Hub USB 3.0 Orico i adapter USB Bluetooth 5.0

Na niedawnej wyprzedaży kupiłem sobie hub USB i adapter BT. Postanowiłem podzielić się wrażeniami — może komuś się przydadzą :)

Początkowo w ogóle nie planowałem pisać recenzji. Wpadłem na ten pomysł dopiero po rozebraniu urządzenia i obejrzeniu jego wnętrza, a zwłaszcza po porównaniu go z innymi urządzeniami.
Ponieważ informacji nie będzie zbyt wiele, przy okazji pokażę w jednej recenzji także adapter Bluetooth.

No więc zamówiłem i dostałem. Całość kosztowała 12,48 USD: hub 9,13 USD, adapter 4,35 USD, a do tego zastosowałem kupon.

Opakowanie... Tak, było, ale wyglądało, jakby ktoś je przeżuł. Przynajmniej takie miałem wrażenie, gdy zobaczyłem pudełko z hubem.


Oprócz huba w zestawie była jeszcze instrukcja i pasek dwustronnej taśmy klejącej. Ponieważ jednak opakowanie było mocno pogniecione, zauważyłem je znacznie później, dlatego zdjęcia wyszły dwa.


Konstrukcyjnie to płaskie pudełko, z gniazdami umieszczonymi z przodu. Już kiedyś wyjaśniałem, że właśnie taki kształt obudowy jest dla mnie wygodniejszy. Jak się okazuje, niewiele firm produkuje dziś urządzenia w takiej formie.
Zamówiłem też model z przewodem o długości 1,5 m, choć dostępne są również wersje z przewodem 30 cm i 1 m. Wcześniej używałem huba z krótszym przewodem i musiałem korzystać z przedłużacza, co oczywiście nie było zbyt wygodne.

Na górze znajduje się maleńki otwór z diodą sygnalizującą obecność zasilania. Świeci słabo, ale kierunkowo, więc teraz w nocy na suficie widać niebieską plamkę.


Wcześniej używałem huba Ugreen i byłem bardzo zadowolony z jego działania, dopóki go nie spaliłem. Właśnie dlatego musiałem zamówić nowy. W zasadzie mogłem zamówić dokładnie taki sam model Ugreen, ale był droższy. Pomyślałem więc: jaka to różnica? Okazało się, że jednak jest.

1. Podobnie jak w poprzednim modelu, gniazda umieszczono na przedniej ściance, ale w tamtym jedno z nich było na górze — wystawał z niego adapter Bluetooth.
2. Ważnym kryterium było też prawidłowe ustawienie gniazd, stykami do dołu. Tutaj wszystko jest w porządku.
3. Istotna była również możliwość podłączenia zewnętrznego zasilania. Tak jak w modelu Ugreen, zastosowano tu gniazdo microUSB, więc po prostu podłączyłem do nowego huba mój stary zasilacz Dlink.
4. Przewód nowego huba jest wyraźnie cieńszy niż w „staruszku”, ale pod względem elastyczności są mniej więcej porównywalne.

Odkąd kupiłem klawiaturę z wbudowanym hubem, zewnętrzny jest mi mniej potrzebny. Hub w klawiaturze działa jednak w standardzie 2.0, a czasem przydaje się większa szybkość.
Jest też drugi problem: czasami trzeba podłączyć telefon albo kamerę termowizyjną, żeby skopiować pliki. Jeśli są choć trochę rozładowane, od razu obciążają zasilanie, zaczynają się ładować i oczywiście nie są widoczne w systemie. A za każdym razem nie chce mi się nurkować pod biurko.


Zanim zacząłem go używać, postanowiłem go otworzyć. Na szczęście jest to proste — nie ma tu nawet zatrzasków, tylko kilka kołków.


W środku jest płytka, ale jakoś wydało mi się, że komponentów jest mało, a niektóre w ogóle nie zostały wlutowane.


Hub zbudowano na układzie VL817-Q7, po prawej widać pamięć EEPROM.


Żeby zrozumieć, co właściwie jest nie tak, znalazłem zdjęcia poprzedniego huba i jeszcze zupełnie starego. Jak pisałem, pierwszy spaliłem. Chciałem przełożyć układ z drugiego, który po prostu leżał nieużywany, ale nic z tego — układ jest wprawdzie taki sam, ale w innej obudowie.

Widać jednak, że w obu hubach jest wyraźnie więcej komponentów. Jest też istotna różnica: oba mają bezpiecznik w obwodzie zasilania.


Sprawdzając połączenia, ustaliłem, że w Orico wejście zasilania zewnętrznego jest połączone bezpośrednio z szyną zasilającą linię do komputera. To połączenie jest niebezpieczne, bo gdy komputer zostanie odłączony od zasilania, będzie próbował pobierać prąd z zasilacza huba, a bezpiecznika brak...

Wziąłem więc diodę 1N5822 i podłączyłem jej anodę do przewodu zasilającego od strony komputera, który oczywiście wcześniej odlutowałem od huba, a katodę do pola po niezamontowanym kondensatorze.
Przy okazji zaoszczędzono też na kondensatorach na szynach zasilających gniazda USB, nie mówiąc już o jakichkolwiek zabezpieczeniach linii danych.


Oczywiście rozwiązanie z diodą jest takie sobie. Nie pomaga nawet to, że jest to dioda Schottky’ego — spadek napięcia zwiększa jeszcze dość długi przewód.
W rezultacie mamy:
1, 2. Zasilanie tylko z komputera, bez obciążenia i po podłączeniu SSD: około 4,55–4,7 V.
3, 4. Z zewnętrznym zasilaczem wyniki są oczywiście lepsze: ponad 5 V w każdym trybie. To zrozumiałe, bo napięcie ogranicza jedynie spadek na stykach.


Nie mam natomiast zastrzeżeń do szybkości kopiowania — w zupełności mi odpowiada.
Ale już na samym początku, z jakiegoś powodu, po podłączeniu do jednego z portów USB w komputerze pojawił się dziwny problem: urządzenia USB 2.0 były wykrywane i działały, a wszystkie urządzenia USB 3.0 — nie. Przełączyłem je do innego portu i wszystko działało normalnie.


Adapter Bluetooth USB również zamówiłem na wymianę spalonego. Sprzedawca oferował dwie wersje: BT 4.0 i 5.0. Zamówiłem 5.0, choć właściwie nie wiem po co — pomyślałem, że niech będzie, chociaż osobiście nie robi mi to różnicy.
Adapter jest zapakowany w blister, który również został pognieciony w transporcie. Oprócz adaptera w zestawie była instrukcja, z której dowiedziałem się, że adapter nazywa się BTA-508 i ma układ RTL8761BUV. Z opisu wynika, że to rzeczywiście BT 5.0.


Wygląda trochę inaczej niż stary. Poprzedni był wygodny, bo częściowo pełnił funkcję zaślepki górnego portu USB w hubie. Nowy jest nieco większy, ale ponieważ będzie podłączony do przedniego gniazda, to też się nadaje.


Z jednej strony jest napis Orico i mały otwór na diodę sygnalizującą aktywność, z drugiej nie ma nic. Z boku znajduje się otwór na smycz, ale chyba samej smyczy nie było w zestawie. Zresztą kto przy zdrowych zmysłach nosiłby adapter BT na smyczy?
Po przepięciu wnętrze starego adaptera częściowo się stopiło, więc nie nadaje się do naprawy. Będzie z niego breloczek, chociaż nie ma otworu takiego jak Orico :)


Podłączam adapter i oczywiście zaczynam szukać, skąd pobrać do niego sterownik. Okazało się, że gdzieś na samym dole strony jest link.


No dobrze, przechodzę dalej, pobieram, próbuję zainstalować, ale nic z tego — pojawia się komunikat o błędzie. Dopiero potem postanowiłem zajrzeć do menedżera urządzeń i okazało się, że adapter został już wykryty i działa.


Właściwości adaptera: USBVID_0BDA&PID_8771&REV_0200, co odpowiada urządzeniu Realtek Bluetooth 5.0 Adapter.


Na próbę uruchomiłem wyszukiwanie urządzeń w pobliżu i bez problemu znalazłem kilka. Tylko jedno z nich było moje, i to jeszcze nierozpoznane.


Dla porównania wyszukałem urządzenia telefonem i od razu pojawił się mój komputer z podłączonym adapterem.


Żeby ostatecznie sprawdzić, czy połączenie działa, podłączyłem do komputera słuchawki. Wszystko przebiegło bez problemów.
W pokoju, w którym stoi komputer, oraz w sąsiednim pomieszczeniu połączenie działa stabilnie. Dźwięk zaczął „przerywać” dopiero wtedy, gdy oddaliłem się na około 8 metrów, a między mną a komputerem były dwie ściany.


Wnioski.
Do adaptera Bluetooth nie mam żadnych zastrzeżeń, zwłaszcza że będzie mi służył głównie do sprawdzania różnych urządzeń, a nie do codziennego użytku. Hub natomiast budzi pewne zastrzeżenia.
Owszem, hub działa, prędkość również mi odpowiada, podobnie jak sama konstrukcja, ale wyraźne oszczędności na podzespołach to już kiepska sprawa.
Producent nie dodał ani dodatkowych kondensatorów odsprzęgających na zasilaniu wyjść USB, ani izolacji od zasilania komputera. Nie ma nawet bezpiecznika. Po dodaniu diody w obwodzie zasilania korzystanie z huba stało się bezpieczniejsze i w zasadzie na ten moment jestem z niego zadowolony.
Niestety, gdybym wiedział, że tak będzie, chyba dopłaciłbym kilka dolarów i kupił Ugreen, który pokazywałem wcześniej.

To chyba wszystko. Mam nadzieję, że te informacje się przydały.