Druk 3D ze szkła

Druk trójwymiarowy, czyli 3D, to proces tworzenia obiektu fizycznego lub jego kopii przez nakładanie kolejnych warstw materiału bazowego według określonych parametrów i w zadanym kształcie. Druk 3D można wykorzystać do produkcji odzieży i obuwia, dzieł sztuki, zrobotyzowanych urządzeń mechanicznych, broni, części lotniczych i kosmicznych, protez medycznych i leków, instrumentów muzycznych, mebli, biżuterii, materiałów budowlanych, a nawet żywności.

Jeszcze do niedawna drukarki 3D były czymś wyjątkowym i odległym, a teraz każdy może mieć taką w domu i eksperymentować. Jak już wspomniano, do druku 3D wykorzystuje się wszystko, co tylko nadaje się do tego procesu, uzyskując różne rezultaty w różnych dziedzinach. Jednak do niedawna druk 3D ze szkła wciąż nie był rozwinięty ze względu na złożoną strukturę i właściwości samego materiału.

Naukowcy z Instytutu Technologii w Karlsruhe (Niemcy) opracowali nową metodę druku 3D, która pozwala wykorzystać szkło. Metodę tę nazwano "płynnym szkłem", ponieważ materiał jest mieszaniną drobniutkich nanocząstek szkła zawieszonych w fotopolimerowym roztworze wiążącym. Pod wpływem światła i temperatury mieszanina ta przekształca się i zastyga w kształcie określonym przez ustawienia, umożliwiając w ten sposób druk 3D.



Drukarki 3D są dość często wykorzystywane w edukacji, zwłaszcza za granicą. Wiele uczelni technicznych używa tych urządzeń do tworzenia części potrzebnych do pracy i realizacji projektów, a odkrycie „płynnego szkła” może znacznie poszerzyć te możliwości. Podobne rozwiązania mogłyby się przydać również ukraińskim uczelniom.

Dodatkowo do tej wiadomości można obejrzeć, jak przebiega drukowanie obiektów na domowej drukarce 3D.