/       /       /    Przekaźnik napięciowy VC-115 firmy Novatek-Electro
Wesprzyj projekt na Patreon


Przekaźnik napięciowy VC-115 firmy Novatek-Electro

650₴ (около $24)
Przejdź do sklepu
Zacznę od krótkiego ogłoszenia: żeby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, polecam obserwować mój Instagram. Będę tam publikować powiadomienia o nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta

Dziś recenzuję przekaźnik napięciowy z dość znanej serii Volt control, a konkretnie model VC-115.
Oględziny, rozbiórka, testy i wnioski — jak zwykle.


W recenzji bierze udział przekaźnik VC-115. Novatek ma w ofercie bardzo dużo różnych przekaźników i samo w sobie jest to dobre. Ale szczerze mówiąc, moim zdaniem tak szeroki asortyment działa w tym przypadku na niekorzyść producenta — kupujący po prostu pogubi się, czego potrzebuje. Poza tym duży wybór komplikuje logistykę, co również może negatywnie wpływać na cenę.
Link w tytule prowadzi do ukraińskiego sklepu Rozetka. Osobno podaję link do strony producenta. Nie znalazłem rosyjskiej wersji VC-115, jest tylko VC-116.

Spróbuję nieco wyjaśnić sytuację. Oprócz VC-115 na prąd 16 A produkowane są jeszcze co najmniej:
RN-116 — o ile dobrze zrozumiałem, to to samo co VC-115, ale z jakiegoś powodu jest nieco tańszy — link
RN-117 — to samo co poprzednie modele, ale bez wskaźnika napięcia i regulacji progów; najtańsza opcja — link
RN-122 — znów to samo co 115 i 116, ale pokrętła zastąpiono przyciskami. Jest trwalszy, ale mniej czytelny — link
RN-101M1 — nieco inna seria, ale postanowiłem go również pokazać. Dodano wskazanie prądu i mocy, a także regulowane zabezpieczenie przed przekroczeniem prądu obciążenia. Ten przekaźnik jest droższy od poprzednich i funkcjonalnie bliższy RN-263t, ale ma mniejszy dopuszczalny prąd i inny format — link



Już po obejrzeniu opakowania widać, że urządzenie należy raczej do segmentu „domowego”: jaskrawe pudełko, mnóstwo informacji i zdjęcie urządzenia.


W środku znajduje się przekaźnik napięciowy w kartonowej wytłoczce oraz instrukcja.


Instrukcja też jest inna: większa czcionka, kolorowa ilustracja, papier kredowy, a jak się okazało, sam opis jest uproszczony. W instrukcji, podobnie jak na opakowaniu, podano, że okres gwarancji wynosi 10 lat. Przy okazji mam pytanie: czy dużo osób zgłaszało się do Novateku w sprawie gwarancji? Jak to przebiegało?


Dane techniczne z instrukcji.


Wygląda całkiem nieźle, właściwie nie ma się do czego przyczepić. Tę samą obudowę ma zresztą EM-126T, ale tam litera T w oznaczeniu wskazywała na obecność czujnika temperatury, a tutaj oznacza wersję w czarnym kolorze.


Jak już widać, urządzenie ma formę wtyczki wkładanej do gniazdka, czyli jest przelotowe. Dla gniazda podano maksymalny prąd 16 A — taki sam prąd maksymalny deklaruje się dla urządzenia. Jest też styk ochronny.
Na przednim panelu znajduje się trzycyfrowy wyświetlacz siedmiosegmentowy, na którym w normalnym trybie wyświetlana jest wartość napięcia wejściowego, a podczas konfiguracji — ustawiane parametry. Po prawej stronie jest dioda LED sygnalizująca podanie napięcia na wyjście. Pod wyświetlaczem znajdują się trzy pokrętła: czas opóźnienia załączenia (5–900 s), dolny próg (160–210 V) i górny próg (230–280 V). Skala regulacji napięcia jest wyskalowana co 5 V, ale podczas regulacji na wyświetlaczu pojawia się również wartość ustawianego parametru.
Gniazdo ma przesłony ochronne. Zwykła wtyczka euro wchodzi bez problemu, ale stara wtyczka „euro” krajowego standardu nie zawsze dawała się włożyć.


Wymiary oraz opis elementów sterujących i wskaźników z instrukcji.


Rozebranie nie sprawia trudności: wystarczy odkręcić trzy wkręty, aby dostać się do środka.


Płytka sterująca, gniazdo — i właściwie to wszystko. Zwrócę jednak uwagę, że w odróżnieniu od EM-126 przewody mają różne kolory, choć nadal jest wśród nich żółto-zielony, który nie pełni funkcji przewodu ochronnego.


Na górnej stronie płytki znajdują się tylko wyświetlacz, trzy potencjometry montażowe i dioda LED. Widać tu również charakterystyczną cechę urządzeń Novateka: ścieżki prądowe wzmocnione lutowiem. Ja wzmocniłbym je raczej przylutowanym przewodem, ale to już drobiazg.


Po drugiej stronie znajdują się pozostałe elementy, w tym przekaźnik Omron o maksymalnym prądzie 16 A oraz kondensator balastowy zasilacza.
Tak, tutaj, podobnie jak w poprzednich modelach, nie zastosowano przetwornicy napięcia, lecz ten sam układ z kondensatorem balastowym i garścią diod Zenera. Skoro jednak producent daje 10 lat gwarancji, to pewnie wie, co robi.


Urządzenie zbudowano na mikrokontrolerze Atmega48. Montaż jest staranny, ale mam dwie drobne uwagi: kondensator balastowy nie jest unieruchomiony, a elementy SMD nie są przyklejone. Możliwe jednak, że po prostu się czepiam.


Trudno mi jednoznacznie ocenić jakość styków — to można sprawdzić dopiero po pewnym czasie. Wtyczka trzyma się jednak dobrze, a podczas testu z obciążeniem 10 A nie zauważyłem nagrzewania.


Składam urządzenie z powrotem i próbuję je włączyć. Wygląda na to, że wszystko działa prawidłowo — wskazane napięcie jest takie samo jak na moim watomierzu.
Pobór mocy bez obciążenia, ale przy załączonym przekaźniku, wynosi około 1 W. Przy takim układzie moc nie zależy jednak od tego, czy przekaźnik jest załączony.


Jak zwykle sprawdziłem cały deklarowany zakres napięcia zasilania, a nawet więcej.
1. Przekaźnik próbuje wystartować już przy napięciu 20 V. Na zdjęciu tego nie widać, ale wskaźnik lekko miga.
2. Przy napięciu 30 V wskaźnik również miga, ale jego jasność jest już niemal taka sama jak w normalnym trybie pracy.
3. Przy 50–55 V urządzenie startuje, a przekaźnik przechodzi do normalnego trybu pracy. Od razu wskazuje przy tym prawidłowe napięcie.
4, 5. Przy 75 i 100 V napięcie jest wprawdzie wyświetlane, ale z jakiegoś powodu wyraźnie zaniżone względem rzeczywistego.
6, 7, 8. W zakresie 150–250 V dokładność pomiaru się poprawia — to zresztą podstawowy zakres pracy przekaźnika.
9, 10. Przy dalszym zwiększaniu napięcia różnica znów rośnie.
11, 12. Przy napięciu 385–390 V wskazywana wartość odpowiada rzeczywistej, ale przy dalszym wzroście różnica znów się pojawia, tym razem w przeciwną stronę.

Pomiar napięcia w tym przekaźniku wygląda tak samo jak w innych modelach. Najwyraźniej kalibruje się go dla napięcia 200–220 V: wartości poniżej są zaniżane, powyżej — zawyżane, a przy napięciu przekraczającym 390 V wynik znów jest zaniżony.
Zakładam, że zastosowano tu to samo oprogramowanie co w innych modelach, przynajmniej jego część odpowiedzialną za pomiar napięcia.


Instrukcja nie podaje wprost błędu pomiaru napięcia. Jest w niej tylko informacja, że —
dokładność określenia progu zadziałania dla napięcia wynosi do 3 V.

W praktyce właśnie tak to wygląda: największą dokładność pomiaru uzyskuje się w zakresie 150–260 V, podobnie jak przy ustawianiu progów.
1. Próg wyłączenia ustawiłem na 160 V. Przy powolnym zwiększaniu napięcia przekaźnik załączył obciążenie przy rzeczywistych 165 V, a na wyświetlaczu było 163–164 V.
2, 3. Górny próg ustawiono na 255 V. Wyłączenie nastąpiło przy rzeczywistych 254 V, a na wyświetlaczu było 255–256 V. Przy dalszym obniżaniu napięcia przekaźnik załączył się przy rzeczywistych 250–251 V, a na wyświetlaczu było 251–252 V.

Pod tym względem, podobnie jak pod względem dokładności pomiaru napięcia, wszystko zgadza się z deklaracją producenta, łącznie z histerezą wynoszącą co najmniej 4 V.


Urządzenie bez problemu wytrzymało również podanie na wejście podwyższonego napięcia przez pół godziny. Początkowo było to 450 V, ale stopniowo wzrosło niemal do 460 V. W instrukcji podano maksymalne napięcie 400 V, co jest zresztą logiczne — w warunkach domowych praktycznie nie da się uzyskać więcej.


1. W normalnym trybie pracy temperatura obudowy wynosiła około 35–40 stopni.
2, 3. Przy podwyższonym napięciu i urządzeniu ustawionym poziomo temperatura wzrosła do 50 stopni. Widać przy tym, że obszar nagrzewania przesunął się w okolice diod Zenera, ponieważ przekaźnik jest w tym trybie wyłączony.

Ciekawe, że na wszystkich zdjęciach termowizyjnych najgorętszy jest LED.


Dodatkowo postanowiłem sprawdzić spadki napięcia w różnych miejscach toru prądowego i oszacować straty. Pomiary wykonałem przy prądzie około 10 A, a straty obliczyłem również dla 16 A.
1. Styki: 21,3 mV, moc strat 0,213 W; przy 16 A będzie to 0,55 W.
2. Styki połączenia z płytką, czyli styki wraz ze ścieżką na płytce: 24,2 mV, moc strat 0,242 W; przy 16 A odpowiednio 0,62 W.
3. Spadek napięcia na odcinku od wewnętrznego zacisku wtyczki przekaźnika do bolca wtyczki obciążenia wynosi 65 mV, moc strat 0,65 W; przy 16 A można się spodziewać 1,66 W.

Na podstawie pomiarów mogę powiedzieć, że lepiej ograniczyć prąd do około 10–13 A — urządzenie będzie działać pewniej. 16 A również jest dopuszczalne, ale nie w trybie ciągłym.


Skoro rozebrałem urządzenie ponownie, przy okazji zmierzyłem temperaturę bez obudowy, przy prawidłowym napięciu sieciowym. Najgorętszym elementem jest układ stabilizatora napięcia, ale moim zdaniem temperatury wszystkich podzespołów są dalekie od wysokich.



Podczas regulacji na wyświetlaczu pojawia się wartość ustawianego parametru.
1. W trybie ustawiania czasu ponownego załączenia do 10 s zmiana następuje co 1 s, od 10 do 60 s co 5 s, od 60 do 300 s co 30 s, a powyżej co 60 s.
2, 3. W trybie ustawiania progów zadziałania minimalny krok wynosi zawsze 1 V.


Teraz najważniejsze: odłączanie obciążenia po przekroczeniu ustawionych granic, a dokładniej — jak szybko to następuje.
Urządzenie obsługuje pięć wariantów reakcji na sytuacje awaryjne: dwa dla zbyt niskiego i trzy dla zbyt wysokiego napięcia:
1. Spadek poniżej ustawionego dolnego progu — opóźnienie 7 s.
2. Spadek o ponad 60 V poniżej ustawionego progu lub poniżej 145 V — opóźnienie 0,12 s.
3. Wzrost powyżej ustawionego progu — opóźnienie 1 s.
4. Wzrost o ponad 30 V powyżej ustawionego progu lub powyżej 285 V — opóźnienie 0,12 s.
5. Impulsowy wzrost powyżej 420 V (wartość szczytowa) — opóźnienie 0,02 s.

Krótkie wyjaśnienie dotyczące ostatniego punktu: wygląda na to, że chodzi tu o wartość szczytową, a w pierwszych czterech punktach — o wartość skuteczną. W związku z tym, gdy napięcie skuteczne wzrośnie powyżej około 300 V, przekaźnik powinien odłączyć zasilanie w ciągu 0,02 s, czyli jednego okresu.

Na początek test przy zbyt niskim napięciu.
1. Niewielki spadek względem ustawionego progu — deklarowane 7 s.
2. Spadek o ponad 60 V względem ustawionego progu lub poniżej 145 V (w tym teście poniżej 130 V). O ile dobrze zrozumiałem, przekaźnik reaguje tak samo w obu przypadkach.
Nawiasem mówiąc, wariant ze spadkiem o 60 V wydał mi się nieco dziwny. Żeby ta ochrona zadziałała przed osiągnięciem minimalnego progu 145 V, trzeba ustawić minimalne napięcie na 205 V, a maksymalna wartość minimalnego progu to 210 V, czyli w praktyce można uznać, że szybkie odłączenie następuje przy spadku poniżej 145 V.
W drugim trybie rzeczywisty czas odłączenia był nieco dłuższy od deklarowanych 0,12 s, ale różnica jest tak mała, że można ją pominąć.


Reakcja na zbyt wysokie napięcie.
1, 2. Niewielki wzrost względem ustawionego progu — odłączenie następowało po około 1–1,1 s. W porządku.
3, 4. Wzrost napięcia o ponad 30 V względem nastawy, ale niewystarczający do szybkiego zadziałania awaryjnego — czas odłączenia wynosił 0,08–0,1 s przy deklarowanych 0,12 s. W porządku.
5, 6. Wzrost napięcia powyżej 300 V — przekaźnik zdążał odłączyć wyjście w ciągu 0,5–1 okresu, a czasem faktycznie w ciągu 0,25 okresu, licząc od szczytu do zaniku napięcia na wyjściu. Świetnie.

We wszystkich trybach wyłączenie następuje w dowolnym momencie przebiegu sinusoidalnego i przy obu połówkach, czyli nie ma żadnej synchronizacji.


Załączenie po powrocie napięcia do normy po jego spadku (u góry) lub wzroście (na dole). Ten proces również nie jest synchronizowany z siecią, więc załączenie może nastąpić w dowolnym momencie, przy dowolnej połówce przebiegu.


Wnioski.
W tym przypadku są one chyba w większości pozytywne. Dotyczy to zarówno wykonania urządzenia, obudowy i montażu, jak i jakości działania oraz funkcjonalności.
Owszem, urządzenie wyraźnie zaprojektowano z myślą o użytkowniku bez specjalistycznej wiedzy — jak już wcześniej wspomniałem, to sprzęt „domowy”. Nie oznacza to, że jest gorsze od urządzeń „profesjonalnych”; po prostu wymagany poziom wiedzy jest nieco niższy.
Regulacja jest prosta i intuicyjna, podobnie jak wskazania. Aby podłączyć urządzenie, wystarczy wpiąć je między gniazdko a odbiornik — bez żadnych dodatkowych narzędzi. To samo dotyczy instrukcji: zawiera w zasadzie tylko najważniejsze informacje, co moim zdaniem jest słuszne.
Algorytm działania urządzenia praktycznie nie różni się od algorytmów stosowanych w innych urządzeniach zabezpieczających firmy Novatek, jest więc dobrze dopracowany i nie budzi zastrzeżeń.

Nie, drobne uwagi są, zresztą trudno znaleźć urządzenie, które ich nie ma. Dotyczą jednak szczegółów, takich jak kolor przewodów wewnątrz, brak mocowania kondensatora balastowego itp. I tak, wielkie dzięki za zastosowanie niezbyt jasnej diody LED — zielonej, a nie jaskrawo niebieskiej. Do tego jest zamontowana tak, że z boku prawie jej nie widać.

Mam jednak jedną sugestię. Urządzenie ma stałą histerezę wynoszącą około 4–5 V. Mogę powiedzieć z perspektywy osoby, której w domu już kiedyś upalił się przewód neutralny: czasem to za mało. Gdy przewód neutralny się upali, napięcie nie tylko skacze, ale zaczyna „wariować” i łatwo może trafić na granicę, przy której przekaźnik będzie bez przerwy próbował załączyć wyjście. Dokładnie tak miałem w domu z EM-129. Pomogło to, że w pewnym momencie udało mi się z nim połączyć, obniżyć dolny próg i zwiększyć histerezę.

Krótko mówiąc, urządzenie jest całkiem udane, choć moc obciążenia (przy pracy ciągłej) ograniczyłbym do 10-13 A.

To wszystko. Mam nadzieję, że te informacje były przydatne i pomogą zwiększyć bezpieczeństwo korzystania z Waszych urządzeń elektrycznych.
650₴ (около $24)
Przejdź do sklepu
Tę stronę znaleziono, wyszukując:
схема vc-115-вольтметр.

Pytania i odpowiedzi

Jaki prąd może obsłużyć przekaźnik napięciowy VC-115?

Przekaźnik i gniazdo mają deklarowany maksymalny prąd 16 A. Podczas testu przy 10 A nie było nagrzewania, ale autor zaleca ograniczyć obciążenie ciągłe do 10–13 A.

Jak dokładnie VC-115 mierzy napięcie?

Najdokładniejsze wskazania uzyskano w zakresie 150–250 V. Poniżej i powyżej tego zakresu pojawia się zaniżanie lub zawyżanie, a powyżej 390 V wskazania znów są zaniżone.

Jakie ustawienia można zmienić w VC-115?

Opóźnienie załączenia można ustawić w zakresie 5–900 sekund, dolny próg od 160 do 210 V, a górny od 230 do 280 V.


Produkty w obniżonych cenach


Może Cię zainteresować


Produkty w obniżonych cenach


Wesprzyj projekt

Wszystkie materiały na stronie i porady są bezpłatne, ale będziemy wdzięczni za wsparcie projektu i kanału!

Omów na forumMasz pytanie lub własne doświadczenia? Omów artykuł z autorem i czytelnikami — na forum wygodnie pokazuje się schematy i zdjęcia.
Przejdź na forum

Komentować mogą zarejestrowani czytelnicy. Rejestracja zajmuje minutę, a zalogować się można za pomocą tego samego konta co na forum.

Zaloguj sięRejestracja