/       /       /    Dokończenie budowy miernika LCR + zasilanie akumulatorowe
Wesprzyj projekt na Patreon


Dokończenie budowy miernika LCR + zasilanie akumulatorowe

Przejdź do sklepu
Już chyba od dwóch lat leży u mnie płytka miernika LCR i wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że korzystanie z niego w stanie półgotowym jest mało wygodne. Postanowiłem więc dorobić obudowę i przy okazji przerobić zasilanie.


Właściwie miałem już do niego obudowę, wyświetlacz, akumulatory i mnóstwo różnych drobiazgów, ale przez ciągły brak czasu zupełnie nie mogłem się tym zająć. Teraz stopniowo kończę rozpoczęte projekty i w ogóle doprowadzam do końca wszystko to, co odkładałem przez ostatni rok czy półtora.
W trakcie będę podawał linki do recenzji wykorzystanych elementów, a także link do produktu, którego nie recenzowałem — w zasadzie nie jest on szczególnie potrzebny, po prostu pokażę go w trakcie pracy.




Miernik LCR i obudowa. Pierwszy zrecenzowałem i stał się dość popularny, a o drugim nagrałem film. Mam trzy rodzaje obudów: czarną z Ali, jasną z Banggooda i jeszcze jedną czarną, kupioną już stacjonarnie. Postanowiłem wykorzystać tę z AliExpress.

Najpierw próbowałem wcisnąć płytkę razem ze złączami, ale ostatecznie zrezygnowałem z tego z dwóch powodów:
1. Zasłaniała wskaźnik
2. Po prostu nie lubię złączy BNC — no nie lubię ich za to, że z czasem zaczyna w nich zanikać kontakt.

Przy okazji, w obudowie była wyłamana jedna wewnętrzna podpórka przy śrubie mocującej dolną część. Dziwi mnie nie tylko to, po co ona tam jest, ale też jak w ogóle można ją wyłamać. Sam plastik jest jednak sztywny, przypomina polistyren, z którego dawniej robiono obudowy różnych urządzeń.

Wylutowałem złącza i przełącznik, ale praktyka pokazała, że niepotrzebnie wylutowałem gniazdo zasilania — później musiałem je przylutować z powrotem.


Naszkicowałem panel przedni, próbując zmieścić wszystko w dostępnych wymiarach. Sprzedawca miał wersję urządzenia w dokładnie takiej samej obudowie, ale zastosowano w niej inną płytkę samego miernika i inną płytkę klawiatury. Ja użyłem nowszej wersji, która jest teraz powszechnie dostępna w sprzedaży. Jeśli ktoś potrzebuje, mogę udostępnić plik z Front Designer, ale pamiętajcie o kalibracji drukarki.


Na wydruku próbnym wiercę okrągłe otwory i wycinam prostokątne, a potem przymierzam. Tutaj użyłem plastikowych dystansów, ale pod dystanse wyświetlacza musiałem podłożyć podkładki — chciałem, żeby był równo z panelem przednim.
Często w panelu wycina się otwór tylko na sam ekran, ale nie podoba mi się takie rozwiązanie, bo wyświetlacz jest wtedy mocno cofnięty. Zwykle montuję go tak, żeby wystawał w całości.


Potem dobierałem miejsce na płytkę. Rozważałem dwa warianty jej umieszczenia, bo pierwszy wydał mi się niewygodny, a drugi, choć skracał przewody do klawiatury, a zwłaszcza do wyświetlacza, wymagał skrócenia samej płytki i zastosowania długich przewodów do wyłącznika.


Ostatecznie zdecydowałem się chyba na klasyczny układ. Przy okazji, w takim ustawieniu złącze do podłączenia sond znajduje się dokładnie przy środku płytki, więc lutowanie przewodów jest bardzo wygodne.


Wyświetlacz i klawiatura były podłączone ekranowanym, ośmiożyłowym przewodem. Ekranowanie nie ma znaczenia w przypadku klawiatury, ale przy przewodach do wyświetlacza się przydaje, bo to przyrząd pomiarowy i zupełnie nie potrzebuję zakłóceń indukowanych przez przewód.
Musiałem jednak mocno się nagimnastykować i złamać jedną z zasad, wykorzystując ekran jako masę sygnałową i zasilającą, bo do podłączenia wyświetlacza potrzeba co najmniej 9 żył:
1. zasilanie
2. masa
3. 4 linie danych
4. 3 linie sterujące

Potencjometr regulacji kontrastu musiałem przenieść na płytkę wyświetlacza. W sumie wyszło 8 przewodów plus ekran, którym podłączyłem masę.


Z założenia urządzenie miało być zasilane z akumulatorów i nie chodzi o to, że zamierzam je gdzieś wozić. Są dwa powody:
1. Rzadko z niego korzystam, a gniazdka są często zajęte, więc zasilanie akumulatorowe bardzo się przyda
2. Urządzenie jest dość wrażliwe na zasilanie, a zwłaszcza na zakłócenia, dlatego akumulatory to najlepsze rozwiązanie, jeśli chodzi o czystość zasilania.

Akumulatory trzeba jednak czymś ładować, a tutaj zdecydowanie chciałem, żeby urządzenie nadal można było zasilać napięciem 12 V, ponieważ:
1. Dedykowana ładowarka wiecznie gdzieś się gubi, a wbudowywanie jej w urządzenie nie miało dla mnie żadnego sensu.
2. Zasilaczy o innych napięciach trzeba szukać, a 12 V zawsze mam pod ręką.

Cała trudność polegała na tym, że pakiet akumulatorów ma zakres napięcia 9–12,6 V, więc zastosowanie zarówno przetwornicy podwyższającej, jak i obniżającej jest niewygodne. Pierwsza sprawi problemy przy rozładowanych akumulatorach, a druga nie naładuje ich do pełna.

Rozwiązanie: zastosujemy SEPIC. Z tych, które walały się w domu, były dwa: mały na bazie 34063 i duży, fabrycznie wykonany.
Pierwszy ruszył, ale działał jakoś krzywo, a prąd wynosił zaledwie około 200-240 mA, więc wziąłem drugi. Tym bardziej że może ładować większym prądem, a do tego da się z nim uzyskać zakres napięcia wejściowego rzędu 5-15 V, co jeszcze bardziej poszerza wybór zasilaczy.



Kilka słów o przeróbkach. Początkowo chciałem użyć przetwornicy na bazie kontrolera 34063, bo potrafi pracować w trybie CC — wystarczy dobrać rezystory ograniczające prąd. Jednak niska sprawność i niewielka moc zmusiły mnie do zastosowania innej przetwornicy, o której już opowiadałem.
Przeróbka polegała na dodaniu prostego układu ograniczenia prądu, który zapewnia tryb CC.
Na schemacie przetwornicy (był w recenzji) dodałem wszystkie użyte przeze mnie elementy. Zaznaczyłem je na niebiesko. Ponadto na płytce przeciąłem jedną ścieżkę między kondensatorem wyjściowym a polem wyjściowym.

1. Rezystor 1 Ω ustala prąd. Napięcie na nim otwiera tranzystor, z którego kolektora napięcie trafia na wejście FB kontrolera PWM na płytce. Przy podanych wartościach prąd ładowania wynosi około 600 mA.
2. Regulowana dioda Zenera TL431 odpowiada za sygnalizację rozładowania akumulatora. Próg ustawiłem na 10 V, czyli 3,3 V na ogniwo, więc po włączeniu sygnalizacji zostaje jeszcze dość czasu, żeby dokończyć pracę, a potem podłączyć urządzenie do ładowania.
3. Dioda LED ze wspólną katodą. Przy okazji musiałem zastosować dwie diody Zenera 3,6 V (można użyć w zakresie 3,3-4,7 V). Bez nich dioda LED CC (zielona) nie świeciłaby, bo napięcie na kolektorze tranzystora wynosiłoby zaledwie około 0,5 V. Z diodą Zenera będzie to 0,5 V + jej napięcie. Wadą tego rozwiązania jest to, że prąd zacznie być ograniczany dopiero wtedy, gdy na wyjściu będzie około 4-5 V, ale mam pakiet 3S, więc nie ma to większego znaczenia.
W obwodzie sygnalizacji rozładowania dioda Zenera jest potrzebna, bo nawet gdy TL431 jest otwarta (napięcie jest prawidłowe), występuje na niej 2,5 V i dioda LED świeci, choć nie powinna. Wystarczyłaby nawet jedna lub dwie diody włączone szeregowo z diodą LED, ale dioda Zenera była pod ręką.

Układ jest prosty, ale działa stabilnie i bez problemów. Podczas ładowania świeci zielona dioda LED, a po naładowaniu gaśnie. Gdy akumulator się rozładowuje, świeci na czerwono.
Układ pozwala ładować urządzenie także podczas pracy i w praktyce działa jak najprostszy zasilacz awaryjny, ale ponieważ tętnienia mogą wpływać na działanie urządzenia, lepiej tego nie robić. Oczywiście można też po prostu zasilać urządzenie z zewnętrznego zasilacza.


Tak, montaż oczywiście nie jest najlepszy, zwłaszcza układ kontroli napięcia, ale jakoś nie chciało mi się trawić płytki. Uznałem, że tak też da radę, a w każdym razie wszystko działa niezawodnie :)


Do zasilania użyłem chińskich, niemal bezimiennych akumulatorów, które leżały u mnie już pięć lat. Też kiedyś je recenzowałem.
Można oczywiście powiedzieć, że to kiepskie akumulatory — ich rzeczywista pojemność wynosi około 2000 mAh. Byłem jednak mocno zaskoczony, gdy po 5 latach leżenia przy ładowaniu przyjęły zaledwie około 1 Ah, a oddały 2 Ah. Oznacza to, że samorozładowanie przez 5 lat wyniosło tylko 50%, co jak na no-name jest wynikiem więcej niż świetnym. Pojemność mi wystarczała. Zwykle mam po 2 albo 4 markowe sztuki, a akumulatory o dużej pojemności czy wysokoprądowe nie były potrzebne. Chodziło mi po głowie, żeby włożyć tu te o pojemności bliskiej 3500 mAh, ale po co, skoro nawet takie wystarczą urządzeniu na cały dzień pracy...

Dwie próby wykazały, że największą pojemność mają akumulatory 1, 3 i 4, ale użyłem 1, 2 i 3, bo wyglądało na to, że akumulator 4 ma duże samorozładowanie na początku, czyli po odłączeniu ładowania.


Można więc powiedzieć, że montaż urządzenia jest zakończony. Wyświetlacz VATN sprawdził się bardzo dobrze — wyraźne białe znaki na czarnym tle. Jak pisałem w recenzji, w której pokazywałem, jak przerobić go w miejsce zwykłego wyświetlacza 2004, to oczywiście nie OLED, ale jest znacznie lepszy od zwykłych. Polecam.


Panel przedni zrobiłem ze zwykłego papieru samoprzylepnego, na który nakleiłem szeroką taśmę klejącą. W ten sposób wykonałem już wiele paneli do swoich urządzeń i mogę powiedzieć, że wyglądają całkiem dobrze. Dotyczy to także tego zasilacza, który zrobiłem ponad 5 lat temu. Wcześniej używałem zwykłego papieru, mocując go na krawędziach tą samą taśmą, którą zabezpieczałem go z przodu. Samoprzylepny papier jest znacznie wygodniejszy, ale uważajcie podczas drukowania. Ja przez przypadek wydrukowałem panele na odwrocie i zauważyłem to dopiero po wycięciu :(


Kilka słów o złączu do podłączania sond.
Nie podobało mi się, że są cztery złącza, więc postanowiłem zastąpić je jednym wielostykowym. I tutaj trzeba uważać.
Użyłem złącza 8-stykowego: 4 sygnały + 4 masy. Wystarczy minimum 6 styków — 4 sygnały i 2 masy.
Chodzi o to, że masa jest wspólna tylko dla pierwszych trzech złączy. W czwartym, choć jest połączona elektrycznie z pierwszym, poprowadzono ją inaczej i łączy się w osobnym miejscu.
Ponadto na polach lutowniczych położonych bliżej elementów (zaznaczonych na niebiesko) wyprowadzono tylko masę czwartego złącza. Przy trzech pierwszych jest pole, ale nie łączy się z niczym — najwyraźniej po prostu zapomniano połączyć je z masą. Podłączałem przewody do styków zaznaczonych na czerwono.


Ponieważ złącze jest jedno, musiałem jeszcze trochę pokombinować z wykorzystaniem styków. Jak widać, połączenia nie są zrobione „na chybił trafił”, a styk wejściowy (Hc) otaczają styki masy innych sygnałów. Dzięki temu choć trochę ograniczyłem wpływ pozostałych styków sygnałowych. Na drugim obrazku czerwony oznacza sygnał, a czarny — masę.
Rysunek od strony przedniego panelu, czyli zewnętrznych styków.


A skoro mowa o złączu: użyłem zwykłego „lotniczego” złącza o średnicy 16 mm i 8 stykach. kupiłem je na AliExpress, ale ogólna jakość złącza jest taka sobie. Styki części panelowej niezbyt dobrze się lutują, a część kablowa mogłaby być mocowana nieco pewniej. Ogólnie dałbym mu czwórkę z minusem.
Sprzedają je w zestawach, więc została mi teraz jedna wolna część panelowa. Można nawet zbudować jeszcze jakieś urządzenie do tych sond.


Moim zdaniem korzystanie z jednego wielostykowego złącza jest o niebo prostsze i wygodniejsze niż z czterech BNC. Poza tym, jak już pisałem, niezawodność połączenia w BNC zupełnie mi nie odpowiada.


Cztery oryginalne przewody za nic nie chciały wejść do złącza — blokowały się i ścinała się izolacja. Musiałem więc trochę rozwiercić je pilnikiem iglakiem, a właściwie nie tyle rozwiercić, co zaokrąglić ostre krawędzie.
Poza tym wszystko wyszło dobrze. Na wszelki wypadek owinąłem przewód sygnałowy taśmą, żeby jego ekran nie połączył się z ekranami pozostałych przewodów.
Zastanawiam się jeszcze, czy podłączyć do masy również obudowę złącza. Teoretycznie podłącza się do niej masa czwartego złącza — na płytce oznaczono ją symbolem uziemienia.


Mam teraz dwa wygodne przewody i osiem wtyków BNC, z którymi nie wiadomo co zrobić, a wyrzucić szkoda...


Pokaz działania z zwartymi sondami i rezystorem 1 mΩ.


Czy można powiedzieć, że to już wszystko? Nie, bo mam pomysł, żeby zrobić wewnątrz obudowy schowek na sondy. Obudowa jest bardzo wysoka w stosunku do tej płytki i mniej więcej połowa jej wysokości stoi właściwie pusta. Chcę wyciąć z tyłu otwór, zrobić drzwiczki w formie przesuwanej zasłonki, a w środku uformować schowek tak, żeby przewody nie wchodziły tam, gdzie nie powinny, i nie uszkodziły wnętrza.
Wtedy przewody będą zawsze pod ręką i nie będą zajmować miejsca w szafie, a do tego trudniej będzie je zgubić.

Jeśli chodzi o samo urządzenie, można powiedzieć, że wszystko gotowe — działa. Pozostało chyba na wszelki wypadek przeprowadzić pełną kalibrację, choć już teraz działa.
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
переделка питания lcr тестера на 18650, обзор lcr t4 или t10h, ремонтируем lcr метра bm4070, как можно запитать lcr-t4 от адаптера 9в, lrc vtnh jn liion, https://www.kirich.blog/obzory/izmeritelnoe/849-okonchanie-sborki-lcr-metra-perevod-na-akkumulyatornoe-pitanie, рлс метр переделать на литий онные акб, lcr-tl4 потребляемый ток, переделка питания тестера lcr-t4, сетевой блок питания для lcr t4, блок питания для lcr t4, lcr от 12 вольт, как включить lcr метр от li ion, питание тестера lcr t4 от импульсного зу, как подключить тестер lcr t7 к источнику питания 9в, как защитить входы lcr t4 от броска напряжения, lcr t4 питание от акб, lcr на литий, питание для лср от сети, lcr t4 можно ли подключить от аккумулятора 18650, нужна электр схема или блок питания для тестера lcr t 4, работа с lcr 4t, защита lcr t4 входа от заряженного конденсатора, lcr t5 тестер инструкция, переделка lcr тестера на аккумулятор

Pytania i odpowiedzi

Jak działa zasilanie akumulatorowe miernika LCR?

Zastosowano pakiet 3S o zakresie 9–12,6 V i przetwornicę SEPIC, która umożliwia zasilanie miernika oraz ładowanie akumulatorów ze źródła około 5–15 V.

Jaki prąd ładowania ustawiono w mierniku LCR?

Dodany układ ograniczenia prądu ustala prąd ładowania na około 600 mA.

Przy jakim napięciu miernik LCR sygnalizuje rozładowanie akumulatora?

Wskaźnik ustawiono na 10 V dla całego pakietu, czyli około 3,3 V na ogniwo.


Ten model znajduje się w tabeli zbiorczej: Porównanie przyrządów pomiarowych z recenzji na blogu

Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Przyrządy pomiarowe

Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory

Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Komentarze8

Komentarze są publikowane w języku oryginału.

  1. 29 lutego 2020 13:29#1
    Я правильно понимаю, что внутреннее сопротивление аккумуляторов этот девайс измерять не может?
    0
    1. 9 kwietnia 2020 14:37#2
      По интструкции - возможно, измеряется в режиме измерения емкости: вначале - измеряем емкость конденсатора (пишут что лучше использовать полипропиленовый), запоминаем внутреннее сопротивление, а потом с последовательно включенной АКБ, далее, вычитаем одно из другого - получаем результат. Но сам не пробовал.
      Мануал , стр.5, п.3.
      0
      1. 9 kwietnia 2020 16:04#3
        Спасибо! С таким способом измерения не учитывается сопротивление контактов/держателя аккумулятора, так что погрешность под вопросом...
        0
  2. 11 kwietnia 2020 12:06#4
    Для сравнительно анализа (подбора "одинаковых" АКБ по внутреннему сопротивлению)  вполне себе, если ничего больше нет, а как правило именно это чаще всего и требуется.
    0
  3. 24 kwietnia 2020 20:49#5
    видео калибровка xjw01
    0
  4. 22 maja 2020 22:17#6
    Могу ли у Вас попросить шаблон проекта передней панели устройства? А-то сборка прибора со всеми замерами боюсь затянется. Спасибо
    0
    1. 25 maja 2020 11:26#7
      Пропустил ваш коммент, без проблем, дайте адрес куда скинуть
      0
  5. 14 października 2020 13:20#8
    Здравствуйте
    Купил такой готовый в металлическом корпусе
    https://aliexpress.ru/item/32984209316.html
    Случилась неприятность. Прибор стоял включенный от БП. На корпус случайно попал земляной крокодил от включенного осциллографа. Земля у осциллографа из розетки, может не идеальная но и не от нуля. Прибор выдал нервную морзянку своим реле и перегрузился. После этого стал значительно падать контраст LCD после фиксации показаний, когда реле срабатывает при малых сопротивлениях. В простое и в процессе тестирования детали контраст LCD нормальный. Яркость подсветки при этом все время одинаковая. Показания прочитать можно, но хотелось бы исправить. Смотрел схему, но пока не приходят на ум идеи (
    VDD и VSS на экране падают..., но как исправить?

    Уважаемый Kirich можете подсказать куда копать?
    0

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja