Zidoo H6 Pro, przystawka TV z układem AllWinner H6

Miałem już okazję testować TV boxy z układami SoC firm Amlogic, Rockchip, Realtek, a nawet ZTE, ale podobne urządzenie z procesorem AllWinner trzymam w rękach po raz pierwszy. To także mój pierwszy TV box firmy Zidoo, o której słyszałem jednak więcej dobrego niż złego.
Dziś rozbierzemy, przetestujemy i obejrzymy model H6 Pro firmy Zidoo z układem SoC AllWinner H6.



Markę Zidoo spotykałem dość często, ale zwykle w kontekście: solidnie, drogo. Można by zresztą rozwinąć tę listę o znane powiedzenie: pracujemy solidnie, szybko i drogo — wybierz dowolne dwie opcje.
Właśnie to chcę sprawdzić: czy urządzenie jest rzeczywiście tak solidnie wykonane, bo pod względem ceny TV box należy do wyższej części średniego segmentu. Oczywiście są jeszcze przystawki z najwyższej półki, ale to już osobna kategoria.

Dane techniczne:
Procesor — AllWinner H6 Quad-core Cortex-A53
Liczba rdzeni — 4
Układ graficzny — ARM Mali-T720 MP2
Pamięć RAM — 2 GB DDR4
Pamięć flash — 16 GB
Wi-Fi: 2,4 / 5 GHz
Bluetooth: Bluetooth 4.1
LAN — Ethernet 10/100M/1000M
Wyjście wideo — HDMI 2.0, obsługa HDCP
Złącza: 2x USB 2.0, 1x USB 3.0, optyczne S/PDIF, RJ45, AV, gniazdo kart microSD
System operacyjny — Android 7.1
Wymiary — 105 x 105 x 17 mm

Jak można się z grubsza domyślić na podstawie powyższych parametrów, przystawka należy raczej do średniego segmentu: czterordzeniowy procesor i układ graficzny Mali-T720. 2 GB RAM-u i 16 GB pamięci flash to moim zdaniem optymalna konfiguracja, ale w tym przedziale cenowym częściej trafiają się TV boxy z dwukrotnie większą ilością jednego i drugiego.

Jak to mówią, pierwsze wrażenie robi się na podstawie wyglądu — w tym przypadku opakowania. Tutaj wszystko jest schludne i bez zbędnego przepychu. Zgrabne pudełko, a w środku jeszcze dwa mniejsze: w jednym sam TV box, w drugim cała reszta.


Zestaw jest prosty i standardowy:
1. TV box Zidoo H6 Pro
2. Pilot
3. Zasilacz
4. Kabel HDMI
5. Instrukcja i karta gwarancyjna.


1, 2, 3. Instrukcja sprowadza się w zasadzie do opisu najprostszych czynności i funkcji złączy, ale jest czytelna i zrozumiała.
4. Kabel HDMI jest tylko jeden i wygląda dość skromnie.
5, 6. Zasilacz z wymienną wtyczką pasującą do różnych typów gniazdek, ale w zestawie jest tylko wersja europejska, z płaskimi bolcami. Deklarowane parametry: 5 V, 2 A. Zasilacz od razu pochwalę — nie przegrzewa się podczas pracy nawet przy maksymalnym obciążeniu: TV box, zewnętrzny dysk twardy, karta pamięci, pendrive, moduł radiowy klawiatury i konwerter HDMI-VGA. Wszystkie podłączone urządzenia działały przy tym prawidłowo.


Pilot wygląda całkiem atrakcyjnie, ale nie ma klawiatury numerycznej ani funkcji AirMouse, choć przy tej cenie by się przydała. Za to nie komunikuje się przez podczerwień, lecz przez Bluetooth, choć w środku ma diodę IR, która służy do synchronizacji na początkowym etapie konfiguracji. Z przodu znajduje się też niewielki otwór, ale nie udało mi się ustalić, do czego służy.
Pod względem ergonomii korzystanie z przycisku OK nie było dla mnie zbyt wygodne, bo jest zagłębiony względem sąsiednich przycisków.


Z zewnątrz TV box wyróżnia się chyba tylko białą obudową — producenci podobnych urządzeń częściej wybierają czerń.


Urządzenie jest też dość niewielkie. Z przodu znajduje się małe okienko, które można wziąć za wyświetlacz zegara, czasem montowany w TV boxach. Ale nie — za okienkiem jest tylko odbiornik podczerwieni. Nawet diodę sygnalizującą włączenie i tryb uśpienia umieszczono za maleńkim otworem o średnicy około 1 mm, po prawej stronie okienka.
Obudowa jest metalowa, górna część — plastikowa.


Właściwie każda strona obudowy jest czymś zajęta. Z przodu znajdują się okienko odbiornika podczerwieni i dioda sygnalizująca włączenie, a po prawej — złącze USB 3.0.


Z tyłu jest znacznie więcej złączy: analogowe wyjście AV, HDMI, Ethernet, optyczne S/PDIF i gniazdo zasilania.
Na lewym boku umieszczono dwa porty USB 2.0 (jeden obsługuje funkcję OTG) oraz gniazdo kart pamięci microSD.


Spód również jest metalowy i ma otwory wentylacyjne. Gumowe nóżki dobrze trzymają się podłoża. Ciekawe, że producent umieścił śruby mocujące spód obok nóżek, a nie pod nimi, jak to zwykle bywa. Widać też plombę gwarancyjną, choć nie jestem przekonany, czy jest potrzebna.


Zrywamy plombę i zaglądamy do środka. Ponieważ obudowa jest metalowa, nie ma żadnych zatrzasków — wystarczy odkręcić cztery śrubki i zdjąć pokrywę.




W środku widać całkiem schludną płytkę, której część osłania ekran. Nie tylko jest on wsunięty w specjalne mocowania, ale też przylutowany.


Jeszcze przed wyjęciem płytki drukowanej widać elementy zabezpieczające zarówno złącza USB, jak i wyjście HDMI.


Konstrukcja obudowy sprawia, że podczas rozbierania łatwo rozdziela się ona na kilka części.


Antena WiFi wygląda dość nietypowo. W specyfikacji podano tylko 2,4 GHz, ale jak się okazało, dostępne jest również pasmo 5 GHz.


Widok całej płytki.


Radiator jest średniej wielkości, a za chłodzenie odpowiada wyłącznie on sam — nie ma żadnych dodatkowych metalowych płytek. W każdym razie bez testów trudno stwierdzić, czy wystarczy, bo znaczenie ma nie tylko jego rozmiar, ale też ilość ciepła wydzielanego przez procesor.


Z przodu płytki umieszczono odbiornik podczerwieni i diodę sygnalizującą włączenie. Po prawej widać jeszcze jeden przycisk, którego przeznaczenia nie udało mi się ustalić.


W obwodach zasilania zastosowano kondensatory o pojemności 100 µF i napięciu znamionowym 25 V! Po co kondensatory na takie napięcie w urządzeniu zasilanym napięciem 5 V — to kolejna zagadka.
Dwa kondensatory znajdują się przy złączach USB, a jeden na wejściu zasilania.


Nie mam żadnych zastrzeżeń do jakości montażu — wszystko jest naprawdę schludnie wykonane.


Oprócz elementów pod złączem HDMI zabezpieczenia znajdują się również na górze, co także zdarza się niezwykle rzadko. Po prawej widać przycisk resetu, umieszczony za złączem wyjścia AV.


Oprócz zabezpieczeń linii danych przy złączach USB są też elementy zabezpieczające obwody zasilania tych złączy. To spotyka się jeszcze rzadziej niż zabezpieczenie wyjścia HDMI.


Nie zdejmowałem radiatora z procesora, bo na razie nie widziałem takiej potrzeby. Wymienię za to pozostałe komponenty.
1. Pamięć RAM zrealizowano za pomocą dwóch układów firmy Samsung, każdy o pojemności 1 GB.
2. Pamięć flash 16GB NAND EEPROM firmy Toshiba. Przez cały ten czas tylko raz trafiłem na pamięć flash tego producenta.
3. Gigabitowy Ethernet zrealizowano na dobrze znanym układzie 8111 firmy Realtek.
4. Moduł WiFi AP6255. Antena jest podłączana przez złącze, które dodatkowo unieruchomiono klejem.
5. Wielokanałowy kontroler zasilania AXP805.
6. Wzmacniacz toru audio SGM8905



Oprogramowanie.

TV box uruchamia się dość szybko — od podłączenia zasilania do pojawienia się pulpitu mija 20 sekund. Podczas uruchamiania wyświetla się skromny ekran powitalny z nazwą producenta.


Przy pierwszym uruchomieniu włącza się kreator konfiguracji. Na tym etapie różnica polega chyba tylko na tym, że jest tu opcja konfiguracji pilota. Przy pierwszym podłączeniu pokazał mi poziom naładowania baterii 100, a przy drugim (później sprawdziłem to jeszcze raz) 50. Baterie są nowe, więc dlaczego uznał, że są już w połowie rozładowane — zagadka.


Ekran główny przewija się w pionie, bo wszystko się na nim nie mieści. Na zrzucie ekranu połączyłem dwa widoki. Znajdują się tu zarówno standardowe ikony aplikacji, jak i ikony sterowania połączeniem z siecią oraz wyłączania TV boxa.


Po wyłączeniu pojawia się menu z opcjami: wyłącz, uśpij i uruchom ponownie.


Przycisk aktualizacji oprogramowania układowego umieszczono na ekranie głównym, więc od tego zacząłem. Niestety, standardowy komunikat informuje, że zainstalowana jest najnowsza wersja oprogramowania.



Na początek warto wspomnieć o niezbyt wygodnym sterowaniu, a dokładniej — o dostępie do ustawień. Tutaj przypomniał mi się TV box Vorke, w którym menu miało trzy poziomy.
Na początek trafiamy do ogólnego menu ustawień.


Są tu również ustawienia wyjścia wideo, ale dostępne są tylko trzy opcje: 480p, 720p i 1080p.


Po przejściu do menu - Advanced settings rozwinie się znajome menu Androida 7.x.
Ustawień jest tu jednak jeszcze mniej. Na przykład całkowicie usunięto opcję wyboru rozdzielczości wideo. Jest za to informacja o systemie. Do tego menu można też przejść z sekcji - wszystkie aplikacje, ale nie jest to zbyt wygodne.


Trzeci poziom to standardowe menu Androida, do którego przeniesiono wszystkie ustawienia. A właściwie należałoby napisać: nie wszystkie ustawienia z tego menu przeniesiono do dodatkowych menu.
Widzimy tu mnóstwo opcji wyjścia wideo oraz standard analogowego wyjścia wideo.


Można też uzyskać dostęp do ustawień wyjścia kolorów HDR/SDR i PIP. Pierwsza opcja jest jasna, ale nie zrozumiałem, do czego służy funkcja PIP (obraz w obrazie).


Jak podano w specyfikacji, urządzenie ma 2 GB RAM-u i 16 GB pamięci flash. Użytkownik ma do dyspozycji około 10 GB, ale ponieważ niemal całe oprogramowanie trzeba będzie pobrać osobno, część miejsca zajmą również aplikacje.


Ogólne informacje z CPU-Z.


Testy wydajności.

W AnTuTu wydajność jest tylko nieznacznie wyższa niż w TV boxach z układem Amlogic S912. Powiedziałbym nawet, że różnica mieści się w granicach błędu samego oprogramowania.


Wyniki testów szybkości pamięci masowej są niejednoznaczne.
1. Karta microSD: prędkość zapisu wynosi zaledwie około 7 MB/s, choć karta może zapisywać z prędkością do 70 MB/s.
2. Zewnętrzny dysk twardy podłączony do USB 3.0. Wynik jest raczej niski, ale nie sądzę, żeby stanowiło to jakieś ograniczenie. Przynajmniej nie wiem, jaki film mógłby się zacinać przy takiej szybkości przesyłania danych.
3. Wbudowana pamięć eMMC wypada całkiem nieźle. Programy instalowały się też dość szybko.
4. RAM również wypada nieźle, podobnie jak w TV boxach z układem S912 i pamięcią DDR4.

Dodam, że TV box bez problemu działał z kartą pamięci 128 GB, choć w specyfikacji podano obsługę kart do 64 GB.


W teście Geekbench 3 wyniki są również zbliżone do tych uzyskanych przez S912.
W czwartej wersji benchmarku widać jednak wyraźnie słabszy wynik, szczególnie w trybie wielordzeniowym i teście Compute. Nic dziwnego: S912 ma 8 rdzeni, a tutaj są tylko cztery.


Testy 3DMark i PCMark.
1. Ice Storm Extreme (dodany do tabeli)
2. Ice Storm Unlimited
3. Ice Storm ES 3.1
4. PCMark

W 3DMark wydajność jest wyraźnie niższa niż w przypadku S912, a w PCMark mniej więcej o tyle samo wyższa. Dziwne połączenie.


W teście EpicCitadel tradycyjnie sprawdzam nie tylko samą wydajność, ale też temperaturę procesora, bo z moich obserwacji wynika, że ten test najlepiej się do tego nadaje.
Na zrzucie ekranu widać temperaturę 66-68 stopni. Mniej więcej na tym poziomie utrzymywała się przez cały czas testów. Podczas robienia zrzutu chwilowo wzrosła do 72-74 stopni. Przez cały czas testów nie zaobserwowałem wyższej temperatury.

Jeśli chodzi o sam test, przy średniej jakości wydajność jest nieco wyższa niż w przypadku S912, a przy wysokiej — wyraźnie niższa.


Drugi test również dość mocno nagrzewa procesor. Tutaj maksymalna temperatura, jaką zaobserwowałem, nie przekroczyła 65 stopni.


Wyniki testu wideo AnTuTu są mniej więcej takie same zarówno pod względem wydajności, jak i obsługiwanych formatów.


Wi-Fi i Ethernet.
Chociaż w specyfikacji podano tylko pasmo 2,4 GHz, w rzeczywistości zamontowano moduł dwupasmowy, co jest całkiem logiczne w przypadku TV boxów z tej półki cenowej.


W paśmie 2,4 GHz Wi-Fi ma całkiem dobrą czułość, ale prędkość przesyłania danych nie jest zbyt wysoka.
Gdy router stał w najdalszym kącie pokoju, prędkość wynosiła około 15-20 Mbit/s, a metr od routera dochodziła do 45-50.


W paśmie 5 GHz prędkość jest wyraźnie wyższa. Router był widoczny z najdalszego miejsca w mieszkaniu, ale nie można było się z nim połączyć.
W odległości około 2-3 metrów od routera prędkość wahała się od 115 do 170 Mbit/s (trzy górne wykresy).


Przy połączeniu przewodowym wszystko działało świetnie, praktycznie stabilne 850-900 Mbit/s (dwa górne wykresy)



Zainstalowane oprogramowanie.

Początkowo zainstalowanych jest bardzo niewiele programów, tylko te najpotrzebniejsze.


Program do konfiguracji połączenia z pilotem — na zrzucie ekranu widnieje informacja, że nie jest podłączony, chociaż sam pilot działa.
Program do konfiguracji emulacji pilota za pomocą smartfona, o tym nieco później.
HappyCast, który odmówił współpracy, oraz aplikacja w rodzaju znanej galerii — odtwarzacz multimedialny.


Za to program do wyświetlania działa, a do tego jeszcze ładnie wygląda — zwykle jest albo jedno, albo drugie. :)
Google Play działa normalnie, jest też program do czyszczenia pamięci.
Menedżer plików mi się nie spodobał. A właściwie sam w sobie jest funkcjonalny, nawet całkiem wygodny, ale tryb przewijania jest dziwnie zrobiony: po naciśnięciu strzałki w dół/w górę zaznaczenie przesuwa się tylko w obrębie widocznych plików/folderów. Gdy dojdziemy do góry/dołu, lista przeskakuje na następny ekran w górę/w dół. Irytujące.
Listę programów w menu można sortować alfabetycznie lub według częstotliwości używania.


Osobno jest program zawierający wszystkie informacje o tym TV boxie, podpowiedzi, porady i różne filmy. Wszystko w porządku, ale filmy zaczęły działać poprawnie dopiero po zainstalowaniu aplikacji YouTube.


Można też pobrać dodatkowe oprogramowanie do sterowania TV boxem za pomocą smartfona. W tym celu uruchamiamy odpowiednią aplikację na TV boxie, skanujemy kod QR i pobieramy aplikację na smartfon.


Instalujemy aplikację i ją uruchamiamy.


Można emulować zwykły pilot, touchpad oraz przyciski w lewo/prawo/górę/dół. Dostępne są też skróty do zainstalowanych programów, a także możliwość bezpośredniego wpisywania tekstu, na przykład w wyszukiwarce TV boxa.


Na ekranie powitalnym programu była grafika przedstawiająca emulację gamepada, oczywiście taka funkcja jest też w programie do sterowania. O ile o wymienionych wyżej funkcjach nie mam nic do powiedzenia, o tyle co do gamepada mam pewne wątpliwości. Nie jestem graczem i moim zdaniem wszystko działało normalnie, ale doskonale rozumiem, że takie rozwiązanie w żaden sposób nie zastąpi „sprzętowego” urządzenia.


Niektóre programy można też doinstalować bezpośrednio z menu głównego; potrzebny jest dostęp do internetu.
Pierwszy program to TED. Działa normalnie, ale sama aplikacja... cóż, nie każdemu przypadnie do gustu.


YouTube.


Tutaj wszystko działa świetnie, nie miałem żadnych zastrzeżeń. Próbowałem oglądać materiały w 720p i 1080p, a przy niektórych filmach proponowało nawet 1440p, choć ustawiony miałem format wyjściowy FullHD.
W każdym razie nie miałem żadnych uwag.


Oprogramowanie Amazona. Żeby się zalogować, musiałem sobie przypomnieć login i hasło do serwisu. Zalogowałem się, ale poza facetem dłubiącym w nosie nie ma tam nic więcej. A właściwie jest, ale za resztę trzeba zapłacić — burżuje :)


HULU — cóż, Hulu to Hulu, też chce pieniędzy...


IMDb. Ładnie wygląda, wyświetla treści, nie zacina się, ale sensu w tym zero.


Ogólnie rzecz biorąc, z całego pokazanego wyżej oprogramowania sens ma tylko YouTube.

Chociaż nie, nie tylko YouTube — całkiem nieźle działa też wbudowany odtwarzacz. W ramach eksperymentu otworzyłem zrzut Blu-ray 3D.
Nie było większych problemów, poza tym, że rozdzielił obraz na dwa ekrany :(
Jest całkiem sporo ustawień wyjścia dźwięku i obrazu.


W dodatkowych menu ustawień znalazłem wyjście obrazu w formacie 2D. Obraz był wyświetlany poprawnie na całym ekranie, ale na zrzucie ekranu i tak wyszedł w wersji „dwuekranowej”.


Alternatywne oprogramowanie.

Torrent TV. Muszę przyznać, że jak dotąd to najbardziej stabilny wynik testu spośród wszystkich przetestowanych przeze mnie TV boxów.


Niestety, nie obyło się jednak bez problemów. Czasami kanał po prostu się nie uruchamiał, czasami co jakiś czas na krótko się zawieszał, ale takich kanałów było niewiele.


LOL! TV działał mniej więcej przeciętnie: więcej kanałów nie chciało działać, a na kolejnych obraz co jakiś czas zamarzał na kilka sekund. Poza tym trzeba było zainstalować inny odtwarzacz, bo ten dołączony do LOL TV nie był widoczny.


Nie mniej ważny jest test odtwarzania plików wideo.
1024x768_h265_AC3.mkv
2560x1600_AAC .mp4
3840x2160_AAC .mp4
4096x2160_AAC .mp4
gopro-hero-3-be-avc-high@l5.1-4096x2160-12p-aac-2ch.mp4
GraysPeak8HDR_Dolby AC3.mp4
LG 4K Paris_AAC.mp4
LG 4K Story-of-Earth_AAC.mp4
LG_Chess_HDR.mp4 - krótkotrwałe gubienie klatek.
Philips_UHD_supershopdemo_1.mp4
samsung-note-3-3840x2160-high@l5.1-AAC-2ch-2.mp4
4K HD.Club Changhong-Furano-100mbps.mp4
Sony_4K_HDR_Camp.mp4 - krótkotrwałe gubienie klatek, czasami jednak bardzo zauważalne
Ducks.Take.Off.720p.QHD.CRF24.x264-CtrlHD.mkv (20 Mbit)
Ducks.Take.Off.1080p.QHD.CRF25.x264-CtrlHD.mkv (108 Mbit)
Ducks.Take.Off.2160p.QHD.CRF25.x264-CtrlHD.mkv (243 Mbit)

Zastrzeżenia dotyczyły niektórych plików wideo. Zdarzało się gubienie klatek, widoczne w filmach z 60 kl./s, ale nie we wszystkich.
AC3 odtwarzał się bez problemów, a TV box bez trudu poradził sobie również z wideo o przepływności 240 Mbit (Ducks.Take.Off.2160p.QHD.CRF25.x264-CtrlHD)


Nie do końca rozumiem, dlaczego wideo 60 fps jest w odtwarzaczu wyświetlane na przykład jako 58,82 fps, a mimo to odtwarza się normalnie.


Test poprawności wyświetlania „piksel w piksel” przystawka zaliczyła bez problemów.


Nie było też problemów z AFR, zarówno w FullHD, jak i 4K. Wyjście było ustawione na 60 Hz, a częstotliwość automatycznie przełączała się na 24 Hz i 25 Hz.


Co więcej, nawet mój monitor z tym TV boxem automatycznie przełącza się na 50 Hz, ale tylko przy wideo z częstotliwością 25 kl./s. Po uruchomieniu wideo 24 kl./s częstotliwość pozostaje na poziomie 60 Hz. Dotyczy to jednak tylko wyjścia na monitor.


W tabeli zbiorczej zaznaczyłem kolorem testowany TV box oraz jego najbliższego konkurenta, Beelink GT1 Ultimate. Oba TV boxy mają zbliżoną wydajność i podobną cenę. Beelink ma półtora raza więcej pamięci RAM i dwa razy więcej pamięci flash.


Podsumowanie.
Od strony sprzętowej prawie nie mam zastrzeżeń: staranny montaż, zastosowano dobrej jakości komponenty, nie ma problemów z przegrzewaniem, a zarówno porty USB, jak i wyjście HDMI są zabezpieczone, co zdarza się dość rzadko. Zasilacz nie tylko się nie przegrzewa, ale bez problemu zasila zarówno zewnętrzny dysk twardy, jak i podłączony jednocześnie adapter HDMI-VGA oraz inne drobiazgi. Pilot jest wprawdzie Bluetooth, co jest zaletą, ale niestety nie obsługuje funkcji myszy powietrznej. Jedyny zarzut to niska prędkość odczytu karty pamięci, ale nie ma problemów z pendrive'ami rozruchowymi, jak w przypadku niektórych modeli.

Więcej zastrzeżeń mam do oprogramowania.
Na plus zaliczam całkiem dobre dopracowanie własnego oprogramowania i interfejsu oraz obsługę automatycznego dopasowania częstotliwości odświeżania. Przydatna może być też opcja sterowania ze smartfona.
Rozczarowało mnie jednak gubienie klatek podczas odtwarzania niektórych plików wideo, co w TV boxie tej klasy wydaje się dość dziwne.
Z całego zestawu oprogramowania, które można doinstalować, sensowny okazał się tylko YouTube. Instalowanie pozostałych po prostu nie ma sensu.
YouTube działa poprawnie, ale maksymalna rozdzielczość to 1440p; nie udało mi się uzyskać obrazu 4K.

Dopiero dzisiaj zauważyłem, że kilka dni temu ukazała się aktualizacja oprogramowania układowego do wersji v1.0.20. Jeszcze jej nie sprawdzałem, ale piszą, że dodano obsługę DTS-HD, LPCM 7.1 i formatu wideo MTS. Zniknęły problemy z zanikiem dźwięku.
U mnie z dźwiękiem i tak nie było problemów, ale dodanie nowych funkcji może się przydać.
Na oficjalnej stronie podano -


Teraz kwestia ceny. Rozumiem, że podana w tytule kwota, prawie 100 dolarów, jest zdecydowanie za wysoka jak na to urządzenie. Właśnie dlatego zaliczyłem je do średnio-wyższej półki cenowej. Zapytałem więc o zniżkę na potrzeby recenzji i ją otrzymałem. Kupon GBH6P obniża cenę do 82,99 USD. Kupon został sprawdzony.

To już wszystko. Jak zawsze, chętnie odpowiem na komentarze i pytania. Mam nadzieję, że recenzja była przydatna.