Zestaw do samodzielnego złożenia grawera laserowego z laserem o mocy 2.5 W

O zestawie do budowy drukarki 3D już opowiadałem, a dziś chcę opisać moją epopeję z montażem grawerki laserowej.
Nie wszystko poszło tak łatwo, jak bym chciał, ale mimo to efekt końcowy jest pozytywny.
Jeśli interesują Was różne miniaturowe maszyny, zapraszam do dalszej części — mam nadzieję, że będzie ciekawie.

Zanim przejdę do recenzji, muszę zamieścić ostrzeżenie.
UWAGA: urządzenie jest wyposażone w laser o dużej mocy.
Dlatego przebywanie w pobliżu (nawet w tym samym pomieszczeniu) pracującego urządzenia bez okularów ochronnych jest skrajnie niebezpieczne.
Pamiętajcie, na laser można spojrzeć w życiu tylko dwa razy.
I to nie żart ani przesadna ostrożność — laser o takiej mocy jest naprawdę bardzo niebezpieczny


Temat grawerek laserowych jest sam w sobie ciekawy, dlatego właśnie zamówiłem ten zestaw.
Jeszcze bardziej interesują mnie jednak same urządzenia tego typu, takie jak drukarki, frezarki i tym podobne.
Może po części dlatego, że kiedyś uczyłem się na operatora maszyn CNC, a może po prostu tak już mam — nie wiem, ale nie potrafię przejść obok tego tematu obojętnie :)

Ten zestaw jest dostępny w 7 wariantach.

Bez lasera
A także z laserami o mocy:
300 mW
500 mW
1600 mW
2000 mW
2500 mW
5500 mW

Pole robocze ma wymiary 148 × 210 mm, czyli tyle co kartka A5.
Wymiary zewnętrzne: 340 × 380 × 200 mm

Do prezentacji i testów wybrałem wariant z laserem 2500 mW. Oczywiście chciałem wersję 5500 mW, ale niestety nie wyszło, choć efekt byłby znacznie bardziej spektakularny.

Zestaw jest dostarczany w dużym kartonowym pudełku. Jest ono na tyle duże, że po złożeniu grawerka chyba też by się w nim zmieściła.


Nie mam zastrzeżeń do jakości opakowania — wszystko ciasno leży w przegródkach z pianki polietylenowej.
W transporcie przemieszczać się mogą co najwyżej aluminiowe profile, ale im to nie zaszkodzi.


Oto cały zestaw, „tak jak jest”.


Długo szukałem jakiejkolwiek dokumentacji. Nawet przez chwilę pomyślałem, że dołączono pendrive’a (o tym później), ale nic z tego.
Jedynym dokumentem w zestawie była lista pakunkowa z wykazem zawartości.
Tak, to było zaskoczenie: zestaw bez instrukcji montażu, prawdziwa wielka łamigłówka.


No cóż, rozpakowujemy i próbujemy złożyć to cudo.
Najpierw wpadło mi w oko ładne pudełeczko, w którym znajdują się wszystkie elementy mocujące.
Pudełeczko jest dwustronne — zależnie od tego, którą stroną je odwrócimy. Co więcej, pokrywki są na zawiasach. Brawo.
Jeśli nie uda mi się złożyć grawerki, przynajmniej będę miał ładne pudełeczko na elementy mocujące :)


Żarty żartami, ale trzeba to złożyć.
Co miałem do dyspozycji na początku?
Kilka obrazków ze strony produktu, na przykład takie:


Można było z nich zrozumieć jedynie ogólną zasadę działania, ale to wiedziałem i bez nich.


Poszukiwania sensownej instrukcji nic nie dały, ale za to znalazłem całkiem niezłą instrukcję na YouTube.
Autor składał dokładnie taki sam grawer, różnica dotyczyła tylko wymiarów, czyli długości profili aluminiowych.



Oglądając ten film, zabrałem się za składanie drukarki. Dla wygody zapisałem go sobie na komputerze jako plik wideo. Sprawę komplikowało kilka rzeczy.
1. Jakość filmu pozostawia wiele do życzenia.
2. Moim zadaniem było nie tylko złożenie urządzenia, ale też pokazanie na zdjęciach całego procesu.
3. Poza tym chciałem nie tylko pokazać proces, ale najlepiej przedstawić go prawidłowo, bez ponownego rozkręcania i składania.

Podczas składania i tak zdarzały się momenty, kiedy na którymś etapie nie robiłem tego, co należało, ale tylko dlatego, że nie wiedziałem, że trzeba to zrobić.
W trakcie recenzji będę opisywał te niuanse, póki jeszcze je pamiętam.










Zdjęcia gotowej konstrukcji.
Przód


Tył


Panel sterowania


Po złożeniu zostało mi trochę elementów montażowych. Na plus dla projektantów: prawie wszystkiego było z zapasem. Na przykład potrzeba 10 śrub i podkładek, dali 11; potrzeba 4 długich śrub, dali 5; potrzeba 16 tulejek, dali 18. Za to osobne podziękowania.
Zostało tylko dużo nakrętek. Podejrzewam, że trzeba ich użyć jako nakrętek kontrujących.


Co jeszcze było w zestawie.
Zasilacz i przewód sieciowy do niego.


Zasilacz jest dość duży, biorąc pod uwagę, że to nie drukarka 3D, a pobór mocy nie jest zbyt duży.
Minusem jest nietypowe gniazdo w obudowie: zamiast standardowego trójstykowego jest mniej wygodne, dwustykowe. Nie miałem w domu takiego przewodu, więc musiałem podłączyć zasilacz przez przejściówkę.


Zasilacz daje 12 V przy prądzie do 5 A. Jako producent podany jest Delta, co nie jest złym wyborem, ale nie rozbierałem zasilacza, bo nie widziałem w tym sensu — z tą grawerką poradzi sobie nawet tani, prosty zasilacz.
Ten zasilacz pozostaje chłodny nawet podczas długiej pracy.


W zestawie są też okulary, choć opisano je jako prezent. Na obrazku widać jakiegoś dziwnego zwierzaka, który ma już podejrzanie różne oczy. Wygląda na to, że zdążył skorzystać z grawerki bez okularów.


To chyba najprostsze okulary, jakie można sobie wyobrazić.
Mają też osłony boczne, ale nie są całkowicie zabudowane, więc nawet w nich trzeba zachować ostrożność.


Za to można regulować długość zauszników; pasują mi dwa ostatnie ustawienia.
Na drugim zdjęciu jeden zausznik jest ustawiony na minimum, a drugi na maksimum.


W zestawie jest też przewód USB-MicroUSB, całkiem niezłej jakości.
No i mały zestaw upominków.
Chociaż wydaje mi się, że osoba pakująca trochę pomyliła etykiety, bo okulary powinny być obowiązkowym elementem zestawu, a torebka jest właśnie bonusem.


W torebce były:
1. Pięć kartoników wielkości wizytówki.
2. Dwa małe kawałki drewna
3. Dwie latarki!

Na samym początku pisałem, że spodziewałem się instrukcji w zestawie, w wersji papierowej albo na pendrivie. Kiedy więc zobaczyłem jedną z latarek (była odwrócona tyłem), pomyślałem, że w zestawie jest oprogramowanie i instrukcja na pendrivie (co przy tej cenie byłoby całkiem uzasadnione). Okazało się jednak, że to tylko mała latarka USB, a potem znalazłem też drugą.


Latarki, a właściwie małe lampki, są dwustronne, czyli można je włożyć do portu USB dowolną stroną. Świecą jasno, ale nie rozumiem, po co znalazły się w tym zestawie.
Nie, oczywiście jest mi miło, ale byłoby znacznie milej, gdyby zamiast nich do zestawu dodano najtańszy pendrive 1–2 GB z oprogramowaniem i instrukcjami.


Dalej czekała mnie mała „niespodzianka”: nie zauważyłem, że w zestawie nie ma podkładki.
Długo zastanawiałem się, z czego najlepiej ją zrobić, i nic lepszego nie przyszło mi do głowy niż wyciąć ją z płytki ceramicznej.
Podkładka powinna być niepalna, równa, nieodbijająca światła (a właściwie odbijająca je w minimalnym stopniu) i jednolita. Oczywiście płytka ceramiczna też nie jest najlepszym rozwiązaniem, ale nie miałem nic innego.
Wymiary podkładki to 210 × 325 mm. Całość ma 210 × 330 mm, ale śruby mocujące przedni panel wystają o 5 mm.
Ze względu na sposób ogniskowania podkładkę można by zrobić nawet ze sklejki, ale przy cięciu cienkich materiałów podłoże mogłoby zostać uszkodzone, dlatego wybrałem płytkę.


Zmierzona przestrzeń robocza grawerki. W opisie podano format A5, czyli 148 × 210 mm; w rzeczywistości wynosi 150 × 205 mm, a więc niewiele odbiega od deklaracji.
Aby ją zmierzyć, ręcznie ustawiłem laser w skrajnych możliwych położeniach, zwiększyłem moc i wypaliłem punkt. Potem zmierzyłem odległość między punktami.


Trochę wyprzedzę fakty. Aby urządzenie działało prawidłowo, trzeba najpierw ustawić ostrość wiązki. W tym celu najpierw zakładamy okulary, potem podłączamy zasilanie i naciskamy przycisk Week.
Być może trzeba będzie włączyć w programie funkcję „celowania”, ale nie zmienia to istoty rzeczy.
Kładziemy na stole przedmiot, na którym będziemy grawerować.
Na dole lasera znajduje się pierścień regulacyjny. Obracamy go, aż wiązka będzie jak najcieńsza.
Gotowe.
Uwaga: ostrość mocno zależy od odległości od przedmiotu. Z jednej strony to wada, bo trzeba ją regulować dla przedmiotów o różnej wysokości, z drugiej — zaleta, bo maleje ryzyko, że wiązka wypali podłoże, jeśli wyjdzie poza obrabiany przedmiot.


Aby grawer stabilniej stał na stole, przykleiłem gumowe nóżki.


Podczas użytkowania zauważyłem dwa niedopracowane elementy związane z tym samym podzespołem.
Po pierwsze, gdy napęd osi Y znajduje się najbliżej płytki sterującej, przewód jest napięty do granic możliwości.
Można temu zaradzić, mocując przewód do akrylowego panelu.


Gdy napęd osi Y przejedzie ponad 50% drogi w kierunku od panelu sterującego, może zacząć ocierać o przewód silnika. Szczególnie widać to w skrajnym położeniu.
Można temu zaradzić, lekko zaokrąglając krawędź akrylowego panelu.


Oprogramowanie.
Całkowite przeciwieństwo części sprzętowej. Do samego sprzętu nie miałem większych zastrzeżeń — wszystko jest solidne i całkiem niezawodne — za to oprogramowanie mocno „kuleje”.
Na stronie produktu znajduje się archiwum z programem, sterownikami i instrukcją instalacji. Podczas pobierania Avast zaalarmował mnie, że wykrył wirusa. Pomyślałem: trudno, i poszukałem programu w innym miejscu. Tam sytuacja się powtórzyła. W końcu wyłączyłem antywirusa i zainstalowałem oprogramowanie. A co miałem zrobić?

No i oczywiście przykłady pracy.
Na początek krótkie wyjaśnienie. Grawer działa umownie w dwóch trybach
Grafika wektorowa — laser jest włączony przez cały czas, gdy „rysuje”, wyłącza się tylko przy przejściu do kolejnego fragmentu. Prędkość jest bardzo duża, ale rysunek składa się z cienkich linii.
Grafika rastrowa — laser „rysuje” obraz linia po linii, czyli porusza się tak jak podczas zwykłego drukowania na drukarce. Laser włącza się wtedy na czas drukowania punktu.
W tym trybie obraz jest bardziej wyrazisty, ale drukowanie trwa bardzo długo.

Na początek przykład pracy w trybie grafiki wektorowej. W tym trybie „rysowany” jest tylko obrys wypełnionych obszarów. Oryginalny obraz znajduje się w sekcji opisu oprogramowania.
Wymiary obrazu: 35х50mm, materiał — laminowana płyta wiórowa.


Ten sam rysunek, tylko w oryginalnym rozmiarze 25х35mm.


Film z drukowania, nagrany niemal od samego początku grawerowania.
Jakość trochę kuleje, wybaczcie.


A to już grafika rastrowa.
Wymiary 30х40mm, czas drukowania około 30 minut.
Prędkość ustawiona na 1600. Próbowałem ustawić 3200, ale w tym trybie czasami gubi kroki i mogą wystąpić problemy podczas drukowania.


Uzyskany obraz, materiał — laminowana płyta wiórowa.


Film z grawerowania. Ponieważ cały proces trwa długo, pokazuję tylko krótki fragment.


Grawerowanie na laminowanej płycie wiórowej, łączna szerokość tekstu 23mm
Tryb rastrowy.



Na sam koniec, z ciekawości, zmierzyłem pobór mocy.
1. Tryb podtrzymania silników + minimalna moc lasera (tryb celowania).
2. Tryb Time=20
3. Time=100
4. Time=200
Najczęściej graweruje się w trybach 10–30; przy większej mocy miękkie drewno jest wypalane bardzo głęboko. Podczas pracy sprawdziłem temperaturę modułu laserowego — po pół godzinie pracy w trybie Time=30 jest zimny. Aż trudno zrozumieć, po co mu aktywne chłodzenie.


Chyba wszystko, można napisać krótkie podsumowanie.
Zalety
Przemyślany zestaw
Solidna konstrukcja grawera, pozwalająca zamontować mocniejszy laser.
Duże pole robocze
Możliwość wyboru zestawu z laserem o różnej mocy, a także bez lasera.
Do montażu nie są potrzebne dodatkowe narzędzia.

Wady
Niezbyt wygodne oprogramowanie
W zestawie nie ma podkładki.
Uwagi dotyczące konstrukcji połączenia silników osi Y

Moja opinia. Do mechaniki praktycznie nie mam zastrzeżeń; jedyny problem to sposób prowadzenia przewodów do silników osi Y. Trzeba go poprawić. Szkoda też, że nie ma podstawy, ale z drugiej strony znalezienie kawałka płytki ceramicznej nie sprawiło mi trudności, a jej przycięcie to kwestia kilku minut.
To, że podstawa jest zdejmowana, jest dużym plusem — w razie potrzeby można grawerować wzory nie tylko w podanym rozmiarze A5, ale też znacznie większe. W takim przypadku zamiast kłaść przedmiot na stole, trzeba postawić na nim grawer. Można wtedy ustawić znaczniki i kontynuować grawerowanie według nich, po uprzednim podzieleniu wzoru na części. Pozwala to nawet wygrawerować coś na drzwiach wejściowych.
Mechanika jest dość solidna, na tym podwoziu można zamontować laser cięższy (i mocniejszy) niż ten z zestawu. Rama jest wytrzymała, nie mam do niej żadnych zastrzeżeń.

Oprogramowanie dołączone do tego grawera to już zupełnie osobny temat. Oczywiście działa, ale jest bardzo niewygodne. Na przykład okno robocze programu pozwala wyświetlić obraz o wymiarach 55х85mm. Można wczytać większy obraz, ale będzie wykraczał poza ekran. Problemem jest jednak coś innego: przewijanie jest bardzo niewygodne — trzeba przesuwać siatkę skali, żeby zobaczyć inną część obrazu. Jeszcze większy problem polega na tym, że program działa tylko w trybie okienkowym, a okna nie da się nawet rozciągnąć :(
Poza tym nie wszystkie funkcje programu działają. Na przykład moc lasera reguluje się pośrednio, zmieniając ustawienie „Czas”.

Na razie mam pomysł, żeby znaleźć laser o większej mocy, który pozwoliłby ciąć przynajmniej cienki akryl, na przykład o grubości 4-5mm. Chciałbym też zrobić obudowę, żeby nie siedzieć w okularach, a używać ich tylko podczas bezpośredniej obserwacji. Oczywiście w obudowie będzie potrzebny wentylator, ale na płytce sterującej jest nawet osobne złącze do jego podłączenia.
Mam też pomysł na przystawkę do grawerowania przedmiotów cylindrycznych.

Mam nadzieję, że recenzja była interesująca. Czekam na propozycje testów pracy z różnymi materiałami. Będę też wdzięczny za porady dotyczące alternatywnego oprogramowania.


Produkt udostępnił sklep na potrzeby recenzji.