Ładowarka o mocy 500 W — no proszę, Abibas!
Zdradzę już teraz: wszystko okazało się lepsze, niż się spodziewałem :)
Przypominam: żeby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, polecam obserwować mnie na Instagramie. Będę tam publikować powiadomienia o nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta
Można też subskrybować aktualizacje i nowe artykuły na kanale Telegram — https://t.me/KirichBlog
Zasilacz dotarł zapakowany tak solidnie, że chyba można by nim nawet grać w piłkę :)
W środku było kartonowe pudełko, a w nim sam obiekt testów. Ucieszyło mnie, że był nawet zapakowany w folię, czyli po otrzymaniu z Chin na pewno nikt go nie otwierał.
Od razu zwróciłem jednak uwagę na coś, co szczególnie rzucało się w oczy w przypadku zasilacza zapakowanego w folię: kurz, który zauważyłem zaraz po jej zdjęciu. Dziwne.

Tę obudowę zna chyba każdy, kto choć raz wybierał zasilacz: zwykła aluminiowa skrzynka, która przy okazji pełni funkcję radiatora.

1. Co ciekawe, w „chińskich” zasilaczach osłona zacisków jest, a w niedawno pokazywanych Mean Wellach jej nie ma...
2. Model oznaczono jako S-500-14.2, czyli 14.2 V, 35 A lub 500 W. Już po tych parametrach można się domyślić, że to nie zwykły zasilacz, lecz ładowarka.
3. O tym, że urządzenie jest dość specyficzne, świadczą też dwa potencjometry montażowe: po lewej regulacja prądu, po prawej napięcia.
4. Jest jeszcze przełącznik 115/230, ale ukryto go pod naklejką — i dobrze.
Sprzedawca oferuje te zasilacze również w wersjach o napięciu wyjściowym: 12, 14.2, 24, 29.2, 36, 48, 54.6, 58.8, 60, 67.2, 71.4, 72, 75.6, 80, 88, a nawet 110 V!

A oto ta „ciekawostka”, o której wspominałem.
Zasilacz próbuje upodobnić się do produktu znanej firmy. Chciałbym przy tej okazji coś wyjaśnić.
Często pytacie: na AliExpress są Mean Welle — jak nie kupić podróbki?
To bardzo proste: Mean Welli się nie podrabia, przynajmniej ja nie trafiłem na podróbkę. Zdarza się za to podobne oznakowanie i nieuważny kupujący może pomylić je z oryginałem.
Po lewej jeden z przykładów takiego naśladownictwa, po prawej prawidłowy zapis. Mogą występować drobne różnice — na przykład na stronach spotyka się zapisy Meanwell, MeanWell czy Mean Well — ale poprawna jest tylko ta ostatnia forma.
Dzieje się tak dlatego, że istnieją przepisy przeciwko podrabianiu i, uwierzycie lub nie, w Chinach są one egzekwowane. Pełna kopia produktu to jedno, a produkt podobny — coś zupełnie innego. Tak, najczęściej dotyczy to produktów chińskich firm.
Tak, wiem, że Mean Well pochodzi z Tajwanu, ale ilu ludzi w Chinach wie, że Ukraina i Rosja to różne kraje?
Krótko mówiąc: jeśli widzicie logo identyczne z tym pokazanym po prawej, to oryginał; jeśli różni się choćby w najmniejszym stopniu — imitacja.

Wymiary, masa — nic ciekawego.

Jak zwykle, wszystko, co ciekawe, jest w środku.

Układ elementów jest chyba w 99% podobnych zasilaczy taki sam — trudno wymyślić tu coś nowego.

1. Na wejściu jest prawie kompletny filtr. Brakuje chyba tylko warystora, a bezpiecznik jest trochę za mały.
2. Układ jest bardzo podobny do zasilaczy ATX. Jest tu pomocniczy zasilacz, który zasila główną przetwornicę i wentylator. Dzięki temu zasilacz może mieć szeroki zakres regulacji, a układ PWM jest połączony galwanicznie z wyjściem. Izolację zapewnia zasilacz pomocniczy oraz transformatory sterujące tranzystorami przetwornicy.
3. Tranzystory wyjściowe i ich transformator separujący galwanicznie.
4. Wyjściowe zespoły diodowe i dławik wyjściowy.

Zauważyłem też kurz wewnątrz obudowy. Utwierdziło mnie to w przekonaniu, że zasilacz jest albo po prostu używany, albo był naprawiany. A skoro był zaplombowany, to taki musiał już być u sprzedawcy.

Mam na koncie recenzje całkiem niezłych zasilaczy o mocy 600 i 800 W. Jeśli się przyjrzeć, widać, że mają ze sobą bardzo dużo wspólnego: na przykład taki sam zasilacz pomocniczy, tranzystory polowe na wyjściu przetwornicy, a właściwie niemal identyczny układ. Ale najbardziej spodobało mi się to, czego tutaj nie ma: dodatkowe radiatory na tranzystorach i zespołach diodowych.
Recenzja modelu 600 W
Recenzja modelu 800 W

Sprawdźmy napięcie. Na wszelki wypadek pierwsze uruchomienie przez żarówkę.
I tutaj dobrze widać zaletę zasilacza z pomocniczym źródłem zasilania: napięcie wyjściowe można regulować praktycznie od zera do pełnej wartości. Maksymalnie da się ustawić nieco ponad 14.6 V i to dobrze — nie przekręcicie przypadkiem, bo 14.6 V to pełne napięcie ładowania akumulatora LiFePO4 4S.
Regulacja jest płynna i liniowa, napięcie można ustawić z wystarczającą dokładnością.

Napięcie nie zależy przy tym od prądu obciążenia, przynajmniej w zakresie od zera do 30 A — więcej obciążenie nie pobiera. Zresztą, nawet gdyby pobierało, sprawdzanie ładowarki obciążeniem działającym wyłącznie w trybie CC nie jest miarodajne; prawidłowo należy testować ją w trybie CV. Moje obciążenie ma jednak maksymalną moc 150 W, a w obciążeniach typu „Atorch” tryb CV jest realizowany programowo i działa kiepsko.

Nie wszystko jest jednak takie idealne. W trakcie testów okazało się, że napięcie wyjściowe zależy od temperatury — im wyższa temperatura, tym niższe napięcie. W zasadzie to normalne, choć z drugiej strony, gdyby zależność była odwrotna, można by najpierw rozgrzać zasilacz, ustawić wymagane napięcie, a potem, w miarę stygnięcia, napięcie by spadało i akumulator miałby lżej.
Prawdę mówiąc, dopiero później zauważyłem, że zasilacz ma aktywne chłodzenie, a ja obciążyłem go prądem 30 A bez wentylatora :)

Żeby go za bardzo nie męczyć, pierwszy test przeprowadziłem przy prądzie 20 A, ale bez aktywnego chłodzenia. Widać, że w miarę nagrzewania napięcie spadło z 14.60 V do 14.515 V, a 20 minut po odłączeniu obciążenia wzrosło do 14.575 V. Później zapewne wróciło do ustawionych 14.60 V, ale nie chciało mi się czekać.

Pobawiłem się tak przez jakieś pół godziny. Chyba jedynym zastrzeżeniem było nagrzewanie się snubbera, ale z tym problemem borykały się też modele 600 i 800 W, o których pisałem wyżej.

Przy prądzie 20 A i braku aktywnego chłodzenia rezystory nagrzały się do 138 stopni. Drugie w kolejności były termistory na wejściu, ale one mają prawo się nagrzewać.
Trzecim punktem, w którym zauważyłem wyraźne nagrzewanie, były wyjściowe zespoły diodowe, ale zasilacz znów pracował bez aktywnego chłodzenia.
Za to transformator i dławik wyjściowy miały się świetnie, więc myślę, że przy działającym wentylatorze będzie znacznie lepiej.

Jak już pisałem, obciążenie nie pobiera pełnego prądu, więc dalsze testy przeprowadziłem prościej: wziąłem akumulator, rozładowałem go o około 60 Ah i użyłem jako obciążenia.

Początkowo prąd wyjściowy był ustawiony na 36 A, ale wszystko działało prawidłowo. Co więcej, podczas pierwszych testów nie uruchomił się nawet wentylator — zacząłem się zastanawiać, czy w ogóle go podłączyłem.

Okazało się, że w miarę nagrzewania prąd spadał i po stosunkowo krótkim czasie wynosił już 35.36 A.
Dolna granica regulacji to około 1.1 A. Górnej nie mogłem sprawdzić, bo zasilacz nie był mój, a podkręcanie prądu było naprawdę stresujące. Maksymalnie ustawiłem około 43 A.
Po krótkim rozgrzaniu ustawiłem dokładnie 35 A i przeszedłem do testów.

Cały test trwał około 1 godziny i 40 minut. W tym czasie prąd ładowania szybko spadł do 34.5-34.6 A i utrzymywał się na tym poziomie. Nie czekałem do końca ładowania. Akumulator nie ma układu zabezpieczającego, więc odłączyłem go, gdy zauważyłem szybki wzrost napięcia.
Kilka słów o wentylatorze. Po pierwsze, jest głośny, po drugie, jest bardzo głośny, a po trzecie, pracuje w trybie włącz/wyłącz, przy czym cykle trwają mniej więcej po pół minuty, może trochę dłużej, i jest to zauważalnie irytujące....

Z oczywistych powodów nie eksperymentowałem ze zdejmowaniem pokrywy podczas pracy, żeby zmierzyć temperaturę. Mogę pokazać co najwyżej zdjęcie całości i temperaturę najgorętszego elementu, do którego udało mi się dotrzeć kamerą termowizyjną — wyjściowych zespołów diodowych.
Subiektywnie zasilacz się nagrzewa, co jest zrozumiałe, a wentylator wydmuchuje wyraźnie gorące powietrze, ale nie powiedziałbym, żeby się przegrzewał.
Moim zdaniem brakuje tu dodatkowych radiatorów. Jak pokazywałem wyżej, obudowa w okolicy tranzystorów jest umiarkowanie gorąca, za to w pobliżu zespołów diodowych parzy w palce — nic dziwnego, prawie 80 stopni.

Po przeprowadzeniu testów rozebrałem zasilacz do dalszych oględzin i okazało się, że nie bez powodu. Oj, nie bez powodu.

Na pierwszy rzut oka wszystko jest schludne i ładne, choć oczywiście z chińskim akcentem, ale mimo wszystko.

1. Filtr sieciowy — zdjęcie pokazuję jednak głównie po to, żeby było widać, że płytka jest przystosowana co najmniej do modeli 450 i 600 W.
2. Kondensatory typu Y
3. Termistory i kondensator wyjściowy falownika.
4. Mostek prostowniczy. Nie powiedziałbym, że podczas pracy jest z nim źle — nagrzewa się i tyle, ale moim zdaniem radiator by mu nie zaszkodził, tym bardziej że jest na niego miejsce.

Układ sterownika PWM — klasyka w czystej postaci, znany wszystkim TL494. Co ciekawe, w pokazywanych wcześniej modelach 600 i 800 W zastosowano SG3525, który wprawdzie też nie jest nowy, ale jest młodszy od TL494.

A propos TL494 — ma już co najmniej 40 lat, jak wynika z chińskiego artykułu w Wikipedii (nie znalazłem go w innych językach) —
Zasilacz pomocniczy zbudowano na nowocześniejszym, zintegrowanym sterowniku PWM Viper22A

1. W stopniu mocy pracuje para tranzystorów 23N50. Są to tranzystory na 500 V, o prądzie 23 A i rezystancji kanału 0,21 Ω — jak na taki układ, więcej niż wystarczająco.
2. Układ snubbera i same rezystory, które się grzeją.
3. Na wyjściu pracuje para zespołów diodowych MBR40100, czyli 40 A i 100 V. To chyba trochę mało, skoro prąd wyjściowy wynosi jednak 35 A.
4. Między masą wejścia a wspólnym przewodem wyjścia znajduje się również kondensator, ale zwykły wysokonapięciowy, co w tym przypadku jest całkowicie normalne. Choć sam Mean Well czasem montuje w tym miejscu kondensatory klasy Y.
Chcę osobno zaznaczyć, że płytka została zaprojektowana całkiem poprawnie. Na przykład po lewej stronie ostatniego zdjęcia widać otwór montażowy, ale widać też, że ścieżka nie tylko go omija — wykonano również szczelinę izolacyjną.

Układ kontroli prądu, napięcia i temperatury zbudowano na poczwórnym wzmacniaczu operacyjnym LM324.
Szczerze mówiąc, nie zagłębiałem się szczególnie w schemat, ale już mogę powiedzieć, że:
1. Wykorzystano trzy z czterech kanałów.
2. Przewody od potencjometru montażowego biegną w stronę sterownika PWM. To właśnie te przewody widać na zdjęciu obok zespołów diodowych.
3. Najprawdopodobniej ten wzmacniacz operacyjny po prostu wzmacnia sygnał z bocznika, a porównywanie i regulacja są realizowane przez sterownik PWM.
4. Do tego wzmacniacza operacyjnego podłączono potencjometr montażowy do regulacji napięcia, co jest już zupełnie dziwne. Owszem, pozwala to na płynną regulację od zera do maksimum, ale zasadniczo podobną funkcję mógłby realizować sam sterownik PWM.
5. Jeśli trzeba zmienić ustawienia histerezy wentylatora, należy szukać ich właśnie w pobliżu tego wzmacniacza operacyjnego.
Chciałem przerysować schemat, ale potem pomyślałem, że tak naprawdę nie ma to sensu. Do naprawy wystarczy samo zdjęcie, a jeśli ktoś chce skopiować układ, łatwiej zrobić własny.
Rezystorów bocznikowych jest 5. Z obliczeń wynikałoby, że na każdy bocznik przypada 7 A, ale coś mi podpowiada, że boczniki są na 10 A, a ta ładowarka to po prostu uproszczona wersja modelu 50 A — tam wychodziłoby akurat po 10 A na każdy bocznik. Świadczy o tym również fakt, że zasilacz mógł dostarczać ponad 43 A, ale jak rozumiecie, to tylko przypuszczenie.

Kondensatory wejściowe mają po 820 µF i 200 V. Podczas pomiaru uzyskałem nieco mniej — 735 µF. Łącznie dają pojemność filtra około 370 µF, co w przypadku tej ładowarki jest całkowicie normalne.
Kondensatory wyjściowe mają po 2200 µF i 35 V, łącznie 6600 µF. Pomiar wykazał większą wartość, ale możliwe, że wpłynął na nią równolegle podłączony rezystor obciążający.
Przypomnę moją obserwację: jeśli zastosowano kondensatory z niejasną lub nieznaną nazwą, czyli coś typowo chińskiego, to pojemność najpewniej będzie w porządku. Jeśli jednak widać podróbkę albo produkt udający markowy, pojemność z dużym prawdopodobieństwem będzie zaniżona — często około 1,5, a nawet 2 razy.
Na drugim zdjęciu widać małą diodę (albo transil, choć to mało prawdopodobne) między kondensatorami a listwą zaciskową. Zauważyłem ją dopiero podczas pisania recenzji. Zaciekawiło mnie, gdzie jest podłączona. Okazało się, że równolegle do wyjścia. Pozostaje zrozumieć, po co, bo zasadniczo nie może tam niczego zabezpieczyć... Może macie jakieś pomysły?

Kiedy obejrzałem płytkę od spodu, zrozumiałem, że dobrze zrobiłem, rozbierając zasilacz.
Ogólnie do samej płytki nie mam zastrzeżeń: są szczeliny izolacyjne, napięcie wyjściowe nie zmienia się wraz z prądem obciążenia, więc punkty pobierania sygnału sprzężenia zwrotnego dobrano prawidłowo. Ale miejscami jest tak upaprana...

Tutaj jeszcze bardziej utwierdziłem się w przekonaniu, że zasilacz był naprawiany.
1, 2. Tranzystory przetwornicy.
3, 4. Zespoły diodowe.
5. Układ tranzystora sterującego wentylatorem i złącze rezystora regulacji prądu.
6. Dławik wyjściowy jest przylutowany niezbyt starannie.
Po dokładnym obejrzeniu zasilacza i miejsc, w których wykonywano prace, ułożyła mi się własna wersja wydarzeń.
Zasilacz najprawdopodobniej działał, ale sądząc po ilości kurzu, niezbyt długo. Potem się zepsuł i został odesłany. Klientowi wysłano nowy albo zwrócono pieniądze, a ten egzemplarz trafił do naprawy.
Zasilacz naprawiono, potem przez jakiś czas leżał w magazynie (sądząc po kurzu na obudowie), a gdy nagle wzrósł popyt na ładowarki, trafił do sprzedaży.
No dobrze, co mogło się z nim stać? Spróbujmy logicznie to rozważyć.
1. Widać ślady prac przy złączu i tranzystorze sterującym wentylatorem, więc możliwe, że lut był wadliwy i wentylator się wyłączył.
2. Co się dzieje, gdy wentylator przestaje działać? Dochodzi do przegrzania. Spośród elementów półprzewodnikowych najbardziej grzeją się tu diody wyjściowe, więc się przegrzały i uległy przebiciu (przynajmniej jedna).
3. A co się dzieje, gdy przebiją diody wyjściowe? Zdarza się też, że padają tranzystory inwertera — i właśnie to tu obserwujemy.
Moim zdaniem to jedyny ciąg zdarzeń, który mógł doprowadzić do takich śladów naprawy.

Płytka została oczywiście umyta, wszystkie podejrzane i niechlujnie wykonane miejsca przelutowane, a ścieżki wyjściowe przenoszące duży prąd wzmocnione przewodem o przekroju 2.5 mm². Wystarczyłby przewód 1–1.5 mm², ale pod ręką miałem tylko 2.5 mm².

Wprowadziłem też jeszcze kilka drobnych poprawek.
1, 2. Rezystory snubbera. Jeden z nich zamontowałem odwrotnie, dzięki czemu znajduje się nieco dalej od kondensatora i sąsiedniego rezystora, a ciepło będzie równomierniej odprowadzane do płytki drukowanej. Dla jasności: ciepło odprowadzane jest również przez wyprowadzenia, przy czym najwięcej przez najkrótsze. Przed przeróbką oba rezystory nagrzewały tę samą ścieżkę na płytce, teraz każdy będzie grzał swoją, więc temperatura trochę spadnie. Poza tym będą mniej nagrzewać się nawzajem i będą lepiej chłodzone przepływem powietrza. Spodziewam się spadku temperatury o około 10 stopni (ale nie dam głowy).
3, 4. Dopiero podczas składania zasilacza zauważyłem, że jeden z zespołów diodowych słabo przylega do obudowy. Nie dość, że docisk jest wyraźnie przesunięty, to jeszcze obudowa zespołu diodowego częściowo wystaje poza krawędź występu w obudowie. Musiałem ponownie rozebrać zasilacz, podgrzać wyprowadzenia zespołu i lekko przechylić go w stronę sąsiedniego. Teraz docisk jest bardziej równomierny (choć mógłby być lepszy, ale to trudniejsze do zrobienia), a zespół przylega do obudowy niemal całą powierzchnią. Dobrze, że zrobiłem zdjęcia przed przeróbką — można teraz porównać „przed” i „po”.

Tradycyjne podsumowanie.
Subiektywnie rzecz biorąc, ładowarka jest całkiem niezła. Przeszła moje testy i działa prawidłowo, choć prąd i napięcie nieco „odpływają”, ale w stopniu niegroźnym dla akumulatora, więc można to zignorować. Podejrzewam, że winne są potencjometry montażowe i ich współczynnik temperaturowy, ale pewności nie mam.
Tak, miałem wrażenie, że „zaraz coś huknie”, ale ładowarka zachowywała się przyzwoicie, pracowała cicho i, co najważniejsze, w pełni spełniała swoje zadanie. Trzeba jednak pamiętać, że po zakończeniu ładowania wyjście nie jest odłączane, czyli zastosowano najzwyklejszy algorytm CC/CV.
Dodatkowo można jej używać jako regulowanego zasilacza — w zasadzie czegoś w rodzaju zasilacza laboratoryjnego. Po wprowadzeniu kilku przeróbek dałoby się z niej zrobić pełnoprawny zasilacz laboratoryjny.
Co mi się nie spodobało? Przede wszystkim głośny wentylator i jego idiotyczny układ sterowania. Jeśli zasilacz stoi w pomieszczeniu mieszkalnym, hałas na pewno doprowadzi człowieka do szału. Na szczęście ładowanie nie trwa wiecznie.
Jakość montażu — dopuszczam, że pierwotnie wszystko było w porządku, ale wygląda na to, że zasilacz był naprawiany, i to niechlujnie. Efekt widać na zdjęciach.
Krótko mówiąc: ładowarka kosztuje z dostawą około 33 USD i moim zdaniem jest warta tej ceny. A jeśli macie lutownicę i trochę wprawy, kilkoma prostymi przeróbkami można ją jeszcze nieco ulepszyć i zwiększyć jej niezawodność. Wszystkie pomysły opisałem w recenzji.
To już wszystko. Mam nadzieję, że materiał był przydatny. Dziękuję właścicielowi ładowarki za bonus :)
17, https://www.kirich.blog/obzory/bloki-pitaniya/1151-zaryadnoe-ustroystvo-moschnostyu-500-vt-tak-vot-kakoy-ty-abibas, зарядное устройство из блока питания компьютера на tl494, схема зарядного устройства на tl494, 5
Pytania i odpowiedzi
Jakie parametry ma ładowarka S-500-14.2?
Jej deklarowane parametry to 14,2 V, 35 A i 500 W. Autor mógł ustawić napięcie nieco powyżej 14,6 V.
Jak S-500-14.2 działa pod obciążeniem?
W zakresie od 0 do 30 A napięcie nie zależało od prądu obciążenia. Przy 20 A, bez chłodzenia wentylatorem, podczas nagrzewania spadło z 14,60 do 14,515 V.
Czy S-500-14.2 może służyć jako laboratoryjny zasilacz?
Można używać jej jako regulowanego zasilacza; autor zaznacza, że po modyfikacjach da się przerobić ją na zasilacz laboratoryjny. Ładowanie odbywa się według zwykłego algorytmu CC/CV, a wyjście nie jest wyłączane po zakończeniu ładowania.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Ładowarki
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze3
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja




Komentarze są publikowane w języku oryginału.