20-watowy zasilacz LED czy

Tak spodobało mi się eksperymentowanie z oświetleniem LED i przerabianie lamp, że kiedy zaproponowano mi wybór produktu do testów, nie mogłem się powstrzymać i postanowiłem wypróbować fabryczny zasilacz LED.
Jeśli kogoś interesuje, dalszy ciąg tej historii poniżej.

Jak dałem do zrozumienia we wstępie, zasilacz dostałem za darmo. W tym przypadku nie ma to jednak większego znaczenia, bo celem każdej recenzji jest pokazanie, czym właściwie jest dany produkt i czy warto go kupić. Obiecuję zachować obiektywizm i pokazać, jak jest naprawdę. Poza tym nie spotkałem się tu jeszcze z recenzją 20-watowego zasilacza.

Zacznę od wstępu. Od dawna zauważam, że oprawy ze świetlówkami, wykonane według zasady „im taniej, tym lepiej”, mają charakterystyczną wadę: przy częstym włączaniu i wyłączaniu szybko się psują — zarówno świetlówki, jak i same stateczniki elektroniczne.
W domu mam kilka opraw z markowymi statecznikami Vossloh Schwabe i Philips. Działają świetnie, ale ich cena jest zwykle nieco zawyżona, nie wspominając już o tym, że dobrej jakości stateczniki Philips zniknęły ze sprzedaży. Do oświetlenia głównego na razie obawiam się stosować LED-y, ale w przypadku oświetlenia dodatkowego jak najbardziej wchodzi to w grę. Jedno z takich rozwiązań opiszę w tej recenzji.

Ale po kolei.
Zasilacz dotarł dość szybko, mniej więcej po trzech tygodniach, dokładnie nie powiem, bo przesyłka nie miała numeru śledzenia. Był zapakowany w standardową żółtą kopertę z folią bąbelkową w środku, a sam zasilacz leżał w woreczku strunowym. Zresztą, biorąc pod uwagę jego monolityczną konstrukcję, trudno byłoby go uszkodzić. Ogólnie nic szczególnego — zwykłe opakowanie.


Przewód wejściowy i przewody wyjściowe mają taką samą długość — 27 cm. Przewody wyjściowe mają silikonową izolację i są bardzo miękkie (ciekawe, gdzie można kupić taki przewód osobno).
Wymiary obudowy to 75х30х20 mm, a długość z uwzględnieniem uchwytów montażowych — 90 mm.


Od spodu zasilacz zalano masą przypominającą żywicę epoksydową, więc nie da się go rozebrać ani naprawić. Szkoda, chętnie spróbowałbym zbudować taki zasilacz samodzielnie albo przerobić ten. Zależało mi jednak na IP65. Cóż, jedz, co zamówiłeś, i nie rechocz. :)


Parametry zasilacza podane przez producenta.


Podstawowe parametry zasilacza.
Liczba diod LED: 6–9.
Napięcie wyjściowe zasilacza: 28–40 V.
Prąd: 600 mA.
Sprzedawca podaje: 20-35V 600mAh 20W LED Driver (10 series 2 parallel)
Coś tu się nie zgadza. Poza tym już 6 diod LED da maksymalnie 24 V, więc te dane nie zgadzają się z informacjami producenta. Eksperymenty pokażą, kto ma rację.

Jedyne, czego udało mi się dowiedzieć o wnętrzu zasilacza, to że pojemność kondensatora wyjściowego wynosi 100 µF — i to tylko przypuszczenie.
Przy okazji: zasilacz włącza się z opóźnieniem około 0.5-0.7 sekundy, co trochę irytuje.

Potem zacząłem testy (sam byłem ciekaw).
Bez obciążenia zasilacz daje około 44 V (na wszelki wypadek dodam, że napięcie sieciowe na wejściu wynosiło 230 V).


Najpierw podłączyłem go do matrycy 100 W (układ 10х10). Napięcie spadło do 30,9 V, prąd wyniósł 0.57 A, a moc — odpowiednio — 17,6 W.


Następnie przeszedłem do testów z obciążeniem, z którym planowałem go używać.
Diody LED 10 W (układ 3×3)

2 diody LED połączone szeregowo, napięcie 19,04 V, prąd 0,58 A, moc 11 W.


3 diody LED połączone szeregowo, napięcie 28,11 V, prąd 0,57 A, moc 16 W.


Na koniec test tego, co planowałem do niego podłączyć: 4 diody LED 10 W połączone szeregowo. Napięcie wzrosło do 37,08 V, prąd spadł do 0,53 A, a moc wyniosła 19,65 W.


W praktyce to maksimum tego sterownika. Uważam, że całkiem nieźle.
Obciążenie jest trochę nietypowe, ale dzięki temu ciekawsze.

Ciekawe, że diody LED nieco się różnią. W trzech wyraźnie widać kryształy podczas pracy, a w czwartej (na zdjęciu w prawym górnym rogu) są jakby rozmyte. Na zdjęciu widać to słabiej. Nie wiadomo, dlaczego tak jest; prawdopodobnie pochodzi z innej partii.


Dla koneserów.

Na tym kończy się część eksperymentalna, czas przejść do praktyki.
Jak wszyscy wiedzą, sterownik leżący na półce nie przynosi żadnego pożytku, chyba że coś podtrzymuje :)
W jednej z recenzji przerabiałem chińską lampę. W tym przypadku sytuacja jest bardzo podobna: również lampa, również chińska i nie mniej popularna od poprzedniej. I tak samo „cierpi” na problem z niezawodnym działaniem.


Podsumowanie.
Driver jest całkiem przyzwoity, prąd jest nieco niższy od wartości deklarowanej przez producenta: 550–580 mA zamiast deklarowanych 600 mA.
Temperatura nawet przy maksymalnej mocy, i to w warunkach w zasadzie nieprzewidzianych przez producenta, jest całkiem normalna. Producent podaje maksymalnie 75°C, u mnie w zamkniętej obudowie było około 60°C. Zobaczymy, jak będzie działał.
Tętnienia są niewielkie, przechodzi „test ołówkowy”, ale można zwiększyć pojemność na wyjściu — najpewniej tętnienia jeszcze się zmniejszą.
Trochę irytuje opóźnione włączanie, ale to już kwestia indywidualna.

Kupić czy nie, czy jest wart swojej ceny — decyzja należy do Was. W recenzji starałem się jak najdokładniej pokazać jego rzeczywiste parametry. Mam nadzieję, że mi się udało.
Chyba o niczym nie zapomniałem. Szczególne podziękowania dla tych, którzy dotarli do końca.

Driver został bezpłatnie udostępniony do testów i recenzji przez sklep Chinabuye.