/       /       /    Niskoprofilowy zasilacz Mean Well LRS-100-48
Wesprzyj projekt na Patreon


Niskoprofilowy zasilacz Mean Well LRS-100-48

₴396 (около $14)
Przejdź do sklepu
Miałem już kiedyś recenzję zasilacza z serii LRS, ale o większej mocy i z aktywnym chłodzeniem. Tym razem wpadł mi w ręce jego młodszy „brat” i dziś go Wam przedstawię.
Oględziny, testy, wnioski — jak zwykle.


Historia tego, jak trafił do mnie ten zasilacz, jest tym razem bardzo prosta: kupiliśmy kilka sztuk do przełączników PoE do monitoringu wizyjnego, a ja kupiłem jeden na zapas. O tę serię zasilaczy pytano mnie już kilka razy, ale wcześniej tylko przewijały się przez moje ręce. Tym razem zostawiłem jeden dla siebie i postanowiłem napisać recenzję.

Link w tytule prowadzi do sklepu, w którym kupiłem ten zasilacz. Wybrałem go po prostu ze względu na cenę, choć obecnie w innym sklepie jest nawet trochę taniej. Te zasilacze można znaleźć również w innych miejscach, w tym na AliExpress — link.

Zasilacz jest zapakowany w typowe dla Mean Well pudełko z okienkiem, przez które widać oznaczenie modelu.


Dołączono kartę katalogową z parametrami technicznymi; będę przytaczać jej fragmenty w trakcie recenzji.


W środku jest tylko sam zasilacz, bez instrukcji i akcesoriów.


W serii LRS-100-xx produkowanych jest 7 modeli zasilaczy o napięciach 3,3, 5, 12, 15, 24, 36 i 48 V. Opisywany model ma więc najwyższe napięcie, a deklarowaną moc 100 W osiągają tylko zasilacze o napięciu 12 V i wyższym.


Obudowa jest aluminiowa i pełni funkcję radiatora. Od góry znajduje się perforowana osłona, a otwory są tak duże, że zasilacz jest właściwie niemal całkowicie otwarty.


Od spodu są dwa otwory montażowe. Zasilacz można też zamocować od strony bocznej ścianki, gdzie znajdują się trzy otwory.


Wymiary i rozmieszczenie otworów montażowych pokazano na rysunku z opisu.


Dla porównania — wymiary opisywanego zasilacza i modelu RS-150-12, który jest najmocniejszy w serii RS. Widać, że przy zaledwie półtorakrotnej różnicy mocy model LRS jest znacznie mniejszy, a co równie ważne — także cieńszy.


Podłączenie odbywa się przez zacisk śrubowy, bez osłony ochronnej. Po prawej stronie znajduje się dioda sygnalizująca włączenie oraz potencjometr do regulacji napięcia wyjściowego. Dioda świeci bardzo słabo, aż trochę trudno się do tego przyzwyczaić.
U góry znajduje się tabliczka znamionowa z podstawowymi parametrami oraz adresem strony producenta.


Osłona jest mocowana jedną śrubką. Po jej odkręceniu można przesunąć osłonę i dostać się do wnętrza.


Ogólnie wszystko jest schludnie wykonane, a w środku jest nawet całkiem przestronnie, co sprzyja chłodzeniu.


Choć zasilacze są produkowane od dość dawna, na płytce widnieje data projektu: 16 września 2019 roku, oraz niezrozumiały napis Victor.


Kilka słów o komponentach.
1. Filtr wejściowy: termistor, bezpiecznik, kondensatory przeciwzakłóceniowe i dławik skompensowany. Jest nawinięty nie drutem, lecz płaskownikiem — taki pokazywałem już kiedyś w recenzji innego modelu Mean Well.
2. Wejściowy mostek prostowniczy; po prawej widać supresor (prawdopodobnie) w szklanej obudowie.
3. Wysokonapięciowy kondensator filtrujący 150 µF 400 V produkcji Lelon.
4. Zaskoczyła mnie nieco liczba przewodów wychodzących z transformatora po stronie wysokiego napięcia. Niżej widać dwa transoptory: jeden odpowiada za sprzężenie zwrotne, drugi za ochronę przed przepięciem na wyjściu.
5. Są trzy kondensatory wyjściowe 120 µF 63 V. Obok jest miejsce na kolejne trzy, ale pozostaje puste.
6. Dławik wyjściowy bez rdzenia — dość nietypowe rozwiązanie.


Po odkręceniu elementów mocy i śruby mocującej płytkę do obudowy wyjmujemy płytkę. Między płytką a obudową znajduje się izolacja.


Teraz można sprawdzić, jakie zastosowano elementy mocy.
1. Wysokonapięciowy tranzystor mocy SVS11N65F — 650 V, 0,37 Ω
2. Wyjściowy zespół diodowy 20LC30N – 300 V, 20 A

Oba elementy są w całkowicie izolowanych obudowach, dodatkowo osłoniętych silikonowymi kapturkami.


Płytka jest wyraźnie uniwersalna dla całej serii zasilaczy. W lewym dolnym rogu widać trzy rezystory rozładowujące kondensator X, ale obok przewidziano też miejsce na specjalny układ scalony pełniący tę samą funkcję, lecz pobierający mniej energii.


W innych miejscach płytki również są niewykorzystane pola.
Sterownik PWM MW03A. Nie znalazłem jego karty katalogowej, ale był dostępny na AliExpress, choć w zakończonych już ofertach. Początkowo pomyślałem, że to układ Min Well, analogicznie do układów Astec, ale raczej tak nie jest.
W rzeczywistości nie ma tu nic oryginalnego ani niezwykłego — to zwykły sterownik PWM jednoukładowego zasilacza flyback.


Część wyjściowa składa się z dużych pól miedzi pokrytych lutowiem.


1. Układ sprzężenia zwrotnego jest więcej niż klasyczny: banalny TL431 i dzielnik. Po lewej widać, że równolegle do kondensatorów wyjściowych dodano też kondensator ceramiczny, choć tylko jeden.
2. Układy zabezpieczenia wyjścia przed przepięciem. Ciekawsze jest jednak to, że płytka jest na tyle uniwersalna, że pozwala zastosować również prostownik synchroniczny. Wystarczy inaczej zlutować zworki, zamiast zespołu diodowego zamontować tranzystory MOSFET i dolutować układ sterujący nimi.


Nie przerysowywałem schematu zasilacza, bo jest skrajnie banalny — po prostu nie ma w nim nic niezwykłego, to zwykły zasilacz flyback.
W karcie katalogowej znajduje się schemat blokowy, który w zupełności wystarczy do zrozumienia zasady działania.


Dobrze, oględziny za nami, spróbujmy go uruchomić.
Początkowo napięcie wyjściowe było ustawione na nieco ponad 48 V. Zasilacz wyraźnie ma tryb oszczędzania energii, bo bez obciążenia pobiera z sieci zaledwie około 0,2 W.
Zakres regulacji napięcia wyjściowego wynosi 41–54,6 V.


Próg zadziałania zabezpieczenia wynosi około 2,85 A. Po zadziałaniu zabezpieczenie samoczynnie się resetuje.


Przy długotrwałej pracy zasilacz może oddawać prąd rzędu 2,6–2,7 A.
Stabilizacja jest znakomita i praktycznie niezależna od obciążenia: w zakresie od 0 do 125% napięcie zmieniało się o około 4–5 mV.


W opisie podano sprawność do 91%. U mnie wyszło 91,5%, przy czym próg 91% jest osiągany przy mocy 50–60 W i większej. Na wykresie kolejne punkty na osi poziomej odpowiadają przyrostowi prądu o 210 mA, czyli 10% mocy. Test przeprowadzono do prądu 2,73 A, czyli 130%.


Następnie przeprowadziłem test termiczny i sprawdziłem, jak nagrzewanie wpływa na napięcie wyjściowe. W trakcie testu zdjąłem obudowę, bo i tak nie utrudniała chłodzenia, a pomiar temperatury z założoną obudową nie byłby zbyt miarodajny.


Test przebiegał w trzech etapach: 20 minut przy obciążeniu 50%, następnie kolejne 20 minut przy 100%, a na koniec 10 minut przy 125%.
1. Początek testu, napięcie bez obciążenia
2. Początek testu, napięcie przy obciążeniu 50%.
3. Koniec testu, napięcie przy obciążeniu 125%.
4. Koniec testu, napięcie bez obciążenia.

Widać, że napięcie nieznacznie rośnie wraz z temperaturą. Jednocześnie zależność napięcia od obciążenia jest praktycznie zerowa, co dobrze pokazują dwa ostatnie zdjęcia.


Najbardziej nagrzewał się transformator, temperatura pozostałych elementów była znacznie niższa. Zarówno przy obciążeniu 100%, jak i 125% temperatura transformatora pozostawała niemal niezmienna i nie osiągnęła nawet 70°C.


W zasadzie można by stwierdzić, że wystarczy zmniejszyć rezystancję bocznika pomiarowego i bez problemu używać zasilacza przy obciążeniu 120–130 W, ale jest kilka zastrzeżeń.
1. Test przeprowadzono na otwartym zasilaczu, na stole. W rzeczywistych warunkach, a zwłaszcza latem na zewnątrz, może być znacznie gorzej.
2. Ten zasilacz ma najwyższą sprawność w całej serii, więc pozostałe będą się bardziej nagrzewać.
3. Należy uwzględnić dane z opisu, w którym podano zakresy temperatury i ich ograniczenia zależne od napięcia wyjściowego oraz innych parametrów.


Tętnienia napięcia wyjściowego zasilacza.
1–4. Bez obciążenia oraz przy prądach 1,05, 2,1 i 2,7 A, czyli odpowiednio 0, 50, 100 i 130% mocy.
5, 6. Tętnienia 100 Hz przy obciążeniu 50 i 100%.

Przy deklarowanych 200 mV zasilacz z tętnieniami na poziomie 75–80 mV z dużym zapasem mieści się w tej wartości.


Wnioski.
W zasadzie można tu napisać tylko tyle, że zasilacz spełnia parametry podane w opisie. Od siebie dodam, że korzystam z podobnych zasilaczy już od kilku lat i sprawują się świetnie.
Używam ich do zasilania przełączników PoE, ale dodam też, że 100 W wystarczy do przełącznika ośmioportowego, a do czteroportowego wystarczy zasilacz 65 W. Dotyczy to sytuacji, gdy wszystkie porty są obciążone, a urządzenie znajduje się na zewnątrz, gdzie obudowa ze sprzętem może nagrzewać się na słońcu. Kamery zwykle pobierają około 5–6 W, więc zasilacze pracują z dużym zapasem. W chłodniejszym miejscu można bez problemu użyć zasilacza 65 W do przełącznika 8-portowego, a 35 W do 4-portowego.

Krótko mówiąc, zdecydowanie polecam.

Na dziś to wszystko, mam nadzieję, że było przydatne.
₴396 (около $14)
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
mw03a ic, 4, 3, блок питания mean well sp-100-48 не работает, mw03a ic datasheet, https://www.kirich.blog/obzory/bloki-pitaniya/930-nizkoprofilnyy-blok-pitaniya-meanwell-lrs-100-48, mw03a pdf, mean well блок питания 48vlpv-100-48 подключить, lrs-100-24, lrs-100-48, блок питания erp vlm100w 48 где применяется?, блок питания s 100 48 не запускается, ремонт блока питания mean well s 100 48, s 100f 48 схема, lrs 100 схема электрическая, lrs 100 48 подключение, подключение дросселя vzm100w 48, sp 100 48 схема, блок питания mean well psp 1000 48 обзор, vzm 100w 48 схема подключения, lsr mean well схема, блок питания ps низкопрофильный, lrs 100b r7 схема, byb100 48s2, блок живлення mean well lrs 100 48

Pytania i odpowiedzi

Jaki zakres regulacji napięcia ma MeanWell LRS-100-48?

Napięcie wyjściowe można regulować w przybliżeniu od 41 do 54,6 V. Początkowo ustawiono nieco ponad 48 V.

Jaki prąd MeanWell LRS-100-48 może dostarczać przez dłuższy czas?

Według testów zasilacz może stale dostarczać około 2,6–2,7 A, a zabezpieczenie zadziałało przy około 2,85 A. Testy przeprowadzono do 130% mocy znamionowej.

Czy MeanWell LRS-100-48 nadaje się do przełącznika PoE?

Autor używa takich zasilaczy do przełączników PoE w systemach monitoringu. Według niego 100 W wystarcza do modelu ośmioportowego, a do czteroportowego wystarczy zasilacz 65 W.

Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Zasilacze

Oblicz samodzielnieWszystkie kalkulatory

Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Komentarze3

Komentarze są publikowane w języku oryginału.

  1. 19 października 2021 19:03#1
    Добрый день Уважаемый Kirich.
    Давно читаю Ваши статьи, особенно по БП, просто шикарно все расписываете.

    Подскажите пожалуйста: в технической документации на блоки питания MEAN WELL указан параметр: Voltage ADJ. Range (диапазон регулировки). В своих статьях Вы пишите, что выходное напряжение импульсных блоков питания можно перестраивать в диапазоне не более чем на 10% от номинального расчетного. На Ваш взгляд, применительно к линейке LRS пассивного охлаждения ( LRS-100, LRS-150) насколько безопасна долговременная работа блока питания на краю диапазона Voltage ADJ. Range?

    Как пример:
    Блок питания LRS-150-15 (Тоже самое относиться и к обозреваемой линейке LRS-100)
    Номинальное напряжение = 15 вольт.
    Диапазон +\- 10% составляют 13,5 - 16,5 вольт.
    Из Даташита: Voltage ADJ. Range 13,5 - 18,0 вольт, т.е. верхняя граница изменяется более 10%.
    Насколько безопасно питать, допустим, нагрузку напряжением 18 вольт. Чем вообще может грозить такой режим работы?

    С Уважением, Дмитрий.
    0
    1. 21 października 2021 03:00#2
      Если напряжение меняли только в пределах регулировки самого БП, то обычно все работает нормально, особенно у фирменных, они на это рассчитаны.

      Если БП на 15 вольт, то 18 вполне безопасно, но учтите, что в таком случае лучше не превышать максимальную выходную мощность, т.е. получается что выходной ток придется снизить.
      0
  2. 25 stycznia 2023 12:57#3
    Хороший блок, жаль только, что в серии LRS-100 нет защиты от перегрева, как в более мощной серии LRS-150.
    Если транзистор и диодная сборка и так в изолированных корпусах, нужны ли силиконовые колпачки? Может снять их для лучшего теплоотвода? Кстати, если уж данные колпачки использовать, то термопаста там не нужна. Она только ухудшает теплопередачу (тем более такая дешевая, белая, которая используется в этом блоке).
    0

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja