Zasilacz Mean Well EPS-65S-24, trzeci z sześciu
$9.97
Myślę, że wszyscy zainteresowani markowymi zasilaczami znajdą tu coś nowego.
Dla ścisłości: to tylko umownie trzecia recenzja, bo wcześniej opisywałem już zasilacz tej firmy. Ponieważ jednak recenzuję partię sześciu sztuk, ta nosi tytuł „trzeci z sześciu” :)
Jeszcze raz dziękuję Władimirowi — bez niego nie byłoby tej serii. Pomyślałem też, że recenzji „chińskich” zasilaczy jest mnóstwo, a w przypadku markowych jest pod tym względem luka. A przecież są one interesujące nie tylko ze względu na jakość działania, lecz także na rozwiązania układowe odmienne od tych stosowanych przez chińskich „kolegów”. Dlatego uważam, że recenzje markowych zasilaczy są bardzo przydatne i cieszę się, że mogę wypełnić tę lukę.
Zasilacz kupiono na Taobao. Dwa poprzednie pochodziły od tego samego sprzedawcy, natomiast opisywany egzemplarz kupiono u innego.
Opakowanie jest proste — oczywiście gorsze niż kartonowe pudełko, ale lepsze niż folia bąbelkowa.

Z zewnątrz zasilacz wygląda świetnie, nie ma żadnych uszkodzeń. Zresztą producent zalewa swoje zasilacze taką ilością uszczelniacza, że nic się w nich nie rusza, a odłamanie czegokolwiek jest bardzo trudne.


Wśród najważniejszych cech zasilacza warto wymienić wysoką sprawność — do 91%, zależnie od napięcia wyjściowego — oraz pobór mocy bez obciążenia wynoszący zaledwie 0,1 W.
Zasilacz ma też zabezpieczenie przed przeciążeniem, zwarciem i przepięciem.
Został zaprojektowany do chłodzenia pasywnego i pracy w temperaturach od -30 do +70.

Pełne dane techniczne można znaleźć w nocie katalogowej. Przytoczę z niej tylko kilka najważniejszych stron.
Z opisu wynika, że zasilacz jest dostępny w siedmiu wersjach napięcia wyjściowego. Ja będę opisywać wersję 24 V.
Widać też, że zasilacz osiąga deklarowaną moc tylko w wersjach o napięciu 12 V i wyższym. Przy niższych napięciach moc może być nawet dwukrotnie mniejsza od deklarowanej, jak na przykład w wersji 3,3 V.

Ten zasilacz jest wariantem modelu EPS-65, który ma nieco inną konstrukcję.

Zasilacz ma format 2 × 3 cale, czyli około 50 × 75 mm, i należy do serii kompaktowej.

Dla porównania po lewej położyłem dwa zasilacze Mean Well o mocy 100 i 120 W, a po prawej chiński model o deklarowanej mocy 72–96 W, tak zwany „ludowy”.

Rysunek z wymiarami zasilaczy z tej serii. Widać, że zasilacz jest bardzo kompaktowy — jego całkowita wysokość wynosi zaledwie 27 mm.

Przejdźmy jednak do dokładniejszych oględzin.
Na wejściu znajduje się niemal kompletny filtr — brakuje chyba tylko warystora ochronnego.

Zgodnie z oczekiwaniami jest termistor ograniczający prąd rozruchowy oraz kondensator klasy X. Są dwa dławiki z dwoma uzwojeniami: mniejszy znajduje się zaraz za wejściem zasilania, a większy między kondensatorem X a mostkiem prostowniczym.
Na kondensatorze wejściowym znajduje się naklejka z danymi technicznymi. Pojemność kondensatora wejściowego wynosi 82 µF. Biorąc pod uwagę moc wyjściową 65 W i pełny zakres napięcia wejściowego, powiedziałbym, że to niewiele.

Myślałem, że widziałem już wiele różnych zasilaczy, ale one wciąż potrafią mnie zaskoczyć. Tym razem trafił mi się bardzo nietypowy dławik. Zamiast zwykłego drutu nawinięto go cienką szyną — to dość niezwykłe rozwiązanie.
Oczywiście widziałem już transformatory z uzwojeniami nawiniętymi szyną albo grubą folią, ale tutaj szyna jest ułożona prostopadle do karkasu...

1. Mostek prostowniczy GBP408 i wysokonapięciowy tranzystor 13N60M2 zamontowano na niewielkim radiatorze, który moim zdaniem jest trochę za mały jak na moc zasilacza.
2. Wyjściowy zespół diod MBR20200, 200 V, 20 A — przy prądzie wyjściowym 2,7 A to bardzo dobry zapas. Po prawej widać miejsce na drugi taki zespół, prawdopodobnie montowany w niskonapięciowych wersjach zasilacza.
3. Znajduje się tu również para transoptorów sprzężenia zwrotnego: jeden odpowiada za stabilizację napięcia, drugi za zabezpieczenie przed przepięciem.
4. Jeszcze jedna nietypowa rzecz, którą zauważyłem w tym zasilaczu: kondensatorów międzyuzwojeniowych są nie jeden ani nawet dwa, lecz cztery.
Dolna para jest podłączona standardowo, między minusem kondensatora wejściowego filtra a wspólnym przewodem wyjścia. Druga para ma jednak jeden koniec podłączony między dławikami przeciwzakłóceniowymi, a drugi również do wspólnego przewodu wyjścia.
To dość nietypowe rozwiązanie, wcześniej się z takim nie spotkałem.

Wyżej napisałem, że zastosowano tranzystor 13N60M2. To właściwie zupełnie zwyczajny tranzystor wysokonapięciowy, gdyby nie obudowa, w jakiej występuje. Tutaj zamontowano standardową, izolowaną obudowę TO-220, ale okazuje się, że istnieje też jej skrócona wersja, na którą wcześniej również nie trafiłem.

A tutaj konstruktorzy znów mnie zaskoczyli, tym razem niezbyt przyjemnie. Na wyjściu zasilacza znajduje się podwójna dioda, więc całkiem logiczne, że zamontowano ją na radiatorze. Ponieważ zasilacz występuje także w wersjach o większym prądzie wyjściowym, konstruktorzy zastosowali całkiem porządny radiator — i to akurat dobrze.
Zaskoczyło mnie natomiast, że radiator nie tylko zachodzi na stronę „gorącą”, ale jest też izolowany jedynie taśmą. Szczególnie dziwi to, jeśli wziąć pod uwagę, jak dużą wagę ta firma przywiązuje do bezpieczeństwa swoich produktów.
Radiator jest przymocowany specjalnym uszczelniaczem i zamontowany bardzo solidnie, ale moim zdaniem takie rozwiązanie bardziej pasuje do „chińskiej” samoróbki niż do markowego urządzenia.

1. Za podwójną diodą znajduje się para kondensatorów 390 µF na 35 V produkcji Rubycon, co zresztą było do przewidzenia. Jest też dławik zmniejszający poziom tętnień na wyjściu.
2. Bardziej na lewo zamontowano jeszcze jeden kondensator o pojemności 100 µF, podłączony za dławikiem, a także diodę LED i potencjometr montażowy do regulacji napięcia wyjściowego.

Jeszcze kilka zdjęć zasilacza z góry.


Od spodu wszystko wygląda schludnie, choć nie miałem co do tego wątpliwości. Płytka jest czysta, a w „wąskich” miejscach znajdują się szczeliny izolacyjne.

1. Pracą zasilacza steruje kontroler PWM 46BL065. To kontroler PWM pracujący w trybie quasi-rezonansowym. Co ciekawe, mimo innego oznaczenia jego wyprowadzenia są identyczne jak w kontrolerze PWM NCP1239 zastosowanym w zasilaczu RPS-120-27. NCP1239 nie pracuje jednak w trybie quasi-rezonansowym.
2. Kolejna rzecz w tym zasilaczu, która mnie zaskoczyła.
Kontroler PWM często potrafi monitorować napięcie wejściowe, aby zabezpieczyć układ przed pracą przy zbyt niskim napięciu. Zwykle mierzone jest jednak napięcie na wejściowym kondensatorze filtra. Tutaj monitorowane jest napięcie przemienne przed mostkiem prostowniczym. Służą do tego dwie diody na płytce, których katody są połączone i prowadzą do kontrolera PWM.
Wszystko byłoby w porządku, gdyby ta cecha nie powodowała co najmniej dwóch problemów:
1. Gdy zaniknie napięcie wejściowe, kontroler PWM natychmiast blokuje pracę, zamiast czekać, aż rozładuje się kondensator. Dlatego ten zasilacz gorzej znosi krótkotrwałe zaniki napięcia na wejściu. W praktyce cała odpowiedzialność spada na kondensatory wyjściowe.
2. Ponieważ kontroler PWM natychmiast się blokuje, a nie ma niczego, co rozładowałoby kondensator, pozostaje on pod napięciem nawet po odłączeniu zasilania. Co więcej, nawet po 12 godzinach nadal występuje na nim napięcie resztkowe 250–260 V!
Dowiedziałem się o tym przypadkiem, gdy postanowiłem rozładować kondensator przed pomiarem jego pojemności. Wynik był dla mnie dość... nieoczekiwany.
Jest jeszcze trzeci problem. Kondensator wejściowy klasy X również nie ma niczego, co mogłoby go rozładować. Jeśli więc wyciągnąć wtyczkę z gniazdka i od razu dotknąć jej styków, można poczuć lekkie „szczypnięcie”.
Krótko mówiąc, konstruktorzy znów mnie zaskoczyli. Wspomniane cechy nie wpływają na jakość pracy, ale moim zdaniem są nieprzyjemne.

Jeszcze jedna drobna obserwacja: kondensator za dławikiem wyjściowym jest podłączony niezbyt poprawnie, ponieważ szeregowo z nim biegnie dość długa ścieżka. Teoretycznie powinien znajdować się bliżej złącza wyjściowego.
Testy pokazały jednak, że wszystko działało prawidłowo, choć zwykle takie rozwiązanie może nieco zwiększyć amplitudę tętnień i poziom zakłóceń.

Schemat blokowy znajduje się w instrukcji zasilacza i w porównaniu z tym dla RPS-120-27 różni się głównie brakiem układu zabezpieczenia termicznego.
Tak, ten zasilacz nie ma zabezpieczenia przed przegrzaniem, co również jest nietypowe jak na produkt Mean Well.

Ponieważ zasilacz jest stosunkowo prosty, narysowałem jego pełny schemat ideowy. Oczywiście mogą się w nim znaleźć jakieś błędy, ale starałem się dokładnie go odtworzyć, łącznie z oznaczeniami elementów.
Na pierwszy rzut oka można powiedzieć, że to zupełnie zwyczajny schemat zasilacza, gdyby nie jeszcze jeden drobny szczegół. Co więcej, nie ma tu rezystora obciążającego wyjście, choć w nowoczesnych zasilaczach nie jest on szczególnie potrzebny. Rezystor połączony szeregowo z diodą sygnalizującą włączenie ma jednak aż 680 kΩ, podczas gdy zwykle stosuje się 2–10 kΩ. Najwyraźniej znów chodzi o walkę o niskie zużycie energii w trybie jałowym.

Zanim przejdę do testów, zamieszczam krótkie zdjęcie, które pokazuje, co i gdzie znajduje się w tym zasilaczu.

Zakres regulacji napięcia wyjściowego jest całkiem spory. Przy nominalnych 24 V można ustawić napięcie wyjściowe od 21,1 do 28,4 V, a regulacja jest płynna.

W pierwszym teście sprawdzę zależność napięcia wyjściowego od prądu obciążenia, a także zmierzę sprawność zasilacza i współczynnik mocy.
Do testu wykorzystałem jedno z moich obciążeń elektronicznych, watomierz i dwa multimetry, aby jednocześnie mierzyć prąd i napięcie.
Test przeprowadziłem zarówno przy napięciu 225–230 V, jak i przy napięciu około 108–110 V.

Wyniki wskazują, że zasilacz ma nie tylko wysoką sprawność, ale też całkiem dobrą stabilność napięcia wyjściowego. Różnica napięcia wyjściowego w całym zakresie obciążenia wynosi zaledwie około 30 mV.
Wyniki pomiaru sprawności przy napięciu 110 V mogą być niezbyt dokładne, ponieważ watomierz działa w tym trybie nie do końca prawidłowo.

Kolejny test to pomiar poziomu tętnień na wyjściu zasilacza.

Na początek zobaczmy, jak wygląda wyjście w trybie jałowym. Widać niewielkie tętnienia o niskiej częstotliwości, ponieważ kontroler pracuje w "trybie zielonym". W przeciwieństwie do RPS-120-27 ten zasilacz pracuje jednak cicho; szum jest słyszalny tylko w zakresie prądów od 50 do 150 mA.

Większość oscylogramów ukryję pod spoilerem, ponieważ są tu tylko jako uzupełnienie.
Zbiorczy obraz tętnień wysokiej i niskiej częstotliwości przy napięciu wejściowym 230/110 V i obciążeniu 100%.
1, 2 — 230 V
3, 4 — 110 V
Warto zwrócić uwagę na niewielką amplitudę tętnień, zwłaszcza w porównaniu z tym, co podano w opisie zasilacza.
Dla modelu o napięciu 24 V deklarowana amplituda nie przekracza 240 mV, a w rzeczywistości wynik był około cztery razy niższy.

Jak zwykle na koniec recenzji przedstawiam wyniki testu termicznego. Testy przebiegały standardowo: po 20 minut każdy, a następnie pomiar temperatury i zwiększenie prądu obciążenia. Zasilacz przykryłem pokrywą, aby zasymulować zamkniętą przestrzeń.

W tym miejscu zrobię krótką dygresję. Instrukcja podaje dość rygorystyczne ograniczenia dotyczące warunków pracy zasilacza. Na przykład po przekroczeniu temperatury otoczenia wynoszącej 50 stopni należy zmniejszyć prąd obciążenia. Podobne ograniczenia obowiązują również przy obniżeniu napięcia wejściowego. Przy moim napięciu testowym 108–110 V moc wyjściową należy na przykład ograniczyć do 90% maksymalnej mocy ciągłej, czyli w tym przypadku do około 60 W.

W rzeczywistości nie zmniejszałem mocy obciążenia. Co więcej, przy zasilaniu napięciem 230 V obciążyłem zasilacz prądem 3 A, a nie 2,7 A, jak podaje producent. Moim zdaniem zasilacz dobrze to zniósł i zaczął się poddawać dopiero przy granicznych warunkach pracy.
Przy napięciu 230 V jako pierwszy zaczął się przegrzewać tranzystor wysokonapięciowy, choć do stanu krytycznego było mu jeszcze daleko.
Po obniżeniu napięcia do 110 V, zgodnie z przewidywaniami, wzrosła temperatura mostka prostowniczego, ponieważ płynący przez niego prąd był większy.
Pozostałe elementy nie osiągały zbyt wysokich temperatur, dlatego uważam, że zwiększenie powierzchni radiatora w „gorącej” części pozwoliłoby uzyskać większą moc wyjściową bez przegrzewania.

Zdjęcie termowizyjne po zakończeniu testu przy 230 V

I po teście przy 110 V.

Tak jak poprzednio, uruchomiłem test DC, aby określić maksymalny prąd wyjściowy.
1, 2. Przy napięciu wejściowym 230 V zasilacz wyłączył się przy 3,878 A.
3, 4. Przy 110 V wyłączył się nieco wcześniej, przy 3,569 A.
W obu przypadkach zasilacz wyłączał się gwałtownie, a napięcie wyjściowe aż do chwili wyłączenia wynosiło nominalne 24 V, co widać na pierwszym i trzecim zdjęciu.
Po usunięciu przeciążenia zasilacz automatycznie wznawiał pracę.

Z czystej ciekawości zrobiłem GIF-a pokazującego test zwarciowy.

Recenzja wideo
Podsumujmy wyniki testów.
Zasilacz przeszedł wszystkie testy, wykazał dobrą stabilizację napięcia wyjściowego, niewielkie nagrzewanie, małą amplitudę tętnień, a także wysoką sprawność.
W zasadzie trudno mi się do czegoś przyczepić, jeśli chodzi o działanie, ale mam kilka uwag dotyczących „szczegółów”.
Po pierwsze, brak rezystorów rozładowujących równolegle do kondensatora wejściowego. Nie wpływa to na działanie, ale ma znaczenie dla bezpieczeństwa.
Po drugie, radiator zespołu diod wyjściowych jest niezbyt dobrze zaprojektowany — to również uwaga dotycząca bezpieczeństwa.
I po trzecie, brak zabezpieczenia termicznego. To także nie jest najlepsze rozwiązanie, choć zasilacz nie przegrzewa się podczas pracy.
Moim zdaniem taki zasilacz świetnie nada się do budowy kompaktowych stacji lutowniczych z kolbami T12.
To już wszystko. Chętnie odpowiem na pytania i poczytam komentarze. Mam nadzieję, że recenzja była przydatna.
$9.97
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
meanwell тест, блок питания 3-24в с регулировкой обзор, 1239d065, 2. Блоки питания - Mean Well EPS-65S-24 (65 Ватт, 24 Вольта), 3, бп mean well 24в 6а, mean well блок питания 24v схема электрическая принципиальная, 5, rosleds блок питания 24в что внутри, для импульсного бп микросхема 46bl065 характеристики, блоки питания mean well 24v, 46bl065 купить, сколько потребляет блок питания без нагрузки mean well, что находится в блоке питания телефона, https://www.kirich.blog/obzory/bloki-pitaniya/564-blok-pitaniya-mean-well-eps-65s-24-tretiy-iz-shesti, eps65-24 схема принципиальная, блок питания 24в 65 вт, mean well ac/dc схема принципиальная, блок питания 24 mean well отзывы, plp 60 24 причина поломки, блок питания mean well в закрытом пространстве, лёгкий способ найти неисправности в электронике, ncp1239, dc-dc meanwell обзор, mean wel блок питания 24v регулировка напряжения, блок питания Mean Well, блок питания на 24 Вольта, тест блока питания, технические обзоры, схема блока питания
meanwell тест, блок питания 3-24в с регулировкой обзор, 1239d065, 2. Блоки питания - Mean Well EPS-65S-24 (65 Ватт, 24 Вольта), 3, бп mean well 24в 6а, mean well блок питания 24v схема электрическая принципиальная, 5, rosleds блок питания 24в что внутри, для импульсного бп микросхема 46bl065 характеристики, блоки питания mean well 24v, 46bl065 купить, сколько потребляет блок питания без нагрузки mean well, что находится в блоке питания телефона, https://www.kirich.blog/obzory/bloki-pitaniya/564-blok-pitaniya-mean-well-eps-65s-24-tretiy-iz-shesti, eps65-24 схема принципиальная, блок питания 24в 65 вт, mean well ac/dc схема принципиальная, блок питания 24 mean well отзывы, plp 60 24 причина поломки, блок питания mean well в закрытом пространстве, лёгкий способ найти неисправности в электронике, ncp1239, dc-dc meanwell обзор, mean wel блок питания 24v регулировка напряжения, блок питания Mean Well, блок питания на 24 Вольта, тест блока питания, технические обзоры, схема блока питания
Pytania i odpowiedzi
Jaki maksymalny prąd wyjściowy osiągnął Mean Well EPS-65S-24?
Przy napięciu wejściowym 230 V zasilacz wyłączył się przy 3,878 A, a przy 110 V — przy 3,569 A. Po usunięciu przeciążenia automatycznie wznowił pracę.
Jakie wady Mean Well EPS-65S-24 zauważył autor?
Autor zwrócił uwagę na brak układu rozładowującego kondensator wejściowy i brak zabezpieczenia termicznego. Zastrzeżenia wzbudziła też izolacja radiatora wyjściowego zespołu diod.
Do czego autor poleca Mean Well EPS-65S-24?
Zdaniem autora zasilacz nadaje się do kompaktowych stacji lutowniczych z lutownicami T12.
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Zasilacze
Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wesprzyj projekt
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentarze20
Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forumKomentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja




Komentarze są publikowane w języku oryginału.