Ciekawe wentylatory AVC o rozmiarze 70 mm

Kontynuując temat obciążeń elektronicznych. Jak wszyscy wiedzą, obciążenie to coś, co zwykle mocno się nagrzewa, a jeśli coś się nagrzewa, czasem trzeba to chłodzić. Najczęściej używa się do tego radiatora, a gdy sam radiator nie wystarcza, dodaje się do niego wentylator. W sklepach stacjonarnych wentylatory są teraz dość drogie, zwłaszcza te wydajne, więc zamówiłem je w Chinach.

Przypominam: żeby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, polecam obserwować mój Instagram. Będę tam publikować powiadomienia o nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do konta

Można też subskrybować aktualizacje i nowe artykuły na kanale Telegram — https://t.me/KirichBlog

Kupiłem dwa wentylatory, bo tak wychodziło nieco taniej. Jeden kosztuje 2.5 dolara, a wysyłka 2.39 dolara, więc przy zamówieniu dwóch zapłaciłem $8.67.
Właściwie nieco później zamówiłem jeszcze trzy wentylatory Sunon, takie same jak te, które już mam, ale dopiero potem zauważyłem, że to ten sam sprzedawca.

Zamówienie złożyłem 17 kwietnia, a paczkę odebrałem wczoraj, 10 maja, z ukraińskiej poczty. W sumie nieźle. Do opakowania nie mam żadnych zastrzeżeń, wszystko było solidnie zapakowane.


Z wyglądu są jak nowe, a przynajmniej czyste, zadbane i bez obcych zapachów. Albo były mało używane, albo pracowały w czystym pomieszczeniu, albo zostały dokładnie umyte, choć ta ostatnia możliwość wydaje się mało prawdopodobna.


Jak wskazuje tytuł, wentylator ma 70 mm średnicy i 20 mm grubości. Na zdjęciu porównuję go ze standardowym wentylatorem 80 mm. Oczywiście rozmiar 70 mm jest równie standardowy, po prostu wentylatory 80 mm stały się nieco popularniejsze.


Z oznaczeń wynika, że prąd roboczy wentylatora wynosi 0.7 A, czyli całkiem sporo. Oczywiście są znacznie mocniejsze modele, ale rzadko tak cienkie, a na tym również bardzo mi zależało.
Potrzebowałem też wentylatora zdolnego wytworzyć wysokie ciśnienie powietrza, bo jedne wentylatory są projektowane z myślą o dużym przepływie powietrza, a inne właśnie o wysokim ciśnieniu.
Niestety nie jest to moja specjalność i słabo się na tym znam, ale logicznie rzecz biorąc, wentylator z takim wirnikiem powinien dobrze przepychać powietrze przez gęste żebra radiatora. Jeśli ktoś się na tym zna, niech da znać, czy dobrze rozumuję.


Od strony wylotu powietrza znalazłem czujnik temperatury, a wentylator ma czteroprzewodowe podłączenie. Początkowo czujnik był zagięty bliżej wirnika; białe ślady to efekt moich eksperymentów.


Sprawdźmy.
Uruchamia się przy napięciu 5 V, przy niższym napięciu wirnik drga, ale wentylator nie może wystartować. Przy 5 V pobiera zaledwie 42 mA i kręci się bez problemu.
Przy 12 V zmierzyłem prąd zaledwie 90 mA i moc nieco ponad 1 W. Przy 15 V prąd wzrósł do 0.17 A, ale nadal daleko mu do deklarowanych 700 mA.
W urządzeniu docelowym moje wentylatory są zasilane właśnie napięciem 15 V. Tak, to tryb wymuszony, ale wyraźnie zwiększa wydajność, a na tym bardzo mi zależy.


Wentylator ma wejście sterujące PWM, podciągnięte do wewnętrznego zasilania. Próbowałem podawać na nie 5–7 V, ale pobór prądu wzrósł tylko nieznacznie, chyba za sprawą samego obwodu sterującego. Po zwarciu tego wejścia do masy wentylator przechodzi na minimalne obroty.
W tym trybie uruchamia się już przy 7 V, a przy napięciu 12–15 V pobiera zaledwie około 40–45 mA. Pracuje bardzo cicho.


1, 2. W ramach eksperymentu sprawdziłem, jak działa po zablokowaniu wlotu i wylotu powietrza. W obu przypadkach pobór prądu wzrastał. Ktoś może teraz powiedzieć, że w każdym podobnym wentylatorze prąd będzie rósł. Nie, czasem rośnie, a czasem maleje — zależy to od rodzaju wirnika.
3. Po podgrzaniu czujnika temperatury obroty rosną, i to w miarę płynnie. Przy 12 V pobór prądu wzrasta do 355 mA, a moc do 4.2 W. Przy 15 V prąd wynosił około 450 mA, a moc rosła do około 7 W.
4. Mniej więcej tak będzie wyglądał podczas pracy.

Nie wiem, dlaczego nie uzyskałem pełnych 700 mA. Od początku zdziwiło mnie, że deklarowany prąd jest tak wysoki — podobne wentylatory zwykle pobierają do około 400 mA, a tu 700. Próbowałem mocniej podgrzewać czujnik temperatury, a nawet go zwierać, ale niestety maksymalny wynik, jaki uzyskałem, to około 360–370 mA.
Mogę jednak powiedzieć, że przy 15 V i zwartym czujniku temperatury wentylator naprawdę mocno dmucha. Nie wiem więc, może to i dobrze, że nie pobiera 700 mA, bo wtedy hałas byłby chyba zupełnie nie do zniesienia.



Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie było tak źle. Jeden wentylator działał po prostu znakomicie: szumiał tak, jak powinien — równomiernym szumem przepływającego powietrza, bez warczenia, drgań itp.
Ale gdy podłączyłem drugi, od razu wyczułem zwiększone wibracje. Tak, działał, pobierał taki sam prąd i równie dobrze dmuchał, ale wibracje były jednak wyraźnie odczuwalne.
Okazało się, że wirnik jest odkształcony. Dokładne oględziny nie wykazały śladów uderzeń, pęknięć itp. — wszystko wyglądało niemal idealnie.


Nie dawało mi to spokoju i myślałem o otwarciu sporu — zresztą nadal o tym myślę.
Zdjąłem naklejkę i okazało się, że wirnik można stosunkowo łatwo zdjąć, a przynajmniej zajrzeć do środka. Muszę powiedzieć, że rozbieralna konstrukcja naprawdę się przydaje, bo ostatnio coraz częściej trafiają się wentylatory, których rozebranie jest problemem.


W środku są dwa łożyska kulkowe. Nie zauważyłem wyraźnego luzu, z osią też wszystko jest w porządku, choć nie wyobrażam sobie, jak można ją wygiąć (a właśnie takie było wrażenie), bo wygięcie stalowej osi o średnicy choćby około 2,5 mm bez połamania plastiku wydaje mi się nierealne.
Wymyśliłem, że na wirniku wentylatora po prostu przez dłuższy czas coś leżało i stopniowo go odkształcało. Spróbujmy więc to naprawić.
Ustalam, w którą stronę odchyla się oś, wkładam prowizoryczną rozpórkę, żeby odgiąć ją w przeciwną stronę, i zostawiam na noc.


A to potwierdza, że wentylatorów raczej nie myto, co najwyżej przedmuchano sprężonym powietrzem, bo od wody metal stojana zacząłby rdzewieć.


Próba wyprostowania plastiku się nie powiodła, więc żeby przyspieszyć proces, postanowiłem go podgrzać.
Oczywiście nie trzeba go przypiekać, wystarczy podgrzać. Użyłem do tego kilku mocnych rezystorów. Podgrzewałem do około 90 stopni. Gdy temperatura osiągnęła tę wartość, moja prowizoryczna rozpórka po prostu wypadła, co oznacza, że wszystko idzie dobrze.
Potem sprawdziłem efekt i okazało się, że odkształcenie niemal całkowicie zniknęło. Zostało niewielkie, ale tak małe, że trudno było nawet określić, w którą stronę.


Niestety wibracje znacznie się zmniejszyły, ale nie zniknęły całkowicie. Po kilku próbach znalazłem stronę powodującą niewyważenie, przykleiłem po przeciwnej stronie dwa kawałki taśmy izolacyjnej i uzyskałem niemal idealne wyważenie — subiektywnie nawet lepsze niż w pierwszym wentylatorze.


Jak pisałem na początku, wentylator ma czteroprzewodowe podłączenie. Okazało się, że jeden przewód za nic nie chce schować się równo z obudową. To nie tragedia, ale irytuje. Najpewniej po prostu odetnę przewód tachometru, bo go nie potrzebuję, za to sterowanie może się przydać.




I to właściwie wszystko.
Co mogę powiedzieć? Tak, rozczarowało mnie niewyważenie jednego z wentylatorów, ale udało się je usunąć stosunkowo prostą i szybką metodą (podgrzewanie zajęło około 10–15 minut). Same wentylatory wyglądają przy tym bardzo dobrze — powiedziałbym nawet, że na pierwszy rzut oka nie widać, że są używane. Za dwa wentylatory zapłaciłem 8,3 USD, czyli 310 UAH, a porównywalny nowy kosztuje około 350–400 UAH, więc uważam, że zakup się opłacił.

Mógłbym powiedzieć, że moc nie odpowiada deklarowanej — i tak właśnie jest — ale po pierwsze, na razie mi wystarcza, a po drugie, nie wiadomo, czy to wada. A może ktoś ma większe doświadczenie z wentylatorami, zarówno w kwestii sterowania, jak i doboru modelu zapewniającego wysokie ciśnienie powietrza? Będę bardzo wdzięczny za rady.

Na dziś to wszystko. Dziękuję za uwagę, mam nadzieję, że było przydatne :)