Złącze balansera z przewodem

To już nawet nie mikrorecenzja, a raczej nanorecenzja — jest tak krótka. Pomyślałem jednak, że może komuś się przyda.

Znajomy poprosił mnie o kupienie mu złączy z przewodami. Są oferowane jako złącza balansera do ładowarki iMax, a cena jest całkiem niewysoka. Zamówiłem, zapłaciłem i dostałem.
Jak się pewnie domyślacie, to taki produkt, który trudno uszkodzić — właściwie nie ma tu czego zepsuć.
Przesyłka dotarła bez problemów: dwa zestawy po 10 sztuk każdy.


Każdy zestaw składa się ze złącza i kilku przewodów w różnych kolorach.


W zestawie są też elementy do przylutowania do płytki. U nas widziałem podobne zestawy w wyższej cenie. Można oczywiście samodzielnie zacisnąć styki, ale nie zawsze jest to wygodne, choć może wyjść zauważalnie taniej.


Przewód ma 15 cm długości — wszystko się zgadza.


Złącze zatrzaskuje się prawidłowo i nie ma luzów. Odległość między wyprowadzeniami wynosi 2,54 mm, a nie 2,5 mm. Przy czterech stykach właściwie nie ma znaczenia, czy jest to 2,5, czy 2,54 mm, ale przy większej liczbie styków warto na to zwrócić uwagę, żeby później nie trzeba było doginać wyprowadzeń.
Przy okazji, takie złącza mogą się też przydać do różnych projektów z Arduino.
Przewody mają niewielki przekrój, ale bez problemu nadają się do prądu 0,5–1 A. Do złącza balansera tym bardziej, bo płyną tam małe prądy.


Na wszelki wypadek wyjaśnię tym, którzy jeszcze nie wiedzą, czym właściwie jest balansowanie.
Ze względu na niedoskonałości akumulatorów połączonych szeregowo może dojść do rozbalansowania: napięcie na jednym akumulatorze jest wtedy wyższe, a na drugim niższe. Aby temu zapobiec, stosuje się balansowanie, czyli wyrównywanie napięć akumulatorów. Najczęściej odbywa się to podczas ładowania. Wtedy najbardziej naładowany akumulator jest „hamowany” — odbiera mu się część „nadmiarowej” energii, aż napięcia wszystkich akumulatorów stopniowo się wyrównają.
Przy małych prądach nie jest to aż tak istotne, ale w wkrętarkach, modelach zdalnie sterowanych itp. ma duże znaczenie, bo płyną tam duże prądy i mogą pojawić się problemy. Nie wspominając już o tym, że pojemność rozbalansowanego pakietu będzie mniejsza, ponieważ układ zabezpieczający odłączy rozładowanie po osiągnięciu minimalnego napięcia na najbardziej rozładowanym (lub słabiej naładowanym) ogniwie. Czyli jeśli wszystkie ogniwa w pakiecie poza jednym naładują się wcześniej (bo podczas poprzedniego cyklu rozładowały się mniej), pojemność takiego pakietu w mAh będzie ograniczona pojemnością najbardziej rozładowanego ogniwa.


Najczęściej stosuje się pakiety 2S, 3S, 4S, czasem 5S. W niektórych sytuacjach buduje się jednak pakiety 15S. Na zdjęciu jest pakiet 15S2P + 15S2P, czyli dwa osobne pakiety, każdy z 15 ogniw połączonych szeregowo i dwóch równoległych gałęzi. Taki pakiet trudno zbalansować, a właściwie po prostu zajmuje to bardzo dużo czasu.



Na tym można zakończyć nanorecenzję. Dodam tylko, że przy zakupie całość kosztowała mnie 4,72 USD (2 zestawy + wysyłka) — tak było korzystniej.

Mam nadzieję, że te informacje były przydatne.