne panele miejscami. Problem się potwierdził: panele z jednej przesyłki wyświetlają kolory nieprawidłowo. przy czym czerwony i biały są wyświetlane prawidłowo, co jest całkiem zrozumiałe.
O wszystkim tym od razu napisałem sprzedawcy. W odpowiedzi zapytał, jakiego kontrolera używałem.
Odpisałem, że Onbon bx-5ql.
Sprzedawca odpowiedział, że używa innego typu kontrolera.
No cóż, inny to inny. Postanowiliśmy na razie poczekać na właściwe kontrolery, a potem zdecydować, co robić. Może problem rzeczywiście nie leży w panelach.

Po lewej panel wyświetlający kolory prawidłowo, po prawej — z zamienionymi zielonym i niebieskim. Na samym początku pisałem, że część paneli była zalana plastikiem — i właśnie te panele były prawidłowe.
Poza tym panele różnią się także wyglądem — mają więcej punktów mocowania.

Różnią się też nieco prowadzeniem ścieżek na płytce i zastosowanymi komponentami.

Przy okazji, poprzednim razem, gdy dokupowaliśmy panele do pierwszego wiersza, również przyszły panele w innej wersji, ale wtedy nie sprawiło to problemów.

Jeszcze kilka zdjęć komponentów, na wszelki wypadek — może się przydadzą.

Mniej więcej po tygodniu dotarły kontrolery, ale najpierw opowiem trochę o tym, do czego w ogóle służą i jakie są ich rodzaje.
Jak już wynika z opisu, w przeciwieństwie do monitorów same panele LED nie potrafią niczego wyświetlać, ponieważ w gruncie rzeczy są tylko matrycami LED bez kontrolera.
Kontrolery bywają zarówno stosunkowo proste, z niewielką ilością pamięci, jak i całkiem zaawansowane, choć nadal są jedynie rozbudowaną wersją tych prostych.
Niektóre kontrolery mogą przy okazji odtwarzać również dźwięk.

Programy sterujące można wgrywać nie tylko przez port COM lub pamięć USB, ale także przez Ethernet, Wi-Fi, a nawet GSM.

Podobnie jak w wielu współczesnych systemach, dostępna jest również obsługa przez „chmurę”.

Oprócz samodzielnych kontrolerów, które potrafią działać niezależnie, są też takie podłączane do komputera. W takim przypadku w komputerze instaluje się specjalną kartę, do której doprowadzany jest sygnał z monitora. Karta przekazuje na wyjście sygnał sterujący kontrolerem panelu.

Schemat sterowania wygląda wtedy tak.

Są też warianty wręcz „potworne”, ale zwykłym użytkownikom raczej się nie przydadzą.

Pewnie zapytacie, po co na niektórych płytkach są dwa złącza Ethernet. Przy budowie dużych ekranów karty sterujące można łączyć szeregowo.
W poprzednich wariantach karty działały asynchronicznie, ponieważ sterowały tylko jednym ekranem. W tym przypadku pracują synchronicznie: każdy kontroler wyświetla swoją część obrazu w synchronizacji z pozostałymi.

Kontrolery zamówiłem u innego sprzedawcy. Przyszły Nową Pocztą, a do opakowania nie mam żadnych zastrzeżeń. Każdy kontroler był zapakowany w osobną torebkę z oznaczeniem jego marki.

Cały zakupiony zestaw obejmuje:
1. Kontroler HD-D10 — link, cena z dostawą: $33.96.
2. Kontroler HD-D30, link, cena z dostawą: $45.63.
3. Do drugiego kontrolera dołączony jest hub do podłączania paneli.
4. Były też dwie płyty CD z oprogramowaniem. Co ciekawe, kolor płyty zgadza się z kolorem naklejki na kontrolerze — bardzo przemyślane.

Ponieważ kontrolery należą do tej samej serii, ich opis jest wspólny. Istnieje jeszcze wariant D20, ale z jakiegoś powodu nie uwzględniono go w opisie. Może i lepiej, żeby nie wprowadzać zamieszania.
Jak widać, różnice nie są duże.

Jeśli porównać ten kontroler z poprzednim Onbon bx-5ql, od razu rzuca się w oczy rozmiar płytki oraz możliwość podłączenia do sieci lokalnej. W rzeczywistości różnic jest jednak znacznie więcej. Jeśli spróbowaliście czegoś w rodzaju D10-D30, nie mówiąc już o bardziej zaawansowanych modelach serii C, a tym bardziej A, nie będziecie chcieli wracać do poprzedniego rozwiązania. ale o tym później.

Na początek przyjrzyjmy się mniejszej wersji płytki, D10.


Na krawędzi płytki znajduje się złącze zasilania, a także gniazdo do podłączenia do sieci lokalnej i USB do pamięci flash.

Po drugiej stronie płytki znajdują się cztery złącza do podłączenia paneli LED. Skoro są cztery złącza, można podłączyć cztery linie, które mogą pracować synchronicznie.

Podobnie jak w innych modelach, na płytce przewidziano miejsce na złącza urządzeń dodatkowych, przycisk włączający tryb testowy oraz baterię podtrzymującą wbudowany zegar. Są tu również dwie diody sygnalizujące tryb pracy.

1. U góry płytki jest miejsce na złącze modułu WiFi.
2. Na dole znajduje się miejsce na moduł GSM.
3. Obok złączy paneli znajduje się dioda sygnalizująca ich pracę.
4. Na wejściu zasilania zamontowano bezpiecznik samoresetujący.

Całością steruje procesor z hieroglifami w oznaczeniu. O ile wiem, jest oparty na rdzeniu Cortex ARM A9. Na górze przyklejono radiator, ale go nie zdejmowałem — po części dlatego, że trzeba by go potem przykleić z powrotem, a po części dlatego, że nie ma to większego sensu.
Podczas pracy radiator jest dość gorący.

1. Na płytce znajduje się też układ Altera Cyclone IV. Podejrzewam, że to właśnie on wysyła sygnał do paneli.
2. Radiator na procesorze jest przyklejony dość ciekawie — przesunięty, a nie wycentrowany. Co więcej, na obu płytkach wygląda to tak samo.
3. Pamięć flash firmy Micron. Pojemność prawdopodobnie 2 GB.
4. Pamięć RAM o pojemności 256 MB.
5. Układ 2M x 16 Bit x 4 Banks Synchronous DRAM — nie do końca rozumiem, do czego jest tu używany. Przypuszczam, że to osobna pamięć RAM dla „Altery”.
6. Zegar czasu rzeczywistego. Dziwne, że znajduje się tak daleko od baterii.

1. Kontroler Ethernet
2. Dwukierunkowe bufory do podłączenia magistrali danych paneli.
3. LT8619, HDMI/MHL Dual-mode Receiver
4, 5, 6. Przetwornice zasilające różne układy.

Druga płytka wygląda niemal tak samo, z wyjątkiem kilku drobnych różnic.


Od spodu różnic właściwie w ogóle nie widać.

Złącza są dokładnie takie same, a nawet ich rozmieszczenie jest identyczne. Po lewej stronie znajduje się też miejsce do wlutowania złącza anteny WiFi.

Ponieważ płytki są bardzo podobne, dalej pokażę po prostu zdjęcia porównawcze i opiszę różnice.
Przede wszystkim różni się oznaczenie, a także nieco rozmieszczenie niektórych elementów. Na pierwszy rzut oka wydawało się, że wszystko jest identyczne, nawet wymiary płytek.

Od spodu różnice są jeszcze mniej widoczne.

Chyba najważniejszą różnicą jest obecność gniazda mPCI. W poprzedniej płytce było tylko miejsce na nie.

Spróbowałem użyć jednego ze swoich modułów WiFi, ale nie zadziałał. Poza tym jest wyraźnie za długi i po prostu nie da się go zamocować.
Dysk SSD na pewno nie będzie działał w tym złączu, za to pasuje rozmiarem. Ale nawet jeśli kupicie moduł WiFi o odpowiednich wymiarach, najprawdopodobniej nie zadziała — podejrzewam, że sterowniki są dostępne tylko dla niektórych modeli.
Jeśli potrzebujecie WiFi, kupujcie wersję z modułem.

Podobnie jak w poprzednim modelu, za wyświetlanie obrazu na panelach odpowiada Altera Cyclone 4.

Sygnał do paneli jest tu jednak doprowadzany nieco inaczej: zastosowano jedno wspólne złącze, do którego trafia przez te same bufory 74HC245.

Do podłączenia paneli trzeba użyć huba, czyli rozdzielacza — jak kto woli. Miało to wpływ na wybór produktu, bo hub często nie jest dołączony do zestawu i trzeba go dokupić osobno. Tutaj hub jest sprzedawany razem z kontrolerem.

Na płytce huba znajdują się również bufory 74HC245, więc nie jest to po prostu przejściówka z 50-pinowego złącza na 4 × 16. Przy okazji, na zrzucie ekranu z parametrami płytki powyżej znajduje się tabelka z opisem pinów złącza.

Jedyną pewną wadą takiej konstrukcji jest jej duża wysokość. Można zamiast bezpośredniego połączenia użyć taśmy, ale najlepiej kupić ją razem z płytką, bo w sklepach stacjonarnych nie zawsze da się dostać wtyk „męski”, który zaciska się na taśmie. Można też zacisnąć złącze na 50 pinów, a płytkę huba przylutować do taśmy.

O ile mi wiadomo, zdecydowana większość paneli jest zasilana napięciem 5 V, podobnie jak kontrolery. Dlatego do projektu kupiłem zasilacz 5 V 40 A. Tak, płyną tu duże prądy, nic na to nie poradzimy.
Drugi zasilacz kupiłem po udanym teście pierwszego.
W naszym przypadku zasilacz będzie umieszczony osobno. W takim układzie trzeba użyć przewodów o dużym przekroju i niewielkiej długości. Alternatywnie można zamontować wewnątrz panelu przetwornicę 12/24–5 V i zasilać całość z zasilacza 12 lub 24 V.
Zasilacz umieściłem na zewnątrz z dwóch powodów: żeby panel mniej się nagrzewał i żeby obudowa była cieńsza.

Ponieważ sklep udzielił rocznej gwarancji na zasilacz, nie rozbierałem go, tylko oglądałem przez otwory w obudowie. I szczerze mówiąc, to, co zobaczyłem, niezbyt mi się spodobało. Pojemność kondensatorów wyjściowych wynosi 6600 µF (3 × 2200), dławik jest dość mały, a przy obciążeniu powyżej 40–50% wyraźnie brzęczy, co mocno irytuje. Ogólna jakość też jest raczej kiepska; rekompensują to jedynie niska cena i gwarancja.
Spośród modeli dostępnych na AliExpress mogę polecić dwa: jeden, dwa.

Na tym kończy się część poświęcona „sprzętowi”. W następnej części opowiem o oprogramowaniu i dalszej walce z „osobliwościami” wymienionych wyżej paneli i kontrolerów.
$20,49
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
сборка небольших экранов из светодиодных модулей видео, как разобрать плоский шлейф, шлейф перезаделать, как делать светящиеся панели светодиоды, 1, лед панель создать, самодельный блок питания на лед панели 36w , панель из светодиодов своими руками, самодельный монитор из светодиодных панелей, как сделать картинки с иконы для светодиоды панель с блоком питание, rgb module controller altera cyclone своими руками, как в приложении banlanx сделать чтобы цветодиодные панели работали одна за другой проводка панелей, монитор на светодиодных панелях, токопроводящая панель для светодиодов своими руками, https://www.kirich.blog/obzory/drugie-obzory/441-led-paneli-kontrollery-ili-kak-sdelat-svetodiodnyy-ekran-chast-pervaya, собираем экран из smd панелей, светодиодная индикация сквозь пластик, документация по led мониторам, led панель как монитор, led screen panel с минимальными зазорами, световые панели с возможностью компьютерной смены изображения, как делают панели индикации с черной основой, светодиодный модуль своими руками из dip светодиодов, применение ck 3800 led panel в любительских конструкциях, конвертер картинок для led модуля
сборка небольших экранов из светодиодных модулей видео, как разобрать плоский шлейф, шлейф перезаделать, как делать светящиеся панели светодиоды, 1, лед панель создать, самодельный блок питания на лед панели 36w , панель из светодиодов своими руками, самодельный монитор из светодиодных панелей, как сделать картинки с иконы для светодиоды панель с блоком питание, rgb module controller altera cyclone своими руками, как в приложении banlanx сделать чтобы цветодиодные панели работали одна за другой проводка панелей, монитор на светодиодных панелях, токопроводящая панель для светодиодов своими руками, https://www.kirich.blog/obzory/drugie-obzory/441-led-paneli-kontrollery-ili-kak-sdelat-svetodiodnyy-ekran-chast-pervaya, собираем экран из smd панелей, светодиодная индикация сквозь пластик, документация по led мониторам, led панель как монитор, led screen panel с минимальными зазорами, световые панели с возможностью компьютерной смены изображения, как делают панели индикации с черной основой, светодиодный модуль своими руками из dip светодиодов, применение ck 3800 led panel в любительских конструкциях, конвертер картинок для led модуля
Pytania i odpowiedzi
Jakich paneli i sterowników użyto do ekranu LED?
Zestaw obejmuje 12 kwadratowych paneli 64×64 piksele o rozstawie 3 mm, sterowniki HD-D10 i HD-D30 oraz dwa zasilacze 5 V, 40 A.
Ile kosztowały elementy ekranu LED?
Panele z dostawą kosztowały 300 USD, sterowniki około 30 i 40 USD bez dostawy, a każdy zasilacz około 13 USD. Łącznie było to około 400 USD, bez materiałów na obudowę i drobiazgów.
Co autor zauważył w zasilaczach 5 V, 40 A?
Przy obciążeniu powyżej 40–50% dławik wyraźnie brzęczał. Autorowi nie spodobała się też jakość wykonania, ale uwzględnił niską cenę i roczną gwarancję.
Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wesprzyj projekt
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forumKomentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja




