Watomierz, licznik energii elektrycznej, przekaźnik sterowany przez Wi-Fi DDS238-2 o prądzie do 65 A
Przypominam: żeby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, polecam obserwować mój Instagram. Będę tam publikować powiadomienia o wszystkich nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta
W tytule nazwałem to urządzenie licznikiem energii elektrycznej, ale od razu zaznaczę, że nie da się go zalegalizować jako licznika. Jest nim tylko funkcjonalnie, a uzyskane dane można wykorzystywać wyłącznie na własne potrzeby.
Poza tym po recenzji EM-129 czasem pisaliście do mnie: „Dlaczego tak drogo? Przecież jest mnóstwo tanich chińskich rozwiązań, które też mierzą i mają przekaźnik”. Właśnie tym zajmiemy się dzisiaj — porównamy, czym się różnią.
Z tego, co udało mi się ustalić, są co najmniej cztery wersje tego przekaźnika:
1. Bez zdalnego sterowania
2. Sterowanie przez RS485
3. Zigbee
4. Wi-Fi
W recenzji omawiam czwartą wersję. Jak się okazało, są też inne różnice — na przykład przy połączeniu przez Zigbee opóźnienia są znacznie większe niż w przypadku przekaźnika z Wi-Fi.
Przekaźnik zapakowano w niewielkie pudełko. Wygląda na to, że dotarł bez uszkodzeń.

Zestaw jest bardzo skromny: przekaźnik i instrukcja.

Instrukcja jest po angielsku, ale interesowało mnie w niej właściwie tylko jedno — parametry techniczne. Ewentualnie jeszcze lista wyświetlanych danych, ale z tym poradziłem sobie sam.

Przekaźnik ma typową obudowę do montażu na szynie DIN i zajmuje dwa standardowe moduły.

1. Z przodu znajduje się niewielki wyświetlacz. Moim zdaniem jego czytelność jest niezbyt dobra. Poniżej jest przycisk pełniący następujące funkcje:
przełączanie trybów wyświetlania
włączanie/wyłączanie wyjścia
restart
przełączanie urządzenia w tryb konfiguracji Wi-Fi.
Niżej znajdują się trzy diody LED: sygnalizują aktywność wyjścia, połączenie Wi-Fi i aktywność wyjścia impulsowego.
2. Dostęp do śrub jest zasłonięty pokrywkami, które — jak należy — mają miejsce na plombę. Do samych zacisków nadal można jednak uzyskać ograniczony dostęp. Dla porządku dodam, że EM-129 nie ma nawet pokrywek.
3, 4. Oprócz zacisków zasilających jest też listwa zaciskowa wyjścia impulsowego, które generuje 1600 impulsów na kWh.
5. Z boku znajduje się schemat podłączenia. Muszę powiedzieć, że podłączenie jest bardzo niewygodne. Zwykle w podobnych urządzeniach (nie tylko licznikach, ale ogólnie) wejście jest u góry, a wyjście na dole. Tutaj wejście jest po lewej, a wyjście po prawej, przy czym u góry jest przewód neutralny, a na dole fazowy. Do tego zaciski 1 i 2 znajdują się... na dole, a 3 i 4 odpowiednio u góry. Jakaś kompletna paranoja.
6. Zatrzask do montażu na szynie DIN — trzyma.

Dobra, przejdźmy do wnętrza. Żeby się do niego dostać, trzeba wykręcić dwie śruby samogwintujące i rozdzielić połówki obudowy. Swoją drogą, tutaj nie ma żadnego zabezpieczenia przed nieuprawnionym dostępem, poza papierową naklejką.
Górna płytka jest wyjmowana. Ogólnie konstrukcja mi się spodobała i moim zdaniem jest całkiem przemyślana. W porównaniu z rozwiązaniem Novateka wypada nieco lepiej.

W środku znajduje się przekaźnik spolaryzowany o deklarowanym prądzie 80 A, choć urządzenie jest przeznaczone do pracy przy 65 A. Napięcie cewki wynosi 9 V. Podobne przekaźniki często spotykam w krajowych i importowanych przekaźnikach zabezpieczających przed przepięciami. Mają co prawda nieco inną konfigurację styków mocy, ale najpewniej jest ona dobierana pod konkretne wymagania.

A to jest wyjątkowo ciekawe: jeden ze styków mocy przekaźnika pełni jednocześnie funkcję czujnika prądu, a właściwie bocznika pomiarowego. W tym miejscu metal został nawet oczyszczony.
I tutaj zdjąłbym kapelusz (gdybym go nosił) przed chińskimi konstruktorami. Rozwiązanie w EM-129 jest podobne, ale tam odcinek jest wyraźnie dłuższy (czyli napięcie jest najpewniej wyższe), a minimalna mierzona moc wynosi około 50 W. Tutaj producent deklaruje minimum 20 mA, czyli około 4 W, ale w rzeczywistości mierzyłem nawet 3 W.
Konstruktorzy z Novateka, myślę, że macie się czego nauczyć.

Żeby wyjąć przekaźnik z obudowy, trzeba wykręcić jeszcze dwie śruby samogwintujące. Nie mam zastrzeżeń do konstrukcji zacisków, choć podczas testów dokręcałem je z całkiem sporą siłą.
Nie mam też nic złego do powiedzenia o zestykach przekaźnika. Subiektywnie rzecz biorąc, to zupełnie zwyczajny przekaźnik. Różni się od tych, które widziałem wcześniej tym, że ma jedną cewkę, a przełączanie trybów odbywa się przez podanie napięcia o różnej polaryzacji. Mechanizm jest więc inny, ale zestyki wyglądają tak samo.

Widok z góry na płytkę mocy. Znajdują się tu stabilizatory zasilania. Moduł jest zasilany nie przez kondensator, lecz za pomocą przetwornicy DC-DC. Zresztą w EM-129 też zastosowano przetwornicę DC-DC.

EM-129 ma jednak superkondensator do zasilania wbudowanego zegara, tutaj go nie ma, podobnie jak samego zegara.
Główny kontroler PWM to PN8016, nic nadzwyczajnego — typowy kontroler PWM ze zintegrowanym tranzystorem 800 V.

1. Spód płytki, widać parę kondensatorów wejściowych 4,7 µF 450 V i jeden kondensator wyjściowy.
2. Zabezpieczenie stanowią rezystor pełniący funkcję bezpiecznika oraz warystor na 680 V.
3, 4. Płytka sterująca
Kilka słów o zabezpieczeniach: w przekaźniku na wejściu są kondensatory na 450 V, ale połączono je równolegle, więc maksymalne napięcie wejściowe wynosi około 320 V. W EM-129 podawałem na wejście do 450 V.
Zastosowano tu warystor na 680 V, czyli w praktyce zacznie działać przy napięciu wejściowym 480 V i jest potrzebny właściwie tylko do ochrony przed zakłóceniami i bardzo krótkimi skokami napięcia.
W EM-129 dobrano warystor tak, że zacznie działać, zanim przepięcie zdąży uszkodzić kontroler PWM.

Żeby dostać się do kontrolera z zatartym oznaczeniem, musiałem wylutować moduł WiFi. Nawiasem mówiąc, można w nim zamontować moduł Zigbee. O ile dobrze oceniam, czujnik prądu jest podłączony bezpośrednio do mikrokontrolera, bez użycia wzmacniacza operacyjnego.

Podłączamy urządzenie do sieci i sprawdzamy, na co je stać.
WiFi nie jest początkowo skonfigurowane, a dioda miga, ale zaskoczyła mnie dioda sygnalizująca aktywność przekaźnika.
Obok diody sygnalizującej aktywność wyjścia znajduje się symbol wykrzyknika, a sama dioda świeci na czerwono. Ale do licha, jaki idiota wpadł na pomysł, żeby sygnalizować nie obecność, lecz brak napięcia za przekaźnikiem?

Czyli kiedy na wyjściu jest napięcie, dioda jest wyłączona, a kiedy go nie ma, świeci na czerwono... paranoja.
Dalej będzie się przewijać aplikacja do obsługi przekaźnika. Więcej opowiem o niej pod koniec recenzji.

Na wyświetlaczu można pokazać wiele różnych parametrów. Wymienię je w kolejności, w jakiej pojawiają się po włączeniu zasilania.
Najpierw wyświetlana jest liczba impulsów na 1 kWh — tutaj widnieje „C 1600”. Nie zrozumiałem jednak, po co ta informacja, skoro znajduje się również na obudowie przekaźnika. Po jej wyświetleniu przekaźnik przechodzi do zwykłego trybu pracy. Przycisk pozwala przełączać 9 trybów wyświetlania:
1. Całkowity licznik energii elektrycznej, zakres 000000,0–999999,9 kWh. Chodzą słuchy, że można go wyzerować, przytrzymując długo przycisk. Mnie udało się co najwyżej odłączyć urządzenie od WiFi.
2. Licznik pobranej energii, zakres 000000–999999 kWh
3. Licznik oddanej energii, zakres od -000000 do -999999 kWh
4. Prąd w obwodzie obciążenia, rozdzielczość wskazania 0,01 A
5. Napięcie wejściowe, rozdzielczość wskazania 0,1 V
6. Moc czynna w obwodzie obciążenia, rozdzielczość wskazania 0,1 W
7. Moc bierna w obwodzie obciążenia, rozdzielczość wskazania 0,1 var
8. Współczynnik mocy, rozdzielczość wskazania 0,01
9. Częstotliwość prądu w sieci, rozdzielczość wskazania 0,01 Hz

Kilka testów.
Na początek sprawdziłem, jak urządzenie zachowuje się przy niskim napięciu wejściowym.
Deklarowany zakres zaczyna się od 100 V, ale w rzeczywistości urządzenie działało jeszcze przy około 50 V na wejściu. Próbuje pracować przy 21–25 V, ale jest pewien „drobny” problem.
Jak widać na ekranie smartfona, przy stopniowym obniżaniu napięcia zasilania urządzenie wyłączyło się przy napięciu wejściowym około 50 V. Po pewnym czasie aplikacja przestała je widzieć i zgłosiła utratę połączenia.
Przy napięciu około 35–36 V urządzenie zdołało się normalnie włączyć, wyświetlić stan, a nawet poprawnie mierzyć napięcie, ale nie chciało przywrócić połączenia. Nie pomogło nawet podniesienie napięcia powyżej 100 V. Odczekałem około minuty, potem wyłączyłem i włączyłem zasilanie (115 V) i po uruchomieniu urządzenie po kilku sekundach połączyło się z WiFi.
Sytuacja ze stopniowym zwiększaniem napięcia jest raczej rzadka, ale teoretycznie możliwa.

Następnie sprawdziłem urządzenie w zakresie od 50 do 260 V i mogę pochwalić dobrą dokładność pomiaru napięcia — nawet w najgorszym przypadku różnica wynosiła około 0,3 V.
Nie podawałem napięcia wyższego niż 260 V, bo nie widziałem w tym sensu. Urządzenie bez problemu wytrzyma 320 V, a krótkotrwale nawet więcej, ale byłaby to już sytuacja awaryjna. Producent deklaruje zresztą zakres 100–270 V (w innym miejscu podano 100–300 V).

Ocena dokładności pomiaru prądu.
Jako obciążenia użyłem dwóch rodzajów żarówek (15 i 125 W) oraz dwóch żelazek (400 i 2000 W).
Wskazania na smartfonie są opóźnione o około 2 sekundy, stąd niewielkie różnice. Na ekranie samego urządzenia również występuje niewielkie opóźnienie, a multimetr działa jednak zauważalnie szybciej, co dodatkowo wprowadza mały błąd pomiaru. Błąd zwiększał się, ponieważ w miarę nagrzewania się „obciążenia” prąd nieco malał, więc na ekranie multimetru zdążył „odjechać” dalej niż na ekranie watomierza.
Ogólnie po lewej stronie ekranu smartfona widać prąd w aplikacji, pośrodku prąd na ekranie urządzenia — tutaj opóźnienie jest mniejsze — a po prawej wartość bliższą rzeczywistej.
Cóż, mogę powiedzieć tylko tyle, że moim zdaniem wynik jest całkiem niezły, a przy małych prądach wręcz świetny. A to przy zastosowaniu bardzo niskoomowego bocznika. Przy prądzie 2-10A urządzenie nieco zawyżało wynik, ale dosłownie o 20-30mA, co przy takim prądzie stanowi 0.5-1%.

Przy okazji zmierzyłem spadek napięcia na urządzeniu.
Pomiary wykonywałem bezpośrednio na zaciskach, ale biorąc pod uwagę konstrukcję przekaźnika, można powiedzieć, że w zasadzie mierzyłem spadek na nim.
Przy prądzie 1.83A spadek wynosił 2.345mV, a obliczona rezystancja 1,29mΩ
Przy prądzie 9.14A spadek wynosił 12.694mV, a obliczona rezystancja 1,39mΩ.
Za rzeczywistą wartość można przyjąć większą rezystancję, powiedzmy 1.4mΩ. Na tej podstawie można w przybliżeniu obliczyć moc wydzielaną przy różnych prądach.
10A = 0.14W
20A = 0.56W
30A = 1.26W
40A = 2.24W
50A = 3.5W
60A = 5.04W
Moim zdaniem długotrwały prąd lepiej ograniczyć do 40A, ale można go podnieść nawet do deklarowanych 60-65A, po prostu ograniczając czas pracy.

Do dalszych testów musiałem użyć cęgów prądowych, ponieważ multimetr nie mierzy tak dużego prądu. Oczywiście w takim układzie błąd pomiaru jest większy, ale przygotowanie alternatywnego rozwiązania byłoby trudniejsze.

Widać, że przy pomiarze cęgami wyniki różnią się bardziej. Na przykład przy prądzie 6.38A watomierz wskazał 6.26A, choć przy bezpośrednim podłączeniu multimetru różnica była wyraźnie mniejsza.
Podobna różnica utrzymuje się również przy prądach 20, 40 i 64A. Watomierz wskazał odpowiednio:
Cęgi - watomierz
20.67A - 20.24A
40.18A - 39.05A
64.5A - 62.99A
Przypomnę też, że wynik w aplikacji jest wyświetlany z niewielkim opóźnieniem, a prąd nie jest stabilizowany. W tym wariancie różnica sięgała 2.5%.

Potem postanowiłem nie poprzestawać na prądzie 64A i nieco go zwiększyłem: najpierw do 72A, a po około pięciu minutach do ponad 80A.

Jak się okazało, nawet po pięciu minutach pracy przy prądzie 72A nagrzewanie było stosunkowo niewielkie. Najbardziej grzały się przewody.
1. Widok z góry
2. Widok prawej ścianki obudowy przekaźnika.
3. Widok całego „stanowiska”.

Zgodnie z deklaracją przekaźnik ma dwa liczniki: energii pobranej i oddanej.
1-3. Początkowo urządzenie było podłączone w zwykły sposób. Wskazania licznika ogólnego i licznika energii pobranej były zgodne, a licznik energii oddanej wskazywał zero. Przypominam, że minimalna rozdzielczość licznika ogólnego wynosi 0.1kWh, a pozostałych 1kWh.
4-6. Po odwróceniu fazowania wskazania licznika ogólnego nadal rosły, licznik energii pobranej się nie zmienił, za to zaczął zliczać licznik energii oddanej.
7-9. Testowałem jeszcze przez jakiś czas — wszystko działa prawidłowo: licznik ogólny zlicza całość, a pozostałe każdy swoją wartość.

Tak wygląda wyświetlacz podczas pracy w warunkach zbliżonych do rzeczywistych: prąd, moc i współczynnik mocy.

Tę ciekawostkę zauważyłem zupełnie przypadkiem, gdy przeglądałem zdjęcia przed przygotowaniem recenzji.
Pokazano tu pomiary przy odwróconym fazowaniu. Dopiero później zwróciłem uwagę, że prąd jest tu wyświetlany znacznie dokładniej. Na dwóch kolejnych zdjęciach widać, że wskazania watomierza wahają się zaledwie o +/-0.2A.

O aplikacji.
Mogliście ją już częściowo zobaczyć podczas testów. Opowiem o niej nieco więcej.
Dostępne są dwie aplikacje: Tuya Smart i Smart Life, ale odniosłem wrażenie, że w zasadzie to jedna i ta sama aplikacja. Przynajmniej interfejs i ekran podglądu parametrów watomierza są identyczne.
Instalujemy dowolną z aplikacji i podłączamy watomierz. Na początku wydawało mi się to skomplikowane, ale potem okazało się, że wszystko jest bardzo proste. Włączamy zasilanie watomierza, naciskamy przycisk i przytrzymujemy go, aż dioda zacznie szybko migać.
W aplikacji wybieramy dodawanie nowego urządzenia,
następnie w oknie wybieramy gniazdko Wi-Fi,
dalej pojawi się nazwa punktu dostępowego (smartfon musi być już z nim połączony; tylko 2.4GHz),
wpisujemy hasło do punktu dostępowego, kilka razy stukamy „dalej”,
na końcu wybieramy „szybko miga” i po kilkunastu sekundach watomierz połączy się z Wi-Fi, a następnie pojawi się w aplikacji.

Interfejs przekaźnika jest dość prosty. Jest główny ekran z przyciskiem włączania/wyłączania, a na dole kilka dodatkowych przycisków:
1. Dubluje działanie dużego przycisku, a jeśli jesteś w innym menu, wraca do ekranu głównego. Reaguje szybko, około 0,5 s.
2. Timer — ustawiamy czas włączenia lub wyłączenia przekaźnika.
3. Odliczanie — można ustawić, po jakim czasie przekaźnik wyłączy lub włączy obciążenie albo zmieni stan wyjścia na przeciwny.
4. Menu wyświetlania liczników i pomiarów.

Interfejs wyświetlania danych z mierników jest zrobiony dość pokracznie. Duże cyfry u góry to licznik kWh za dobę, który zeruje się każdego dnia. Mniejsze cyfry poniżej oznaczają:
1. prąd w obwodzie obciążenia w mA
2. moc pobieraną przez obciążenie, format 0,1 W
3. napięcie na wejściu, format wyświetlania 0,1 V
4. licznik całkowitego zużycia energii, format wyświetlania 0,01 kWh
I od razu nasuwają się uwagi:
1. Wszędzie wartości są podawane w pełnych jednostkach, czyli w woltach, watach i kWh, a prąd jest mierzony w mA. To myli. Lepiej byłoby podawać prąd w formacie 0,001 A.
2. Na ekranie jest mnóstwo miejsca, po co te drobne cyferki? Trzeba je oglądać przez mikroskop?
3. Watomierz pokazuje jeszcze mnóstwo innych pomiarów, a także dwa dodatkowe liczniki. Gdzie one są?
Krótko mówiąc, jest tu jeszcze sporo do zrobienia.
Za to zrobiłem zrzut ekranu, gdy przez przekaźnik przepuszczałem prąd prawie 90 A. Jak często migała dioda wyjścia impulsowego :)
Można wyświetlić wykres zużycia — przydatna rzecz.
Z opisu na stronie sklepu —
Zwróć uwagę, że ten licznik energii Wi-Fi TUYA aktualizuje dane o kWh po odłączeniu od Wi-Fi. Wyłącznik automatyczny innego typu nie zwiększa wartości kWh po odłączeniu od Wi-Fi.
IMHO, jakiś absurd — naprawdę są liczniki, które nie liczą bez WiFi? :)

Ustawień urządzenia jest zresztą bardzo mało. O ile się dowiedziałem, wersja Zigbee ma osobną zakładkę „ustawienia”, tutaj z jakiegoś powodu jej nie ma. Chciałem zaktualizować firmware, ale aplikacja informuje, że jest już najnowszy.

Na tym kończą się właściwie wszystkie funkcje związane bezpośrednio z urządzeniem. Reszta to możliwości aplikacji.
Można na przykład utworzyć scenariusz, który powiąże jakieś zdarzenie ze zmianą stanu urządzenia, na przykład:
1. Włączenie/wyłączenie wyjścia
2. Uruchomienie timera
3. Zwiększenie/zmniejszenie prądu względem ustawionego progu
4. To samo dla napięcia
5. To samo dla mocy
6. To samo dla licznika kWh, choć tutaj raczej tylko po przekroczeniu limitu — można na przykład ustawić limit zużycia energii dla czegoś lub kogoś.
W jednej z recenzji podobnego urządzenia z Zigbee napisano, że czas reakcji wynosi około 30 sekund. W testowanym modelu jest wyraźnie krótszy i wynosi około 5-6 sekund. Mimo to nie da się go używać jako pełnoprawnego zabezpieczenia przed przepięciami ze względu na duże opóźnienie — wszystko jest przetwarzane w aplikacji, a nie w watomierzu.
Jako ogranicznik mocy sprawdza się natomiast całkiem dobrze. Takie opóźnienie pomaga uniknąć fałszywych zadziałań. Właśnie w tym trybie go testowałem, dlatego poznałem czas reakcji.
Mam zresztą wrażenie, że to sztuczne opóźnienie, bo nawet jeśli przyjąć około 2 sekundy na przesłanie danych i mniej więcej 0,5 sekundy na komendę sterującą, całość i tak powinna zająć mniej niż 5 sekund.

Aplikacja pozwala też powiązać działanie na przykład z wejściem telefonu do określonej strefy — można włączyć coś, gdy Ty (czyli Twój telefon) zbliżasz się do domu, i wyłączyć, gdy wychodzisz. Jest też sterowanie głosowe i wiele innych funkcji, ale to już możliwości aplikacji, które nie mają większego związku z samym watomierzem.

Wnioski.
Ogólnie przekaźnik przypadł mi do gustu, choć nie obyło się bez uwag. W większości dotyczą one jednak aplikacji, a nie samego przekaźnika. Zastrzeżeń bezpośrednio do przekaźnika jest mniej i obejmują:
1. Odwróconą sygnalizację obecności napięcia na wyjściu
2. Niewielki zapas napięcia wejściowego: deklarowane maksimum to 270/300 V, a w rzeczywistości wytrzyma do 320 V.
3. Bardzo mały wyświetlacz, któremu nie pomaga nawet okienko przypominające soczewkę.
4. Możliwość „zawieszenia się” WiFi przy powolnym zwiększaniu napięcia wejściowego od zera.
Poza tym jest całkiem nieźle. Szczególnie podoba mi się przyzwoita dokładność pomiaru oraz możliwość poprawnej pracy z bardzo małymi obciążeniami. Przekaźnik bez problemu przełącza deklarowane 65 A, krótkotrwale wytrzymuje do 80-90 A, ale nie zalecałbym długotrwałej pracy z prądem powyżej 40 A.
Porównanie tego przekaźnika ze znacznie droższym krajowym EM-129 wypada już mniej korzystnie. Właściwie testowany watomierz może się „pochwalić” jedynie możliwością pomiaru małych obciążeń i całkiem przemyślaną konstrukcją. Poza tym:
1. Brak zabezpieczenia termicznego
2. Brak wbudowanego rejestratora, a więc także baterii/ionistora
3. Brak programowego/sprzętowego zabezpieczenia przed zbyt wysokim lub zbyt niskim napięciem.
4. W ogóle brak wbudowanych zabezpieczeń.
5. Działanie przez chińską chmurę (o ile dobrze zrozumiałem), więc opóźnienia mogą być większe. EM-129 może działać nawet bez internetu, w sieci lokalnej.
6. Właściwie brak gwarancji
7. Nie ma nawet regulacji jasności wskaźników :(
Ogólnie na tle EM-129 wypada bardzo blado. Trochę ratują go całkiem niezła elektronika i jakość wykonania, obsługa Tuya itp., no i oczywiście cena — różnica 3-4 razy jest jednak znacząca.
Sklep udostępnił kupon BGc9950b, z którym do 28 lutego cena wyniesie $28.99, choć rabat w wysokości jednego dolara to raczej niewiele :(
Na AliExpress trafiłem na ten przekaźnik za $25.
To chyba wszystko. Można by jeszcze dokładniej omówić możliwości integracji z innymi systemami, ale znacznie bardziej interesowały mnie podzespoły sprzętowe.
14, https://www.kirich.blog/obzory/izmeritelnoe/1089-vattmetr-schetchik-elektroenergii-upravlyaemoe-po-wifi-rele-dds238-2-s-tokom-do-65a, dds238-2 wifi инструкция скачать, dds238-2 wifi инструкция на русском
Pytania i odpowiedzi
Jaką najmniejszą moc mierzy przekaźnik Wi-Fi DDS238-2?
Autor mierzył moc od 3 W, choć deklarowane minimum wynosi około 4 W.
Jaki prąd wytrzymuje DDS238-2?
Przekaźnik przełącza deklarowane 65 A i krótkotrwale wytrzymał 80–90 A. Autor zaleca, by przy pracy ciągłej nie przekraczać 40 A.
Jakie zabezpieczenia ma przekaźnik DDS238-2?
Według autora nie ma wbudowanych zabezpieczeń, w tym termicznego ani przed zbyt wysokim lub niskim napięciem. Nie można go też używać do oficjalnego rozliczania zużycia energii.
Ten model znajduje się w tabeli zbiorczej: Porównanie przyrządów pomiarowych z recenzji na blogu
Wyniki z tej recenzji znajdują się w bazie pomiarów: Przyrządy pomiarowe
Produkty w obniżonych cenach
Może Cię zainteresować
Produkty w obniżonych cenach
Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!
Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.
Zaloguj sięRejestracja



